GA 03

Aliases:TM 62316, GA 03, B - Codex Vaticanus.
Description:Parchment, 27x27 cm , 735 extant leaf(s), 3 column(s), 42 line(s) per column, 15-19 characters per line, written in Greek.
Publication:Vercellone, Caroli, et al., Bibliorum Sacrorum Graecus Codex Vaticanus, Sacra Congregatio de Propaganda Fide: Romae, Italia, 1868-1881. OCLC 8241388.
Origination:Written 325-349 [?] at Caesarea, Palaestina (modern H̲orbat Qesari, Yisra'el), TGN 7001363.
Provenance:
  • Transferred at Constantinople, Türkiye.
  • Transferred 1437? at Roma, Italia by Cardinal Basilios Bessarion.
  • Transferred pre 1475 to Bibliotheca Apostolica Vaticana (Vatican Apostolic Library) at Città del Vaticano.
  • Vat.gr.1209, Bibliotheca Apostolica Vaticana (Vatican Apostolic Library), Città del Vaticano.
Scribes:325-349 Original scribe with professional hand (7093 verses).
325-349 ^Original scribe (216 verses edited).
Literature:Scripture by various authors known as New Testament [nap].
Content:Matt.-Acts, Jas.-Jude, Rom.-2Thes., Heb. 1:1-9:14 omitting Matt. 12:47, 16:3, 17:21, 18:11, 23:14, Mark 7:16, 9:44, 46, 11:26, 15:28, 16:9-20, Luke 17:36, 22:43-44, 23:17, John 5:4, 7:53-8:11, Acts 8:37, 15:34, 24:7, 28:29, Rom. 16:24, 1Pet. 5:3.
Notes:Also contains Septuagint and Apocrypha There were other later correctors from the 9th-10th century that retraced most of the manuscript.

Leaf 594r - Matthew 1:1+ (image )

1βιβλοσ γενεσεωσ ιυ χυ

υιου δαυειδ υιου αβρααμ

2αβρααμ εγεννησεν το̅

ισαακ

ισαακ δε εγεννησεν

τον ιακωβ

ιακωβ δε εγεννησεν

τον ιουδαν και τουσ

αδελφουσ αυτου

3ιουδασ δε εγεννησεν

τον φαρεσ και τον ζα

ρε εκ τησ θαμαρ

φαρεσ δε εγεννησεν

τον εσρωμ

εσρωμ δε εγεννησεν

τον αραμ

4αραμ δε εγεννησεν το̅

αμειναδαβ

αμειναδαβ δε εγεννη

σεν τον ναασσων

ναασσων δε εγεννη

σεν τον σαλμων

5σαλμων δε εγεννησε̅

τον βοεσ εκ τησ ραχαβ

βοεσ δε εγεννησεν το̅

ιωβηδ εκ τησ ρουθ

ιωβηδ δε εγεννησεν

τον ιεσσαι

6ιεσσαι δε εγεννησεν

τον δαυειδ τον βασιλεα

δαυειδ δε εγεννησεν

τον σολομωνα εκ τησ

του ουρειου

7σολομων δε εγεννη

σεν τον ροβοαμ

ροβοαμ δε εγεννησε̅

τον αβια

αβια δε εγεννησεν τον

ασαφ

8ασαφ δε εγεννησεν

τον ιωσαφατ

ιωσαφατ δε εγεννη

σεν τον ιωραμ

ιωραμ δε εγεννησεν το̅

οζειαν

9οζειασ δε εγεννησεν

τον ιωαθαμ

ιωαθαμ δε εγεννησεν

τον αχαζ

αχαζ δε εγεννησεν το̅

εζεκιαν

10εζεκιασ δε εγεννησεν

τον μανασση

μανασση δε εγεννησε̅

τον αμωσ

αμωσ δε εγεννησεν

τον ιωσειαν

11ιωσειασ δε εγεννησε̅

τον ιεχονιαν και τουσ

αδελφουσ αυτου επι

τησ μετοικεσιασ βαβυ

λωνοσ

12μετα δε την μετοικε

σιαν βαβυλωνοσ ιεχο

νιασ γεννα τον σελα

θιηλ

σελαθιηλ δε γεννα τον

ζοροβαβελ

13ζοροβαβελ δε γεννα

τον αβιουδ

αβιουδ δε εγεννησεν

τον ελιακειμ

ελιακειμ δε εγεννησε̅

τον αζωρ

14αζωρ δε εγεννησεν το̅

σαδωκ

σαδωκ δε εγεννησεν

τον αχειμ

αχειμ δε εγεννησεν

τον ελιουδ

15ελιουδ δε εγεννησεν

τον ελεαζαρ

ελεαζαρ δε εγεννησε̅

τον μαθθαν

μαθθαν δε εγεννησεν

τον ιακωβ

16ιακωβ δε εγεννησεν το̅

ιωσηφ τον ανδρα μα

ριασ εξ ησ εγεννηθη ισ

ο λεγομενοσ χσ

17πασαι ουν αι γενεαι απο

αβρααμ εωσ δαυειδ γενε

αι δεκατεσσαρεσ και α

πο δαυειδ εωσ τησ με

τοικεσιασ βαβυλωνοσ

γενεαι δεκατεσσαρεσ

και απο τησ μετοικε

σιασ βαβυλωνοσ εωσ

του χυ γενεαι δεκατεσ

σαρεσ

18του δε χυ ιυ η γενεσισ

ουτωσ ην μνηστευθει

σησ τησ μητροσ αυτου

μαριασ τω ιωσηφ πρι

ν η συνελθειν αυτουσ

ευρεθη εν γαστρι εχου

σα εκ πνσ αγιου 19ιωσηφ

δε ο ανηρ αυτησ δικαι

οσ ων και μη θελων αυ

την δειγματισαι εβου

ληθη λαθρα απολυσαι

αυτην 20ταυτα δε αυ

του ενθυμηθεντοσ

ιδου αγγελοσ κυ κατ ο

ναρ εφανη αυτω λεγω̅

ιωσηφ υιοσ δαυειδ μη

φοβηθησ παραλαβειν

μαριαν την γυναικα σου

το γαρ εν αυτη γεννηθε̅

εκ πνσ εστιν αγιου 21τε

ξεται δε υιον και καλε

σεισ το ονομα αυτου

ιησουν αυτοσ γαρ σω

σει τον λαον αυτου α

πο των αμαρτιων αυ

των 22τουτο δε ολον

Leaf 594v - Matthew 1:22+ (image )

γεγονεν ινα πληρωθη

το ρηθεν υπο κυ δια του

προφητου λεγοντοσ

23ιδου η παρθενοσ εν γα

στρι εξει και τεξεται

υιον και καλεσουσιν

το ονομα αυτου εμμα

νουηλ ο εστιν μεθερ

μηνευομενον μεθ η

μων ο θσ 24εγερθεισ δε

ο ιωσηφ απο του υπνου

εποιησεν ωσ προσετα

ξεν αυτω ο αγγελοσ κυ

και παρελαβεν την γυ

ναικα αυτου 25και ουκ ε

γεινωσκεν αυτην εωσ

ετεκεν υιον και εκα

λεσεν το ονομα αυτου ιν

1του δε ιυ γεννηθεντοσ

εν βηθλεεμ τησ ιου

δαιασ εν ημεραισ ηρω

δου του βασιλεωσ ιδου

μαγοι απο ανατολω̅

παρεγενοντο εισ ιερο

σολυμα 2λεγοντεσ που

εστιν ο τεχθεισ βασι

λευσ των ιουδαιων

ειδομεν γαρ αυτου το̅

αστερα εν τη ανατο

λη και ηλθομεν προσ

κυνησαι αυτω 3ακου

σασ δε ο βασιλευσ ηρω

δησ εταραχθη και πα

σα ιεροσολυμα μετ αυ

του 4και συναγαγων

παντασ τουσ αρχιε

ρεισ και γραμματεισ

του λαου επυνθανε

το παρ αυτων που ο χσ

γενναται 5οι δε ειπαν

αυτω εν βηθλεεμ τησ

ιουδαιασ ουτωσ γαρ

γεγραπται δια του προ

φητου 6και συ βηθλεεμ

γη ιουδα ουδαμωσ ελα

χιστη ει εν τοισ ηγεμο

σιν ιουδα εξ σου γαρ ε

ξελευσεται ηγουμενοσ

οστισ ποιμανει τον

λαον μου τον ισραηλ

7τοτε ηρωδησ λαθρα κα

λεσασ τουσ μαγουσ

ηκρειβωσεν παρ αυτω̅

τον χρονον του φαι

νομενου αστεροσ 8και

πεμψασ αυτουσ εισ βη

θλεεμ ειπεν πορευθε̅

τεσ εξετασατε ακρει

βωσ περι του παιδιου

επαν δε ευρητε απαγ

γειλατε μοι οπωσ καγω

ελθων προσκυνησω

αυτω 9οι δε ακουσαν

τεσ του βασιλεωσ επο

ρευθησαν και ιδου ο

αστηρ ον ειδον εν τη

ανατολη προηγεν αυ

τουσ εωσ ελθων εστα

θη επανω ου ην το

παιδιον 10ιδοντεσ δε

τον αστερα εχαρησαν

χαραν μεγαλην σφο

δρα 11και ελθοντεσ εισ

την οικιαν ειδον το

παιδιον μετα μαριασ

τησ μητροσ αυτου και

πεσοντεσ προσεκυ

νησαν αυτω και ανοι

ξαντεσ τουσ θησαυ

ρουσ αυτων προσηνεγ

καν αυτω δωρα χρυσο̅

και λιβανον και σμυρ

ναν 12και χρηματισθε̅

τεσ κατ οναρ μη ανα

καμψαι προσ ηρωδην

δι αλλησ οδου ανεχω

ρησαν εισ την χωραν

αυτων 13αναχωρησα̅

των δε αυτων εισ την

χωραν αυτων ιδου αγ

γελοσ κυ κατ οναρ εφα

νη τω ιωσηφ λεγων

εγερθεισ παραλαβε το

παιδιον και την μητε

ρα αυτου και φευγε

εισ αιγυπτον και ισθι

εκει εωσ αν ειπω σοι

μελλει γαρ ηρωδησ ζη

τειν το παιδιον του α

πολεσαι αυτο 14ο δε ε

γερθεισ παρελαβε το

παιδιον και την μητε

ρα αυτου νυκτοσ και

ανεχωρησεν εισ αιγυ

πτον 15και ην εκει εωσ

τησ τελευτησ ηρωδου

ινα πληρωθη το ρηθε̅

υπο κυ δια του προφη

του λεγοντοσ εξ αιγυ

πτου εκαλεσα τον υ

ιον μου 16τοτε ηρω

δησ ιδων οτι ενεπαι

χθη υπο των μαγων

εθυμωθη λειαν και α

ποστειλασ ανειλεν

παντασ τουσ παιδασ

τουσ εν βηθλεεμ και

εν πασιν τοισ οριοισ αυ

τησ απο διετουσ και

κατωτερω κατα το̅

χρονον ον ηκρειβωσε̅

παρα των μαγων 17το

τε επληρωθη το ρηθε̅

δια ιερεμιου του προ

φητου λεγοντοσ 18φω

νη εν ραμα ηκουσθη

Leaf 595r - Matthew 2:18+ (image )

κλαυθμοσ και οδυρμοσ

πολυσ ραχηλ κλαιουσα

τα τεκνα αυτησ και ου

κ ηθελεν παρακληθη

ναι οτι ουκ εισιν 19τε

λευτησαντοσ δε του

ηρωδου ιδου αγγελοσ

κυ φαινεται κατ οναρ

τω ιωσηφ εν αιγυπτω

20λεγων εγερθεισ παρα

λαβε το παιδιον και την

μητερα αυτου και πο

ρευου εισ γην ισραηλ τε

θνηκασιν γαρ οι ζητου̅

τεσ την ψυχην του παι

διου 21ο δε εγερθεισ

παρελαβε το παιδιον και

την μητερα αυτου και

εισηλθεν εισ γην ισρα

ηλ 22ακουσασ δε οτι αρ

χελαοσ βασιλευει τησ

ιουδαιασ αντι του πα

τροσ αυτου ηρωδου ε

φοβηθη εκει απελθει̅

χρηματισθεισ δε κατ ο

ναρ ανεχωρησεν εισ τα

μερη τησ γαλειλαιασ

23και ελθων κατωκησε̅

εισ πολιν λεγομενην

ναζαρετ οπωσ πληρω

θη το ρηθεν δια των

προφητων οτι ναζω

ραιοσ κληθησεται

1εν δε ταισ ημεραισ εκει

ναισ παραγεινεται ιω

ανησ ο βαπτιστησ κη

ρυσσων εν τη ερημω

τησ ιουδαιασ 2λεγων με

τανοειτε ηγγικεν γαρ

η βασιλεια των ουρανω̅

3ουτοσ γαρ εστιν ο ρη

θεισ δια ησαιου του προ

φητου λεγοντοσ φω

νη βοωντοσ εν τη ερη

μω ετοιμασατε την

οδον κυ ευθειασ ποι

ειτε τασ τριβουσ αυτου

4αυτοσ δε ο ιωανησ ει

χεν το ενδυμα αυτου

απο τριχων καμηλου

και ζωνην δερματινη̅

περι την οσφυν αυτου

η δε τροφη ην αυτου

ακριδεσ και μελι αγριο̅

5τοτε εξεπορευετο προσ

αυτον ιεροσολυμα και

πασα η ιουδαια και πα

σα η περιχωροσ του ι

ορδανου 6και εβαπτιζο̅

το εν τω ιορδανη ποτα

μω υπ αυτου εξομολο

γουμενοι τασ αμαρτι

ασ αυτων 7ιδων δε

πολλουσ των φαρει

σαιων και σαδδουκαιω̅

ερχομενουσ επι το βα

πτισμα ειπεν αυτοισ

γεννηματα εχιδνω̅

τισ υπεδειξεν υμιν φυ

γειν απο τησ μελλου

σησ οργησ 8ποιησατε ου̅

καρπον αξιον τησ με

τανοιασ 9και μη δοξητε

λεγειν εν εαυτοισ πατε

ρα εχομεν τον αβρααμ

λεγω γαρ υμιν οτι δυ

ναται ο θσ εκ των λιθω̅

τουτων εγειραι τεκνα

τω αβρααμ 10ηδη δε η

αξεινη προσ την ριζα̅

των δενδρων κειται

παν ουν δενδρον μη

ποιουν καρπον καλο̅

εκκοπτεται και εισ πυρ

βαλλεται 11εγω μεν υμασ

βαπτιζω εν υδατι εισ

μετανοιαν ο δε οπισω

μου ερχομενοσ ισχυρο

τεροσ μου εστιν ου ου

κ ειμι ικανοσ τα υποδη

ματα βαστασαι αυτοσ

υμασ βαπτισει εν πνι

αγιω και πυρι 12ου το πτυ

ον εν τη χειρι αυτου και

διακαθαριει την αλωνα

αυτου και συναξει τον

σειτον αυτου εισ την

αποθηκην αυτου το

δε αχυρον κατακαυσει

πυρι ασβετω 13τοτε πα

ραγεινεται ο ισ απο τησ

γαλειλαιασ επι τον ιορ

δανην προσ τον {ιωαν

νην} του βαπτισθηναι

υπ αυτου 14ο δε διεκωλυ

εν αυτον λεγων εγω χρει

αν εχω υπο σου βαπτι

σθηναι και συ ερχη προσ

με 15αποκριθεισ δε ο ισ

ειπεν αυτω αφεσ αρτι

ουτω γαρ πρεπον εστι̅

ημιν πληρωσαι πασαν

δικαιοσυνην τοτε αφι

ησιν αυτον 16βαπτι

σθεισ δε ο ισ ευθυσ ανε

βη απο του υδατοσ και

ιδου ηνεωχθησαν οι

ουρανοι και ειδεν πνα

θυ καταβαινον ωσει

περιστεραν ερχομενο̅

επ αυτον 17και ιδου φω

νη εκ των ουρανων λε

γουσα ουτοσ εστιν ο

υιοσ μου ο αγαπητοσ

εν ω ευδοκησα

1τοτε ισ ανηχθη εισ την

______

13^{ιωανην}

Leaf 595v - Matthew 4:1+ (image )

ερημον υπο του πνσ πει

ρασθηναι υπο του δια

βολου 2και νηστευσασ

ημερασ τεσσερακοντα

και νυκτασ τεσσερακο̅

τα υστερον επεινασε̅

3και προσελθων ο πει

ραζων ειπεν αυτω ει

υιοσ ει του θυ ειπε ινα

οι λιθοι ουτοι αρτοι γε

νωνται 4ο δε αποκρι

θεισ ειπεν γεγραπται

ουκ επ αρτω μονω ζη

σεται ο ανθρωποσ αλ

λ επι παντι ρηματι εκ

πορευομενω δια στο

ματοσ θυ 5τοτε παρα

λαμβανει αυτον ο δια

βολοσ εισ την αγιαν πο

λιν και εστησεν αυτο̅

επι το πτερυγιον του

ιερου 6και λεγει αυτω ει

υιοσ ει του θυ βαλε σε

αυτον κατω γεγρα

πται γαρ οτι τοισ αγγε

λοισ αυτου εντελει

ται περι σου και επι χει

ρων αρουσι σε μηποτε

προσκοψησ προσ λιθο̅

τον ποδα σου 7εφη αυ

τω ο ισ παλιν γεγραπται

ουκ εκπειρασεισ κν το̅

θν σου 8παλιν παραλαμ

βανει αυτον ο διαβολοσ

εισ οροσ υψηλον λεια̅

και δεικνυσιν αυτω πα

σασ τασ βασιλειασ του

κοσμου και την δοξα̅

αυτων 9και ειπεν αυτω

ταυτα σοι παντα δωσω

εαν πεσων προσκυνη

σησ μοι 10τοτε λεγει

αυτω ο ισ υπαγε σατα

να γεγραπται γαρ κν το̅

θν σου προσκυνησεισ

και αυτω μονω λατρευ

σεισ 11τοτε αφιησιν αυ

τον ο διαβολοσ και ιδου

αγγελοι προσηλθον και

διηκονουν αυτω

12ακουσασ δε οτι ιωανησ

παρεδοθη ανεχωρησε̅

εισ την γαλειλαιαν 13και

καταλιπων την ναζα

ρα ελθων κατωκησε̅

εισ καφαρναουμ την

παραθαλασσιαν εν ορι

οισ ζαβουλων και νε

φθαλειμ 14ινα πληρωθη

το ρηθεν δια ησαιου του

προφητου λεγοντοσ

15γη ζαβουλων και γη νε

φθαλειμ οδον θαλασ

σησ περαν του ιορδανου

γαλειλαια των εθνων

16ο λαοσ ο καθημενοσ εν

σκοτια φωσ ειδεν με

γα και τοισ καθημενοισ

εν χωρα και σκια θανα

του φωσ ανετειλεν αυ

τοισ 17απο τοτε ηρξα

το ο ισ κηρυσσειν και λε

γειν μετανοειτε ηγγι

κεν γαρ η βασιλεια των

ουρανων 18περιπατω̅

δε παρα την θαλασσαν

τησ γαλειλαιασ ειδεν

δυο αδελφουσ σιμω

να τον λεγομενον πε

τρον και ανδρεαν τον

αδελφον αυτου βαλ

λοντασ αμφιβληστρο̅

εισ την θαλασσαν ησα̅

γαρ αλεεισ 19και λεγει αυ

τοισ δευτε οπισω μου

και ποιησω υμασ αλε

εισ ανθρωπων 20οι δε ευ

θεωσ αφεντεσ τα δι

κτυα ηκολουθησαν

αυτω 21και προβασ εκει

θεν ειδεν αλλουσ δυο

αδελφουσ ιακωβον

τον του ζεβεδαιου και

ιωανην τον αδελφο̅

αυτου εν τω πλοιω

μετα ζεβεδαιου του

πατροσ αυτων καταρ

τιζοντασ τα δικτυα

αυτων και εκαλεσεν

αυτουσ 22οι δε ευθεωσ

αφεντεσ το πλοιον

και τον πατερα αυτω̅

ηκολουθησαν αυτω

23και περιηγεν εν ολη τη

γαλειλαια διδασκων

εν ταισ συναγωγαισ αυ

των και κηρυσσων το

ευαγγελιον τησ βασι

λειασ και θεραπευων

πασαν νοσον και πασα̅

μαλακιαν εν τω λαω

24και απηλθεν η ακοη αυ

του εισ ολην την συρι

αν και προσηνεγκαν

αυτω παντασ τουσ κα

κωσ εχοντασ ποικι

λαισ νοσοισ και βασα

νοισ συνεχομενουσ

δαιμονιζομενουσ και

σεληνιαζομενουσ και

παραλυτικουσ και ε

θεραπευσεν αυτουσ

25και ηκολουθησαν αυ

τω οχλοι πολλοι απο

τησ γαλειλαιασ και δε

καπολεωσ και ιεροσο

Leaf 596r - Matthew 4:25+ (image )

λυμων και ιουδαιασ και

περαν του ιορδανου

1ιδων δε τουσ οχλουσ

ανεβη εισ το οροσ και

καθισαντοσ αυτου

προσηλθαν οι μαθηται

αυτου 2και ανοιξασ το

στομα αυτου εδιδα

σκεν αυτουσ λεγων

3μακαριοι οι πτωχοι τω

πνευματι οτι αυτω̅

εστιν η βασιλεια των

ουρανων

4μακαριοι οι πενθουντεσ

οτι αυτοι παρακληθη

σονται

5μακαριοι οι πραεισ οτι

αυτοι κληρονομησου

σι την γην

6μακαριοι οι πεινωντεσ

και διψωντεσ την δι

καιοσυνην οτι αυτοι

χορτασθησονται

7μακαριοι οι ελεημονεσ

οτι αυτοι ελεηθησο̅

ται

8μακαριοι οι καθαροι τη

καρδια οτι αυτοι τον

θν οψονται

9μακαριοι οι ειρηνοποιοι

οτι αυτοι υιοι θυ κλη

θησονται

10μακαριοι οι δεδιωγμενοι

ενεκα δικαιοσυνησ ο

τι αυτων εστιν η βασι

λεια των ουρανων

11μακαριοι εστε οταν ονει

δισωσιν υμασ και διω

ξωσιν και ειπωσιν πα̅

πονηρον καθ υμων

ψευδομενοι ενεκα ε

μου 12χαιρετε και αγαλ

λιασθε οτι ο μισθοσ υ

μων πολυσ εν τοισ ου

ρανοισ ουτωσ γαρ εδι

ωξαν τουσ προφητασ

τουσ προ υμων 13υμεισ

εστε το αλασ τησ γησ

εαν δε το αλασ μωραν

θη εν τινι αλισθησεται

εισ ουδεν ισχυει ετι

ει μη βληθεν εξω κατα

πατεισθαι υπο των αν

θρωπων

14υμεισ εστε το φωσ του

κοσμου ου δυναται πο

λισ κρυβηναι επανω ο

ρουσ κειμενη 15ουδε και

ουσιν λυχνον και τιθε

ασιν αυτον υπο τον μο

διον αλλ επι την λυχνι

αν και λαμπει πασι τοισ

εν τη οικια 16ουτωσ λαμ

ψατω το φωσ υμων

εμπροσθεν των ανθρω

πων οπωσ ιδωσιν υμω̅

τα καλα {} και δοξασωσι̅

τον πατερα υμων το̅

εν τοισ ουρανοισ

17μη νομισητε οτι ηλθο̅

καταλυσαι τον νομο̅

η τουσ προφητασ ου

κ ηλθον καταλυσαι αλ

λα πληρωσαι 18αμην γαρ

λεγω υμιν εωσ αν παρελ

θη ο ουρανοσ και η γη ι

ωτα εν η μια κερεα ου μη

παρελθη απο του νομου

εωσ {} παντα γενηται

19οσ εαν ουν λυση μιαν

των εντολων τουτω̅

των ελαχιστων και δι

δαξη ουτωσ τουσ αν

θρωπουσ ελαχιστοσ

κληθησεται εν τη βασι

λεια των ουρανων οσ

δ αν ποιηση και διδαξη

ουτοσ μεγασ κληθησε

ται εν τη βασιλεια των

ουρανων 20λεγω γαρ υ

μιν οτι εαν μη περισσευ

ση υμων η δικαιοσυνη

πλειον των γραμματε

ων και φαρεισαιων ου

μη εισελθητε εισ την

βασιλειαν των ουρανω̅

21ηκουσατε οτι {ερρεθη}

τοισ αρχαιοισ ου φο

νευσεισ οσ δ αν φονευ

ση ενοχοσ εσται τη κρι

σει 22εγω δε λεγω υμιν

οτι πασ ο οργιζομενοσ

τω αδελφω αυτου ενο

χοσ εσται τη κρισει οσ

δ αν ειπη τω αδελφω

αυτου ρακα ενοχοσ ε

σται τω συνεδριω οσ

δ αν ειπη μωρε ενοχοσ

εσται εισ την γεενναν

του πυροσ 23εαν ουν προσ

φερησ το δωρον σου ε

πι το θυσιαστηριον κα

κει μνησθησ οτι ο αδελ

φοσ σου εχει τι κατα

σου 24αφεσ εκει το δωρο̅

σου εμπροσθεν του

θυσιαστηριου και υπα

γε πρωτον διαλλαγη

θι τω αδελφω σου και

τοτε ελθων προσφε

ρε το δωρον σου 25ισθι

ευνοων τω αντιδικω

σου ταχυ εωσ οτου ει

μετ αυτου εν τη οδω

μηποτε σε παραδω ο

αντιδικοσ τω κριτη

______

16^{εργα} 18^{αν} 21^{ερρηθη}

Leaf 596v - Matthew 5:25+ (image )

και ο κριτησ τω υπηρε

τη και εισ φυλακην βλη

θηση 26αμην λεγω σοι

ου μη εξελθησ εκειθε̅

εωσ αν αποδωσ τον ε

σχατον κοδραντην

27ηκουσατε οτι {ερρεθη}

ου μοιχευσεισ 28εγω δε

λεγω υμιν οτι πασ ο βλε

πων γυναικα προσ το

επιθυμησαι αυτην η

δη εμοιχευσεν αυτην

εν τη καρδια εαυτου

29ει δε ο οφθαλμοσ σου

ο δεξιοσ σκανδαλιζει

σε εξελε αυτον και βα

λε απο σου συμφερει

γαρ σοι ινα αποληται

εν των μελων σου και

μη ολον το σωμα σου

βληθη εισ γεενναν 30και

ει η δεξια σου χειρ σκαν

δαλιζει σε εκκοψον αυ

την και βαλε απο σου

συμφερει γαρ σοι ινα

αποληται εν των με

λων σου και μη ολον το

σωμα σου εισ γεενναν

απελθη 31{ερρεθη} δε οσ

αν απολυση την γυναι

κα αυτου δοτω αυτη

αποστασιον 32εγω δε λε

γω υμιν οτι πασ ο απο

λυων την γυναικα αυ

του παρεκτοσ λογου

πορνειασ ποιει αυτη̅

μοιχευθηναι και ο απο

λελυμενην γαμησασ

μοιχαται

33παλιν ηκουσαται οτι {ερ

ρεθη} τοισ αρχαιοισ ου

κ επιορκησεισ αποδω

σεισ δε τω κω τουσ ορ

κουσ σου 34εγω δε λεγω υ

μιν μη ομοσαι ολωσ μη

τε εν τω ουρανω οτι θρο

νοσ εστιν του θυ 35μητε

εν τη γη οτι υποποδιο̅

εστιν των ποδων αυτου

μητε εισ ιεροσολυμα

οτι πολισ εστιν του με

γαλου βασιλεωσ 36μητε

εν τη κεφαλη σου ομο

σησ οτι ου δυνασαι μια̅

τριχα λευκην ποιησαι

η μελαιναν 37εσται δε ο

λογοσ υμων ναι ναι ου

ου το δε περισον του

των εκ του πονηρου ε

στιν

38ηκουσατε οτι {ερρεθη} ο

φθαλμον αντι οφθαλ

μου και οδοντα αντι

οδοντοσ 39εγω δε λεγω

υμιν μη αντιστηναι τω

πονηρω αλλ οστισ σε

ραπιζει εισ την δεξιαν

σιαγονα σου στρεψον

αυτω και την αλλην 40και

τω θελοντι σοι κριθη

ναι και τον χιτωνα σου

λαβειν αφεσ αυτω και

το ιματιον 41και οστισ σε

αγγαρευσει μειλιον εν

υπαγε μετ αυτου δυο

42τω αιτουντι σε δοσ και

τον θελοντα απο σου

δανισασθαι μη αποστρα

φησ

43ηκουσατε οτι {ερρεθη} αγα

πησεισ τον πλησιον σου

και μεισησεισ τον εχθρον

σου 44εγω δε λεγω υμιν

αγαπατε τουσ εχθρουσ

υμων και προσευχε

σθε υπερ των διωκον

των υμασ 45οπωσ γενη

σθε υιοι του πατροσ υ

μων του εν ουρανοισ

οτι τον ηλιον αυτου

ανατελλει επι πονη

ρουσ και αγαθουσ και

βρεχει επι δικαιουσ και

αδικουσ 46εαν γαρ αγαπη

σητε τουσ αγαπωντασ

υμασ τινα μισθον εχε

τε ουχι και οι τελωναι

το αυτο ποιουσι 47και εα̅

ασπασησθε τουσ αδελ

φουσ υμων μονον τι

περισσον ποιειτε ου

χι και οι εθνικοι το αυ

το ποιουσιν 48εσεσθε ου̅

υμεισ τελειοι ωσ ο πα

τηρ υμων ο ουρανιοσ

τελειοσ εστιν

1προσεχετε την δικαι

οσυνην υμων μη ποι

ειν εμπροσθεν των α̅

θρωπων προσ το θεα

θηναι αυτοισ ει δε μη

γε μισθον ουκ εχετε

παρα τω πατρι υμων

τω εν τοισ ουρανοισ

2οταν ουν ποιησ ελεη

μοσυνην μη σαλπισησ

εμπροσθεν σου ωσπερ

οι υποκριται ποιουσι̅

εν ταισ συναγωγαισ και

εν ταισ ρυμαισ οπωσ

δοξασθωσιν υπο τω̅

ανθρωπων αμην λεγω

υμιν απεχουσιν τον μι

σθον αυτων 3σου δε ποι

ουντοσ ελεημοσυνη̅

μη γνωτω η αριστερα

______

27^{ερρηθη} 31^{ερρηθη} 33^{ερρηθη} 38^{ερρηθη} 43^{ερρηθη}

Leaf 597r - Matthew 6:3+ (image )

σου τι ποιει η δεξια σου

4οπωσ η σου η ελεημο

συνη εν τω κρυπτω και

ο πατηρ σου ο βλεπων

εν τω κρυπτω αποδω

σει σοι

5και οταν προσευχησθε

ουκ εσεσθε ωσ οι υπο

κριται οτι φιλουσιν

εν ταισ συναγωγαισ

και εν ταισ γωνιαισ τω̅

πλατειων εστωτεσ

προσευχεσθαι οπωσ

φανωσι τοισ ανθρωποισ

αμην λεγω υμιν απεχου

σι τον μισθον αυτων

6συ δε οταν προσευχη

εισελθε εισ το ταμει

ον σου και κλεισασ τη̅

θυραν σου προσευξαι

τω πατρι σου τω εν τω

κρυπτω και ο πατηρ σου

ο βλεπων εν τω κρυπτω

αποδωσει σοι 7προσ

ευχομενοι δε μη βατ

ταλογησητε ωσπερ οι

υποκριται δοκουσιν

γαρ οτι εν τη πολυλο

για αυτων εισακουσθη

σονται 8μη ουν ομοιω

θητε αυτοισ οιδεν γαρ

ο θσ ο πατηρ υμων ων

χρειαν εχετε προ του

υμασ αιτησαι αυτον

9ουτωσ ουν προσευχε

σθε υμεισ πατερ ημω̅

ο εν τοισ ουρανοισ αγι

ασθητω το ονομα σου

10ελθετω η βασιλεια σου

γενηθητω το θελημα

σου ωσ εν ουρανω και

επι γησ 11τον αρτον η

μων τον επιουσιον δοσ

ημιν σημερον 12και αφεσ

ημιν τα οφειληματα

ημων ωσ και ημεισ αφη

καμεν τοισ οφειλεταισ

ημων 13και μη εισενεγ

κησ ημασ εισ πειρασμο̅

αλλα ρυσαι ημασ απο του

πονηρου 14εαν γαρ αφη

τε τοισ ανθρωποισ τα

παραπτωματα αυτων

αφησει και υμιν ο πα

τηρ υμων ο ουρανιοσ

15εαν δε μη αφητε τοισ

ανθρωποισ τα παραπτω

ματα αυτων ουδε ο πα

τηρ υμων αφησει τα

παραπτωματα υμων

16οταν δε νηστευητε μη

γεινεσθε ωσ οι υποκρι

ται σκυθρωποι αφανι

ζουσιν γαρ τα προσω

πα εαυτων οπωσ φα

νωσιν τοισ ανθρωποισ

νηστευοντεσ αμην

λεγω υμιν απεχουσι το̅

μισθον αυτων 17συ δε

νηστευων αλειψαι σου

την κεφαλην και το προ

σωπον σου νιψαι 18οπωσ

μη φανησ νηστευων

τοισ ανθρωποισ αλλα τω

πατρι σου τω εν τω

κρυφαιω και ο πατηρ σου

ο βλεπων εν τω κρυφαι

ω αποδωσει σοι

19μη θησαυριζετε υμιν θη

σαυρουσ επι τησ γησ ο

που σησ κα βρωσισ αφα

νιζει και οπου κλεπται

διορυσσουσιν και κλε

πτουσιν 20θησαυριζε

τε δε υμιν θησαυρουσ

εν ουρανω οπου ουτε

σησ ουτε βρωσισ αφανι

ζει και οπου κλεπται ου

διορυσσουσι ουδε κλε

πτουσιν 21οπου γαρ εστι̅

ο θησαυροσ σου εκει ε

σται η καρδια σου 22ο λυ

χνοσ του σωματοσ ε

στιν ο οφθαλμοσ σου

εαν ουν η ο οφθαλμοσ

σου απλουσ ολον το σω

μα σου φωτεινον εσται

23εαν δε ο οφθαλμοσ σου

πονηροσ η ολον το σω

μα σου σκοτεινον εσται

ει ουν το φωσ το εν σοι

σκοτοσ εστιν το σκο

τοσ ποσον

24ουδεισ δυναται δυσι κυ

ριοισ δουλευειν η γαρ

τον ενα μεισησει και

τον ετερον αγαπησει

η ενοσ ανθεξεται και

του ετερου καταφρο

νησει ου δυνασθε θω

δουλευειν και μαμωνα

25δια τουτο λεγω υμιν

μη μεριμνατε τη ψυ

χη ημων τι φαγητε

η τι πιητε μηδε τω σω

ματι υμων τι ενδυση

σθε ουχι η ψυχη πλειο̅

εστι τησ τροφησ και

το σωμα του ενδυματοσ

26εμβλεψατε εισ τα πε

τεινα του ουρανου οτι

ου σπειρουσιν ουδε θε

ριζουσιν ουδε συναγου

σιν εισ αποθηκασ και

ο πατηρ υμων ο ουρα

νιοσ τρεφει αυτα ουχ υ

Leaf 597v - Matthew 6:26+ (image )

μεισ μαλλον διαφερε

τε αυτων 27τισ δε εξ υ

μων μεριμνων δυνα

ται προσθειναι επι τη̅

ηλικιαν αυτου πηχυ̅

ενα 28και περι ενδυματοσ

τι μεριμνατε καταμα

θετε τα κρινα του αγρου

πωσ αυξανουσιν ου κο

πιουσιν ουδε νηθουσι

29λεγω δε υμιν οτι ουδε

σολομων εν παση τη

δοξη αυτου περιεβα

λετο ωσ εν τουτων

30ει δε τον χορτον του

αγρου σημερον οντα

και αυριον εισ κλειβα

νον βαλλομενον ο θσ

ουτωσ αμφιεννυσι̅

ου πολλω μαλλον υμασ

ολιγοπιστοι 31μη ουν

μεριμνησητε λεγον

τεσ τι φαγωμεν η τι

πιωμεν η τι περιβαλω

μεθα 32παντα γαρ ταυτα

τα εθνη επιζητουσιν

οιδεν γαρ ο πατηρ υμω̅

ο ουρανιοσ οτι {χρητε}

τουτων απαντων 33ζη

τειτε δε πρωτον την

δικαιοσυνην και την

βασιλειαν αυτου και

ταυτα παντα προστε

θησεται υμιν 34μη ουν

μεριμνησητε εισ τη̅

αυριον η γαρ αυριον με

ριμνησει αυτησ αρκε

τον τη ημερα η κακια

αυτησ

1μη κρεινετε ινα μη κρι

θητε 2εν ω γαρ κριματι

κρεινετε κριθησεσθε

και εν ω μετρω μετρει

τε μετρηθησεται υμι̅

3τι δε βλεπεισ το καρφοσ

το εν τω οφθαλμω του

αδελφου σου την δε

εν τω σω οφθαλμω

δοκον ου κατανοεισ

4η πωσ ερεισ τω αδελφω

σου αφεσ εκβαλω το

καρφοσ εκ του οφθαλ

μου σου και ιδου η δο

κοσ εν τω οφθαλμω

σου 5υποκριτα εκβαλε

πρωτον εκ του οφθαλ

μου σου την δοκον και

τοτε διαβλεψεισ εκβα

λειν το καρφοσ εκ του

οφθαλμου του αδελ

φου σου

6μη δωτε το αγιον τοισ

κυσιν μηδε βαλητε τουσ

μαργαρειτασ υμων εμ

προσθεν των χοιρων

μηποτε καταπατησου

σιν αυτουσ εν τοισ πο

σιν αυτων και στρα

φεντεσ ρηξωσιν υμασ

7αιτειτε και δοθησεται

υμιν ζητειτε και ευρη

σετε κρουετε και ανοι

γησεται υμιν 8πασ γαρ

ο αιτων λαμβανει και

ο ζητων ευρισκει και

τω κρουοντι ανοιγεται

9η τισ {} εξ υμων ανθρω

ποσ ον αιτησει ο υιοσ

αυτου αρτον μη λιθο̅

επιδωσει αυτω 10η και

ιχθυν αιτησει μη οφιν

επιδωσει αυτω 11ει ουν

υμεισ πονηροι οντεσ

οιδατε δοματα αγαθα

διδοναι τοισ τεκνοισ

υμων ποσω μαλλον ο

πατηρ υμων ο εν τοισ

ουρανοισ δωσει αγαθα

τοισ αιτουσιν αυτον

12παντα ουν οσα αν θε

λητε ινα ποιωσιν υμι̅

οι ανθρωποι ουτωσ και

υμεισ ποιειτε αυτοισ

ουτοσ γαρ εστιν ο νο

μοσ και οι προφηται

13εισελθατε δια τησ στε

νησ πυλησ οτι πλατει

α η πυλη και ευρυχωροσ

η οδοσ η απαγουσα εισ

την απωλειαν και πολ

λοι εισιν οι εισερχομε

νοι δι αυτησ 14{οτι} δε στε

νη η πυλη και τεθλιμ

μενη η οδοσ η απαγου

σα εισ την ζωην και ο

λιγοι εισιν οι ευρισκον

τεσ αυτην

15προσεχετε απο των ψευ

δοπροφητων οιτινεσ

ερχονται προσ υμασ

εν ενδυμασι προβατω̅

εσωθεν δε εισιν λυκοι

αρπαγεσ 16απο των καρ

πων αυτων επιγνω

σεσθε αυτουσ μητι

συλλεγουσι απο ακαν

θων σταφυλασ η απο

τριβολων συκα 17ουτωσ

παν δενδρον αγαθον

καρπουσ {ποιει καλουσ}

το δε σαπρον δενδρον

καρπουσ πονηρουσ ποι

ει 18ου δυναται δενδρον

αγαθον καρπουσ πονη

ρουσ ενεγκειν ουδε δε̅

δρον σαπρον καρπουσ

______

32^{χρηζετε} 9^{εστιν} 14^{τι} 17^{καλουσ ποιει}

Leaf 598r - Matthew 7:18+ (image )

καλουσ ποιειν 19παν δε̅

δρον μη ποιουν καρπο̅

καλον εκκοπτεται και

εισ πυρ βαλλεται 20αρα γε

απο των καρπων αυ

των επιγνωσεσθε αυτουσ

21ου πασ ο λεγων μοι κε

κε εισελευσεται εισ τη̅

βασιλειαν των ουρανω̅

αλλ ο ποιων το θελη

μα του πατροσ μου του

εν τοισ ουρανοισ 22πολ

λοι ερουσιν μοι εν εκει

νη τη ημερα κε κε ου

τω σω ονοματι επρο

φητευσαμεν και τω

σω ονοματι δαιμονια

εξεβαλομεν και τω σω

ονοματι δυναμεισ

πολλασ εποιησαμεν

23και τοτε ομολογησω

αυτοισ οτι ουδεποτε

εγνων υμασ αποχωρει

τε απ εμου οι εργαζομε

νοι την ανομιαν 24πασ

ουν οστισ ακουει μου

τουσ λογουσ {} και ποιει

αυτουσ ομοιωθησε

ται ανδρι φρονιμω οσ

τισ ωκοδομησεν αυτου

την οικιαν επι την πε

τραν 25και κατεβη η βρο

χη και ηλθαν οι ποτα

μοι και επνευσαν οι α

νεμοι και προσεπεσα̅

τη οικια εκεινη και ου

κ επεσεν τεθεμελιω

το γαρ επι την πετραν

26και πασ ο ακουων μου

τουσ λογουσ τουτουσ

και μη ποιων αυτουσ

ομοιωθησεται ανδρι

μωρω οστισ ωκοδομη

σεν αυτου την οικιαν

επι την αμμον 27και κα

τεβη η βροχη και ηλθο̅

οι ποταμοι και επνευ

σαν οι ανεμοι και προσ

εκοψαν τη οικεια εκει

νη και επεσεν και ην η

πτωσισ αυτησ μεγαλη

28και εγενετο οτε ετελε

σεν ο ισ τουσ λογουσ

τουτουσ εξεπλησσο̅

το οι οχλοι επι τη διδα

χη αυτου 29ην γαρ διδα

σκων αυτουσ ωσ εξου

σιαν εχων και ουχ ωσ

οι γραμματεισ αυτω̅

1καταβαντοσ δε αυτου

απο του ορουσ ηκολου

θησαν αυτω οχλοι πολ

λοι 2και ιδου λεπροσ προσ

ελθων προσεκυνει αυ

τω λεγων κε εαν θελησ

δυνασαι με καθαρισαι

3και εκτεινασ την χει

ρα ηψατο αυτου λεγω̅

θελω καθαρισθητι και

ευθεωσ εκαθερισθη αυ

του η λεπρα 4και λεγει

αυτω ο ισ ορα μηδενι

ειπησ αλλα υπαγε σεαυ

τον δειξον τω ιερει και

προσενεγκον το δωρο̅

ο προσεταξεν μωυσησ

εισ μαρτυριον αυτοισ

5εισελθοντοσ δε αυτου

εισ καφαρναουμ προσ

ηλθεν αυτω εκατονταρ

χοσ παρακαλων αυτον

6και λεγων κε ο παισ μου

βεβληται εν τη οικια

παραλυτικοσ δεινωσ

βασανιζομενοσ 7λεγει

αυτω εγω ελθων θερα

πευσω αυτον 8αποκρι

θεισ δε ο εκατονταρ

χοσ εφη κε ουκ ειμι ι

κανοσ ινα μου υπο τη̅

στεγην εισελθησ αλλα

μονον ειπε λογω και

ιαθησεται ο παισ μου

9και γαρ εγω ανθρωποσ

ειμι υπο εξουσιαν τασ

σομενοσ εχων υπ εμαυ

τον στρατιωτασ και

λεγω τουτω πορευθη

τι και πορευεται και αλ

λω ερχου και ερχεται

και τω δουλω μου ποι

ησον τουτο και ποιει

10ακουσασ δε ο ισ εθαυμα

σεν και ειπεν τοισ ακο

λουθουσιν αμην λεγω

υμιν παρ ουδενι τοσαυ

την πιστιν εν τω ισρα

ηλ ευρον 11λεγω δε υμι̅

οτι πολλοι απο ανατο

λων και δυσμων ηξου

σιν και ανακλιθησον

ται μετα αβρααμ και ι

σαακ και ιακωβ εν τη

βασιλεια των ουρανω̅

12οι δε υιοι τησ βασιλειασ

εκβληθησονται εισ το

σκοτοσ το εξωτερον

εκει εσται ο κλαυθμοσ

και ο βρυγμοσ των ο

δοντων 13και ειπεν ο ισ

τω εκατονταρχη υπα

γε ωσ επιστευσασ γενη

θητω σοι και ιαθη ο

παισ εν τη ωρα εκεινη

14και ελθων ο ισ εισ την

οικιαν πετρου ειδεν

______

24^{τουτουσ}

Leaf 598v - Matthew 8:14+ (image )

την πενθεραν αυτου

βεβλημενην και πυρεσ

σουσαν 15και ηψατο τησ

χειροσ αυτησ και αφη

κεν αυτην ο πυρετοσ

και ηγερθη και διεκονει

αυτω 16οψιασ δε γενο

μενησ προσηνεγκαν

αυτω δαιμονιζομε

νουσ πολλουσ και εξε

βαλεν τα πνευματα λο

γω και παντασ τουσ

κακωσ εχοντασ εθε

ραπευσεν 17οπωσ πλη

ρωθη το ρηθεν δια ησα

ιου του προφητου

λεγοντοσ αυτοσ τασ

ασθενειασ ημων ελα

βεν και τασ νοσουσ ε

βαστασεν 18ιδων δε

ο ισ οχλον περι αυτον

εκελευσεν απελθειν

εισ το περαν 19και προσ

ελθων εισ γραμματευσ

ειπεν αυτω διδασκα

λε ακολουθησω σοι ο

που εαν απερχη 20και λε

γει αυτω ο ισ αι αλωπε

κεσ φωλεουσ εχουσι̅

και τα πετεινα του

ουρανου κατασκηνω

σεισ ο δε υιοσ του αν

θρωπου ουκ εχει που

την κεφαλην κλεινη

21ετεροσ δε των μαθη

των ειπεν αυτω κε ε

πιτρεψον μοι πρωτο̅

απελθειν και θαψαι

τον πατερα μου 22ο δε

ισ λεγει αυτω ακολου

θει μοι και αφεσ τουσ

νεκρουσ θαψαι τουσ

εαυτων νεκρουσ

23και εμβαντι αυτω εισ

πλοιον ηκολουθησα̅

αυτω οι μαθηται αυ

του 24και ιδου σεισμοσ

μεγασ εγενετο εν τη

θαλασση ωστε το πλοι

ον καλυπτεσθαι {υπο}

των κυματων αυτοσ

δε εκαθευδεν 25και προσ

ελθοντεσ ηγειραν αυ

τον λεγοντεσ κε σω

σον απολλυμεθα 26και

λεγει αυτοισ τι δειλοι

εστε ολιγοπιστοι

τοτε εγερθεισ επετει

μησεν τοισ ανεμοισ και

τη θαλασση και εγενε

το γαληνη μεγαλη 27οι

δε ανθρωποι εθαυμα

σαν λεγοντεσ ποτα

ποσ εστιν ουτοσ οτι

και οι ανεμοι και η θα

λασσα αυτω υπακου

ουσιν 28και ελθοντοσ

αυτου εισ το περαν

εισ την χωραν των

γαδαρηνων υπηντη

σαν αυτω δυο δαιμο

νιζομενοι εκ των μνη

μειων εξερχομενοι

χαλεποι λειαν ωστε

μη ισχυειν τινα πα

ρελθειν δια τησ οδου

εκεινησ 29και ιδου εκρα

ξαν λεγοντεσ τι ημι̅

και σοι υιε του θυ ηλ

θεσ ωδε προ καιρου βα

σανισαι ημασ 30ην δε

μακραν απ αυτων α

γελη χοιρων πολλω̅

βοσκομενη 31οι δε δαι

μονεσ παρεκαλουν

αυτον λεγοντεσ ει

εκβαλλεισ ημασ απο

στειλον ημασ εισ τη̅

αγελην των χοιρων

32και ειπεν αυτοισ υπα

γετε οι δε εξελθον

τεσ απηλθαν εισ τουσ

χοιρουσ και ιδου ωρμη

σεν πασα η αγελη κατα

του κρημνου εισ την

θαλασσαν και απεθα

νον εν τοισ υδασιν 33οι

δε βοσκοντεσ εφυγο̅

και απελθοντεσ εισ

την πολιν απηγγειλα̅

παντα και τα των δαι

μονιζομενων 34και ι

δου πασα η πολισ εξηλ

θεν εισ υπαντησιν τω

ιυ και ιδοντεσ αυτο̅

παρεκαλεσαν ινα με

ταβη απο των οριων

αυτων 1και εμβασ εισ

πλοιον διεπερασεν και

ηλθεν εισ την ιδιαν

πολιν 2και ιδου προσ

εφερον αυτω παραλυ

τικον επι κλεινησ βε

βλημενον και ιδων

ο ισ την πιστιν αυτω̅

ειπεν τω παραλυτικω

θαρσει τεκνον αφιε̅

ται σου αι αμαρτιαι

3και ιδου τινεσ των

γραμματεων ειπαν

εν εαυτοισ ουτοσ βλα

σφημει 4και ειδωσ ο ισ

τασ ενθυμησεισ αυτω̅

ειπεν ινα τι ενθυμει

σθε πονηρα εν ταισ

καρδιαισ υμων 5τι γαρ

______

{απο}

Leaf 599r - Matthew 9:5+ (image )

εστιν ευκοπωτερον

ειπειν αφιενται σου

αι αμαρτιαι η ειπειν ε

γειραι και περιπατει 6ι

να δε ειδητε οτι εξου

σιαν εχει ο υιοσ του αν

θρωπου επι τησ γησ α

φιεναι αμαρτιασ το

τε λεγει τω παραλυτι

κω εγειρε αρον σου τη̅

κλεινην και υπαγε εισ

τον οικον σου 7και εγερ

θεισ απηλθεν εισ τον

οικον αυτου 8ιδοντεσ

δε οι οχλοι εφοβηθη

σαν και εδοξασαν τον

θν τον δοντα εξουσι

αν τοιαυτην τοισ αν

θρωποισ

9και παραγων ο ισ εκειθε̅

ειδεν ανθρωπον καθη

μενον επι το τελωνι

ον μαθθαιον λεγομε

νον και λεγει αυτω α

κολουθει μοι και ανα

στασ ηκολουθησεν

αυτω 10και εγενετο αυ

του ανακειμενου εν

τη οικια και ιδου πολ

λοι τελωναι και αμαρ

τωλοι ελθοντεσ συν

ανεκειντο τω ιυ και

τοισ μαθηταισ αυτου

11και ιδοντεσ οι φαρει

σαιοι ελεγον τοισ μα

θηταισ αυτου δια τι με

τα των τελωνων και

αμαρτωλων εσθιει ο

διδασκαλοσ υμων 12ο δε

ακουσασ ειπεν ου χρει

αν εχουσιν οι ισχυον

τεσ ιατρου αλλα οι κα

κωσ εχοντεσ 13πορευ

θεντεσ δε μαθετε τι

εστιν ελεοσ θελω και

ου θυσιαν ου γαρ ηλθο̅

καλεσαι δικαιουσ αλλα

αμαρτωλουσ 14τοτε

προσερχονται αυτω

οι μαθηται ιωανου λε

γοντεσ δια τι ημεισ

και οι φαρεισαιοι νη

στευομεν οι δε μαθη

ται σου ου νηστευουσι̅

15και ειπεν αυτοισ ο ισ μη

δυνανται οι υιοι του

νυμφωνοσ πενθειν

εφ οσον μετ αυτων

εστιν ο νυμφιοσ ελευ

σονται δε ημεραι οτα̅

απαρθη απ αυτων ο

νυμφιοσ και τοτε νη

στευσουσιν 16ουδεισ

δε επιβαλλει επιβλημα

ρακουσ αγναφου επι

ιματιω παλαιω αιρει

γαρ το πληρωμα αυτου

απο του ιματιου και

χειρον σχισμα γεινε

ται 17ουδε βαλλουσιν

οινον νεον εισ ασκουσ

παλαιουσ ει δε μη ρηγνυν

ται οι ασκοι και ο οινοσ

εκχειται και οι ασκοι

απολλυνται αλλα βαλ

λουσιν οινον νεον εισ

ασκουσ καινουσ και

αμφοτεροι συντηρου̅

ται 18ταυτα αυτου λα

λουντοσ αυτοισ ιδου

αρχων εισ προσελθω̅

προσεκυνει αυτω λε

γων οτι η θυγατηρ μου

αρτι ετελευτησεν

αλλα ελθων επιθεσ τη̅

χειρα σου επ αυτην και

ζησεται 19και εγερθεισ

ο ισ ηκολουθησεν αυ

τω και οι μαθηται αυτου

20και ιδου γυνη αιμορρο

ουσα δωδεκα ετη προσ

ελθουσα οπισθεν ηψα

το του κρασπεδου του

ιματιου αυτου 21ελεγε̅

γαρ εν εαυτη εαν μονο̅

αψωμαι του ιματιου

αυτου σωθησομαι

22ο δε ισ στραφεισ και ι

δων αυτην ειπεν θαρ

σει θυγατερ η πιστισ

σου σεσωκεν σε και ε

σωθη η γυνη απο τησ

ωρασ εκεινησ 23και ελ

θων ο ισ εισ την οικια̅

του αρχοντοσ και ιδω̅

τουσ αυλητασ και τον

οχλον θορυβουμενο̅

24ελεγεν αναχωρειτε

ου γαρ απεθανεν το κο

ρασιον αλλα καθευδει

και κατεγελων αυτου

25οτε δε εξεβληθη ο οχλοσ

εισελθων εκρατησεν

τησ χειροσ αυτησ και

ηγερθη το κορασιον

26και εξηλθεν η φημη

αυτη εισ ολην την γη̅

εκεινην 27και παραγο̅

τι εκειθεν τω ιυ ηκο

λουθησαν δυο τυφλοι

κραζοντεσ και λεγον

τεσ ελεησον ημασ υιοσ

δαυειδ 28ελθοντι δε εισ

την οικιαν προσηλθα̅

αυτω οι τυφλοι και

λεγει αυτοισ ο ισ πιστευ

Leaf 599v - Matthew 9:28+ (image )

ετε οτι τουτο δυνα

μαι ποιησαι λεγουσι̅

αυτω ναι κε 29τοτε ηψα

το των οφθαλμων

αυτων λεγων κατα τη̅

πιστιν υμων γενηθη

τω υμιν 30και ηνεωχθη

σαν αυτων οι οφθαλ

μοι και ενεβρειμηθη

αυτοισ ο ισ λεγων ο

ρατε μηδεισ γεινω

σκετω 31οι δε εξελθο̅

τεσ διεφημισαν αυ

τον εν ολη τη γη εκει

νη 32αυτων δε εξερχο

μενων ιδου προση

νεγκαν αυτω κωφο̅

δαιμονιζομενον 33και

εκβληθεντοσ του

δαιμονιου ελαλησε̅

ο κωφοσ και εθαυμα

σαν οι οχλοι λεγοντεσ

ουδεποτε εφανη ου

τωσ εν τω ισραηλ 34οι

δε φαρεισαιοι ελεγο̅

εν τω αρχοντι των

δαιμονιων εκβαλλει

τα δαιμονια

35και περιηγεν ο ισ τασ πο

λεισ πασασ και τασ κω

μασ διδασκων εν ταισ

συναγωγαισ αυτων

και κηρυσσων το ευ

αγγελιον τησ βασιλει

ασ και θεραπευων πα

σαν νοσον και πασαν

μαλακιαν 36ιδων δε

τουσ οχλουσ εσπλαγ

χνισθη περι αυτων ο

τι ησαν εσκυλμενοι και

εριμμενοι ωσει προ

βατα μη εχοντα ποιμεν

να 37τοτε λεγει τοισ

μαθηταισ αυτου ο με̅

θερισμοσ πολυσ οι δε

εργαται ολιγοι 38δεηθη

τε ουν του κυ του θε

ρισμου οπωσ εκβαλη

εργατασ εισ τον θερισ

μον αυτου 1και προσ

καλεσαμενοσ τουσ

δωδεκα μαθητασ αυ

του εδωκεν αυτοισ

εξουσιαν πνευματω̅

ακαθαρτων ωστε εκ

βαλλειν αυτα και θερα

πευειν πασαν νοσον

και πασαν μαλακιαν

2των δε δωδεκα απο

στολων τα ονοματα

εστιν ταυτα πρω

τοσ σιμων ο λεγομε

νοσ πετροσ και ανδρε

ασ ο αδελφοσ αυτου

και ιακωβοσ ο του ζε

βεδαιου και ιωανησ

ο αδελφοσ αυτου 3φι

λιπποσ και βαρθολο

μαιοσ θωμασ και μαθ

θαιοσ ο τελωνησ ιακω

βοσ ο του αλφαιου και

θαδδαιοσ 4σιμων ο κα

ναναιοσ και ιουδασ

ο ισκαριωτησ ο και πα

ραδουσ αυτον 5του

τουσ τουσ δωδεκα α

πεστειλεν ο ισ παραγ

γειλασ αυτοισ λεγω̅

εισ οδον εθνων μη α

πελθητε και εισ πολι̅

σαμαρειτων μη εισ

ελθητε 6πορευεσθαι

δε μαλλον προσ τα προ

βατα τα απολωλοτα

οικου ισραηλ 7πορευο

μενοι δε κηρυσσετε

λεγοντεσ ηγγικεν η

βασιλεια των ουρανω̅

8ασθενουντασ θεραπευ

ετε νεκρουσ εγειρετε

λεπρουσ καθαριζετε

δαιμονια εκβαλλετε

δωρεαν ελαβετε δω

ρεαν δοτε 9μη κτηση

σθε χρυσον μηδε αρ

γυρον μηδε χαλκον

εισ τασ ζωνασ υμω̅

10μη πηραν εισ οδον μη

δε δυο χιτωνασ μηδε

υποδηματα μηδε ρα

βδον αξιοσ γαρ ο εργα

τησ τησ τροφησ αυτου

11εισ ην δ αν πολιν η κω

μην εισελθητε εξετα

σατε τισ εν αυτη αξιοσ

εστιν κακει μεινατε

εωσ αν εξελθητε 12εισ

ερχομενοι δε εισ τη̅

οικιαν ασπασασθε αυ

την 13και εαν μεν η η οι

κια αξια ελθετω η ειρη

νη υμων επ αυτην ε

αν δε μη η αξια η ειρη

νη υμων εφ υμασ επι

στραφητω 14και οσ αν {}

{μασ} μηδε ακουση τουσ

λογουσ υμων εξερχο

μενοι εξω τησ οικιασ

η τησ πολεωσ εκεινησ

εκτιναξατε τον κο

νιορτον των ποδω̅

υμων 15αμην λεγω υμι̅

ανεκτοτερον εσται

γη σοδομων και γομορ

ρων εν ημερα κρισεωσ

η τη πολει εκεινη 16ιδου

______

14^{μην δεξηται} {υμασ}

Leaf 600r - Matthew 10:16+ (image )

εγω αποστελλω υμασ

ωσ προβατα εισ μεσον

λυκων γεινεσθε ουν

φρονιμοι ωσ οι οφισ

και ακεραιοι ωσ αι πε

ριστεραι 17προσεχετε

δε απο των ανθρωπω̅

παραδωσουσιν γαρ υ

μασ εισ συνεδρια και

εν ταισ συναγωγαισ

αυτων μαστιγωσου

σιν υμασ 18και επι ηγε

μονασ δε και βασιλεισ

αχθησεσθε ενεκεν ε

μου εισ μαρτυριον αυ

τοισ και τοισ εθνεσιν

19οταν δε παραδωσιν υ

μασ μη μεριμησητε

πωσ η τι λαλησητε δο

θησεται γαρ υμιν εν ε

κεινη τη ωρα τι λαλη

σητε 20ου γαρ υμεισ εστε

οι λαλουντεσ αλλα το

πνευμα του πατροσ

υμων το λαλουν εν υ

μιν 21παραδωσει δε α

δελφοσ αδελφον εισ

θανατον και πατηρ τε

κνον και επαναστη

σεται τεκνα επι γονεισ

και θανατωσουσιν αυ

τουσ 22και εσεσθε μεισου

μενοι υπο παντων δι

α το ονομα μου ο δε υ

πομενασ εισ τελοσ ου

τοσ σωθησεται 23οτα̅

δε διωκωσιν υμασ εν

τη πολει ταυτη φευ

γετε εισ την ετεραν

αμην γαρ λεγω υμιν ου

μη τελεσητε τασ πο

λεισ ισραηλ εωσ ελθη

ο υιοσ του ανθρωπου

24ουκ εστιν μαθητησ

υπερ τον διδασκαλον

ουδε δουλοσ υπερ τον

κν αυτου 25αρκετον τω

μαθητη ινα γενηται ωσ

ο διδασκαλοσ αυτου και

ο δουλοσ ωσ ο κυριοσ

αυτου ει τω οικοδεσπο

τη βεεζεβουλ επεκα

λεσαν ποσω μαλλον

τοισ οικιακοισ αυτου

26μη ουν φοβηθητε αυ

τουσ ουδεν γαρ εστιν

κεκαλυμμενον ο ουκ α

ποκαλυφθησεται και

κρυπτον ο ου γνωσθη

σεται 27ο λεγω υμιν εν τη

σκοτια ειπατε εν τω φω

τι και ο εισ το ουσ ακου

ετε κηρυξατε επι τω̅

δωματων 28και μη φο

βηθητε απο των απο

κτεινοντων το σωμα

την δε ψυχην μη δυνα

μενων αποκτειναι φο

βεισθε δε μαλλον τον

δυναμενον και ψυχη̅

και σωμα απολεσαι εν

γεεννη 29ουχι δυο στρου

θια ασσαριου πωλειται

και εν εξ αυτων ου πε

σειται επι την γην ανευ

του πατροσ υμων 30υμω̅

δε και αι τριχεσ τησ κε

φαλησ πασαι ηριθμημε

ναι εισιν 31μη ουν φο

βεισθε πολλων στρου

θιων διαφερετε υμεισ

32πασ ουν οστισ ομολο

γησει εν εμοι εμπροσ

θεν των ανθρωπων ο

μολογησω καγω εν αυ

τω εμπροσθεν του πρσ

μου του εν τοισ ουρα

νοισ 33οστισ δε αρνηση

ται με εμπροσθεν τω̅

ανθρωπων αρνησομαι

καγω αυτον εμπροσθε̅

του πατροσ μου του ε̅

τοισ ουρανοισ 34μη νο

μισητε οτι ηλθον βα

λειν ειρηνην επι την γη̅

ουκ ηλθον βαλειν ειρη

νην αλλα μαχαιραν 35ηλ

θον γαρ διχασαι ανθρω

πον κατα του πατροσ

αυτου και θυγατερα κα

τα τησ μητροσ αυτησ

και νυμφην κατα τησ

πενθερασ αυτησ 36και ε

χθροι του ανθρωπου

οι οικιακοι αυτου 37ο φι

λων πατερα η μητερα

υπερ εμε ουκ εστιν μου

αξιοσ {} 38και οσ ου λαμβα

νει τον σταυρον αυτου

και ακολουθει οπισω

μου ουκ εστιν μου αξι

οσ 39ο ευρων την ψυχη̅

αυτου απολεσει αυτη̅

και ο απολεσασ την ψυ

χην αυτου ενεκεν εμου

ευρησει αυτην 40ο δεχο

μενοσ υμασ εμε δεχε

ται και ο εμε δεχομενοσ

δεχεται τον αποστει

λαντα με 41ο δεχομενοσ

προφητην εισ ονομα

προφητου μισθον

προφητου λημψεται

και ο δεχομενοσ δικαι

ον εισ ονομα δικαιου

μισθον δικαιου λημψεται

______

37^{και ο φιλων υιον η θυγατερα υπερ εμε ουκ εστιν μου αξιοσ}

Leaf 600v - Matthew 10:42+ (image )

42και οσ αν ποτιση ενα τω̅

μεικρων τουτων πο

τηριον ψυχρου μονο̅

εισ ονομα μαθητου α

μην λεγω υμιν ου μη α

πολεση τον μισθον

αυτου

1και εγενετο οτε ετελε

σεν ο ισ διατασσων τοισ

δωδεκα μαθηταισ αυ

του μετεβη εκειθεν

του διδασκειν και κη

ρυσσειν εν ταισ πολε

σιν αυτων 2ο δε ιωα

νησ ακουσασ εν τω δεσ

μωτηριω τα εργα του

χυ πεμψασ δια των μα

θητων αυτου 3ειπεν

αυτω συ ει ο ερχομενοσ

η ετερον προσδοκωμε̅

4και αποκριθεισ ο ισ ειπε̅

αυτοισ πορευθεντεσ

απαγγειλατε ιωανει

α ακουετε και βλεπετε

5τυφλοι αναβλεπουσι̅

και χωλοι περιπατου

σιν λεπροι καθαριζον

τε και κωφοι ακουου

σιν και νεκροι εγειρον

τε και πτωχοι ευαγγε

λιζονται 6και μακαρι

οσ εστιν οσ αν μη σκα̅

δαλισθη εν εμοι 7του

των δε πορευομενω̅

ηρξατο ο ισ λεγειν τοισ

οχλοισ περι ιωανου

τι εξηλθατε εισ την ε

ρημον θεασασθαι κα

λαμον υπο ανεμου σα

λευομενον 8αλλα τι ε

ξηλθατε ιδειν ανθρω

πον εν μαλακοισ ημ

φιεσμενον ιδου οι τα

μαλακα φορουντεσ

εν τοισ οικοισ των βα

σιλεων 9αλλα τι εξηλθα

τε προφητην ιδειν ναι

λεγω υμιν και περισσο

τερον προφητου 10ου

τοσ εστιν περι ου γε

γραπται ιδου εγω απο

στελλω τον αγγελον

μου προ προσωπου σου

οσ κατασκευασει την

οδον σου εμπροσθεν

σου 11αμην λεγω υμι̅

ουκ εγηγερται εν γεν

νητοισ γυναικων μει

ζων ιωανου του βαπτι

στου ο δε μεικροτεροσ

εν τη βασιλεια των ου

ρανων μειζων αυτου

εστιν 12απο δε των ημε

ρων ιωανου του βαπτι

στου εωσ αρτι η βασι

λεια των ουρανων βι

αζεται και βιασται αρ

παζουσιν αυτην 13παν

τεσ γαρ οι προφηται και

ο νομοσ εωσ ιωανου

επροφητευσαν 14και ει

θελετε δεξασθαι αυτοσ

εστιν ηλειασ ο μελλω̅

ερχεσθαι 15ο εχων ωτα

ακουετω 16τινι δε ο

μοιωσω την γενεαν

ταυτην ομοια εστιν

παιδιοισ καθημενοισ

εν ταισ αγοραισ α προσ

φωνουντα τοισ ετε

ροισ 17λεγουσιν ηυλησα

μεν υμιν και ουκ ωρχη

σασθε εθρηνησαμεν

και ουκ εκοψασθε 18ηλ

θεν γαρ ιωανησ μητε

εσθιων μητε πεινω̅

και λεγουσιν δαιμονι

ον εχει 19ηλθεν ο υιοσ

του ανθρωπου εσθει

ων και πεινων και λε

γουσιν ιδου ανθρωποσ

φαγοσ και οινοποτησ

τελωνων φιλοσ και α

μαρτωλων και εδικαι

ωθη η σοφια απο τω̅

{εργων} αυτησ 20τοτε

ηρξατο ονειδιζειν τασ

πολεισ εν αισ εγενον

το αι πλεισται δυναμεισ

αυτου οτι ου μετενο

ησαν 21ουαι σοι χοραζει̅

ουαι σοι βηθσαιδαν ο

τι ει εν τυρω και σειδω

νι εγενοντο αι δυνα

μεισ αι γενομεναι εν

υμιν παλαι αν εν σακκω

και σποδω μετενοησα̅

22πλην λεγω υμιν τυρω

και σειδωνι ανεκτοτε

ρον εσται εν ημερα κρι

σεωσ η υμιν 23και συ κα

φαρναουμ μη εωσ ου

ρανου υψωθηση εωσ

αδου καταβηση οτι

ει εν σοδομοισ εγενη

θησαν αι δυναμεισ αι

γενομεναι εν σοι εμει

νεν αν μεχρι τησ σημε

ρον 24πλην λεγω υμιν

οτι γη σοδομων ανε

κτοτερον εσται εν η

μερα κρισεωσ η σοι

25εν εκεινω τω καιρω

αποκριθεισ ο ισ ειπεν

εξομολογουμαι σοι

πατερ κε του ουρανου

______

19^{τεκνων}

Leaf 601r - Matthew 11:25+ (image )

και τησ γησ οτι εκρυ

ψασ ταυτα απο σοφω̅

και συνετων και απε

καλυψασ αυτα νηπι

οισ 26ναι ο πατηρ οτι ου

τωσ ευδοκια εγενετο

εμπροσθεν σου 27παν

τα μοι παρεδοθη υπο

του πατροσ μου και

ουδεισ επιγινωσκει

τον υιον ει μη ο πατηρ

ουδε τον πατερα τισ

επιγεινωσκει ει μη ο

υιοσ και ω εαν βουλη

ται ο υιοσ αποκαλυψαι

28δευτε προσ με παντεσ

οι κοπιωντεσ και πε

φορτισμενοι καγω

αναπαυσω υμασ 29αρα

τε τον ζυγον μου εφ υ

μασ και μαθετε απ ε

μου οτι πραυσ ειμι και

ταπεινοσ τη καρδια

και ευρησεται αναπαυ

σιν ταισ ψυχαισ υμω̅

30ο γαρ ζυγοσ μου χρη

στοσ και το φορτιον

μου ελαφρον εστιν

1εν εκεινω τω καιρω

επορευθη ο ισ τοισ σαβ

βατοισ δια των σπορι

μων {ο} δε μαθηται αυ

του επεινασαν και ηρ

ξαντο τιλλειν σταχυ

ασ και εσθιειν 2οι δε φα

ρεισαιοι ιδοντεσ ειπα̅

αυτω ιδου οι μαθηται

σου ποιουσιν ο ουκ ε

ξεστιν ποιειν εν σαβ

βατω 3ο δε ειπεν αυ

τοισ ουκ ανεγνωτε

τι εποιησεν δαυειδ ο

τε επεινασεν και οι με

τ αυτου 4πωσ εισηλθε̅

εισ τον οικον του θυ

και τουσ αρτουσ τησ

προθεσεωσ εφαγον

ο ουκ εξον ην αυτω φα

γειν ουδε τοισ μετ αυ

του ει μη τοισ ιερευσι̅

μονοισ 5η ουκ ανεγνω

τε εν τω νομω οτι τοισ

σαββασιν οι ιερεισ εν

τω ιερω το σαββατον

βεβηλουσιν και αναιτι

οι εισιν 6λεγω δε υμιν

οτι του ιερου μειζον

εστιν ωδε 7ει δε εγνω

κειτε τι εστιν ελεοσ

θελω και ου θυσιαν ου

κ αν κατεδικασατε τουσ

αναιτιουσ 8κυριοσ γαρ

εστιν του σαββατου

ο υιοσ του ανθρωπου

9και μεταβασ εκειθεν

ηλθεν εισ την συναγω

γην αυτων 10και ιδου αν

θρωποσ χειρα εχων

ξηραν και επηρωτησα̅

αυτον λεγοντεσ ει ε

ξεστι τοισ σαββασι θε

ραπευειν ινα κατηγο

ρησωσι αυτου 11ο δε ει

πεν αυτοισ τισ εσται

εξ υμων ανθρωποσ

οσ εξει προβατον εν και

εαν εμπεση τουτο τοισ

σαββασι εισ βοθυνον

ουχι κρατησει αυτο και

εγερει 12ποσω ουν δια

φερει ανθρωποσ προ

βατου ωστε εξεστιν

τοισ σαββατοισ καλωσ

ποιειν 13τοτε λεγει τω

ανθρωπω εκτεινον

σου την χειρα και εξε

τεινεν και απεκατεστα

θη υγιησ ωσ η αλλη

14εξελθοντεσ δε οι φα

ρεισαιοι συμβουλιον

ελαβον κατ αυτου ο

πωσ αυτον απολεσω

σιν 15ο δε ισ γνουσ ανε

χωρησεν εκειθεν και

ηκολουθησαν αυτω

πολλοι και εθεραπευ

σεν αυτουσ παντασ

16και επετειμησεν αυ

τοισ ινα μη φανερον

αυτον ποιησωσιν 17ινα

πληρωθη το ρηθεν δι

α ησαιου του προφη

του λεγοντοσ 18ιδου ο

παισ μου ον ηρετισα ο

αγαπητοσ μου ον ευδο

κησεν η ψυχη μου θη

σω το πνευμα μου επ αυ

τον και κρισιν τοισ εθνε

σιν απαγγελει 19ουκ ερει

σει ουδε κραυγασει ου

δε ακουσει τισ εν ταισ

πλατειαισ την φωνη̅

αυτου 20καλαμον συν

τετρειμμενον ου κα

τεαξει και λινον τυφο

μενον ου σβεσει εωσ

αν εκβαλη εισ νεικοσ

την κρισιν 21και τω ονο

ματι αυτου εθνη ελ

πιουσιν 22τοτε προσ

ηνεγκαν αυτω δαιμο

νιζομενον τυφλον

και κωφον και εθερα

πευσεν αυτον ωστε

τον κωφον λαλειν και

βλεπειν 23και εξισταντο

______

1^{οι}

Leaf 601v - Matthew 12:23+ (image )

παντεσ οι οχλοι και ε

λεγον μητι ουτοσ εστιν

ο υιοσ δαυειδ 24οι δε φα

ρεισαιοι ακουσαντεσ

ειπον ουτοσ ουκ εκβαλ

λει τα δαιμονια ει μη

εν τω βεεζεβουλ αρχο̅

τι των δαιμονιων

25ειδωσ δε τασ ενθυμη

σεισ αυτων ειπεν αυ

τοισ πασα βασιλεια

μερισθεισα καθ εαυτησ

ερημουται και πασα πο

λισ η οικια μερισθεισα

καθ εαυτησ ου σταθη

σεται 26και ει ο σατανασ

τον σαταναν εκβαλλει

εφ εαυτον εμερισθη

πωσ ουν σταθησεται

η βασιλεια αυτου 27και

ει εγω εν βεεζεβουλ εκ

βαλλω τα δαιμονια οι

υιοι υμων εν τινι εκβαλ

λουσιν δια τουτο αυ

τοι κριται εσονται υμω̅

28ει δε εν πνευματι θυ

εγω εκβαλλω τα δαι

μονια αρα εφθασεν ε

φ υμασ η βασιλεια του

θυ 29η πωσ δυναται τισ

εισελθειν εισ την οικι

αν του ισχυρου και τα

σκευη αυτου αρπασαι

εαν μη πρωτον δηση

τον ισχυρον και τοτε

την οικιαν αυτου δι

αρπασει 30ο μη ων με

τ εμου κατ εμου εστιν

και ο μη συναγων με

τ εμου σκορπιζει 31δια

τουτο λεγω υμιν πα

σα αμαρτια και βλασφη

μια αφεθησεται υμι̅

τοισ ανθρωποισ η δε

του πνευματοσ βλα

σφημια ουκ αφεθησε

ται 32και οσ εαν ειπη λο

γον κατα του υιου του

ανθρωπου {ουκ} αφε

θησεται αυτω οσ δ αν

ειπη κατα του πνευμα

τοσ του αγιου ου μη α

φεθη αυτω ουτε εν του

τω τω αιωνι ουτε εν

τω μελλοντι 33η ποιη

σατε το δενδρον καλο̅

και τον καρπον αυτου

καλον η ποιησατε το

δενδρον {απρον} και το̅

καρπον αυτου σαπρο̅

εκ γαρ του καρπου το

δενδρον γεινωσκεται

34γεννηματα εχιδνω̅

πωσ δυνασθε αγαθα λα

λειν πονηροι οντεσ

εκ γαρ του περισσευμα

τοσ τησ καρδιασ το στο

μα λαλει 35ο αγαθοσ αν

θρωποσ εκ του αγαθου

θησαυρου εκβαλλει

αγαθα και ο πονηροσ

ανθρωποσ εκ του πο

νηρου θησαυρου εκβαλ

λει πονηρα 36λεγω δε

υμιν οτι παν ρημα αρ

γον ο λαλησουσιν οι

ανθρωποι αποδωσου

σι περι αυτου λογον

εν ημερα κρισεωσ 37εκ

γαρ των λογων σου δικαι

ωθηση και εκ των λογω̅

σου καταδικασθηση

38τοτε απεκριθησαν αυ

τω τινεσ των γραμμα

τεων λεγοντεσ διδα

σκαλε θελομεν απο σου

σημειον ιδειν 39ο δε α

ποκριθεισ ειπεν αυτοισ

γενεα πονηρα και μοι

χαλισ σημειον επιζη

τει και σημειον ου δο

θησεται αυτη ει μη το

σημειον ιωνα του προ

φητου 40ωσπερ γαρ ην ι

ωνασ εν τη κοιλια του

κητουσ τρεισ ημερασ

και τρεισ νυκτασ ου

τωσ εσται ο υιοσ του αν

θρωπου εν τη καρδια

τησ γησ τρεισ ημερασ

και τρεισ νυκτασ 41αν

δρεσ νινευειται ανα

στησονται εν τη κρι

σει μετα τησ γενεασ

ταυτησ και κατακρι

νουσιν αυτην οτι με

τενοησαν εισ το κηρυ

γμα ιωνα και ιδου πλει

ον ιωνα ωδε 42βασιλισ

σα νοτου εγερθησεται

εν τη κρισει μετα τησ

γενεασ ταυτησ και κα

τακρινει αυτην οτι ηλ

θεν εκ των περατων

τησ γησ ακουσαι την

σοφιαν σολομωνοσ

και ιδου πλειον σολο

μωνοσ ωδε 43οταν δε

το ακαθαρτον πνευμα

εξελθη απο του ανθρω

που διερχεται δι ανυ

δρων τοπων ζητουν

αναπαυσιν και ουχ ευ

ρισκει 44τοτε λεγει εισ

τον οικον μου επιστρε

ψω οθεν εξηλθον και

______

32^{} 33^{σαπρον}

Leaf 602r - Matthew 12:44+ (image )

ελθον ευρισκει σχολα

ζοντα σεσαρωμενον

και κεκοσμημενον 45το

τε πορευεται και παρα

λαμβανει μεθ εαυτου

επτα ετερα πνευματα

πονηροτερα εαυτου

και εισελθοντα κατοι

κει εκει και γεινεται

τα εσχατα του ανθρω

που εκεινου χειρονα

των πρωτων ουτωσ

εσται και τη γενεα ταυ

τη τη πονηρα 46ετι αυ

του λαλουντοσ τοισ

οχλοισ ιδου η μητηρ

και οι αδελφοι αυτου

ιστηκεισαν εξω ζητου̅

τεσ αυτω λαλησαι 48ο δε

αποκριθεισ ειπεν τω

λεγοντι αυτω τισ εστι̅

η μητηρ μου και τινεσ

εισιν οι αδελφοι {} 49και ε

κτεινασ την χειρα αυ

του επι τουσ μαθητασ

αυτου ειπεν ιδου η μη

τηρ μου και οι αδελφοι

μου 50οστισ γαρ αν ποιη

ση το θελημα του πα

τροσ μου του εν ουρα

νοισ αυτοσ μου αδελ

φοσ και αδελφη και μη

τηρ εστιν 1εν τη ημε

ρα εκεινη εξελθων ο ισ

τησ οικιασ εκαθητο πα

ρα την θαλασσαν 2και συ̅

ηχθησαν προσ αυτον

οχλοι πολλοι ωστε αυ

τον εισ πλοιον εμβαν

τα καθησθαι και πασ ο

οχλοσ επι τον αιγιαλο̅

ιστηκει 3και ελαλησε̅

αυτοισ πολλα εν παρα

βολαισ λεγων ιδου ε

ξηλθεν ο σπειρων του

σπειρειν 4και εν τω σπει

ρειν αυτον α μεν επε

σεν παρα την οδον και

ελθοντα τα πετεινα

κατεφαγεν αυτα 5αλ

λα δε επεσεν επι τα πε

τρωδη οπου ουκ ειχε̅

γην πολλην και ευθε

ωσ εξανετειλαν δια

το μη εχειν βαθοσ τησ

γησ 6ηλιου δε ανατει

λαντοσ εκαυματισθη

και δια το μη εχειν ρι

ζαν εξηρανθη 7αλλα

δε επεσεν επι τασ ακα̅

θασ και ανεβησαν αι α

κανθαι και απεπνιξαν αυ

τα 8αλλα δε επεσεν {ε

ισ} την γην την καλην

και εδιδου καρπον ο με̅

εκατον ο δε εξηκοντα

ο δε τριακοντα 9ο εχω̅

ωτα ακουετω 10και προσ

ελθοντεσ οι μαθηται

ειπαν αυτω δια τι εν

παραβολαισ λαλεισ αυ

τοισ 11ο δε αποκριθεισ

ειπεν αυτοισ οτι υμιν

δεδοται γνωναι τα μυ

στηρια τησ βασιλειασ

των ουρανων εκεινοισ

δε ου δεδοται 12οστισ

γαρ εχει δοθησεται αυ

τω και περισσευθησε

ται οστισ δε ουκ εχει και

ο εχει αρθησεται απ αυ

του 13δια τουτο εν παρα

βολαισ αυτοισ λαλω

οτι βλεποντεσ ου βλε

πουσιν και ακουοντεσ

ουκ ακουουσιν ουδε

συνιουσιν 14και αναπλη

ρουται αυτοισ η προφη

τεια ησαιου η λεγουσα

ακοη ακουσατε και ου

μη συνητε και βλεπο̅

τεσ βλεψετε και ου μη

ιδητε 15επαχυνθη γαρ

η καρδια του λαου του

του και {τοι} ωσιν βαρε

ωσ ηκουσαν και τουσ

οφθαλμουσ αυτων

εκαμμυσαν μηποτε

ιδωσιν τοισ οφθαλ

μοισ και τοισ ωσιν ακου

σωσιν και τη καρδια

σενωσιν και επιστρε

ψωσιν και ιασομαι αυτουσ

16υμων δε μακαριοι οι ο

φθαλμοι οτι βλεπουσι̅

και τα ωτα οτι ακουου

σιν 17αμην γαρ λεγω υ

μιν οτι πολλοι προφη

ται {} επεθυμησαν ιδει̅

α βλεπετε και ουκ ειδα̅

και ακουσαι α ακουετε

και ουκ ηκουσαν 18υμεισ

ουν ακουσατε την πα

ραβολην του σπειραν

τοσ 19παντοσ ακουον

τοσ τον λογον τησ βα

σιλειασ και μη συνιε̅

τοσ ερχεται ο πονηροσ

και αρπαζει το εσπαρ

μενον εν τη καρδια αυ

του ουτοσ εστιν ο πα

ρα την οδον σπαρεισ

20ο δε επι τα πετρωδη

σπαρεισ ουτοσ εστιν

ο τον λογον ακουων

και ευθυσ μετα χαρασ

______

48^{μου} 8^{επι} 15^{τοισ} 17^{και δικαιοι}

Leaf 602v - Matthew 13:20+ (image )

λαμβανων αυτον 21ου

κ εχει δε ριζαν εν εαυ

τω αλλα προσκαιροσ ε

στιν γενομενησ δε

θλειψεωσ η διωγμου

δια τον λογον ευθυσ

σκανδαλιζεται 22ο δε

εισ τασ ακανθασ σπα

ρεισ ουτοσ εστιν ο το̅

λογον ακουων και η με

ριμνα του αιωνοσ και

η απατη του πλουτου

συνπνειγει τον λογο̅

και ακαρποσ γεινεται

23ο δε επι την καλην γη̅

σπαρεισ ουτοσ εστιν

ο τον λογον ακουων

και συνιεισ οσ δη καρ

ποφορει και ποιει ο

μεν εκατον ο δε εξη

κοντα ο δε τριακον

τα 24αλλην παραβο

λην {ελα���εν} αυτοισ

λεγων ωμοιωθη η βα

σιλεια των ουρανων

ανθρωπω σπειραντι

καλον σπερμα εν τω

αγρω εαυτου 25εν δε τω

καθευδειν τουσ αν

θρωπουσ ηλθεν αυτου

ο εχθροσ και επεσπει

ρεν ζειζανια ανα με

σον του σιτου και απηλ

θεν 26οτε δε εβλαστη

σεν ο χορτοσ και καρ

πον εποιησεν τοτε

εφανη και τα ζειζανι

α 27προσελθοντεσ δε

οι δουλοι του οικοδε

σποτου ειπον αυτω

κε ουχι καλον σπερμα

εσπειρασ εν τω σω αγρω

ποθεν ουν εχει ζειζα

νια 28ο δε εφη αυτοισ ε

χθροσ ανθρωποσ του

το εποιησεν οι δε αυτω

λεγουσιν θελεισ ουν

απελθοντεσ συλλεξω

μεν αυτα 29ο δε φησιν

ου μηποτε συλλεγον

τεσ τα ζειζανια εκρι

ζωσητε αμα αυτοισ

τον σιτον 30αφετε συν

αυξανεσθαι αμφοτε

ρα εωσ του θερισμου

και εν καιρω του θερισ

μου ερω τοισ θερισταισ

συλλεξατε πρωτον

τα ζειζανια και δησατε

αυτα εισ δεσμασ προσ

το κατακαυσαι {αυτασ}

τον δε σιτον συναγε

τε εισ την αποθηκην μου

31αλλην παραβολην παρε

θηκεν αυτοισ λεγων

ομοια εστιν η βασιλει

α των ουρανων κοκκω

σιναπεωσ ον λαβων

ανθρωποσ εσπειρεν

εν τω αγρω αυτου 32ο

μεικροτερον μεν εστι̅

παντων των σπερμα

των οταν δε αυξηθη

μειζον των λαχανω̅

εστιν και γινεται δεν

δρον ωστε ελθειν τα

πετεινα του ουρανου

και κατασκηνοιν

εν τοισ κλαδοισ αυτου

33αλλην παραβολην ελα

λησεν αυτοισ ομοια

εστιν η βασιλεια των

ουρανων ζυμη ην λα

βουσα γυνη ενεκρυψε̅

εισ αλευρου σατα τρια

εωσ ου εζυμωθη ολο̅

34ταυτα παντα ελαλησε̅

ο ισ εν παραβολαισ τοισ

οχλοισ και χωρισ παρα

βολησ ουδεν ελαλει αυ

τοισ 35οπωσ πληρωθη

το ρηθεν δια του προ

φητου λεγοντοσ ανοι

ξω εν παραβολαισ το

στομα μου ερευξομαι

κεκρυμμενα απο κα

ταβολησ 36τοτε αφεισ

τουσ οχλουσ ηλθεν

εισ την οικιαν και προσ

ηλθαν αυτω οι μαθη

ται αυτου λεγοντεσ

διασαφησον ημιν τη̅

παραβολην των ζει

ζανιων του αγρου

37ο δε αποκριθεισ ειπε̅

ο σπειρων το καλον

σπερμα εστιν ο υιοσ

του ανθρωπου 38ο δε α

γροσ εστιν ο κοσμοσ

το δε καλον σπερμα ου

τοι εισιν οι υιοι τησ βα

σιλειασ τα δε ζειζανι

α εισιν οι υιοι του πο

νηρου 39ο δε εχθροσ ε

στιν ο σπειρασ αυτα

ο διαβολοσ ο δε θερι

σμοσ συντελεια αιω

νοσ εστιν οι δε θερι

σται αγγελοι εισιν 40ωσ

περ ουν συλλεγεται

τα ζειζανια και πυρι

κατακαιεται ουτωσ

εσται εν τη συντελει

α του αιωνοσ 41αποστε

λει ο υιοσ του ανθρω

που τουσ αγγελουσ

______

24^{παρεθηκεν} 30^{αυτα}

Leaf 603r - Matthew 13:41+ (image )

αυτου και συλλεξου

σιν εκ τησ βασιλειασ

αυτου παντα τα σκα̅

δαλα και τουσ ποιου̅

τασ την ανομιαν 42και

βαλουσιν αυτουσ εισ

την καμεινον του πυ

ροσ εκει εσται ο κλαυ

θμοσ και ο βρυγμοσ

των οδοντων 43τοτε

οι δικαιοι εκλαμψου

σιν ωσ ο ηλιοσ εν τη

βασιλεια του πατροσ

αυτων ο εχων ωτα α

κουετω

44ομοια εστιν η βασιλεια

των ουρανων θησαυ

ρω κεκρυμμενω εν τω

αγρω ον ευρων ανθρω

ποσ εκρυψεν και απο

τησ χαρασ αυτου υπα

γει και πωλει οσα εχει

και αγοραζει τον αγρο̅

εκεινον

45παλιν ομοια εστιν η βα

σιλεια των ουρανων

εμπορω ζητουντι

καλουσ μαργαρειτασ

46ευρων δε ενα πολυτει

μον μαργαρειτην απελ

θων πεπρακεν παντα

οσα ειχεν και ηγορασε̅

αυτον

47παλιν ομοια εστιν η βα

σιλεια των ουρανων

σαγηνη βληθειση εισ

την θαλασσαν και εκ

παντοσ γενουσ συν

αγαγουση 48ην οτε επλη

ρωθη αναβιβασαντεσ

επι τον {αγιαλον} και κα

θισαντεσ συνελεξαν

τα καλα εισ αγγη τα δε

σαπρα εξω εβαλον 49ου

τωσ εσται εν τη συν

τελεια του αιωνοσ ε

ξελευσονται οι αγγε

λοι και αφοριουσιν τουσ

πονηρουσ εκ μεσου

των δικαιων 50και βαλου

σιν αυτουσ εισ την κα

μεινον του πυροσ ε

κει εσται ο κλαυθμοσ

και ο βρυγμοσ των οδο̅

των 51συνηκατε ταυ

τα παντα λεγουσιν αυ

τω ναι 52ο δε {ειπεν} αυ

τοισ δια τουτο πασ γραμ

ματευσ μαθητευθεισ

τη βασιλεια των ουρα

νων ομοιοσ εστιν αν

θρωπω οικοδεσποτη

οστισ εκβαλλει εκ του

θησαυρου αυτου και

να και παλαια

53και εγενετο οτε ετελε

σεν ο ισ τασ παραβολασ

ταυτασ μετηρεν εκει

θεν 54και ελθων εισ τη̅

πατριδα αυτου εδιδα

σκεν αυτουσ εν τη συ̅

αγωγη αυτων ωστε

εκπλησσεσθαι αυτουσ

και λεγειν ποθεν του

τω η σοφια αυτη και

αι δυναμεισ 55ουχ ουτοσ

εστιν ο του τεκτονοσ

υιοσ ουχ η μητηρ αυτου

λεγεται μαριαμ και οι

αδελφοι αυτου ιακω

βοσ και ιωσηφ και σιμω̅

και ιουδασ 56και αι αδελ

φαι αυτου ουχι πασαι

προσ ημασ εισιν ποθε̅

ουν τουτω ταυτα πα̅

τα 57και εσκανδαλιζον

το εν αυτω ο δε ισ ει

πεν αυτοισ ουκ εστιν

προφητησ ατειμοσ

ει μη εν τη πατριδι και

εν τη οικια αυτου 58και

ουκ εποιησεν εκει δυ

ναμεισ πολλασ δια τη̅

απιστιαν αυτων

1εν εκεινω τω καιρω

ηκουσεν ηρωδησ ο τε

τραρχησ την ακοην ιυ

2και ειπεν τοισ παισιν

αυτου ουτοσ εστιν

ιωανησ ο βαπτιστησ

αυτοσ ηγερθη απο τω̅

νεκρων και {} αι δυναμεισ

ενεργουσιν εν αυτω

3ο γαρ ηρωδησ τοτε κρα

τησασ τον ιωανην ε

δησεν και εν {} φυλακη

απεθετο δια ηρωδιαδα

την γυναικα φιλιππου

του αδελφου αυτου

4ελεγεν γαρ ο ιωανησ

αυτω ουκ εξεστιν σοι

εχειν αυτην 5και θελω̅

αυτον αποκτειναι ε

φοβηθη τον οχλον

{επει} ωσ προφητην αυ

τον ειχον 6γενεσιοισ

δε γενομενοισ του η

ρωδου ωρχησατο η θυ

γατηρ τησ ηρωδιαδοσ

εν τω μεσω και ηρεσε̅

τω ηρωδη 7οθεν μεθ ορ

κου ωμολογησεν αυτη

δουναι ο αν αιτησηται

8η δε προβιβασθεισα υ

πο τησ μητροσ αυτησ

δοσ μοι φησιν ωδε ε

______

48^{αιγιαλον} 52^{λεγει} 2^{δια τουτο} 3^{τη} 5^{οτι}

Leaf 603v - Matthew 14:8+ (image )

πι πινακι την κεφαλη̅

ιωανου του βαπτιστου

9και λυπηθεισ ο βασιλευσ

δια τουσ ορκουσ και τουσ

συνανακειμενουσ ε

κελευσεν δοθηναι 10και

πεμψασ απεκεφαλι

σεν ιωανην εν τη φυ

λακη 11και ηνεχθη η κε

φαλη αυτου επι πινα

κι και εδοθη τω κορα

σιω και ηνεγκεν τη μη

τρι αυτησ 12και προσελ

θοντεσ οι μαθηται αυ

του ηραν το πτωμα και

εθαψαν αυτον και ελ

θοντεσ απηγγειλαν

τω ιυ 13ακουσασ δε ο

ισ ανεχωρησεν εκειθεν {}

πλοιω εισ ερημον το

πον κατ ιδιαν και ακου

σαντεσ οι οχλοι ηκο

λουθησαν αυτω πεζη

απο των πολεων 14και

εξελθων ειδεν πολυ̅

οχλον και εσπλαγχνι

σθη επ αυτοισ και εθε

ραπευσεν τουσ αρρω

στουσ αυτων 15οψιασ

δε γενομενησ προσ

ηλθαν αυτω οι μαθη

ται λεγοντεσ ερημοσ

εστιν ο τοποσ και η ω

ρα ηδη παρηλθεν απο

λυσον τουσ οχλουσ

ινα απελθοντεσ εισ

τασ κωμασ αγορασω

σιν εαυτοισ βρωματα

16ο δε ισ ειπεν αυτοισ

ου χρειαν εχουσιν α

πελθειν δοτε αυτοισ

υμεισ φαγειν 17οι δε λε

γουσιν αυτω ουκ εχο

μεν ωδε ει μη πεντε

αρτουσ και δυο ιχθυασ

18ο δε ειπεν φερετε μοι

ωδε αυτουσ 19και {κελευ

σατε} τουσ οχλουσ α

νακλιθηναι επι του

χορτου λαβων τουσ

πεντε αρτουσ και τουσ

δυο ιχθυασ αναβλεψασ

εισ τον ουρανον ευλο

γησεν και κλασασ εδω

κεν τοισ μαθηταισ

τουσ αρτουσ οι δε μα

θηται τοισ οχλοισ 20και

εφαγον παντεσ και

εχορτασθησαν και η

ραν το περισσευον τω̅

κλασματων δωδεκα

κοφινουσ πληρεισ

21οι δε εσθιοντεσ ησαν

ανδρεσ ωσει πεντακισ

χειλιοι χωρισ γυναικω̅

και παιδιων 22και ευθε

ωσ ηναγκασεν τουσ

μαθητασ αυτου εμβη

ναι εισ πλοιον και προ

αγειν αυτον εισ το πε

ραν εωσ ου απολυση

τουσ οχλουσ 23και απο

λυσασ τουσ οχλουσ α

νεβη εισ το οροσ κατ ι

διαν προσευξασθαι

οψιασ δε γενομενησ

μονοσ ην εκει 24το δε

πλοιον ηδη σταδιουσ

πολλουσ απο τησ γησ

απειχεν βασανιζομε

νον υπο των κυματω̅

ην γαρ εναντιοσ ο ανε

μοσ 25τεταρτη δε φυ

λακη τησ νυκτοσ ηλ

θεν προσ αυτουσ περι

πατων επι την θαλασ

σαν 26οι δε μαθηται ιδο̅

τεσ αυτον επι τησ θα

λασσησ περιπατουν

τα εταραχθησαν λεγο̅

τεσ οτι φαντασμα ε

στιν και απο του φο

βου εκραξαν 27ευθυσ δε

ελαλησεν ο ισ αυτοισ

λεγων θαρσειτε εγω

ειμι μη φοβεισθε 28α

ποκριθεισ δε ο πετροσ

ειπεν αυτω κε ει συ ει

κελευσον με ελθειν

προσ σε επι τα υδατα

29ο δε ειπεν ελθε και κα

ταβασ απο του πλοιου

πετροσ περιεπατησε̅

επι τα υδατα και ηλθε̅

προσ τον ιν 30βλεπων

δε τον ανεμον {} εφο

βηθη και αρξαμενοσ

καταποντιζεσθαι ε

κραξεν λεγων κε σωσο̅

με 31ευθεωσ δε ο ισ εκ

τεινασ την χειρα επε

λαβετο αυτου και λε

γει αυτω ολιγοπιστε

εισ τι εδιστασασ 32και α

ναβαντων αυτων εισ

το πλοιον εκοπασεν

ο ανεμοσ 33οι δε εν τω

πλοιω προσεκυνησα̅

αυτω λεγοντεσ αλη

θωσ θυ υιοσ ει 34και δι

απερασαντεσ ηλθον

επι την γην εισ γεννη

σαρετ 35και επιγνοντεσ

αυτον οι ανδρεσ του

τοπου εκεινου απε

στειλαν εισ ολην την

______

13^{ε̅} 19^{κελευσασ} 30^{ισχυρον}

Leaf 604r - Matthew 14:35+ (image )

περιχωρον εκεινην

και προσηνεγκαν αυτω

παντασ τουσ κακωσ

εχοντασ 36και παρεκα

λουν {} ινα μονον αψω̅

ται του κρασπεδου του

ιματιου αυτου και ο

σοι ηψαντο διεσωθη

σαν 1τοτε προσερχο̅

ται τω ιυ απο ιεροσολυ

μων φαρεισαιοι και

γραμματεισ λεγοντεσ

2δια τι οι μαθηται σου

παραβαινουσιν την

παραδοσιν των πρεσ

βυτερων ου γαρ νιπτο̅

ται τασ χειρασ οταν αρ

τον εσθιωσιν 3ο δε α

ποκριθεισ ειπεν αυτοισ

δια τι και υμεισ παρα

βαινετε την εντολη̅

του θυ δια την παραδο

σιν υμων 4ο γαρ θσ ειπε̅

τειμα τον πατερα και

την μητερα και ο κακο

λογων πατερα η μητε

ρα θανατω τελευτατω

5υμεισ δε λεγετε οσ αν

ειπη τω πατρι η τη μη

τρι δωρον ο εαν εξ εμου

ωφεληθησ 6ου μη τι

μησει τον πατερα αυ

του και ηκυρωσατε

τον λογον του θυ δια

την παραδοσιν υμω̅

7υποκριται καλωσ ε

προφητευσεν περι υ

μων ησαιασ λεγων 8ο

λαοσ ουτοσ τοισ χει

λεσιν με τιμα η δε καρ

δια αυτων πορρω απε

χει απ εμου 9ματην δε

σεβονται με διδασκο̅

τεσ διδασκαλιασ ενταλ

ματα ανθρωπων

10και προσκαλεσαμενοσ

τον οχλον ειπεν αυτοισ

ακουετε και συνιετε

11ου το ερχομενον εισ

το στομα κοινοι τον

ανθρωπον αλλα το εκ

πορευομενον εκ του

στοματοσ τουτο κοι

νοι τον ανθρωπον 12το

τε προσελθοντεσ οι

μαθηται λεγουσιν αυ

τω οιδασ οτι οι φαρει

σαιοι ακουσαντεσ το̅

λογον εσκανδαλισθη

σαν 13ο δε αποκριθεισ

ειπεν πασα φυτεια η̅

ουκ εφυτευσεν ο πα

τηρ μου ο ουρανιοσ εκ

ριζωθησεται 14αφετε

αυτουσ τυφλοι εισι̅

οδηγοι τυφλοσ δε τυ

φλον εαν οδηγη αμφο

τεροι εισ βοθυνον πε

σουνται 15αποκριθεισ

δε ο πετροσ αυτω ειπε̅

φρασον ημιν την παρα

βολην 16ο δε ειπεν ακμη̅

και υμεισ ασυνετοι ε

στε 17ου νοειτε οτι παν

το εισερχομενον εισ

το στομα εισ την κοι

λιαν χωρει και εισ αφε

δρωνα εκβαλλεται 18τα

δε εκπορευομενα εκ

του στοματοσ εκ τησ

καρδιασ εξερχεται κα

κεινα κοινοι τον αν

θρωπον 19εκ γαρ τησ καρ

διασ εξερχονται δια

λογισμοι πονηροι φο

νοι μοιχειαι πορνειαι

κλοπαι ψευδομαρτυ

ριαι βλασφημιαι 20ταυ

τα εστιν τα κοινουντα

τον ανθρωπον το δε α

νιπτοισ χερσιν φαγει̅

ου κοινοι τον ανθρωπο̅

21και εξελθων εκειθεν ο

ισ ανεχωρησεν εισ τα

μερη τυρου και σειδω

νοσ 22και ιδου γυνη χα

ναναια απο των οριω̅

εκεινων εξελθουσα

εκραζεν λεγουσα ελε

ησον με κε υιοσ δαυειδ

η θυγατηρ μου κακωσ

δαιμονιζεται 23ο δε ουκ

απεκριθη αυτη λογον

και προσελθοντεσ οι

μαθηται αυτου ηρωτου̅

αυτον λεγοντεσ απο

λυσον αυτην οτι κρα

ζει οπισθεν ημων 24ο δε

αποκριθεισ ειπεν ουκ α

πεσταλην ει μη εισ τα

προβατα τα απολωλο

τα οικου ισραηλ 25η δε ελ

θουσα προσεκυνει αυ

τω λεγουσα κε βοηθει

μοι 26ο δε αποκριθεισ

ειπεν ουκ εστιν καλο̅

λαβειν τον αρτον τω̅

τεκνων και βαλειν τοισ

κυναριοισ 27η δε ειπεν

ναι κε και τα κυναρια ε

σθειει απο των ψειχι

ων των πειπτοντω̅

απο τησ τραπεζησ τω̅

κυριων αυτων 28τοτε

αποκριθεισ ο ισ ειπεν

αυτη ω γυναι μεγαλη

______

36^{αυτον}

Leaf 604v - Matthew 15:28+ (image )

σου η πιστισ γενηθητω

σοι ωσ θελεισ και ιαθη

η θυγατηρ αυτησ απο

τησ ωρασ εκεινησ

29και μεταβασ εκειθεν ο

ισ ηλθεν παρα την θα

λασσαν τησ γαλειλαιασ

και αναβασ εισ το οροσ

εκαθητο εκει 30και προσ

ηλθον αυτω οχλοι πολ

λοι εχοντεσ μεθ εαυ

των χωλουσ κυλλουσ

τυφλουσ κωφουσ και

ετερουσ πολλουσ και

ερριψαν αυτουσ παρα

τουσ ποδασ αυτου και

εθεραπευσεν αυτουσ

31ωστε τουσ οχλουσ βλε

ποντασ θαυμασαι κω

φουσ ακουοντασ κυλ

λουσ υγιεισ και χωλουσ

περιπατουντασ και

τυφλουσ βλεποντασ

και εδοξασαν τον θν

ισραηλ 32ο δε ισ προσκα

λεσαμενοσ {του} μαθη

τασ αυτου ειπεν σπλαγ

χνιζομαι επι τον οχλο̅

οτι ημεραι τρεισ προσ

μενουσιν μοι και ουκ ε

χουσιν τι φαγωσιν και

απολυσαι αυτουσ νη

στεισ ου θελω μηποτε

εκλυθωσιν εν τη οδω

33και λεγουσιν αυτω οι

μαθηται ποθεν ημιν

εν ερημια αρτοι τοσου

τοι ωστε χορτασαι ο

χλον τοσουτον 34και

λεγει αυτοισ ο ισ πο

σουσ αρτουσ εχετε

οι δε ειπον επτα και ο

λιγα ιχθυδια 35και παραγ

γειλασ τω οχλω ανα

πεσειν επι την γην 36ελα

βεν τουσ επτα αρτουσ

και τουσ ιχθυασ και ευ

χαριστησασ εκλασεν

και εδιδου τοισ μαθη

ταισ οι δε μαθηται τοισ

οχλοισ 37και εφαγον πα̅

τεσ και εχορτασθησα̅

και το περισσευον τω̅

κλασματων ηραν επτα

σπυριδασ πληρεισ 38οι

δε εσθιοντεσ ησαν ωσ

τετρακισχειλιοι αν

δρεσ χωρισ γυναικω̅

και παιδιων 39και απο

λυσασ τουσ οχλουσ

ενεβη εισ το πλοιον

και ηλθεν εισ τα ορια

μαγαδαν 1και προσελθο̅

τεσ οι φαρεισαιοι και

σαδδουκαιοι πειραζο̅

τεσ επηρωτησαν αυ

τον σημειον εκ του ου

ρανου επιδειξαι αυτοισ

2ο δε αποκριθεισ ειπεν

αυτοισ 4γενεα πονηρα

και μοιχαλεισ σημειο̅

{αιτει} και σημειον ου

δοθησεται αυτη ει μη

το σημειον ιωνα και

καταλιπων αυτουσ

απηλθεν 5και ελθον

τεσ οι μαθηται εισ το

περαν επελαθοντο

λαβειν αρτουσ 6ο δε

ισ ειπεν αυτοισ ορατε

και προσεχετε απο τησ

ζυμησ των φαρεισαι

ων και σαδδουκαιων

7οι δε διελογιζοντο

εν εαυτοισ λεγοντεσ

οτι αρτουσ ουκ ελαβο

μεν 8γνουσ δε ο ισ ει

πεν τι διαλογιζεσθε

εν εαυτοισ ολιγοπιστοι

οτι αρτουσ ουκ εχετε

9ουπω νοειτε ουδε μνη

μονευετε τουσ πεν

τε αρτουσ των πεν

τακισχιλιων και πο

σουσ κοφινουσ ελα

βετε 10ουδε τουσ επτα

αρτουσ των τετρακισ

χειλιων και ποσασ σφυ

ριδασ ελαβετε 11πωσ ου

νοειτε οτι ου περι αρ

των ειπον υμιν προσ

εχετε δε απο τησ ζυ

μησ των φαρεισαιω̅

και σαδδουκαιων 12το

τε συνηκαν οτι ουκ ει

πεν προσεχειν απο τησ

ζυμησ των αρτων αλ

λα απο τησ διδαχησ τω̅

σαδδουκαιων και φα

ρεισαιων

13ελθων δε ο ισ εισ τα με

ρη καισαρειασ τησ φι

λιππου ηρωτα τουσ

μαθητασ αυτου λεγω̅

τινα λεγουσιν οι αν

θρωποι ειναι τον υιο̅

του ανθρωπου 14οι δε ει

παν οι μεν ιωανην το̅

βαπτιστην οι δε ηλει

αν ετεροι δε ιερεμιαν

η ενα των προφητω̅

15λεγει αυτοισ υμεισ δε

τινα με λεγετε ειναι

16αποκριθεισ δε σιμω̅

πετροσ ειπεν συ ει ο

χσ ο υιοσ του θυ του

______

32^{τουσ} 4^{επιζητει}

Leaf 605r - Matthew 16:16+ (image )

ζωντοσ 17αποκριθεισ

δε ο ισ ειπεν αυτω μα

καριοσ ει {σιμων ����}

σαρξ και αιμα ουκ απε

καλυψεν σοι αλλ ο πα

τηρ μου ο εν ουρανοισ

18καγω δε σοι λεγω οτι

συ ει πετροσ και επι ταυ

τη τη πετρα οικοδομη

σω μου την εκκλησι

αν και πυλαι αδου ου

κατισχυσουσιν αυτησ

19δωσω σοι τασ κλειδασ

τησ βασιλειασ των ου

ρανων και ο αν δησησ

επι τησ γησ εσται δε

δεμενον εν τοισ ου

ρανοισ και ο εαν λυσησ

επι τησ γησ εσται λε

λυμενον εν τοισ ου

ρανοισ 20τοτε επετει

μησεν τοισ μαθηταισ

ινα μηδενι ειπωσιν ο

τι αυτοσ εστιν ο χσ

21απο τοτε ηρξατο ο ισ

χσ δεικνυναι τοισ μα

θηταισ αυτου οτι δει

αυτον εισ ιεροσολυμα

απελθειν και πολλα

παθειν απο των πρεσ

βυτερων και αρχιερε

ων και γραμματεων

και αποκτανθηναι και

τη τριτη ημερα εγερθη

ναι 22και προσλαβομε

νοσ αυτον ο πετροσ

λεγει αυτω επιτειμω̅

ειλεωσ σοι κε ου μη ε

σται σοι τουτο 23ο δε

στραφεισ ειπεν τω

πετρω υπαγε οπισω μου

σατανα σκανδαλον ει

εμου οτι ου φρονεισ

τα του θυ αλλα τα των

ανθρωπων 24τοτε ισ

ειπεν τοισ μαθηταισ

αυτου ει τισ θελει οπι

σω μου ελθειν απαρνη

σασθω εαυτον και αρα

τω τον σταυρον αυτου

και ακολουθειτω μοι

25οσ γαρ εαν θελη την ψυ

χην αυτου σωσαι απο

λεσει αυτην οσ δ αν α

πολεση την ψυχην

αυτου ενεκεν εμου

ευρησει αυτην 26τι γαρ

ωφεληθησεται αν

θρωποσ εαν τον κοσ

μον ολον κερδηση τη̅

δε ψυχην αυτου ζημι

ωθη η τι δωσει ανθρω

ποσ ανταλαγμα τησ

ψυχησ αυτου 27μελλει

γαρ ο υιοσ του ανθρω

που ερχεσθαι εν τη δο

ξη του πατροσ αυτου

μετα των αγγελων αυ

του και τοτε αποδω

σει εκαστω κατα την

πραξιν αυτου 28αμην

λεγω υμιν οτι εισιν τι

νεσ των ωδε εστωτω̅

οιτινεσ ου μη γευσω̅

ται θανατου εωσ αν ι

δωσιν τον υιον του

ανθρωπου ερχομενο̅

εν τη βασιλεια αυτου

1και μεθ ημερασ εξ πα

ραλαμβανει ο ισ τον

πετρον και ιακωβον

και ιωανην τον αδελ

φον αυτου και αναφε

ρει αυτουσ εισ οροσ υ

ψηλον καθ ιδιαν 2και με

τεμορφωθη εμπροσ

θεν αυτων και ελαμψε̅

το προσωπον αυτου

ωσ ο ηλιοσ τα δε ιματι

α αυτου εγενετο λευ

κα ωσ το φωσ 3και ιδου

ωφθη αυτοισ μωυσησ

και ηλειασ συνλαλου̅

τεσ μετ αυτου 4απο

κριθεισ δε ο πετροσ ει

πεν τω ιυ κε καλον ε

στιν ημασ ωδε ειναι

ει θελεισ ποιησω ωδε

σκηνασ τρεισ σοι μια̅

και μωυσει μιαν και

μιαν ηλεια 5ετι αυτου

λαλουντοσ ιδου νε

φελη φωτεινη επε

σκιασεν αυτουσ και

ιδου φωνη εκ τησ νε

φελησ λεγουσα ουτοσ

εστιν ο υιοσ μου ο αγα

πητοσ εν ω ευδοκη

σα ακουετε αυτου

6και ακουσαντεσ οι μα

θηται επεσαν επι προ

σωπον αυτων και εφο

βηθησαν σφοδρα 7και

προσηλθεν ο ισ και α

ψαμενοσ αυτων ειπε̅

εγερθητε και μη φο

βεισθε 8επαραντεσ δε

τουσ οφθαλμουσ αυ

των ουδενα ειδον ει

μη αυτον ιν μονον

9και καταβαινοντων

αυτων εκ του ορουσ

ενετειλατο αυτοισ

ο ισ λεγων μηδενι ει

πητε το οραμα εωσ

ου ο υιοσ του ανθρωπου

______

17^{σιμων βαριωνα οτι}

Leaf 605v - Matthew 17:9+ (image )

εκ νεκρων εγερθη 10και

επηρωτησαν αυτον

οι μαθηται αυτου λε

γοντεσ τι ουν οι γραμ

ματεισ λεγουσιν οτι

ηλειαν διελθειν πρω

τον 11ο δε αποκριθεισ

ειπεν ηλειασ μεν ερ

χεται και αποκαταστη

σει παντα 12λεγω δε υμι̅

οτι ηλειασ ηδη ηλθε̅

και ουκ επεγνωσαν αυ

τον αλλ εποιησαν εν

αυτω οσα ηθελησαν

ουτωσ και ο υιοσ του

ανθρωπου μελλει πα

σχειν υπ αυτων 13το

τε συνηκαν οι μαθηται

οτι περι ιωανου του

βαπτιστου ειπεν αυτοισ

14και ελθοντων προσ

τον οχλον προσηλθε̅

αυτω ανθρωποσ γονυ

πετων αυτον 15και λε

γων κε ελεησον μου

τον υιον μου οτι σελη

νιαζεται και κακωσ

εχει πολλακισ γαρ πει

πτει εισ το πυρ και πολ

λακισ εισ το υδωρ 16και

προσηνεγκα αυτον τοισ

μαθηταισ σου και ου

κ ηδυνασθησαν αυτο̅

θεραπευσαι 17αποκρι

θεισ δε ο ισ ειπεν ω γε

νεα απιστοσ και διε

στραμμενη εωσ ποτε

μεθ υμων εσομαι εωσ

ποτε ανεξομαι υμω̅

φερετε μοι αυτον ωδε

18και επετειμησεν αυτω

ο ισ και εξηλθεν απ αυ

του το δαιμονιον και

εθεραπευθη ο παισ α

πο τησ ωρασ εκεινησ

19τοτε προσελθοντεσ

οι μαθηται τω ιυ κα

θ ιδιαν ειπον δια τι η

μεισ ουκ εδυνηθημε̅

εκβαλειν αυτο 20ο δε λε

γει αυτοισ δια την ο

λιγοπιστιαν υμων

αμην γαρ λεγω υμιν

εαν εχητε πιστιν ωσ

κοκκον σιναπεωσ ερει

τε τω ορι τουτω μετα

βα ενθεν εκει και μετα

βησεται και ουδεν αδυ

νατησει υμιν

22συστρεφομενων δε

αυτων εν τη γαλειλαι

α ειπεν αυτοισ ο ισ μελ

λει ο υιοσ του ανθρω

που παραδιδοσθαι εισ

χειρασ ανθρωπων 23και

αποκτενουσιν αυτο̅

και τη τρι ημερα ανα

στησεται και ελυπηθη

σαν σφοδρα

24ελθοντων δε αυτων εισ

καφαρναουμ προσηλ

θον οι τα διδραχμα λαμ

βανοντεσ τω πετρω

και ειπαν ο διδασκαλοσ

υμων ου τελει τα διδρα

χμα 25λεγει ναι και ελθον

τα εισ την οικιαν προε

φθασεν αυτον ο ισ λε

γων τι σοι δοκει σιμω̅

οι βασιλεισ τησ γησ απο

τινοσ λαμβανουσιν τε

λη η κηνσον απο των

υιων αυτων η απο τω̅

αλλοτριων 26ειποντοσ

δε απο των αλλοτριω̅

εφη αυτω ο ισ αρα γε

ελευθεροι εισιν οι υιοι

27ινα δε μη σκανδαλισω

μεν αυτουσ πορευθεισ

εισ θαλασσαν βαλε αγ

κιστρον και τον ανα

βαντα πρωτον ιχθυ̅

αρον και ανοιξασ το

στομα αυτου ευρησεισ

στατηρα εκεινον λα

βων δοσ αυτοισ αντι

εμου και σου 1εν εκει

νη δε τη ωρα προσηλ

θον οι μαθηται τω ιυ

λεγοντεσ τισ αρα μει

ζων εστιν εν τη βασι

λεια των ουρανων

2και προσκαλεσαμενοσ

παιδιον εστησεν αυ

το εν μεσω αυτων 3και

ειπεν αμην λεγω υμι̅

εαν μη στραφητε και

γενησθε ωσ τα παιδια

ου μη εισελθητε εισ

την βασιλειαν των ου

ρανων 4οστισ ουν τα

πεινωσει εαυτον ωσ

το παιδιον τουτο ου

τοσ εστιν ο μειζων ε̅

τη βασιλεια των ουρα

νων 5και οσ εαν δεξη

ται εν παιδιον τοιουτο

επι τω ονοματι μου

εμε δεχεται 6οσ δ αν

σκανδαλιση ενα των

μεικρων τουτων των

πιστευοντων εισ εμε

συμφερει αυτω ινα

κρεμασθη μυλοσ ονι

κοσ περι τον τραχηλο̅

αυτου και καταπον

Leaf 606r - Matthew 18:6+ (image )

τισθη εν τω πελαγει

τησ θαλασσησ 7ουαι τω

κοσμω απο των σκαν

δαλων αναγκη γαρ ελ

θειν τα σκανδαλα πλη̅

ουαι τω ανθρωπω εκει

νω δι ου το σκανδαλον

ερχεται 8ει δε η χειρ σου

η ο πουσ σου σκανδαλι

ζει σε εκκοψον αυτο̅

και βαλε απο σου καλο̅

σοι εστιν εισελθειν

εισ την ζωην κυλλον

η χωλον η δυο χειρασ

η δυο ποδασ εχοντα

βληθηναι εισ το πυρ

το αιωνιον 9και ει ο ο

φθαλμοσ σου σκανδα

λει σε εξελε αυτον και

βαλε απο σου καλον σοι

εστιν μονοφθαλμο̅

εισ την ζωην εισελθει̅

η δυο οφθαλμουσ εχο̅

τα βληθηναι εισ την γε

ενναν του πυροσ 10ορα

τε μη καταφρονηση

τε ενοσ των μεικρων

τουτων λεγω γαρ υμι̅

οτι οι αγγελοι αυτων

εν τω ουρανω δια παν

τοσ βλεπουσι το προ

σωπον του πατροσ μου

του εν ουρανοισ 12τι υ

μιν δοκει εαν γενηται

τινι ανθρωπω εκατο̅

προβατα και πλανηθη

εν εξ αυτων ουχι αφη

σει τα ενενηκοντα εν

νεα προβατα επι τα ο

ρη και πορευθεισ ζητει

το πλανωμενον 13και

εαν γενηται ευρειν

αυτο αμην λεγω υμι̅

οτι χαιρει επ αυτω μαλ

λον η επι τοισ ενενη

κοντα εννεα τοισ μη

πεπλανημενοισ 14ουτωσ

ουκ εστιν θελημα εμ

προσθεν του πατροσ

μου του εν ουρανοισ

ινα αποληται εν των

μεικρων τουτων 15εα̅

δε αμαρτηση ο αδελφοσ

σου υπαγε ελεγξον αυ

τον μεταξυ σου και αυ

του μονου εαν σου ακου

ση εκερδησασ τον αδελ

φον σου 16εαν δε μη ακου

ση παραλαβε ετι ενα η

δυο μετα σου ινα επι

στοματοσ δυο μαρτυ

ρων η τριων σταθη πα̅

ρημα 17εαν δε παρακου

ση αυτων ειπε τη εκ

κλησια εαν δε και τησ

εκκλησιασ παρακουση

εστω σοι ωσπερ ο εθνι

κοσ και ο τελωνησ

18αμην λεγω υμιν οσα

αν δησητε επι τησ γησ

εσται δεδεμενα εν ου

ρανω και οσα εαν λυση

τε επι τησ γησ εσται λε

λυμενα εν ουρανω

19παλιν αμην λεγω υμιν

οτι εαν δυο συμφωνη

σωσιν εξ υμων επι τησ

γησ περι παντοσ πρα

γματοσ ου εαν αιτησω̅

ται γενησεται αυτοισ

παρα του πατροσ μου

του εν ουρανοισ 20ου γαρ

εισιν δυο η τρεισ συν

ηγμενοι εισ το εμον

ονομα εκει ειμι εν με

σω αυτων 21τοτε προσ

ελθων ο πετροσ ειπε̅

αυτω κε ποσακισ αμαρ

τησει ο αδελφοσ μου

εισ εμε και αφησω αυ

τω εωσ επτακισ 22λεγει

αυτω ο ισ ου λεγω σοι

εωσ επτακισ αλλα εωσ

εβδομηκοντακισ ε

πτα 23δια τουτο ωμοι

ωθη η βασιλεια των ου

ρανων ανθρωπω βασι

λει οσ ηθελησεν συν

αραι λογον μετα τω̅

δουλων αυτου 24αρξα

μενου δε αυτου συν

αιρειν προσηχθη εισ αυτω

οφειλετησ μυ

ριων ταλαντων 25μη ε

χοντοσ δε αυτου απο

δουναι εκελευσεν αυ

τον ο κσ πραθηναι και

την γυναικα και τα τε

κνα και παντα οσα εχει

και αποδοθηναι 26πε

σων ουν ο δουλοσ

προσεκυνει αυτω λε

γων μακροθυμησο̅

επ εμοι και παντα απο

δωσω σοι 27σπλαγχνι

σθεισ δε ο κυριοσ του

δουλου απελυσεν αυ

τον και το δανειον α

φηκεν αυτω 28εξελθω̅

δε ο δουλοσ ευρεν ενα

των συνδουλων αυ

του οσ ωφειλεν αυτω

εκατον δηναρια και

κρατησασ αυτον επνει

γε λεγων αποδοσ ει τι

οφειλεισ 29πεσων ουν

Leaf 606v - Matthew 18:29+ (image )

ο συνδουλοσ αυτου

παρεκαλει αυτον λε

γων μακροθυμησον

επ εμοι και αποδωσω

σοι 30ο δε ουκ ηθελεν

αλλα απελθων εβαλε̅

αυτον εισ φυλακην

εωσ αποδω το οφει

λομενον 31ιδοντεσ

ουν αυτου οι συνδου

λοι τα γενομενα ελυ

πηθησαν σφοδρα και

ελθοντεσ διεσαφησα̅

τω κυριω εαυτων πα̅

τα τα γενομενα 32τοτε

προσκαλεσαμενοσ αυ

τον ο κυριοσ αυτου λε

γει αυτω δουλε πονη

ρε πασαν την οφειλη̅

εκεινην αφηκα σοι ε

πι παρεκαλεσασ με 33ου

κ εδει και σε ελεησαι το̅

συνδουλον σου ωσ κα

γω σε ηλεησα 34και οργι

σθεισ ο κυριοσ αυτου

παρεδωκεν αυτον

τοισ βασανισταισ

εωσ αποδω παν το ο

φειλομενον 35ουτωσ

και ο πατηρ μου ο ου

ρανιοσ ποιησει υμιν

εαν μη αφητε εκαστοσ

τω αδελφω αυτου α

πο των καρδιων υμω̅

1και εγενετο οτε ετελε

σεν ο ισ τουσ λογουσ

τουτουσ μετηρεν απο

τησ γαλειλαιασ και ηλ

θεν εισ τα ορια τησ ιου

δαιασ περαν του ιορδα

νου 2και ηκολουθησα̅

αυτω οχλοι πολλοι και

εθεραπευσεν αυτουσ

εκει 3και προσηλθον

αυτω φαρεισαιοι πει

ραζοντεσ αυτον και

λεγοντεσ ει εξεστιν

απολυσαι την γυναικα

αυτου κατα πασαν αι

τιαν 4ο δε αποκριθεισ

ειπεν ουκ ανεγνωτε

οτι ο κτισασ απ αρχησ

αρσεν και θηλυ εποιη

σεν αυτουσ 5και ειπεν

ενεκα τουτου καταλει

ψει ανθρωποσ τον πα

τερα και την μητερα και

κολληθησεται τη γυ

ναικι αυτου και εσον

ται οι δυο εισ σαρκα μια̅

6ωστε ουκετι εισιν δυ

ο αλλα σαρξ μια ο ουν ο

θσ συνεζευξεν ανθρω

ποσ μη χωριζετω 7λε

γουσιν αυτω τι ουν μω

υσησ ενετειλατο δου

ναι βιβλιον αποστασι

ου και απολυσαι αυτη̅

8λεγει αυτοισ οτι μωυ

σησ προσ την σκληρο

καρδιαν υμων επετρε

ψεν υμιν απολυσαι τασ

γυναικασ υμων απ αρ

χησ δε ου γεγονεν ουτωσ

9λεγω δε υμιν οσ αν απο

λυση την γυναικα αυτου

παρεκτοσ λογου πορνει

ασ ποιει αυτην μοιχευ

θηναι και ο απολελυμε

νην γαμησασ μοιχαται

10λεγουσιν αυτω οι μαθη

ται ει ουτωσ εστιν η αι

τια του ανθρωπου μετα

τησ γυναικοσ ου συμ

φερει γαμησαι 11ο δε ει

πεν αυτοισ ου παντεσ

χωρουσι τον λογον αλ

λ οισ δεδοται 12εισιν γαρ

ευνουχοι οιτινεσ εκ

κοιλιασ μητροσ εγεννη

θησαν ουτωσ και εισιν

ευνουχοι οιτινεσ ευ

νουχισθησαν υπο τω̅

ανθρωπων και εισιν ευ

νουχοι οιτινεσ ευνου

χισαν εαυτουσ δια την

βασιλειαν των ουρανω̅

ο δυνομενοσ χωρειν

χωρειτω 13τοτε προσ

ηνεχθησαν αυτω παι

δια ινα τασ χειρασ επι

θη αυτοισ και προσευ

ξηται οι δε μαθηται ε

πετειμησαν αυτοισ

14ο δε ισ ειπεν αφεται τα

παιδια και μη κωλυε

τε αυτα ελθειν προσ με

των γαρ τοιουτων εστι̅

η βασιλεια των ουρανω̅

15και επιθεισ τασ χειρασ

αυτοισ επορευθη εκει

θεν 16και ιδου εισ προσ

ελθων αυτω ειπεν δι

δασκαλε τι αγαθον ποι

ησω ινα σχω ζωην αι

ωνιον 17ο δε ειπεν αυτω

τι με ερωτασ περι του

αγαθου {} εστιν ο αγαθοσ

ει δε θελεισ εισ την ζωην

εισελθειν τηρει τασ ε̅

τολασ 18λεγει αυτω ποιασ

ο δε ισ εφη το ου φονευ

σεισ ου μοιχευσεισ

ου κλεψεισ

ου ψευδομαρτυρησεισ

19τειμα τον πατερα και

______

{εισ}

Leaf 607r - Matthew 19:19+ (image )

την μητερα και αγαπη

σεισ τον πλησιον σου

ωσ σεαυτον 20λεγει αυ

τω ο νεανισκοσ ταυτα

παντα εφυλαξα τι ετι

υστερω 21λεγει αυτω

ο ισ ει θελεισ τελειοσ ει

ναι υπαγε πωλησον σου

τα υπαρχοντα και δοσ

τοισ πτωχοισ και εξεισ

θησαυρον εν ουρανοισ

και δευρο ακολουθει μοι

22ακουσασ δε ο νεανισκοσ

τον λογον τουτον α

πηλθε λυπουμενοσ

ην γαρ εχων χρηματα

πολλα 23ο δε ισ ειπεν τοισ

μαθηταισ αυτου αμη̅

λεγω υμιν οτι πλουσι

οσ δυσκολωσ εισελευ

σεται εισ την βασιλει

αν των ουρανων 24πα

λιν δε λεγω υμιν ευκο

πωτερον εστιν καμη

λον δια τρηματοσ ρα

φιδοσ διελθειν η πλου

σιον εισελθειν εισ τη̅

βασιλειαν του θυ 25ακου

σαντεσ δε οι μαθηται

εξεπλησσοντο σφοδρα

λεγοντεσ τισ αρα δυνα

ται σωθηναι 26εμβλεψασ

δε ο ισ ειπεν αυτοισ πα

ρα ανθρωποισ τουτο

αδυνατον εστιν παρα

δε θω παντα δυνατα

27τοτε αποκριθεισ ο πε

τροσ ειπεν αυτω ιδου

ημεισ αφηκαμεν παν

τα και ηκολουθησαμε̅

σοι τι αρα εσται ημιν

28ο δε ισ ειπεν αυτοισ

αμην λεγω υμιν οτι

υμεισ οι ακολουθησαν

τεσ μοι εν τη παλινγε

νεσια οταν καθιση ο υ

ιοσ του ανθρωπου επι

θρονου δοξησ αυτου

καθησεσθε και υμεισ ε

πι δωδεκα θρονουσ κρει

νοντεσ τασ δωδεκα φυ

λασ του ισραηλ 29και

πασ οστισ αφηκεν οι

κιασ η αδελφουσ η αδελ

φασ η πατερα η μητερα

η τεκνα η αγρουσ ενε

κεν του εμου ονομα

τοσ πολλαπλασιονα

λημψεται και ζωην

αιωνιον κληρονομη

σει 30πολλοι δε εσονται

πρωτοι εσχατοι και ε

σχατοι πρωτοι 1ομοι

α γαρ εστιν η βασιλεια

των ουρανων ανθρω

πω οικοδεσποτη οστισ

εξηλθεν αμα πρωι μι

σθωσασθαι εργατασ εισ

τον αμπελωνα αυτου

2συμφωνησασ δε μετα

των εργατων εκ δηνα

ριου την ημεραν απε

στειλεν αυτουσ εισ το̅

αμπελωνα αυτου 3και

εξελθων περι τριτη̅

ωραν ειδεν αλλουσ ε

στωτασ εν τη αγορα

αργουσ 4και εκεινοισ ει

πεν υπαγετε και υμεισ

εισ τον αμπελωνα και

ο εαν η δικαιον δωσω

υμιν 5οι δε απηλθον πα

λιν εξελθων περι εκτη̅

και ενατην ωραν εποι

ησεν ωσαυτωσ 6περι

δε την ενδεκατην ε

ξελθων ευρεν αλλουσ

εστωτασ και λεγει αυ

τοισ τι ωδε εστηκατε

ολην την ημεραν αργοι

7λεγουσιν αυτω οτι ου

δεισ ημασ εμισθωσατο

λεγει αυτοισ υπαγετε

και υμεισ εισ τον αμπε

λωνα 8οψιασ δε γενο

μενησ λεγει ο κυριοσ

του αμπελωνοσ τω ε

πιτροπω αυτου καλε

σον τουσ εργατασ και

αποδοσ αυτοισ τον μι

σθον αρξαμενοσ απο

των εσχατων εωσ τω̅

πρωτων 9ελθοντεσ δε

οι περι την ενδεκατην

ωραν ελαβον ανα δηνα

ριον 10και ελθοντεσ οι

πρωτοι ενομισαν οτι

πλειον λημψονται και

ελαβον ανα δηναριον

και αυτοι 11λαβοντεσ

δε εγογγυζον κατα του

οικοδεσποτου 12λεγον

τεσ ουτοι οι εσχατοι

μιαν ωραν εποιησαν

και ισουσ ημιν αυτουσ

εποιησασ τοισ βαστα

σασι το βαροσ τησ ημε

ρασ και τον καυσωνα

13ο δε αποκριθεισ αυτω̅

ενι ειπεν εταιρε ουκ α

δικω σε ουχι δηναριου

συνεφωνησασ μοι

14αρον το σον και υπαγε

θελω εγω τουτω τω

εσχατω δουναι ωσ και

σοι 15ουκ εξεστιν μοι

Leaf 607v - Matthew 20:15+ (image )

ο θελω ποιησαι εν τοισ

εμοισ η ο οφθαλμοσ

σου πονηροσ εστιν ο

τι εγω αγαθοσ ειμι 16ου

τωσ εσονται οι εσχα

τοι πρωτοι και οι πρω

τοι εσχατοι

17μελλων δε αναβαινειν

ισ εισ ιεροσολυμα παρε

λαβε τουσ δωδεκα μα

θητασ καθ ιδιαν και ε̅

τη οδω ειπεν αυτοισ 18ι

δου αναβαινομεν εισ

ιεροσολυμα και ο υιοσ

του ανθρωπου παραδο

θησεται τοισ αρχιερευ

σιν και γραμματευσιν

και κατακρινουσιν αυ

τον 19και παραδωσουσι̅

αυτον τοισ εθνεσιν

εισ το εμπαιξαι και μα

στιγωσαι και σταυρω

σαι και τη τριτη ημε

ρα αναστησεται 20τοτε

προσηλθεν αυτω η μη

τηρ των υιων ζεβεδαι

ου μετα των υιων αυ

τησ προσκυνουσα και

αιτουσα τι απ αυτου

21ο δε ειπεν αυτη τι θε

λεισ η δε ειπεν ειπε ινα

καθισωσιν ουτοι οι δυ

ο υιοι μου εισ εκ δεξιω̅

και εισ εξ ευωνυμων

σου εν τη βασιλεια σου

22αποκριθεισ δε ο ισ ειπε̅

ουκ οιδατε τι αιτεισθε

δυνασθε πιειν το πο

τηριον ο εγω μελλω

πιειν λεγουσιν αυτω

δυναμεθα 23λεγει αυ

τοισ το μεν ποτηριο̅

μου πιεσθε το δε κα

θισαι εκ δεξιων μου η

εξ ευωνυμων ουκ εστι̅

εμον δουναι αλλ οισ η

τοιμασται υπο του πα

τροσ μου 24και ακουσα̅

τεσ οι δεκα ηγανακτη

σαν περι των δυο αδελ

φων 25ο δε ισ προσκαλε

σαμενοσ αυτουσ ειπεν

οιδατε οτι οι αρχοντεσ

των εθνων κατακυρι

ευσουσιν αυτων και

οι μεγαλοι κατεξουσι

αζουσιν αυτων 26ουχ ου

τωσ εστιν εν υμιν αλλ οσ

αν θελη μεγασ εν υμι̅

γενεσθαι εσται υμων

διακονοσ 27και οσ αν θε

λη ειναι υμων πρωτοσ

εστω υμων δουλοσ

28ωσπερ ο υιοσ του αν

θρωπου ουκ ηλθεν δι

ακονηθηναι αλλα δια

κονησαι και δουναι τη̅

ψυχην αυτου λυτρο̅

αντι πολλων

29και εκπορευομενων αυ

των απο ιερειχω ηκο

λουθησεν αυτω οχλοσ

πολυσ 30και ιδου δυο τυ

φλοι καθημενοι παρα

την οδον ακουσαντεσ

οτι ισ παραγει εκραξαν

λεγοντεσ κε ελεησο̅

ημασ υιοσ δαυειδ 31ο δε

οχλοσ επετιμησεν αυ

τοισ ινα σιωπησωσιν

οι δε μειζον εκραξαν

λεγοντεσ κε ελεησον

ημασ υιοσ δαυειδ 32και

στασ ισ εφωνησεν αυ

τουσ και ειπεν τι θελε

τε ποιησω υμιν 33λεγου

σιν αυτω κε ινα ανοιγω

σιν οι οφθαλμοι ημω̅

34σπλαγχνισθεισ δε ο ισ

ηψατο αυτων των ομ

ματων και ευθεωσ ανε

βλεψαν και ηκολουθη

σαν αυτω

1και οτε ηγγισαν εισ ιερο

σολυμα και ηλθον εισ

βηθφαγη εισ το οροσ

των ελαιων τοτε ισ α

πεστειλεν δυο μαθη

τασ 2λεγων αυτοισ πο

ρευεσθε εισ την κωμη̅

την κατεναντι υμω̅

και ευθεωσ ευρησετε

ονον δεδεμενην και

πωλον μετ αυτησ λυ

σαντεσ αγετε μοι 3και

εαν τισ υμιν ειπη τι

ερειτε οτι ο κσ αυτων

χρειαν εχει ευθυσ δε

αποστελει αυτουσ

4τουτο δε ολον γεγονε̅

ινα πληρωθη το ρηθε̅

{δια του πληρωθη το

ρηθεν} δια του προφη

του λεγοντοσ 5ειπατε

τη θυγατρι σειων ιδου

ο βασιλευσ σου ερχεται

σοι πραυσ και επιβεβη

κωσ επι ονον και επι πω

λον υιον υποζυγιου

6πορευθεντεσ δε οι μα

θηται και ποιησαντεσ

καθωσ συνεταξεν αυ

τοισ ο ισ 7ηγαγον την ο

νον και τον πωλον και

επεθηκαν επ αυτων

τα ιματια και επεκαθι

______

4^{}

Leaf 608r - Matthew 21:7+ (image )

σεν επανω αυτων 8ο

δε πλειστοσ οχλοσ

εστρωσαν εαυτων τα

ιματια εν τη οδω αλλοι

δε εκοπτον κλαδουσ

απο των δενδρων και

εστρωννυον εν τη ο

δω 9οι δε οχλοι οι προ

αγοντεσ αυτον και οι

ακολουθουντεσ εκρα

ζον λεγοντεσ ωσαν

να τω υιω δαυειδ ευ

λογημενοσ ο ερχομε

νοσ εν ονοματι κυ ωσ

αννα εν τοισ υψιστοισ

10και εισελθοντοσ αυτου

εισ ιεροσολυμα εσει

σθη πασα η πολισ λεγου

σα τισ εστιν ουτοσ

11οι δε οχλοι ελεγον ου

τοσ εστιν ο προφητησ

ισ ο απο ναζαρεθ τησ

γαλειλαιασ 12και εισηλ

θεν ισ εισ το ιερον και

εξεβαλεν παντασ τουσ

πωλουντασ και αγο

ραζοντασ εν τω ιερω

και τασ τραπεζασ τω̅

κολλυβιστων κατε

στρεψεν και τασ κα

θεδρασ των πωλουν

των τασ περιστερασ

13και λεγει αυτοισ γεγρα

πται ο οικοσ μου οικοσ

προσευχησ κληθησε

ται υμεισ δε αυτον ποι

ειτε σπηλαιον ληστω̅

14και προσηλθον αυτω

τυφλοι και χωλοι ε̅

τω ιερω και εθεραπευ

σεν αυτουσ 15ιδοντεσ

δε οι αρχιερεισ και οι

γραμματεισ τα θαυμα

σια α εποιησεν και τουσ

παιδασ τουσ κραζον

τασ εν τω ιερω και λε

γοντασ ωσαννα τω υ

ιω δαυειδ ηγανακτη

σαν 16και ειπαν αυτω α

κουεισ τι ουτοι λεγου

σιν ο δε ισ λεγει αυτοισ

ναι ουδεποτε ανεγνω

τε οτι εκ στοματοσ νη

πιων και θηλαζοντω̅

κατηρτισω αινον 17και

καταλιπων αυτουσ

εξηλθεν εξω τησ πο

λεωσ εισ βηθανια και

ηυλισθη εκει 18πρωι δε

{επαναγαγων} εισ την

πολιν επεινασεν 19και

ιδων συκην μιαν επι

τησ οδου ηλθεν επ αυ

την και ουδεν ευρεν

εν αυτη ει μη φυλλα

μονον και λεγει αυτη

ου μηκετι εκ σου καρ

ποσ γενηται εισ τον

αιωνα και εξηρανθη πα

ραχρημα η συκη 20και ιδο̅

τεσ οι μαθηται εθαυμα

σαν λεγοντεσ πωσ πα

ραχρημα εξηρανθη η συ

κη 21αποκριθεισ δε ο ισ

ειπεν αυτοισ αμην λε

γω υμιν εαν εχητε πι

στιν και μη διακριθη

τε ου μονον το τησ συ

κησ ποιησετε αλλα κα̅

τω ορει τουτω ειπητε

αρθητι και βληθητι εισ

την θαλασσαν γενησε

ται 22και παντα οσα αν αι

τησητε εν τη προσευ

χη πιστευοντεσ λημ

ψεσθε

23και ελθοντοσ αυτου εισ

το ιερον προσηλθον αυ

τω διδασκοντι οι αρχι

ερεισ και οι πρεσβυτεροι

του λαου λεγοντεσ εν

ποια εξουσια ταυτα ποι

εισ και τισ σοι εδωκεν

την εξουσιαν ταυτην

24αποκριθεισ δε ο ισ ειπε̅

αυτοισ ερωτησω υμασ

καγω λογον ενα ον εαν

ειπητε μοι καγω υμιν

ερω εν ποια εξουσια ταυ

τα ποιω 25το βαπτισμα

το ιωανου ποθεν ην

εξ ουρανου η εξ ανθρω

πων οι δε διελογιζον

το εν εαυτοισ λεγοντεσ

εαν ειπωμεν εξ ουρα

νου ερει ημιν δια τι ου̅

ουκ επιστευσατε αυ

τω 26εαν δε ειπωμεν εξ

ανθρωπων φοβουμε

θα τον οχλον παντεσ

γαρ ωσ προφητην εχου

σιν τον ιωανην 27και α

ποκριθεντεσ τω ιυ ειπο̅

ουκ οιδαμεν εφη αυ

τοισ και αυτοσ ουδε ε

γω λεγω υμιν εν ποια

εξουσια ταυτα ποιω

28τι δε υμιν δοκει ανθρω

ποσ ειχεν δυο τεκνα

και προσελθων τω πρω

τω ειπεν τεκνον υπα

γε σημερον εργαζου ε̅

τω αμπελωνι μου 29ο δε

αποκριθεισ ειπεν εγω

κε και ουκ απηλθεν

30προσελθων δε τω δευ

______

18^{επαναγων}

Leaf 608v - Matthew 21:30+ (image )

τερω ειπεν ωσαυτωσ

ο δε αποκριθεισ ειπεν

ου θελω υστερον μετα

μεληθεισ απηλθεν 31τισ

εκ των δυο εποιησεν

το θελημα του πατροσ

λεγουσιν ο υστεροσ

λεγει αυτοισ ο ισ αμη̅

λεγω υμιν οτι οι τελω

ναι και αι πορναι προ

αγουσιν υμασ εισ την

βασιλειαν του θυ 32ηλ

θεν γαρ ιωανησ προσ

υμασ εν οδω δικαιοσυ

νησ και ουκ επιστευ

σατε αυτω οι δε τελω

ναι και αι πορναι επι

στευσαν αυτω υμεισ

δε ιδοντεσ ουδε μετε

μεληθητε υστερον

του πιστευσαι αυτω

33αλλην παραβολην ακου

σατε ανθρωποσ ην οι

κοδεσποτησ οστισ ε

φυτευσεν αμπελωνα

και φραγμον αυτω πε

ριεθηκεν και ωρυξεν

εν αυτω ληνον και ω

κοδομησεν πυργον

και εξεδετε αυτον γε

ωργοισ και απεδημη

σεν 34οτε δε ηγγισεν ο

καιροσ των καρπων

απεστειλεν τουσ δου

λουσ αυτου προσ τουσ

γεωργουσ λαβειν τουσ

καρπουσ αυτου 35και λα

βοντεσ οι γεωργοι τουσ

δουλουσ αυτου ον με̅

εδειραν ον δε απεκτει

ναν ον δε ελιθοβολη

σαν 36παλιν απεστειλε̅

αλλουσ δουλουσ πλει

ονασ των πρωτων και

εποιησαν αυτοισ ωσ

αυτωσ 37υστερον δε α

πεστειλεν προσ αυτουσ

τον υιον αυτου λεγω̅

εντραπησονται τον

υιον μου 38οι δε γεωργοι

ιδοντεσ τον υιον ειπο̅

εν εαυτοσ ουτοσ εστι̅

ο κληρονοσ δευτε α

ποκτεινωμεν αυτο̅

και σχωμεν την κλη

ρονομιαν αυτου 39και

λαβοντεσ αυτον εξε

βαλον εξω του αμπε

λωνοσ και απεκτεινα̅

40οταν ουν ελθη ο κσ του

αμπελωνοσ τι ποιη

σει τοισ γεωργοισ εκει

νοισ 41λεγουσιν αυτω

κακουσ κακωσ απολε

σει αυτουσ και τον αμ

πελωνα εκδωσεται

αλλοισ γεωργοισ οιτι

νεσ αποδωσουσι αυτω

τουσ καρπουσ εν τοισ

καιροισ αυτων 42λεγει

αυτοισ ο ισ ουδεποτε

ανεγνωτε εν ταισ γρα

φαισ λιθον ον απεδο

κιμασαν οι οικοδομου̅

τεσ ουτοσ εγενηθη εισ

κεφαλην γωνιασ πα

ρα κυ εγενετο αυτη και

εστιν θαυμαστη εν ο

φθαλμοισ ημων

43δια τουτο λεγω υμιν

αρθησεται αφ υμων η

βασιλεια του θυ και δο

θησεται εθνει ποιου̅

τι τουσ καρπουσ αυτησ

44και ο πεσων επι τον λι

θον τουτον συνθλα

σθησεται εφ ον δ αν

πεση λικμησει αυτο̅

45και ακουσαντεσ οι αρ

χιερεισ και οι φαρεισαι

οι τασ παραβολασ αυτου

εγνωσαν οτι περι αυ

των λεγει 46και ζητου̅

τεσ αυτον εκρατησα

εφοβηθησαν τουσ ο

χλουσ επει εισ προφη

την αυτον ειχον 1και

αποκριθεισ ο ισ παλιν

ειπεν εν παραβολαισ

αυτοισ λεγων 2ωμοιω

θη η βασιλεια των ου

ρανων ανθρωπω βασι

λει οστισ εποιησεν

γαμουσ τω υιω αυτου

3και απεστειλεν τουσ

δουλουσ αυτου καλε

σαι τουσ κεκλημενουσ

εισ τουσ γαμουσ και

ουκ ηθελον ελθειν

4παλιν απεστειλεν αλ

λουσ δουλουσ λεγων

ειπατε τοισ κεκλημε

νοισ ιδου το αριστον

μου ητοιμακα οι ταυ

ροι μου και τα σειτιστα

τεθυμενα και παντα

ετοιμα δευτε εισ τουσ

γαμουσ 5οι δε αμελησα̅

τεσ απηλθον οσ μεν εισ

τον ιδιον αγρον οσ δε

επι την εμποριαν αυτου

6οι δε λοιποι κρατησα̅

τεσ τουσ δουλουσ αυ

του υβρισαν και απε

κτειναν 7ο δε βασιλευσ

ωργισθη και πεμψασ

Leaf 609r - Matthew 22:7+ (image )

τα στρατευματα αυτου

απωλεσεν τουσ φο

νεισ εκεινουσ και τη̅

πολιν αυτων ενεπρη

σεν 8τοτε λεγει τοισ

δουλοισ αυτου ο μεν

γαμοσ ετοιμοσ εστιν

οι δε κεκλημενοι ουκ η

σαν αξιοι 9πορευεσθε

ουν επι τασ διεξοδουσ

των οδων και οσουσ

εαν ευρητε καλεσατε

εισ τουσ γαμουσ 10και ε

ξελθοντεσ οι δουλοι

εκεινοι εισ τασ οδουσ

συνηγαγον παντασ

ουσ ευρον πονηρουσ

τε και αγαθουσ και ε

πλησθη {ο νυμφων} α

νακειμενων 11εισελ

θων δε ο βασιλευσ θε

ασασθε τουσ ανακειμε

νουσ ειδεν εκει ανθρω

πον ουκ ενδεδυμενο̅

ενδυμα γαμου 12και λε

γει αυτω εταιρε πωσ

εισηλθεσ ωδε μη εχω̅

ενδυμα γαμου ο δε ε

φειμωθη 13τοτε ο βασι

λευσ ειπεν τοισ διακο

νοισ δησαντεσ αυτου

ποδασ και χειρασ εκβα

λετε αυτον εισ το σκο

τοσ το εξωτερον εκει

εσται ο κλαυθμοσ και

ο βρυγμοσ των οδον

των 14πολλοι γαρ εισιν

κλητοι ολιγοι δε εκλε

κτοι 15τοτε πορευθε̅

τεσ οι φαρεισαιοι συμ

βουλιον ελαβον ο

πωσ αυτον παγιδευ

σωσιν εν λογω 16και απο

στελλουσιν αυτω τουσ

μαθητασ αυτων μετα

των ηρωδιανων λεγο̅

τασ διδασκαλε οιδαμε̅

οτι αληθησ ει και την

οδον του θυ εν αληθει

α διδασκεισ και ου με

λει σοι περι ουδενοσ

ου γαρ βλεπεισ εισ προ

σωπον ανθρωπων

17ειπε ουν ημιν τι σοι

δοκει εξεστιν δουναι

κηνσον καισαρι η ου

18γνουσ δε ο ισ την πο

νηριαν αυτων ειπεν

τι με πειραζετε υπο

κριται 19επιδειξατε μοι

το νομισμα του κηνσου

οι δε προσηνεγκαν αυ

τω δηναριον 20και λεγει

αυτοισ τινοσ η εικω̅

αυτη και η επιγραφη

21λεγουσιν καισαροσ

τοτε λεγει αυτοισ απο

δοτε ουν τα καισαροσ

καισαρι και τα του θυ

τω θω 22και ακουσαντεσ

εθαυμασαν και αφεν

τεσ αυτον απηλθαν

23εν εκεινη τη ημερα προσ

ηλθον αυτω σαδδου

καιοι λεγοντεσ μη ει

ναι αναστασιν και ε

πηρωτησαν αυτον 24λε

γοντεσ διδασκαλε μω

υσησ ειπεν εαν τισ απο

θανη μη εχων τεκνα

επιγαμβρευσει ο αδελ

φοσ αυτου την γυναι

κα αυτου και αναστη

σει σπερμα τω αδελφω

αυτου 25ησαν δε παρ η

μιν επτα αδελφοι και

ο πρωτοσ γημασ ετε

λευτησεν και μη εχω̅

σπερμα αφηκεν την

γυναικα αυτου τω α

δελφω αυτου 26ομοιωσ

και ο δευτεροσ και ο

τριτοσ εωσ των επτα

27υστερον δε παντων

απεθανεν η γυνη 28εν

τη αναστασει ουν τι

νοσ των επτα εσται

γυνη παντεσ γαρ εσχο̅

αυτην 29αποκριθεισ

δε ο ισ ειπεν αυτοισ

πλανασθε μη ειδοτεσ

τασ γραφασ μηδε την

δυναμιν του θυ 30εν γαρ

τη αναστασει ουτε γα

μουσιν ουτε γαμιζο̅

ται αλλ ωσ αγγελοι εν

τω ουρανω εισιν 31περι

δε τησ αναστασεωσ

των νεκρων ουκ ανε

γνωτε το ρηθεν υμι̅

υπο του θυ λεγοντοσ

32εγω ειμι ο θσ αβρααμ

και ο θσ ισαακ και ο θσ

ιακωβ ουκ εστιν ο θσ

νεκρων αλλα ζωντω̅

33και ακουσαντεσ οι ο

χλοι εξεπλησσοντο

επι τη διδαχη αυτου

34οι δε φαρεισαιοι ακου

σαντεσ οτι εφειμω

σεν τουσ σαδδουκαι

ουσ συνηχθησαν επι

το αυτο 35και επηρω

τησεν εισ εξ αυτων

νομικοσ πειραζων

αυτον 36διδασκαλε ποι

______

10^{ο γαμοσ}

Leaf 609v - Matthew 22:36+ (image )

α εντολη μεγαλη εν τω

νομω 37ο δε εφη αυτω

αγαπησεισ κν τον θν

σου εν ολη καρδια σου

και εν ολη ψυχη σου

και εν ολη τη διανοια

σου 38αυτη εστιν η με

γαλη και πρωτη εντο

λη 39δευτερα ομοιωσ

αγαπησισ τον πλησιο̅

σου ωσ σεαυτον 40εν ταυ

ταισ ταισ δυσιν εντο

λαισ ολοσ ο νομοσ κρε

μαται και οι προφηται

41συνηγμενων δε τω̅

φαρεισαιων επηρωτη

σεν αυτουσ ο ισ 42λεγω̅

τι υμιν δοκει περι του

χυ τινοσ υιοσ εστιν

λεγουσιν αυτω του

δαυειδ 43λεγει αυτοισ

πωσ ουν δαυειδ εν πνι

καλει αυτον αυτον κν

λεγων 44ειπεν κσ τω κω

μου καθου εκ δεξιω̅

μου εωσ αν θω τουσ

εχθρουσ σου υποκα

τω των ποδων σου

45ει ουν δαυειδ καλει αυ

τον κν πωσ υιοσ αυτου

εστιν 46και ουδεισ εδυ

νατο αποκριθηναι αυ

τω λογον ουδε ετολ

μησεν τισ απ εκεινησ

τησ ημερασ επερωτη

σαι αυτον ουκετι

1τοτε ισ ελαλησεν τοισ

οχλοισ και τοισ μαθη

ταισ αυτου 2λεγων επι

τησ μωυσεωσ καθεδρασ

εκαθισαν οι γραμμα

τεισ και οι φαρεισαιοι

3παντα ουν οσα αν ειπω

σιν υμιν ποιησατε και

τηρειτε κατα δε τα ερ

γα αυτων μη ποιειτε

λεγουσιν γαρ και ου ποι

ουσιν 4δεσμευουσιν

δε φορτια βαρεα και

δυσβαστακτα και επι

τιθεασιν επι τουσ ω

μουσ των ανθρωπω̅

αυτοι δε τω δακτυλω

αυτων ου θελουσιν

κεινησαι αυτα 5παντα

δε τα εργα αυτων ποι

ουσιν προσ το θεαθη

ναι τοισ ανθρωποισ

πλατυνουσι γαρ τα φυ

λακτηρια αυτων και

μεγαλυνουσι τα κρα

σπεδα 6φιλουσι δε τη̅

πρωτοκλισιαν εν τοισ

δειπνοισ και τασ πρω

τοκαθεδριασ εν ταισ

συναγωγαισ 7και τουσ

ασπασμουσ εν ταισ

αγοραισ και καλεισθαι

υπο των ανθρωπων

ραββει 8υμεισ δε μη κλη

θητε ραββει εισ γαρ ε

στιν υμων ο διδασκα

λοσ παντεσ δε υμεισ

αδελφοι εστε 9και πα

τερα μη καλεσητε υμω̅

επι τησ γησ εισ γαρ εστι̅

υμων ο πατηρ ο ουρανι

οσ 10μηδε κληθηται κα

θηγηται οτι καθηγη

τησ υμων εστιν εισ ο

χσ 11ο δε μειζον υμων ε

σται υμων διακονοσ

12οστισ δε υψωσει εαυτο̅

ταπεινωθησεται και

οστισ ταπεινωσει ε

αυτον υψωθησεται

13ουαι δε υμιν γραμμα

τεισ και φαρεισαιοι υ

ποκριται οτι κλειετε

την βασιλειαν των ου

ρανων εμπροσθεν τω̅

ανθρωπων υμεισ γαρ

ουκ εισερχεσθε ουδε

τουσ εισερχομενουσ

αφιετε εισελθειν

15ουαι υμιν γραμματεισ

και φαρεισαιοι υποκρι

ται οτι περιαγετε τη̅

θαλασσαν και την ξη

ραν ποιησαι ενα προσ

ηλυτον και οταν γε

νηται ποιειτε αυτον

υιον γεεννησ διπλο

τερον υμων 16ουαι υ

μιν οδηγοι τυφλοι οι

λεγοντεσ οσ αν ομο

ση εν τω ναω ουδεν ε

στιν οσ δ αν ομοση ε̅

τω χρυσω του ναου ο

φειλει 17μωροι και τυφλοι

τισ γαρ μειζων εστιν

ο χρυσοσ η ο ναοσ ο αγι

ασασ τον χρυσον 18και

οσ αν ομοση εν τω θυ

σιαστηριω ουδεν εστι̅

οσ δ αν ομοση εν τω δω

ρω τω επανω αυτου ο

φειλει 19μωροι και τυφλοι

τι γαρ μειζον το δωρο̅

η το θυσιαστηριον το

αγιαζον το δωρον 20ο

ουν ομοσασ εν τω θυ

σιαστηριω ομνυει ε̅

αυτω και εν πασι τοισ

επανω αυτου 21και ο

ομοσασ εν τω ναω ο

Leaf 610r - Matthew 23:21+ (image )

μνυει εν αυτω και εν

τω κατοικουντι αυτο̅

22και ο ομοσασ εν τω ου

ρανω ομνυει εν τω

θρονω του θυ και εν

τω καθημενω επανω

αυτου 23ουαι υμιν

γραμματεισ και φα

ρεισαιοι υποκριται ο

τι αποδεκατουτε το

ηδυοσμον και το ανη

θον και το κυμεινον

και αφηκετε τα βαρυ

τερα του νομου την

κρισιν και το ελεοσ και

την πιστιν ταυτα δε

εδει ποιησαι κακεινα

μη αφειναι 24οδηγοι τυ

φλοι διυλιζοντεσ το̅

κωνωπα την δε καμη

λον καταπεινοντεσ

25ουαι υμιν γραματεισ

και φαρεισαιοι υποκρι

ται οτι καθαριζετε το

εξωθεν του ποτηρι

ου και τησ παροψιδοσ

εσωθεν δε γεμουσιν

εξ αρπαγησ και ακρασι

ασ 26φαρεισαιε τυφλε

καθαρισον πρωτον το

εντοσ του ποτηριου

και τησ παροψιδοσ ι

να γενηται και το ε

κτοσ αυτου καθαρο̅

27ουαι υμιν γραμμα

τεισ και φαρεισαιοι υ

ποκριται οτι ομοια

ζετε ταφοισ κεκο

νιαμενοισ οιτινεσ

εξωθεν μεν φαινο̅

ται ωραιοι εσωθεν δε

γεμουσιν οστεων νε

κρων και πασησ ακα

θαρσιασ 28ουτωσ και υ

μεισ εξωθεν μεν φαι

νεσθε τοισ ανθρωποισ

δικαιοι εσωθεν δε ε

στε μεστοι υποκρισε

ωσ και ανομιασ 29ουαι

υμιν γραμματεισ και

φαρεισαιοι υποκριται

οτι οικοδομειτε τουσ

ταφουσ των προφη

των και κοσμειτε τα

μνημεια των δικαιω̅

30και λεγετε ει ημεθα

εν ταισ ημεραισ των

πατερων ημων ουκ α̅

ημεθα αυτων κοινω

νοι εν τω αιματι των

προφητων 31ωστε μαρ

τυρειτε εαυτοισ οτι

υιοι εστε των φονευ

σαντων τουσ προφη

τασ 32και υμεισ πληρω

σετε το μετρον των

πατερων υμων 33οφισ

γεννηματα εχιδνω̅

πωσ φυγητε απο τησ

κρισεωσ τησ γεεννησ

34δια τουτο ιδου εγω α

ποστελλω προσ υμασ

προφητασ και σοφουσ

και γραμματεισ εξ αυ

των αποκτενειτε και

σταυρωσετε και εξ αυ

των μαστειγωσετε

εν ταισ συναγωγαισ

υμων και διωξετε α

πο πολεωσ εισ πολιν

35οπωσ ελθη εφ υμασ

παν αιμα δικαιον εκχυ̅

νομενον επι τησ γησ

απο του αιματοσ αβελ

του δικαιου εωσ του

αιματοσ ζαχαριου

υιου βαραχιου ον εφο

νευσατε μεταξυ του

ναου και του θυσιαστη

ριου 36αμην λεγω υμιν

ηξει παντα ταυτα ε

πι την γενεαν ταυτη̅

37ιερουσαλημ ιερουσα

λημ η αποκτεινουσα

τουσ προφητασ και

λιθοβολουσα τουσ α

πεσταλμενουσ προσ

αυτην ποσακισ ηθελη

σα επισυναγαγειν τα

τεκνα σου ον τροπον

ορνισ επισυναγει τα νοσ

σια {} υπο τασ πτερυγασ

και ουκ ηθελησατε 38ιδου

αφιεται υμιν ο οικοσ

υμων 39λεγω γαρ υμιν

ου μη με ιδητε απ αρτι

εωσ αν ειπητε ευλο

γημενοσ ο ερχομενοσ

εν ονοματι κυ

1και εξελθων ο ισ εκ του

ιερου επορευετο και

προσηλθον οι μαθηται

αυτου επιδειξαι αυτω

τασ οικοδομασ του ι

ερου 2ο δε αποκριθεισ

ειπεν αυτοισ ου βλε

πετε ταυτα παντα

αμην λεγω υμιν ου μη

αφεθη ωδε λιθοσ επι

λιθον οσ ου καταλυθη

σεται 3καθημενου

δε αυτου επι του ορουσ

των ελαιων προσηλ

θον αυτω οι μαθηται

καθ ιδιαν λεγοντεσ

ειπε ημιν ποτε ταυτα

______

37^{αυτησ}

Leaf 610v - Matthew 24:3+ (image )

εσται και τι το σημει

ον τησ σησ παρουσιασ

και συντελειασ του

αιωνοσ 4και αποκρι

θεισ ο ισ ειπεν αυτοισ

βλεπετε μη τισ υμασ

πλανηση 5πολλοι γαρ

ελευσονται επι τω

ονοματι μου λεγον

τεσ εγω ειμι ο χσ και

πολλουσ πλανησου

σιν 6{μελλησεται} δε α

κουειν πολεμουσ και

ακοασ πολεμων ορα

τε μη θροεισθε δει γαρ

γενεσθαι αλλ ουπω

εστιν το τελοσ 7εγερ

θησεται γαρ εθνοσ ε

πι εθνοσ και βασιλεια

επι βασιλειαν και εσο̅

ται λειμοι και σεισμοι

κατα τοπουσ 8παντα

δε ταυτα αρχη ωδει

νων 9τοτε παραδω

σουσιν υμασ εισ θλει

ψιν και αποκτενουσιν

υμασ και εσεσθε μει

σουμενοι υπο παντω̅

των εθνων δια το ονο

μα μου 10και τοτε σκαν

δαλισθησονται πολλοι

και αλληλουσ παραδω

σουσιν και μεισησου

σιν αλληλουσ 11και πολ

λοι ψευδοπροφηται

εγερθησονται και πλα

νησουσιν πολλουσ 12και

δια το πληθυνθηναι

την ανομιαν ψυγησε

ται η αγαπη των πολ

λων 13ο δε υπομεινασ

εισ τελοσ ουτοσ σω

θησεται 14και κηρυχθη

σεται τουτο το ευαγ

γελιον τησ βασιλειασ

εν ολη τη οικουμενη

εισ μαρτυριον πασιν

τοισ εθνεσιν και τοτε

ηξει το τελοσ 15οταν

ουν ιδητε το βδελυγμα

τησ ερημωσεωσ το ρη

θεν δια δανιηλ του προ

φητου εστοσ εν τοπω

αγιω ο αναγινωσκω̅

νοειτω 16τοτε οι εν τη

ιουδαια φευγετωσα̅

εισ τα ορη 17ο επι του δω

ματοσ μη καταβατω

αραι τα εκ τησ οικιασ

αυτου 18και ο εν τω αγρω

μη επιστρεψατω ο

πισω αραι το ιματιο̅

αυτου 19ουαι δε ταισ εν

γαστρι εχουσαισ και

ταισ θηλαζουσαισ εν ε

κειναισ ταισ ημεραισ

20προσευχεσθε δε ινα

μη γενηται η φυγη υ

μων χειμωνοσ μηδε

σαββατω 21εσται γαρ το

τε θλειψισ μεγαλη οι

α ου γεγονεν απ αρχησ

κοσμου εωσ του νυν

ουδ ου μη γενηται 22και

ει μη εκολοβωθησαν

αι ημεραι εκειναι ουκ α̅

εσωθη πασα σαρξ δια

δε τουσ εκλεκτουσ

κολοβωθησονται αι

ημεραι εκειναι 23τοτε

εαν τισ υμιν ειπη ιδου

ωδε ο χσ η ωδε μη πι

στευετε 24εγερθησον

ται γαρ ψευδοχρειστοι

και ψευδοπροφηται

και δωσουσιν σημεια

μεγαλα και τερατα ωσ

τε πλανησαι ει δυνατο̅

και τουσ εκλεκτουσ

25ιδου προειρηκα υμιν

26εαν ουν ειπωσιν υμι̅

ιδου εν τη ερημω εστιν

μη εξελθητε ιδου εν

τοισ ταμειοισ μη πι

στευσητε 27ωσπερ γαρ

η αστραπη εξερχεται

απο ανατολων και φαι

νεται εωσ δυσμων

ουτωσ εσται η παρου

σια του υιου του αν

θρωπου 28οπου εαν η το

πτωμα εκει συναχθη

σονται οι αετοι 29ευθε

ωσ δε μετα την θλει

ψιν των ημερων εκει

νων ο ηλιοσ σκοτισθη

σεται και η σεληνη ου

δωσει το φεγγοσ αυ

τησ και οι αστερεσ πε

σουνται απο του ου

ρανου και αι δυναμεισ

των ουρανων σαλευ

θησονται 30και τοτε

φανησεται το σημειο̅

του υιου του ανθρω

που εν ουρανω και το

τε κοψονται πασαι

αι φυλαι τησ γησ και

οψονται τον υιον

του ανθρωπου ερχο

μενον επι των νεφε

λων του ουρανου με

τα δυναμεωσ και δο

ξησ πολλησ 31και απο

στελει τουσ αγγελουσ

αυτου μετα σαλπιγ

______

6^{μελλησετε}

Leaf 611r - Matthew 24:31+ (image )

γοσ φωνησ μεγαλησ

και επισυναξουσιν

τουσ εκλεκτουσ αυτου

εκ των τεσσαρων α

νεμων απ ακρων ου

ρανων εωσ των ακρω̅

αυτων 32απο δε τησ

συκησ μαθετε την πα

ραβολην οταν ηδη ο

κλαδοσ αυτησ γενηται

απαλοσ και τα φυλλα

εκφυη γεινωσκετε

οτι εγγυσ το θεροσ 33ου

τωσ και υμεισ οταν ι

δητε παντα ταυτα γει

νωσκετε οτι εγγυσ ε

στιν επι θυραισ 34αμην

λεγω υμιν οτι ου μη

παρελθη η γενεα αυτη

εωσ αν παντα ταυτα

γενηται 35ο ουρανοσ

και η γη παρελευσεται

οι δε λογοι μου ου μη

παρελθωσιν 36περι δε

τησ ημερασ εκεινησ

και ωρασ ουδεισ οιδε̅

ουδε οι αγγελοι των

ουρανων ουδε ο υιοσ

ει μη ο πατηρ μονοσ

37ωσπερ γαρ αι ημεραι του

νωε ουτωσ εσται η

παρουσια του υιου του

ανθρωπου 38ωσ γαρ ησα̅

εν ταισ ημεραισ εκει

ναισ ταισ προ του κα

τακλυσμου τρωγον

τεσ και πεινοντεσ γα

μουντεσ και γαμισκο̅

τεσ αχρι ησ ημερασ εισ

ηλθεν νωε εισ την κει

βωτον 39και ουκ εγνω

σαν εωσ ηλθεν ο κατα

κλυσμοσ και ηρεν απα̅

τασ ουτωσ εσται η πα

ρουσια του υιου του α̅

θρωπου 40τοτε εσον

ται δυο εν τω αγρω εισ

παραλαμβανεται και

εισ αφιεται 41δυο αλη

θουσαι εν τω μυλω μι

α παραλαμβανεται και

μια αφιεται 42γρηγορει

τε ουν οτι ουκ οιδατε

ποια ημερα ο κσ υμων

ερχεται 43εκεινο δε γεινω

σκετε οτι ει ηδει ο οικο

δεσποτησ ποια φυλα

κη ο κλεπτησ ερχεται

εγρηγορησεν αν και ου

κ αν ειασεν διορυγηναι

την οικιαν αυτου 44δια

τουτο και υμεισ γεινε

σθε ετοιμοι οτι η ου δο

κειτε ωρα ο υιοσ του α̅

θρωπου ερχεται 45τισ

αρα εστιν ο πιστοσ δου

λοσ και φρονιμοσ ον κα

τεστησεν ο κσ επι τησ

οικετειασ αυτου του

δουναι αυτοισ την τρο

φην εν καιρω 46μακαριοσ

ο δουλοσ εκεινοσ ον ελ

θων ο κσ αυτου ευρη

σει ουτωσ ποιουντα

47αμην λεγω υμιν οτι ε

πι πασι τοισ υπαρχου

σιν αυτου καταστησει

αυτον 48εαν δε ειπη ο

κακοσ δουλοσ εκεινοσ

εν τη καρδια αυτου χρο

νιζει μου ο κσ 49και αρξη

ται τυπτειν τουσ συ̅

δουλουσ αυτου εσθι

η δε και πεινη μετα τω̅

μεθυοντων 50ηξει ο κσ

του δουλου εκεινου

εν ημερα η ου προσδο

κα και εν ωρα η ου γεινω

σκει 51και διχοτομησει

αυτον και το μεροσ αυ

του μετα των υποκρι

των θησει εκει εσται

ο κλαυθμοσ και ο βρυ

γμοσ των οδοντων

1τοτε ομοιωθησεται η

βασιλεια των ουρανω̅

δεκα παρθενοισ αιτι

νεσ λαβουσαι τασ λαμ

παδασ εαυτων εξηλ

θον εισ υπαντησιν του

νυμφιου 2πεντε δε ε

ξ αυτων ησαν μωραι και

πεντε φρονιμοι 3αι γαρ

μωραι λαβουσαι τασ λαμ

παδασ αυτων ουκ ελα

βον μεθ εαυτων ελαιο̅

4αι δε φρονιμοι ελαβον

ελαιον εν τοισ αγγειοισ

μετα των λαμπαδων

εαυτων 5χρονιζοντοσ

δε του νυμφιου ενυ

σταξαν πασαι και εκα

θευδον 6μεσησ δε νυ

κτοσ κραυγη εγενετο

ιδου ο νυμφιοσ εξερ

χεσθε εισ απαντησιν

7τοτε ηγερθησαν πασαι

αι παρθενοι εκειναι και

εκοσμησαν τασ λαμπα

δασ εαυτων 8αι δε μω

ραι ταισ φρονιμοισ ει

παν δοτε ημιν εκ του

ελαιου υμων οτι αι

λαμπαδεσ ημων σβεν

νυνται 9απεκριθησα̅

δε αι φρονιμοι λεγου

Leaf 611v - Matthew 25:9+ (image )

σαι μηποτε ου μη αρκε

ση ημιν και υμιν πορευ

εσθε μαλλον προσ τουσ

πωλουντασ και αγορα

σατε εαυταισ 10απερχο

μενων δε αυτων αγο

ρασαι ηλθεν ο νυμφιοσ

και αι ετοιμοι εισηλθο̅

μετ αυτου εισ τουσ

γαμουσ και ηκλεισθη

η θυρα 11υστερον δε ερχο̅

ται και αι λοιπαι παρ

θενοι λεγουσαι κε κε

ανοιξον ημιν 12ο δε απο

κριθεισ ειπεν αμην

λεγω υμιν ουκ οιδα υ

μασ 13γρηγορειτε ουν ο

τι ουκ οιδατε την ημε

ραν ουδε την ωραν

14ωσπερ γαρ ανθρωποσ

αποδημων εκαλεσεν

τουσ ιδιουσ δουλουσ

και παρεδωκεν αυτοισ

τα υπαρχοντα αυτου

15και ω μεν εδωκεν πεν

τε ταλαντα ω δε δυο ω

δε εν εκαστω κατα τη̅

ιδιαν δυναμιν και απε

δημησεν ευθεωσ

16πορευθεισ ο τα πεντε

ταλαντα λαβων ηργα

σατο εν αυτοισ και εκερ

δησεν αλλα πεντε 17ωσ

αυτωσ και ο τα δυο ε

κερδησεν αλλα δυο

18ο δε το εν λαβων απελ

θων ωρυξεν γην και ε

κρυψεν το αργυριον

του κυ αυτου 19μετα δε

πολυν χρονον ερχεται

ο κσ των δουλων εκει

νων και συναιρει λογο̅

μετ αυτων 20και προσ

ελθων ο τα πεντε τα

λαντα λαβων προση

νεγκεν αλλα πεντε τα

λαντα λεγων κε πεντε

ταλαντα μοι παρεδω

κασ ιδε αλλα πεντε τα

λαντα εκερδησα 21εφη

αυτω ο κσ αυτου ευ δου

λε αγαθε και πιστε επι

ολιγα ησ πιστοσ επι πολ

λων σε καταστησω εισ

ελθε εισ την χαραν του

κυ σου 22προσελθων και

ο τα δυο ταλαντα ειπεν

κε δυο ταλαντα μοι πα

ρεδωκασ ιδε αλλα δυ

ο ταλαντα εκερδησα

23εφη αυτω ο κσ αυτου

ευ δουλε αγαθε και πι

στε επι ολιγα πιστοσ

ησ επι πολλων σε κατα

στησω εισελθε εισ τη̅

χαραν του κυριου σου

24προσελθων δε και ο το

εν ταλαντον ειληφωσ

ειπεν κε εγνων σε οτι

σκληροσ ει ανθρωποσ

θεριζων οπου ουκ εσπει

ρασ και συναγων οθε̅

ου διεσκορπισασ 25και φο

βηθεισ απελθων εκρυ

ψα το ταλαντον σου εν

τη γη ιδε εχεισ το σον

26αποκριθεισ δε ο κσ αυτου

ειπεν αυτω πονηρε δου

λε και οκνηρε ηδεισ ο

τι θεριζω οπου ουκ ε

σπειρα και συναγω οθε̅

ου διεσκορπισα 27εδει σε

ουν βαλειν τα αργυρια

μου τοισ τραπεζειταισ

και ελθων εγω εκομισα

μην αν το εμον συν το

κω 28αρατε ουν απ αυτου

το ταλαντον και δοτε

τω εχοντι τα δεκα τα

λαντα 29τω γαρ εχοντι

παντι δοθησεται και

περισσευθησεται του

δε μη εχοντοσ και ο ε

χει αρθησεται απ αυτου

30και τον αχρειον δουλο̅

εκβαλετε εισ το σκοτοσ

το εξωτερον εκει εσται

ο κλαυθμοσ και ο βρυ

γμοσ των οδοντων

31οταν δε ελθη ο υιοσ του

ανθρωπου εν τη δοξη

αυτου και παντεσ οι

αγγελοι μετ αυτου το

τε καθισει επι θρονου

δοξησ αυτου 32και συνα

χθησονται εμπροσθε̅

αυτου παντα τα εθνη

και αφοριει αυτουσ α

π αλληλων ωσπερ ο ποι

μην αφοριζει τα προ

βατα απο των εριφιω̅

33και στησει τα μεν προ

βατα εκ δεξιων αυτου

τα δε εριφια εξ ευωνυ

μων 34τοτε ερει ο βα

σιλευσ τοισ εκ δεξιω̅

αυτου δευτε οι ευλο

γημενοι του πατροσ

μου κληρονομησατε

την ητοιμασμενην υ

μιν βασιλειαν απο κατα

βολησ κοσμου 35επεινα

σα γαρ και εδωκατε μοι

φαγειν εδιψησα και ε

ποτισατε με ξενοσ

ημην και συνηγαγετε

Leaf 612r - Matthew 25:35+ (image )

με 36γυμνοσ και περιε

βαλετε με ησθενησα

και επεσκεψασθε με

εν φυλακη ημην και

ηλθατε προσ με 37τοτε

αποκριθησονται αυτω

οι δικαιοι λεγοντεσ κε

ποτε σε ειδαμεν πεινω̅

τα και εθρεψαμεν η δι

ψωντα και εποτισαμε̅

38ποτε δε σε ειδομεν ξε

νον και συνηγαγομε̅

η γυμνον και περιεβα

λομεν 39ποτε δε σε ειδο

μεν ασθενουντα η εν

φυλακη και ηλθομεν

προσ σε 40και αποκριθεισ

ο βασιλευσ ερει αυτοισ

αμην λεγω υμιν εφ ο

σον εποιησατε ενι του

των των {} ελαχιστων

εμοι εποιησατε 41το

τε ερει και τοισ εξ ευω

νυμων πορευεσθε α

π εμου κατηραμενοι

εισ το πυρ το αιωνιον

το ητοιμασμενον τω

διαβολω και τοισ αγγε

λοισ αυτου 42επεινασα

γαρ και {} εδωκατε μοι φα

γειν και εδιψησα και ου

κ εποτισατε με 43ξενοσ

ημην και ου συνηγαγε

τε με γυμνοσ και ου πε

ριεβαλετε με ασθενησ

και εν φυλακη και ου

κ επεσκεψασθε με 44το

τε αποκριθησονται και

αυτοι λεγοντεσ κε πο

τε σε ειδομεν πεινων

τα η διψωντα η ξενον

η γυμνον η ασθενη η ε̅

φυλακη και ου διεκο

νησαμεν σοι 45τοτε α

ποκριθησεται αυτοισ

λεγων αμην λεγω υμιν

εφ οσον ουκ εποιησα

τε ενι τουτων των ε

λαχιστων ουδε εμοι

εποιησατε 46και απελευ

σονται ουτοι εισ κολα

σιν αιωνιον οι δε δικαι

οι εισ ζωην αιωνιον

1και εγενετο οτε ετελε

σεν ο ισ παντασ τουσ

λογουσ τουτουσ ειπε̅

τοισ μαθηταισ αυτου

2οιδατε οτι μετα δυο

ημερασ το πασχα γεινε

ται και ο υιοσ του ανθρω

που παραδιδοται εισ το

σταυρωθηναι 3τοτε

συνηχθησαν οι αρχιε

ρεισ και οι πρεσβυτεροι {}

εισ την αυλην του αρ

χιερεωσ του λεγομε

νου καιαφα 4και συνε

βουλευσαντο ινα τον

ιν δολω κρατησωσιν {}

5ελεγον δε μη εν τη εορ

τη ινα μη θορυβοσ γενη

ται εν τω λαω 6του δε

ιυ γενομενου εν βηθα

νια εν οικια σιμωνοσ

του λεπρου 7προσηλθε̅

αυτω γυνη εχουσα α

λαβαστρον μυρου βα

ρυτειμου και κατεχε

εν επι τησ κεφαλησ

αυτου ανακειμενου

8ιδοντεσ δε οι μαθηται

ηγανακτησαν λεγον

τεσ εισ τι η απωλεια αυ

τη 9εδυνατο γαρ τουτο

πραθηναι πολλου και

δοθηναι πτωχοισ 10γνουσ

δε ο ισ ειπεν αυτοισ τι

κοπουσ παρεχετε τη

γυναικι εργον γαρ καλο̅

ηργασατο εισ εμε 11παν

τοτε γαρ τουσ πτωχουσ

εχετε μεθ εαυτων ε

με δε ου παντοτε εχε

τε 12βαλουσα γαρ αυτη

το μυρον τουτο επι του

σωματοσ μου προσ το

ενταφιασαι με εποιη

σεν 13αμην {} λεγω υμιν

οπου εαν κηρυχθη το

ευαγγελιον τουτο εν ο

λω τω κοσμω λαληθη

σεται και ο εποιησεν αυ

τη εισ μνημοσυνον αυ

τησ 14τοτε πορευθεισ

εισ των δωδεκα ο λεγο

μενοσ ιουδασ ισκαριω

τησ προσ τουσ αρχιιερεισ

15ειπεν τι θελετε

μοι δουναι καγω υμιν

παραδωσω αυτον οι

δε εστησαν αυτω τρι

ακοντα αργυρια 16και α

πο τοτε εζητει ευκαι

ριαν ινα αυτον παραδω

17τη δε πρωτη των αζυμω̅

προσηλθον οι μαθηται

τω ιυ λεγοντεσ που θε

λεισ ετοιμασωμεν σοι

φαγειν το πασχα 18ο δε

ειπεν υπαγετε εισ τη̅

πολιν προσ τον δεινα

και ειπατε αυτω ο διδα

σκαλοσ λεγει ο καιροσ

μου εγγυσ εστιν προσ

σε ποιω το πασχα με

τα των μαθητων μου

______

40^{αδελφων μου των} 42^{ουκ} 3^{του λαου} 4^{και αποκτεινωσιν} 13^{δε}

Leaf 612v - Matthew 26:19+ (image )

19και εποιησαν οι μαθη

ται ωσ συνεταξεν αυ

τοισ ο ισ και ητοιμασα̅

το πασχα 20οψιασ δε

γενομενησ ανεκειτο

μετα των δωδεκα 21και

εσθιοντων αυτων

ειπεν αμην λεγω υμιν

οτι εισ εξ υμων παρα

δωσει με 22και λυπουμε

νοι σφοδρα ηρξαντο

λεγειν αυτω εισ εκαστοσ

μητι εγω ειμι κε 23ο δε

αποκριθεισ ειπεν ο εμβα

ψασ μετ εμου την χει

ρα εν τω τρυβλιω ουτοσ

με παραδωσει 24ο μεν υ

ιοσ του ανθρωπου υπα

γει καθωσ γεγραπται

περι αυτου ουαι δε τω

ανθρωπω εκεινω δι ου

ο υιοσ του ανθρωπου

παραδιδοται καλον η̅

αυτω ει ουκ εγεννηθη

ο ανθρωποσ εκεινοσ

25αποκριθεισ δε ιουδασ

ο παραδιδουσ αυτον

ειπεν μητι εγω ειμι

ραββει λεγει αυτω συ

ειπασ 26εσθιοντων δε

αυτων λαβων ο ισ αρ

τον και ευλογησασ ε

κλασεν και δουσ τοισ

μαθηταισ ειπεν λαβε

τε φαγετε τουτο εστιν

το σωμα μου 27και λαβω̅

ποτηριον και ευχαρι

στησασ εδωκεν αυτοισ

λεγων πιετε εξ αυτου

παντεσ 28τουτο γαρ εστιν

το αιμα μου τησ διαθη

κησ το περι πολλων εκ

χυννομενον εισ αφε

σιν αμαρτιων 29λεγω δε

υμιν ου μη πιω απ αρτι

εκ τουτου του γενημα

τοσ τησ αμπελου εωσ

τησ ημερασ εκεινησ ο

ταν αυτο πεινω μεθ υ

μων καινον εν τη βασι

λεια του πατροσ μου

30και υμνησαντεσ εξηλ

θον εισ το οροσ των ε

λαιων 31τοτε λεγει αυ

τοισ ο ισ παντεσ υμεισ

σκανδαλισθησεσθε ε

ν εμοι εν τη νυκτι ταυ

τη γεγραπται γαρ πατα

ξω τον ποιμενα και δι

ασκορπισθησονται τα

προβατα τησ ποιμνησ

32μετα δε το εγερθηναι

με προαξω υμασ εισ τη̅

γαλειλαιαν 33αποκρι

θεισ δε ο πετροσ ειπεν

αυτω ει παντεσ σκαν

δαλισθησονται εν σοι

εγω ουδεποτε σκαν

δαλισθησομαι 34εφη

αυτω ο ισ αμην λεγω σοι

οτι εν ταυτη τη νυκτι

πριν αλεκτορα φωνη

σαι τρισ απαρνησει με

35λεγει αυτω ο πετροσ

καν δεη με συν σοι απο

θανειν ου μη σε απαρ

νησομαι ομοιωσ και πα̅

τεσ οι μαθηται ειπον

36τοτε ερχεται μετ αυτω̅

ο ισ εισ χωριον λεγομε

νον γεθσημανει και

λεγει τοισ μαθηταισ

καθισατε αυτου εωσ

ου απελθων εκει προσ

ευξωμαι 37και παραλα

βων τον πετρον και τουσ

δυο υιουσ ζεβεδαιου

ηρξατο λυπεισθαι και

αδημονειν 38τοτε λε

γει αυτοισ περιλυποσ

εστιν η ψυχη μου εωσ

θανατου μεινατε ω

δε και γρηγορειτε μετ ε

μου 39και προελθων μει

κρον επεσεν επι προσω

πον αυτου προσευχο

μενοσ και λεγων πατερ

μου ει δυνατον εστιν

παρελθετω απ εμου

το ποτηριον τουτο

πλην ουχ ωσ εγω θελω

αλλ ωσ συ 40και ερχεται

προσ τουσ μαθητασ και

ευρισκει αυτουσ κα

θευδοντασ και λεγει

τω πετρω ουτωσ ουκ ι

σχυσατε μιαν ωραν

γρηγορησαι μετ εμου

41γρηγορειτε και προσευ

χεσθε ινα μη εισελθη

τε εισ πειρασμον το με̅

πνευμα προθυμον η

δε σαρξ ασθενησ 42πα

λιν εκ δευτερου απελ

θων προσηυξατο πατερ

μου ει ου δυναται του

το παρελθειν εαν μη αυ

το πιω γενηθητω το θε

λημα σου 43και ελθων πα

λιν ευρεν αυτουσ κα

θευδοντασ ησαν γαρ

αυτων οι οφθαλμοι

βεβαρημενοι 44και αφεισ

αυτουσ παλιν απελθω̅

προσηυξατο εκ τριτου

τον αυτον λογον ειπω̅

Leaf 613r - Matthew 26:44+ (image )

παλιν 45τοτε ερχεται

προσ τουσ μαθητασ

και λεγει αυτοισ καθευ

δετε λοιπον και ανα

παυεσθε ιδου γαρ ηγγι

κεν η ωρα και ο υιοσ του

ανθρωπου παραδιδο

ται εισ χειρασ αμαρτω

λων 46εγειρεσθε αγωμε̅

ιδου ηγγικεν ο παραδι

δουσ με 47και ετι αυτου

λαλουντοσ ιδου ιουδασ

εισ των δωδεκα ηλθε̅

και μετ αυτου οχλοσ

πολυσ μετα μαχαιρω̅

και ξυλων απο των αρ

χιερεων και πρεσβυτε

ρων του λαου 48ο δε παρα

διδουσ αυτον εδωκεν

αυτοισ σημειον λεγων

ον αν φιλησω αυτοσ

εστιν κρατησατε αυ

τον 49και ευθεωσ προσ

ελθων τω ιυ ειπεν χαι

ρε ραββει και κατεφιλη

σεν αυτον 50ο δε ισ ειπε̅

αυτω εταιρε εφ ο παρει

τοτε προσελθοντεσ

επεβαλον τασ χειρασ

επι τον ιν και εκρατη

σαν αυτον 51και ιδου εισ

των μετ αυτου εκτει

νασ την χειρα απεσπα

σεν την μαχαιραν αυτου

και παταξασ τον δου

λον του αρχιερεωσ α

φειλεν αυτου το ωτιο̅

52τοτε λεγει αυτω ο ισ α

ποστρεψον την μαχαι

ραν σου εισ τον τοπον

αυτησ παντεσ γαρ οι λα

βοντεσ μαχαιραν εν μα

χαιρη απολουνται 53η δο

κεισ οτι ου δυνομαι πα

ρακαλεσαι τον πατερα

μου και παραστησει μοι

αρτι πλειω δωδεκα λε

γιωνασ αγγελων 54πωσ

ουν πληρωθωσιν αι γρα

φαι οτι ουτωσ δει γενε

σθαι 55εν εκεινη τη ωρα

ειπεν ο ισ τοισ οχλοισ

ωσ επι ληστην εξηλθα

τε μετα μαχαιρων και

ξυλων συλλαβειν με

καθ ημεραν εν τω ιερω

εκαθεζομην διδασκω̅

και ουκ εκρατησατε με

56τουτο δε ολον γεγονε̅

ινα πληρωθωσιν αι γρα

φαι των προφητων

τοτε οι μαθηται αυτου

παντεσ αφεντεσ αυτο̅

εφυγον 57{οι δε κρατησα̅

τεσ τον ιν εφυγον} οι δε

κρατησαντεσ τον ιν

απηγαγον προσ καιαφα̅

τον αρχιερεα οπου οι

γραμματεισ και οι πρεσ

βυτεροι συνηχθησαν

58ο δε πετροσ ηκολουθει

αυτω απο μακροθεν ε

ωσ τησ αυλησ του αρχι

ερεωσ και εισελθων ε

σω εκαθητο μετα των

υπηρετων ιδειν το τε

λοσ 59οι δε αρχιερεισ και

το συνεδριον ολον εζη

τουν ψευδομαρτυραν

κατα του ιυ οπωσ αυτο̅

θανατωσωσιν 60και ου

χ ευρον πολλων προσ

ελθοντων ψευδομαρ

τυρων υστερον δε προσ

ελθοντεσ δυο 61ειπον

ουτοσ εφη δυναμαι

καταλυσαι τον ναον του

θυ και δια τριων ημερω̅

οικοδομησαι 62και ανα

στασ ο αρχιερευσ ειπε̅

αυτω ουδεν αποκρεινη

τι ουτοι σου καταμαρ

τυρουσιν 63ο δε ισ εσιωπα

και ο αρχιερευσ ειπεν

αυτω εξορκιζω σε κα

τα του θυ του ζωτοσ

ινα ημιν ειπησ ει συ ει

ο χσ ο υιοσ του θυ 64λε

γει αυτω ο ισ συ ειπασ

πλην λεγω υμιν απ αρ

τι οψεσθε τον υιον του

ανθρωπου καθημενο̅

εκ δεξιων τησ δυναμε

ωσ και ερχομενον επι

των νεφελων του ου

ρανου 65τοτε ο αρχιε

ρευσ διερρηξεν τα ιμα

τια αυτου λεγων εβλα

σφημησεν τι ετι χρει

αν εχομεν μαρτυρων

ιδε νυν ηκουσατε την

βλασφημιαν 66τι υμιν

δοκει οι δε αποκριθεν

τεσ ειπον ενοχοσ θανα

του εστιν 67τοτε ενε

πτυσαν εισ το προσω

πον αυτου και εκολαφι

σαν αυτον οι δε εραπι

σαν 68λεγοντεσ προφη

τευσον ημιν χε τισ εστιν

ο παισασ σε 69ο δε πετροσ

εκαθητο εξω εν τη αυ

λη και προσηλθεν αυτω

μια παιδισκη λεγουσα

και συ ησθα μετα ιυ του

γαλειλαιου 70ο δε ηρνη

______

57^{}

Leaf 613v - Matthew 26:70+ (image )

σατο εμπροσθεν παν

των λεγων ουκ οιδα τι

λεγεισ 71εξελθοντα δε

εισ τον πυλωνα ειδεν

αυτον αλλη και λεγει

τοισ εκει ουτοσ ην με

τα ιυ του ναζωραιου 72και

παλιν ηρνησατο μετα

ορκου οτι ουκ οιδα το̅

ανθρωπον 73μετα μεικρο̅

δε προσελθοντεσ οι ε

στωτεσ ειπον τω πετρω

αληθωσ και συ εξ αυτω̅

ει και γαρ η λαλια σου δη

λον σε ποιει 74τοτε ηρξα

το καταθεματιζειν και

ομνυειν οτι ουκ οιδα

τον ανθρωπον και ευ

θυσ αλεκτωρ εφωνη

σεν 75και εμνησθη ο πε

τροσ του ρηματοσ ιυ ει

ρηκοτοσ οτι πριν αλε

κτορα φωνησαι τρισ

απαρνηση με και εξελ

θων εξω εκλαυσεν πι

κρωσ 1πρωιασ δε γομε

νησ συμβουλιον ελα

βον παντεσ οι αρχιερεισ

και οι πρεσβυτεροι του

λαου κατα του ιυ ωστε

θανατωσαι αυτον 2και

δησαντεσ αυτον απη

γαγον και παρεδωκαν

πειλατω τω ηγεμονι

3τοτε ιδων ιουδασ ο πα

ραδουσ αυτον οτι κα

τεκριθη μεταμεληθεισ

εστρεψεν τα τριακο̅

τα αργυρια τοισ αρχιε

ρευσιν και πρεσβυτε

ροισ 4λεγων ημαρτον

παραδουσ αιμα {αθωο̅}

οι δε ειπον τι προσ ημασ

συ οψη 5και ριψασ τα αρ

γυρια εισ τον ναον ανε

χωρησεν και απελθω̅

απηγξατο 6οι δε αρχι

ερεισ λαβοντεσ τα αρ

γυρια ειπαν ουκ εξεστι̅

βαλειν αυτα εισ τον κορ

βαν επει τιμη αιματοσ

εστιν 7συμβουλιον δε

λαβοντεσ ηγορασαν ε

ξ αυτων τον αγρον του

κεραμεωσ εισ ταφην

τοισ ξενοισ 8διο εκληθη

ο αγροσ εκεινοσ αγροσ

αιματοσ εωσ τησ σημε

ρον 9τοτε επληρωθη

το ρηθεν δια ιερεμιου

του προφητου λεγον

τοσ και ελαβον τα τρια

κοντα αργυρια την τι

μην του {τετιμημενου}

ον ετειμησαντο απο

υιων ισραηλ 10και εδωκα̅

αυτα εισ τον αγρον του

κεραμεωσ καθα συνε

ταξεν μοι κσ 11ο δε ισ ε

σταθη εμπροσθεν του

ηγεμονοσ και επηρω

τησεν αυτον ο ηγεμω̅

λεγων συ ει ο βασιλευσ

των ιουδαιων ο δε ισ

εφη αυτω συ λεγεισ

12και εν τω κατηγορει

σθαι αυτον υπο των

αρχιερεων και {} πρεσβυ

τερων ουδεν απεκρει

νατο 13τοτε λεγει αυ

τω ο πειλατοσ ουκ ακου

εισ {οσα} σου καταμαρ

τυρουσιν 14και ουκ απε

κριθη αυτω προσ ουδε

εν ρημα ωστε θαυμα

ζειν τον ηγεμονα λια̅

15κατα δε εορτην ειω

θει ο ηγεμων απολυει̅

ενα τω οχλω δεσμιον

ον ηθελον 16ειχον δε το

τε δεσμιον επισημο̅

λεγομενον βαραββαν

17συνηγμενων ουν αυ

των ειπεν αυτοισ ο πει

λατοσ τινα θελετε α

πολυσω υμιν τον βαραβ

βαν η ιν τον λεγομενο̅

χν 18ηδει γαρ οτι δια φθο

νον παρεδωκαν αυτο̅

19καθημενου δε αυτου

επι του βηματοσ απε

στειλεν προσ αυτον

η γυνη αυτου λεγουσα

μηδεν σοι και τω δικαι

ω εκεινω πολλα γαρ ε

παθον σημερον κατ ο

ναρ δι αυτον 20οι δε αρ

χιερεισ και οι πρεσβυτε

ροι επεισαν τουσ οχλουσ

ινα αιτησωνται τον

βαραββαν τον δε ιν απο

λεσωσιν 21αποκριθεισ

δε ο ηγεμων ειπεν αυ

τοισ τινα θελετε απο

των δυο απολυσω υμι̅

οι δε ειπον τον βαραβ

βαν 22λεγει αυτοισ ο πει

λατοσ τι ουν ποιησω

ιν τον λεγομενον χν

λεγουσιν παντεσ σταυ

ρωθητω 23ο δε εφη τι

γαρ κακον εποιησεν

οι δε περισσωσ εκραζο̅

λεγοντεσ σταυρωθη

τω 24ιδων δε ο πειλατοσ

οτι ουδεν ωφελει αλ

______

4^{δικαιο̅} 9^{τετειμημενου} 12^{των} 13^{ποσα}

Leaf 614r - Matthew 27:24+ (image )

λα μαλλον θορυβοσ γει

νεται λαβων υδωρ α

πενιψατο τασ χειρασ

κατεναντι του οχλου

λεγων αθωοσ ειμι απο

του αιματοσ τουτου

υμεισ οψεσθε 25και απο

κριθεισ πασ ο λαοσ ειπε̅

το αιμα αυτου εφ ημασ

και επι τα τεκνα ημω̅

26τοτε απελυσεν αυτοισ

τον βαραββαν τον δε ιν

φραγελλωσασ παρεδω

κεν ινα σταυρωθη

27τοτε οι στρατιωται του

ηγεμονοσ παραλαβον

τεσ τον ιν εισ το πραι

τωριον συνηγαγον ε

π αυτον ολην την σπει

ραν 28και ενδυσαντεσ αυ

τον χλαμυδα κοκκινη̅

περιεθηκαν αυτω 29και

πλεξαντεσ στεφανο̅

εξ ακανθων περιεθη

καν επι τησ κεφαλησ

αυτου και καλαμον ε̅

τη δεξια αυτου και γο

νυπετησαντεσ εμ

προσθεν αυτου ενε

παιξαν αυτω λεγοντεσ

χαιρε βασιλευ των ιου

δαιων 30και εμπτυσαν

τεσ εισ αυτον ελαβον

τον καλαμον και ετυ

πτον εισ την κεφαλη̅

αυτου 31και οτε ενεπαι

ξαν αυτω εξεδυσαν

αυτον την χλαμυδα

και ενεδυσαν αυτον

τα ιματια αυτου και α

πηγαγον αυτον εισ το

σταυρωσαι 32εξερχο

μενοι δε ευρον ανθρω

πον κυρηναιον ονομα

τι σιμωνα τουτον ηγγα

ρευσαν ινα αρη τον σταυ

ρον αυτου 33και ελθον

τεσ εισ τον τοπον το̅

λεγομενον γολγοθα

ο εστιν κρανιου τοποσ

λεγομενοσ 34εδωκαν

αυτω πιειν οινον μετα

χολησ μεμειγμενον και

γευσαμενοσ ουκ ηθε

λησεν πιειν 35σταυρωσα̅

τεσ δε αυτον {διεμερισα̅}

τα ιματια αυτου βαλλο̅

τεσ κληρον 36και καθημε

νοι ετηρουν αυτον ε

κει 37και επεθηκαν επα

νω τησ κεφαλησ αυτου

την αιτιαν αυτου γε

γραμμενην ουτοσ ε

στιν ισ ο βασιλευσ τω̅

ιουδαιων 38τοτε σταυ

ρουνται συν αυτω δυ

ο λησται εισ εκ δεξιω̅

και εισ εξ ευωνυμων

39οι δε παραπορευομενοι

εβλασφημουν αυτο̅

κεινουντεσ τασ κεφα

λασ αυτων 40και λεγον

τεσ ο καταλυων τον

ναον και εν τρισιν ημε

ραισ οικοδομων σωσο̅

σεαυτον ει υιοσ θυ ει

καταβηθι απο του σταυ

ρου 41ομοιωσ και οι αρχι

ερεισ εμπαιζοντεσ με

τα των γραμματεων

και πρεσβυτερων ελε

γον 42αλλουσ εσωσεν ε

αυτον ου δυναται σω

σαι βασιλευσ ισραηλ ε

στιν καταβατω νυν

απο του σταυρου και

πιστευσομεν επ αυτο̅

43πεποιθεν επι τω θω

ρυσασθω νυν ει θελει

αυτον ειπεν γαρ οτι θυ

ειμι υιοσ 44το δ αυτο και

οι λησται οι συνσταυρω

θεντεσ συν αυτω ω

νειδιζον αυτον 45απο

δε εκτησ ωρασ σκοτοσ

εγενετο επι πασαν τη̅

γην ε ωρασ ενατησ 46πε

ρι δε την ενατην ωραν

εβοησεν ο ισ φωνη με

γαλη λεγων ελωει ελωει

λεμα σαβακθανει του

τ εστιν θεε μου θεε μου

ινα τι με εγκατελιπεσ

47τινεσ δε των εκει εστη

κοτων ακουσαντεσ ε

λεγον οτι ηλειαν φω

νει ουτοσ 48και ευθεωσ

δραμων εισ εξ αυτων

και λαβων σπογγον πλη

σασ τε οξουσ και περι

θεισ καλαμω εποτιζε̅

αυτον 49οι δε λοιποι ει

παν αφεσ ιδωμεν ει ερ

χεται ηλειασ σωσων

αυτον αλλοσ δε λαβω̅

λογχην ενυξεν αυτου

την πλευραν και εξηλ

θεν υδωρ και αιμα 50ο δε

ισ παλιν κραξασ φωνη

μεγαλη αφηκεν το πνα

51και ιδου το καταπετα

σμα του ναου εσχισθη

απ ανωθεν εωσ κατω

εισ δυο και η γη εσεισθη

και αι πετραι εσχισθη

σαν 52και τα μνημεια α

______

35^{διεμερισα̅το}

Leaf 614v - Matthew 27:52+ (image )

νεωχθησαν και πολλα

σωματα των κεκοιμη

μενων αγιων ηγερθη

σαν 53και εξελθοντεσ

εκ των μνημειων με

τα την εγερσιν αυτου

εισηλθον εισ την αγι

αν πολιν και ενεφανι

σθησαν πολλοισ 54ο δε

εκατονταρχοσ και οι

μετ αυτου τηρουντεσ

τον ιν ιδοντεσ τον

σεισμον και τα γεινο

μενα εφοβηθησαν

σφοδρα λεγοντεσ α

ληθωσ υιοσ θυ ην ου

τοσ 55ησαν δε εκει γυναι

κεσ πολλαι απο μακρο

θεν θεωρουσαι αιτινεσ

ηκολουθησαν τω ιυ

απο τησ γαλειλαιασ

διακονουσαι αυτω

56εν αισ ην μαρια η μαγδα

ληνη και μαρια η του ι

ακωβου και ιωση μη

τηρ και η μητηρ των

υιων ζεβεδαιου 57οψι

ασ δε γενομενησ ηλ

θεν ανθρωποσ πλου

σιοσ απο αριμαθαιασ

τουνομα ιωσηφ οσ και

αυτοσ εμαθητευσεν

τω ιυ 58ουτοσ προσελθω̅

τω πειλατω ητησατο

το σωμα του ιυ τοτε

ο πειλατοσ εκελευσε̅

αποδοθηναι 59και λαβω̅

το σωμα ο ιωσηφ ενε

τυλιξεν αυτο εν σιν

δονι καθαρα 60και εθηκε̅

αυτο εν τω καινω αυ

του μνημειω ο ελατο

μησεν εν τη πετρα και

προσκυλισασ λιθον με

γαν τη θυρα του μνημει

ου απηλθεν 61ην δε εκει

μαριαμ η μαγδαληνη

και η αλλη μαρια καθη

μεναι απεναντι του

ταφου 62τη δε επαυρι

ον ητισ εστιν μετα τη̅

παρασκευην συνηχθη

σαν οι αρχιερεισ και οι

φαρεισαιοι προσ πειλα

τον 63λεγοντεσ κε εμνη

σθημεν οτι εκεινοσ

ο πλανοσ ειπεν ετι ζω̅

μετα τρεισ ημερασ ε

γειρομαι 64κελευσον ου̅

ασφαλισθηναι τον τα

φον εωσ τησ τριτησ

ημερασ μηποτε ελθο̅

τεσ οι μαθηται κλεψω

σιν αυτον και ειπωσι

τω λαω ηγερθη απο τω̅

νεκρων και εσται η ε

σχατη πλανη χειρω̅

τησ πρωτησ 65εφη αυ

τοισ ο πειλατοσ εχετε

σκουστωδιαν υπαγε

τε ασφαλισασθε ωσ οι

δατε 66οι δε πορευθεν

τεσ ησφαλισαντο το̅

ταφον σφραγισαντεσ

τον λιθον μετα τησ κου

στωδιασ 1οψε δε σαβ

βατων τη επιφωσκου

ση εισ μιαν σαββατω̅

ηλθεν μαρια η μαγδα

ληνη και η αλλη μαρια

θεωρησαι τον ταφον

2και ιδου σεισμοσ εγε

νετο μεγασ αγγελοσ

γαρ κυ καταβασ εξ ουρα

νου και προσελθων α

πεκυλισε τον λιθον και

εκαθητο επανω αυτου

3ην δε η ειδε αυτου ωσ

αστραπη και το ενδυ

μα αυτου λευκον ωσ

χιων 4απο δε του φο

βου αυτου εσεισθησα̅

οι τηρουντεσ και εγε

νηθησαν ωσ νεκροι

5αποκριθεισ δε ο αγγε

λοσ ειπεν ταισ γυναι

ξιν μη φοβεισθε υμεισ

οιδα γαρ οτι ιν τον ε

σταυρωμενον ζητει

τε 6ουκ εστιν ωδε ηγερθη

γαρ καθωσ ειπεν δευ

τε ιδετε τον τοπον ο

που εκειτο 7και ταχυ

πορευθεισαι ειπατε

τοισ μαθηταισ αυτου

οτι ηγερθη απο των

νεκρων και ιδου προα

γει υμασ εισ την γαλει

λαιαν εκει αυτον οψε

σθε ιδου ειπον υμιν

8και απελθουσαι ταχυ

απο του μνημειου

μετα φοβου και χαρασ

μεγαλησ εδραμον α

παγγειλαι τοισ μαθη

ταισ αυτου 9και ιδου

ισ υπηντησεν αυταισ

λεγων χαιρετε αι δε

προσελθουσαι εκρατη

σαν αυτου τουσ πο

δασ και προσεκυνησα̅

αυτω 10τοτε λεγει αυ

ταισ ο ισ μη φοβεισθε

υπαγετε απαγγειλατε

τοισ αδελφοισ μου ινα

απελθωσιν εισ την γα

Leaf 615r - Matthew 28:10+ (image )

λειλαιαν κακει με οψο̅

ται 11πορευομενων δε

αυτων ιδου τινεσ τησ

σκουστωδιασ ελθον

τεσ εισ την πολιν απηγ

γειλαν τοισ αρχιερευ

σιν απαντα τα γενο

μενα 12και συναχθεν

τεσ μετα των πρεσβυ

τερων συμβουλιον τε

λαβοντεσ αργυρια ικα

να εδωκαν τοισ στρα

τιωταισ 13λεγοντεσ ει

πατε οτι οι μαθηται

αυτου νυκτοσ ελθο̅

τεσ εκλεψαν αυτον

ημων κοιμωμενων

14και εαν ακουσθη του

το υπο του ηγεμονοσ

ημεισ πεισομεν και

υμασ αμεριμνουσ ποι

ησομεν 15οι δε λαβον

τεσ αργυρια εποιησα̅

ωσ εδιδαχθησαν και

διεφημισθη ο λογοσ

ουτοσ παρα ιουδαιοισ

μεχρι τησ σημερον η

μερασ 16οι δε ενδεκα

μαθηται επορευθησα̅

εισ την γαλειλαιαν

εισ το οροσ ου εταξα

το αυτοισ ο ισ 17και ιδον

τεσ αυτον προσεκυνη

σαν οι δε εδιστασαν

18και προσελθων ο ισ ε

λαλησεν αυτοισ λεγω̅

εδοθη μοι πασα εξου

σια {���} εν ουρανω και

επι τησ γησ 19πορευθε̅

τεσ ουν μαθητευσατε

παντα τα εθνη βαπτι

σαντεσ αυτουσ εισ το

ονομα του πατροσ και

του υιου και του αγιου

πνευματοσ 20διδασκο̅

τεσ αυτουσ τηρειν πα̅

τα οσα ενετειλαμην υ

μιν και ιδου εγω μεθ υ

μων ειμι πασασ τασ η

μερασ εωσ τησ συντε

λειασ του αιωνοσ

1αρχη του ευαγγελιου

ιυ χυ υιου θυ 2καθωσ γε

γραπται εν τω ησαια τω

προφητη ιδου αποστελ

λω τον αγγελον μου

προ προσωπου σου οσ

κατασκευασει την οδο̅

σου 3φωνη βοωντοσ

εν τη ερημω ετοιμασα

τε την οδον κυ ευθειασ

ποιειτε τασ τριβουσ αυ

του 4εγενετο ιωανησ

ο βαπτιζων εν τη ερη

μω κηρυσσων βαπτισμα

μετανοιασ εισ αφεσι̅

αμαρτιων 5και εξεπο

ρευετο προσ αυτον πα

σα η ιουδαια χωρα και οι

ιεροσολυμειται παντεσ

και εβαπτιζοντο υπ αυ

του εν τω ιορδανη πο

ταμω εξομολογουμε

νοι τασ αμαρτιασ αυτω̅

6και ην ο ιωανησ ενδε

δυμενοσ τριχασ καμη

λου και ζωνην δερμα

τινην περι την οσφυ̅

αυτου και εσθων ακρι

δασ και μελι αγριον 7και

εκηρυσσεν λεγων ερχε

ται ο ισχυροτεροσ μου

οπισω ου ουκ ειμι ικα

νοσ κυψασ λυσαι τον ι

μαντα των υποδημα

των αυτου 8εγω εβαπτι

σα υμασ υδατι αυτοσ

δε βαπτισει υμασ πνι

αγιω 9εγενετο εν εκει

ναισ ταισ ημεραισ ηλθε̅

ισ απο ναζαρετ τησ γα

λιλαιασ και εβαπτισθη

εισ τον ιορδανην υπο

______

18^{}

Leaf 615v - Mark 1:9+ (image )

ιωανου 10και ευθυσ ανα

βαινων εκ του υδατοσ

ειδεν σχιζομενουσ

τουσ ουρανουσ και το

πνευμα ωσ περιστερα̅

καταβαινον εισ αυτο̅

11και φωνη εγενετο εκ

των ουρανων συ ει ο υ

ιοσ μου ο αγαπητοσ ε̅

σοι ευδοκησα 12και ευ

θυσ το πνευμα αυτο̅

εκβαλλει εισ την ερη

μον 13και ην εν τη ερημω

τεσσερακοντα ημερασ

πειραζομενοσ υπο του

σατανα και ην μετα των

θηριων και οι αγγελοι

διηκονουν αυτω 14και

{με} το παραδοθηναι το̅

ιωανην ηλθεν ο ισ εισ

την γαλειλαιαν κηρυσ

σων το ευαγγελιον του

θυ 15και λεγων οτι πεπλη

ρωται ο καιροσ και ηγ

γικεν η βασιλεια του

θυ μετανοειτε και πι

στευετε εν τω ευαγγε

λιω 16και παραγων παρα

την θαλασσαν τησ γα

λειλαιασ ειδεν σιμω

να και ανδρεαν τον α

δελφον σιμωνοσ αμ

φιβαλλοντασ εν τη θα

λασση ησαν γαρ αλεεισ

17και ειπεν αυτοισ ο ισ

δευτε οπισω μου και

ποιησω υμασ γενεσθαι

αλεεισ ανθρωπων 18και

ευθεωσ αφεντεσ τα

δικτυα ηκολουθουν

αυτω 19και προβασ ολι

γον ειδεν ιακωβον το̅

του ζεβεδαιου και ιω

ανην τον αδελφον αυ

του και αυτουσ εν τω

πλοιω καταρτιζοντασ

τα δικτυα 20και ευθυσ ε

καλεσεν αυτουσ και α

φεντεσ τον πατερα αυ

των ζεβεδαιον εν τω

πλοιω μετα των μισθω

των απηλθον οπισω

αυτου

21και εισπορευονται εισ

καφαρναουμ και ευθε

ωσ τοισ σαββασιν εισελ

θων εισ την συναγωγη̅

εδιδασκεν 22και εξεπλησ

σοντο επι τη διδαχη

αυτου ην γαρ διδασκω̅

αυτουσ ωσ εξουσιαν ε

χων και ουχ ωσ οι γραμ

ματεισ 23και ευθυσ ην

εν τη συναγωγη αυτω̅

ανθρωποσ εν πνευμα

τι ακαθαρτω και ανεκρα

ξεν 24λεγων τι ημιν και

συ ιησου ναζαρηνε ηλ

θεσ απολεσαι ημασ οι

δα σε τισ ει ο αγιοσ του

θυ 25και επετειμησεν αυ

τω ο ισ λεγων φειμω

θητι και εξελθε εξ αυ

του 26και σπαραξαν αυτο̅

το ακαθαρτον και φω

νησαν φωνη μεγαλη

εξηλθεν εξ αυτου 27και

εθαμβηθησαν απαντεσ

ωστε συνζητειν αυτουσ

λεγοντασ τι εστιν του

το διδαχη καινη κατ ε

ξουσιαν και τοισ πνευ

μασι τοισ ακαθαρτοισ

επιτασσει και υπακου

ουσιν αυτω 28και εξηλ

θεν η ακοη αυτου ευ

θυσ πανταχου εισ ολη̅

την περιχωρον τησ γα

λειλαιασ 29και ευθυσ

εκ τησ συναγωγησ ε

ξελθων ηλθεν εισ τη̅

οικιαν σιμωνοσ και

ανδρεου μετα ιακω

βου και ιωανου 30η δε πε̅

θερα σιμωνοσ κατε

κειτο πυρεσσουσα και

ευθυσ λεγουσιν αυτω

περι αυτησ 31και προσελ

θων ηγειρεν αυτην κρα

τησασ τησ χειροσ και

αφηκεν αυτην ο πυ

ρετοσ και διεκονει αυ

τοισ 32οψιασ δε γενο

μενησ οτε εδυσεν ο

ηλιοσ εφερον προσ αυ

τον παντασ τουσ κα

κωσ εχοντασ και τουσ

δαιμονιζομενουσ 33και

ην ολη η πολισ επισυν

ηγμενη προσ την θυ

ραν 34και εθεραπευσεν

πολλουσ κακωσ εχον

τασ ποικιλαισ νοσοισ

και δαιμονια πολλα ε

ξεβαλεν και ουκ ηφιε̅

τα δαιμονια λαλειν ο

τι ηδεισαν αυτον χν

ειναι

35και πρωι εννυχα λειαν

αναστασ εξηλθεν εισ

ερημον τοπον κακει

προσηυχετο 36και κατε

διωξεν αυτον σιμων

και μετ αυτου 37και ευ

ρον αυτον και λεγουσι̅

αυτω οτι παντεσ ζη

______

14^{μετα}

Leaf 616r - Mark 1:37+ (image )

τουσιν σε 38και λεγει

αυτοι αγωμεν αλλαχου

εισ τασ εχομενα κω

μοπολεισ ινα και εκει

κηρυξω εισ τουτο γαρ

εξηλθον 39και ηλθεν

κηρυσσων εισ τασ συ̅

αγωγασ αυτων εισ ολη̅

την γαλειλαιαν και τα

δαιμονια εκβαλλων

40και ερχεται προσ αυτο̅

λεπροσ παρακαλων αυ

τον λεγων αυτω κε ο

τι εαν θελησ δυνη με

καθαρισαι 41και σπλαγ

χνισθεισ εκτεινασ τη̅

χειρα αυτου ηψατο και

λεγει αυτω θελω κα

θαρισθητι 42και ευθυσ

απηλθεν απ αυτου η

λεπρα και εκαθερισθη

43και εμβρειμησαμενοσ

αυτω ευθυσ εξεβαλε̅

αυτον 44και λεγει αυτω

ορα μηδενι μηδεν ει

πησ αλλα υπαγε σεαυ

τον δειξον τω ιερει και

προσενεγκε περι του

καθαρισμου σου α προσ

εταξεν μωυσησ εισ

μαρτυριον αυτοισ

45ο δε εξελθων ηρξατο

κηρυσσειν πολλα και

διαφημιζειν τον λο

γον ωστε μηκετι αυ

τον δυνασθαι φανερωσ

εισ πολιν εισελθειν

αλλ εξω επ ερημοισ το

ποισ και ηρχοντο προσ

αυτον παντοθεν

1και εισελθων παλιν εισ

καφαρναουμ δι ημε

ρων ηκουσθη οτι εν οι

κω εστιν 2και συνηχθη

σαν πολλοι ωστε μη

κετι χωρειν μηδε τα

προσ την θυραν και ε

λαλει αυτοισ τον λογον

3και ερχονται φερον

τεσ προσ αυτον παραλυ

τικον {αιρομενων} υπο

τεσσαρων 4και μη δυνα

μενοι προσενεγκαι αυ

τω δια τον οχλον απε

στεγασαν την στεγη̅

οπου ην και εξορυξαν

τεσ χαλωσι τον κραβατ

τον οπου ο παραλυτι

κοσ κατεκειτο 5και ιδω̅

ο ισ την πιστιν αυτω̅

λεγει τω παραλυτικω

τεκνον αφιενται σου

αι αμαρτιαι 6ησαν δε

τινεσ των γραμματε

ων εκει καθημενοι και

διαλογιζομενοι εν ταισ

καρδιαισ αυτων 7οτι ου

τοσ ουτω λαλει βλασφη

μει τισ δυναται αφιε

ναι αμαρτιασ ει μη εισ

ο θσ 8και ευθυσ επιγνουσ

ο ισ τω πνευματι αυ

του οτι διαλογιζονται

εν εαυτοισ λεγει τι

ταυτα διαλογιζεσθαι

εν ταισ καρδιαισ υμω̅

9τι εστιν ευκοπωτε

ρον ειπειν τω παραλυ

τικω αφιενται σου αι

αμαρτιαι η ειπειν εγει

ρου και αρον τον κρα

βαττον σου και περι

πατει 10ινα δε ειδητε

οτι εξουσιαν εχει ο

υιοσ του ανθρωπου

αφιεναι αμαρτιασ ε

πι τησ γησ λεγει τω

παραλυτικω 11σοι λεγω

εγειρε αρον τον κρα

βαττον σου και υπαγε

εισ τον οικον σου 12και

ηγερθη και ευθυσ {αρα} το̅

κραβαττον εξηλθεν

εμπροσθεν παντων

ωστε εξιστασθαι παν

τασ και δοξαζειν τον

θν οτι ουτωσ ουδεπο

τε ειδομεν 13και εξηλ

θεν παλιν παρα την θα

λασσαν και πασ ο οχλοσ

ηρχετο προσ αυτον

και εδιδασκεν αυτουσ

14και παραγων ειδεν λευ

ειν τον του αλφαιου

καθημενον επι το τε

λωνιον και λεγει αυ

τω ακολουθει μοι και

αναστασ ηκολουθη

σεν αυτω 15και γεινε

ται κατακεισθαι αυτον

εν τη οικια αυτου και

πολλοι τελωναι και

αμαρτωλοι συνανε

κειντο τω ιυ και τοισ

μαθηταισ αυτου ησα̅

γαρ πολλοι και ηκολου

θουν αυτω 16και οι γραμ

ματεισ των φαρεισαι

ων ιδοντεσ οτι εσθι

ει μετα των αμαρτω

λων και {} τελωνων ελε

γον τοισ μαθηταισ αυ

του οτι μετα των τε

λωνων και των αμαρ

τωλων εσθιει 17και α

κουσασ ο ισ λεγει αυτοισ

______

3^{αιρομενον} 12^{αρασ} 16^{των}

Leaf 616v - Mark 2:17+ (image )

οτι ου χρειαν εχουσι̅

οι ισχυοντεσ ιατρου

αλλα οι κακωσ εχοντεσ

ουκ ηλθον καλεσαι δι

καιουσ αλλα αμαρτω

λουσ 18και ησαν οι μαθη

ται ιωανου και οι φαρει

σαιοι νηστευοντεσ και

ερχονται και λεγουσι̅

αυτω δια τι οι μαθηται

ιωανου και οι μαθηται

των φαρεισαιων νη

στευουσιν οι δε σοι ου

νηστευουσιν 19και ει

πεν αυτοισ ο ισ μη δυ

νανται οι υιοι του νυμ

φωνοσ εν ω ο νυμφι

οσ μετ αυτων εστιν

νηστευειν οσον χρο

νον εχουσιν τον νυμ

φιον μετ αυτων ου

δυνανται νηστευει̅

20ελευσονται δε ημεραι

οταν απαρθη απ αυτω̅

ο νυμφιοσ και τοτε

νηστευσουσιν εν εκει

νη τη ημερα 21ουδεισ

επιβλημα ρακουσ αγνα

φου επιραπτει επι ιμα

τιον παλαιον ει δε μη

αιρει το πληρωμα αφ ε

αυτου το καινον του

παλαιου και χειρον σχι

σμα γεινεται 22και ου

δεισ βαλλει οινον νεο̅

εισ ασκουσ παλαιουσ

ει δε μη ρηξει ο οινοσ

τουσ ασκουσ και ο οινοσ

απολλυται και οι ασκοι

αλλα οινον νεον εισ α

σκουσ καινουσ 23και ε

γενετο αυτον εν τοισ

σαββασι διαπορευεσθαι

δια των σποριμων και

οι μαθηται αυτου ηρξα̅

το οδοποιειν τιλλον

τεσ τουσ σταχυασ 24και

οι φαρεισαιοι ελεγον

αυτω ιδε τι ποιουσιν

τοισ σαββασιν ο ουκ εξε

στιν 25και ελεγεν αυτοισ

ουδεποτε ανεγνωτε

τι εποιησεν δαυειδ οτε

χρειαν εσχεν και επει

νασεν αυτοσ και οι με

τ αυτου 26εισηλθεν εισ

τον οικον του θυ επι

αβιαθαρ αρχιερεωσ και

τουσ αρτουσ τησ προ

θεσεωσ εφαγεν οσ ου

κ εξεστιν φαγειν ει μη

τουσ ιερεισ και εδωκε̅

και τοισ συν αυτω ου

σιν 27και ελεγεν αυτοισ

το σαββατον δια τον α̅

θρωπον εγενετο και

ουχ ο ανθρωποσ δια το

σαββατον 28ωστε κυριοσ

εστιν ο υιοσ του ανθρω

που και του σαββατου

1και εισηλθεν παλιν εισ

συναγωγην και ην εκει

ανθρωποσ εξηραμμε

νην εχων την χειρα 2και

παρετηρουν αυτον ει

τοισ σαββασιν θεραπευ

σει αυτον ινα κατηγο

ρησωσιν αυτου 3και λε

γει τω ανθρωπω τω τη̅

{χειραν} εχοντι ξηραν

εγειρε εισ το μεσον 4και

{λει} αυτοισ εξεστιν τοισ

σαββασιν αγαθοποιησαι

η κακοποιησαι ψυχη̅

σωσαι η αποκτειναι

οι δε εσιωπων 5και περι

βλεψαμενοσ αυτουσ

μετ οργησ συνλυπου

μενοσ επι τη πωρωσει

τησ καρδιασ αυτων λε

γει τω ανθρωπω εκτει

νον την χειρα και εξετει

νεν και απεκατεσταθη

η χειρ αυτου 6και εξελ

θοντεσ οι φαρεισαιοι

ευθυσ μετα των ηρω

διανων συμβουλιον ε

διδουν κατ αυτου οπωσ

αυτον απολεσωσιν

7και ο ισ μετα των μαθη

των αυτου ανεχωρησε̅

προσ την θαλασσαν και

πολυ πληθοσ απο τησ

γαλειλαιασ ηκολουθη

σεν και απο τησ ιουδαι

ασ 8και απο ιεροσολυμω̅

και απο τησ ιδουμαιασ

και περαν του ιορδανου

και περι τυρον και σει

δωνα πληθοσ πολυ ακου

οντεσ οσα ποιει ηλθο̅

προσ αυτον 9και ειπε̅

τοισ μαθηταισ αυτου

ινα πλοιαρια προσκαρ

τερη αυτω δια τον οχλο̅

ινα μη θλειβωσιν αυτο̅

10πολλουσ γαρ εθεραπευ

σεν ωστε επιπειπτει̅

αυτω ινα αυτου αψω̅

ται οσοι ειχον μαστει

γασ 11και τα πνευματα

τα ακαθαρτα οταν αυ

τον εθεωρουν προσε

πειπταν αυτω και εκρα

ζον λεγοντα οτι συ ει

ο υιοσ του θυ 12και πολ

______

3^{χειρα} 4^{λεγει}

Leaf 617r - Mark 3:12+ (image )

λα επετειμα αυτοισ ι

να μη αυτον φανερο̅

ποιησωσιν 13και αναβαι

νει εισ το οροσ και προσ

καλειτε ουσ ηθελεν

αυτοσ και απηλθον

προσ αυτον 14και εποιη

σεν δωδεκα ουσ και α

ποστολουσ ωνομασε̅

ινα ωσιν μετ αυτου και

αποστελλη αυτουσ

κηρυσσειν 15και εχειν ε

ξουσιαν εκβαλλειν τα

δαιμονια 16και εποιησε̅

τουσ δωδεκα και επε

θηκεν ονομα τω σιμω

νι πετρον 17και ιακωβο̅

τον του ζεβεδαιου και

ιωανην τον αδελφο̅

του ιακωβου και επε

θηκεν αυτοισ ονομα

βοανηργεσ ο εστιν υι

οι βροντησ 18και ανδρε

αν και φιλιππον και

βαρθολομαιον και

μαθθαιον και θωμαν

και ιακωβον τον του

αλφαιου και θαδδαιο̅

και σιμωνα τον κανα

ναιον 19και ιουδαν ισκα

ριωθ οσ και παρεδωκε̅

αυτον 20και ερχεται εισ

οικον και συνερχεται

παλιν ο οχλοσ ωστε μη

δυνασθαι αυτουσ μη

δε αρτον φαγειν 21και α

κουσαντεσ οι παρ αυτου

εξηλθον κρατησαι αυ

τον ελεγον γαρ οτι εξε

στη 22και οι γραμματεισ

οι απο ιεροσολυμων

καταβαντεσ ελεγον

οτι βεεζεβουλ εχει και

οτι εν τω αρχοντι τω̅

δαιμονιων εκβαλλει τα

δαιμονια 23και προσκα

λεσαμενοσ αυτουσ εν

παραβολαισ ελεγεν αυ

τοισ πωσ δυναται σατα

νασ σαταναν εκβαλλει̅

24και εαν βασιλεια εφ ε

αυτην μερισθη ου δυ

ναται σταθηναι η βασι

λεια εκεινη 25και εαν οικι

α εφ εαυτην μερισθη

ου δυνησεται η οικια

εκεινη στηναι 26και ει ο

σατανασ ανεστη εφ ε

αυτον και εμερισθη ου

δυναται στηναι αλλα

τελοσ εχει 27αλλ ου δυνα

ται ουδεισ εισ την οικι

αν του ισχυρου εισελ

θων τα σκευη αυτου

διαρπασαι εαν μη πρω

τον τον ισχυρον δηση

και τοτε την οικιαν

αυτου διαρπασει 28αμη̅

λεγω υμιν οτι παντα

αφεθησεται τοισ υιοισ

των ανθρωπων τα α

μαρτηματα και αι βλα

σφημιαι οσα εαν βλα

σφημησωσιν 29οσ δ αν βλα

σφημηση εισ το πνευ

μα το αγιον ουκ εχει α

φεσιν εισ τον αιωνα αλ

λ ενοχοσ εστιν αιωνι

ου αμαρτηματοσ 30οτι

ελεγον πνευμα ακαθαρ

τον εχει 31και ερχονται

η μητηρ αυτου και οι

αδελφοι αυτου και ε

ξω στηκοντεσ απε

στειλαν προσ αυτον

καλουντεσ αυτον 32και

εκαθητο περι αυτον

οχλοσ και λεγουσιν αυ

τω ιδου η μητηρ σου

και οι αδελφοι σου εξω

ζητουσιν σε 33και απο

κριθεισ αυτοισ λεγει

τισ εστιν η μητηρ μου

και οι αδελφοι 34περιβλε

ψαμενοσ τουσ περι αυ

τον κυκλω καθημενουσ

λεγει ιδε η μητηρ μου

και οι αδελφοι μου 35οσ

αν ποιηση τα θελημα

τα του θυ ουτοσ αδελ

φοσ μου και αδελφη

και μητηρ εστιν 1και

παλιν ηρξατο διδασκει̅

παρα την θαλασσαν και

συναγεται προσ αυτον

οχλοσ πλειστοσ ωστε

αυτον εισ {} πλοιον εμβα̅

τα καθησθαι εν τη θα

λασση και πασ ο οχλοσ

προσ την θαλασσαν ε

πι τησ γησ ησαν 2και εδι

δασκεν αυτουσ εν πα

ραβολαισ πολλα και ε

λεγεν αυτοισ εν τη δι

δαχη αυτου 3ακουετε

ιδου εξηλθεν ο σπειρω̅

σπειραι 4και εγενετο εν

τω σπειρειν ο μεν επε

σεν παρα την οδον και

ηλθεν τα πετεινα και

κατεφαγεν αυτο 5και

αλλο επεσεν επι το πε

τρωδεσ και οπου ουκ ει

χε γην πολλην και ευ

θυσ εξανετειλεν δια

το μη εχειν βαθοσ τησ γησ

______

1^{το}

Leaf 617v - Mark 4:6+ (image )

6και οτε ανετειλεν ο η

λιοσ εκαυματισθησα̅

και δια το μη εχειν ρι

ζαν εξηρανθη 7και αλλο

επεσεν εισ τασ ακαν

θασ και ανεβησαν αι α

κανθαι και συνεπνι

ξαν αυτο και καρπον

ουκ εδωκεν 8και αλλα

επεσεν εισ την γην τη̅

καλην και εδιδου καρ

πον αναβαινοντα και

αυξανομενα και εφε

ρεν εισ τριακοντα και

εν εξηκοντα και εν ε

κατον 9και ελεγεν οσ

εχει ωτα ακουειν α

κουετω 10και οτε εγε

νετο κατα μονασ η

ρωτων αυτον οι περι

αυτον συν τοισ δωδε

κα τασ παραβολασ 11και

ελεγεν αυτοισ υμιν

το μυστηριον δεδοται

τησ βασιλειασ του θυ

εκεινοισ δε τοισ εξω

θεν εν παραβολαισ τα

παντα γινεται 12ινα βλε

ποντεσ βλεπωσι και

μη ιδωσιν και ακουο̅

τεσ ακουωσι και μη

συνιωσιν μηποτε ε

πιστρεψωσιν και αφε

θη αυτοισ 13και λεγει

αυτοισ ουκ οιδατε τη̅

παραβολην ταυτην και

πωσ πασασ τασ παραβο

λασ γνωσεσθε 14ο σπει

ρων τον λογον σπειρει

15ουτοι δε εισιν οι παρα

την οδον οπου σπειρε

ται ο λογοσ οι οταν ακου

σωσιν ευθυσ ερχεται

ο σατανασ και αιρει το̅

λογον τον εσπαρμενο̅

εισ αυτουσ 16και ουτοι

εισιν ομοιωσ οι επι τα

πετρωδη σπειρομενοι

οταν ακουσωσι τον

λογον ευθυσ μετα χα

ρασ λαμβανουσιν αυτο̅

17και ουκ εχουσιν ριζαν

εν εαυτοισ αλλα προσ

καιροι εισιν ειτα γενο

μενησ θλειψεωσ η δι

ωγμου δια τον λογον

ευθυσ σκανδαλιζονται

18και αλλοι εισιν οι εισ τασ

ακανθασ σπειρομενοι

ουτοι εισιν οι τον λο

γον ακουσαντεσ 19και

αι μεριμναι του αιωνοσ

και η απατη του πλου

του και αι περι τα λοιπα

επιθυμιαι εισπορευο

μεναι συνπνειγουσι̅

τον λογον και ακαρποσ

γεινεται 20και εκεινοι ει

σιν οι επι την γην την

καλην σπαρεντεσ οιτι

νεσ ακουουσιν τον λο

γον και παραδεχονται

και καρποφορουσιν εν

τριακοντα και εξηκον

τα και εκατον 21και ελε

γεν αυτοισ οτι μητι ερ

χεται ο λυχνοσ ινα υπο

τον μοδιον τεθη η υπο

την κλεινην ουχ ινα {υ

πο} την λυχνιαν τεθη

22ου γαρ εστιν κρυπτον

εαν μη ινα φανερωθη

ουδε εγενετο αποκρυ

φον αλλ ινα φανερωθη

23ει τισ εχει ωτα ακουει̅

ακουετω 24και ελεγεν

αυτοισ βλεπετε τι ακου

ετε εν ω μετρω μετρει

τε μετρηθησεται υμιν

και προστεθησεται υμι̅

25οσ γαρ εχει δοθησεται

αυτω και οσ ουκ εχει και

ο εχει αρθησεται απ αυ

του 26και ελεγεν ουτωσ

εστιν η βασιλεια του θυ

ωσ ανθρωποσ βαλη το̅

σπορον επι τησ γησ 27και

καθευδη και εγειρηται

νυκτα και ημεραν και

ο σποροσ βλαστα και μη

κυνηται ωσ ουκ οιδε̅

αυτοσ 28αυτοματη η γη

καρποφορει πρωτον

χορτον ειτεν σταχυν

ειτεν πληρεσ σειτοσ

εν τω σταχυι 29οταν δε

παραδοι ο καρποσ ευθυσ

αποστελλει το δρεπα

νον οτι παρεστηκεν

ο θερισμοσ 30και ελε

γεν πωσ ομοιωσωμε̅

την βασιλειαν του θυ

η εν τινι αυτην παρα

βολη θωμεν 31ωσ κοκκω

σιναπεωσ οσ οταν σπα

ρη επι τησ γησ μεικρο

τερον ον παντων τω̅

σπερματων των επι

τησ γησ 32και οταν σπαρη

αναβαινει και γινεται

μειζον παντων των

λαχανων και ποιει κλα

δουσ μεγαλουσ ωστε

δυνασθαι υπο την σκι

αν αυτου τα πετεινα

του ουρανου κατασκη

______

21^{επι}

Leaf 618r - Mark 4:32+ (image )

νοιν 33και τοιαυταισ

παραβολαισ πολλαισ ε

λαλει αυτοισ τον λογο̅

καθωσ ηδυναντο ακου

ειν 34και χωρισ παραβο

λησ ουκ ελαλει αυτοισ

καθ ιδιαν δε τοισ ιδιοισ

μαθηταισ επελυεν πα̅

τα 35και λεγει αυτοισ

εν εκεινη τη ημερα ο

ψιασ γενομενησ διελ

θωμεν εισ το περαν 36και

αφεντεσ τον οχλον

παραλαμβανουσιν αυ

τον ωσ ην εν τω πλοι

ω και αλλα πλοια ην με

τ αυτου 37και γεινεται

λαιλαψ μεγαλη ανεμου

και τα κυματα επεβαλ

λεν εισ το πλοιον ωσ

τε ηδη γεμιζεσθαι το

πλοιον 38και αυτοσ ην

εν τη πρυμνη επι το

προσκεφαλαιον κα

θευδων και {εγειρουσι̅}

αυτον και λεγουσιν αυ

τω διδασκαλε ου μελει

σοι οτι απολλυμεθα 39και

διεγερθεισ επετειμη

σεν τω ανεμω και ειπε̅

τη θαλασση σιωπα πε

φειμωσο και εκοπασε̅

ο ανεμοσ και εγενετο

γαληνη μεγαλη 40και ει

πεν αυτοισ τι δειλοι ε

στε ουπω εχετε πιστι̅

41και εφοβηθησαν φο

βον μεγαν και ελεγον

προσ αλληλουσ τισ α

ρα ουτοσ εστιν οτι και

ο ανεμοσ και η θαλασ

σα υπακουει αυτω

1και ηλθον εισ το περα̅

τησ θαλασσησ εισ την

χωραν των γερασηνω̅

2και εξελθοντοσ αυτου

εκ του πλοιου υπην

τησεν αυτω εκ των

μνημειων ανθρωποσ

εν πνευματι ακαθαρ

τω 3οσ την κατοικησι̅

ειχεν εν τοισ μνημα

σιν και ουδε αλυσει ου

κετι ουδεισ εδυνατο

αυτον δησαι 4δια το αυ

τον πολλακισ πεδαισ

και αλυσεσι δεδεσθαι

και διεσπασθαι υπ αυ

του τασ αλυσεισ και

τασ πεδασ συντετρει

φθαι και ουδεισ ισχυ

εν αυτον δαμασαι 5και

δια παντοσ νυκτοσ

και ημερασ εν τοισ μνη

μασιν και εν τοισ ορε

σιν ην κραζων και κα

τακοπτων εαυτον λι

θοισ 6και ιδων τον ιν

απο μακροθεν εδραμε̅

και προσεκυνησεν αυ

τον 7και κραξασ φωνη

μεγαλη λεγει τι εμοι και

σοι ιησου υιε του θυ του

υψιστου ορκιζω σε το̅

θν μη με βασανισησ 8ε

λεγεν γαρ αυτω εξελθε

το πνευμα το ακαθαρ

τον εκ του ανθρωπου

9και επηρωτα αυτον τι

ονομα σοι και λεγει αυ

τω λεγιων ονομα μοι

εστιν οτι πολλοι εσμε̅

10και παρεκαλει αυτον

πολλα ινα μη αυτα απο

στειλη εξω τησ χωρασ

11ην δε εκει προσ τω ορει

αγελη χοιρων μεγαλη

βοσκομενη 12και παρε

καλεσαν αυτον λεγον

τεσ πεμψον ημασ εισ

τουσ χοιρουσ ινα εισ

αυτουσ εισελθωμεν

13και επετρεψεν αυτοισ

και εξελθοντα τα πνευ

ματα τα ακαρθατα εισ

ηλθεν εισ τουσ χοιρουσ

και ωρμησεν η αγελη

κατα του κρημνου εισ

την θαλασσαν ωσ ͵β ϗ ε

πνειγοντο εν τη θαλασ

ση 14και οι βοσκοντεσ

αυτουσ εφυγον και

απηγγειλαν εισ την πο

λιν και εισ τουσ αγρουσ

και ηλθον ιδειν τι εστι̅

το γεγονοσ 15και ερχον

ται προσ τον ιν και θε

ωρουσιν τον δαιμονι

ζομενον καθημενον

ιματισμενον και σω

φρονουντα τον εσχη

κοτα τον λεγεωνα και

εφοβηθησαν 16και διηγη

σαντο αυτοισ οι ιδον

τεσ πωσ εγενετο τω

δαιμονιζομενω και πε

ρι των χοιρων 17και ηρξα̅

το παρακαλειν αυτον

απελθειν απο των ορι

ων αυτων 18και εμβαι

νοντοσ αυτου εισ το

πλοιον παρεκαλει αυτο̅

ο δαιμονισθεισ ινα με

τ αυτου

ην 19και ουκ αφη

κεν αυτον αλλα λεγει

αυτω υπαγε εισ τον οι

______

38^{διεγειρουσι̅}

Leaf 618v - Mark 5:19+ (image )

κον σου προσ τουσ σουσ

και απαγγειλον αυτοισ

οσα ο κσ σοι πεποιηκε̅

και ηλεησεν σε 20και α

πηλθεν και ηρξατο κη

ρυσσειν εν τη δεκαπο

λει οσα εποιησεν αυτω

ο ισ και παντεσ εθαυ

μαζον 21και διαπερα

σαντοσ του ιυ εν πλοι

ω παλιν εισ το περαν

συνηχθη οχλοσ πο

λυσ επ αυτον και ην

παρα την θαλασσαν

22και ερχεται εισ των

αρχισυναγωγων ονο

ματι ιαειροσ και ιδων

αυτον πειπτει προσ

τουσ ποδασ αυτου 23και

παρεκαλει αυτον πολ

λα λεγων οτι το θυγα

τριον μου εσχατωσ ε

χει ινα ελθων επιθησ

τασ χειρασ αυτη ινα σω

θη και ζηση 24και απηλ

θεν μετ αυτου και ηκο

λουθει αυτω οχλοσ

πολυσ και συνεθλειβο̅

αυτον 25και γυνη ουσα

εν ρυσει αιματοσ δωδε

κα ετη 26και πολλα παθου

σα υπο πολλων ιατρω̅

και δαπανησασα τα πα

ρ αυτησ παντα και μη

δεν ωφεληθεισα αλλα

μαλλον εισ το χειρον

ελθουσα 27ακουσασα τα

περι του ιυ ελθουσα

εν τω οχλω οπισθεν

ηψατο του ιματιου αυ

του

28ελεγεν γαρ οτι εα̅

αψωμαι των ιματιω̅

αυτου σωθησομαι 29και

ευθυσ εξηρανθη η πη

γη του αιματοσ αυτησ

και εγνω τω σωματι ο

τι {ειαται} απο τησ μαστει

γοσ 30και ευθυσ ο ισ επι

γνουσ εν εαυτω την

εξ αυτου δυναμιν εξελ

θουσαν επιστραφεισ

εν τω οχλω ελεγεν τισ

μου ηψατο των ιμα

τιων 31και ελεγον αυτω

οι μαθηται αυτου βλε

πεισ τον οχλον συν

θλειβοντα σε και λε

γεισ τισ μου ηψατο 32και

περιεβλεπετο ιδειν

την τουτο ποιησασα̅

33η δε γυνη φοβηθεισα

και τρεμουσα ειδυια ο

γεγονεν αυτη ηλθεν

και προσεπεσεν αυτω

και ειπεν αυτω πασαν

την αληθειαν 34ο δε ει

πεν αυτη θυγατηρ η πι

στισ σου σεσωκεν σε

υπαγε εισ ειρηνην και

ισθι υγιησ απο τησ μα

στειγοσ σου 35ετι αυτου

λαλουντοσ ερχονται

απο του αρχισυναγωγου

λεγοντεσ οτι η θυγατηρ

σου απεθανεν τι ετι

σκυλλεισ τον διδασκα

λον 36ο δε ισ παρακουσασ

τον λογον τον λαλουμε

νον λεγει τω αρχισυν

αγωγω μη φοβου μονο̅

πιστευε 37και ουκ αφη

κεν ουδενα μετ αυτου

συνακολουθησαι ει μη

τον πετρον και ιακωβο̅

και ιωανην τον αδελ

φον ιακωβου 38και ερ

χονται εισ τον οικον

του αρχισυναγωγου και

θεωρει θορυβον και κλαι

οντασ και αλαλαζοντασ

{πολλασ} 39και εισελθων

λεγει αυτοισ τι θορυβει

σθε και κλαιετε το παι

διον ουκ απεθανεν αλ

λα καθευδει 40και κατεγε

λων αυτου αυτοσ δε

εκβαλων παντασ παρα

λαμβανει τον πατερα

του παιδιου και την μη

τερα και τουσ μετ αυ

του και εισπορευεται

οπου ην το παιδιον 41και

κρατησασ τησ χειροσ

του παιδιου λεγει αυ

τη ταλειθα κουμ ο εστι̅

μεθερμηνευομενο̅

το κορασιον σοι λεγω

εγειρε 42και ευθυσ ανε

στη το κορασιον και

περιεπατει ην γαρ ετω̅

δωδεκα και εξεστησα̅

ευθυσ εκστασει μεγα

λη 43και διεστειλατο

αυτοισ πολλα ινα μη

δεισ γνοι τουτο και ει

πεν δοθηναι αυτη φα

γειν 1και {εξηθεν} εκειθε̅

και ερχεται εισ την πα

τριδα αυτου και ακολου

θουσιν αυτω οι μαθηται

αυτου 2και γενομενου

σαββατου ηρξατο διδα

σκειν εν τη συναγωγη

και οι πολλοι ακουοντεσ

εξεπλησσοντο λεγον

τεσ ποθεν τουτω ταυ

______

29^{ιαται} 38^{πολλα} 1^{εξηλθεν}

Leaf 619r - Mark 6:2+ (image )

τα και τισ η σοφια η δο

θεισα τουτω και αι δυ

ναμεισ τοιαυται δια των

χειρων αυτου γεινο

μεναι 3ουχ ουτοσ εστι̅

ο τεκτων ο υιοσ τησ

μαριασ και αδελφοσ ι

ακωβου και ιωσητοσ

και ιουδα και σιμωνοσ

και ουκ εισιν αι αδελφαι

αυτου ωδε προσ ημασ

και εσκανδαλιζοντο

εν αυτω 4και ελεγεν

αυτοισ ο ισ οτι ουκ ε

στιν προφητησ ατει

μοσ ει μη εν τη πατρι

δι αυτου και εν τοισ

{συγγενευσιν} αυτου

και εν τη οικια αυτου

5και ουκ εδυνατο εκει

ποιησαι ουδεμιαν δυ

ναμιν ει μη ολιγοισ αρ

ρωστοισ επιθεισ τασ

χειρασ εθεραπευσεν 6και

εθαυμασεν δια την α

πιστιαν αυτων

και περιηγεν τασ κωμασ

κυκλω διδασκων 7και

προσκαλειται τουσ δω

δεκα και ηρξατο αυτουσ

αποστελλειν δυο δυο

και εδιδου αυτοισ εξου

σιαν των πνευματω̅

των ακαθαρτων 8και

παρηγγειλεν αυτοισ

ινα μηδεν αιρωσιν εισ

οδον ει μη ραβδον μο

νον μη αρτον μη πη

ραν μη εισ την ζωνη̅

χαλκον 9αλλα υποδεδε

μενουσ σανδαλια και

μη ενδυσασθε δυο χι

τωνασ 10και ελεγεν αυτοισ

οπου εαν εισελθητε

εισ οικιαν εκει μενετε

εωσ αν εξελθητε εκει

θεν 11και οσ αν τοποσ μη

δεξηται υμασ μηδε α

κουσωσιν υμων εκ

πορευομενοι εκειθε̅

εκτιναξατε τον χου̅

τον υποκατω των πο

δων υμων εισ μαρτυ

ριον αυτοισ 12και εξελ

θοντεσ εκηρυξαν ινα

μετανοωσιν 13και δαι

μονια πολλα εξεβαλλο̅

και ηλειφον ελαιω πολ

λουσ αρρωστουσ και ε

θεραπευον 14και ηκου

σεν ο βασιλευσ ηρωδησ

φανερον γαρ εγενετο

το ονομα αυτου και ε

λεγον οτι ιωανησ ο βα

πτιζων εγηγερται εκ

νεκρων και δια τουτο

ενεργουσιν αι δυνα

μεισ εν αυτω 15αλλοι δε

ελεγον οτι ηλειασ εστι̅

αλλοι δε ελεγον οτι προ

φητησ ωσ εισ των προ

φητων 16ακουσασ δε ο

ηρωδησ ελεγεν ον εγω

απεκεφαλισα ιωανη̅

ουτοσ ηγερθη 17αυτοσ

γαρ ο ηρωδησ αποστει

λασ εκρατησεν τον ιω

ανην και εδησεν αυτο̅

εν φυλακη δια ηρωδι

αδα {} φιλιππου του αδελ

φου αυτου οτι αυτην

εγαμησεν 18ελεγεν γαρ

ο ιωανησ τω ηρωδη ο

τι ουκ εξεστιν σοι εχει̅

την γυναικα του αδελ

φου σου 19η δε ηρωδιασ

ενειχεν αυτω και ηθε

λεν αυτον αποκτειναι

και ουκ ηδυνατο 20ο γαρ

ηρωδησ εφοβειτο τον

ιωανην ειδωσ αυτον

ανδρα δικαιον και αγιο̅

συνετηρει αυτον και

ακουσασ αυτου πολλα

ηπορει και ηδεωσ αυτου

ηκουεν 21και γενομε

νησ ημερασ ευκαιρου

οτε ηρωδησ τοισ γενε

σιοισ αυτου δειπνον

εποιησεν τοισ μεγιστα

σιν αυτου και τοισ χει

λιαρχοισ και τοισ πρω

τοισ τησ γαλειλαιασ 22και

ειελθουσησ τησ θυγα

τροσ αυτου ηρωδιαδοσ

και ορχησαμενησ ηρε

σεν τω ηρωδη και τοισ

συνανακειμενοισ ο

δε βασιλευσ ειπεν τω κο

ρασιω αιτησον με ο εα̅

θελησ και δωσω σοι 23και

ωμοσεν αυτη οτι εαν

με αιτησησ δωσω σοι

εωσ ημισουσ τησ βασι

λειασ μου 24και εξελθου

σα ειπεν τη μητρι αυτησ

τι αιτησωμαι η δε ειπε̅

την κεφαλην ιωανου

του βαπτιζοντοσ 25και

εισελθουσα ευθυσ με

τα σπουδησ προσ τον

βασιλεα ητησατο λεγου

σα θελω ινα εξαυτησ

δωσ μοι επι πινακι τη̅

κεφαλην ιωανου του

βαπτιστου 26και περιλυ

______

4^{συγγενεσιν} 17^{την γυναικα}

Leaf 619v - Mark 6:26+ (image )

ποσ γενομενοσ ο βασι

λευσ δια τουσ ορκουσ

και τουσ ανακειμενουσ

ουκ ηθελησεν αθετη

σαι αυτην 27και ευθυσ

αποστειλασ ο βασιλευσ

σπεκουλατορα επετα

ξεν ενεγκαι την κεφα

λην αυτου και απελ

θων απεκεφαλισεν

αυτον εν τη φυλακη

28και ηνεγκεν την κεφα

λην αυτου επι πινακι

και εδωκεν αυτην τω

κορασιω και το κορασι

ον εδωκεν αυτην τη

μητρι αυτησ 29και α

κουσαντεσ οι μαθηται

αυτου ηλθαν και ηραν

το πτωμα αυτου και ε

θηκαν αυτο εν μνημει

ω 30και συναγονται οι

αποστολοι προσ τον

ιν και απηγγειλαν αυτω

παντα οσα εποιησαν

και οσα εδιδαξαν 31και

λεγει αυτοισ δευτε υ

μεισ αυτοι καθ ιδιαν

εισ ερημον τοπον και

αναπαυσασθε ολιγον

ησαν γαρ οι ερχομενοι

και οι υπαγοντεσ πολ

λοι και ουδε φαγειν ευ

καιρουν 32και απηλθο̅

εν τω πλοιω εισ ερημο̅

τοπον κατ ιδιαν 33και ει

δον αυτουσ υπαγοντασ

και εγνωσαν πολλοι και

πεζη απο πασων τω̅

πολεων συνεδραμο̅

εκει και προηλθον αυ

τουσ 34και εξελθων ει

δεν πολυν οχλον και

εσπλαγχνισθη επ αυτουσ

οτι ησαν ωσ προβατα

μη εχοντα ποιμενα

και ηρξατο διδασκειν

αυτουσ πολλα 35και η

δη ωρασ πολλησ γενο

μενησ προσελθοντεσ

αυτω οι μαθηται αυτου

ελεγον οτι ερημοσ ε

στιν ο τοποσ και ηδη

ωρα πολλη 36απολυσον

αυτουσ ινα απελθον

τεσ εισ τουσ κυκλω α

γρουσ και κωμασ αγορα

σωσιν εαυτοισ τι φα

γωσιν 37ο δε αποκριθεισ

ειπεν αυτοισ δοτε αυ

τοισ υμεισ φαγειν και

λεγουσιν αυτω απελ

θοντεσ αγορασωμεν

δηναριων διακοσιων

αρτουσ και δωσομεν

αυτοισ φαγειν 38ο δε

λεγει αυτοισ ποσουσ

εχετε αρτουσ υπαγε

τε ιδετε και γνοντεσ

λεγουσιν πεντε και δυο

ιχθυασ 39και επεταξεν

αυτοισ {ανακλειθηναι}

παντασ συμποσια συμ

ποσια εν τω χλωρω χορ

τω 40και ανεπασαν πρα

σιαι πρασιαι κατα εκα

τον και κατα πεντηκο̅

τα 41και λαβων τουσ πεν

τε αρτουσ και τουσ δυο

ιχθυασ αναβλεψασ εισ

τον ουρανον ευλογη

σεν και κατεκλασεν τουσ

αρτουσ και εδιδου τοισ

μαθηταισ ινα παρατι

θωσιν αυτοισ και τουσ

δυο ιχθυασ εμερισεν

πασιν 42και εφαγον παν

τεσ και εχορτασθησα̅

43και ηραν κλασματα δω

δεκα κοφινων πληρω

ματα και απο των ιχθυ

ων 44και ησαν οι φαγον

τεσ τουσ αρτουσ πεν

τακισχειλιοι ανδρεσ

45και ευθυσ ηναγκασεν

τουσ μαθητασ αυτου

εμβηναι εισ το πλοιο̅

και προαγειν εισ το πε

ραν προσ βηθσαιδαν ε

ωσ αυτοσ απολυει το̅

οχλον 46και αποταξαμε

νοσ αυτοισ απηλθεν

εισ το οροσ προσευξα

σθαι 47και οψιασ γενο

μενησ ην το πλοιον

εν μεσω τησ θαλασσησ

και αυτοσ μονοσ επι

τησ γησ 48και ιδων αυτουσ

βασανιζομενουσ εν

τω ελαυνειν ην γαρ ο

ανεμοσ εναντιοσ αυ

τοισ περι τεταρτην

φυλακην τησ νυκτοσ

ερχεται προσ αυτουσ

περι παντων επι τησ

θαλασσησ και ηθελεν

παρελθειν αυτουσ 49οι

δε ιδοντεσ αυτον επι

τησ θαλασσησ περιπα

τουντα εδοξαν οτι φα̅

τασμα εστιν και ανε

κραξαν 50παντεσ γαρ αυ

τον ειδαν και εταραχθη

σαν ο δε ευθυσ ελαλη

σεν μετ αυτων και λε

γει αυτοισ θαρσειτε ε

______

39^{ανακλειναι}

Leaf 620r - Mark 6:50+ (image )

γω ειμι μη φοβεισθε

51και ανεβη προσ αυτουσ

εισ το πλοιον και εκο

πασεν ο ανεμοσ και λει

αν εν εαυτοισ εξειστα̅

το 52ου γαρ συνηκαν επι

τοισ αρτοισ αλλ ην αυ

των η καρδια πεπωρω

μενη 53και διαπερασα̅

τεσ επι την γην ηλθο̅

εισ γεννησαρεθ και προσ

ωρμισθησαν 54και εξελ

θοντων {} εκ του πλοι

ου ευθυσ επιγνοντεσ

αυτον 55περιεδραμον

ολην την χωραν εκει

νην και ηρξαντο επι

τοισ κραβαττοισ τουσ

κακωσ εχοντασ περι

φερειν οπου ηκουον

οτι εστιν 56και οπου α̅

εισεπορευετο εισ κω

μασ η εισ πολεισ η εισ

αγρουσ εν ταισ αγοραισ

ετιθεσαν τουσ ασθε

νουντασ και παρεκα

λουν αυτον ινα καν

του κρασπεδου του ι

ματιου αυτου αψω̅

ται και οσοι αν ηψαν

το αυτου εσωζοντο

1και συναγονται προσ

αυτον οι φαρεισαιοι

και τινεσ των γραμ

ματεων ελθοντεσ α

πο ιεροσολυμων 2και

ιδοντεσ τινασ των

μαθητων αυτου οτι

κοιναισ χερσιν τουτ ε

στιν ανιπτοισ εσθιου

σιν τουσ αρτουσ 3οι γαρ

φαρεισαιοι και παντεσ

οι ιουδαιοι εαν μη πυ

γμη νιψωνται τασ χει

ρασ ουκ εσθιουσιν κρα

τουντεσ την παραδο

σιν των πρεσβυτερω̅

4και απ αγορασ εαν μη

ραντισωνται ουκ εσθι

ουσιν και αλλα πολλα

εστιν απερ ελαβον κρα

τειν βαπτισμουσ πο

τηριων και ξεστων και

χαλκιων 5και επερω

τωσιν αυτον οι φαρει

σαιοι και οι γραμματεισ

δια τι ου περιπατουσι̅

οι μαθηται σου κατα τη̅

παραδοσιν των πρεσβυ

τερων αλλα κοναισ χερ

σιν εσθιουσιν τον αρ

τον 6ο δε ειπεν αυτοισ

καλωσ επροφητευσε̅

ησαιασ περι υμων τω̅

υποκριτων ωσ γεγρα

πται οτι ο λαοσ ουτοσ

τοισ χειλεσιν με τειμα

η δε καρδια αυτων πορ

ρω απεχει απ εμου 7μα

την δε σεβονται με δι

δασκοντεσ διδασκα

λιασ ενταλματα ανθρω

πων 8αφεντεσ την

εντολην του θυ κρα

τειτε την παραδοσιν

των ανθρωπων 9και ε

λεγεν αυτοισ καλωσ

αθετειτε την εντολη̅

του θυ ινα την παραδο

σιν υμων τηρητε 10μω

υσησ γαρ ειπεν τειμα

τον πατερα σου και τη̅

μητερα σου και ο κακο

λογων πατερα η μητε

ρα θανατω τελευτατω

11υμεισ δε λεγεται εαν

ειπη ανθρωποσ τω πα

τρι η τη μητρι κορβαν

ο εστιν δωρον ο εαν ε

ξ εμου ωφεληθησ 12ου

κετι αφιετε αυτον

ουδεν ποιησαι τω πα

τρι η τη μητρι 13ακυρου̅

τεσ τον λογον του θυ

τη παραδοσει υμων η

παρεδωκατε και παρο

μοια τοιαυτα πολλα

ποιειτε 14και προσκα

λεσαμενοσ παλιν το̅

οχλον λεγει αυτοισ α

κουσατε μου παντεσ

και συνετε 15ουδεν εστι̅

εξωθεν του ανθρωπου

εισπορευομενον εισ

αυτον το κοινουν αυ

τον αλλα τα εκ του αν

θρωπου εκπορευομε

να εστιν τα κοινουν

τα τον ανθρωπον 17και

οτε εισηλθεν εισ οικο̅

απο του οχλου επηρω

των αυτον οι μαθηται

αυτου την παραβολη̅

18και λεγει αυτοισ ουτωσ

και υμεισ ασυντοι εστε

ου νοειτε οτι παν το

εξωθεν εισπορευομε

νον εισ τον ανθρωπο̅

ου δυναται αυτον κοι

νωσαι 19οτι ουκ εισπο

ρευεται αυτου εισ τη̅

καρδιαν αλλ εισ την κοι

λιαν και εισ τον αφε

δρωνα εκπορευεται

καθαριζων παντα τα

βρωματα

20ελεγεν δε

______

54^{αυτων}

Leaf 620v - Mark 7:20+ (image )

οτι το εκ του ανθρω

που εκπορευομενον

εκεινο κοινοι τον αν

θρωπον 21εσωθεν γαρ εκ

τησ καρδιασ των ανθρω

πων οι διλογισμοι οι κα

κοι εκπορευονται πορ

νειαι κλοπαι φονοι 22μοι

χειαι πλεονεξιαι πο

νηριαι δολοσ ασελγει

α οφθαλμοσ πονηροσ

βλασφημια υπερηφα

νια αφροσυνη 23παντα

ταυτα τα πονηρα εσω

θεν εκπορευεται και

{κοινον} τον ανθρωπο̅

24{εκειθε} δε αναστασ απηλ

θεν εισ τα ορια τυρου

και σειδωνοσ και εισ

ελθων εισ οικιαν ουδε

να ηθελεν γνωναι και

ουκ ηδυνασθη λαθει̅

25αλλ ευθυσ ακουσασα γυ

νη περι αυτου ησ ειχε

το θυγατριον αυτησ

πνευμα ακαθαρτον

ελθουσα προσεπεσε̅

προσ τουσ ποδασ αυτου

26η δε γυνη ην ελληνισ

συραφοινεικισσα τω

γενει και ηρωτα αυτο̅

ινα το δαιμονιον εκβα

λη εκ τησ θυγατροσ αυ

τησ 27και ελεγεν αυτη

αφεσ πρωτον χορτα

σθηναι τα τεκνα ου

γαρ εστιν καλον λαβει̅

τον αρτον των τεκνω̅

και τοισ κυναριοισ βα

λειν 28η δε απεκριθη και

λεγει αυτω ναι κε και

τα κυναρια υποκατω

τησ τραπεζησ εσθιου

σιν απο των ψιχιων των

παιδιων 29και ειπεν αυ

τη δια τουτον τον λο

γον υπαγε εξεληλυθε̅

εκ τησ θυγατροσ σου

το δαιμονιον 30και απελ

θουσα εισ τον οικον

αυτησ ευρε το παιδιο̅

βεβλημενον επι την

κλεινην και το δαιμο

νιον εξεληλυθοσ

31και παλιν εξελθων εκ

των οριων τυρου ηλ

θεν δια σειδωνοσ εισ

την θαλασσαν τησ γα

λειλαιασ ανα μεσον τω̅

οριων δεκαπολεωσ 32και

φερουσιν αυτω κωφο̅

και μογιλαλον και πα

ρακαλουσιν αυτον ι

να επιθη αυτω την χει

ρα 33και απολαβομενοσ

αυτον απο του οχλου

κατ ιδιαν εβαλεν τουσ

δακτυλουσ αυτου εισ

τα ωτα αυτου και πτυ

σασ ηψατο τησ γλωσ

σησ αυτου 34και αναβλε

ψασ εισ τον ουρανον ε

στεναξε και λεγει αυ

τω εφφαθα ο εστι δι

ανοιχθητι 35και ηνοιγη

σαν αυτου αι ακοαι και

ελυθη ο δεσμοσ τησ

γλωσσησ αυτου και ε

λαλει ορθωσ 36και διεστει

λατο αυτοισ ινα μηδε

νι λεγωσιν οσον δε αυ

τοισ διεστελλετο αυ

τοι μαλλον περισσοτε

ρον εκηρυσσον 37και υ

περ περισσωσ εξεπλησ

σοντο λεγοντεσ καλωσ

παντα πεποιηκεν ωσ

και τουσ κωφουσ ποι

ει ακουειν και αλαλουσ

λαλειν 1εν εκειναισ

ταισ ημεραισ παλιν πολ

λου οχλου οντοσ και

μη εχοντων τι φαγω

σιν προσκαλεσαμενοσ

τουσ μαθητασ αυτου

λεγει αυτοισ 2σπλαγχνι

ζομαι επι τον οχλον

οτι ηδη ημεραισ τρισι̅

προσμενουσιν και ου

κ εχουσιν τι φαγωσι̅

3και εαν απολυσω αυτουσ

νηστεισ εισ οικον αυ

των εκλυθησονται

εν τη οδω και τινεσ αυ

των απο μακροθεν ει

σιν 4και απεκριθησα̅

αυτω οι μαθηται αυ

του οτι ποθεν τουτουσ

δυνησεται τισ ωδε χορ

τασαι αρτων επ ερημι

ασ 5και ηρωτα αυτουσ

ποσουσ εχετε αρτουσ

οι δε ειπαν επτα 6και πα

ραγγελλει τω οχλω α

ναπεσειν επι τησ γησ

και λαβων τουσ επτα

αρτουσ ευχαριστησασ

εκλασεν και εδιδου τοισ

μαθηταισ αυτου ινα

παρατιθωσιν και πα

ρεθηκαν τω οχλω 7και

ειχαν ιχθυδια ολιγα

και ευλογησασ αυτα

ειπεν και ταυτα παρα

τιθεναι 8και εφαγον

και εχορτασθησαν

______

23^{κοινοι} 24^{εκειθεν}

Leaf 621r - Mark 8:8+ (image )

και ηραν περισσευμα

τα κλασματων επτα

σπυριδασ 9ησαν δε ωσ

τετρακισχειλιοι και

απελυσεν αυτουσ 10και

ευθυσ εμβασ αυτοσ

εισ το πλοιον μετα

των μαθητων αυτου

ηλθεν εισ τα μερη δαλ

μανουνθα 11και εξηλ

θον οι φαρεισαιοι και

ηρξαντο συνζητειν

αυτω ζητουντεσ πα

ρ αυτου σημειον απο

του ουρανου πειραζο̅

τεσ αυτον 12και αναστε

ναξασ τω πνευματι

αυτου λεγει τι η γενε

α αυτη ζητει σημειο̅

αμην λεγω ει δοθησε

ται τη γενεα ταυτη

σημειον 13και αφεισ

αυτουσ παλιν εμβασ

απηλθεν εισ το περαν

14και επελαθεντο λαβει̅

αρτουσ και ει μη ενα αρ

τον ουκ ειχον μεθ εαυ

των εν τω πλοιω 15και

διεστελλετο αυτοισ

λεγων ορατε βλεπετε

απο τησ ζυμησ των

φαρεισαιων και τησ ζυ

μησ ηρωδου 16και διελο

γιζοντο προσ αλληλουσ

οτι αρτουσ ουκ εχου

σιν 17και γνουσ λεγει αυ

τοισ τι διαλογιζεσθε

οτι αρτουσ ουκ εχετε

ουπω νοειτε ουδε συ̅

ειτε πεπωρωμενην

εχετε την καρδιαν υ

μων 18οφθαλμουσ εχον

τεσ ου βλεπετε και ω

τα εχοντε ουκ ακουε

τε και ου μνημονευε

τε 19οτε τουσ πεντε αρ

τουσ εκλασα εισ τουσ

πεντακισχειλιουσ

ποσουσ κοφινουσ κλασ

ματων πληρεισ ηρατε

λεγουσιν αυτω δωδε

κα 20οτε τουσ επτα εισ

τουσ τετρακισχειλιουσ

ποσων σπυριδων πλη

ρωματα κλασματων

ηρατε και λεγουσιν αυ

τω επτα 21και ελεγεν αυ

τοισ πωσ ου νοειτε 22και

ερχονται εισ βηθσαι

δαν και φερουσιν αυτω

τυφλον και παρακα

λουσιν αυτον ινα αυτου

αψηται 23και επιλαβομε

νοσ τησ χειροσ του τυ

φλου εξηνεγκεν αυτο̅

εξω τησ κωμησ και

πτυσασ εισ τα ομματα

αυτου επιθεισ τασ χει

ρασ αυτω επηρωτα αυ

τον ει τι βλεπεισ 24και α

ναβλεψασ ελεγεν βλε

πω τουσ ανθρωπουσ

οτι ωσ δενδρα ορω πε

ριπατουντασ 25ειτα πα

λιν εθηκεν τασ χειρασ

επι τουσ οφθαλμουσ

αυτου και διεβλεψε̅

και αποκατεστη και ε

νεβλεπεν τηλαυγωσ

απαντα 26και απεστει

λεν αυτον εισ οικον

αυτου λεγων μηδε εισ

την κωμην εισελθησ

27και εξηλθεν ο ισ και οι

μαθηται αυτου εισ τασ

κωμασ καισαρειασ τησ

φιλιππου και εν τη ο

δω επηρωτα τουσ μα

θητασ αυτου λεγων αυ

τοισ τινα με λεγουσι̅

οι ανθρωποι ειναι 28οι δε

ειπαν αυτω λεγοντεσ

οτι ιωανην τον βαπτι

στην και αλλοι ηλειαν

αλλοι δε οτι εισ των

προφητων 29και αυτοσ

επηρωτα αυτουσ υμεισ

δε τινα με λεγετε ειναι

αποκριθεισ ο πετροσ

λεγει αυτω συ ει ο χσ 30και

επετειμησεν αυτοισ

ινα μηδενι λεγωσιν

περι αυτου 31και ηρξατο

διδασκειν αυτουσ οτι

δει τον υιον του ανθρω

που πολλα παθειν και

αποδοκιμασθηναι υ

πο των πρεσβυτερω̅

και των αρχιερεων και

των γραμματεων και

αποκτανθηναι και με

τα τρεισ ημερασ αναστη

ναι 32και παρησια τον λο

γον ελαλει και προσ

λαβομενοσ ο πετροσ

αυτον ηρξατο επιτει

μαν αυτω 33ο δε επιστρα

φεισ και ιδων τουσ μα

θητασ αυτου επετει

μησεν πετρω και λεγει

υπαγε οπισω μου σατα

να οτι ου φρονεισ τα

του θυ αλλα τα των αν

θρωπων 34και προσκα

λεσαμενοσ τον οχλο̅

συν τοισ μαθηταισ αυ

Leaf 621v - Mark 8:34+ (image )

του ειπεν αυτοισ ει τισ

θελει οπισω μου ελθει̅

απαρνησασθω εαυτο̅

και αρατω τον σταυ

ρον αυτου και ακολου

θειτω μοι 35οσ γαρ εαν

θελη την εαυτου ψυ

χην σωσαι απολεσει

αυτην οσ δ αν απολε

σει την ψυχην αυτου

ενεκεν εμου και του

ευαγγελιου σωσει αυ

την 36τι γαρ ωφελι αν

θρωπον κερδησαι το̅

κοσμον ολον και ζημι

ωθηναι την ψυχην αυ

του 37τι γαρ δοι ο ανθρω

ποσ ανταλλαγμα τησ

ψυχησ εαυτου 38οσ γαρ

εαν επαισχυνθη με και

τουσ εμουσ λογουσ ε̅

τη γενεα ταυτη τη μοι

χαλιδι και αμαρτωλω

και ο υιοσ του ανθρω

που επαισχυνθησεται

αυτον οταν ελθη εν

τη δοξη του πατροσ

αυτου μετα των αγγε

λων των αγιων 1και ε

λεγεν αυτοισ αμην λε

γω υμιν οτι εισιν τινεσ

ωδε των εστηκοτω̅

οιτινεσ ου μη γευσω̅

ται θανατου εωσ αν ι

δωσιν την βασιλειαν

του θυ εληλυθυιαν εν

δυναμει 2και μετα η

μερασ εξ παραλαμβανει

ο ισ τον πετρον και το̅

ιακωβον και ιωανην

και αναφερει αυτουσ

εισ οροσ υψηλον κατ ι

διαν μονουσ και μετε

μορφωθη εμπροσθεν

αυτων 3και τα ιματια

αυτου εγενετο στιλ

βοντα λευκα λειαν οι

α γναφευσ επι τησ γησ

ου δυναται ουτωσ λευ

καναι 4και ωφθη αυτοισ

ηλειασ συν μωυση και

ησαν συνλαλουντεσ

τω ιυ 5και αποκριθεισ ο

πετροσ λεγει τω ιυ ραβ

βει καλον εστιν ημασ

ωδε ειναι και ποιησω

μεν τρεισ σκηνασ σοι

μιαν και μωυσει μιαν

και ηλεια μιαν 6ου γαρ

ηδει τι αποκριθη εκφο

βοι γαρ εγενοντο 7και

εγενετο νεφελη επι

σκιαζουσα αυτοισ και

εγενετο φωνη εκ τησ

νεφελησ ουτοσ εστι̅

ο υιοσ μου ο αγαπητοσ

ακουετε αυτου 8και ε

ξαπινα περιβλεψαμε

νοι ουκετι ουδενα ει

δον μετα εαυτων ει

μη τον ιν μονον 9και

{καταιβαινοντων} αυ

των εκ του ορουσ δι

εστειλατο αυτοισ ι

να μηδενι α ειδον διη

γησωνται ει μη οταν

ο υιοσ του ανθρωπου

εκ νεκρων αναστη 10και

τον λογον εκρατησα̅

προσ εαυτουσ συνζη

τουντεσ τι εστιν το

εκ νεκρων αναστη

ναι 11και επηρωτων αυ

τον λεγοντεσ οτι λε

γουσιν οι γραμματεισ

οτι ηλειαν δει ελθειν

πρωτον 12ο δε εφη αυ

τοισ ηλειασ μεν ελθω̅

πρωτον αποκατιστα

νει παντα και πωσ γε

γραπται επι τον υιον

του ανθρωπου ινα πολ

λα παθη και εξουδε

νηθη 13αλλα λεγω υμιν

οτι και ηλειασ εληλυ

θεν και εποιησαν αυ

τω οσα ηθελον καθωσ

γεγραπται επ αυτον

14και ελθοντεσ προσ τουσ

μαθητασ ειδαν οχλο̅

πολυν περι αυτουσ και

γραμματεισ συνζη

τουντασ προσ αυτουσ

15και ευθυσ πασ ο οχλοσ

ιδοντεσ αυτον εξε

θαμβηθησαν και προσ

τρεχοντεσ ησπαζον

το αυτον 16και επηρω

τησεν αυτουσ τι συν

ζητειτε προσ αυτουσ

17και απεκριθη αυτω εισ

εκ του οχλου διδασκα

λε ηνεγκα τον υιον μου

προσ σε εχοντα πνευ

μα αλαλον 18και οπου ε

αν αυτον καταλαβη ρησ

σει αυτον και αφριζει

και τριζει τουσ οδον

τασ και ξηραινεται και

ειπα τοισ μαθηταισ σου

ινα αυτο εκβαλωσιν

και ουκ ισχυσαν 19ο δε

αποκριθεισ αυτοισ λε

γει ω γενεα απιστοσ

εωσ ποτε προσ υμασ

εσομαι εωσ ποτε ανε

______

9^{καταβαινοντων}

Leaf 622r - Mark 9:19+ (image )

ξομαι υμων φερετε

αυτον προσ με 20και η

νεγκαν αυτον προσ

αυτον και ιδων αυτο̅

το πνευμα ευθυσ συ̅

εσπαραξεν αυτον και

πεσων επι τησ γησ εκυ

λειετο αφριζων 21και

επηρωτησεν τον πα

τερα αυτου ποσοσ χρο

νοσ εστιν εωσ του

το γεγονεν αυτω ο δε

ειπεν εκ παιδιοθεν 22και

πολλακισ και εισ πυρ

αυτον εβαλεν και εισ

υδατα ινα απολεση αυ

τον αλλ ει τι δυνη βο

ηθησον ημιν σπλαγ

χνισθεισ εφ ημασ 23ο δε

ισ ειπεν αυτω το ει δυ

νη παντα δυνατα τω

πιστευοντι 24ευθυσ κρα

ξασ ο πατηρ του παιδι

ου ελεγεν πιστευω βο

ηθει μου τη απιστια

25ιδων δε ο ισ οτι επισυ̅

τρεχει οχλοσ επετει

μησεν τω πνευματι

τω ακαθαρτω λεγων

αυτω το αλαλον και

κωφον πνευμα εγω

εγω επιτασσω σοι ε

ξελθε εξ αυτου και μη

κετι εισελθησ εισ αυ

τον 26και κραξασ και πολ

λα σπαραξασ εξηλθε̅

και εγενετο ωσει νε

κροσ ωστε τουσ πολ

λουσ λεγειν οτι απε

θανεν 27ο δε ισ κρατη

σασ τησ χειροσ αυτου

ηγειρεν αυτον και α

νεστη 28και εισελθο̅

τοσ αυτου εισ οικον οι

μαθηται αυτου καθ ι

διαν επηρωτων αυτο̅

οτι ημεισ ουκ ηδυνη

θημεν εκβαλειν αυτο

29και ειπεν αυτοισ του

το το γενοσ εν ουδενι

δυναται εξελθειν ει μη

εν προσευχη 30κακει

θεν εξελθοντεσ επο

ρευοντο δια τησ γαλει

λαιασ και ουκ ηθελεν

ινα τισ γνοι 31εδιδασκε̅

γαρ τουσ μαθητασ αυ

του και ελεγεν οτι ο υ

ιοσ του ανθρωπου πα

ραδιδοται εισ χειρασ

ανθρωπων και αποκτε

νουσιν αυτον και απο

κτανθεισ μετα τρεισ

ημερασ αναστησεται

32οι δε ηγνοουν το ρημα

και εφοβουντο αυτο̅

επερωτησαι 33και ηλθο̅

εισ καφαρναουμ και

εν τη οικια γενομενοσ

επηρωτα αυτουσ τι

εν τη οδω διελογιζε

σθε 34οι δε εσιωπων προσ

αλληλουσ γαρ διελε

χθησαν εν τη οδω τισ

μειζων 35και καθισασ

εφωνησεν τουσ δω

δεκα και λεγει αυτοισ

ει τισ θελει πρωτοσ ει

ναι εσται παντων ε

σχατοσ και παντων

διακονοσ 36και λαβων

παιδιον εστησεν αυ

το εν μεσω αυτων και

εναγκαλισαμενοσ αυ

το ειπεν αυτοισ 37οσ α̅

εν των τοιουτων παι

διων δεξηται επι τω

ονοματι μου εμε δε

χεται και οσ αν εμε δε

χηται ουκ εμε δεχεται

αλλα τον αποστειλαν

τα με 38εφη αυτω ο ιω

ανησ διδασκαλε ειδομε̅

τινα εν τω ονοματι σου

εκβαλλοντα δαιμονια

και εκωλυομεν αυτο̅

οτι ουκ ηκολουθει η

μιν 39ο δε ισ ειπεν μη

κωλυετε αυτον ουδεισ

γαρ εστιν οσ ποιησει

δυναμιν επι τω ονο

ματι μου και δυνησε

ται ταχυ κακολογη

σαι με 40οσ γαρ ουκ εστι̅

καθ ημων υπερ ημω̅

εστιν 41οσ γαρ αν ποτι

ση υμασ ποτηριον υ

δατοσ εν ονοματι ο

τι χυ εστε αμην λεγω

υμιν οτι ου μη απολε

ση τον μισθον αυτου

42και οσ αν σκανδαλιση

ενα των μεικρων του

των των πιστευον

των εισ εμε καλον ε

στιν αυτω μαλλον ει

περικειται μυλοσ ονι

κοσ περι τον τραχηλο̅

αυτου και βεβληται

εισ την θαλασσαν 43και

εαν σκανδαλιση σε η

χειρ σου αποκοψον

αυτην καλον εστιν

σε κυλλον εισελθειν

εισ την ζωην η τασ

δυο χειρασ εχοντα

Leaf 622v - Mark 9:43+ (image )

απελθειν εισ την γε

ενναν εισ το πυρ το

ασβεστον 45και εαν ο

πουσ σου σκανδαλιζη

σε αποκοψον αυτον

καλον εστιν σε εισελ

θειν εισ την ζωην χω

λον η τουσ δυο ποδασ

εχοντα βληθηναι εισ

την γεενναν 47και εα̅

ο οφθαλμοσ σου σκαν

δαλιζη σε εκβαλε αυτο̅

καλον σε εστιν μονο

φθαλμον εισελθειν

εισ την βασιλειαν του

θυ η δυο οφθαλμουσ

εχοντα βληθηναι εισ

γεενναν 48οπου ο σκω

ληξ αυτων ου τελευτα

και το πυρ ου σβεννυ

ται 49πασ γαρ πυρι αλισθη

σεται 50καλον το αλασ

εαν δε το αλασ αναλο̅

γενηται εν τινι αυτο

αρτυσετε εχετε εν ε

αυτοισ αλα και ειρηνευ

ετε εν αλληλοισ 1και

εκειθεν αναστασ ερχε

ται εισ τα ορια τησ ιου

δαιασ και περαν του ι

ορδανου και συνπορευ

ονται παλιν οχλοι προσ

αυτον και ωσ ειωθει

παλιν εδιδασκεν αυτουσ

2και προσελθοντεσ φα

ρεισαιοι επηρωτων αυ

τον ει εξεστιν ανδρι γυ

ναικα απολυσαι πειρα

ζοντεσ αυτον 3ο δε α

ποκριθεισ ειπεν αυτοισ

τι υμιν ενετειλατο μω

υσησ 4οι δε ειπαν επετρε

ψεν μωυσησ βιβλιον

αποστασιου γραψαι και

απολυσαι 5ο δε ισ ειπεν

αυτοισ προσ την σκλη

ροκαρδιαν υμων εγρα

ψεν υμιν την εντολη̅

ταυτην 6απο δε αρχησ

κτισεωσ αρσεν και θη

λυ εποιησεν αυτουσ

7ενεκεν τουτου κατα

λιψει ανθρωποσ τον

πατερα αυτου και την

μητερα 8και εσονται οι

δυο εισ σαρκα μιαν ωσ

τε ουκετι εισιν δυο αλ

λα μια σαρξ 9ο ουν ο θσ

συνεζευξεν ανθρωποσ

μη χωριζετω 10και εισ

την οικιαν παλιν οι μα

θηται περι τουτου ε

πηρωτων αυτον 11και

λεγει αυτοισ οσ αν απο

λυση την γυναικα αυ

του και γαμηση αλλην

μοιχαται επ αυτην 12και

εαν αυτη απολυσασα

τον ανδρα αυτησ γαμη

ση αλλον μοιχαται

13και προσεφερον αυτω

παιδια ινα αυτων αψη

ται οι δε μαθηται επε

τειμησαν αυτοισ

14ιδω̅

δε ο ισ ηγανακτησεν και

ειπεν αυτοισ αφετε

τα παιδια ερχεσθαι προσ

με μη κωλυετε αυτα τω̅

γαρ τοιουτων εστιν

η βασιλεια του θυ 15αμη̅

λεγω υμιν οσ αν μη δε

ξηται την βασιλειαν

του θυ ωσ παιδιον ου

μη εισελθη εισ αυτην

16και εναγκαλισαμενοσ

αυτα κατευλογει τι

θεισ τασ χειρασ επ αυτα

17και εκπορευομενου

αυτου εισ οδον προσ

δραμων εισ και γονυπε

τησασ αυτον επηρω

τα αυτον διδασκαλε α

γαθε τι ποιησω ινα ζω

ην αιωνιον κληρονο

μησω 18ο δε ισ ειπεν αυ

τω τι με λεγεισ αγαθο̅

ουδεισ αγαθοσ ει μη εισ

ο θσ 19τασ εντολασ οιδασ

μη φονευσησ μη μοι

χευσησ μη κλεψησ μη

ψευδομαρτυρησησ {}

τειμα τον πατερα σου

και την μητερα 20ο δε

εφη αυτω διδασκαλε

ταυτα παντα εφυλα

ξαμην εκ νεοτητοσ μου

21ο δε ισ εμβλεψασ αυτω

ηγαπησεν αυτον και

ειπεν αυτω εν σε υστε

ρει υπαγε οσα εχεισ πω

λησον και δοσ πτωχοισ

και εξεισ θησαυρον ε̅

ουρανω και δευρο ακο

λουθει μοι 22ο δε στυ

γνασασ επι τω λογω α

πηλθεν λυπουμενοσ

ην γαρ εχων κτηματα

πολλα 23και περιβλεψα

μενοσ ο ισ λεγει τοισ

μαθηταισ αυτου πωσ

δυσκολωσ οι τα χρημα

τα εχοντεσ εισ την βα

σιλειαν του θυ εισελευ

σονται 24οι δε μαθηται

εθαμβουντο επι τοισ

λογοισ αυτου ο δε ισ

______

19^{μη αποστερησησ}

Leaf 623r - Mark 10:24+ (image )

παλιν αποκριθεισ λεγει

αυτοισ τεκνα πωσ δυ

σκολον εστιν εισ την

βασιλειαν του θυ εισ

ελθειν 25ευκοπωτερο̅

εστιν καμηλον δια τησ

τρυμαλιασ τησ ραφι

δοσ διελθειν η πλου

σιον εισ την βασιλεια̅

του θυ εισελθειν 26οι δε

περισσωσ εξεπλησσο̅

το λεγοντεσ προσ αυ

τον και τισ δυναται

σωθηναι 27εμβλεψασ

αυτοισ ο ισ λεγει παρα

ανθρωποισ αδυνατο̅

αλλ ου παρα θω παντα

γαρ δυνατα παρα θω

28ηρξατο λεγειν ο πετροσ

αυτω ιδου ημεισ αφη

καμεν παντα και ηκο

λουθηκαμεν σοι 29εφη

ο ισ αμην λεγω υμιν

ουδεισ εστιν οσ αφη

κεν οικιαν η αδελφουσ

η αδελφασ η μητερα

η πατερα η τεκνα η α

γρουσ ενεκεν εμου και

του ευαγγελιου 30εαν

μη λαβη εκατονταπλα

σιονα νυν εν τω καιρω

τουτω οικιασ και αδελ

φουσ και αδελφασ και

μητερασ και τεκνα και

αγρουσ μετα διωγμω̅

και εν τω αιωνι τω ερ

χομενω ζωην αιωνι

αν 31πολλοι δε εσονται

πρωτοι εσχατοι και

οι εσχατοι πρωτοι

32ησαν δε εν τη οδω ανα

βαινοντεσ εισ ιεροσο

λυμα και ην προαγων

αυτουσ ο ισ και εθαμ

βουντο οι δε ακολου

θουντεσ εφοβουντο

και παραλαβων παλιν

τουσ δωδεκα ηρξατο

αυτοισ λεγειν τα μελ

λοντα αυτω συμβαι

νειν 33οτι ιδου αναβαι

νομεν εισ ιεροσολυμα

και ο υιοσ του ανθρω

που παραδοθησεται τοισ

αρχιερευσιν και τοισ

γραμματευσιν και κα

τακρινουσιν αυτον

θανατω και παραδω

σουσιν αυτον τοισ ε

θνεσιν 34και εμπαιξου

σιν αυτω και εμπτυ

σουσιν αυτω και μα

στειγωσουσιν αυτο̅

και αποκτενουσιν και

μετα τρεισ ημερασ α

ναστησεται 35και προσ

πορευονται αυτω ια

κωβοσ και ιωανησ οι δυο

υιοι ζεβεδαιου λεγον

τεσ αυτω διδασκαλε

θελομεν ινα ο εαν αιτη

σωμεν σε ποιησησ ημι̅

36ο δε ειπεν αυτοισ τι θε

λετε με ποιησω υμιν

37οι δε ειπαν αυτω δοσ

ημιν ινα εισ σου εκ δε

ξιων και εισ εξ αριστε

ρων καθισωμεν εν τη

δοξη σου 38ο δε ισ ειπε̅

αυτοισ ουκ οιδατε τι

αιτεισθε δυνασθε πι

ειν το ποτηριον ο ε

γω πεινω η το βαπτι

σμα ο εγω βαπτιζομαι

βαπτισθηναι 39οι δε ει

παν αυτω δυνομεθα

ο δε ισ ειπεν αυτοισ το

ποτηριον ο εγω πεινω

πιεσθε και το βαπτισμα

ο εγω βαπτιζομαι βα

πτισθησεσθε 40το δε κα

θισαι εκ δεξιων μου η

εξ ευωνυμων ουκ εστι̅

εμον δουναι αλλ οισ η

τοιμασται 41και ακου

σαντεσ οι δεκα ηρξαν

το αγανακτειν περι ι

ακωβου και ιωανου

42και προσκαλεσαμενοσ

αυτουσ ο ισ λεγει αυτοισ

οιδατε οτι οι δοκουν

τεσ αρχειν των εθνω̅

κατακυριευουσιν αυ

των και οι μεγαλοι αυ

των κατεξουσιαζου

σιν αυτων 43ουχ ουτωσ

δε εστιν εν υμιν αλλ οσ

αν θελη μεγασ γενε

σθαι εν υμιν εσται υμω̅

διακονοσ 44και οσ αν θε

λη εν υμιν ειναι πρω

τοσ εσται παντων δου

λοσ 45και γαρ ο υιοσ του

ανθρωπου ουκ ηλθε̅

διακονηθηναι αλλα

διακονησαι και δουναι

την ψυχην αυτου λυ

τρον αντι πολλω̅ 46{}

και εκπορευομενου

αυτου απο ιερειχω και

των μαθητων αυτου

και οχλου ικανου ο υ

ιοσ τειμαιου βαρτει

μαιοσ τυφλοσ προσ

αιτησ εκαθητο παρα

την οδον 47και ακουσασ

______

46^{και ερχονται εισ ιερειχω}

Leaf 623v - Mark 10:47+ (image )

οτι ισ εστιν ο ναζαρη

νοσ ηρξατο κραζειν και

λεγειν υιε δαυειδ ιυ ε

λεησον με 48και επετει

μων αυτοι πολλοι ινα

σιωπηση ο δε πολλω

μαλλον εκραζεν υιε

δαυειδ ελεησον με 49και

στασ ο ισ ειπεν φωνη

σατε αυτον και φω

νουσι τον τυφλον λε

γοντεσ αυτω θαρσει

εγειρε φωνει σε 50ο δε

αποβαλων το ιματιο̅

αυτου αναπηδησασ

ηλθεν προσ τον ιν 51και

αποκριθεισ αυτω ο ισ

ειπεν τι σοι θελεισ ποι

ησω ο δε τυφλοσ ειπε̅

αυτω ραββουνει ινα α

ναβλεψω 52και ο ισ ειπε̅

αυτω υπαγε η πιστισ

σου σεσωκεν σε και ευ

θυσ ανεβλεψεν και η

κολουθει αυτω εν τη

οδω 1και οτε εγγιζου

σιν εισ ιεροσολυμα εισ

βηδφαγη και βηθανια̅

προσ το οροσ

το ελαιων αποστελλει

δυο των μαθητων αυ

του 2και λεγει αυτοισ

υπαγετε εισ την κω

μην την κατενα̅

τι υμων και ευθυσ

εισπορευομενοι εισ

αυτην ευρησετε πω

λον δεδεμενον εφ ο̅

ουδεισ ουπω ανθρω

πων εκαθισεν λυσατε

αυτον και φερετε 3και

εαν τισ υμιν ειπη τι

ποιειτε τουτο ειπατε

ο κσ αυτου χρειαν εχει

και ευθυσ αποστελλει

παλιν αυτον ωδε 4και

απηλθον και ευρον πω

λον δεδεμενον προσ

θυραν εξω επι του αμ

φοδου και λυουσιν αυ

τον 5και τινεσ των εκει

εστηκοτων ελεγον

αυτοισ τι ποιειτε λυ

οντεσ τον πωλον 6οι

δε ειπον αυτοισ καθωσ

ειπεν ο ισ και αφηκαν

αυτουσ 7και φερουσι̅

τον πωλον προσ τον

ιν και επιβαλλουσιν αυ

τω τα ιματια εαυτων

και εκαθισεν επ αυτον

8και πολλοι τα ιματια ε

αυτων εστρωσαν εισ

την οδον αλλοι δε στιβα

δασ κοψαντεσ εκ των

αγρων 9και οι προαγον

τεσ και οι ακολουθου̅

τεσ εκραζον ωσαννα ευ

λογημενοσ ο ερχομε

νοσ εν ονοματι κυ 10ευ

λογημενη η ερχομενη

βασιλεια του πατροσ

ημων δαυειδ ωσαννα

εν τοισ υψιστοισ 11και

εισηλθεν εισ ιεροσολυ

μα εισ το ιερον και πε

ριβλεψαμενοσ παντα

οψιασ ηδη ουσησ εξηλ

θεν εισ βηθανιαν με

τα των δωδεκα 12και

τη επαυριον εξελθο̅

των αυτων απο βηθα

νιασ επεινασεν 13και ι

δων συκην απο μακρο

θεν εχουσαν φυλλα

ηλθεν ει αρα τι ευρη

σει εν αυτη και ελθω̅

επ αυτην ουδεν ευρε̅

ει μη φυλλα ο γαρ και

ροσ ουκ ην συκων

14και αποκριθεισ ειπε̅

αυτη μηκετι εισ το̅

αιωνα εκ σου μηδεισ

καρπον φαγοι και η

κουον οι μαθηται αυ

του 15και ερχονται εισ

ιεροσολυμα και εισ

ελθων εισ το ιερον

ηρξατο εκβαλλειν

τουσ πωλουντασ και

τουσ αγοραζοντασ

εν τω ιερω και τασ

τραπεζασ των κολ

λυβιστων και τασ κα

θεδρασ των πωλου̅

των τασ περιστερασ

κατεστρεψεν 16και ου

κ ηφιεν ινα τισ διενεγ

κη σκευοσ δια του ιε

ρου 17και εδιδασκεν και

ελεγεν ου γεγραπται

οτι ο οικοσ μου οικοσ

προσευχησ κληθησε

ται πασιν τοισ εθνε

σιν υμεισ δε πεποιη

κατε αυτον σπηλαι

ον ληστων 18και ηκου

σαν οι αρχιερεισ και

οι γραμματεισ και ε

ζητουν πωσ αυτον

απολεσωσιν εφοβουν

το γαρ αυτον πασ γαρ

ο οχλοσ εξεπλησσε

το επι τη διδαχη αυ

του 19και οταν οψε ε

γενετο εξεπορευον

Leaf 624r - Mark 11:19+ (image )

το εξω τησ πολεωσ

20και παραπορευομε

νοι πρωι ειδον την

συκην εξηραμμενη̅

εκ ριζων 21και αναμνη

σθεισ ο πετροσ λεγει

αυτω ραββει ιδε η συ

κη ην κατηρασω εξη

ρανται 22και αποκρι

θεισ ο ισ λεγει αυτοισ

εχετε πιστιν θυ 23αμη̅

λεγω υμιν οτι οσ αν

ειπη τω ορει τουτω

αρθητι και βληθητι

εισ την θαλασσαν και

μη διακριθη εν τη καρ

δια αυτου αλλα πιστευ

η οτι ο λαλει γεινεται

εσται αυτω 24δια του

το λεγω υμιν παντα

οσα προσευχεσθε και

αιτεισθε πιστευετε

οτι ελαβετε και εσται

υμιν 25και οταν στη

κητε προσευχομε

νοι αφιετε ει τι εχε

τε κατα τινοσ ινα και

ο πατηρ υμων ο εν τοισ

ουρανοισ αφη υμιν

τα παραπτωματα υμω̅

27και ερχονται παλιν

εισ ιεροσολυμα και ε̅

τω ιερω περιπατουν

τοσ αυτου ερχονται

προσ αυτον οι αρχιε

ρεισ και οι γραμματεισ

και οι πρεσβυτεροι 28και

ελεγον αυτω εν ποια

εξουσια ταυτα ποιεισ

η τισ σοι εδωκεν την

εξουσιαν ταυτην ινα

ταυτα ποιησ 29ο δε ισ

ειπεν αυτοισ επερω

τησω υμασ ενα λογον

και αποκριθητε μοι

και ερω υμιν εν ποια

εξουσια ταυτα ποιω

30το βαπτισμα το ιωα

νου εξ ουρανου ην η

εξ ανθρωπων αποκρι

θητε μοι 31και διελογι

ζοντο προσ εαυτουσ

λεγοντεσ εαν ειπωμε̅

εξ ουρανου ερει δια τι

ουν ουκ επιστευσα

τε αυτω 32αλλα ειπωμε̅

εξ ανθρωπων εφοβου̅

το τον οχλον απαντεσ

γαρ ειχον τον ιωανη̅

οντωσ οτι προφητησ

ην 33και αποκριθεντεσ

τω ιυ λεγουσιν ουκ οι

δαμεν και ο ισ λεγει

αυτοισ ουδε εγω λεγω

υμιν εν ποια εξουσια

ταυτα ποιω 1και ηρ

ξατο αυτοισ εν παρα

βολαισ λαλειν αμπε

λωνα ανθρωποσ εφυ

τευσεν και περιεθηκε̅

φραγμον και ωρυξεν

υποληνιον και ωκο

δομησεν πυργον και

εξεδετο αυτον γεωρ

γοισ και απεδημησεν

2και απεστειλεν προσ

τουσ γεωργουσ τω και

ρω δουλον ινα παρα τω̅

γεωργων λαβη απο τω̅

καρπων του αμπελω

νοσ 3και λαβοντεσ αυ

τον εδειραν και απε

στειλαν κενον 4και πα

λιν απεστειλεν προσ

αυτουσ αλλον δουλο̅

κακεινον εκεφαλιω

σαν και ητειμασαν 5και

αλλον απεστειλεν κα

κεινον απεκτειναν και

πολλουσ αλλουσ ουσ

μεν δεροντεσ ουσ δε

αποκτεννυντεσ 6ετι

ενα ειχεν υιον αγαπη

τον απεστειλεν αυτο̅

εσχατον προσ αυτουσ

λεγων οτι εντραπησο̅

ται τον υιον μου 7εκει

νοι δε οι γεωργοι προσ

εαυτουσ ειπαν οτι ου

τοσ εστιν ο κληρονο

μοσ δευτε αποκτεινω

μεν αυτον και ημων

εσται η κληρονομια 8και

λαβοντεσ απεκτεινα̅

αυτον και εξεβαλαν

αυτον εξω του αμπε

λωνοσ 9τι ποιησει ο κσ

του αμπελωνοσ ελευ

σεται και απολεσει τουσ

γεωργουσ και δωσει το̅

αμπελωνα αλλοισ 10ου

δε την γραφην ταυτη̅

ανεγνωτε λιθον ον α

πεδοκιμασαν οι οικο

δομουντεσ ουτοσ ε

γενηθη εισ κεφαλην

γωνιασ 11παρα κυ εγενε

το αυτη και εστιν θαυ

μαστη εν οφθαλμοισ

ημων 12και εζητουν

αυτον κρατησαι και ε

φοβηθησαν τον οχλο̅

εγνωσαν γαρ οτι προσ

αυτουσ την παραβο

λην ειπεν και αφεντεσ

αυτον απηλθον

Leaf 624v - Mark 12:13+ (image )

13και αποστελλουσιν

προσ αυτον τινασ τω̅

φαρεισαιων και των

ηρωδιανων ινα αυτο̅

αγρευσωσιν λογω 14και

ελθοντεσ λεγουσιν

αυτω διδασκαλε οιδα

μεν οτι αληθησ ει και

ου μελει σοι περι ουδε

νοσ ου γαρ βλεπεισ εισ

προσωπον ανθρωπω̅

αλλ επ αληθειασ την

οδον του θυ διδασκεισ

εξεστιν δουναι κηνσο̅

καισαρι η ου δωμεν η

μη δωμεν 15ο δε ειδωσ

αυτων την υποκρισι̅

ειπεν αυτοισ τι με πει

ραζετε φερετε μοι

δηναριον ινα ιδω 16οι δε

ηνεγκαν και λεγει αυ

τοισ τινοσ η εικων αυ

τη και η επιγραφη οι δε

ειπαν αυτω καισαροσ

17ο δε ισ ειπεν τα καισα

ροσ αποδοτε καισαρι

και τα του θυ τω θω

και εξεθαυμαζον επ αυ

τω 18και ερχονται σαδ

δουκαιοι προσ αυτον

οιτινεσ λεγουσιν ανα

στασιν μη ειναι και ε

πηρωτων αυτον λεγο̅

τεσ 19διδασκαλε μωυσησ

εγραψεν ημιν οτι εαν

τινοσ αδελφοσ αποθα

νη και καταλιπη γυναι

κα και μη αφη τεκνον

ινα λαβη ο αδελφοσ αυ

του την γυναικα και

εξαναστηση σπερμα

τω αδελφω αυτου 20ε

πτα αδελφοι ησαν και

ο πρωτοσ ελαβεν γυ

ναικα και αποθνησκω̅

ουκ αφηκεν σπερμα

21και ο δευτεροσ ελαβε̅

αυτην και απεθανεν

μη καταλιπων σπερμα

και ο τριτοσ ωσαυτωσ

22και οι επτα ουκ αφηκα̅

σπερμα εσχατον παν

των και η γυνη απεθα

νεν 23εν τη αναστασει

τινοσ αυτων εσται γυ

νη οι γαρ επτα εσχον

αυτην γυναικα 24εφη

αυτοισ ο ισ ου δια του

το πλανασθε μη ειδο

τεσ τασ γραφασ μηδε

την δυναμιν του θυ 25ο

ταν γαρ εκ νεκρων ανα

στωσιν ουτε γαμου

σιν ουτε γαμιζονται

αλλ εισιν ωσ οι αγγελοι

οι εν τοισ ουρανοισ

26περι δε των νεκρων ο

τι εγειρονται ουκ ανε

γνωτε εν τη βιβλω μω

υσεωσ επι του βατου

πωσ ειπεν αυτω ο θσ

λεγων εγω ο θσ αβρααμ

και θσ ισαακ και θσ ια

κωβ 27ουκ εστιν θσ νε

κρων αλλα ζωντων πο

λυ πλανασθε 28και προσ

ελθων εισ των γραμ

ματεων ακουσασ αυ

των συνζητουντω̅

ειδωσ οτι καλωσ απε

κριθη αυτοισ επηρω

τησεν αυτον ποια ε

στιν εντολη πρωτη

παντων 29απεκριθη ο

ισ οτι πρωτη εστιν

ακουε ισραηλ κσ ο θσ

ημων κσ εισ εστιν 30και

αγαπησεισ κν τον θν

σου εξ ολησ καρδιασ

σου και εξ ολησ ψυχησ

σου και εξ ολησ διανοι

ασ σου και εξ ολησ τησ

ισχυοσ σου 31δευτερα

αυτη αγαπησεισ τον

πλησιον σου ωσ σεαυ

τον μειζων τουτω̅

αλλη εντολη ουκ εστι̅

32ειπεν αυτω ο γραμμα

τευσ καλωσ διδασκα

λε επ αληθειασ ειπασ

οτι εισ εστιν και ουκ ε

στιν αλλοσ πλην αυ

του 33και το αγαπαν αυ

τον εξ ολησ καρδιασ

και εξ ολησ τησ συνε

σεωσ και εξ ολησ τησ

ισχυοσ και το αγαπα̅

τον πλησιον ωσ εαυτο̅

περισσοτερον εστιν

παντων των ολοκαυ

τωματων και θυσιω̅

34και ο ισ ιδων αυτον ο

τι νουνεχωσ απεκρι

θη ειπεν αυτω ου μα

κραν ει απο τησ βασι

λειασ του θυ και ουδεισ

ουκετι ετολμα αυτο̅

επερωτησαι 35και α

ποκριθεισ ο ισ ελεγε̅

διδασκων εν τω ιερω

πωσ λεγουσιν οι γραμ

ματεισ οτι ο χσ υιοσ

δαυειδ εστιν 36αυτοσ

δαυειδ ειπεν τω πνι

τω αγιω ειπεν κσ τω

κω μου καθισον εκ δε

Leaf 625r - Mark 12:36+ (image )

ξιων μου εωσ αν θω

τουσ εχθρουσ σου υπο

κατω των ποδων σου

37αυτοσ δαυειδ λεγει αυ

τον κν και ποθεν αυτου

εστιν υιοσ και ο πολυσ

οχλοσ ηκουεν αυτου

ηδεωσ 38και εν τη διδα

χη αυτου ελεγεν βλε

πετε απο των γραμμα

τεων των θελοντω̅

εν στολαισ περιπατει̅

και ασπασμουσ εν ταισ

αγοραισ 39και πρωτοκα

θεδριασ εν ταισ συνα

γωγαισ και πρωτοκλι

σιασ εν τοισ δειπνοισ

40οι κατεσθοντεσ τασ

οικιασ των χηρων και

προφασει μακρα προσ

ευχομενοι ουτοι λημ

ψονται περισσοτερο̅

κριμα 41και καθισασ α

πεναντι του γαζοφυ

λακιου εθεωρει πωσ

ο οχλοσ βαλλει χαλκο̅

εισ το γαζοφυλακιο̅

και πολλοι πλουσιοι ε

βαλλον πολλα 42και ελ

θουσα μια χηρα πτω

χη εβαλεν λεπτα δυο

ο εστιν κοδραντησ

43και προσκαλεσαμενοσ

τουσ μαθητασ αυτου

ειπεν αυτοισ αμην λε

γω υμιν οτι η χηρα αυ

τη η πτωχη πλειον πα̅

των εβαλεν των βαλ

λοντων εισ το γαζο

φυλακιον 44παντεσ γαρ

εκ του περισσευον

τοσ αυτοισ εβαλον αυ

τη δε εκ τησ υστερησε

ωσ αυτησ παντα οσα

ειχεν εβαλεν ολον το̅

βιον αυτησ

1και εκπορευομενου αυ

του εκ του ιερου λεγει

αυτω εισ των μαθητω̅

αυτου διδασκαλε ιδε

ποταποι λιθοι και πο

ταπαι οικοδομαι 2και

ο ισ ειπεν αυτω βλεπεισ

ταυτασ τασ μεγαλασ

οικοδομασ ου μη αφε

θη ωδε λιθοσ επι λιθο̅

οσ ου μη καταλυθη

3και καθημενου αυτου

εισ το οροσ των ελαιω̅

κατεναντι του ιερου

επηρωτα αυτον καθ ι

διαν πετροσ και ιακω

βοσ και ιωανησ και αν

δρεασ 4ειπον ημιν πο

τε ταυτα εσται και τι

το σημειον οταν μελ

λη ταυτα συντελει

σθαι παντα 5ο δε ισ ηρ

ξατο λεγειν αυτοισ

βλεπετε μη τισ υμασ

πλανηση 6πολλοι ελευ

σονται επι τω ονομα

τι μου λεγοντεσ οτι

εγω ειμι και πολλουσ

πλανησουσιν 7οταν δε

ακουητε πολεμουσ

και ακοασ πολεμων

μη θροεισθε δει γενε

σθαι αλλ ουπω το τελοσ

8εγερθησεται γαρ εθνοσ

επ εθνοσ και βασιλεια

επι βασιλειαν εσονται

σεισμοι κατα τοπουσ

εσονται λειμοι αρχη

ωδεινων ταυτα 9βλε

πετε δε υμεισ εαυτουσ

παραδωσουσιν υμασ

εισ συνεδρια και εισ συ̅

αγωγασ δαρησεσθε και

επι ηγεμονων και βα

σιλεων σταθησεσθε

ενεκα εμου εισ μαρτυ

ριον αυτοισ 10και εισ πα̅

τα τα εθνη πρωτον δει

κηρυχθηναι το ευαγ

γελιον 11και οταν αγω

σιν υμασ παραδιδον

τεσ μη προμεριμνατε

τι λαλησητε αλλ ο εαν

δοθη υμιν εν εκεινη

τη ωρα τουτο λαλειτε

ου γαρ εστε υμεισ οι λα

λουντεσ αλλα το πνευ

μα το αγιον 12και παρα

δωσει αδελφοσ αδελ

φον εισ θανατον και

πατηρ τεκνον και ε

παναστησεται τε

κνα επι γονεισ και θα

νατωσουσιν αυτουσ

13και εσεσθε μεισουμε

νοι υπο παντων δια

το ονομα μου ο δε υπο

μεινασ εισσ τελοσ ου

τοσ σωθησεται 14οταν

δε ιδητε το βδελυγμα

τησ ερημωσεωσ εστη

κοτα οπου ου δει ο ανα

γινωσκων νοειτω

τοτε οι εν τη ιουδαια

φευγετωσαν εισ τα

ορη 15ο επι του δωματοσ

μη καταβατω μηδε

εισελθετω τι αραι εκ

τησ οικιασ αυτου 16και

ο εισ τον αγρον μη ε

Leaf 625v - Mark 13:16+ (image )

πιστρεψατω εισ τα ο

πισω αραι το ιματιον

αυτου 17ουαι δε ταισ

εν γαστρι εχουσαισ και

ταισ θηλαζουσαισ εν ε

κειναισ ταισ ημεραισ

18προσευχεσθε δε ινα

μη γενηται χειμωνοσ

19εσονται γαρ αι ημεραι

εκειναι θλειψισ οια

ου γεγονεν τοιαυτη

απ αρχησ κτισεωσ η̅

εκτισεν ο θσ εωσ του

νυν και ου μη γενηται

20και ει μη εκολοβωσε̅

κσ τασ ημερασ ουκ αν

εσωθη πασα σαρξ αλ

λα δια τουσ εκλεκτουσ

ουσ εξελεξατο εκο

λοβωσεν τασ ημερασ

21και τοτε εαν τισ υμι̅

ειπη ιδε ωδε ο χσ και

ιδε εκει μη πιστευε

τε 22εγερθησονται γαρ

ψευδοχρειστοι και ψευ

δοπροφηται και δω

σουσιν σημεια και τε

ρατα προσ το αποπλα

ναν ει δυνατον τουσ

εκλεκτουσ 23υμεισ δε

βλεπετε προειρηκα

υμιν παντα 24αλλα εν ε

κειναισ ταισ ημεραισ

μετα την θλειψιν ε

κεινην ο ηλιοσ σκοτι

σθησεται και η σελη

νη ου δωσει το φεγγοσ

αυτησ 25και οι αστερεσ

εσονται εκ του ουρα

νου πειπτοντεσ και

αι δυναμεισ αι εν τοισ

ουρανοισ σαλευθησον

ται 26και τοτε οψονται

τον υιον του ανθρω

που ερχομενον εν νε

φελαισ μετα δυναμε

ωσ πολλησ και δοξησ

27και τοτε αποστελει

τουσ αγγελουσ και ε

πισυναξει τουσ εκλε

κτουσ αυτου εκ των

τεσσαρων ανεμων απ α

κρου γησ εωσ ακρου ου

ρανου 28απο δε τησ συ

κησ μαθετε την παρα

βολην οταν ηδη ο κλα

δοσ αυτησ απαλοσ

γενηται και εκφυη τα

φυλλα γεινωσκετε ο

τι εγγυσ το θεροσ εστι̅

29ουτωσ και υμεισ οτα̅

ιδητε ταυτα γεινομε

να γεινωσκετε οτι εγ

γυσ εστιν επι θυραισ

30αμην λεγω υμιν οτι ου

μη παρελθη η γενεα

αυτη μεχρισ οτου ταυ

τα παντα γενηται 31ο ου

ρανοσ και η γη παρελευ

σονται οι δε λογοι μου

ου παρελευσονται

32περι δε τησ ημερασ εκει

νησ η τησ ωρασ ουδεισ

οιδεν ουδε αγγελοσ ε̅

ουρανω ουδε ο υιοσ ει

μη ο πατηρ 33βλεπετε α

γρυπνειτε ουκ οιδατε

γαρ ποτε ο καιροσ εστι̅

34ωσ ανθρωποσ αποδη

μοσ αφεισ την οικια̅

εαυτου και δουσ τοισ

δουλοισ εαυτου την

εξουσιαν εκαστω το

εργον αυτου και τω

θυρωρω ενετειλατο

ινα γρηγορη 35γρηγορει

τε ουν ουκ οιδατε γαρ

ποτε ο κυριοσ τησ οι

κιασ ερχεται η οψε η

μεσανυκτιον η αλε

κτοροφωνιασ η πρωι

36μη ελθων εξαιφνησ

ευρη υμασ καθευδο̅

τασ 37ο δε υμιν λεγω πα

σιν λεγω γρηγορειτε

1ην δε το πασχα και τα

αζυμα μετα δυο ημε

ρασ και εζητουν οι αρ

χιερεισ και οι γραμμα

τεισ πωσ αυτον εν δο

λω κρατησαντεσ απο

κτεινωσιν 2ελεγον γαρ

μη εν τη εορτη μηπο

τε εσται θορυβοσ του

λαου 3και οντοσ αυτου

εν βηθανια εν τη οικι

α σιμωνοσ του λεπρου

κατακειμενου αυτου

ηλθε γυνη εχουσα αλα

βαστρον μυρου ναρ

δου πιστικησ πολυτε

λουσ συντριψασα τη̅

αλαβαστρον κατεχε

εν αυτου τησ κεφα

λησ 4ησαν δε τινεσ αγα

νακτουντεσ προσ ε

αυτουσ εισ τι η απω

λεια αυτη του μυρου

γεγονεν 5ηδυνατο γαρ

τουτο το μυρον πρα

θηναι επανω τριακο

σιων δηναριων και δο

θηναι τοισ πτωχοισ

και ενεβρειμωντο αυ

τη 6ο δε ισ ειπεν αφε

τε αυτην τι αυτη κο

Leaf 626r - Mark 14:6+ (image )

πουσ παρεχετε καλο̅

εργον ηργασατο εν ε

μοι 7παντοτε γαρ τουσ

πτωχουσ εχετε με

θ εαυτων και οταν θε

λητε δυνασθε αυτοισ

παντοτε ευ ποιησαι

εμε δε ου παντοτε ε

χετε 8ο εσχεν εποιησε̅

προελαβεν μυρισαι το

σωμα μου εισ τον εν

ταφιασμον 9αμην δε

λεγω υμιν οπου εαν

κηρυχθη το ευαγγε

λιον εισ ολον τον κο

σμον και ο εποιησεν αυ

τη λαληθησεται εισ

μνημοσυνον αυτησ

10και ιουδασ ισκαριωθ

ο εισ των δωδεκα απηλ

θεν προσ τουσ αρχιε

ρεισ ινα αυτον παρα

δοι αυτοισ 11οι δε ακου

σαντεσ εχαρησαν και

επηγγειλαντο αυτω

αργυριον δουναι και

εζητει πωσ αυτον ευ

καιρωσ παραδοι 12και

τη πρωτη ημερα τω̅

αζυμων οτε το πα

σχα εθυον λεγουσιν

αυτω οι μαθηται αυ

του που θελεισ απελ

θοντεσ ετοιμασω

μεν ινα φαγησ το πα

σχα 13και αποστελλει

δυο των μαθητων

αυτου και λεγει αυτοισ

υπαγετε εισ την πο

λιν και απαντησει υ

μιν ανθρωποσ κερα

μιον υδατοσ βαστα

ζων ακολουθησατε

αυτω 14και οπου αν εισ

ελθη ειπατε τω οικο

δεσποτη οτι ο διδα

σκαλοσ λεγει που εστι̅

το καταλυμα μου οπου

το πασχα μετα των

μαθητων μου φαγω

15και αυτοσ υμιν δειξει

αναγαιον μεγα εστρω

μενον ετοιμον και ε

κει ετοιμασατε ημιν

16και εξηλθον οι μαθη

ται και ηλθον εισ την

πολιν και ευρον καθωσ

ειπεν αυτοισ και ητοι

μασαν το πασχα 17και

οψιασ γενομενησ ερ

χεται μετα των δω

δεκα 18και ανακειμενω̅

αυτων και εσθιοντω̅

ο ισ ειπεν αμην λεγω

υμιν οτι εισ εξ υμων

παραδωσει με των ε

σθιοντων μετ εμου

19ηρξαντο λυπεισθαι και

λεγειν αυτω εισ κατα

εισ μητι εγω 20ο δε ειπε̅

αυτοισ εισ των δωδε

κα ο εμβαπτομενοσ

μετ εμου εισ το εν τρυ

βλιον 21οτι ο μεν υιοσ

του ανθρωπου υπαγει

καθωσ γεγραπται πε

ρι αυτου ουαι δε τω α̅

θρωπω εκεινω δι ου

ο υιοσ του ανθρωπου

παραδιδοται καλον

αυτω ει ουκ εγεννηθη

ο ανθρωποσ εκεινοσ

22και εσθιοντων αυτων

λαβων αρτον ευλογη

σασ εκλασεν και εδω

κεν αυτοισ και ειπεν

λαβετε τουτο εστιν

το σωμα μου 23και λαβω̅

ποτηριον ευχαριστη

σασ εδωκεν αυτοισ και

επιον εξ αυτου παν

τεσ 24και ειπεν τουτο

εστιν το αιμα μου τησ

διαθηκησ το εκχυννο

μενον υπερ πολλων

25αμην λεγω υμιν οτι

ουκετι ου μη πιω εκ του

γενηματοσ τησ αμπε

λου εωσ τησ ημερασ

εκεινησ οταν αυτο

πεινω καινον εν τη

βασιλεια του θυ 26και

υμνησαντεσ εξηλθο̅

εισ το οροσ των ελαι

ων 27και λεγει αυτοισ

ο ισ οτι παντεσ σκαν

δαλισθησεσθε οτι γε

γραπται παταξω τον

ποιμενα και τα προβα

τα διασκορπισθησον

ται 28αλλα μετα το εγερ

θηναι με προαξω υμασ

εισ την γαλειλαιαν

29ο δε πετροσ εφη αυτω

ει και παντεσ σκανδα

λισθησονται αλλ ουκ ε

γω 30και λεγει αυτω ο

ισ αμην λεγω σοι οτι

συ σημερον ταυτη τη

νυκτι πριν η δισ αλε

κτορα φωνησαι τρισ

με απαρνηση 31ο δε εκ πε

ρισσωσ ελαλει εαν δε

η με συναποθανειν

σοι ου μη σε απαρνησο

μαι ωσαυτωσ και πα̅

Leaf 626v - Mark 14:31+ (image )

τεσ ελεγον 32και ερχο̅

ται εισ χωριον ου το ο

νομα γετσημανει και

λεγει τοισ μαθηταισ

αυτου καθισατε εωσ

προσευξωμαι 33και πα

ραλαμβανει τον πετρο̅

και τον ιακωβον και

τον ιωανην μετ αυτου

και ηρξατο εκθαμβει

σθαι και αδημονειν

34και λεγει αυτοισ περι

λυποσ εστιν η ψυχη

μου εωσ θανατου μει

νατε ωδε και γρηγορει

τε 35και προελθων μει

κρον επιπτεν επι τησ

γησ και προσηυχετο

ινα ει δυνατον εστι̅

παρελθη απ αυτου η

ωρα 36και ελεγεν αββα

ο πατηρ παντα δυνα

τα σοι παρενεγκε το

ποτηριον τουτο απ ε

μου αλλ ου τι εγω θε

λω αλλα τι συ 37και ερχε

ται και ευρισκει αυτουσ

καθευδοντασ και λε

γει τω πετρω σιμων

καθευδεισ ουκ εισχυ

σασ μιαν ωραν γρηγο

ρησαι 38γρηγορειτε και

προσευχεσθε ινα μη

ελθητε εισ πειρασμο̅

το μεν πνευμα προθυ

μον η δε σαρξ ασθενησ

39και παλιν απελθων

προσηυξατο τον αυτο̅

λογον ειπων 40και παλι̅

ελθων ευρεν αυτουσ

καθευδοντασ ησαν

γαρ αυτων οι οφθαλ

μοι καταβαρυνομενοι

και ουκ ηδεισαν τι απο

κριθωσιν αυτω 41και

ερχεται το τριτον και

λεγει αυτοισ καθευ

δετε το λοιπον και α

ναπαυεσθε απεχει ηλ

θεν η ωρα ιδου παραδι

δοται ο υιοσ του ανθρω

που εισ τασ χειρασ τω̅

αμαρτωλων 42εγειρε

σθε αγωμεν ιδου ο πα

ραδιδουσ με ηγγικεν

43και ευθυσ ετι αυτου

λαλουντοσ παραγει

νεται ο ιουδασ εισ τω̅

δωδεκα και μετ αυτου

οχλοσ μετα μαχαιρω̅

και ξυλων απο των αρ

χιερεων και των γραμ

ματεων και των πρεσ

βυτερων 44δεδωκει δε

ο παραδιδουσ αυτον

συσσημον αυτοισ λε

γων ον αν φιλησω αυ

τοσ εστιν κρατησατε

αυτον και απαγετε α

σφαλωσ 45και ελθων ευ

θυσ προσελθων αυτω

λεγει ραββει και κατε

φιλησεν αυτον 46οι δε ε

πεβαλαν τασ χειρασ αυ

τω και εκρατησαν αυτο̅

47εισ δε τισ των παρεστη

κοτων σπασαμενοσ

την μαχαιραν επαισε̅

τον δουλον του αρχι

ερεωσ και αφειλεν αυ

του το ωταριον 48και α

ποκριθεισ ο ισ ειπεν

αυτοισ ωσ επι ληστη̅

εξηλθατε μετα μαχαι

ρων και ξυλων συλλα

βειν με 49καθ ημεραν η

μην προσ υμασ εν τω

ιερω διδασκων και ου

κ εκρατει με αλλ ινα

πληρωθωσιν αι γραφαι

50και αφεντεσ αυτον

εφυγον παντεσ 51και

νεανισκοσ τισ συνη

κολουθει αυτω περι

βεβλημενοσ σινδονα

επι γυμνου και κρατου

σιν αυτον 52ο δε κατα

λιπων την σινδονα

γυμνοσ εφυγεν

53και απηγαγον τον ιν

προσ τον αρχιερεα και

συνερχονται αυτω

παντεσ οι αρχιερεισ

και οι πρεσβυτεροι και

οι γραμματεισ 54και ο πε

τροσ απο μακροθεν η

κολουθησεν αυτω ε

ωσ εσω εισ την αυλην

του αρχιερεωσ και ην

συνκαθημενοσ μετα

των υπηρετων και θερ

μαινομενοσ προσ το

φωσ 55οι δε αρχιερεισ και

ολον το συνεδριον ε

ζητουν κατα του ιυ

μαρτυριαν εισ το θα

νατωσαι αυτον και

ουκ ηυρισκον 56πολλοι

γαρ εψευδομαρτυρου̅

κατ αυτου και ισαι αι

μαρτυριαι ουκ ησαν

57και τινεσ ανασταντεσ

εψευδομαρτυρουν

κατ αυτου λεγοντεσ

58οτι ημεισ ηκουσαμε̅

αυτου λεγοντοσ οτι

Leaf 627r - Mark 14:58+ (image )

εγω καταλυσω τον

ναον τουτον τον χει

ροποιητον και δια τρι

ων ημερων αλλον α

χειροποιητον οικοδο

μησω 59και ουδε ουτωσ

ιση ην η μαρτυρια αυτω̅

60και αναστασ ο αρχιε

ρευσ εισ μεσον επηρω

τησεν τον ιν λεγων

ουκ αποκρεινη ουδεν

οτι ουτοι σου καταμαρ

τυρουσιν 61{ο} δε εσιωπα

και ουκ απεκρεινατο

ουδεν παλιν ο αρχιε

ρευσ επηρωτα αυτον

και λεγει αυτω συ ει ο

χσ ο υιοσ του ευλογητου

62ο δε ισ ειπεν εγω ειμι και

οψεσθε τον υιον του

ανθρωπου εκ δεξιων

καθημενον τησ δυνα

μεωσ και ερχομενον

μετα των νεφελων

του ουρανου 63ο δε αρχι

ερευσ διαρηξασ τουσ

κιτωνασ αυτου λεγει

τι ετι χρειαν εχομεν

μαρτυρων 64ηκουσατε

τησ βλασφημιασ τι υ

μιν φαινεται οι δε πα̅

τεσ κατεκρειναν αυτο̅

ενοχον ειναι θανατου

65και ηρξαντο τινεσ εμ

πτυειν αυτω και περι

καλυπτειν αυτου το

προσωπον και κολαφι

ζειν αυτον και λεγειν

αυτω προφητευσον

και οι υπηρεται ραπισ

μασιν αυτον ελαβον

66και οντοσ του πετρου

κατω εν τη αυλη ερχε

ται μια των παιδισκω̅

του αρχιερεωσ 67και ιδου

σα τον πετρον θερμαι

νομενον εμβλεψασα

αυτω λεγει και συ μετα

του ναζαρηνου ησθα

του ιυ 68ο δε ηρνησατο λε

γων ουτε οιδα ουτε ε

πισταμαι συ τι λεγεισ

και εξηλθεν εξω εισ το

προαυλιον 69και η παιδι

σκη ιδουσα αυτον ει

πεν τοισ παρεστωσιν

οτι ουτοσ εξ αυτων ε

στιν 70ο δε παλιν ηρνει

το και μετα μεικρον πα

λιν οι παρεστωτεσ ελε

γον τω πετρω αληθωσ

εξ αυτων ει και γαρ γα

λειλαιοσ ει 71ο δε ηρξατο

αναθεματιζειν και ο

μνυναι οτι ουκ οιδα το̅

ανθρωπον τουτον ον

λεγετε 72και ευθυσ εκ δευ

τερου αλεκτωρ εφω

νησεν και ανεμνησθη

ο πετροσ το ρημα ωσ

ειπεν αυτω ο ισ οτι πρι̅

αλεκτορα δισ φωνη

σαι τρεισ με απαρνηση

και επιβαλων εκλαιε̅

1και ευθυσ πρωι συμβου

λιον ποιησαντεσ οι αρ

χιερεισ μετα των πρεσ

βυτερων και γραμματε

ων και ολον το συνε

δριον δησαντεσ τον

ιν απηνεγκαν και παρε

δωκαν πειλατω 2και

επηρωτησεν αυτον

ο πειλατοσ συ ει ο βασι

λευσ των ιουδαιων

ο δε αποκριθεισ αυτω

λεγει συ λεγεισ 3και κα

τηγορουν αυτου οι αρ

χιερεισ πολλα 4ο δε πει

λατοσ παλιν επηρωτα

αυτον λεγων ουκ α

ποκρεινη {} ιδε ποσα σου

κατηγορουσιν 5ο δε

ισ ουκετι ουδεν απε

κριθη ωστε θαυμαζει̅

τον πειλατον 6κατα δε

εορτην απελυεν αυ

τοισ ενα δεσμιον ον

παρητουντο 7ην δε ο

λεγομενοσ βαραββασ

μετα των στασιαστων

δεδεμενοσ οιτινεσ

εν τη στασει φονον

πεποιηκεισαν 8και ανα

βασ ο οχλοσ ηρξατο αι

τεισθαι καθωσ εποιει

αυτοισ 9ο δε πειλατοσ

απεκριθη αυτοισ λεγω̅

θελετε απολυσω υμιν

τον βασιλεα των ιου

δαιων 10εγεινωσκε γαρ

οτι δια φθονον παρα

δεδωκεισαν αυτον

11οι δε αρχιερεισ ανεσει

σαν τον οχλον ινα μαλ

λον τον βαραββαν απο

λυση αυτοισ 12ο δε πει

λατοσ παλιν αποκριθεισ

ελεγεν αυτοισ τι ου̅

ποιησω λεγετε τον

βασιλεα των ιουδαιω̅

13οι δε παλιν εκραξαν σταυ

ρωσον αυτον 14ο δε πει

λατοσ ελεγεν αυτοισ

τι γαρ εποιησεν κακον

οι δε περισσωσ εκρα

______

61^{οσ} 4^{ουδεν}

Leaf 627v - Mark 15:14+ (image )

ξαν σταυρωσον αυτο̅

15ο δε πειλατοσ βουλο

μενοσ τω οχλω το ι

κανον ποιειν απελυ

σεν αυτοισ τον βαραβ

βαν παρεδωκεν δε το̅

ιν φραγελλωσασ ινα

σταυρωθη 16οι δε στρα

τιωται απηγαγον αυ

τον εσω τησ αυλησ ο

εστιν πραιτωριον και

συνκαλουσιν ολην την

σπειραν 17και ενδιδυσκου

σιν αυτον πορφυραν

και περιτιθεασιν αυτω

πλεξαντεσ ακανθινο̅

στεφανον 18και ηρξαν

το ασπαζεσθαι αυτο̅

χαιρε βασιλευ των ιου

δαιων 19και ετυπτον

αυτου την κεφαλη̅

καλαμω και ενεπτυο̅

αυτω και τιθεντεσ

τα γονατα προσεκυ

νουν αυτω 20και οτε ε

νεπαιξαν αυτω εξε

δυσαν αυτον την πορ

φυραν και ενεδυσαν

αυτον τα ιματια αυ

του και εξαγουσιν αυ

τον ινα σταυρωσωσι̅

αυτον 21και εγγαρευου

σιν παραγοντα τινα

σιμωνα κυρηναιον

ερχομενον απ αγρου

τον πατερα αλεξαν

δρου και ρουφου ινα

αρη τον σταυρον αυ

του 22και φερουσιν αυ

τον επι τον γολγοθα̅

τοπον ο εστιν μεθερ

μηνευομενοσ κρανι

ου τοποσ 23και εδιδου̅

αυτω εσμυρνισμενο̅

οινον οσ δε ουκ ελαβε̅

24και σταυρουσιν αυτο̅

και διαμεριζονται τα

ιματια αυτου βαλλον

τεσ κληρον επ αυτα τισ

τι αρη 25ην δε ωρα τριτη

και εσταυρωσαν αυτον

26και ην η επιγραφη τησ

αιτιασ αυτου επιγε

γραμμενη ο βασιλευσ

των ιουδαιων 27και συ̅

αυτω εσταυρωσαν δυ

ο ληστασ ενα εκ δεξι

ων και ενα εξ ευωνυ

μων αυτου 29και οι παρα

πορευομενοι εβλασφη

μουν αυτον κεινουν

τεσ τασ κεφαλασ αυ

των και λεγοντεσ ουα

ο καταλυων τον ναον

και οικοδομων εν τρι

σιν ημεραισ 30σωσον σε

αυτον καταβασ απο

του σταυρου 31ομοιωσ

και οι αρχιερεισ εμπαι

ζοντεσ προσ αλληλουσ

μετα των γραμματε

ων ελεγον αλλουσ εσω

σεν εαυτον ου δυναται

σωσαι 32ο χσ ο βασιλευσ

ισραηλ καταβατω νυ̅

απο του σταυρου ινα

ιδωμεν και πιστευ

σωμεν και οι συνεσταυ

ρωμενοι συν αυτω ω

νειδιζον αυτον 33και

γενομενησ ωρασ εκτησ

σκοτοσ εγενετο εφ ο

λην την γην εωσ ωρασ

ενατησ 34και τη ενατη

ωρα εβοησεν ο ισ φω

νη μεγαλη ελωι ελωι

λαμα ζαβαφθανει ο

εστιν μεθερμηνευο

μενον ο θσ μου εισ τι

εγκατελιπεσ με 35και

τινεσ των εστηκοτω̅

ακουσαντεσ ελεγον

ιδε ηλειαν φωνει 36δρα

μων δε τισ γεμισασ

σπογγον οξουσ περι

θεισ καλαμω εποτιζε̅

αυτον λεγων αφετε

ιδωμεν ει ερχεται η

λειασ καθελειν αυτον

37ο δε ισ αφεισ φωνην

μεγαλην εξεπνευσεν

38και το καταπετασμα

του ναου εσχισθη εισ

δυο απ ανωθεν εωσ

κατω 39ιδων δε ο κεν

τυριων ο παρεστηκωσ

εξ εναντιασ αυτου

οτι ουτωσ εξεπνευ

σεν ειπεν αληθωσ ου

τοσ ο ανθρωποσ υιοσ

θυ ην 40ησαν δε και γυ

ναικεσ απο μακροθε̅

θεωρουσαι εν αισ και

μαριαμ η μαγδαληνη

και μαρια η ιακωβου

του μεικρου και η ιω

σητοσ μητηρ και σα

λωμη 41αι οτε ην εν τη

γαλειλαια ηκολουθου̅

αυτω και διηκονου̅

αυτω και αλλαι πολ

λαι αι συναναβασαι αυ

τω εισ ιεροσολυμα

42και ηδη οψιασ γενομε

νησ επει ην παρασκευ

η ο εστιν προσαββατον

Leaf 628r - Mark 15:43+ (image )

43ελθων ιωσηφ απο αρει

μαθαιασ ευσχημων

βουλευτησ οσ και αυ

τοσ ην προσδεχομε

νοσ την βασιλειαν του

θυ τολμησασ εισηλ

θεν προσ τον πειλα

τον και ητησατο το

σωμα του ιυ 44ο δε πει

λατοσ εθαυμασεν ει

ηδη τεθνηκεν και προσ

καλεσαμενοσ τον κε̅

τυριωνα επηρωτησε̅

αυτον ει ηδη απεθα

νεν 45και γνουσ απο του

κεντυριωνοσ εδω

ρησατο το πτωμα τω

ιωση 46και αγορασασ σι̅

δονα καθελων αυτο̅

ενειλησεν τη σινδο

νι και εθηκεν αυτον

εν μνηματι ο ην λε

λατομημενον εκ πε

τρασ και προσεκυλι

σεν λιθον επι την θυ

ραν του μνημειου 47η

δε μαρια η μαγδαληνη

και μαρια η ιωσητοσ

εθεωρουν που τεθει

ται 1και διαγενομε

νου του σαββατου η

μαρια η μαγδαληνη και

μαρια η του ιακωβου

και σαλωμη ηγορασα̅

αρωματα ινα ελθουσαι

αλιψωσιν αυτον 2και

λειαν πρωι μια των

σαββατων ερχονται

επι το μνημειον ανα

τειλαντοσ του ηλιου

3και ελεγον προσ εαυ

τασ τισ αποκυλισει η

μιν τον λιθον εκ τησ

θυρασ του μνημειου

4και αναβλεψασαι θεω

ρουσιν οτι ανακεκυ

λισται ο λιθοσ ην γαρ

μεγασ σφοδρα 5και ελ

θουσαι εισ το μνημει

ον ειδον νεανισκον

καθημενον εν τοισ

δεξιοισ περιβεβλημε

νον στολην λευκην

και εξεθαμβηθησαν

6ο δε λεγει αυταισ μη

εκθαμβεισθε ιν ζητει

τε τον ναζαρηνον το̅

εσταυρωμενον ηγερ

θη ουκ εστιν ωδε ιδε

ο τοποσ οπου εθηκα̅

αυτον 7αλλα υπαγετε

ειπατε τοισ μαθηταισ

αυτου και τω πετρω

οτι προαγει υμασ εισ

την γαλιλαιαν εκει αυ

τον οψεσθε καθωσ ει

πεν υμιν 8και εξελθου

σαι εφυγον απο του

μνημειου ειχεν γαρ

αυτασ τρομοσ και εκ

στασισ και ουδενι ου

δεν ειπον εφοβουν

το γαρ

Leaf 628v - Luke 1:1+ (image )

1επειδηπερ πολλοι επε

χειρησαν αναταξασθαι

διηγησιν περι των πε

πληροφορημενων

εν ημιν πραγματων

2καθωσ παρεδοσαν ημι̅

οι απ αρχησ αυτοπται

και υπηρεται γενομε

νοι του λογου 3εδοξε

καμοι παρηκολουθη

κοτι ανωθεν πασιν α

κρειβωσ καθεξησ σοι

γραψαι κρατιστε θεο

φιλε 4ινα επιγνωσ πε

ρι ων κατηχηθησ λο

γων την ασφαλειαν

5εγενετο εν ταισ ημε

ραισ ηρωδου βασιλεωσ

τησ ιουδαιασ ιερευσ

τισ ονοματι ζαχαριασ

εξ εφημερειασ αβια και

γυνη αυτω εκ των θυ

γατερων ααρων και το

ονομα αυτησ ελεισα

βετ 6ησαν δε δικαιοι

αμφοτεροι εναντιο̅

του θυ πορευομενοι

εν πασαισ ταισ εντο

λαισ και δικαιωμασιν

του κυ αμεμπτοι 7και

ουκ ην αυτοισ τεκνο̅

καθοτι ην ελεισαβετ

στειρα και αμφοτεροι

προβεβηκοτεσ εν ταισ

ημεραισ αυτων ησαν

8εγενετο δε εν τω ιερα

τευειν αυτον εν τη τα

ξει τησ εφημερειασ

αυτου εναντι του θυ

9κατα το εθοσ τησ ιερα

τιασ ελαχε του θυμι

ασαι εισελθων εισ το̅

ναον του κυ 10και παν το

πληθοσ ην του λαου

προσευχομενον εξω

τη ωρα του θυμιαματοσ

11ωφθη δε αυτω αγγε

λοσ κυ εστωσ εκ δεξι

ων του θυσιαστηριου

του θυμιαματοσ 12και

εταραχθη ζαχαριασ

ιδων και φοβοσ επε

πεσεν επ αυτον 13ειπε̅

δε προσ αυτον ο αγγε

λοσ μη φοβου ζαχαρι

α διοτι εισηκουσθη

η δεησισ σου και η γυνη

σου ελεισαβετ γεννη

σει υιον σοι και καλε

σεισ το ονομα αυτου

ιωαννην 14και εσται χα

ρα σοι και αγαλλιασισ και

πολλοι επι τη γενεσει

αυτου χαρησονται

15εσται γαρ μεγασ ενω

πιον του κυ και οινο̅

και σικερα ου μη πιη και

πνευματοσ αγιου πλη

σθησεται ετι εκ κοι

λιασ μητροσ αυτου

16και πολλουσ των υιω̅

ισραηλ επιστρεψει ε

πι κν τον θν αυτων

17και αυτοσ {προσελευ

σεται} ενωπιον αυτου

εν πνευματι και δυνα

μει ηλεια επιστρεψαι

καρδιασ πατερων επι

τεκνα και απειθεισ εν

φρονησει δικαιων ε

τοιμασαι κω λαον κα

τεσκευασμενον 18και

ειπεν ζαχαριασ προσ

τον αγγελον κατα τι

γνωσομαι τουτο εγω

γαρ ειμι πρεσβυτησ και

η γυνη μου προβεβη

κυια εν ταισ ημεραισ

αυτησ 19και αποκριθεισ

ο αγγελοσ ειπεν αυτω

εγω ειμι γαβριηλ ο πα

ρεστηκωσ ενωπιον

του θυ και απεσταλη̅

λαλησαι προσ σε και

ευαγγελισασθαι σοι

ταυτα 20και ιδου εση σι

ωπων και μη δυναμε

νοσ λαλησαι αχρι ησ

ημερασ γενηται ταυ

τα ανθ ων ουκ επιστευ

σασ τοισ λογοισ μου

οιτινεσ πληρωθησο̅

ται εισ τον καιρον αυ

των 21και ην ο λαοσ

προσδοκων τον ζα

χαριαν και εθαυμαζο̅

εν τω χρονιζειν εν

τω ναω αυτον 22εξελ

θων δε ουκ εδυνατο

λαλησαι αυτοισ και

επεγνωσαν οτι οπτα

σιαν εορακεν εν τω να

ω και αυτοσ ην δια

νευων αυτοισ και δι

εμενεν κωφοσ 23και

εγενετο ωσ επλησθη

σαν αι ημεραι τησ λει

τουργιασ αυτου απηλ

θεν εισ τον οικον αυ

του 24μετα δε ταυτασ

τασ ημερασ συνελαβε̅

ελεισαβετ η γυνη αυ

του και περιεκρυβεν

εαυτην μηνασ πεντε

λεγουσα 25οτι ουτωσ

μοι πεποιηκεν ο κσ ε̅

______

17^{προελευσεται}

Leaf 629r - Luke 1:25+ (image )

ημεραισ αισ επειδεν

αφελειν ονειδοσ μου

εν ανθρωποισ 26εν δε

τω μηνι τω εκτω απε

σταλη ο αγγελοσ γα

βριηλ απο του θυ εισ

πολιν τησ γαλειλαι

ασ η ονομα ναζαρετ

27προσ παρθενον εμνη

στευμενην ανδρι ω

ονομα ιωσηφ εξ οικου

δαυειδ και το ονομα

τησ παρθενου μαριαμ

28και εισελθων προσ αυ

την ειπεν χαιρε κεχα

ριτωμενη ο κσ μετα

σου 29η δε επι τω λογω

διεταραχθη και διε

λογιζετο ποταποσ

ειη ο ασπασμοσ ουτοσ

30και ειπεν ο αγγελοσ

αυτη μη φοβου μαρι

αμ ευρεσ γαρ χαριν πα

ρα τω θω 31και ιδου συλ

λημψη εν γαστρι και

τεξη υιον και καλεσεισ

το ονομα αυτου ιν 32ου

τοσ εσται μεγασ και

υιοσ υψιστου κληθη

σεται και δωσει αυτω

κσ ο θσ τον θρονον

δαυειδ του πατροσ

αυτου 33και βασιλευσει

επι τον οικον ιακωβ

εισ τουσ αιωνασ και

τησ βασιλειασ αυτου

ουκ εσται τελοσ 34ει

πεν δε μαριαμ προσ

τον αγγελον πωσ εσται

τουτο επει ανδρα ου

γεινωσκω 35και απο

κριθεισ ο αγγελοσ ει

πεν αυτη πνευμα α

γιον επελευσεται ε

πι σε και δυναμεισ υ

ψιστου επισκιασει σοι

διο και το γεννωμε

νον αγιον κληθησεται

υιοσ θυ 36και ιδου ελεισα

βετ η συγγενισ σου και

αυτη συνειληφεν υ

ιον εν γηρει αυτησ και

ουτοσ μην εκτοσ εστι̅

αυτη τη καλουμενη

στειρα 37{οτι ουκ αδυνα

τησει} οτι ουκ αδυνα

τησει παρα του θυ παν

ρημα 38ειπεν δε μαρι

αμ ιδου η δουλη κυ γε

νοιτο μοι κατα το ρη

μα σου και απηλθεν

απ αυτησ ο αγγελοσ

39αναστασα δε μαριαμ

εν ταισ ημεραισ ταυ

ταισ επορευθη εισ τη̅

ορεινην μετα σπου

δησ εισ πολιν ιουδα

40και εισηλθεν εισ τον

οικον ζαχαριου και

ησπασατο την ελεισα

βετ 41και εγενετο ωσ

ηκουσεν τον ασπασμο̅

τησ μαριασ η ελεισα

βετ εσκιρτησεν το

βρεφοσ εν τη κοιλια

αυτησ και επλησθη

πνευματοσ αγιου η

ελεισαβετ 42και ανεφω

νησεν κραυγη μεγαλη

και ειπεν ευλογημε

νη συ εν γυναιξιν και

ευλογημενοσ ο καρποσ

τησ κοιλιασ σου 43και πο

θεν μοι τουτο ινα ελ

θη η μητηρ του κυρι

ου μου προσ εμε 44ιδου

γαρ ωσ εγενετο η φω

νη του ασπασμου σου

εισ τα ωτα μου εσκιρ

τησεν εν αγαλλιασει

το βρεφοσ εν τη κοι

λια μου 45και μακαρια η

πιστευσασα οτι εσται

τελειωσισ τοισ λελα

λημενοισ αυτη παρα

κυ 46και ειπεν μαριαμ

μεγαλυνει η ψυχη μου

τον κν 47και ηγαλλιασε̅

το πνευμα μου επι τω

θω τω σωτηρι μου 48ο

τι επεβλεψεν επι τη̅

ταπεινωσιν τησ δου

λησ αυτου ιδου γαρ α

πο του νυν μακαριου

σιν με πασαι αι γενεαι

49οτι εποιησεν μοι με

γαλα ο δυνατοσ και α

γιον το ονομα αυτου

50και το ελεοσ αυτου εισ

γενεασ και γενεασ τοισ

φοβουμενοισ αυτον

51εποιησεν κρατοσ εν

βραχειονι αυτου διε

σκορπισεν υπερηφα

νουσ διανοια καρδιασ

αυτων 52καθειλεν δυ

ναστασ απο θρονων

και υψωσεν ταπεινουσ

53πεινωντασ ενεπλη

σεν αγαθων και πλου

τουντασ εξαπεστει

λεν κενουσ 54αντελα

βετο ισραηλ παιδοσ

αυτου μνησθηναι ε

λεουσ 55καθωσ ελαλη

σεν προσ τουσ πατε

______

37^{}

Leaf 629v - Luke 1:55+ (image )

ρασ ημων τω αβρααμ

και τω σπερματι αυτου

εισ τον αιωνα 56εμει

νεν δε μαριαμ συν αυ

τη ωσ μηνασ τρισ και

υπεστρεψεν εισ τον

οικον αυτησ 57τη δε

ελεισαβετ επλησθη

ο χρονοσ του τεκει̅

αυτην και εγεννησε̅

υιον 58και ηκουσαν οι

περιοικοι και οι συγ

γενεισ αυτησ οτι ε

μεγαλυνεν κσ το ε

λεοσ αυτου μετ αυτησ

και συνεχαιρον αυτη

59και εγενετο εν τη η

μερα τη ογδοη ηλθο̅

περιτεμειν το παιδι

ον και εκαλουν αυτο

επι τω ονοματι του

πατροσ αυτου ζαχα

ριαν 60και αποκριθει

σα η μητηρ αυτου ει

πεν ουχι αλλα κληθη

σεται ιωαννησ 61και ει

πον προσ αυτην οτι

ουδεισ εστιν εκ τησ

συγγενειασ σου οσ κα

λειται τω ονοματι

τουτω 62ενενευον δε

τω πατρι αυτου το τι

αν θελοι καλεισθαι αυ

το 63και αιτησασ πεινα

κειδιον εγραψεν λεγω̅

ιωαννησ εστιν ονο

μα αυτου και εθαυμα

σαν παντεσ 64ανεω

χθη δε το στομα αυτου

παραχρημα και η γλωσ

σα αυτου και ελαλει

ευλογων τον θν 65και

εγενετο επι παντασ

φοβοσ τουσ περιοικου̅

τασ αυτουσ και εν ολη

τη ορεινη τησ ιουδαι

ασ διελαλειτο παντα

τα ρηματα ταυτα 66και

εθεντο παντεσ οι α

κουσαντεσ εν τη καρ

δια εαυτων λεγοντεσ

τι αρα το παιδιον του

το εσται και γαρ χειρ

κυ ην μετ αυτου

67και ζαχαριασ ο πατηρ

αυτου επλησθη πνευ

ματοσ αγιου και επρο

φητευσεν λεγων 68ευ

λογητοσ κσ ο θσ του

ισραηλ οτι επεσκεψα

το και εποιησεν λυτρω

σιν τω λαω αυτου 69και

ηγειρεν κερασ σωτη

ριασ ημιν εν οικω δαυ

ειδ παιδοσ αυτου 70κα

θωσ ελαλησεν δια στο

ματοσ των αγιων α

π αιωνοσ προφητω̅

αυτου 71σωτηριαν εξ ε

χθρων ημων και εκ χει

ροσ παντων των μει

σουντων ημασ 72ποιη

σαι ελεοσ μετα των

πατερων ημων και

μνησθηναι διαθηκησ

αγιασ αυτου 73ορκον ο̅

ωμοσεν προσ αβρααμ

τον πατερα ημων του

δουναι ημιν 74αφοβωσ

εκ χειροσ εχθρων ρυ

σθεντασ λατρευειν

αυτω 75εν οσιοτητι και

δικαιοσυνη ενωπιο̅

αυτου πασαισ ταισ η

μεραισ ημων 76και συ

δε παιδιον προφητησ

υψιστου κληθηση προ

πορευση γαρ ενωπιο̅

κυ ετοιμασαι οδουσ

αυτου 77του δουναι γνω

σιν σωτηριασ τω λαω

αυτου εν αφεσει α

μαρτιων αυτων 78δια

σπλαγχνα ελεουσ θυ

ημων εν οισ επισκεψε

ται ημασ ανατολη εξ υ

ψουσ 79επιφαναι τοισ

εν σκοτει και σκια θα

νατου καθημενοισ

του κατευθυναι τουσ

ποδασ ημων εισ οδον

ειρηνησ 80το δε παι

διον ηυξανε και εκρα

ταιουτο πνευματι

και ην εν ταισ ερημοισ

εωσ ημερασ αναδει

ξεωσ αυτου προσ το̅

ισραηλ

1εγενετο δε εν ταισ η

μεραισ εκειναισ εξηλ

θεν δογμα παρα και

σαροσ αυγουστου α

πογραφεσθαι πασαν

την οικουμενην 2αυ

τη απογραφη πρωτη

εγενετο ηγεμονευο̅

τοσ τησ συριασ κυρει

νου 3και επορευοντο

παντεσ απογραφεσθαι

εκαστοσ εισ την εαυ

του πολιν 4ανεβη δε και

ιωσηφ απο τησ γαλει

λαιασ εκ πολεωσ να

ζαρετ εισ την ιουδαι

αν εισ πολιν δαυειδ

ητισ καλειται βηθλε

Leaf 630r - Luke 2:4+ (image )

εμ δια το ειναι αυτον

εξ οικου και πατριασ

δαυειδ 5απογραψασθαι

συν μαριαμ τη εμνη

στευμενη αυτω ου

ση εγγυω 6εγενετο

δε εν τω ειναι αυτουσ

εκει επλησθησαν αι η

μεραι του τεκειν αυ

την 7και ετεκεν τον

υιον αυτησ τον πρω

τοτοκον και εσπαργα

νωσεν αυτον και ανε

κλεινεν αυτον εν φα

τνη διοτι ουκ ην αυ

τοισ τοποσ εν τω κα

ταλυματι 8και ποιμε

νεσ ησαν εν τη χωρα

τη αυτη αγραυλουν

τεσ και φυλασσοντεσ

φυλακασ τησ νυκτοσ

επι την ποιμνην αυ

των 9και αγγελοσ κυ

επεστη αυτοισ και

δοξα κυ περιελαμψε̅

αυτουσ και εφοβηθη

σαν σφοδρα 10και ειπε̅

αυτοισ ο αγγελοσ μη

φοβεισθε ιδου γαρ ευ

αγγελιζομαι υμιν χα

ραν μεγαλην ητισ ε

σται παντι τω λαω

11οτι ετεχθη υμιν ση

μερον σωτηρ οσ εστι̅

χσ κσ εν πολει δαυειδ

12και τουτο υμιν σημει

ον ευρησετε βρεφοσ

εσπαργανωμενον και

κειμενον εν φατνη

13και εξαιφνησ εγενε

το συν τω αγγελω πλη

θοσ στρατειασ {ουρα

νου} αινουντων τον

θν και λεγοντων 14δο

ξα εν υψιστοισ θω και

επι γησ ειρηνη εν αν

θρωποισ ευδοκιασ

15και εγενετο ωσ απηλ

θον απ αυτων εισ το̅

ουρανον οι αγγελοι οι

ποιμενεσ ελαλουν προσ

αλληλουσ διελθωμε̅

δη εωσ βηθλεεμ και ι

δωμεν το ρημα του

το το γεγονοσ ο ο κσ

εγνωρισεν ημιν 16και

ηλθαν σπευσαντεσ

και ανευραν την τε

μαριαμ και τον ιωσηφ

και το βρεφοσ κειμε

νον εν τη φατνη 17ιδο̅

τεσ δε εγνωρισαν πε

ρι του ρηματοσ του

λαληθεντοσ αυτοισ

περι του παιδιου του

του 18και παντεσ οι ακου

σαντεσ εθαυμασαν

περι των λαληθεντω̅

υπο των ποιμενων

προσ αυτουσ 19η δε μα

ρια παντα συνετηρει

τα ρηματα συμβαλλου

σα εν τη καρδια αυτησ

20και υπεστρεψαν οι ποι

μενεσ δοξαζοντεσ

και αινουντεσ τον θν

επι πασιν οισ ηκουσα̅

και ειδον καθωσ ελα

ληθη προσ αυτουσ

21και οτε επλησθησαν

ημεραι οκτω του πε

ριτεμειν αυτον και

εκληθη το ονομα αυ

του ισ το κληθεν υπο

του αγγελου προ του

συλλημφθηναι αυτο̅

εν τη κοιλια 22και οτε

επλησθησαν αι ημεραι

καθαρισμου αυτων

κατα τον νομον μω

υσεωσ ανηγαγον αυ

τον εισ ιεροσολυμα

παραστησαι τω κω 23κα

θωσ γεγραπται εν νο

μω κυ οτι παν αρσεν

διανοιγον μητραν α

γιον τω κω κληθησε

ται 24και του δουναι θυ

σιαν κατα το ειρημε

νον εν τω νομω κυ ζευ

γοσ τρυγονων η δυο

νοσσουσ περιστερω̅

25και ιδου ανθρωποσ η̅

εν ιερουσαλημ ω ονο

μα συμεων και ο ανθρω

ποσ ουτοσ δικαιοσ και

ευλαβησ προσδεχο

μενοσ παρακλησιν

του ισραηλ και πνευ

μα ην αγιον επ αυτο̅

26και ην αυτω κεχρημα

τισμενον υπο του

πνευματοσ του αγιου

μη ιδειν θανατον πρι̅

αν ιδη τον χν κυ 27και

ηλθεν εν τω πνευμα

τι εισ το ιερον και εν

τω εισαγαγειν τουσ

γονεισ το παιδιον ιν

του ποιησαι αυτουσ

κατα το ειθισμενον

του νομου περι αυτου

28και αυτοσ εδεξατο αυ

το εισ τασ αγκαλασ και

ευλογησεν τον θν και

ειπεν 29νυν απολυεισ

______

13^{ουρανιου}

Leaf 630v - Luke 2:29+ (image )

τον δουλον σου δε

σποτα κατα το ρημα

σου εν ειρηνη 30οτι ειδο̅

οι οφθαλμοι μου το

σωτηριον σου 31ο ητοι

μασασ κατα προσωπο̅

παντων των λαων

32φωσ εισ αποκαλυψιν

εθνων και δοξαν λαου

σου ισραηλ 33και ην ο

πατηρ αυτου και η μη

τηρ θαυμαζοντεσ ε

πι τοισ λαλουμενοισ

περι αυτου 34και ευλο

γησεν αυτουσ συμεω̅

και ειπεν προσ μαριαμ

την μητερα αυτου ι

δου ουτοσ κειται εισ

πτωσιν και αναστα

σιν πολλων εν τω ισ

ραηλ και εισ σημειον

αντιλεγομενον 35και

σου αυτησ την ψυχη̅

διελευσεται ρομφαι

α οπωσ αν αποκαλυ

φθωσιν εκ πολλων

καρδιων διαλογισμοι

36και ην αννα προφη

τισ θυγατηρ φανου

ηλ εκ φυλησ ασηρ αυ

τη προβεβηκυια εν η

μεραισ πολλαισ ζησα

σα μετα ανδροσ ετη

επτα απο τησ παρθε

νειασ αυτησ 37και αυτη

χηρα εωσ ετων ογδο

ηκοντα τεσσαρων η

ουκ {αφειστα} του ιερου

νηστειαισ και δεησε

σι λατρευουσα νυκτα

και ημεραν 38και αυτη

τη ωρα επιστασα αν

θωμολογειτο τω θω

και ελαλει περι αυτου

πασι τοισ προσδεχο

μενοισ λυτρωσιν ιε

ρουσαλημ 39και ωσ ετε

λεσαν παντα τα κατα

τον νομον κυ επεστρε

ψαν εισ την γαλειλαι

αν εισ πολιν εαυτων

ναζαρεθ 40το δε παι

διον ηυξανεν και ε

κραταιουτο πληρου

μενον σοφια και χα

ρισ θυ ην επ αυτο 41και

επορευοντο οι γονεισ

αυτου κατ ετοσ εισ

ιερουσαλημ τη εορτη

του πασχα 42και οτε ε

γενετο ετων δωδεκα

αναβαινοντων αυτω̅

κατα το εθοσ τησ εορ

τησ 43και τελειωσαντω̅

τασ ημερασ εν τω υπο

στρεφειν αυτουσ υ

πεμεινεν ισ ο παισ ε̅

ιερουσαλημ και ουκ ε

γνωσαν οι γονεισ αυτου

44νομισαντεσ δε αυτο̅

ειναι εν τη συνοδια

ηλθον ημερασ οδον και

ανεζητουν αυτον

εν τοισ {συγγενευσιν}

και τοισ γνωστοισ 45και

μη ευροντεσ υπεστρε

ψαν εισ ιερουσαλημ

αναζητουντεσ αυτο̅

46και εγενετο μετα ημε

ρασ τρισ ευρον αυτο̅

εν τω ιερω καθεζομε

νον εν μεσω των δι

δασκαλων και ακου

οντα αυτων και επε

ρωτωντα αυτουσ 47ε

ξισταντο δε παντεσ

επι τη συνεσει και ταισ

αποκρισεσιν αυτου

48και ιδοντεσ αυτον

εξεπλαγησαν και ει

πεν προσ αυτον η μη

τηρ αυτου τεκνον

τι εποιησασ ημιν ου

τωσ ιδου ο πατηρ σου

καγω οδυνωμενοι ζη

τουμεν σε 49και ειπε

προσ αυτουσ τι οτι

εζητειτε με ουκ ηδει

τε οτι εν τοισ του πα

τροσ μου δει ειναι με

50και αυτοι ου συνηκα̅

το ρημα ο ελαλησεν

αυτοισ 51και κατεβη

μετ αυτων και ηλθε̅

εισ ναζαρεθ και ην υ

ποτασσομενοσ αυτοισ

και η μητηρ αυτου δι

ετηρει παντα τα ρη

ματα εν τη καρδια αυ

τησ 52και ισ προεκο

πτεν τη σοφια και η

λικια και χαριτι παρα

θω και ανθρωποισ

1εν ετει δε πεντεκαιδε

κατω τησ {ηγεμονιασ}

τιβεριου καισαροσ η

γεμονευοντοσ πον

τιου πειλατου τησ

ιουδαιασ και τετραρ

χουντοσ τησ γαλειλαι

ασ ηρωδου φιλιππου

δε του αδελφου αυτου

τετραρχουντοσ τησ

{ιτουραιασ} και τραχω

νειτιδοσ χωρασ και

λυσανιου τησ αβειλη

______

37^{αφειστατο} 44^{συγγενεσιν} 1^{βασιλειασ} {ορεινησ}

Leaf 631r - Luke 3:1+ (image )

νησ τετραρχουντοσ

2επι αρχιερεωσ αννα

και καιαφα εγενετο

ρημα θυ επι ιωανην

τον ζαχαριου υιον ε̅

τη ερημω 3και ηλθεν

εισ πασαν περιχωρο̅

του ιορδανου κηρυσ

σων βαπτισμα μετα

νοιασ εισ αφεσιν αμαρ

τιων 4ωσ γεγραπται

εν βιβλιω λογων ησα

ιου του προφητου

φωνη βοωντοσ εν τη

ερημω ετοιμασατε

την οδον κυ ευθειασ

ποιειτε τασ τριβουσ

αυτου 5πασα φαραγξ

πληρωθησεται και

παν οροσ και βουνοσ

ταπεινωθησεται και

εσται τα σκολια εισ ευ

θειασ και αι τραχειαι

εισ οδουσ λειασ 6και ο

ψεται πασα σαρξ το σω

τηριον του θυ 7ελε

γεν ουν τοισ εκπορευ

ομενοισ οχλοισ βαπτι

σθηναι υπ αυτου γεν

νηματα εχιδνων τισ

υπεδειξεν υμιν φυγει̅

απο τησ μελλουσησ

οργησ 8ποιησατε ουν

αξιουσ καρπουσ τησ

μετανοιασ και μη αρ

ξησθε λεγειν εν εαυ

τοισ πατερα εχομεν

τον αβρααμ λεγω γαρ

υμιν οτι δυναται ο θσ

εκ των λιθων τουτω̅

εγειραι τεκνα τω αβρα

αμ 9ηδη δε και η αξει

νη προσ την ριζαν τω̅

δενδρων κειται παν

ουν δενδρον μη ποιου̅

καρπον καλον εκκο

πτεται και εισ πυρ βαλ

λεται 10και επηρωτων

αυτον οι οχλοι λεγον

τεσ τι ουν ποιησωμε̅

11αποκριθεισ δε ελεγε̅

αυτοισ ο εχων δυο χι

τωνασ μεταδοτω τω

μη εχοντι και ο εχω̅

βρωματα ομοιωσ ποι

ειτω 12ηλθον δε και τε

λωναι βαπτισθηναι

και ειπον προσ αυτο̅

διδασκαλε τι ποιησω

μεν 13ο δε ειπεν προσ

αυτουσ μηδεν πλεο̅

παρα το διατεταγμε

νον υμιν πρασσετε

14επηρωτων δε αυτο̅

και στρατευομενοι

λεγοντεσ τι ποιησω

μεν και ημεισ και ειπε̅

αυτοισ μηδενα διασει

σητε μηδε συκοφαν

τησητε και αρκεισθε

τοισ οψωνιοισ υμω̅

15προσδοκωντοσ δε του

λαου και διαλογιζομε

νων παντων εν ταισ

καρδιαισ αυτων περι

του ιωανου μηποτε

αυτοσ ειη ο χσ 16απε

κρεινατο λεγων πασι̅

ο ιωανησ εγω μεν υδα

τι βαπτιζω υμασ ερ

χεται δε ο ισχυροτε

ροσ μου ου ουκ ειμι ι

κανοσ λυσαι τον ιμα̅

τα των υποδηματω̅

αυτου αυτοσ υμασ βα

πτισει εν πνευματι

αγιω και πυρι 17ου το πτυ

ον εν τη χειρι αυτου

διακαθαραι την αλω

να αυτου και συναγα

γειν τον σειτον εισ

την αποθηκην αυτου

το δε αχυρον κατακαυ

σει πυρι {αβεστω} 18πολ

λα μεν ουν και ετερα

παρακαλων ευηγγε

λιζετο τον λαον 19ο δε

ηρωδησ ο τετραρχησ

ελεγχομενοσ υπ αυ

του περι ηρωδιαδοσ

τησ γυναικοσ του α

δελφου αυτου και

περι παντων ων εποι

ησεν πονηρων ο ηρω

δησ 20προσεθηκεν και

τουτο επι πασιν κατε

κλεισεν τον ιωανη̅

εν φυλακη 21εγενε

το δε εν τω βαπτισθη

ναι απαντα τον λαον

και ιυ βαπτισθεντοσ

και προσευχομενου

ανεωχθηναι τον ου

ρανον 22και καταβηναι

το πνευμα το αγιον

σωματικω ειδει ωσ

περιστεραν επ αυτο̅

και φωνην εξ ουρανου

γενεσθαι συ ει ο υιοσ μου

ο αγαπητοσ εν σοι ευ

δοκησα 23και αυτοσ

ην ισ αρχομενοσ ωσει

ετων τριακοντα ων

υιοσ ωσ ενομιζετο

ιωσηφ του ηλει

24του ματθατ

______

17^{ασβεστω}

Leaf 631v - Luke 3:24+ (image )

του {ηλειει

του} μελχει

του ιανναι

του ιωσηφ

25του μαθθαθιου

του αμωσ

του ναουμ

του εσλει

του ναγγαι

26του μααθ

του ματταθιου

του σεμεειν

του ιωσηχ

του ιωδα

27του ιωαναν

του ρησα

του ζοροβαβελ

του σαλαθιηλ

του νηρει

28του μελχει

του αδδει

του κωσαμ

του ελμαδαμ

του ηρ

29του ιησου

του ελιεζερ

του ιωρειμ

του μαθθατ

του λευει

30του συμεων

του ιουδα

του ιωσηφ

του ιωναμ

του ελιακειμ

31του μελεα

του μεννα

του μετταθα

του ναθαμ

του δαυειδ

32του ιεσσαι

του ιωβηλ

του βοοσ

του σαλα

του ναασσων

33του αδμειν

του αρνει

του εσρων

του φαρεσ

του ιουδα

34του ιακωβ

του ισαακ

του αβρααμ

του θαρα

του ναχωρ

35του σερουχ

του ραγαυ

του φαλεκ

του εβερ

του σαλα

36του καιναμ

του αρφαξαδ

του σημ

του νωε

του λαμεχ

37του μαθθουσαλα

του ενωχ

του ιαρετ

του μαλελεηλ

του καιναν

38του ενωσ

του σηθ

του αδαμ

του θυ

1ισ δε πληρησ πνευμα

τοσ αγιου υπεστρεψε̅

απο του ιορδανου και

ηγετο εν τω πνευμα

τι εν τη ερημω 2ημερασ

τεσσερακοντα πειρα

ζομενοσ υπο του δι

αβολου και ουκ εφα

γεν ουδεν εν ταισ ημε

ραισ εκειναισ και συν

τελεσθεισων αυτω̅

επεινασεν 3ειπεν δε

αυτω ο διαβολοσ ει

υιοσ ει του θυ ειπε τω

λιθω τουτω ινα γενη

ται αρτοσ 4και απε

κριθη προσ αυτον ο ισ

γεγραπται οτι ουκ ε

π αρτω μονω ζησε

ται ο ανθρωποσ 5και

αναγαγων αυτον ε

δειξεν αυτω πασασ

τασ βασιλειασ τησ οι

κουμενησ εν στιγμη

χρονου 6και ειπεν αυ

τω ο διαβολοσ σοι δω

σω την εξουσιαν ταυ

την απασαν και την

δοξαν αυτων οτι εμοι

παραδεδοται και ω

αν θελω διδωμι αυτη̅

7συ ουν εαν προσκυνη

σησ ενωπιον εμου ε

σται σου πασα 8και

αποκριθεισ αυτω ει

πεν ισ γεγραπται κν

τον θν σου προσκυ

νησεισ και αυτω μο

νω λατρευσεισ 9ηγα

γεν δε αυτον εισ ιερου

σαλημ και εστησεν

επι το πτερυγιον του

ιερου και ειπεν αυτω

ει υιοσ ει του θυ βαλε

σεαυτον εντευθεν

κατω 10γεγραπται γαρ

οτι τοισ αγγελοισ αυ

του εντελειται περι

σου του διαφυλαξαι

σε 11και οτι επι χειρω̅

αρουσι σε μηποτε προσ

κοψησ προσ λιθον το̅

ποδα σου 12και απο

______

24^{λευει του}

Leaf 632r - Luke 4:12+ (image )

κριθεισ ειπεν αυτω

ο ισ οτι ειρηται ουκ εκ

πειρασεισ κν τον θν

σου 13και συντελεσασ

παντα πειρασμον ο

διαβολοσ απεστη α

π αυτου αχρι καιρου

14και υπεστρεψεν ο ισ

εν τη δυναμει του

πνευματοσ εισ την

γαλειλαιαν και φημη

εξηλθεν καθ ολησ τησ

περιχωρου περι αυτου

15και αυτοσ εδιδασκεν

εν ταισ συναγωγαισ

αυτων δοξαζομενοσ

υπο παντων 16και ηλ

θεν εισ ναζαρα ου ην

τεθραμμενοσ και ει

σηλθεν κατα το ειωθοσ

αυτω εν τη ημερα τω̅

σαββατων εισ την συν

αγωγην και ανεστη

αναγνωναι 17και επε

δοθη αυτω βιβλιον

του προφητου ησαι

ου και ανοιξασ το βιβλι

ον ευρεν τον τοπον

ου ην γεγραμμενον

18πνευμα κυ επ εμε ου

εινεκεν εχρεισεν με

ευαγγελισασθαι πτω

χοισ απεσταλκεν με

κηρυξαι αιχμαλωτοισ

αφεσιν και τυφλοισ

αναβλεψιν αποστει

λαι τεθραυσμενουσ

εν αφεσει 19κηρυξαι ε

νιαυτον κυ δεκτον

20και πτυξασ το βιβλιο̅

αποδουσ τω υπηρετη

εκαθισεν και παντω̅

οι οφθαλμοι εν τη συν

αγωγη ησαν ατενιζο̅

τεσ αυτω 21ηρξατο δε

λεγειν προσ αυτουσ

οτι σημερον πεπληρω

ται η γραφη αυτη εν

τοισ ωσιν υμων 22και πα̅

τεσ εμαρτυρουν αυτω

και εθαυμαζον επι τοισ

λογοισ τησ χαριτοσ

τοισ εκπορευομενοισ

εκ του στοματοσ αυτου

και ελεγον ουχι υιοσ

εστιν ιωσηφ ουτοσ

23και ειπεν προσ αυτουσ

παντωσ ερειτε μοι τη̅

παραβολην ταυτην

ιατρε θεραπευσον σε

αυτον οσα ηκουσαμε̅

γενομενα εισ την κα

φαρναουμ ποιησον και

ωδε εν τη πατριδι σου

24ειπεν δε αμην λεγω υ

μιν οτι ουδεισ προφη

τησ δεκτοσ εστιν εν

τη πατριδι αυτου 25επ α

ληθειασ δε λεγω υμιν

πολλαι χηραι ησαν εν

ταισ ημεραισ ηλειου ε̅

τω ισραηλ οτε εκλει

σθη ο ουρανοσ ετη τρι

α και μηνασ εξ ωσ εγε

νετο λειμοσ μεγασ ε

πι πασαν την γην 26και

προσ ουδεμιαν αυτων

επεμφθη ηλειασ ει μη

εισ σαρεπτα τησ σειδω

νιασ προσ γυναικα χηρα̅

27και πολλοι λεπροι ησα̅

εν τω ισραηλ επι ελει

σαιου του προφητου

και ουδεισ αυτων εκα

θαρισθη ει μη ναιμαν

ο συροσ 28και επλησθη

σαν παντεσ θυμου ε̅

τη συναγωγη ακουο̅

τεσ ταυτα 29και αναστα̅

τεσ εξεβαλον αυτον

εξω τησ πολεωσ και

ηγαγον αυτον εωσ ο

φρυοσ του ορουσ εφ ου

η πολισ ωκοδομητο

αυτων ωστε κατακρη

μνισαι αυτον 30αυτοσ

δε διελθων δια μεσου

αυτων επορευετο

31και κατηλθεν εισ κα

φαρναουμ πολιν τησ

γαλειλαιασ και ην δι

δασκων αυτουσ εν τοισ

σαββασιν 32και εξεπλησ

σοντο επι τη διδαχη

αυτου οτι εν εξουσι

α ην ο λογοσ αυτου 33και

εν τη συναγωγη ην α̅

θρωποσ εχων πνευμα

δαιμονιου ακαθαρτου

και ανεκραξε φωνη

μεγαλη 34εα τι ημιν και

σοι ιυ ναζαρηνε ηλθεσ

απολεσαι ημασ οιδα σε

τισ ει ο αγιοσ του θυ 35και

επετειμησεν αυτω ο

ισ λεγων φειμωθητι

και εξελθε απ αυτου

και ρειψαν αυτον το

δαιμονιον εισ το με

σον εξηλθεν απ αυτου

μηδεν βλαψαν αυτο̅

36και εγενετο θαμβοσ

επι παντασ και συνε

λαλουν προσ αλληλουσ

λεγοντεσ τισ ο λογοσ

ουτοσ οτι εν εξουσια

Leaf 632v - Luke 4:36+ (image )

και δυναμει επιτασ

σει τοισ ακαθαρτοισ

πνευμασιν και εξερ

χονται 37και εξεπορευ

ετο ηχοσ περι αυτου

εισ παντα τοπον τησ

περιχωρου

38αναστασ δε απο τησ

συναγωγησ εισηλθεν

εισ την οικιαν σιμω

νοσ πενθερα δε του

σιμωνοσ ην συνεχο

μενη πυρετω μεγαλω

και ηρωτησαν αυτον

περι αυτησ 39και επιστασ

επανω αυτησ επετει

μησεν τω πυρετω και

αφηκεν αυτην παρα

χρημα δε αναστασα δι

ηκονει αυτοισ 40δυνο̅

τοσ δε του ηλιου απα̅

τεσ οσοι ειχον ασθε

νουντασ νοσοισ ποι

κιλαισ ηγαγον αυτουσ

προσ αυτον ο δε ενι ε

καστω αυτων τασ χει

ρασ επιτιθεισ εθερα

πευεν αυτουσ 41εξηρ

χετο δε και δαιμονια

απο πολλων κραζον

τα και λεγοντα οτι συ

ει ο υιοσ του θυ και ε

πιτειμων ουκ εια αυ

τα λαλειν οτι ηδεισα̅

τον χν αυτον ειναι

42γενομενησ δε ημερασ

εξελθων επορευθη εισ

ερημον τοπον και οι

οχλοι επεζητουν αυ

τον και ηλθον εωσ αυ

του και κατειχον αυ

τον του μη πορευεσθαι

απ αυτων 43ο δε ειπε

προσ αυτουσ οτι και

ταισ ετεραισ πολεσιν

ευαγγελισασθαι δει με

την βασιλειαν του θυ

οτι επι τουτο απεστα

λην 44και ην κηρυσσω̅

εισ τασ συναγωγασ τησ

ιουδαιασ 1εγενετο

δε εν τω τον οχλον

επικεισθαι αυτω και

ακουειν τον λογον

του θυ και αυτοσ ην ε

στωσ παρα την λιμνη̅

γεννησαρετ 2και ειδε̅

πλοια δυο εστωτα πα

ρα την λιμνην οι δε α

λιεισ απ αυτων αποβα̅

τεσ επλυνον τα δικτυ

α 3εμβασ δε εισ εν των

πλοιων ο ην σιμωνοσ

ηρωτησεν αυτον απο

τησ γησ επαναγαγειν

ολιγον καθισασ δε εκ

του πλοιου εδιδασκε̅

τουσ οχλουσ 4ωσ δε

επαυσατο λαλων ειπε̅

προσ τον σιμωνα επα

ναγαγε εισ το βαθοσ

και χαλασατε τα δικτυ

α υμων εισ αγραν 5και

αποκριθεισ σιμων ει

πεν επιστατα δι ολησ

νυκτοσ κοπιασαντεσ

ουδεν ελαβομεν επι

δε τω ρηματι σου χαλα

σω τα δικτυα 6και του

το ποιησαντεσ συνε

κλεισαν πληθοσ ιχθυ

ων πολυ διερησσετο

δε τα δικτυα αυτων

7και κατενευσαν τοισ

μετοχοισ εν τω ετε

ρω πλοιω του ελθον

τασ συλλαβεσθαι αυτοισ

και ηλθον και επλησα̅

αμφοτερα τα πλοια

ωστε βυθιζεσθαι αυτα

8ιδων δε σιμων πετροσ

προσεπεσεν τοισ γο

νασιν ιυ λεγων εξελθε

απ εμου οτι ανηρ αμαρ

τωλοσ ειμι κε 9θαμβοσ

γαρ περιεσχεν αυτον

και παντασ τουσ συν

αυτω επι τη αγρα των

ιχθυων ων συνελαβο̅

10ομοιωσ δε και ιακωβο̅

και ιωανην υιουσ ζε

βεδαιου οι ησαν κοινω

νοι τω σιμωνι και

ειπεν προσ τον σιμω

να ισ μη φοβου απο του

νυν ανθρωπουσ εση

ζωγρων 11και καταγα

γοντεσ τα πλοια επι

την γην αφεντεσ πα̅

τα ηκολουθησαν αυτω

12και εγενετο εν τω ειναι

αυτον εν μια των πο

λεων και ιδου ανηρ πλη

ρησ λεπρασ ιδων δε το̅

ιν πεσων επι προσωπο̅

εδεηθη αυτου λεγων

κε εαν θελησ δυνασαι

με καθαρισαι 13και εκτει

νασ την χειρα ηψατο

αυτου λεγων θελω κα

θαρισθητι και ευθεωσ

η λεπρα απηλθεν απ αυ

του 14και αυτοσ παρηγ

γειλεν αυτω μηδενι

ειπειν αλλα απελθω̅

δειξον σεαυτον τω ι

Leaf 633r - Luke 5:14+ (image )

ερει και προσενεγκε

περι του καθαρισμου

σου καθωσ προσετα

ξεν μωυσησ εισ μαρτυ

ριον αυτοισ 15διηρχε

το δε μαλλον ο λογοσ

περι αυτου και συν

ηρχοντο οχλοι πολ

λοι ακουειν και θερα

πευεσθαι απο των α

σθενειων αυτων 16αυ

τοσ δε ην υποχωρων

εν ταισ ερημοισ και

προσευχομενοσ

17και εγενετο εν μια τω̅

ημερων και αυτοσ η̅

διδασκων και ησαν κα

θημενοι οι φαρεισαι

οι και οι νομοδιδασκα

λοι οι ησαν εληλυθο

τεσ εκ πασησ τησ κω

μησ τησ γαλειλαιασ

και ιουδαιασ και ιερου

σαλημ και δυναμισ κυ

ην εισ το ιασθαι αυτο̅

18και ιδου ανδρεσ {εφε

ροντεσ} επι κλεινησ

ανθρωπον οσ ην παρα

λελυμενοσ και εζητου̅

αυτον εισενεγκειν και

θειναι αυτον ενωπι

ον αυτου 19και μη ευρο̅

τεσ ποιασ εισενεγκω

σιν αυτον δια τον ο

χλον αναβαντεσ επι

το δωμα δια των κερα

μων καθηκαν αυτον

συν τω κλεινιδιω εισ

το μεσον εμπροσθεν

παντων 20και ιδων τη̅

πιστιν αυτων ειπεν

ανθρωπε αφεωνται

σοι αι αμαρτιαι σου 21και

ηρξαντο διαλογιζε

σθαι οι γραμματεισ και

οι φαρεισαιοι λεγον

τεσ τισ εστιν ουτοσ

οσ λαλει βλασφημιασ

τισ δυναται αμαρτιασ

αφειναι ει μη μονοσ

ο θσ 22επιγνουσ δε ο ισ

τουσ διαλογισμουσ

αυτων αποκριθεισ ει

πεν προσ αυτουσ τι

διαλογιζεσθε εν ταισ

καρδιαισ υμων 23τι εστι̅

ευκοπωτερον ειπεν

αφεωνται σοι αι αμαρ

τιαι σου η ειπεν εγειρε

και περιπατει 24ινα δε

ειδητε οτι ο υιοσ του

ανθρωπου εξουσιαν

εχει επι τησ γησ αφι

εναι αμαρτιασ ειπεν

τω παραλελυμενω

σοι λεγω εγειρε και α

ρασ το κλεινιδιον σου

πορευου εισ τον οικο̅

σου 25και παραχρημα α

ναστασ ενωπιον αυ

των αρασ εφ ο κατεκει

το απηλθεν εισ τον

οικον αυτου δοξαζω̅

τον θν 26και εκστασισ

ελαβεν απαντασ και

εδοξαζον τον θν και

επλησθησαν φοβου

λεγοντεσ οτι ειδομε̅

παραδοξα σημερον

27και μετ αυτα εξηλθε̅

και εθεασατο τελω

νην ονοματι λευει̅

καθημενον επι το τε

λωνιον και ειπεν αυ

τω ακολουθει μοι 28και

καταλιπων παντα α

ναστασ ηκολουθει

αυτω 29και εποιησεν

δοχην μεγαλην λευ

εισ αυτω εν τη οικια

αυτου και ην οχλοσ

πολυσ τελωνων και

αλλων οι ησαν μετ {αυτ

ου} κατακειμενοι

30και εγογγυζαν οι φα

ρεισαιοι και οι γραμμα

τεισ αυτων προσ τουσ

μαθητασ αυτου λεγο̅

τεσ δια τι μετα των

τελωνων και αμαρτω

λων εσθιετε και πει

νετε 31και αποκριθεισ

ισ ειπεν προσ αυτουσ

ου χρειαν εχουσιν οι

υγιαινοντεσ ιατρου

αλλα οι κακωσ εχον

τεσ 32ουκ εληλυθα καλε

σαι δικαιουσ αλλα αμαρ

τωλουσ εισ μετανοι

αν 33οι δε ειπαν προσ

αυτον οι μαθηται ιω

ανου νηστευουσιν

πυκνα και δεησεισ ποι

ουνται ομοιωσ και οι

των φαρεισαιων οι

δε σοι εσθειουσιν και

πεινουσιν 34ο δε ισ ειπε̅

προσ αυτουσ μη δυνα

σθε τουσ υιουσ του

νυμφωνοσ εν ω ο νυμ

φιοσ μετ αυτων εστι̅

ποιησαι νηστευσαι

35ελευσονται δε ημεραι

και οταν απαρθη απ αυ

των ο νυμφιοσ τοτε

νηστευσουσιν εν ε

______

18^{φεροντεσ} 29^{αυτων}

Leaf 633v - Luke 5:35+ (image )

κειναισ ταισ ημεραισ

36ελεγεν δε και παραβο

λην προσ αυτουσ οτι

ουδεισ επιβλημα απο

ιματιου καινου σχι

σασ επιβαλλει επι ιμα

τιον παλαιον ει δε μη

γε και το καινον σχι

σει και τω παλαιω ου

συμφωνησει το επι

βλημα το απο του και

νου 37και ουδεισ βαλλει

οινον νεον εισ ασκουσ

παλαιουσ ει δε μη γε

ρηξει ο οινοσ ο νεοσ

τουσ ασκουσ και αυτοσ

εκχυθησεται και οι α

σκοι απολουνται 38αλλ οι

νον νεον εισ ασκουσ

καινουσ βλητεον 39ου

δεισ πιων παλαιον θε

λει νεον λεγει γαρ ο πα

λαιοσ χρηστοσ εστιν

1εγενετο δε εν σαββατω

διαπορευεσθαι αυτο̅

δια σποριμων και ετιλ

λον οι μαθηται αυτου

και ησθιον τουσ στα

χυασ ψωχοντεσ ταισ

χερσιν 2τινεσ δε των

φαρεισαιων ειπον τι

ποιειτε ο ουκ εξεστι̅

τοισ σαββασιν 3και απο

κριθεισ προσ αυτουσ

ειπεν ισ ουδε τουτο

ανεγνωτε ο εποιησε̅

δαυειδ οτε επεινασε̅

αυτοσ και οι μετ αυτου

4εισηλθεν εισ τον οικο̅

του θυ και τουσ αρτουσ

τησ προθεσεωσ λαβω̅

εφαγεν και εδωκεν

τοισ μετ αυτου ουσ

ουκ εξεστιν φαγειν

ει μη μονουσ τουσ ι

ερεισ 5και ελεγεν αυτοισ

κσ εστιν του σαββατου

ο υιοσ του ανθρωπου

6εγενετο δε εν ετερω

σαββατω εισελθειν

αυτον εισ την συνα

γωγην και διδασκειν

και ην ανθρωποσ εκει

και η χειρ αυτου η δε

ξια ην ξηρα 7παρετηρου̅

το δε αυτον οι γραμμα

τεισ και οι φαρεισαιοι

ει εν τω σαββατω θερα

πευσει ινα ευρωσιν

κατηγορειν αυτου 8αυ

τοσ δε ηδει τουσ δια

λογισμουσ αυτων

ειπεν δε τω ανδρι τω

ξηραν εχοντι την χει

ρα εγειρε και στηθι εισ

το μεσον και αναστασ

εστη 9ειπεν δε ισ προσ

αυτουσ επερωτω υμασ

ει εξεστι τω σαββατω

αγαθοποιησαι η κακο

ποιησαι ψυχην σωσαι

η απολεσαι 10και περιβλε

ψαμενοσ παντασ αυ

τουσ ειπεν αυτω εκτει

νον την χειρα σου ο

δε εποιησεν και απο

κατεσταθη η χειρ αυ

του 11αυτοι δε επλησθη

σαν ανοιασ και διελα

λουν προσ αλληλουσ

τι αν ποιησαιεν τω ιυ

12εγενετο δε εν ταισ ημε

ραισ ταυταισ εξελθει̅

αυτον εισ το οροσ προσ

ευξασθαι και ην διανυ

κτερευων εν τη προσ

ευχη του θυ 13και οτε

εγενετο ημερα προσ

εφωνησεν τουσ μα

θητασ αυτου και εκ

λεξαμενοσ απ αυτω̅

δωδεκα ουσ και απο

στολουσ ωνομασεν

14σιμωνα ον και ωνομα

σεν πετρον και ανδρε

αν τον αδελφον αυτου

και ιακωβον και ιωα

νην και φιλιππον και

βαρθολομαιον 15και μαθ

θαιον και θωμαν ια

κωβον αλφαιου και σι

μωνα τον καλουμε

νον ζηλωτην 16και ιου

δαν ιακωβου και ιου

δαν ισκαριωθ οσ εγε

νετο προδοτησ 17και κα

ταβασ μετ αυτων εστη

επι τοπου πεδινου και

οχλοσ πολυσ μαθητω̅

αυτου και πληθοσ πο

λυ του λαου απο πασησ

τησ ιουδαιασ και ιερου

σαλημ και τησ παραλι

ου τυρου και σειδωνοσ

18οι ηλθον ακουσαι αυτου

και ιαθηναι απο των

νοσων αυτων και οι

ενοχλουμενοι απο

πνευματων ακαθαρ

των εθεραπευοντο

19και πασ ο οχλοσ εζη

τουν απτεσθαι αυτου

οτι δυναμισ παρ αυτου

εξηρχετο και ιατο πα̅

τασ 20και αυτοσ επα

ρασ τουσ οφθαλμουσ

Leaf 634r - Luke 6:20+ (image )

αυτου εισ τουσ μαθητασ

αυτου ελεγεν μακαρι

οι οι πτωχοι οτι υμε

τερα εστιν η βασιλεια

του θυ 21μακαριοι οι

πεινωντεσ νυν οτι

χορτασθησεσθε μα

καριοι οι κλαιοντεσ

νυν οτι γελασετε

22μακαριοι εστε οταν

μεισησωσιν υμασ οι

ανθρωποι και οταν α

φορισωσιν υμασ και

ονειδισωσιν και εκβα

λωσιν το ονομα υμω̅

ωσ πονηρον ενεκα του

υιου του ανθρωπου

23χαρητε εν εκεινη τη

ημερα και σκιρτησατε

ιδου γαρ ο μισθοσ υμω̅

πολυσ εν τοισ ουρανοισ

κατα τα αυτα γαρ εποι

ουν τοισ προφηταισ

οι πατερεσ αυτω̅

24πλην ουαι υμιν τοισ

πλουσιοισ οτι απεχε

τε την παρακλησιν υ

μων 25ουαι υμιν οι εμ

πεπλησμενοι νυν ο

τι πεινασετε ουαι οι

γελωντεσ νυν οτι πε̅

θησετε και κλαυσετε

26ουαι οταν υμασ καλωσ

ειπωσιν παντεσ οι αν

θρωποι κατα τα αυτα

γαρ εποιουν τοισ ψευ

δοπροφηταισ 27αλλα

υμιν λεγω τοισ ακου

ουσιν αγαπατε τουσ

εχθρουσ υμων καλωσ

ποιειτε τοισ μεισου

σιν υμασ 28ευλογειτε

τουσ καταρωμενουσ

υμασ προσευχεσθε

περι των επηρεαζον

των υμασ 29των τυπτον

τι σε επι την σιαγονα

παρεχε και την αλλη̅

και απο του αιροντοσ

σου το ιματιον και το̅

χιτωνα μη κωλυσησ

30παντι αιτουντι σε δι

δου και απο του αιρον

τοσ τα σα μη απαιτει

31και καθωσ θελετε ινα

ποιωσιν υμιν οι ανθρω

ποι ποιειτε αυτοισ ο

μοιωσ 32και ει αγαπατε

τουσ αγαπωντασ υμασ

ποια υμιν χαρισ εστι̅

και γαρ οι αμαρτωλοι

τουσ αγαπωντασ αυτουσ

αγαπωσιν 33και γαρ εαν

αγαθοποιητε τουσ α

γαθοποιουντασ υμασ

ποια υμιν χαρισ εστι̅

και οι αμαρτωλοι το

αυτο ποιουσιν 34και ε

αν δανισητε παρ ων ελ

πιζετε λαβειν ποια υ

μιν χαρισ και αμαρτω

λοι αμαρτωλοισ δανι

ζουσιν ινα απολαβω

σιν τα ισα 35πλην αγαπα

τε τουσ εχθρουσ υμω̅

και αγαθοποιειτε και

δανιζετε μηδεν απελ

πιζοντεσ και εσται

ο μισθοσ υμων πολυσ

και εσεσθε υιοι υψιστου

οτι αυτοσ χρηστοσ ε

στιν επι τουσ αχαρι

στουσ και πονηρουσ

36γεινεσθε οικτειρμο

νεσ καθωσ ο πατηρ υ

μων οικτιρμων εστι̅

37και μη κρεινετε και ου

μη κριθητε και μη δικα

ζετε και ου μη δικασθη

τε απολυετε και απο

λυθησεσθε 38διδοτε και

δοθησεται υμιν μετρον

καλον πεπιεσμενον

σεσαλευμενον υπερ

εκχυννομενον δω

σουσιν εισ τον κολπο̅

υμων ω γαρ μετρω με

τρειτε {μετρηθησεται}

υμιν 39ειπεν δε και πα

ραβολην αυτοισ μητι

δυναται τυφλοσ τυ

φλον οδηγειν ουχι αμ

φοτεροι εισ βοθυνον

εμπεσουνται 40ουκ ε

στιν μαθητησ υπερ

τον διδασκαλον κατηρ

τισμενοσ δε πασ εσται

ωσ ο διδασκαλοσ αυτου

41τι δε βλεπεισ το καρφοσ

το εν τω οφθαλμω του

αδελφου σου την δε

δοκον την εν τω ιδιω

οφθαλμω ου κατανο

εισ 42πωσ δυνασαι λεγει̅

τω αδελφω σου αδελ

φε αφεσ εκβαλω το

καρφοσ το εν τω οφθαλ

μω σου αυτοσ την εν

τω οφθαλμω σου δο

κον ου βλεπων υπο

κριτα εκβαλε πρωτο̅

την δοκον εκ του ο

φθαλμου σου και το

τε διαβλεψεισ το καρ

φοσ το εν τω οφθαλ

μω του αδελφου σου

______

38^{αντιμετρηθησεται}

Leaf 634v - Luke 6:42+ (image )

εκβαλειν 43ου γαρ εστι̅

δενδρον καλον ποιου̅

καρπον σαπρον ουδε

παλιν δενδρον σαπρο̅

ποιουν καρπον καλον

44εκαστον γαρ δενδρον

εκ του ιδιου καρπου

γεινωσκεται ου γαρ

εξ ακανθων συλλεγου

σιν συκα ουδε εκ βατου

σταφυλην τρυγωσι̅

45ο αγαθοσ ανθρωποσ

εκ του αγαθου θησαυ

ρου τησ καρδιασ προ

φερει το αγαθον και ο

πονηροσ εκ του πονη

ρου προφερει το πο

νηρον εκ γαρ περισσευ

ματοσ καρδιασ λαλει

το στομα αυτου 46τι δε

με καλειτε κε κε και ου

ποιειτε ο λεγω 47πασ

ο ερχομενοσ προσ με

και ακουων μου των

λογων και ποιων αυ

τουσ υποδειξω υμιν

τινι εστιν ομοιοσ 48ο

μοιοσ εστιν ανθρω

πω οικοδομουντι οι

κιαν οσ εσκαψεν και

εβαθυνεν και εθηκε̅

θεμελιον επι την πε

τραν πλημμυρησ δε

γενομενησ προσερη

ξεν ο ποταμοσ τη οι

κια εκεινη και ουκ ι

σχυσεν σαλευσαι αυ

την δια το καλωσ οι

κοδομησθαι αυτην

49ο δε ακουσασ και μη

ποιησασ ομοιοσ εστι̅

ανθρωπω οικοδομη

σαντι οικιαν επι τη̅

γην χωρισ θεμελιου

η προσερηξεν ο ποτα

μοσ και ευθυσ συνεπε

σεν και εγενετο το ρη

γμα τησ οικιασ εκει

νησ μεγα 1επειδη ε

πληρωσεν παντα τα

ρηματα αυτου εισ τασ

ακοασ του λαου εισ

ηλθεν εισ καφαρνα

ουμ 2εκατονταρχου

δε τινοσ δουλοσ κακωσ

εχων ημελλεν τελευ

ταν οσ ην αυτω εντει

μοσ 3ακουσασ δε πε

ρι του ιυ απεστειλεν

προσ αυτον πρεσβυτε

ρουσ των ιουδαιων ε

ρωτων αυτον οπωσ

ελθων διασωση τον

δουλον αυτου 4οι δε

παραγενομενοι προσ

τον ιν παρεκαλουν

αυτον σπουδαιωσ λε

γοντεσ οτι αξιοσ εστι̅

ω παρεξη τουτο 5αγα

πα γαρ το εθνοσ ημω̅

και την συναγωγην

αυτοσ ωκοδομησεν

ημιν 6ο δε ισ επορευε

το συν αυτοισ ηδη δε

αυτου ου μακραν απε

χοντοσ απο τησ οικι

ασ επεμψεν φιλουσ

ο εκατονταρχησ λεγω̅

αυτω κε μη σκυλλου

ου γαρ ικανοσ ειμι ινα

υπο την στεγην μου

εισελθησ 7διο ουδε ε

μαυτον ηξιωσα προσ

σε ελθειν αλλα ειπε λο

γω και ιαθητω ο παισ

μου 8και γαρ εγω ανθρω

ποσ ειμι υπο εξουσια̅

τασσομενοσ εχων υ

π εμαυτον στρατιω

τασ και λεγω τουτω

πορευθητι και πορευ

εται και αλλω ερχου

και ερχεται και τω δου

λω μου ποιησον του

το και ποιει 9ακουσασ

δε ταυτα ο ισ εθαυμα

σεν αυτον και στρα

φεισ τω ακολουθου̅

τι αυτω οχλω ειπεν

λεγω υμιν ουδε εν τω

ισραηλ τοσαυτην πι

στιν ευρον 10και υπο

στρεψαντεσ εισ το̅

οικον οι πεμφθεντεσ

ευρον τον δουλον υ

γιαινοντα 11και εγε

νετο εν τω εξησ επο

ρευθη εισ πολιν καλου

μενην ναιν και συνε

πορευοντο αυτω οι

μαθηται αυτου και ο

χλοσ πολυσ 12ωσ δε ηγγι

σεν τη πυλη τησ πολε

ωσ και ιδου εξεκομι

ζετο τεθνηκωσ μονο

γενησ υιοσ τη μητρι

αυτου και αυτη ην χη

ρα και οχλοσ τησ πο

λεωσ ικανοσ ην συν

αυτη 13και ιδων αυτην

ο κσ εσπλαγχνισθη ε

π αυτη και ειπεν αυτη

μη κλαιε 14και προσελθων

ηψατο τησ σορου οι

δε βασταζοντεσ εστη

σαν και ειπεν νεανισκε

Leaf 635r - Luke 7:14+ (image )

σοι λεγω εγερθητι 15και

εκαθισεν ο νεκροσ και

ηρξατο λαλειν και εδω

κεν αυτον τη μητρι

αυτου 16ελαβεν δε φο

βοσ παντασ και εδοξα

ζον τον θν λεγοντεσ

οτι προφητησ μεγασ η

γερθη εν ημιν και οτι

επεσκεψατο ο θσ το̅

λαον αυτου 17και εξηλ

θεν ο λογοσ ουτοσ ε̅

ολη τη ιουδαια περι

αυτου και παση τη πε

ριχωρω 18και απηγγει

λαν ιωανει οι μαθηται

αυτου περι παντων

τουτων και προσκα

λεσαμενοσ δυο τινασ

των μαθητων αυτου

ο ιωανησ 19επεμψεν

προσ τον κν λεγων συ

ει ο ερχομενοσ η ετε

ρον προσδοκωμεν

20παραγενομενοι δε

προσ αυτον οι ανδρεσ

ειπαν ιωανησ ο βαπτι

στησ απεστειλεν η

μασ προσ σε λεγων συ

ει ο ερχομενοσ η αλ

λον προσδοκωμεν

21εν εκεινη τη ωρα εθε

ραπευσεν πολλουσ α

πο νοσων και μαστει

γων και πνευματω̅

πονηρων και τυφλοισ

πολλοισ εχαρισατο

βλεπειν 22και αποκρι

θεισ ειπεν αυτοισ πο

ρευθεντεσ απαγγει

λατε ιωανει α ειδετε

και ηκουσατε τυφλοι

αναβλεπουσιν χωλοι

περιπατουσιν λεπροι

καθαριζονται και κω

φοι ακουουσιν νεκροι

εγειρονται πτωχοι

ευαγγελιζονται 23και

μακαριοσ εστιν οσ εα̅

μη σκανδαλισθη εν ε

μοι 24απελθοντων δε

των αγγελων ιωανου

ηρξατο λεγειν προσ

τουσ οχλουσ περι ιωα

νου τι εξηλθατε εισ

την ερημον θεασασθαι

καλαμον υπο ανεμου

σαλευομεν 25αλλα τι ε

ξηλθατε ιδειν ανθρω

πον εν μαλακοισ ιμα

τιοισ ημφιεσμενον

ιδου οι εν ιματισμω

ενδοξω και τρυφη υ

παρχοντεσ εν τοισ βα

σιλειοισ εισιν 26αλλα τι

εξηλθατε ιδειν προ

φητην ναι λεγω υμιν

και περισσοτερον προ

φητου 27ουτοσ εστιν

περι ου γεγραπται ιδου

αποστελλω τον αγγε

λον μου προ προσωπου

σου οσ κατασκευασει

την οδον σου εμπροσ

θεν σου 28λεγω υμιν

μειζων εν γεννητοισ

γυναικων ιωανου ου

δεισ εστιν ο δε μεικρο

τεροσ εν τη βασιλεια του

θυ μειζων αυτου εστι̅

29και πασ ο λαοσ ακουσασ

και οι τελωναι εδικαι

ωσαν τον θν βαπτι

σθεντεσ το βαπτισμα

ιωανου 30οι δε φαρεισαι

οι και οι νομικοι την

βουλην του θυ ηθετη

σαν εισ εαυτουσ μη βα

πτισθεντεσ υπ αυτου

31τινι ουν ομοιωσω τουσ

ανθρωπουσ τησ γενε

ασ ταυτησ και τινι ει

σιν ομοιοι 32ομοιοι εισι̅

παιδιοισ τοισ εν αγο

ρα καθημενοισ και προσ

φωνουσιν αλληλοισ

α λεγει ηυλησαμεν υ

μιν και ουκ ωρχησασθε

εθρηνησαμεν και ου

κ εκλαυσατε 33εληλυθε̅

γαρ ιωανησ ο βαπτιστησ

μη εσθων αρτον μητε

πεινων οινον και λε

γετε δαιμονιον εχει

34εληλυθεν ο υιοσ του

ανθρωπου εθιων και

πεινων και λεγετε ι

δου ανθρωποσ φαγοσ

και οινοποτησ φιλοσ

τελωνων και αμαρτω

λων 35και δικαιωθη η σο

φια απο παντων των

τεκνων αυτησ 36ηρω

τα δε τισ αυτον των

φαρεισαιων ινα φαγη

μετ αυτου και εισελ

θων εισ τον οικον του

φαρεισαιου κατεκλι

θη 37και ιδου γυνη ητισ

ην εν τη πολι αμαρτω

λοσ και επιγνουσα οτι

κατακειται εν τη οι

κια του φαρεισαιου

κομισασα αλαβαστρο̅

μυρου 38και στασα οπι

σω παρα τουσ ποδασ

Leaf 635v - Luke 7:38+ (image )

αυτου κλαιουσα τοισ

δακρυσιν ηρξατο βρε

χειν τουσ ποδασ αυτου

και ταισ θριξιν τησ κε

φαλησ αυτησ εξεμασ

σεν και κατεφιλει

τουσ ποδασ αυτου και

ηλειφεν τω μυρω 39ι

δων δε ο φαρεισαιοσ

ο καλεσασ αυτον ειπε̅

εν εαυτω λεγων ουτοσ

ει ην {ο} προφητησ εγει

νωσκεν αν τισ και πο

ταπη η γυνη ητισ απτε

ται αυτου οτι αμαρτω

λοσ εστιν 40και απο

κριθεισ ο ισ ειπεν προσ

αυτον σιμων εχω σοι

τι ειπεν ο δε διδασκα

λε ειπε φησιν 41δυο χρε

οφιλεται ησαν δανι

στη τινι ο εισ ωφει

λεν δηναρια πεντα

κοσια ο δ ετεροσ πε̅

τηκοντα 42μη εχοντω̅

αυτων αποδουναι αμ

φοτεροισ εχαρισατο

τισ ουν αυτων πλει

ον αγαπησει αυτον

43αποκριθεισ σιμων ει

πεν υπολαμβανω ο

τι ω το πλειον εχαρι

σατο ο δε ειπεν αυτω

ορθωσ εκρεινασ 44και

στραφεισ προσ την

γυναικα τω σιμωνι

εφη βλεπεισ ταυτη̅

την γυναικα εισηλθο̅

σου εισ την οικιαν υ

δωρ μοι επι ποδασ ου

κ εδωκασ αυτη δε τοισ

δακρυσιν εβρεξεν μου

τουσ ποδασ και ταισ

θριξιν αυτησ εξεμα

ξεν 45φιλημα μοι ουκ ε

δωκασ αυτη δε αφ ησ

εισηλθον ου διελιπε̅

καταφιλουσα μου τουσ

ποδασ 46ελαιω την κε

φαλην μου ουκ ηλει

ψασ αυτη δε μυρω η

λειψεν τουσ ποδασ μου

47ου χαριν λεγω σοι αφε

ωνται αι αμαρτιαι αυ

τησ αι πολλαι οτι ηγα

πησεν πολυ ω δε ολι

γον αφιεται και ολιγο̅

αγαπα 48ειπεν δε αυτη

αφεωνται σου αι αμαρ

τιαι 49και ηρξαντο οι

συνανακειμενοι λε

γειν εν εαυτοισ τισ

ουτοσ εστιν οσ και α

μαρτιασ αφιησιν 50ει

πεν δε προσ την γυναι

κα η πιστισ σου σεσω

κεν σε πορευου εισ ει

ρηνην 1και εγενετο

εν τω καθεξησ και αυ

τοσ διωδευεν κατα πο

λιν και κωμην κηρυσ

σων και ευαγγελιζο

μενοσ την βασιλειαν

του θυ και οι δωδεκα

συν αυτω 2και γυναικεσ

τινεσ αι ησαν τεθερα

πευμεναι απο πνευ

ματων πονηρων και

ασθενειων μαρια η κα

λουμενη μαγδαληνη

αφ ησ δαιμονια επτα

εξεληλυθει 3και ιωανα

γυνη χουζα επιτρο

που ηρωδου και σουσα̅

να και ετεραι πολλαι

αιτινεσ διηκονουν

αυτοισ εκ των υπαρ

χοντων αυταισ

4συνιοντοσ δε οχλου

πολλου και των κατα

πολιν επιπορευομενω̅

προσ αυτον ειπεν δια

παραβολησ 5εξηλθεν

ο σπειρων του σπειραι

τον σπορον αυτου και

εν τω σπειρειν αυτο̅

α μεν επεσεν παρα τη̅

οδον και κατεπατη

θη και τα πετεινα του

ουρανου κατεφαγε̅

αυτα 6και ετερον κατε

πεσεν επι πετραν και

φυεν εξηρανθη δια

το μη εχειν ικμαδα 7και

ετερον επεσεν εν με

σω των ακανθων και

συμφυεισαι αι ακαν

θαι απεπνιξαν αυτο

8και ετερον επεσεν εισ

την γην την αγαθην

και φυεν εποιησεν

καρπον εκατονταπλα

σειονα ταυτα λεγω̅

εφωνει ο εχων ωτα

ακουειν ακουετω 9ε

πηρωτων δε αυτον

οι μαθηται αυτου τισ

αυτη ειη παραβολη 10ο

δε ειπεν υμιν δεδοται

γνωναι τα μυστηρια

τησ βασιλειασ του θυ

τοισ δε λοιποισ εν πα

ραβολαισ ινα βλεπον

τεσ μη βλεπωσιν και

ακουοντεσ μη συνιω

σιν

11εστιν δε αυτη η πα

______

39^{}

Leaf 636r - Luke 8:11+ (image )

ραβολη ο σποροσ εστι̅

ο λογοσ του θυ 12οι δε

παρα την οδον εισιν

οι ακουσαντεσ ειτα

ερχεται ο διαβολοσ

και αιρει τον λογον

απο τησ καρδιασ αυτω̅

ινα μη πιστευσαντεσ

σωθωσιν 13οι δ επι τησ

πετρασ οι οταν ακου

σωσιν μετα χαρασ δε

χονται τον λογον και

αυτοι ριζαν ουκ εχου

σιν οι προσ καιρον πι

στευουσιν και εν και

ρω πειρασμου αφιστα̅

ται 14το δε εισ τασ ακαν

θασ πεσον ουτοι εισι̅

οι ακουσαντεσ και υ

πο μεριμνων και πλου

του και ηδονων του

βιου πορευομενοι συ̅

πνειγονται και ου τε

λεσφορουσιν 15το δε

εν τη καλη γη ουτοι

εισιν οιτινεσ εν καρ

δια καλη και αγαθη α

κουσαντεσ τον λογο̅

κατεχουσιν και καρ

ποφορουσιν εν υπο

μονη 16ουδεισ δε λυ

χνον αψασ καλυπτει

αυτον σκευει η υπο

κατω κλεινησ τιθη

σιν αλλ επι λυχνιασ

τιθησιν 17ου γαρ εστιν

κρυπτον ο ου φανε

ρον γενησεται ουδε

αποκρυφον ο ου μη

γνωσθη και εισ φανε

ρον ελθη 18βλεπετε ου̅

πωσ ακουετε οσ αν

γαρ εχη δοθησεται αυ

τω και οσ αν μη εχη και

ο δοκει εχειν αρθησε

ται απ αυτου 19παρεγε

νετο δε προσ αυτον

η μητηρ και οι αδελφοι

αυτου και ουκ ηδυνα̅

το συντυχειν αυτω

δια τον οχλον 20απηγγε

λη δε αυτω η μητηρ

σου και οι αδελφοι σου

εστηκασιν εξω ιδει̅

θελοντεσ σε 21ο δε απο

κριθεισ ειπεν προσ αυ

τουσ μητηρ μου και α

δελφοι μου ουτοι ει

σιν οι τον λογον του

θυ ακουοντεσ και ποι

ουντεσ 22εγενετο

δε εν μια των ημερων

και αυτοσ ενεβη εισ

πλοιον και οι μαθηται

αυτου και ειπεν προσ

αυτουσ διελθωμεν

εισ το περαν τησ λιμνησ

και ανηχθησαν 23πλεο̅

των δε αυτων αφυπνω

σεν και κατεβη λαιλαψ

εισ την λιμνην ανεμου

και συνεπληρουντο

και εκινδυνευον 24προσ

ελθοντεσ δε διηγειρα̅

αυτον λεγοντεσ επιστα

τα επιστατα απολλυ

μεθα ο δε διεγερθεισ ε

πετειμησεν τω ανεμω

και τω κλυδωνι του υ

δατοσ και επαυσαντο

και εγενετο γαληνη

25ειπεν δε αυτοισ που

η πιστισ υμων φοβη

θεντεσ δε εθαυμασα̅

λεγοντεσ προσ αλλη

λουσ τισ αρα ουτοσ ε

στιν οτι και τοισ ανε

μοισ επιτασσει και τω

υδατι 26και κατεπλευ

σαν εισ την χωραν τω̅

γερασηνων ητισ εστι̅

αντιπερα τησ γαλει

λαιασ 27εξελθοντι δε

αυτω επι την γην υπη̅

τησεν τισ ανηρ εκ τησ

πολεωσ εχων δαιμο

νια και χρονω ικανω

ουκ ενεδυσατο ιματι

ον και εν οικια ουκ εμε

νεν αλλ εν τοισ μνη

μασιν 28ιδων δε τον ιν

ανακραξασ προσεπε

σεν αυτω και φωνη

μεγαλη ειπεν τι εμοι

και σοι ιυ υιε του θυ του

υψιστου δεομαι σου

μη με βανισησ 29παρηγ

γειλεν γαρ τω πνευμα

τι τω ακαθαρτω εξελ

θειν απο του ανθρωπου

πολλοισ γαρ χρονοισ

συνηρπακει αυτον και

εδεσμευετο αλυσεσιν

και πεδαισ φυλασσο

μενοσ και διαρησσω̅

τα δεσμα ηλαυνετο α

πο του δαιμονιου εισ

τασ ερημουσ 30επηρωτη

σεν δε αυτον ο ισ τι σοι

ονομα εστιν ο δε ειπε̅

λεγειων οτι εισηλθε̅

δαιμονια πολλα εισ αυ

τον 31και παρεκαλουν

αυτον ινα μη επιτα

ξη αυτοισ εισ την α

βυσσον απελθειν 32ην

Leaf 636v - Luke 8:32+ (image )

δε εκει αγελη χοιρων

ικανων βοσκομενη

εν τω ορει και παρεκα

λεσαν αυτον ινα επι

τρεψη αυτοισ εισ εκει

νουσ εισελθειν και ε

πετρεψεν αυτοισ

33εξελθοντα δε τα δαι

μονια απο του ανθρω

που εισηλθον εισ τουσ

χοιρουσ και ωρμησε̅

η αγελη κατα του κρη

μνου εισ την λιμνη̅

και απεπνιγη 34ιδοντεσ

δε οι βοσκοντεσ το γε

γονοσ εφυγον και α

πηγγειλαν εισ την

πολιν και εισ τουσ α

γρουσ 35εξηλθον δε ιδει̅

το γεγονοσ και ηλθαν

προσ τον ιν και ευρα̅

καθημενον τον αν

θρωπον αφ ου τα δαι

μονια εξηλθεν ειμα

τισμενον και σωφρο

νουντα παρα τουσ πο

δασ ιυ και εφοβηθη

σαν 36απηγγειλαν δε αυ

τοισ οι ιδοντεσ πωσ

εσωθη ο δαιμονισθεισ

37και ηρωτησεν αυτον

απαν το πληθοσ τησ

περιχωρου των γερα

σηνων απελθειν απ αυ

των οτι φοβω μεγαλω

συνειχοντο αυτοσ

δε εμβασ εισ πλοιον υ

πεστρεψεν 38εδειτο

δε αυτου ο ανηρ αφ ου

εξεληλυθει τα δαιμο

νια ειναι συν αυτω α

πελυσεν δε αυτον λε

γων 39υποστρεφε εισ

τον οικον σου και διη

γου οσα σοι εποιησεν

ο θσ και απηλθεν καθ ο

λην την πολιν κηρυσ

σων οσα εποιησεν αυ

τω ο ισ 40εν δε τω υπο

στρεφειν τον ιν απε

δεξατο αυτον ο οχλοσ

ησαν γαρ παντεσ προσ

δοκωντεσ αυτον 41και

ιδου ηλθεν ανηρ ω ονο

μα ιαειροσ και ουτοσ

αρχων τησ συναγωγησ

υπηρχεν και πεσων πα

ρα τουσ ποδασ ιυ παρε

καλει αυτον εισελθει̅

εισ τον οικον αυτου

42οτι θυγατηρ μονογε

νησ ην αυτω ωσ ετω̅

δωδεκα και αυτη απε

θνησκεν εν δε τω υπα

γειν αυτον οι οχλοι

συνεπνειγον αυτον

43και γυνη ουσα εν ρυσει

αιματοσ απο ετων δω

δεκα ητισ ουκ ισχυσε̅

απ ουδενοσ θεραπευ

θηναι 44προσελθουσα

οπισθεν ηψατο του

κρασπεδου του ιματι

ου αυτου και παραχρη

μα εστη η ρυσισ του αι

ματοσ αυτησ 45και ει

πεν ο ισ τισ ο αψαμενοσ

μου αρνουμενων δε

παντων ειπεν ο πετροσ

επιστατα οι οχλοι συ̅

εχουσι σε και αποθλει

βουσιν 46ο δε ισ ειπεν

ηψατο μου τισ εγω

γαρ εγνων δυναμιν ε

ξεληλυθυιαν απ εμου

47ιδουσα δε η γυνη οτι ου

κ ελαθεν τρεμουσα ηλ

θεν και προσπεσουσα

αυτω δι ην αιτιαν ηψα

το αυτου απηγγειλε̅

ενωπιον παντοσ του

λαου και ωσ ιαθη παρα

χρημα 48ο δε ειπεν αυτη

θυγατηρ η πιστισ σου

σεσωκεν σε πορευου

εισ ειρηνην 49ετι αυτου

λαλουντοσ ερχεται

τισ παρα του αρχισυν

αγωγου λεγων οτι τε

θνηκεν η θυγατηρ σου

μηκετι σκυλλε τον

διδασκαλον 50ο δε ισ ακου

σασ απεκριθη αυτω μη

φοβου μονον πιστευ

σον και σωθησεται

51ελθων δε εισ την οικι

αν ουκ αφηκεν εισελ

θειν τινα συν αυτω ει

μη πετρον και ιωανη̅

και ιακωβον και τον

πατερα τησ παιδοσ και

την μητερα 52εκλαιον

δε παντεσ και εκοπτο̅

το αυτην ο δε ειπεν

μη κλαιετε ου γαρ απε

θανεν αλλα καθευδει

53και κατεγελων αυτου

ειδοτεσ οτι απεθανε̅

54αυτοσ δε κρατησασ

τησ χειροσ αυτη εφω

νησεν λεγων η παισ ε

γειρε 55και επεστρεψε̅

το πνευμα αυτησ και

ανεστη παραχρημα

και διεταξεν αυτη δο

θηναι φαγειν 56και εξε

Leaf 637r - Luke 8:56+ (image )

στησαν οι γονεισ αυ

τησ ο δε παρηγγειλε̅

αυτοισ μηδενι ειπει̅

το γεγονοσ 1συγκα

λεσαμενοσ δε τουσ

δωδεκα εδωκεν δυνα

μιν αυτοισ και εξου

σιαν επι παντα τα δαι

μονια και νοσουσ θε

ραπευειν 2και απεστει

λεν αυτουσ κηρυσσει̅

την βασιλειαν του θυ

και ιασθαι 3και ειπεν

προσ αυτουσ μηδεν

αιρετε εισ την οδον

μητε ραβδον μητε πη

ραν μητε αρτον μητε

αργυριον μητε δυο

χιτωνασ εχειν 4και εισ

ην αν οικιαν εισελθη

τε εκει μενετε και ε

κειθεν εξερχεσθε 5και

οσοι αν μη δεχωνται

υμασ εξερχομενοι α

πο τησ πολεωσ εκεινησ

τον κονιορτον απο τω̅

ποδων υμων αποτι

νασσετε εισ μαρτυρι

ον επ αυτουσ 6εξερχο

μενοι δε διηρχοντο

κατα τασ κωμασ ευαγ

γελιζομενοι και θερα

πευοντεσ πανταχου

7ηκουσεν δε ηρωδησ

ο τετραρχησ τα γεινο

μενα παντα και διηπο

ρει δια το λεγεσθαι υπο

τινων οτι ιωανησ ηγερ

θη εκ νεκρων 8υπο τι

νων δε οτι ηλειασ εφα

νη αλλων δε οτι προφη

τησ τισ των αρχαιων

ανεστη 9ειπεν δε ο

ηρωδησ ιωανην εγω

απεκεφαλισα τισ δε

εστιν ουτοσ περι ου

ακουω τοιαυτα και ε

ζητει ιδειν αυτον 10και

υποστρεψαντεσ οι α

ποστολοι διηγησαντο

αυτω οσα εποιησαν και

παραλαβων αυτουσ υ

πεχωρησεν κατ ιδιαν

εισ πολιν καλουμενη̅

βηθσαιδα 11οι δε οχλοι

γνοντεσ ηκολουθη

σαν αυτω και αποδεξα

μενοσ αυτουσ ελαλει

αυτοισ περι τησ βασιλει

ασ του θυ και τουσ χρει

αν εχοντασ θεραπει

ασ ιατο 12ηδη ημερα ηρ

ξατο κλεινειν προσ

ελθοντεσ δε οι δωδε

κα ειπον αυτω απολυ

σον τον οχλον ινα πο

ρευθεντεσ εισ τασ κυ

κλω κωμασ και αγρουσ

καταλυσωσιν και ευ

ρωσιν επισειτισμον

οτι ωδε εν ερημω το

πω εσμεν 13ειπεν δε

προσ αυτουσ δοτε αυ

τοισ φαγειν υμεισ οι

δε ειπαν ουκ εισιν ημι̅

πλειον η αρτοι πεντε

και ιχθυεσ δυο ει μη

τι πορευθεντεσ ημεισ

αγορασωμεν εισ παν

τα τον λαον τουτον

βρωματα 14ησαν γαρ ωσ

ει ανδρεσ πεντακισ

χειλιοι ειπεν δε προσ

τουσ μαθητασ αυτου

κατακλεινατε αυτουσ

κλισιασ ωσει ανα πεν

τηκοντα 15και εποιησα̅

ουτωσ και κατεκλει

ναν απαντασ 16λαβων

δε τουσ πεντε αρτουσ

και τουσ δυο ιχθυασ

αναβλεψασ εισ τον ου

ρανον ευλογησεν αυ

τουσ και κατεκλασεν

και εδιδου τοισ μαθη

ταισ παραθειναι τω ο

χλω 17και εφαγον και ε

χορτασθησαν παντεσ

και ηρθη το περισσευ

σαν αυτοισ κλασματω̅

κοφινοι δωδεκα

18και εγενετο εν τω ειναι

αυτον προσευχομε

νον κατα μονασ {συνη

ντησαν} αυτω οι μα

θηται και επηρωτη

σεν αυτουσ λεγων τι

να με οι οχλοι λεγου

σιν ειναι 19οι δε αποκρι

θεντεσ ειπαν ιωανη̅

τον βαπτιστην αλλοι

δε ηλειαν αλλοι δε ο

τι προφητησ τισ τω̅

αρχαιων ανεστη 20ει

πεν δε αυτοισ υμεισ

δε τινα με λεγετε ειναι

πετροσ δε αποκριθεισ

ειπεν τον χν του θυ

21ο δε επιτιμησασ αυτοισ

παρηγγειλεν μηδενι

λεγειν τουτο 22ειπων

οτι δει τον υιον του

ανθρωπου πολλα πα

θειν και αποδοκιμα

σθηναι απο των πρεσ

βυτερων και αρχιερεω̅

______

18^{συνησαν}

Leaf 637v - Luke 9:22+ (image )

και γραμματεων και

αποκτανθηναι και τη

τριτη ημερα εγερθη

ναι 23ελεγεν δε προσ πα̅

τασ ει τισ θελει οπισω

μου ερχεσθαι {απαρνη

σασθω} εαυτον και αρα

τω τον σταυρον αυ

του καθ ημεραν και α

κολουθειτω μοι 24οσ

γαρ αν θελη την ψυχη̅

αυτου σωσαι απολε

σει αυτην οσ δ αν απο

λεση την ψυχην αυτου

ενεκεν εμου ουτοσ

σωσει αυτην 25τι γαρ ω

φελειται ανθρωποσ

κερδησασ τον κοσμο̅

ολον εαυτον δε απο

λεσασ η ζημιωθεισ

26οσ αρ αν επαισχυνθη

με και τουσ εμουσ λο

γουσ τουτον ο υιοσ

του ανθρωπου επαι

σχυνθησεται οταν

ελθη εν τη δοξη αυτου

και του πατροσ και τω̅

αγιων αγγελων 27λεγω

δε υμιν αληθωσ εισι̅

τινεσ των αυτου εστη

κοτων οι ου μη γευσω̅

ται θανατου εωσ αν

ιδωσιν την βασιλεια̅

του θυ 28εγενετο δε

μετα τουσ λογουσ

τουτουσ ωσει ημεραι

οκτω παραλαβων πε

τρον και ιωανην και

ιακωβον ανεβη εισ

το οροσ προσευξασθαι

29και εγενετο εν τω

προσευχεσθαι αυτον

το ειδοσ του προσω

που αυτου ετερον και

ο ιματισμοσ αυτου

λευκοσ εξαστραπτω̅

30και ιδου ανδρεσ δυο

συνελαλουν αυτω

οιτινεσ ησαν μωυσησ

και ηλειασ 31οι οφθεν

τεσ εν δοξη ελεγον

την εξοδον αυτου ην

εμελλεν πληρουν εν ι

ερουσαλημ 32ο δε πετροσ

και οι συν αυτω ησαν

βεβαρημενοι υπνω

διαγρηγορησαντεσ δε

ειδον την δοξαν αυτου

και τουσ δυο ανδρασ

τουσ συνεστωτασ αυ

τω 33και εγενετο εν

τω διαχωριζεσθαι αυ

τουσ απ αυτου ειπεν

ο πετροσ προσ τον ιν

επιστατα καλον εστι̅

ημασ ωδε ειναι και ποι

ησωμεν σκηνασ τρισ

μιαν σοι και μιαν μωυ

σει και μιαν ηλεια μη

ειδωσ ο λεγει 34ταυτα

δε αυτου λεγοντοσ εγε

νετο νεφελη και επε

σκιαζεν αυτουσ εφο

βηθησαν δε εν τω εισ

ελθειν αυτουσ εισ τη̅

νεφελην 35και φωνη

εγενετο εκ τησ νεφε

λησ λεγουσα ουτοσ ε

στιν ο υιοσ μου ο εκ

λελεγμενοσ αυτου α

κουετε 36και εν τω γε

νεσθαι την φωνην

ευρεθη ισ μονοσ και αυ

τοι εσειγησαν και ουδε

νι απηγγειλαν εν εκει

ναισ ταισ ημεραισ ου

δεν ων εωρακαν

37εγενετο δε τη εξησ

ημερα κατελθοντω̅

αυτων απο του ορουσ

συνηντησεν αυτω

οχλοσ πολυσ 38και ιδου

ανηρ απο του οχλου

εβοησεν λεγων διδα

σκαλε δεομαι σου επι

βλεψαι επι τον υιον

μου οτι μονογενησ

μοι εστιν 39και ιδου πνευ

μα λαμβανει αυτον και ε

ξαιφνησ κραζει και

σπαρασσει αυτον με

τα αφρου και μολισ α

ποχωρει απ αυτου συ̅

τρειβον αυτον 40και εδε

ηθην των μαθητων

σου ινα εκβαλωσιν αυ

το και ουκ ηδυνηθησα̅

41αποκριθεισ δε ο ισ ειπε̅

ω γενεα απιστοσ και

διεστραμμενη εωσ

ποτε εσομαι προσ υμασ

και ανεξομαι υμων

προσαγαγε ωδε τον υι

ον σου 42ετι δε προσερ

χομενου αυτου ερρη

ξεν αυτον το δαιμο

νιον και συνεσπαραξε̅

επετειμησεν δε ο ισ τω

πνευματι τω ακαθαρ

τω και ιασατο τον παι

δα και απεδωκεν αυ

τον τω πατρι αυτου

43εξεπλησσοντο δε πα̅

τεσ επι τη μεγαλειο

τητι του θυ

παντων δε θαυμαζον

______

23^{αρνησασθω}

Leaf 638r - Luke 9:43+ (image )

των επι πασι οισ εποι

ει ειπε προσ τουσ μα

θητασ αυτου 44θεσθε

υμεισ εισ τα ωτα υμω̅

τουσ λογουσ τουτουσ

ο γαρ υιοσ του ανθρω

που μελλει παραδιδο

σθαι εισ χειρασ ανθρω

πων 45οι δε ηγνοουν το

ρημα τουτο και ην πα

ρακεκαλυμμενον απ αυ

των ινα μη αισθωνται

αυτο και εφοβουντο

ερωτησαι αυτον πε

ρι του ρηματοσ τουτου

46εισηλθεν δε διαλογι

σμοσ εν αυτοισ το τισ

αν ειη μειζων αυτω̅

47ο δε ισ ειδωσ τον διαλο

γισμον τησ καρδιασ αυ

των επιλαβομενοσ

παιδιον εστησεν αυ

το παρ εαυτω 48και ειπε̅

αυτοισ οσ εαν δεξηται

τουτο το παιδιον επι

τω ονοματι μου εμε

δεχεται και οσ αν εμε

δεξηται δεχεται το̅

αποστειλαντα με ο

γαρ μεικροτεροσ εν πασι̅

υμιν υπαρχων ουτοσ

εστιν μεγασ 49αποκρι

θεισ δε ιωανησ ειπεν

επιστατα ειδομεν τι

να εν τω ονοματι σου

εκβαλλοντα δαιμονι

α και εκωλυομεν αυτο̅

οτι ουκ ακολουθει με

θ ημων 50ειπεν δε προσ

αυτον ισ μη κωλυετε

οσ γαρ ουκ εστιν καθ υ

μων υπερ υμων εστι̅

51εγενετο δε εν τω συμ

πληρουσθαι τασ ημε

ρασ τησ αναλημψεωσ

αυτου και αυτοσ το

προσωπον εστηρισεν

του πορευεσθαι εισ ιε

ρουσαλημ 52και απεστει

λεν αγγελουσ προ προ

σωπου αυτου και πο

ρευθεντεσ εισηλθο̅

εισ κωμην σαμαρειτω̅

ωσ ετοιμασαι αυτω

53και ουκ εδεξαντο αυ

τον οτι το προσωπον

αυτου ην πορευομε

νον εισ ιερουσαλημ

54ιδοντεσ δε οι μαθη

ται ιακωβοσ και ιωανησ

ειπαν κε θελεισ ειπω

μεν πυρ καταβηναι α

πο του ουρανου και α

ναλωσαι αυτουσ 55στρα

φεισ δε επετειμησε̅

αυτοισ 56και επορευθη

σαν εισ ετεραν κωμη̅

57και πορευομενων αυ

των εν τη οδω ειπεν

τισ προσ αυτον ακολου

θησω σοι οπου εαν απερ

χη 58και ειπεν αυτω ισ

αι αλωπεκεσ φωλε

ουσ εχουσιν και τα πε

τεινα του ουρανου κα

τασκηνωσεισ ο δε υιοσ

του ανθρωπου ουκ ε

χει που την κεφαλη̅

κλεινη 59ειπεν δε προσ

ετερον ακολουθει

μοι ο δε ειπεν επιτρε

ψον μοι πρωτον απελ

θοντι θαψαι τον πα

τερα μου 60ειπεν δε αυ

τω αφεσ τουσ νεκρουσ

θαψαι τουσ εαυτων

νεκρουσ συ δε απελ

θων διαγγελλε την

βασιλειαν του θυ 61ειπε

δε και ετεροσ ακολου

θησω σοι κε πρωτον

δε επιτρεψον μοι απο

ταξασθαι τοισ εισ το̅

οικον μου 62ειπεν δε

ο ισ ουδεισ επιβαλων

την χειρα επ αροτρο̅

και βλεπων εισ τα οπι

σω ευθετοσ εστιν τη

βασιλεια του θυ 1με

τα δε ταυτα ανεδει

ξεν ο κσ ετερουσ εβδο

μηκοντα δυο και απε

στειλεν ανα δυο δυο

προ προσωπου αυτου

εισ πασαν πολιν και

τοπον ου ημελλεν αυ

τοσ ερχεσθαι 2ελεγεν

δε προσ αυτουσ ο με̅

θερισμοσ πολυσ οι δε

εργαται ολιγοι δεηθη

τε ουν του κυ του θε

ρισμου οπωσ εργατασ

εκβαλη εισ τον θερισμο̅

αυτου 3υπαγετε ιδου

αποστελλω υμασ

ωσ αρνασ εν μεσω

λυκων 4μη βασταζε

τε βαλλαντιον μη πη

ραν μη υποδηματα και

μηδενα κατα την οδο̅

ασπασησθε 5εισ ην δ αν

εισελθητε οικιαν πρω

τον λεγετε ειρηνη τω

οικω τουτω 6και εαν

εκει η υιοσ ειρηνησ

επαναπαησεται επ αυ

Leaf 638v - Luke 10:6+ (image )

τον η ειρηνη υμων ει

δε μη γε εφ υμασ ανα

καμψει 7εν αυτη δε τη

οικια μενετε εσθον

τεσ και πεινοντεσ τα

παρ αυτων αξιοσ γαρ

ο εργατησ του μισθου

αυτου μη μεταβαι

νετε εξ οικιασ εισ οι

κιαν 8και εισ ην αν πο

λιν εισερχησθε και δε

χωνται υμασ εσθιε

τε τα παρατιθεμενα

υμιν 9και θεραπευετε

τουσ εν αυτη ασθε

νεισ και λεγετε αυτοισ

ηγγικεν εφ υμασ η βα

σιλεια του θυ 10εισ ην

δ αν πολιν εισελθητε

και μη δεχωνται υμασ

εξελθοντεσ εισ τασ

πλατειασ αυτησ ειπα

τε 11και τον κονιορτον

τον κολληθεντα ημι̅

εκ τησ πολεωσ υμω̅

εισ τουσ ποδασ απο

μασσομεθα υμιν πλη̅

τουτο γεινωσκετε

οτι ηγγικεν η βασιλει

α του θυ 12λεγω υμιν

οτι σοδομοισ εν τη

ημερα εκεινη ανε

κτοτερον εσται η

τη πολει εκεινη 13ου

αι σοι χοραζειν ουαι

σοι βηδσαιδα οτι ει ε̅

τυρω και σειδωνι εγε

νηθησαν αι δυναμεισ

αι γενομεναι εν υμιν

παλαι αν εν σακκω και

σποδω καθημενοι με

τενοησαν 14πλην τυρω

και σειδωνι ανεκτο

τερον εσται εν τη κρι

σει η υμιν 15και συ καφαρ

ναουμ μη εωσ ουρα

νου υψωθηση εωσ του

αδου καταβηση 16ο α

κουων υμων εμου α

κουει και ο αθετων υ

μασ εμε αθετει ο δε ε

με αθετων αθετει το̅

αποστειλαντα με

17υπεστρεψαν δε οι εβδο

μηκοντα δυο μετα χα

ρασ λεγοντεσ κε και τα

δαιμονια υποτασσε

ται ημιν εν τω ονομα

τι σου 18ειπεν δε αυτοισ

εθεωρουν τον σατα

ναν εκ του ουρανου ωσ

αστραπην πεσοντα

19ιδου δεδωκα υμιν τη̅

εξουσιαν του πατειν

επανω οφεων και σκορ

πιων και επι πασαν τη̅

δυναμιν την του εχθρου

και ουδεν υμασ ου μη

αδικηση 20πλην εν του

τω μη χαιρετε οτι τα

πνευματα υμιν υπο

τασσετε χαιρετε δε

οτι τα ονοματα υμω̅

ενγεγραπται εν τοισ

ουρανοισ 21εν αυτη

τη ωρα ηγαλλιασατο τω

πνευματι τω αγιω και

ειπεν εξομολογουμαι

σοι πατερ κε του ουρα

νου και τησ γησ οτι α

πεκρυψασ ταυτα απο

σοφων και συνετων

και απεκαλυψασ αυτα

νηπιοισ ναι ο πατηρ ο

τι ουτωσ ευδοκια εγε

νετο εμπροσθεν σου

22παντα μοι παρεδοθη

υπο του πατροσ μου και

ουδεισ γεινωσκει τισ

εστιν ο υιοσ ει μη ο πα

τηρ και τισ εστιν ο πα

τηρ ει μη ο υιοσ και ω α̅

βουληται ο υιοσ αποκα

λυψαι 23και στραφεισ

προσ τουσ μαθητασ

κατ ιδιαν ειπεν μακα

ριοι οι οφθαλμοι οι

βλεποντεσ α βλεπετε

24λεγω γαρ υμιν οτι πολ

λοι προφηται και βασι

λεισ ηθελησαν ιδειν

α υμεισ βλεπετε και ου

κ ειδαν και ακουσαι μου

α ακουετε και ουκ ηκου

σαν 25και ιδου νομικοσ

τισ ανεστη εκπειραζω̅

αυτον λεγων διδασκα

λε τι ποιησασ ζωην

αιωνιον κληρονομη

σω 26ο δε ειπεν προσ αυ

τον εν τω νομω τι γε

γραπται πωσ αναγει

νωσκεισ 27ο δε αποκρι

θεισ ειπεν αγαπησεισ

κν τον θν εξ ολησ καρ

διασ σου εν ολη τη ψυ

χη σου και εν ολη τη ι

σχυι σου και εν ολη τη

διανοια σου και τον πλη

σιον σου ωσ σεαυτον

28ειπεν δε αυτω ορθωσ

απεκριθησ τουτο ποι

ει και ζηση 29ο δε θελω̅

δικαιωσαι εαυτον ει

πεν προσ τον ιν και τισ

εστιν μου πλησιον

Leaf 639r - Luke 10:30+ (image )

30υπολαβων ο ισ ειπεν

ανθρωποσ τισ κατε

βαινεν απο ιερουσαλημ

εισ ιερειχω και λησταισ

περιεπεσεν οι και εκ

δυσαντεσ αυτον και

πληγασ επιθεντεσ α

πηλθον αφεντεσ η

μιθανη 31κατα συγκυ

ριαν δε ιερευσ τισ {κα

ταβαινεν} τη οδω εκει

νη και ιδων αυτον α̅

τιπαρηλθεν 32ομοιωσ

δε και λευειτησ κατα

τον τοπον ελθων και

ιδων αντιπαρηλθεν

33σαμαρειτησ δε τισ ο

δευων ηλθεν κατ αυ

τον και ιδων εσπλαγ

χνισθη 34και προσελθω̅

κατεδησε τα τραυμα

τα αυτου επιχεων ε

λαιον και οινον επιβι

βασασ δε αυτον επι το

ιδιον κτηνοσ ηγαγε̅

αυτον εισ πανδοχει

ον και εμεμεληθη αυ

του 35και επι την αυριο̅

εκβαλων εδωκεν δυ

ο δηναρια τω πανδο

χει και ειπεν επιμε

ληθητι αυτου και ο τι

εαν προσδαπανησησ

εγω εν τω επανερχε

σθαι με αποδωσω σοι

36τισ τουτων των τρι

ων πλησιον δοκει σοι

γεγονεναι του εμπε

σοντοσ εισ τουσ λη

στασ 37ο δε ειπεν ο ποι

ησασ το ελεοσ μετ αυ

του ειπεν δε αυτω

ισ πορευου και συ ποι

ει ομοιωσ 38εν δε τω

πορευεσθαι αυτουσ

αυτοσ εισηλθεν εισ

κωμην τινα γυνη δε

τισ ονοματι μαρθα υ

πεδεξατο αυτον 39και

τηδε ην αδελφη κα

λουμενη μαρια η και

παρακαθεσθεισα προσ

τουσ ποδασ του κυ η

κουεν τον λογον αυ

του 40η δε μαρθα περιε

σπατο περι πολλην

διακονιαν επιστασα

δε ειπεν κε ου μελει

σοι οτι η αδελφη μου

μονην με κατελειπε̅

διακονειν ειπε ουν

αυτη ινα μοι συναν

τιλαβηται 41αποκριθεισ

δε ειπεν αυτη ο κσ μαρ

θα μαρθα μεριμνασ και

θορυβαζη περι πολλα

42ολιγων δε χρεια εστιν

η ενοσ μαριαμ γαρ την α

γαθην μεριδα εξελε

ξατο ητισ ουκ αφαιρε

θησεται αυτησ

1και εγενετο εν τω ειναι

αυτον εν τοπω τινι

προσευχομενον ωσ

επαυσατο ειπεν τισ

των μαθητων αυτου

προσ αυτον κε διδαξο̅

ημασ προσευχεσθαι

καθωσ και ιωανησ εδι

δαξε τουσ μαθητασ αυ

του 2ειπεν δε αυτοισ

οταν προσευχησθε

λεγετε πατερ αγιασθη

τω το ονομα σου ελθε

τω η βασιλεια σου 3το̅

αρτον ημων τον επι

ουσιον διδου ημειν

το καθ ημεραν 4και αφεσ

ημιν τασ αμαρτιασ η

μων και γαρ αυτοι αφει

ομεν παντι οφειλον

τι ημιν και μη εισενεγ

κησ ημασ εισ πειρασμο̅

5και ειπεν προσ αυτουσ

τισ εξ υμων εξει φιλο̅

και πορευσεται προσ

αυτον μεσονυκτιου

και ειπη αυτω φιλε

χρησον μοι τρεισ αρτουσ

6επειδη φιλοσ μου πα

ρεγενετο εξ οδου προσ

με και ουκ εχω ο παρα

θησω αυτω 7κακεινοσ

εσωθεν αποκριθεισ

ειπη μη μοι κοπουσ πα

ρεχε ηδη η θυρα κεκλει

σται και τα παιδια μου

μετ εμου εισ την κοι

την εισιν ου δυναμαι

αναστασ δουναι σοι

8λεγω υμιν ει και ου δω

σει αυτω αναστασ δι

α το ειναι φιλον αυτου

δια γε την αναιδειαν

αυτου εγερθεισ δωσει

αυτω οσων χρηζει 9κα

γω υμιν λεγω υμιν λε

αιτειτε και δοθησεται

υμιν ζητειτε και ευ

ρησετε κρουετε και α

νοιγησεται υμιν 10πασ

γαρ ο αιτων λαμβανει

και ο ζητων ευρισκει

και τω κρουοντι ανοι

γεται 11τινα δε εξ υμω̅

αιτησει τον πατερα

______

31^{κατεβαινεν}

Leaf 639v - Luke 11:11+ (image )

ο υιοσ ιχθυν και αντι

ιχθυοσ οφιν αυτω ε

πιδωσει 12η και αιτησει

ωον επιδωσει αυτω

σκορπιον 13ει ουν υμεισ

πονηροι υπαρχοντεσ

οιδατε δοματα αγαθα

διδοναι τοισ τεκνοισ

υμων ποσω μαλλον

ο πατηρ ο εξ ουρανου

δωσει πνα αγιον τοισ

αιτουσιν αυτον

14και ην εκβαλλων δαι

μονιον κωφον εγε

νετο δε του δαιμονι

ου εξελθοντοσ ελα

λησεν ο κωφοσ και ε

θαυμασαν οι οχλοι

15τινεσ δε εξ αυτων ει

παν εν βεεζεβουλ τω

αρχοντι των δαιμο

νιων εκβαλλει τα δαι

μονια 16ετεροι δε πει

ραζοντεσ {σημειου}

εξ ουρανου εζητου̅

παρ αυτου 17αυτοσ δε

ειδωσ αυτων τα δια

νοηματα ειπεν αυτοισ

πασα βασιλεια εφ εαυ

την διαμερισθεισα ε

ρημουται και οικοσ

επι οικον πειπτει 18ει

δε και ο σατανασ εφ ε

αυτον διεμερισθη

πωσ σταθησεται η

βασιλεια αυτου οτι

λεγετε εν βεεζεβουλ

εκβαλλειν με τα δαι

μονια 19ει δε εγω εν βε

εζεβουλ εκβαλλω τα

δαιμονια οι υιοι υμω̅

εν τινι εκβαλλουσι̅

δια τουτο αυτοι υμω̅

κριται εσονται 20ει δε

εν δακτυλω θυ εγω

εκβαλλω τα δαιμονι

α αρα εφθασεν εφ υ

μασ η βασιλεια του θυ

21οταν ο ισχυροσ καθω

πλισμενοσ φυλασση

την εαυτου αυλην εν

ειρηνη εστιν τα υπαρ

χοντα αυτου 22επαν δε

ισχυροτεροσ αυτου

επελθων νικηση αυ

τον την πανοπλειαν

αυτου αιρει εφ η επε

ποιθει και τα σκυλα αυ

του διαδιδωσιν 23ο μη

ων μετ εμου κατ εμου

εστιν και ο μη συναγω̅

μετ εμου σκορπιζει

24οταν το ακαθαρτον

πνευμα εξελθη απο

του ανθρωπου διερχε

ται δι ανυδρων τοπω̅

ζητουν αναπαυσιν

και μη ευρισκον τοτε

λεγει υποστρεψω εισ

τον οικον μου οθεν ε

ξηλθον 25και ελθον ευ

ρισκει σχολαζοντα

σεσαρωμενον και κε

κοσμημενον 26τοτε πο

ρευεται και παραλαμ

βανει ετερα πνευμα

τα πονηροτερα εαυτου

επτα και εισελθοντα

κατοικει εκει και γει

νεται τα εσχατα του

ανθρωπου εκεινου

χειρονα των πρωτων

27εγενετο δε εν τω λεγει̅

αυτον ταυτα επαρασα

τισ φωνην γυνη εκ του

οχλου ειπεν αυτω μα

καρια η κοιλια η βαστα

σα σε και μαστοι ουσ ε

θηλασασ 28αυτοσ δε ει

πεν μενουν μακαριοι

οι ακουοντεσ τον λο

γον του θυ και φυλασ

σοντεσ 29των δε οχλω̅

επαθροιζομενων ηρ

ξατο λεγειν η γενεα αυ

τη γενεα πονηρα εστι̅

σημειον ζητει και ση

μειον ου δοθησεται

αυτη ει μη το σημειο̅

ιωνα 30καθωσ γαρ εγενε

το ο ιωνασ τοισ νινευ

ειταισ σημειον ουτωσ

εσται και ο υιοσ του α̅

θρωπου τη γενεα ταυ

τη 31βασιλισσα νοτου ε

γερθησεται εν τη κρι

σει μετα των ανδρω̅

τησ γενεασ ταυτησ και

κατακρινει αυτουσ

οτι ηλθεν εκ των περα

των τησ γησ ακουσαι

την σοφιαν σολομω

νοσ και ιδου πλειον σο

λομωνοσ ωδε 32ανδρεσ

νινευειται αναστη

σονται εν τη κρισει με

τα τησ γενεασ ταυτησ

και κατακρινουσιν αυ

την οτι μετενοησαν

εισ το κηρυγμα ιωνα

και ιδου πλειον ιωνα

ωδε 33ουδεισ λυχνο̅

αψασ εισ κρυπτην τι

θησιν ουδε υπο τον

μοδιον αλλ επι την

λυχνιαν ινα οι εισπο

______

16^{σημειο̅}

Leaf 640r - Luke 11:33+ (image )

ρευομενοι το φωσ βλε

πωσιν 34ο λυχνοσ του

σωματοσ εστιν ο οφθαλ

μοσ σου οταν ο οφθαλ

μοσ σου απλουσ η και

ολον το σωμα σου φω

τεινον εστιν επαν δε

πονηροσ η και το σωμα

σου σκοτεινον 35σκοπει

ουν μη το φωσ το εν

σοι σκοτοσ εστιν 36ει ου̅

το σωμα σου ολον φω

τεινον μη εχον μεροσ

τι σκοτεινον εσται φω

τεινον ολον ωσ οταν

ο λυχνοσ εν τη αστρα

πη φωτιζη σε 37εν δε

τω λαλησαι ερωτα αυ

τον φαρεισαιοσ οπωσ

αριστηση παρ αυτω εισ

ελθων δε ανεπεσεν 38ο

δε φαρεισαιοσ ιδων ε

θαυμασεν οτι ου πρω

τον εβαπτισθη προ του

αριστου 39ειπεν δε ο κσ

προσ αυτον νυν υμεισ

οι φαρεισαιοι το εξω

θεν του ποτηριου και

του πινακοσ καθαρι

ζετε το δε εσωθεν υ

μων γεμει αρπαγησ και

πονηριασ 40αφρονεσ

ουκ ο ποιησασ το εξω

θεν και το εσωθεν εποι

ησεν 41πλην τα ενοντα

δοτε ελεημοσυνην

και ιδου παντα καθα

ρα υμιν εστιν 42αλλα

ουαι υμιν τοισ φαρει

σαιοισ οτι αποδεκατου

τε το ηδυοσμον και το

πηγανον και παν λα

χανον και παρερχεσθε

την κρισιν και την αγα

πην {} ταυτα δε εδει ποι

ησαι κακεινα μη παρει

ναι 43ουαι υμιν τοισ

φαρεισαιοισ οτι αγα

πατε την πρωτοκαθε

δριαν εν ταισ συναγω

γαισ και τουσ ασπασμουσ

εν ταισ αγοραισ 44ου

αι υμιν οτι εστε ωσ τα

μνημεια τα αδηλα και

οι ανθρωποι οι περιπα

τουντεσ επανω ουκ οι

δασιν 45αποκριθεισ δε

τισ των νομικων λε

γει αυτω διδασκαλε ταυ

τα λεγων και ημασ υβρι

ζεισ 46ο δε ειπεν και υ

μιν τοισ νομικοισ ου

αι οτι φορτιζε τουσ

ανθρωπουσ φορτια

δυσβαστακτα και αυτοι

υμεισ ενι των δακτυ

λων υμων ου προσψαυ

ετε τοισ φορτιοισ

47ουαι υμιν οτι οικοδο

μειτε τα μνημεια τω̅

προφητων οι δε πατε

ρεσ υμων απεκτεινα̅

αυτουσ 48αρα μαρτυρεσ

εστε και συνευδοκει

τε τοισ εργοισ των πα

τερων υμων οτι αυτοι

μεν απεκτειναν αυτουσ

υμεισ δε οικοδομειτε

49δια τουτο και η σοφι

α του θυ ειπεν αποστε

λω εισ αυτουσ προφη

τασ και αποστολουσ

και εξ αυτων αποκτε

νουσιν και διωξουσι̅

50ινα εκζητηθη το αιμα

παντων των προφη

των το εκκεχυμενο̅

απο καταβολησ κοσμου

απο τησ γενεασ ταυτησ

51απο αιματοσ αβελ εωσ

αιματοσ ζαχαριου του

απολομενου μεταξυ

του θυσιαστηριου και

του οικου ναι λεγω υ

μιν εκζητηθησεται

απο τησ γενεασ ταυ

τησ 52ουαι υμιν τοισ

νομικοισ οτι ηρατε τη̅

κλειδα τησ γνωσεωσ

αυτοι ουκ εισηλθατε

και τουσ εισερχομενουσ

εκωλυσατε 53κακει

θεν εξελθοντοσ αυτου

ηρξαντο οι γραμματεισ

και οι φαρεισαιοι δει

νωσ ενεχειν και απο

στοματιζειν αυτον

περι πλειονων 54ενε

δρευοντεσ αυτον θη

ρευσαι τι εκ του στο

ματοσ αυτου 1εν οισ

επισυναχθεισων τω̅

μυριαδων του οχλου

ωστε καταπατειν αλ

ληλουσ ηρξατο λεγει̅

προσ τουσ μαθητασ

αυτου πρωτον προσ

εχετε εαυτοισ απο

τησ ζυμησ ητισ εστι̅

υποκρισισ των φαρει

σαιων 2ουδεν δε συγκε

καλυμμενον εστιν

ο ουκ αποκαλυφθησε

ται και κρυπτον ο ου

γνωσθησεται 3ανθ ων

οσα εν τη σκοτια ει

______

42^{του θυ}

Leaf 640v - Luke 12:3+ (image )

πατε εν τω φωτι α

κουσθησεται και ο προσ

το ουσ ελαλησατε εν

τοισ ταμειοισ κηρυ

χθησεται επι των δω

ματων 4λεγω δε υμι̅

τοισ φιλοισ μου μη

φοβηθητε απο των

αποκτεινοντων το

σωμα και μετα ταυτα

μη εχοντων περισσο

τερον τι ποιησαι 5υπο

δειξω δε υμιν τινα φο

βηθητε φοβηθητε

τον μετα το αποκτει

ναι εχοντα εξουσια̅

εμβαλειν εισ την γε

ενναν ναι λεγω υμιν

τουτον φοβηθητε

6ουχι πεντε στρουθι

α πωλουνται ασσαρι

ων δυο και εν εξ αυτω̅

ουκ εστιν επιλελησ

μενον ενωπιον του

θυ 7αλλα και αι τριχεσ

τησ κεφαλησ υμων

πασαι ηριθμηνται μη

φοβεισθε πολλων στρου

θιων διαφερετε

8λεγω δε υμιν πασ οσ

αν ομολογησει εν εμοι

εμπροσθεν των αν

θρωπων και ο υιοσ του

ανθρωπου ομολογη

σει εν αυτω εμπροσθε̅

των αγγελων του θυ

9ο δε αρνησαμενοσ με

ενωπιον των ανθρω

πων απαρνηθησεται

ενωπιον των αγγε

λων του θυ 10και πασ

οσ ερει λογον εισ τον

υιον του ανθρωπου

αφεθησεται αυτω

τω δε εισ το αγιον πνευ

μα βλασφημησαντι

ουκ αφεθησεται 11οτα̅

δε εισφερωσιν υμασ

επι τασ συναγωγασ

και τασ αρχασ και τασ

εξουσιασ μη μεριμνη

σητε πωσ η τι απολο

γησησθε η τι ειπητε

12το γαρ αγιον πνευμα

διδαξει υμασ εν αυτη

τη ωρα α δει ειπειν

13ειπεν δε τισ εκ του ο

χλου αυτω διδασκαλε

ειπε τω αδελφω μου

μερισασθαι μετ εμου

την κληρονομιαν 14ο δε

ειπεν αυτω ανθρωπε

τισ με κατεστησεν κρι

την η μεριστην εφ υ

μασ 15ειπεν δε προσ αυ

τουσ ορατε και φυλασ

σεσθε απο πασησ πλε

ονεξιασ οτι ουκ εν τω

περισσευειν τινι η ζω

η αυτου εστιν εκ τω̅

υπαρχοντων αυτω

16ειπεν δε παραβολην

προσ αυτουσ λεγων

ανθρωπου τινοσ πλου

σιου ευφορησεν η χω

ρα 17και διελογιζετο εν

αυτω λεγων τι ποιη

σω οτι ουκ εχω που συ̅

αξω τουσ καρπουσ μου

18και ειπεν τουτο ποι

ησω καθελω μου τασ

αποθηκασ και μειζο

νασ οικοδομησω και

συναξω εκει παντα

τον σειτον και τα αγα

θα μου 19και ερω τη ψυ

χη μου ψυχη εχεισ πολ

λα αγαθα κειμενα εισ

ετη πολλα αναπαυου

φαγε πιε ευφραινου

20ειπεν δε αυτω ο θσ α

φρων ταυτη τη νυκτι

την ψυχην σου αιτου

σιν απο σου α δε ητοιμα

σασ τινι εσται 21ουτωσ

ο θησαυριζων αυτω

και μη εισ θν πλουτω̅

22ειπεν δε προσ τουσ μα

θητασ δια τουτο λεγω

υμιν μη μεριμνατε

τη ψυχη τι φαγητε

μηδε τω σωματι υμω̅

τι ενδυσησθε 23η γαρ ψυ

χη πλειον εστιν τησ

τροφησ και το σωμα

του ενδυματοσ 24κατα

νοησατε τουσ κορακασ

οτι ου σπειρουσιν ου

δε θεριζουσιν οισ ου

κ εστιν ταμειον ουδε

αποθηκη και ο θσ τρε

φει αυτουσ ποσω μαλ

λον υμεισ διαφερετε

των πετεινων 25τισ δε

εξ υμων μεριμνων

δυναται επι την ηλι

κιαν αυτου προσθειναι

πηχυν 26ει ουν ουδε ε

λαχιστον δυνασθε τι

περι των λοιπων με

ριμνατε 27κατανοησα

τε τα κρινα πωσ αυξα

νει ου κοπια ουδε νη

θει λεγω δε υμιν ουδε

σολομων εν παση τη

δοξη αυτου περιεβα

Leaf 641r - Luke 12:27+ (image )

λετο ωσ εν τουτων

28ει δε εν αγρω τον χορ

τον οντα σημερον και

αυριον εισ κλειβανον

βαλλομενον ο θσ ουτωσ

αμφιαζει ποσω μαλ

λον υμασ ολιγοπιστοι

29και υμεισ μη ζητειτε

τι φαγητε και τι πιη

τε και μη μετεωριζε

σθε 30ταυτα γαρ παντα

τα εθνη του κοσμου ε

πιζητουσιν υμων δε

ο πατηρ οιδεν οτι χρη

ζετε τουτων 31πλην

ζητειτε την βασιλει

αν αυτου και ταυτα

προστεθησεται υμι̅

32μη φοβου το μεικρο̅

ποιμνιον οτι ευδοκη

σεν ο πατηρ υμων δου

ναι υμιν την βασιλεια̅

33πωλησατε τα υπαρχο̅

τα υμων και δοτε ελε

ημοσυνην ποιησατε

εαυτοισ βαλλαντια

μη παλαιουμενα θη

σαυρον ανεκλειπτο̅

εν τοισ ουρανοισ οπου

κλεπτησ ουκ εγγιζει

ουδε σησ διαφθειρει

34οπου γαρ εστιν ο θη

σαυροσ υμων εκει και

η καρδια υμων εσται

35εστωσαν υμων αι ο

σφυαισ περιεζωσμε

ναι και οι λυχνοι καιο

μενοι 36και υμεισ ομοι

οι ανθρωποισ προσδε

χομενοισ τον κν εαυ

των ποτε αναλυση εκ

των γαμων ινα ελθον

τοσ και κρουσαντοσ

ευθεωσ ανοιξωσιν αυ

τω 37μακαριοι οι δου

λοι εκεινοι ουσ ελθω̅

ο κσ ευρησει γρηγορου̅

τασ αμην λεγω υμιν

οτι περιζωσεται και

ανακλινει αυτουσ και

παρελθων διακονησει

αυτοισ 38καν εν τη δευ

τερα καν εν τη τριτη

φυλακη ελθη και ευρη

ουτωσ μακαριοι εισι̅

εκεινοι 39τουτο δε γει

νωσκετε οτι ει ηδει

ο οικοδεσποτησ ποια

ωρα ο κλεπτησ ερχε

ται εγρηγορησεν αν και

ουκ αφηκεν διορυχθη

ναι τον οικον αυτου

40και υμεισ γεινεσθε ετοι

μοι οτι η ωρα ου δοκει

τε ο υιοσ του ανθρωπου

ερχεται 41ειπεν δε ο

πετροσ κε προσ ημασ

την παραβολην ταυτη̅

λεγεισ η και προσ παν

τασ 42και ειπεν ο κσ τισ

αρα εστιν ο πιστοσ οι

κονομοσ ο φρονιμοσ

ον καταστησει ο κσ ε

πι τησ θεραπειασ αυτου

του διδοναι εν καιρω

σειτομετριον 43μακα

ριοσ ο δουλοσ εκεινοσ

ον ελθων ο κσ αυτου

ευρησει ποιουντα ου

τωσ 44αληθωσ λεγω υμι̅

οτι επι πασιν τοισ υ

παρχουσιν αυτου κα

ταστησει αυτον 45εαν

δε ειπη ο δουλοσ εκει

νοσ εν τη καρδια αυτου

χρονιζει ο κσ μου ερ

χεσθαι και αρξηται τυ

πτειν τουσ παιδασ και

τασ παιδισκασ εσθιειν

τε και πεινειν και με

θυσκεσθαι 46ηξει ο κσ του

δουλου εκεινου εν η

μερα η ου προσδοκα και

εν ωρα η ου γεινωσκει

και διχοτομησει αυ

τον και το μεροσ αυτου

μετα των απιστων

θησει 47εκεινοσ δε ο δου

λοσ ο γνουσ το θελημα

του κυ αυτου και μη ε

τοιμασασ η ποιησασ

προσ το θελημα αυτου

δαρησεται πολλασ 48ο

δε μη γνουσ ποιησασ

δε αξια πληγων δαρη

σεται ολιγασ παντι δε

ω εδοθη πολυ πολυ ζη

τηθησεται παρ αυτου

και ω παρεθεντο πολυ

περισσοτερον αιτησου

σιν αυτον 49πυρ ηλθο̅

βαλειν επι την γην και

τι θελω ει ηδη ανηφθη

50βαπτισμα δε εχω βα

πτισθηναι και πωσ συ̅

εχομαι εωσ οτου τε

λεσθη 51δοκειτε οτι ει

ρηνην παρεγενομη̅

δουναι εν τη γη ουχι

λεγω υμιν αλλ η διαμε

ρισμον 52εσονται γαρ

απο του νυν πεντε

εν ενι οικω διαμεμε

ρισμενοι τρεισ επι δυσι̅

και δυο επι τρισιν 53δι

αμερισθησονται πα

Leaf 641v - Luke 12:53+ (image )

τηρ επι υιω και υιοσ ε

πι πατρι μητηρ επι θυ

γατερα και θυγατηρ ε

πι την μητερα πενθε

ρα επι την νυμφην αυ

τησ και νυμφη επι τη̅

πενθεραν 54ελεγεν

δε και τοισ οχλοισ ο

ταν ιδητε νεφελην

ανατελλουσαν επι

δυσμων ευθεωσ λεγε

τε οτι ομβροσ ερχεται

και γεινεται ουτωσ

55και οταν νοτον πνε

οντα λεγετε οτι καυ

σων εσται και γεινε

ται 56υποκριται το προ

σωπον τησ γησ και του

ουρανου οιδατε δοκι

μαζειν τον καιρον

δε τουτον πωσ ουκ οι

δατε δοκιμαζειν

57τι δε και αφ εαυτων

ου κρεινετε το δικαι

ον 58ωσ γαρ υπαγεισ με

τα του αντιδικου σου

επ αρχοντα εν τη ο

δω δοσ εργασιαν απηλ

λαχθαι αυτου μηπο

τε κατασυρη σε προσ το̅

κριτην και ο κριτησ

σε παραδωσει τω πρα

κτορι και ο πρακτωρ σε

βαλει εισ φυλακην 59λε

γω σοι ου μη εξελθησ

εκειθεν εωσ και το ε

σχατον λεπτον απο

δωσ 1παρησαν δε τι

νεσ εν αυτω τω καιρω

απαγγελλοντεσ αυτω

περι των γαλειλαιω̅

ων το αιμα πειλατοσ

εμειξεν μετα των θυ

σιων αυτων 2και απο

κριθεισ ειπεν αυτοισ

δοκειτε οτι οι γαλειλαι

οι ουτοι αμαρτωλοι

παρα παντασ τουσ γα

λειλαιουσ εγενοντο

οτι ταυτα πεπονθα

σιν 3ουχι λεγω υμιν αλλ ε

αν μη μετανοητε πα̅

τεσ ομοιωσ απολεισθε

4η εκεινοι οι δεκαοκτω

εφ ουσ επεσεν ο πυρ

γοσ εν τω σιλωαμ και

απεκτεινεν αυτουσ

δοκειτε οτι αυτοι ο

φειλεται εγενοντο

παρα παντασ τουσ αν

θρωπουσ τουσ κατοι

κουντασ ιερουσαλημ

5ουχι λεγω υμιν αλλ ε

αν μη μετανοητε πα̅

τεσ ωσαυτωσ απολει

σθε 6ελεγεν δε ταυτη̅

την παραβολην συκη̅

ειχεν τισ πεφυτευ

μενην εν τω αμπελω

νι αυτου και ηλθεν

ζητων καρπον εν αυ

τη και ουχ ευρεν 7ειπε̅

δε προσ τον αμπελουρ

γον ιδου τρια ετη α

φ ου ερχομαι ζητων

καρπον εν τη συκη

ταυτη και ουχ ευρισκω

εκκοψον αυτην ινα

τι και {τον τοπον} καταρ

γει 8ο δε αποκριθεισ

λεγει αυτω κε αφεσ

αυτην και τουτο το

ετοσ εωσ οτου σκαψω

περι αυτην και βαλω

κοπρια 9καν μεν ποιη

ση καρπον εισ το μελ

λον ει δε μη γε εκκο

ψεισ αυτην 10ην δε

διδασκων εν μια τω̅

συναγωγων εν τοισ

σαββασιν 11και ιδου γυ

νη πνευμα εχουσα α

σθενειασ {} δεκαοκτω

και ην συγκυπτουσα

και μη δυναμενη ανα

κυψαι εισ το παντε

λεσ 12ιδων δε αυτην ο

ισ προσεφωνησεν

και ειπεν αυτη γυναι

απολελυσαι τησ ασθε

νειασ σου 13και επεθη

κεν αυτη τασ χειρασ

και παραχρημα ανορ

θωθη και εδοξαζεν το̅

θν 14αποκριθεισ δε ο αρ

χισυναγωγοσ αγανακτω̅

οτι τω σαββατω εθε

ραπευσεν ο ισ ελεγεν

τω οχλω οτι εξ ημεραι

εισιν {} δει εργαζεσθαι

εν αυταισ ουν ερχομε

νοι θεραπευεσθε και

μη τη ημερα του σαβ

βατου 15απεκριθη δε

αυτω ο κσ και ειπεν

υποκριται εκαστοσ υ

μων τω σαββατω ου

λυει τον βουν αυτου

η τον ονον απο τησ φα

τνησ και {απαγων} ποτι

ζει 16ταυτην δε θυγα

τερα αβρααμ ουσαν ην

εδησεν ο σατανασ ιδου

δεκα και οκτω ετη ου

κ εδει λυθηναι απο του

δεσμου τουτου τη η

______

7^{την γην} 11^{ετη} 14^{εν αισ} 15^{απαγαγων}

Leaf 642r - Luke 13:16+ (image )

μερα του σαββατου 17και

ταυτα λεγοντοσ αυτου

κατησχυνοντο παν

τεσ οι αντικειμενοι

αυτω και πασ ο οχλοσ

εχαιρεν επι πασιν τοισ

ενδοξοισ τοισ γενομε

νοισ υπ αυτου 18ελε

γεν ουν τινι ομοια ε

στιν η βασιλεια του θυ

και τινι ομοιωσω αυ

την 19ομοια εστιν κοκ

κω σιναπεωσ ον λαβω̅

ανθρωποσ εβαλεν εισ

κηπον εαυτου και ηυ

ξησεν και εγενετο εισ

δενδρον και τα πετει

να του ουρανου κατε

σκηνωσεν εν τοισ κλα

δοισ αυτου 20και παλι̅

ειπεν τινι ομοιωσω

την βασιλειαν του θυ

21ομοια εστιν ζυμη ην

λαβουσα γυνη εκρυψε̅

εισ αλευρου σατα τρια

εωσ ου εζυμωθη ολο̅

22και διεπορευετο κα

τα πολεισ και κωμασ

διδασκων και πορεια̅

{πορειαν} ποιουμενοσ

εισ {εροσολυμα} 23ειπεν

δε τισ αυτω κε ει ολι

γοι οι σωζομενοι ο δε

ειπεν προσ αυτουσ 24α

γωνιζεσθε εισελθει̅

δια τησ στενησ θυ

ρασ οτι πολλοι λεγω υ

μιν ζητησουσιν εισ

ελθειν και ουκ ισχυσου

σιν 25αφ ου αν εγερθη ο

οικοδεσποτησ και α

ποκλειση την θυραν

και αρξησθε εξω εστα

ναι και κρουειν την θυ

ραν λεγοντεσ κε ανοι

ξον ημιν και αποκριθεισ

ερει υμιν ουκ οιδα υμασ

ποθεν εστε 26τοτε αρ

ξεσθε λεγειν εφαγο

μεν ενωπιον σου και

επιομεν και εν ταισ πλα

τειαισ ημων εδιδαξασ

27και ερει λεγων υμιν ου

κ οιδα ποθεν εστε απο

στητε απ εμου παντεσ

εργαται αδικιασ 28εκει

εσται ο κλαυθμοσ και

ο βρυγμοσ των οδοντω̅

οταν {οψεσθε} αβρααμ

και ισαακ και ιακωβ και

παντασ τουσ προφη

τασ εν τη βασιλεια του θυ

υμασ δε εκβαλλομενουσ

εξω 29και ηξουσιν απο

ανατολων και δυσμω̅

και απο βορρα και νοτου

και ανακλιθησονται

εν τη βασιλεια του θυ

30και ιδου εισιν εσχατοι

οι εσονται πρωτοι και

εισιν πρωτοι οι εσο

νται εσχατοι 31εν αυ

τη τη ωρα προσηλθαν

τινεσ φαρεισαιοι λεγο̅

τεσ αυτω εξελθε και

πορευου εντευθεν ο

τι ηρωδησ θελει σε απο

κτειναι 32και ειπεν αυ

τοισ πορευθεντεσ ει

πατε τη αλωπεκι ταυ

τη ιδου εκβαλλω δαι

μονια και ιασεισ απο

τελω σημερον και αυ

ριον και τη τριτη ημε

ρα τελειουμαι 33πλην

δει με σημερον και αυ

ριον και τη εχομενη

πορευεσθαι οτι ουκ εν

δεχεται προφητην

απολεσθαι εξω ιερου

σαλημ 34ιερουσαλημ

ιερουσαλημ η αποκτει

νουσα τουσ προφητασ

και λιθοβολουσα τουσ

απεσταλμενουσ προσ

αυτην ποσακισ ηθε

λησα επισυναξαι τα τε

κνα σου ον τροπον ορ

νισ την εαυτησ νοσ

σιαν υπο τασ πτερυγασ

και ουκ ηθελησατε 35ιδου α

φιεται υμιν ο οικοσ υμω̅

λεγω δε υμιν ου μη ι

δητε με εωσ ειπητε

ευλογημενοσ ο ερχο

μενοσ εν ονοματι κυ

1και εγενετο εν τω ελ

θειν αυτον εισ οικον

τινοσ των αρχοντω̅

φαρεισαιων σαββατω

φαγειν αρτον και αυτοι

ησαν παρατηρουμενοι

αυτον 2και ιδου ανθρω

ποσ τισ ην υδρωπικοσ

εμπροσθεν αυτου

3και αποκριθεισ ο ισ ει

πεν προσ τουσ νομι

κουσ και φαρεισαιουσ

λεγων {εξεστ} τω σαββα

τω θεραπευσαι η ου

4οι δε ησυχασαν και ε

πιλαβομενοσ ιασατο

αυτον και απελυσεν

5και προσ αυτουσ ειπε̅

τινοσ υμων υιοσ η βουσ

εισ φρεαρ πεσειται και

______

22^{} {ιεροσολυμα} 28^{οψησθε} 3^{εξεστιν}

Leaf 642v - Luke 14:5+ (image )

ουκ ευθεωσ ανασπα

σει αυτον εν ημερα του

σαββατου 6και ουκ ισχυ

σαν ανταποκριθηναι

προσ ταυτα 7ελεγεν

δε προσ τουσ κεκλημε

νουσ παραβολην επε

χων πωσ τασ πρωτο

κλισιασ εξελεγοντο

λεγων προσ αυτουσ

8οταν κληθησ υπο τι

νοσ εισ γαμουσ μη κα

τακλιθησ εισ την πρω

τοκλισιαν μηποτε εν

τειμοτεροσ σου η κε

κλημενοσ υπ αυτου

9και ελθων ο σε και αυτο̅

καλεσασ ερει σοι δοσ

τουτω τοπον και το

τε αρξη μετα αισχυνησ

τον εσχατον τοπον

κατεχειν 10αλλ οταν

κληθεισ πορευθεισ α

ναπεσε εισ τον εσχα

τον τοπον ινα οταν

ελθη ο κεκληκωσ σε

ερει σοι φιλε προσανα

βηθι {α} τοτε εσται σοι

δοξα ενωπιον παντω̅

των συνανακειμε

νων σοι 11οτι πασ ο υ

ψων εαυτον ταπεινω

θησεται και ο ταπεινω̅

εαυτον υψωθησεται

12ελεγεν δε και τω κεκλη

κοτι αυτον οταν ποι

ησ αριστον η δειπνον

μη φωνει τουσ φιλουσ

σου μηδε τουσ αδελ

φουσ σου μηδε τουσ

συγγενισ σου μη γειτο

νασ πλουσιουσ μηπο

τε και αυτοι αντικαλε

σωσιν σε και γενηται

ανταποδομα σοι 13αλλ ο

ταν δοχην ποιησ καλει

πτωχουσ αναπειρουσ

χωλουσ τυφλουσ 14και

μακαριοσ εση οτι ουκ ε

χουσιν ανταποδουναι

σοι ανταποδοθησεται

γαρ σοι εν τη αναστασει

των δικαιων 15ακου

σασ δε τισ των συνα

νακειμενων ταυτα ει

πεν αυτω μακαριοσ

οστισ φαγεται αρτο̅

εν τη βασιλεια του θυ

16ο δε ειπεν αυτω ανθρω

ποσ τισ εποιει δειπνο̅

{μεγα} και εκαλεσεν πολ

λουσ 17και απεστειλεν

τον δουλον αυτου τη

ωρα του δειπνου ειπει̅

τοισ κεκλημενοισ ερ

χεσθε οτι ηδη ετοιμα

εστιν 18και ηρξαντο α

πο μιασ παντεσ παραι

τεισθαι ο πρωτοσ ειπε̅

αυτω αγρον ηγορασα

και εχω αναγκη εξελ

θων ιδειν αυτον ερω

τω σε εχε με παρητημε

νον 19και ετεροσ ειπεν

ζευγη βοων ηγορασα

πεντε και πορευομαι

δοκιμασαι αυτα ερωτω

σε εχε με παρητημενο̅

20και ετεροσ ειπεν γυναι

κα εγημα και δια τουτο

ου δυναμαι ελθειν 21και

παραγενομενοσ ο δου

λοσ απηγγειλεν τω κω

αυτου ταυτα τοτε ορ

γισθεισ ο οικοδεσποτησ

ειπε τω δουλω αυτου

εξελθε ταχεωσ εισ τασ

πλατειασ και ρυμασ τησ

πολεωσ και τουσ πτω

χουσ και αναπειρουσ και

τυφλουσ και χωλουσ

εισαγαγε ωδε 22και ειπεν

ο δουλοσ κε γεγονεν

ο επεταξασ και ετι το

ποσ εστιν 23και ειπεν ο

κσ προσ τον δουλον

εξελθε εισ τασ οδουσ

και φραγμουσ και αναγ

κασον εισελθειν ινα γε

μισθη μου ο οικοσ 24λεγω

γαρ υμιν οτι ουδεισ τω̅

ανδρων εκεινων των

κεκλημενων γευσεται

μου του δειπνου

25συνεπορευοντο δε αυ

τω οχλοι πολλοι και

στραφεισ ειπεν προσ

αυτουσ 26ει τισ ερχεται

προσ με και ου μεισει

τον πατερα εαυτου και

την μητερα και την γυ

ναικα και τα τεκνα και

τουσ αδελφουσ και τασ

αδελφασ ετι τε και τη̅

ψυχην εαυτου ου δυνα

ται ειναι μου μαθητησ

27οστισ ουν {} βασταζει

τον σταυρον εαυτου

και ερχεται οπισω μου

ου δυναται ειναι μου

μαθητησ 28τισ γαρ εξ υ

μων θελων πυργον οι

κοδομησαι ουχι πρω

τον καθισασ ψηφιζει

την δαπανην ει εχει

εισ απαρτισμον 29ινα

______

10^{ανωτερον} 16^{μεγαν} 27^{ου}

Leaf 643r - Luke 14:29+ (image )

μηποτε θεντοσ αυτου

θεμελιον και μη ισχυ

οντοσ εκτελεσαι παν

τεσ οι θεωρουνταισ αρ

ξωνται αυτω εμπαιζει̅

30λεγοντεσ οτι ουτοσ

ο ανθρωποσ ηρξατο οι

κοδομειν και ουκ ισχυ

σεν εκτελεσαι 31η τισ

βασιλευσ πορευομενοσ

ετερω βασιλει συμβα

λειν εισ πολεμον ουχι

καθισασ πρωτον βου

λευσεται ει δυνατοσ ε

σιν εν δεκα χειλιασιν

υπαντησαι τω μετα

εικοσι χειλιαδων ερχο

μενω επ αυτον 32ει δε μη

γε ετι αυτου πορρω ον

τοσ πρεσβειαν αποστει

λασ ερωτα εισ ειρηνην

33ουτωσ ουν πασ εξ υμω̅

οσ ουκ αποτασσεται

πασιν τοισ εαυτου υ

παρχουσιν ου δυναται

ειναι μου μαθητησ

34καλον ουν το αλασ εαν

δε και το αλασ μωραν

θη εν τινι αρτυθησε

ται 35ουτε εισ γην ουτε

εισ κοπριαν ευθετον

εστιν εξω βαλλουσιν

αυτο ο εχων ωτα ακου

ειν ακουετω 1ησαν

δε αυτω εγγιζοντεσ

παντεσ οι τελωναι και οι

αμαρτωλοι ακουειν αυ

του 2και διεγογγυζον

οι τε φαρεισαιοι και οι

γραμματεισ λεγοντεσ

οτι ουτοσ αμαρτωλουσ

προσδεχεται και συν

εσθιει αυτοισ 3ειπεν δε

προσ αυτουσ την παρα

βολην ταυτην λεγων

4τισ ανθρωποσ εξ υμω̅

εχων εκατον προβατα

και {απολεση} εξ αυτω̅

εν ου καταλειπει τα ε

νενηκοντα εννεα εν

τη ερημω και πορευε

ται επι το απολωλοσ ε

ωσ ευρη αυτο 5και ευρω̅

επιτιθησιν επι τουσ ω

μουσ αυτου χαιρων 6και

ελθων εισ τον οικον συγ

καλει τουσ φιλουσ και

τουσ γειτονασ λεγων αυ

τοισ συγχαρητε μοι ο

τι ευρον το προβατον

μου το απολωλοσ 7λεγω

υμιν οτι ουτωσ χαρα

εν τω ουρανω εσται ε

πι ενι αμαρτωλω μετα

νοουντι η επι ενενηκο̅

τα εννεα δικαιοισ οιτι

νεσ ου χρειαν εχουσι̅

μετανοιασ 8η τισ γυνη

δραχμασ εχουσα δεκα

εαν απολεση δραχμην

μιαν ουχι απτει λυχνο̅

και σαροι την οικιαν και

ζητει επιμελωσ εωσ

ου ευρη 9και ευρουσα συγ

καλει τασ φιλασ και γει

τονασ λεγουσα συγχα

ρητε μοι οτι ευρον τη̅

δραχμην ην απωλεσα

10ουτωσ λεγω υμιν γει

νεται χαρα ενωπιον

αγγελων του θυ επι ανι

αμαρτωλω μετανοου̅

τι 11ειπεν δε ανθρωποσ

τισ ειχεν δυο υιουσ 12και

ειπεν ο νεωτεροσ αυτω̅

τω πατρι πατερ δοσ μοι

το επιβαλλον μεροσ τησ

ουσιασ ο δε διειλεν αυ

τοισ τον βιον 13και μετ ου

πολλασ ημερασ συναγα

γων παντα ο νεωτεροσ

υιοσ απεδημησεν εισ

χωραν μακραν και εκει

διεσκορπισεν την ου

σιαν αυτου ζων ασω

τωσ 14δαπανησαντοσ

δε αυτου παντα εγε

νετο λειμοσ ισχυρα

κατα την χωραν εκει

νην και αυτοσ ηρξατο

υστερεισθαι 15και πορευ

θεισ εκολληθη ενι τω̅

πολειτων τησ χωρασ

εκεινησ και επεμψεν

αυτον εισ τουσ αγρουσ

αυτου βοσκειν χοιρουσ

16και επεθυμει χορτασθη

ναι εκ των κερατιων

ων ησθιον οι χοιροι και

ουδεισ εδιδου αυτω

17εισ εαυτον δε ελθων

εφη ποσοι μισθιοι του

πατροσ μου περισσευ

ονται αρτων εγω δε

λειμω ωδε απολλυμαι

18αναστασ πορευσομαι

προσ τον πατερα μου

και ερω αυτω πατερ

ημαρτον εισ τον ου

ρανον και ενωπιον σου

19ουκετι ειμι αξιοσ κλη

θηναι υιοσ σου ποιησο̅

με ωσ ενα των μισθιω̅

σου 20και αναστασ ηλθε̅

προσ τον πατερα εαυ

του ετι δε αυτου μακρα̅

______

4^{απολεσασ}

Leaf 643v - Luke 15:20+ (image )

απεχοντοσ ειδεν αυτο̅

ο πατηρ αυτου και εσπλαγ

χνισθη και δραμων ε

πεπεσεν επι τον τρα

χηλον αυτου και κατε

φιλησεν αυτον 21ειπε̅

δε ο υιοσ αυτω πατερ

ημαρτον εισ τον ουρα

νον και ενωπιον σου

ουκετι ειμι αξιοσ κλη

θηναι υιοσ σου ποιησο̅

με ωσ ενα των μισθιω̅

σου 22ειπεν δε ο πατηρ

προσ τουσ δουλουσ αυ

του ταχυ εξενεγκατε

στολην την πρωτην

και ενδυσατε αυτον

και δοτε δακτυλιον

εισ την χειρα αυτου

και υποδηματα εισ τουσ

ποδασ 23και φερετε το̅

μοσχον τον σειτευτο̅

θυσατε και φαγοντεσ

ευφρανθωμεν 24οτι

ουτοσ ο υιοσ μου νε

κροσ ην και εζησεν η̅

απολωλωσ και ευρεθη

και ηρξαντο ευφραι

νεσθαι 25ην δε ο υιοσ

αυτου ο πρεσβυτεροσ

εν αγρω και ωσ ερχο

μενοσ ηγγισεν τη οι

κια ηκουσεν συμφω

νιασ και χορων 26και προσ

καλεσαμενοσ ενα τω̅

παιδων επυνθανετο

τι αν ειη ταυτα 27ο δε ει

πεν αυτω οτι ο αδελ

φοσ σου ηκει και εθυ

σεν ο πατηρ σου τον

μοσχον τον σιτευτο̅

οτι υγιαινοντα αυτο̅

απελαβεν 28ωργισθη δε

και ουκ ηθελεν εισελθει̅

ο δε πατηρ αυτου εξελ

θων παρεκαλει αυτο̅

29ο δε αποκριθεισ ειπεν

τω πατρι αυτου ιδου

τοσαυτα ετη δουλευ

ω σοι και ουδεποτε ε̅

τολην σου παρηλθον

και εμοι ουδεποτε ε

δωκασ εριφιον ινα με

τα των φιλων μου ευ

φρανθω 30οτε δε ο υιοσ

σου ουτοσ ο καταφα

γων σου τον βιον μετα

πορνων ηλθεν εθυσασ

αυτω τον σειτευτο̅

μοσχον 31ο δε ειπεν

αυτω τεκνον συ παν

τοτε μετ εμου ει και

παντα τα εμα σα εστι̅

32ευφρανθηναι δε και

χαρηναι εδει οτι ο αδελ

φοσ σου ουτοσ νεκροσ

ην και εζησεν και απο

λωλωσ και ευρεθη

1ελεγεν δε και προσ τουσ

μαθητασ ανθρωποσ

τισ ην πλουσιοσ οσ ει

χεν οικονομουσ και ου

τοσ διεβληθη αυτω ωσ

διασκορπιζων τα {υπ}

2και φωνησασ αυτον

ειπεν αυτω τι τουτο

ακουω περι σου αποδοσ

τον λογον τησ οικονο

μιασ σου ου γαρ δυνη ε

τι οικονομειν 3ειπεν

δε εν εαυτω ο οικονο

μοσ τι ποιησω οτι ο κσ

μου αφαιρειται την

οικονομιαν απ εμου

σκαπτειν ουκ ισχυω

και επαιτειν αισχυνο

μαι 4εγνων τι ποιησω

ινα οταν μετασταθω

εκ τησ οικονομιασ

δεξωνται με εισ τουσ

οικουσ εαυτων 5και

προσκαλεσαμενοσ ε

να εκαστον των χρε

οφειλετων του κυρι

ου εαυτου ελεγεν τω

πρωτω ποσον οφειλεισ

τω κω μου 6ο δε ειπεν

εκατον βατουσ ελαιου

ο δε ειπεν αυτω δεξαι

σου τα γραμματα και

καθισασ γραψον ταχε

ωσ πεντηκοντα 7επει

τα ετερω ειπεν συ δε

ποσον οφειλεισ ο δε

ειπεν εκατον κορουσ

σιτου λεγει αυτω δε

ξαι σου τα γραμματα

και γραψον ογδοηκον

τα 8και επηνεσεν ο κσ

τον οικονομον τησ α

δικιασ οτι φρονιμωσ

εποιησεν οτι οι υιοι του

αιωνοσ τουτου φρο

νιμωτεροι υπερ τουσ

υιουσ του φωτοσ εισ

την γενεαν την εαυτω̅

εισιν 9και εγω υμιν λε

γω εαυτοισ ποιησατε

φιλουσ εκ του μαμω

να τησ αδικιασ ινα οτα̅

εκλιπη δεξωνται υμασ

εισ τασ αιωνιουσ σκη

νασ 10ο πιστοσ εν ελα

χιστω και εν πολλω πι

στοσ εστιν και ο εν ε

λαχιστω αδικοσ και ε̅

______

1^{υπαρχο̅τα αυτου}

Leaf 644r - Luke 16:10+ (image )

πολλω αδικοσ εστιν

11ει ουν εν τω αδικω μα

μωνα πιστοι ουκ εγε

νεσθε το αληθινον τισ

υμιν πιστευσει 12και ει

εν τω αλλοτριω πιστοι

ουκ εγενεσθαι το ημε

τερον τισ υμιν δωσει

13ουδεισ οικετησ δυνα

ται δυσι κυριοισ δουλευ

ειν η γαρ τον ενα μει

σησει και τον ετερον

αγαπησει η ενοσ ανθε

ξεται και του ετερου

καταφρονησει ου δυ

νασθε θω δουλευειν

και μαμωνα 14ηκουο̅

δε ταυτα παντα οι φα

ρεισαιοι φιλαργυροι

υπαρχοντεσ και εξε

μυκτηριζον αυτον 15και

ειπεν αυτοισ υμεισ ε

στε οι δικαιουντεσ ε

αυτουσ ενωπιον των

ανθρωπων ο δε θσ γει

νωσκει τασ καρδιασ υ

μων οτι το εν ανθρω

πω υψηλον βδελυγμα

ενωπιον κυ 16ο νομοσ

και οι προφηται μεχρι

ιωανου απο τοτε η βα

σιλεια του θυ ευαγγε

λιζεται και πασ εισ αυ

την βιαζεται 17ευκοπω

τερον δε εστιν τον ου

ρανον και την γην πα

ρελθειν η του νομου

κερεαν μιαν πεσειν

18πασ ο απολυων την γυ

ναικα αυτου και γαμω̅

ετεραν μοιχευει και

ο απολελυμενην απο

ανδροσ γαμων μοιχευει

19ανθρωποσ δε τισ ην πλου

σιοσ και ενεδιδυσκετο

πορφυραν και βυσσο̅

ευφραινομενοσ καθ η

μεραν λαμπρωσ 20πτω

χοσ δε τισ ονοματι λα

ζαροσ εβεβλητο προσ

τον πυλωνα αυτου ειλ

κωμενοσ 21και επιθυμω̅

χορτασθηναι απο τω̅

πειπτοντων απο τησ

τραπεζησ του πλου

σιου αλλα και οι κυνεσ

ερχομενοι επελειχο̅

τα ελκη αυτου 22εγενε

το δε αποθανειν τον

πτωχον και απενε

χθηναι αυτον υπο τω̅

αγγελων εισ τον κολ

πον αβρααμ απεθανε̅

δε και ο πλουσιοσ και ε

ταφη 23και εν τω αδη ε

παρασ τουσ οφθαλμουσ

αυτου υπαρχων εν βα

σανοισ ορα αβρααμ απο

μακροθεν και λαζαρο̅

εν τοισ κολποισ αυτου

24και αυτοσ φωνησασ

ειπεν πατερ αβρααμ ε

λεησον με και πεμψο̅

λαζαρον ινα βαψη το

ακρον του δακτυλου

αυτου υδατοσ και κα

ταψυξη την γλωσσα̅

μου οτι οδυνωμαι εν

τη φλογι ταυτη 25ειπε̅

δε αβρααμ τεκνον μνη

σθητι οτι απελαβεσ τα

αγαθα σου εν τη ζωη σου

και λαζαροσ ομοιωσ τα

κακα νυν δε ωδε παρα

καλειται συ δε οδυνα

σαι 26και εν πασι τουτοισ

μεταξυ ημων και υμων

χασμα μεγα εστηρικται

οπωσ οι θελοντεσ δια

βηναι ενθεν προσ υμασ

μη δυνωνται μηδε ε

κειθεν προσ ημασ δια

περωσιν 27ειπεν δε ερω

τω σε ουν πατερ ινα πεμ

ψησ αυτον εισ τον οι

κον του πατροσ μου

28εχω γαρ πεντε αδελφουσ

οπωσ διαμαρτυρηται

αυτοισ ινα μη και αυ

τοι ελθωσιν εισ τον το

πον τουτον τησ βασα

νου 29λεγει δε αβρααμ

εχουσι μωυσεα και τουσ

προφητασ ακουσατω

σαν αυτων 30ο δε ειπε̅

ουχι πατερ αβρααμ αλ

λ εαν τισ απο νεκρων

πορευθη προσ αυτουσ

μετανοησουσιν 31ειπε̅

δε αυτω ει μωσεωσ και

των προφητων ουκ α

κουουσιν ουδ εαν τισ

εκ νεκρων αναστη πει

σθησονται 1ειπεν δε

προσ τουσ μαθητασ

αυτου ανενδεκτον

εστιν του τα σκανδα

λα μη ελθειν πλην ου

αι δι ου ερχεται 2λυσι

τελει αυτω ει λιθοσ

μυλικοσ περικειται

περι τον τραχηλον αυ

του και ερρειπται εισ

την θαλασσαν η ινα

σκανδαλιση των μει

κρων τουτων ενα

Leaf 644v - Luke 17:3+ (image )

3προσεχετε εαυτοισ ε

αν αμαρτη ο αδελφοσ

σου επιτιμησον αυτω

και εαν μετανοηση α

φεσ αυτω 4και εαν επτα

κισ τησ ημερασ αμαρ

τηση εισ σε και επτακισ

επιστρεψη προσ σε λε

γων μετανοω αφη

σεισ αυτω 5και ειπα̅

οι αποστολοι τω κω

προσθεσ ημιν πιστιν

6ειπεν δε ο κσ ει εχετε

πιστιν ωσ κοκκον σι

ναπεωσ ελεγετε αν

τη συκαμεινω ταυτη

εκριζωθητι και φυ

τευθητι εν τη θαλασ

ση και υπηκουσεν αν

υμιν 7τισ δε εξ υμων

δουλον εχων αροτρι

ωντα η ποιμαινοντα

οσ εισελθοντι εκ του

αγρου ερει αυτω ευθε

ωσ παρελθων αναπε

σε 8αλλ ουχι ερει αυτω

ετοιμασον τι δειπνη

σω και περιζωσαμενοσ

διακονει μοι εωσ φα

γω και πιω και μετα ταυ

τα φαγεσαι και πιεσαι

συ 9μη εχει χαριν τω

δουλω οτι εποιησεν

τα διαταχθεντα 10ου

τωσ και υμεισ οταν ποι

ησητε παντα τα διατα

χθεντα υμιν λεγετε

οτι δουλοι αχρειοι εσμε̅

ο ωφειλομεν ποιησαι

πεποιηκαμεν

11και εγενετο εν τω πο

ρευεσθαι εισ ιερουσα

λημ και αυτοσ διηρχε

το δια μεσον σαμαριασ

και γαλειλαιασ 12και εισ

ερχομενου αυτου εισ

τινα κωμην απηντη

σαν δεκα λεπροι ανδρεσ

οι ανεστησαν πορρω

θεν 13και αυτοι ηραν φω

νην λεγοντεσ ιυ επι

στατα ελεησον ημασ

14και ιδων ειπεν αυτοισ

πορευθεντεσ επιδει

ξατε εαυτουσ τοισ ι

ερευσιν και εγενετο

εν τω υπαγειν αυτουσ

εκαθαρισθησαν 15εισ δε

εξ αυτων ιδων οτι ια

θη υπεστρεψεν μετα

φωνησ μεγαλησ δοξα

ζων τον θν 16και επεσε̅

επι προσωπον παρα τουσ

ποδασ αυτου ευχαριστω̅

αυτω και αυτοσ ην σα

μαρειτησ 17αποκριθεισ

δε ο ισ ειπεν ουχ οι δε

κα εκαθαρισθησαν οι δε

εννεα που 18ουχ ευρεθη

σαν υποστρεψαντεσ

δουναι δοξαν τω θω ει

μη ο αλλογενησ ουτοσ

19και ειπεν αυτω αναστασ

πορευου 20επερωτη

θεισ δε υπο των φαρει

σαιων ποτε ερχεται η

βασιλεια του θυ απεκρι

θη αυτοισ και ειπεν ου

κ ερχεται η βασιλεια του

θυ μετα παρατηρησε

ωσ 21ουδε ερουσιν ιδου

ωδε η εκει ιδου γαρ η βα

σιλεια του θυ εντοσ υ

μων εστιν 22ειπεν δε

προσ τουσ μαθητασ

ελευσονται ημεραι ο

τε επιθυμησηται μια̅

των ημερων του υιου

του ανθρωπου ιδειν και

ουκ οψεσθε 23και ερου

σιν υμιν ιδου εκει η ιδου

ωδε μη διωξητε 24ωσπερ

γαρ η αστραπη αστραπτου

σα εκ τησ υπο τον ουρα

νον εισ την υπ ουρανο̅

λαμπει ουτωσ εσται

ο υιοσ του ανθρωπου

25πρωτον δε δει αυτον

πολλα παθειν και απο

δοκιμασθηναι απο τησ

γενεασ ταυτησ 26και κα

θωσ εγενετο εν ταισ

ημεραισ νωε ουτωσ ε

σται και εν ταισ ημε

ραισ του υιου του ανθρω

που 27ησθιον επεινον

εγαμουν εγαμιζοντο

αχρι ησ ημερασ εισηλ

θεν νωε εισ την κειβω

τον και ηλθεν ο κατα

κλυσμοσ και απωλε

σεν παντασ 28ομοιωσ κα

θωσ εγενετο εν ταισ

ημεραισ λωτ ησθιον

επεινον ηγοραζον επω

λουν εφυτευον οικο

δομουν 29η δε ημερα εξηλ

θεν λωτ απο σοδομω̅

εβρεξεν πυρ και θειον

απ ουρανου και απωλε

σεν παντασ 30κατα τα αυ

τα εσται η ημερα ο υιοσ

του ανθρωπου αποκα

λυπτηται 31εν εκεινη

τη ημερα οσ εσται επι

του δωματοσ και τα

Leaf 645r - Luke 17:31+ (image )

σκευη αυτου εν τη οι

κια μη καταβατω αραι

αυτα και ο εν αγρω ομοι

ωσ μη επιστρεψατω

εισ τα οπισω 32μνημο

νευετε τησ γυναικοσ

λωτ 33οσ εαν ζητηση

την ψυχην αυτου πε

ριποιησασθαι απολε

σει αυτην οσ δ αν απο

λεση ζωογονησει αυ

την 34λεγω υμιν ταυτη

τη νυκτι εσονται δυο

επι κλεινησ ο εισ παρα

λημφθησεται και ο

ετεροσ αφεθησεται

35εσονται δυο αληθου

σαι επι το αυτο η μια

παραλημφθησεται

η δε ετερα αφεθησεται

37και αποκριθεντεσ λε

γουσιν αυτω που κε

ο δε ειπεν αυτοισ οπου

το σωμα εκει και οι αετοι

επισυναχθησονται

1ελεγεν δε παραβολην

αυτοισ προσ το δειν

παντοτε προσευχε

σθαι αυτουσ και μη

ενκακειν 2λεγων κρι

τησ τισ ην εν τινι πο

λει τον θν μη φοβου

μενοσ και ανθρωπον

μη εντρεπομενοσ 3χη

ρα δε ην εν τη πολει ε

κεινη και ηρχετο προσ

αυτον λεγουσα εκδι

κησον με απο του αν

τιδικου μου 4και ουκ η

θελεν επι χρονον με

τα ταυτα δε ειπεν εν ε

αυτω ει και τον θν ου

φοβουμαι ουδε ανθρω

πον εντρεπομαι 5δια γε

το παρεχειν μοι κοπο̅

την χηραν ταυτην εκ

δικησω αυτην ινα μη

εισ τελοσ ερχομενη

υπωπιαζη με 6ειπεν δε

ο κσ ακουσατε τι ο κρι

τησ τησ αδικιασ λεγει

7ο δε θσ ου μη ποιηση τη̅

εκδικησιν των εκλε

κτων αυτου των βο

ωντων αυτω ημερασ

και νυκτοσ και μακρο

θυμει επ αυτοισ 8λεγω

υμιν οτι ποιησει την

εκδικησιν αυτων εν

ταχει πλην ο υιοσ του

ανθρωπου ελθων αρα

ευρησει την πιστιν ε

πι τησ γησ 9ειπεν δε και

προσ τινασ τουσ πεποι

θοτασ εφ εαυτοισ οτι

εισιν δικαιοι και εξου

θενουντεσ τουσ λοι

πουσ την παραβολην

ταυτην 10ανθρωποι δυο

ανεβησαν εισ το ιερο̅

προσευξασθαι εισ φα

ρεισαιοσ και ο ετεροσ

τελωνησ 11ο φαρεισαιοσ

σταθεισ ταυτα προσ

εαυτον προσηυχετο

ο θσ ευχαριστω σοι οτι

ουκ ειμι ωσπερ οι λοι

ποι των ανθρωπων αρ

παγεσ αδικοι μοιχοι η

και ωσ ουτοσ ο τελω

νησ 12νηστευω δισ του

σαββατου αποδεκατευ

ω παντα οσα κτωμαι

13ο δε τελωνησ μακρο

θεν εστωσ ουκ ηθελε̅

ουδε τουσ οφθαλμουσ

επαραι εισ τον ουρανο̅

αλλ ετυπτε το στηθοσ

εαυτου λεγων ο θσ ει

λασθητι μοι τω αμαρ

τωλω 14λεγω υμιν κατε

βη ουτοσ δεδικαιωμε

νοσ εισ τον οικον εαυ

του παρ εκεινον οτι

πασ ο υψων εαυτον τα

πεινωθησεται ο δε τα

πεινων εαυτον υψω

θησεται 15προσεφε

ρον δε αυτω και τα βρε

φη ινα {} απτηται ιδον

τεσ δε οι μαθηται επε

τειμων αυτοισ 16ο δε ισ

προσεκαλεσατο λεγω̅

αφετε τα παιδια ερχε

σθαι προσ με και μη κω

λυετε αυτα των γαρ τοι

ουτων εστιν η βασιλει

α του θυ 17αμην λεγω υ

μιν οσ αν μη δεξηται

την βασιλειαν του θυ

ωσ παιδιον ου μη εισ

ελθη εισ αυτην 18και

επηρωτησεν τισ αυτο̅

αρχων λεγων διδασκα

λε αγαθε τι ποιησασ ζω

ην αιωνιον κληρονο

μησω 19ειπεν δε αυτω ο

ισ τι με λεγεισ αγαθον

ουδεισ αγαθοσ ει μη εισ

θσ 20τασ εντολασ οιδασ

μη μοιχευσησ μη φο

νευσησ μη κλεψησ μη

ψευδομαρτυρησ τιμα

τον πατερα σου και την

μητερα 21ο δε ειπεν ταυ

τα παντα εφυλαξα εκ

______

15^{αυτων}

Leaf 645v - Luke 18:21+ (image )

νεοτητοσ 22ακουσασ

δε ο ισ ειπεν αυτω ετι

εν σοι λειπει παντα ο

σα εχεισ πωλησον και

διαδοσ πτωχοισ και ε

ξεισ θησαυρον εν τοισ

ουρανοισ και δευρο α

κολουθει μοι 23ο δε ακου

σασ ταυτα περιλυποσ

εγενηθη ην γαρ πλου

σιοσ σφοδρα 24ιδων δε

αυτον ισ ειπεν πωσ δυ

σκολωσ οι τα χρηματα

εχοντεσ εισ την βασι

λειαν του θυ εισπορευ

ονται 25ευκοπωτερον

γαρ εστιν καμηλον δι

α τρηματοσ βελονησ

εισελθειν η πλουσιον

εισ την βασιλειαν του

θυ εισελθειν 26ειπον δε

οι ακουσαντεσ και τισ

δυναται σωθηναι 27ο δε

ειπεν τα αδυνατα πα

ρα ανθρωποισ δυνατα

παρα τω θω εστιν 28ει

πεν δε ο πετροσ ιδου η

μεισ αφεντεσ τα ιδι

α ηκολουθησαμεν σοι

29ο δε ειπεν αυτοισ αμη̅

λεγω υμιν οτι ουδεισ

εστιν οσ αφηκεν οικι

αν η γυναικα η αδελφουσ

η γονεισ η τεκνα εινε

κεν τησ βασιλειασ του

θυ 30οσ ουχι μη λαβη πολ

λαπλασιονα εν τω και

ρω τουτω και εν τω αι

ωνι τω ερχομενω ζω

ην αιωνιον

31παραλαβων δε τουσ δω

δεκα ειπεν προσ αυτουσ

ιδου αναβαινομεν εισ

ιερουσαλημ και τελε

σθησεται παντα τα γε

γραμμενα δια των προ

φητων τω υιω του αν

θρωπου 32παραδοθησε

ται γαρ τοισ εθνεσιν και

εμπαιχθησεται και υ

βρισθησεται και εμπτυ

σθησεται 33και μαστει

γωσαντεσ αποκτενου

σιν αυτον και τη ημε

ρα τη τριτη αναστησε

ται 34και αυτοι ουδεν του

των συνηκαν και ην το

ρημα τουτο κεκρυμ

μενον απ αυτων και

ουκ εγεινωσκον τα λε

γομενα 35εγενετο δε

εν τω εγγιζειν αυτο̅

εισ ιερειχω τυφλοσ

τισ εκαθητο παρα την

οδον επαιτων 36ακου

σασ δε οχλου διαπορευ

ομενου επυνθανετο

τι ειη τουτο 37απηγγει

λαν δε αυτω οτι ισ ο να

ζωραιοσ παρερχεται

38και εβοησεν λεγων ιυ

υιε δαυειδ ελεησον με

39και οι προαγοντεσ επε

τειμων αυτω ινα σει

γηση αυτοσ δε πολλω

μαλλον εκραζεν υιε

δαυειδ ελεησον με

40σταθεισ δε ισ εκελευσε̅

αυτον αχθηναι προσ

αυτον εγγισαντοσ δε

αυτου επηρωτησεν

αυτον 41τι σοι θελεισ ποι

ησω ο δε ειπεν κε ινα α

ναβλεψω 42και ο ισ ειπε̅

αυτω αναβλεψον η πι

στισ σου σεσωκεν σε

43και παραχρημα ανεβλε

ψεν και ηκολουθει αυτω δο

ξαζων τον θν και πασ

ο λαοσ ιδων εδωκεν

αινον τω θω 1και εισ

ελθων διηρχετο τη̅

ιερειχω 2και ιδου ανηρ

ονοματι καλουμενοσ

ζακχαιοσ και αυτοσ

ην αρχιτελωνησ και

αυτοσ πλουσιοσ 3και ε

ζητει ιδειν τον ιν τισ

εστιν και ουκ εδυνατο

απο του οχλου οτι τη

ηλικια μεικροσ ην 4και

προδραμων εισ το εμ

προσθεν ανεβη επι συ

κομορεαν ινα ιδη αυ

τον οτι εκεινησ ημελ

λεν διερχεσθαι 5και ωσ

ηλθεν επι τον τοπον

αναβλεψασ ισ ειπεν προσ

αυτον ζακχαιε σπευ

σασ καταβηθι σημερο̅

γαρ εν τω οικω σου δει

με μειναι 6και σπευσασ

κατεβη και υπεδεξατο

αυτον χαιρων 7και ιδο̅

τεσ παντεσ διεγογγυ

ζον λεγοντεσ οτι πα

ρα αμαρτωλω ανδρι εισ

ηλθεν καταλυσαι 8στα

θεισ δε ζακχαιοσ ειπε̅

προσ τον κν ιδου τα ημι

σια μου των υπαρχον

των κε πτωχοισ διδω

μι και ει τινοσ τι εσυ

κοφαντησα αποδιδω

μι τετραπλουν 9ειπε̅

δε προσ αυτον ισ οτι ση

Leaf 646r - Luke 19:9+ (image )

μερον σωτηρια τω οικω

τουτω εγενετο καθο

τι και αυτοσ υιοσ αβρα

αμ εστιν 10ηλθεν γαρ ο

υιοσ του ανθρωπου ζη

τησαι και σωσαι το απο

λωλοσ 11ακουοντων

δε αυτων ταυτα προσ

θεισ ειπεν παραβολη̅

δια το εγγυσ ειναι ιερου

σαλημ αυτον και δοκει̅

αυτουσ οτι παραχρη

μα μελλει η βασιλεια

του θυ αναφαινεσθαι

12ειπεν ουν ανθρωποσ

τισ ευγενησ επορευθη

εισ χωραν μακραν λα

βειν εαυτω βασιλειαν

και υποστρεψαι 13καλε

σασ δε δεκα δουλουσ

εαυτου εδωκεν αυτοισ

δεκα μνασ και ειπεν

προσ αυτουσ πραγμα

τευσασθε εν ω ερχο

μαι 14οι δε πολειται αυ

του εμεισουν αυτον

και απεστειλαν πρεσβει

αν οπισω αυτου λεγο̅

τεσ ου θελομεν τουτο̅

βασιλευσαι εφ ημασ

15και εγενετο εν τω επα

νελθειν αυτον λαβον

τα την βασιλειαν και ει

πεν φωνηθηναι αυτω

τουσ δουλουσ τουτουσ

οισ δεδωκει το αργυρι

ον ινα γνοι τι διεπρα

γματευσαντο 16παρε

γενετο δε ο πρωτοσ λε

γων κε η μνα σου δεκα

προσηργασατο μνασ

17και ειπεν αυτω ευγε

αγαθε δουλε οτι εν ε

λαχιστω πιστοσ εγε

νου ισθι εξουσιαν εχω̅

επανω δεκα πολεων

18και ηλθεν ο δευτεροσ

λεγων η μνα σου κε εποι

ησεν πεντε μνασ 19ειπε̅

δε και τουτω και συ ε

πανω γεινου πεντε πο

λεων 20και ο ετεροσ ηλ

θεν λεγων κυριε ιδου

η μνα σου ην ειχον α

ποκειμενην εν σουδα

ριω 21εφοβουμην γαρ σε

οτι ανθρωποσ αυστη

ροσ ει αιρεισ ο ουκ εθη

κασ και θεριζεισ ο ουκ ε

σπειρασ 22λεγει αυτω

εκ του στοματοσ σου

κρινω σε πονηρε δου

λε ηδεισ οτι εγω ανθρω

ποσ αυστηροσ ειμι αι

ρων ο ουκ εθηκα και θε

ριζων ο ουκ εσπειρα 23και

δια τι ουκ εδωκασ μου

το αργυριον επι τραπε

ζαν καγω ελθων συν

τοκω αν αυτο επραξα

24και τοισ παρεστωσι ει

πεν αρατε απ αυτου τη̅

μναν και δοτε τω τασ

δεκα μνασ εχοντι 25και

ειπαν αυτω {} εχει δεκα

μνασ 26λεγω υμιν οτι πα̅

τι τω εχοντι δοθησε

ται απο δε του μη εχο̅

τοσ και ο εχει αρθησε

ται 27πλην τουσ εχθρουσ

μου τουτουσ τουσ μη

θελησαντασ με βασι

λευσαι επ αυτουσ αγα

γετε ωδε και κατασφα

ξατε αυτουσ εμπροσ

θεν μου 28και ειπων

ταυτα επορευετο εμ

προσθεν αναβαινων

εισ ιεροσολυμα 29και ε

γετο ωσ ηγγισεν εισ βηθσ

φαγη και βηθανια προσ

το οροσ το καλουμενο̅ {}

απεστειλεν δυο των

μαθητων 30λεγων υπα

γετε εισ την κατενα̅

τι κωμην εν η εισπορευ

ομενοι ευρησετε πω

λον δεδεμενον εφ ο̅

ουδεισ πωποτε ανθρω

πων εκαθισεν και λυ

σαντεσ αυτον αγαγε

τε 31και εαν τισ υμασ ε

ρωτα δια τι λυετε ου

τωσ ερειτε οτι ο κσ αυτου

χρειαν εχει 32απελθον

τεσ δε οι απεσταλμενοι

ευρον καθωσ ειπεν αυ

τοισ 33λυοντων δε αυτω̅

τον πωλον ειπαν οι κυ

ριοι αυτου προσ αυτουσ

τι λυετε τον πωλον

34οι δε ειπαν οτι ο κσ αυ

του χρειαν εχει 35και η

γαγον αυτον προσ το̅

ιν και επιριψαντεσ αυ

των τα ιματια επι τον

πωλον επεβισαν τον

ιν 36πορευομενου δε

αυτου υπεστρωννυ

ον τα ιματια εαυτω̅

εν τη οδω 37εγγιζοντοσ

δε αυτου ηδη προσ τη

καταβασει του ορουσ

των ελαιων ηρξαντο

απαν το πληθοσ των

μαθητων χαιροντεσ

______

25^{κε} 29^{ελαιων}

Leaf 646v - Luke 19:37+ (image )

αινειν τον θν φωνη με

γαλη περι παντων ων

ειδον δυναμεων 38λεγο̅

τεσ ευλογημενοσ ο ερ

χομενοσ ο βασιλευσ εν

ονοματι κυ εν ουρανω

ειρηνη και δοξα εν υψι

στοισ 39και τινεσ των

φαρεισαιων απο του ο

χλου ειπαν προσ αυτο̅

διδασκαλε επιτιμησο̅

τοισ μαθηταισ σου 40και

αποκριθεισ ειπεν λεγω

υμιν {} εαν ουτοι σιωπη

σουσιν οι λιθοι κραξου

σιν 41και ωσ ηγγισεν ι

δων την πολιν εκλαυ

σεν επ αυτην 42λεγων ο

τι ει εγνωσ εν τη ημερα

ταυτη και συ τα προσ ει

ρηνην νυν δε εκρυβη

απο οφθαλμων σου 43ο

τι ηξουσιν ημεραι επι σε

και περιβαλουσιν οι ε

χθροι σου χαρακα σοι και

περικυκλωσουσι σε και

συνεξουσιν σε παντο

θεν 44και εδαφιουσιν σε

και τα τεκνα σου εν σοι

και ουκ αφησουσιν λι

θον επι λιθον εν σοι αν

θ ων ουκ εγνωσ τον και

ρον τησ επισκοπησ σου

45και εισελθων εισ το ιε

ρον ηρξατο εκβαλλει̅

τουσ πωλουντασ 46λεγω̅

αυτοισ γεγραπται και

εσται ο οικοσ μου οικοσ

προσευχησ υμεισ δε

αυτον εποιησαται σπη

λαιον ληστων 47και ην

διδασκων το καθ ημε

ραν εν τω ιερω οι δε αρ

χιερεισ και οι γραμμα

τεισ εζητουν αυτον

απολεσαι και οι πρωτοι

του λαου 48και ουχ ευρι

σκον το τι ποιησωσι̅

ο λαοσ γαρ απασ εξεκρε

μετο αυτου ακουω̅

1και εγενετο εν μια τω̅

ημερων διδασκοντοσ

αυτου τον λαον εν τω

ιερω και ευαγγελιζο

μενου επεστησαν οι

αρχιερεισ και οι γραμ

ματεισ συν τοισ πρεσ

βυτεροισ 2και ειπαν λε

γοντεσ προσ αυτον ει

πον ημιν εν ποια εξου

σια ταυτα ποιεισ η τισ

εστιν ο δουσ σοι την

εξουσιαν ταυτην

3αποκριθεισ δε ειπεν

προσ αυτουσ ερωτησω

υμασ καγω λογον και ει

πατε μοι 4το βαπτισμα

ιωανου εξ ουρανου η̅

η εξ ανθρωπων 5οι δε

συνελογισαντο προσ

εαυτουσ λεγοντεσ ο

τι εαν ειπωμεν εξ ουρα

νου ερει δια τι ουκ επι

στευσατε αυτω 6εαν

δε ειπωμεν εξ ανθρω

πων ο λαοσ απασ κατα

λιθασει ημασ πεπεισμε

νοσ γαρ εστιν ιωανη̅

προφητην ειναι 7και

απεκριθησαν μη ειδε

ναι ποθεν 8και ο ισ ειπε̅

αυτοισ ουδε εγω λεγω

υμιν εν ποια εξουσια

ταυτα ποιω 9ηρξατο

δε προσ τον λαον λεγει̅

την παραβολην ταυτη̅

ανθρωποσ εφυτευσε̅

αμπελωνα και εξεδε

το αυτον γεωργοισ και

απεδημησεν χρονουσ {}

10και καιρω απεστειλεν

προσ τουσ γεωργουσ

δουλον ινα απο του καρ

που του αμπελωνοσ

δωσουσιν αυτω οι δε

γεωργοι εξαπεστειλα̅

αυτον δειραντεσ κε

νον 11και προσεθετο ε

τερον πεμψαι δουλον

οι δε κακεινον δειραν

τεσ και ατειμασαντεσ

εξαπεστειλαν κενον

12και προσεθετο τριτο̅

πεμψαι οι δε και τουτο̅

τραυματισαντεσ εξε

βαλον 13ειπεν δε ο κσ

του αμπελωνοσ {} πεμ

ψω τον υιον μου τον

αγαπητον ισωσ του

τον εντραπησονται

14ιδοντεσ δε αυτον οι γε

ωργοι διελογιζοντο

προσ αλληλουσ λεγον

τεσ ουτοσ εστιν ο κλη

ρονομοσ αποκτεινω

μεν αυτον ινα ημω̅

γενηται η κληρονομι

α 15και εκβαλοντεσ αυτο̅

εξω του αμπελωνοσ

απεκτειναν τι ουν ποι

ησει αυτοισ ο κσ του αμ

πελωνοσ 16ελευσεται

και απολεσει τουσ γε

ωργουσ τουτουσ και

δωσει τον αμπελωνα

αλλοισ ακουσαντεσ

______

40^{οτι} 9^{ικανουσ} 13^{τι ποιησω}

Leaf 647r - Luke 20:16+ (image )

δε ειπαν μη γενοιτο

17ο δε εμβλεψασ αυτοισ

ειπεν τι ουν εστιν το

γεγραμμενον τουτο

λιθον ον απεδοκιμασα̅

οι οικοδομουντεσ ου

τοσ εγενηθη εισ κεφα

λην γωνιασ 18πασ ο πε

σων επ εκεινον τον

λιθον συνθλασθησεται

εφ ον δ αν πεση λικμη

σει αυτον 19και εζητη

σαν οι γραμματεισ και

οι αρχιερεισ επιβαλειν

επ αυτον τασ χειρασ

εν αυτη τη ωρα και ε

φοβηθησαν τον λαον

εγνωσαν γαρ οτι προσ

αυτουσ ειπεν την πα

ραβολην ταυτην 20και

παρατηρησαντεσ α

πεστειλαν εγκαθετουσ

υποκρινομενουσ εαυ

τουσ δικαιουσ ειναι ι

να επιλαβωνται αυτου

λογου ωστε παραδου

ναι αυτον τη αρχη και

τη εξουσια του ηγεμο

νοσ 21και επηρωτησαν

αυτον λεγοντεσ δι

δασκαλε οιδαμεν οτι

ορθωσ λεγεισ και διδα

σκεισ και ου λαμβανεισ

προσωπον αλλ επ αλη

θειασ την οδον του

θυ διδασκεισ 22εξεστιν

ημασ καισαρι φορον

δουναι η ου 23κατανο

ησασ δε αυτων την πα

νουργιαν ειπεν προσ

αυτουσ 24δειξατε μοι

δηναριον τινοσ εχει

εικονα και επιγραφη̅

οι δε ειπαν καισαροσ

25ο δε ειπεν προσ αυτουσ

τοινυν αποδοτε τα και

σαροσ καισαρι και τα του

θυ τω θω 26και ουκ ισχυ

σαν επιλαβεσθαι του

ρηματοσ εναντιον του

λαου και θαυμασαντεσ

επι τη αποκρισει αυτου

εσειγησαν 27προσελ

θοντεσ δε τινεσ των

σαδδουκαιων οι λεγο̅

τεσ αναστασιν μη ειναι

επηρωτων αυτον 28λε

γοντεσ διδασκαλε μω

υσησ εγραψεν ημιν ε

αν τινοσ αδελφοσ απο

θανη εχων γυναικα

και ουτοσ ατεκνοσ η

ινα λαβη ο αδελφοσ αυ

του την γυναικα και ε

ξαναστηση σπερμα τω

αδελφω αυτου 29επτα

ουν αδελφοι ησαν και

ο πρωτοσ λαβων γυναι

κα απεθανεν ατεκνοσ

30και ο δευτεροσ 31και ο τρι

τοσ ελαβεν αυτην ωσ

αυτωσ δε και οι επτα

ου κατελιπον τεκνα

και απεθαναν 32υστερο̅

και η γυνη απεθανεν

33η γυνη ουν εν τη ανα

στασει τινοσ αυτων

γεινεται γυνη οι γαρ

επτα εσχον αυτην γυ

ναικα 34και ειπεν αυτοισ

ο ισ οι υιοι του αιωνοσ

τουτου γαμουσιν και

γαμισκονται 35οι δε κα

ταξιωθεντεσ του αιω

νοσ εκεινου τυχειν

και τησ αναστασεωσ

τησ εκ νεκρων ουτε γα

μουσιν ουτε γαμισκο̅

ται 36ουδε γαρ αποθανει̅

ετι δυνανται ισαγγε

λοι γαρ εισιν και υιοι ει

σιν θυ τησ αναστασεωσ

υιοι οντεσ 37οτι δε εγει

ρονται οι νεκροι και μω

υσησ εμηνυσεν επι τησ

βατου ωσ λεγει κν τον

θν αβρααμ και θν ισαακ

και θν ιακωβ 38θσ δε ουκ ε

στιν νεκρων αλλα ζων

των παντεσ γαρ αυτω

ζωσιν 39αποκριθεντεσ

δε τινεσ των γραμμα

τεων ειπαν διδασκαλε

καλωσ ειπασ 40ουκετι γαρ

ετολμων επερωταν

αυτον ουδεν 41ειπεν

δε προσ αυτουσ πωσ λε

γουσιν τον χν ειναι δαυ

ειδ υιον 42αυτοσ γαρ δαυ

ειδ λεγει εν βιβλω ψαλ

μων ειπεν κσ τω κω μου

καθου εκ δεξιων μου

43εωσ αν θω τουσ εχθρουσ

σου υποποδιον των πο

δων σου 44δαυειδ ουν αυ

τον κν καλει και πωσ αυ

του υιοσ εστιν 45ακου

οντοσ δε παντοσ του

λαου ειπεν τοισ μαθη

ταισ 46προσεχετε απο

των γραμματεων τω̅

θελοντων περιπατει̅

εν στολαισ και φιλου̅

των ασπασμουσ εν ταισ

αγοραισ και πρωτοκα

θεδριασ εν ταισ συνα

Leaf 647v - Luke 20:46+ (image )

γωγαισ και πρωτοκλι

σιασ εν τοισ δειπνοισ

47οι κατεσθιουσιν τασ

οικιασ των χηρων και

προφασει μακρα προσ

ευχονται ουτοι λημ

ψονται περισσοτερον

κριμα 1αναβλεψασ

δε ειδεν τουσ βαλλο̅

τασ εισ το γαζοφυλα

κιον τα δωρα αυτων

πλουσιουσ 2ειδεν δε

τινα χηραν πενιχραν

βαλλουσαν εκει λεπτα

δυο 3και ειπεν αλη

θωσ λεγω υμιν οτι η

χηρα αυτη η πτωχη

πλειον παντων εβα

λεν 4παντεσ γαρ ουτοι

εκ του περισσευοντοσ

αυτοισ εβαλον εισ τα

δωρα αυτη δε εκ του

υστερηματοσ αυτησ

παντα τον βιον ον ει

χεν εβαλεν 5και τινω̅

λεγοντων περι του ι

ερου οτι λιθοισ καλοισ

και αναθημασιν κεκοσ

μηται ειπεν 6ταυτα α

θεωρειτε ελευσονται

ημεραι εν αισ ουκ αφε

θησεται λιθοσ επι λι

θω ωδε οσ ου καταλυ

θησεται 7επηρωτη

σαν δε αυτον λεγον

τεσ διδασκαλε ποτε

ουν ταυτα εσται και

τι το σημιον οταν μελ

λη ταυτα γεινεσθαι

8ο δε ειπεν βλεπετε μη

πλανηθητε πολλοι

γαρ ελευσονται επι τω

ονοματι μου λεγον

τεσ εγω ειμι και ο και

ροσ ηγγικεν μη πορευ

θητε οπισω αυτων

9οταν δε ακουσητε πο

λεμουσ και ακαταστα

σιασ μη πτοηθητε δει

γαρ ταυτα γενεσθαι

πρωτον αλλ ουκ ευθε

ωσ το τελοσ 10τοτε ε

λεγεν αυτοισ εγερθη

σεται εθνοσ επι εθνοσ

και βασιλεια επι βασι

λειαν 11σεισμοι τε μεγα

λοι και κατα τοπουσ

λοιμοι και λειμοι εσο̅

ται φοβηθρα τε και α

π ουρανου σημεια με

γαλα εσται 12προ δε του

των παντων επιβαλου

σιν εφ υμασ τασ χει

ρασ αυτων και διωξου

σιν παραδιδοντεσ εισ

τασ συναγωγασ και φυ

λακασ απαγομενουσ

επι βαλεισ και ηγεμο

νασ ενεκεν του ονο

ματοσ μου 13αποβησε

ται υμιν εισ μαρτυριο̅

14θετε ουν εν ταισ καρ

διαισ υμων μη προμε

λεταν απολογηθηναι

15εγω γαρ δωσω υμιν στο

μα και σοφιαν η ου δυ

νησονται αντιστη

ναι η αντειπειν απαν

τεσ οι αντικειμενοι

υμιν 16παραδοθησεσθε

δε και υπο γονεων και

αδελφων και συγγε

νων και φιλων και θα

νατωσουσιν εξ υμω̅

17και εσεσθε μεισουμε

νοι υπο παντων δια

το ονομα μου 18και θριξ

εκ τησ κεφαλησ υμω̅

ου μη αποληται 19εν τη

υπομονη υμων κτη

σεσθε τασ ψυχασ υμω̅

20οταν δε ιδητε κυκλου

μενην υπο στρατοπε

δων ιερουσαλημ το

τε γνωτε οτι ηγγικε̅

η ερημωσισ αυτησ 21το

τε οι εν τη ιουδαια φευ

γετωσαν εισ τα ορη και

οι εν μεσω αυτησ εκ

χωρειτωσαν και οι εν

ταισ χωραισ μη εισερ

χεσθωσαν εισ αυτην

22οτι ημεραι εκδικησε

ωσ αυται εισιν του πλη

σθηναι παντα τα γε

γραμμενα 23ουαι ταισ

εν γαστρι εχουσαισ και

ταισ θηλαζουσαισ εν ε

κειναισ ταισ ημεραισ

εσται γαρ αναγκη με

γαλη επι τησ γησ και ορ

γη τω λαω τουτω 24και

πεσουνται στοματι

μαχαιρησ και αιχμα

λωτισθησονται εισ

τα εθνη παντα και ιε

ρουσαλημ εσται πατου

μενη υπο εθνων αχρι

ου πληρωθωσιν και ε

σονται καιροι εθνων

25και εσονται σημεια ε̅

ηλιω και σεληνη και α

στροισ και επι τησ γησ

συνοχη εθνων εν απο

ρια ηχουσ θαλασσησ

και σαλου 26αποψυχον

Leaf 648r - Luke 21:26+ (image )

των ανθρωπων απο

φοβου και προσδοκιασ

των επερχομενων τη

οικουμενη αι γαρ δυ

ναμεισ των ουρανω̅

σαλευθησονται 27και το

τε οψονται τον υιον

του ανθρωπου ερχομε

νον εν νεφελη μετα

δυναμεωσ και δοξησ

πολλησ 28αρχομενω̅

δε τουτων γεινεσθαι

ανακυψατε και επαρα

τε τασ κεφαλασ υμω̅

διοτι εγγιζει η απολυ

τρωσισ υμων 29και ει

πεν παραβολην αυτοισ

ιδετε την συκην και

παντα τα δενδρα 30οτα̅

προβαλωσιν ηδη βλεπο̅

τεσ αφ εαυτων γεινω

σκετε οτι ηδη εγγυσ

το θεροσ εστιν 31ουτωσ

και υμεισ οταν ιδητε

ταυτα γεινομενα γει

νωσκεται οτι εγγυσ

εστιν η βασιλεια του θυ

32αμην λεγω υμιν οτι

ου μη παρελθη η γενε

α αυτη εωσ αν παντα γε

νηται 33ο ουρανοσ και η

γη παρελευσονται οι δε

λογοι μου ου μη παρε

λευσονται 34προσεχε

τε δε εαυτοισ μηποτε

βαρηθωσιν αι καρδιαι υ

μων εν κρεπαλη και με

θη και μεριμναισ βιω

τικαισ και επιστη εφ υ

μασ αιφνιδιοσ η ημερα

εκεινη 35ωσ παγισ επισε

λευσεται γαρ επι παντασ

τουσ καθημενουσ επι

προσωπον πασησ τησ

γησ 36αγρυπνειτε δε εν

παντι καιρω δεομενοι

ινα κατισχυσηται εκ

φυγειν ταυτα παντα

τα μελλοντα γεινεσθαι

και σταθηναι εμπροσ

θεν του υιου του ανθρω

που 37ην δε τασ ημερασ

διδασκων εν τω ιερω

τασ δε νυκτασ εξερχο

μενοσ ηυλιζετο εισ το

οροσ το καλουμενον

ελαιων 38και πασ ο λαοσ

ωρθριζεν προσ αυτον

εν τω ιερω ακουειν αυ

του 1ηγγιζεν δε η εορ

τη των αζυμων η λεγο

μενη πασχα 2και εζητου̅

οι αρχιερεισ και οι γραμ

ματεισ το πωσ ανελω

σιν αυτον εφοβουντο

γαρ τον λαον 3εισηλθε̅

δε σατανασ εισ ιουδαν

τον καλουμενον ισκα

ριωτην οντα εκ του α

ριθμου των δωδεκα 4και

απελθων συνελαλησε̅

τοισ αρχιερευσιν και

στρατηγοισ το πωσ αυ

τοισ παραδω αυτον 5και

εχαρησαν και συνεθεν

το αυτω αργυριον δου

ναι 6και εξωμολογησε̅

και εζητει ευκαιριαν

του παραδουναι αυτο̅

ατερ οχλου αυτοισ

7ηλθεν δε η ημερα των

αζυμων η εδει θυεσθαι

το πασχα 8και απεστει

λεν πετρον και ιωανη̅

ειπων πορευθενταισ

ετοιμασατε ημιν το

πασχα ινα φαγωμεν

9οι δε ειπαν αυτω που

θελεισ ετοιμασωμε̅

σοι φαγιν το πασχα

10ο δε ειπεν αυτοισ ιδου

εισελθοντων υμων

εισ την πολιν συναντη

σει υμιν ανθρωποσ κε

ραμιον υδατοσ βαστα

ζων ακολουθησατε αυ

τω εισ την οικιαν εισ η̅

εισπορευεται 11και ερει

τε τω οικοδεσποτη τησ

οικιασ λεγει σοι ο διδα

σκαλοσ που εστιν το

καταλυμα οπου το πα

σχα μετα των μαθητω̅

μου φαγω 12κακεινοσ

υμιν δειξει αναγαιον

μεγα εστρωμενον εκει

ετοιμασατε 13απελθο̅

τεσ δε ευρον καθωσ ει

ρηκει αυτοισ και ητοι

μασαν το πασχα 14και

οτε εγενετο η ωρα ανε

πεσεν και οι αποστολοι

συν αυτω 15και ειπεν

προσ αυτουσ επιθυμια

επεθυμησα τουτο το

πασχα φαγειν μεθ υ

μων προ του με παθει̅

16λεγω γαρ υμιν οτι ου μη

φαγω αυτο εωσ οτου

πληρωθη εν τη βασιλει

α του θυ 17και δεξαμενοσ

ποτηριον ευχαριστη

σασ ειπεν λαβετε του

το και διαμερισατε εισ

εαυτουσ 18λεγω γαρ υ

μιν ου μη πιω απο του

Leaf 648v - Luke 22:18+ (image )

νυν απο του γενημα

τοσ τησ αμπελου εωσ

ου η βασιλεια του θυ ελ

θη 19και λαβων αρτον

ευχαριστησασ εκλα

σεν και εδωκεν αυτοισ

λεγων τουτο εστιν

το σωμα μου το υπερ

υμων διδομενον του

το ποιειτε την εμην

αναμνησιν 20και το πο

τηριον ωσαυτωσ με

τα το δειπνησαι λεγω̅

τουτο το ποτηριον

η καινη διαθηκη εν τω

αιματι μου το υπερ υ

μων εκχυννομενο̅

21πλην ιδου η χειρ του

παραδιδοντοσ με με

τ εμου επι τησ τραπε

ζησ 22οτι ο υιοσ μεν του

ανθρωπου κατα το ω

ρισμενον πορευεται

πλην ουαι τω ανθρω

πω εκεινω δι ου παρα

διδοται 23και αυτοι ηρ

ξαντο συνζητειν προσ

εαυτουσ το τισ αρα ει

η εξ αυτων ο τουτο

μελλων πρασσειν

24εγενετο δε και φιλο

νικια εν αυτοισ το τισ

αυτων δοκει ειναι μει

ζων 25ο δε ειπεν αυτοισ

οι βασιλεισ των εθνω̅

κυριευουσιν αυτων

και οι εξουσιαζονταισ

αυτων ευεργεται κα

λουνται 26υμεισ δε ου

χ ουτωσ αλλ ο μειζω̅

εν υμιν γεινεσθω ωσ

ο νεωτεροσ και ο ηγου

μενοσ ωσ ο διακονω̅

27τισ γαρ μειζων ο ανα

κειμενοσ η ο διακονω̅

{ουχει} ο ανακειμενοσ

εγω δε εν μεσω υμω̅

ειμι ωσ ο διακονων

28υμεισ δε εστε οι διαμε

μενηκοτεσ μετ εμου

εν τοισ πειρασμοισ μου

29καγω διατιθεμαι υμι̅

καθωσ διεθετο μοι ο

πατηρ μου βασιλειαν

30ινα εσθητε και πεινη

τε επι τησ τραπεζησ

μου εν τη βασιλεια μου

και {καθησθε} επι θρο

νων τασ δωδεκα φυ

λασ κρεινοντεσ του ισ

ραηλ 31σιμων σιμων

ιδου ο σατανασ εξητη

σατο υμασ του σεινια

σαι ωσ τον σιτον 32εγω

δε εδεηθην περι σου

ινα μη εκλιπη η πιστισ

σου και συ ποτε επιστρε

ψασ στηρισον τουσ α

δελφουσ σου 33ο δε ει

πεν αυτω κε μετα σου

ετοιμοσ ειμι και εισ

φυλακην και εισ θανα

τον πορευεσθαι 34ο δε

ειπεν λεγω σοι πετρε

ου φωνησει σημερο̅

αλεκτωρ εωσ τρισ με

απαρνηση ειδεναι 35και

ειπεν αυτοισ οτε απε

στειλα υμασ ατερ βαλ

λαντιου και πηρασ και

υποδηματων μη τινοσ

υστερησατε οι δε ειπα̅

ουθενοσ 36ειπεν δε αυ

τοισ αλλα νυν ο εχων

βαλλαντιον αρατω ο

μοιωσ και πηραν και ο

μη εχων πωλησατω

το ιματιον αυτου και

αγορασατω μαχαιρα̅

37λεγω γαρ υμιν οτι του

το το γεγραμμενον δει

τελεσθηναι εν εμοι

το και μετα ανομων

ελογισθη και γαρ το πε

ρι εμου τελοσ εχει 38οι

δε ειπαν κε ιδου μαχαι

ραι ωδε δυο ο δε ειπεν

αυτοισ ικανον εστι̅

39και εξελθων επορευ

θη κατα το εθοσ εισ το

οροσ των ελαιων ηκο

λουθησαν δε αυτω {} οι

μαθηται 40γενομενοσ

δε επι του τοπου ειπε̅

αυτοισ προσευχεσθε

μη {} εισ πειρασμον 41και

αυτοσ απεσπασθη α

π αυτων ωσει λιθου

βολην και θεισ τα γονα

τα προσηυχετο 42λεγω̅

πατερ ει βουλει παρε

νεγκε τουτο το ποτη

ριον απ εμου πλην μη

το θελημα μου αλλα το

σον γεινεσθω 45και ανα

στασ απο τησ προσευ

χησ ελθων προσ τουσ

μαθητασ ευρεν κοιμω

μενουσ αυτουσ απο

τησ λυπησ 46και ειπεν αυ

τοισ τι καθευδετε ανα

σταντεσ προσευχεσθε

ινα μη εισελθητε εισ

πειρασμον 47ετι αυτου

λαλουντοσ ιδου οχλοσ

και ο λεγομενοσ ιουδασ

______

27^{ουχι} 30^{καθησθαι} 39^{και} 40^{εισελθειν}

Leaf 649r - Luke 22:47+ (image )

εισ των δωδεκα προ

ηρχετο αυτουσ και ηγ

γισεν τω ιυ φιλησαι

αυτον 48ισ δε ειπεν αυ

τω ιουδα φιληματι

τον υιον του ανθρω

που παραδιδωσ 49ιδον

τεσ δε οι περι αυτον το

εσομενον ειπαν κε ει

παταξομεν εν μαχαι

ρη 50και επαταξεν εισ τισ

εξ αυτων του αρχιερε

ωσ τον δουλον και α

φειλε το ουσ αυτου το

δεξιον 51αποκριθεισ

δε ισ ειπεν εατε εωσ

τουτου και αψαμενοσ

του ωτιου ιασατο αυ

τον 52ειπεν δε ισ προσ

τουσ παραγενομενουσ

επ αυτον αρχιερεισ και

στρατηγουσ του ιε

ρου και πρεσβυτερουσ

ωσ επι ληστην εξηλ

θατε μετα μαχαιρω̅

και ξυλων 53καθ ημερα̅

οντοσ μου μεθ υμω̅

εν τω ιερω ουκ εξετει

νατε τασ χειρασ επ ε

με αλλ αυτη εστιν υ

μων η ωρα και η εξου

σια του σκοτουσ 54συλ

λαβοντεσ δε αυτον η

γαγον και εισηγαγον

εισ την οικιαν του αρ

χιερεωσ ο δε πετροσ

ηκολουθει μακροθε̅

55περιαψαντων δε πυρ

εν μεσω τησ αυλησ και

συνκαθισαντων εκα

θητο ο πετροσ μεσοσ

αυτων 56ιδουσα δε αυ

τον παιδισκη τισ καθη

μενον προσ το φωσ

και ατενισασα αυτω

ειπεν και ουτοσ συν

αυτω ην 57ο δε ηρνησα

το λεγων ουκ οιδα αυ

τον γυναι 58και μετα

βραχυ ετεροσ ιδων αυ

τον εφη και συ εξ αυ

των ει ο δε πετροσ ε

φη ανθρωπε ουκ ειμι

59και διαστασησ ωσει ω

ρασ μιασ αλλοσ τισ δι

ισχυριζετο λεγων

επ αληθειασ και ουτοσ

μετ αυτου ην και γαρ

γαλειλαιοσ εστιν 60ει

πεν δε ο πετροσ ανθρω

πε ουκ οιδα ο λεγεισ και

παραχρημα ετι λαλου̅

τοσ αυτου εφωνησε̅

αλεκτωρ 61και στραφεισ

ο κσ ενεβλεψε τω πε

τρω και υπεμνησθη

ο πετροσ του ρηματοσ

του κυ ωσ ειπεν αυτω

οτι πριν η αλεκτορα φω

νησαι σημερον απαρ

νηση με τρισ 62και εξελ

θων εξω εκλαυσεν πι

κρωσ 63και οι ανδρεσ οι

συνεχοντεσ αυτον

ενεπαιζον αυτω δερο̅

τεσ 64και περικαλυψαν

τεσ αυτον επηρωτω̅

λεγοντεσ προφητευ

σον τισ εστιν ο παισασ

σε 65και ετερα πολλα σλα

σφημουντεσ ελεγον

εισ αυτον 66και ωσ ε

γενετο ημερα συνηχθη

το πρεσβυτερειον του

λαου αρχιερεισ τε και

γραμματεισ και απηγα

γον αυτον εισ το συν

εδριον αυτων 67λεγοντεσ

ει συ ει ο χσ ειπον ημιν

ειπεν δε αυτοισ εαν υ

μιν ειπω ου μη πιστευ

σητε 68εαν δε ερωτησω

ου μη αποκριθητε 69απο

του νυν δε εσται ο υιοσ

του ανθρωπου καθημε

νοσ εκ δεξιων τησ δυ

ναμεωσ του θυ 70ειπαν

δε παντεσ συ ουν ει ο

υιοσ του θυ ο δε προσ

αυτουσ εφη υμεισ λε

γετε οτι εγω ειμι 71οι δε

ειπαν τι ετι εχομεν μαρ

τυριασ χρειαν αυτοι γαρ

ηκουσαμεν απο του στο

ματοσ αυτου 1και ανα

σταν απαν το πληθοσ

αυτων ηγαγον αυτον

επι τον πειλατον 2ηρξα̅

το δε κατηγορειν αυτου

λεγοντεσ τουτον ευ

ραμεν διαστρεφοντα

το εθνοσ ημων και κω

λυοντα φορουσ καισα

ρι διδοναι και λεγοντα

αυτον χν βασιλεα ειναι

3ο δε πειλατοσ ηρωτη

σεν αυτον λεγων συ ει

ο βασιλευσ των ιουδαι

ων ο δε αποκριθεισ αυ

τω εφη συ λεγεισ 4ο δε

πειλατοσ ειπεν προσ

τουσ αρχιερεισ και τουσ

οχλουσ ουδεν ευρισκω

αιτιον εν τω ανθρωπω

τουτω 5οι δε επισχυο̅

λεγοντεσ οτι ανασει

Leaf 649v - Luke 23:5+ (image )

ει τον λαον διδασκων

καθ ολησ τησ ιουδαιασ

και αρξαμενοσ απο τησ

γαλειλαιασ εωσ ωδε

6πειλατοσ δε ακουσασ

επηρωτησεν ει {} ανθρω

ποσ γαλειλαιοσ εστιν

7και επιγνουσ οτι εκ τησ

εξουσιασ ηρωδου εστι̅

ανεπεμψεν αυτον προσ

τον ηρωδην οντα και

αυτον εν ιεροσολυμοισ

εν ταυταισ ταισ ημε

ραισ 8ο δε ηρωδησ ιδω̅

τον ιν εχαρη λειαν ην

γαρ εξ ικανων χρονω̅

θελων ιδειν αυτον δι

α το ακουειν περι αυτου

και ηλπιζεν τι σημειο̅

ιδειν υπ αυτου γεινο

μενον 9επηρωτα δε αυ

τον εν λογοισ ικανοισ

αυτοσ δε ουδεν απεκρει

νατο αυτω 10{ειστηκει

σαν} δε οι αρχιερεισ και

οι γραμματεισ ευτο

νωσ κατηγορουντεσ

αυτου 11εξουθενησασ

δε αυτον ο ηρωδησ συ̅

τοισ στρατευμασιν αυ

του και εμπαιξασ πε

ριβαλων αισθητα λαμ

πραν ανεπεμψεν αυ

τον τω πειλατω 12εγε

νοντο δε φιλοι ο τε η

ρωδησ και ο πειλατοσ

εν αυτη τη ημερα με

τ αλληλων προυπηρχο̅

γαρ εν εχθρα οντεσ προσ

αυτουσ 13πειλατοσ δε

συνκαλεσαμενοσ τουσ

αρχιερεισ και τουσ αρ

χοντασ και τον λαον

14ειπεν προσ αυτουσ προσ

ηνεγκατε μοι τον αν

θρωπον τουτον ωσ α

ποστρεφοντα τον λα

ον και ιδου εγω ενωπι

ον υμων ανακρεινασ

ουθεν ευρον εν τω αν

θρωπω τουτω αιτιον

ων κατηγορειτε κατ αυ

του 15αλλ ουδε ηρωδησ

ανεπεμψεν γαρ αυτον

προσ ημασ και ιδου ου

δεν αξιον θανατου ε

στιν πεπραγμενον αυ

τω 16παιδευσασ ουν αυ

τον απολυσω 18ανεκραγο̅

δε παμπληθει λεγοντεσ

αιρε τουτον απολυσο̅

δε ημιν τον βαραββαν

19οστισ ην δια στασιν τι

να γενομενην εν τη πο

λει και φονον βληθεισ

εν τη φυλακη 20παλιν

δε ο πειλατοσ προσεφω

νησεν αυτοισ θελων

απολυσαι τον ιν 21οι δε

επεφωνουν λεγοντεσ

σταυρου σταυρου αυτο̅

22ο δε τριτον ειπεν προσ

αυτουσ τι γαρ κακον ε

ποιησεν ουτοσ ουδε̅

αιτιον θανατου ευρο̅

εν αυτω παιδευσασ ου̅

αυτον απολυσω 23οι δε

επεκειντο φωναισ

μεγαλαισ αιτουμενοι

αυτον σταυρωσαι και

κατισχυον αι φωναι

αυτων 24και πειλατοσ

επεκρεινεν γενεσθαι

το αιτημα αυτων 25απε

λυσεν δε τον δια στα

σιν και φονον βεβλη

μενον εισ φυλακην

ον ητουντο τον δε

ιν παρεδωκεν τω θε

ληματι αυτων 26και

ωσ απηγον αυτον ε

πιλαβομενοι σιμωνα

τινα κυρηναιον ερχο

μενον απ αγρου επε

θηκαν αυτω τον σταυ

ρον φερειν οπισθεν

του ιυ 27ηκολουθει δε

αυτω πολυ πληθοσ

του λαου και γυναικω̅

αι εκοπτοντο και ε

θρηνουν αυτον 28στρα

φεισ δε προσ αυτασ ισ

ειπεν θυγατεραισ ιε

ρουσαλημ μη κλαιετε

επ εμε πλην εφ εαυ

τασ κλαιετε και επι

τα τεκνα υμων 29οτι ι

δου ερχονται ημεραι

εν αισ ερουσιν μακαρι

αι αι στειραι και αι κοι

λιαι αι ουκ εγεννησα̅

και μαστοι οι ουκ εθρε

ψαν 30τοτε αρξονται λε

γειν τοισ ορεσιν πεσε

τε εφ ημασ και τοισ βου

νοισ καλυψατε ημασ

31οτι ει εν υγρω ξυλω

ταυτα ποιουσιν εν τω

ξηρω τι γενηται 32ηγο̅

το δε και ετεροι κακουρ

γοι δυο συν αυτω αναι

ρεθηναι 33και οτε ηλθο̅

επι τον τοπον τον κα

λουμενον κρανιον ε

κει εσταυρωσαν αυτο̅

και τουσ κακουργουσ

______

6^{ο} 10^{ιστηκεισαν}

Leaf 650r - Luke 23:33+ (image )

ον μεν εκ δεξιων ον

δε εξ αριστερων 34διαμε

ριζομενοι δε τα ιματι

α αυτου εβαλον κληρο̅

35και ειστηκει ο λαοσ θε

ωρων εξεμυκτηριζο̅

δε και οι αρχοντεσ λε

γοντεσ αλλουσ εσω

σεν σωσατω εαυτον

ει υιοσ εστιν ο χσ του

θυ ο εκλεκτοσ 36ενεπαι

ξαν δε αυτω και οι στρα

τιωται προσερχομε

νοι οξοσ προσφερον

τεσ αυτω 37και λεγοντεσ

ει συ ει ο βασιλευσ τω̅

ιουδαιων σωσον σε

αυτον 38ην δε και επιγρα

φη επ αυτω ο βασιλευσ

των ιουδαιων ουτοσ

39εισ δε των κρεμασθε̅

των κακουργων εβλα

σφημει αυτον ουχι

συ ει ο χσ σωσον σεαυ

τον και ημασ 40αποκρι

θεισ δε ο ετεροσ επι

τιμων αυτω εφη ου

δε φοβη συ τον θν οτι

εν τω αυτω κριματι ει

41και ημεισ μεν δικαιωσ

αξια γαρ ων επραξαμε̅

απολαμβανομεν ου

τοσ δε ουδεν ατοπον

επραξεν 42και ελεγεν ιυ

μνησθητι μου οταν

ελθησ εισ την βασιλει

αν σου 43και ειπεν αυ

τω αμην σοι λεγω ση

μερον μετ εμου εση

εν τω παραδεισω 44και

ην ηδη ωσει ωρα εκτη

και σκοτοσ εγενετο

εφ ολην την γην εωσ

ωρασ ενατησ 45του ηλιου

εκλειποντοσ εσχισθη

δε το καταπετασμα

του ναου μεσον 46και φω

νησασ φωνη μεγαλη

ο ισ ειπεν πατερ εισ χει

ρασ σου παρατιθεμαι

το πνευμα μου τουτο

δε ειπων εξεπνευσε̅

47ιδων δε ο εκατονταρ

χησ το γενομενον ε

δοξαζεν τον θν λεγω̅

οντωσ ο ανθρωποσ ου

τοσ δικαιοσ ην 48και πα̅

τεσ οι συνπαραγενομε

νοι οχλοι επι την θεω

ριαν ταυτην θεωρησα̅

τεσ τα γενομενα τυ

πτοντεσ τα στηθη υ

πεστρεφον 49ειστη

κεισαν δε παντεσ οι γνω

στοι αυτω απο μακρο

θεν και αι γυναικεσ αι

συνακολουθουσαι αυ

τω απο τησ γαλειλαιασ

ορωσαι ταυτα 50και ι

δου ανηρ ονοματι ιω

σηφ βουλευτησ υπαρ

χων ανηρ αγαθοσ δικαι

οσ 51ουτοσ ουκ ην συν

κατατεθειμενοσ τη

βουλη και τη πραξει αυ

των απο αρειμαθαιασ

πολεωσ των ιουδαιω̅

οσ προσεδεχετο την

βασιλειαν του θυ 52ουτοσ

προσελθων τω πειλα

τω ητησατο το σωμα

του ιυ 53και καθελων ε

νετυλιξεν αυτο σιν

δονι και εθηκεν αυτο̅

εν μνηματι λαξευτω

ου ουκ ην ουδεισ ουπω

κειμενοσ 54και ημερα

ην παρασκευησ και σαβ

βατον επεφωσκεν

55κατακολουθησασαι

δε αι γυναικεσ αιτινεσ

ησαν συνεληλυθυιαι

εκ τησ γαλειλαιασ αυ

τω εθεασαντο το μνη

μειον και ωσ ετεθη το

σωμα αυτου 56υποστρε

ψασαι δε ητοιμασαν α

ρωματα και μυρα και

το μεν σαββατον ησυ

χασαν κατα την εντο

λην 1τη δε μια των

σαββατων ορθρου βα

θεωσ επι το μνημα ηλ

θαν φερουσαι α ητοι

μασαν αρωματα 2ευρο̅

δε τον λιθον αποκεκυ

λισμενον απο του μνη

μειου 3εισελθουσαι δε

ουχ ευρον το σωμα του

κυ ιυ 4και εγενετο εν

τω απορεισθαι αυτασ

περι τουτου και ιδου

ανδρεσ δυο επεστη

σαν αυταισ εν εσθητι

αστραπτουση 5ενφο

βων δε γενομενων αυ

των και κλεινουσων

τα προσωπα εισ την γη̅

ειπαν προσ αυτασ τι

ζητειτε τον ζωντα

μετα των νεκρων 6ου

κ εστιν ωδε αλλα ηγερ

θη μνησθητε ωσ ελα

λησεν υμιν ετι ων εν

τη γαλειλαια 7λεγων το̅

υιον του ανθρωπου

Leaf 650v - Luke 24:7+ (image )

οτι δει παραδοθηναι

εισ χειρασ ανθρωπω̅

αμαρτωλων και σταυ

ρωθηναι και τη τρι

τη ημερα αναστηναι

8και εμνησθησαν των

ρηματων αυτου 9και

υποστρεψασαι απο του

μνημειου απηγγειλα̅

ταυτα παντα τοισ εν

δεκα και πασι τοισ λοι

ποισ 10ησαν δε η μαγδα

ληνη μαρια και ιωαννα

και μαρια η ιακωβου

και αι λοιπαι συν αυταισ

ελεγον προσ τουσ απο

στολουσ ταυτα 11και ε

φανησαν ενωπιον αυ

των ωσει ληροσ τα ρη

ματα ταυτα και ηπιστου̅

αυταισ 12ο δε πετροσ

αναστασ εδραμεν επι

το μνημειον και παρα

κυψασ βλεπει τα οθο

νια μονα και απηλθε̅

προσ αυτον θαυμαζω̅

το γεγονοσ 13και ιδου

δυο εξ αυτων εν αυτη

τη ημερα ησαν πορευο

μενοι εισ κωμην απε

χουσαν σταδιουσ εξη

κοντα απο ιερουσαλημ

η ονομα εμμαουσ 14και

αυτοι ωμειλουν προσ

αλληλουσ περι παντω̅

των συμβεβηκοτων

τουτων 15και εγενετο

εν τω ομειλειν αυτουσ

και συνζητειν {αυτουσ}

ισ εγγισασ συνεπορευ

ετο αυτοισ 16οι δε οφθαλ

μοι αυτων εκρατουν

το του μη επιγνωναι

αυτον 17ειπεν δε προσ

αυτουσ τινεσ οι λογοι

ουτοι ουσ αντιβαλλε

ται προσ αλληλουσ πε

ριπατουνταισ και εστα

θησαν σκυθρωποι 18απο

κριθεισ δε εισ ονοματι

κλεοπασ ειπεν προσ

αυτον συ μονοσ παροι

κεισ ιερουσαλημ και

ουκ εγνωσ τα γενομε

να εν αυτη εν ταισ ημε

ραισ ταυταισ 19και ειπε̅

αυτοισ ποια οι δε ειπα̅

αυτω τα περι ιυ του να

ζαρηνου οσ εγενετο

ανηρ προφητησ δυνα

τοσ εν εργω και λογω ε

ναντιον του θυ και πα̅

τοσ του λαου 20οπωσ τε

παρεδωκαν αυτον οι

αρχιερεισ και οι αρχον

τεσ ημων εισ κριμα θα

νατου και εσταυρωσα̅

αυτον 21ημεισ δε ηλπιζα

μεν οτι αυτοσ εστιν ο

μελλων λυτρουσθαι

τον ισραηλ αλλα γε και

συν πασιν τουτοισ τρι

την ταυτην ημεραν α

γει αφ ου ταυτα εγενε

το 22αλλα και γυναικεσ

τινεσ εξ ημων εξεστη

σαν ημασ γεναμεναι ορ

θριναι επι το μνημειο̅

23και μη ευρουσαι το σω

μα αυτου ηλθαν λεγου

σαι και οπτασιαν αγγελω̅

εωρακεναι οι λεγουσιν

αυτον ζην 24και απηλθον

τινεσ των συν ημιν ε

πι το μνημειον και ευ

ρον ουτωσ καθωσ αι γυ

ναικεσ ειπον αυτον δε

ουκ ειδον 25και αυτοσ

ειπεν προσ αυτουσ ω

ανοητοι και βραδεισ τη

καρδια του πιστευειν

επι πασιν οισ ελαλησα̅

οι προφηται 26ουχι ταυ

τα εδει παθειν τον χν

και εισελθειν εισ την

δοξαν αυτου 27και αρξα

μενοσ απο μωυσεωσ

και απο παντων των

προφητων διερμηνευ

σεν αυτοισ εν πασαισ

ταισ γραφαισ τα περι ε

αυτου 28και ηγγικαν εισ

την κωμην ου επορευο̅

το και αυτοσ προσεποι

ησατο πορρωτερον πο

ρευεσθαι 29και παρεβια

σαντο αυτον λεγοντεσ

μεινον μεθ ημων οτι

προσ εσπεραν εστιν και

κεκλικεν ηδη η ημερα

και εισηλθεν του μει

ναι συν αυτοισ 30και εγε

νετο εν τω κατακλιθη

ναι αυτον μετ αυτων

λαβων τον αρτον ευλο

γησεν και κλασασ επε

διδου αυτοισ 31αυτων

δε διηνοιχθησαν οι ο

φθαλμοι και επεγνω

σαν αυτον και αυτοσ

αφαντοσ εγενετο α

π αυτων 32και ειπαν προσ

αλληλουσ ουχι η καρδι

α ημων καιομενη ην

ωσ ελαλει ημιν εν τη

οδω ωσ διηνυγεν ημι̅

______

15^{και αυτοσ}

Leaf 651r - Luke 24:32+ (image )

τασ γραφασ 33και ανα

σταντεσ αυτη τη ωρα

υπεστρεψαν εισ ιερου

σαλημ και ευρον ηθροισ

μενουσ τουσ ενδεκα

και τουσ συν αυτοισ 34λε

γοντασ οτι οντωσ ηγερ

θη ο κσ και ωφθη σιμω

νι 35και αυτοι εξηγουντο

τα εν τη οδω και ωσ εγνω

σθη αυτοισ εν τη κλα

σει του αρτου 36ταυτα

δε αυτων λαλουντω̅

αυτοσ εστη εν μεσω αυ

των και λεγει αυτοισ ει

ρηνη υμιν 37θροηθεντεσ

δε και εμφοβοι γενομε

νοι εδοκουν πνευμα

θεωρειν 38και ειπεν αυτοισ

τι τεταραγμενοι εστε

και τι διαλογισμοι ανα

βαινουσιν εν τη καρδι

α υμων 39ιδετε τασ χει

ρασ μου και τουσ ποδασ

μου οτι εγω ειμι αυτοσ

ψηλαφησατε με και ι

δετε οτι πνευμα και

σαρκα και οστεα ουκ ε

χει καθωσ εμε θεωρει

τε εχοντα 40και τουτο

ειπων εδειξεν αυτοισ

τασ χειρασ και τουσ πο

δασ 41ετι δε απιστουντω̅

αυτων απο τησ χαρασ

και θαυμαζοντων ειπε̅

αυτοισ εχετε τι βρωσι

μον ενθαδε 42οι δε επε

δωκαν αυτω ιχθυοσ

οπτου μεροσ 43και λαβω̅

ενωπιον αυτων εφα

γεν 44ειπεν δε προσ αυ

τουσ ουτοι οι λογοι μου

ουσ ελαλησα προσ υμασ

ετι ων συν υμιν οτι δει

πληρωθηναι απαντα

τα γεγραμμενα εν τω

νομω μωυσεωσ και τοισ

προφηταισ και ψαλμοισ

περι εμου 45τοτε διηνοι

ξεν αυτων τον νουν

του συνειναι τασ γρα

φασ και ειπεν αυτοισ

46οτι ουτωσ γεγραπται

παθειν τον χν και ανα

στηναι εκ νεκρων τη

τριτη ημερα 47και κηρυ

χθηναι επι τω ονομα

τι αυτου μετανοιαν

εισ αφεσιν αμαρτιων

εισ παντα τα εθνη αρ

ξαμενοι απο ιερουσα

λημ 48υμεισ μαρτυρεσ

τουτων 49και ιδου εγω

εξαποστελλω την ε

παγγελειαν του πατροσ

μου εφ υμασ υμεισ δε

καθισατε εν τη πολει

εωσ ου ενδυσησθε εξ υ

ψουσ δυναμιν 50εξηγα

γεν δε αυτουσ εωσ προσ

βηθανιαν και επαρασ

τασ χειρασ αυτου ευλο

γησεν αυτουσ 51και εγε

νετο εν τω ευλογειν

αυτον αυτουσ διεστη

απ αυτων και ανεφε

ρετο εισ τον ουρανον 52και

αυτοι προσκυνησαν

τεσ αυτον υπεστρεψα̅

εισ ιερουσαλημ μετα

χαρασ {} 53και ησαν δια παντοσ

εν τω ιερω ευλογουν

τεσ τον θν αμην

1εν αρχη ην ο λογοσ και

ο λογοσ ην προσ τον θν

και θσ ην ο λογοσ 2ουτοσ

ην εν αρχη προσ τον θν

3παντα δι αυτου εγενε

το και χωρισ αυτου εγε

νετο ουδε εν ο γεγονε̅

4εν αυτω ζωη ην και η

ζωη ην το φωσ {} 5και το

φωσ εν τη σκοτια φαι

νει και η σκοτια αυτο

ου κατελαβεν 6εγενε

το ανθρωποσ απεσταλ

μενοσ παρα θυ ονομα

αυτω ιωανησ 7ουτοσ

ηλθεν εισ μαρτυριαν

ινα μαρτυρηση περι του

φωτοσ ινα παντεσ πι

στευσωσιν δι αυτου

8ουκ ην εκεινοσ το φωσ

αλλ ινα μαρτυρηση πε

ρι του φωτοσ 9ην το φωσ

το αληθεινον ο φωτι

ζει παντα ανθρωπον

ερχομενον εισ τον κοσ

μον 10εν τω κοσμω ην

και ο κοσμοσ δι αυτου

εγενετο και ο κοσμοσ

αυτον ουκ εγνω 11εισ

τα ιδια ηλθεν και οι ιδι

οι αυτον ου παρελαβο̅

12οσοι δε ελαβαν αυτον

εδωκεν αυτοισ εξου

σιαν τεκνα θυ γενεσθαι

τοισ πιστευουσιν εισ

το ονομα αυτου 13οι ου

κ εξ αιματων ουδε εκ

θεληματοσ σαρκοσ {}

αλλ εκ θυ εγενηθησα̅

14και ο λογοσ σαρξ εγενε

το και εσκηνωσεν εν η

μιν και εθεασαμεθα

______

52^{μεγαλησ} 4^{των ανθρωπων} 13^{ουδε εκ θεληματοσ ανδροσ}

Leaf 651v - John 1:14+ (image )

την δοξαν αυτου δο

ξαν ωσ μονογενουσ

παρα πατροσ πληρησ

χαριτοσ {} αληθειασ

15ιωανησ μαρτυρει πε

ρι αυτου και κεκραγε̅

λεγων ουτοσ ην ο ειπω̅

ο οπισω μου ερχομε

νοσ εμπροσθεν μου

γεγονεν οτι πρωτοσ

μου ην 16οτι εκ του πλη

ρωματοσ αυτου ημεισ

παντεσ ελαβομεν και

χαριν αντι χαριτοσ

17οτι ο νομοσ δια μωυ

σεωσ εδοθη η χαρισ και

η αληθεια δια ιυ χυ εγε

νετο 18θν ουδεισ εο

ρακεν πωποτε μονο

γενησ θσ ο ων εισ τον

κολπον του πατροσ

εκεινοσ εξηγησατο

19και αυτη εστιν η μαρ

τυρια του ιωανου οτε

απεστειλαν προσ αυτο̅

οι ιουδαιοι εξ ιεροσο

λυμων ιερεισ και λευ

ειτασ ινα ερωτησωσι̅

αυτον συ τισ ει 20και ω

μολογησεν και ουκ ηρ

νησατο και ωμολογη

σεν οτι εγω ουκ ειμι ο

χσ 21και ηρωτησαν αυτο̅

συ ουν τι ηλειασ ει και

λεγει ουκ ειμι ο προφη

τησ ει συ και απεκριθη

ου 22ειπαν ουν αυτω τισ

ει ινα αποκρισιν δωμε̅

τοισ πεμψασιν ημασ

τι λεγεισ περι σεαυτου

23εφη εγω φωνη βοω̅

τοσ εν τη ερημω ευθυ

νατε την οδον κυ κα

θωσ ειπεν ησαιασ ο προ

φητησ 24και απεσταλμε

νοι ησαν εκ των φαρει

σαιων 25και ηρωτησαν

αυτον και ειπαν αυτω

τι ουν βαπτιζεισ ει συ

ουκ ει ο χσ ουδε ηλειασ

ουδε ο προφητησ 26α

πεκριθη αυτοισ ο ιωα

νησ λεγων εγω βαπτι

ζω εν υδατι μεσοσ υμω̅

στηκει ον υμεισ ουκ οι

δατε 27οπισω μου ερχο

μενοσ ου ουκ ειμι εγω

αξιοσ ινα λυσω αυτου

τον ιμαντα του υποδη

ματοσ 28ταυτα εν βηθα

νια εγενετο περαν του

ιορδανου οπου ην ο ιω

ανησ βαπτιζων

29τη επαυριον βλεπει το̅

ιν ερχομενον προσ αυ

τον και λεγει ιδε ο αμνοσ

του θυ ο αιρων την α

μαρτιαν του κοσμου

30ουτοσ εστιν υπερ ου

εγω ειπον οπισω μου

ερχεται ανηρ οσ εμπροσ

θεν μου γεγονεν οτι

πρωτοσ μου ην 31καγω

ουκ ηδειν αυτον αλλ ι

να φανερωθη τω ισρα

ηλ δια τουτο ηλθον ε

γω εν υδατι βαπτιζω̅

32και εμαρτυρησεν ιωα

νησ λεγων οτι τεθεα

μαι το πνευμα καταβαι

νον ωσ περιστεραν

εξ ουρανου και εμεινε̅

επ αυτον 33καγω ουκ η

δειν αυτον αλλ ο πεμ

ψασ με βαπτιζειν εν

υδατι εκεινοσ μοι ειπε̅

εφ ον αν ιδησ το πνευ

μα καταβαινον και με

νον επ αυτον ουτοσ

εστιν ο βαπτιζων ε̅

πνευματι αγιω 34καγω

εωρακα και μεμαρτυ

ρηκα οτι ουτοσ εστι̅

ο υιοσ του θυ 35τη επαυ

ριον παλιν ειστηκει

ιωανησ και εκ των μα

θητων αυτου δυο 36και

εμβλεψασ τω ιυ περι

πατουντι λεγει ιδε ο

αμνοσ του θυ 37και ηκου

σαν οι δυο μαθηται αυ

του λαλουντοσ και η

κολουθησαν τω ιυ 38στρα

φεισ δε ο ισ και θεασα

μενοσ αυτουσ ακο

λουθουντασ λεγει αυ

τοισ τι ζητειτε οι δε

ειπαν αυτω ραββει ο λε

γεται μεθερμηνευο

μενον διδασκαλε που

μενεισ 39λεγει αυτοισ

ερχεσθε και οψεσθε

ηλθαν ουν και ειδαν

που μενει και παρ αυτω

εμειναν την ημερα̅

εκεινην ωρα ην ωσ δε

κατη 40ην ανδρεασ ο α

δελφοσ σιμωνοσ πε

τρου εισ εκ των δυο τω̅

ακουσαντων παρα ιω

ανου και ακολουθησα̅

των αυτω 41ευρεσκει

ουτοσ πρωτον τον α

δελφον τον ιδιον σι

μωνα και λεγει αυτω

ευρηκαμεν τον μεσ

______

14^{και}

Leaf 652r - John 1:41+ (image )

σιαν ο εστιν μεθερμη

νευομενον χσ 42ηγαγε̅

αυτον προσ τον ιν εμ

βλεψασ αυτω ο ισ ει

πεν συ ει σιμων ο υιοσ

ιωανου συ κληθηση

κηφασ ο ερμηνευε

ται πετροσ 43τη επαυ

ριον ηθελησεν εξελ

θειν εισ την γαλειλαι

αν και ευρισκει φιλιπ

πον και λεγει αυτω ο

ισ ακολουθει μοι 44ην

δε ο φιλιπποσ απο βηθ

σαιδα εκ τησ πολεωσ

ανδρεου και πετρου

45ευρισκει φιλιπποσ

τον ναθαναηλ και λε

γει αυτω ον εγραψεν

μωυσησ εν τω νομω

και οι προφηται ευρη

καμεν ιν υιον του ι

ωσηφ τον απο ναζα

ρετ 46και ειπεν αυτω

ναθαναηλ εκ ναζαρετ

δυναται τι αγαθον ει

ναι λεγει αυτω ο φι

λιπποσ ερχου και ιδε

47ειδεν ισ τον ναθανα

ηλ ερχομενον προσ αυ

τον και λεγει περι αυτου

ιδε αληθωσ ισραηλει

τησ εν ω δολοσ ουκ ε

στιν 48λεγει αυτω να

θαναηλ ποθεν με γει

νωσκεισ απεκριθη ισ

και ειπεν αυτω προ του

σαι φιλιππον φωνη

σαι οντα υπο την συ

κην ειδον σε 49απεκρι

θη αυτω ναθαναηλ

ραββει συ ει ο υιοσ του

θυ συ βασιλευ ει του ισ

ραηλ 50απεκριθη ισ και

ειπεν αυτω οτι ειπον

σοι οτι ειδον σε υποκα

τω τησ συκησ πιστευ

εισ μειζω τουτων οψη

51και λεγει αυτω αμην

αμην λεγω υμιν οψε

σθε τον ουρανον ανε

ωγοτα και τουσ αγγε

λουσ του θυ αναβαινο̅

τασ και καταβαινον

τασ επι τον υιον του

ανθρωπου 1και τη τρι

τη ημερα γαμοσ εγενε

το εν κανα τησ γαλειλαι

ασ και ην η μητηρ του

ιυ εκει 2εκληθη δε και ο

ισ και οι μαθηται αυτου

εισ τον γαμον 3και υστε

ρησαντοσ οινου λεγει

η μητηρ του ιυ προσ αυ

τον οινον ουκ εχουσι̅

4και λεγει αυτη ο ισ τι ε

μοι και σοι γυναι ουπω

ηκει η ωρα μου 5λεγει η

μητηρ αυτου τοισ δια

κονοισ ο ο αν λεγη υμι̅

ποιησατε 6ησαν δε εκει

λιθιναι υδριαι εξ κατα

τον καθαρισμον των

ιουδαιων κειμεναι χω

ρουσαι ανα μετρητασ

δυο η τρισ 7λεγει αυτοισ

ο ισ γεμισατε τασ υδρι

ασ υδατοσ και εγεμισα̅

αυτασ εωσ ανω 8και λε

γει αυτοισ αντλησατε

νυν και φερετε τω αρ

χιτρικλεινω οι δε ηνεγ

καν 9ωσ δε εγευσατο ο

αρχιτρικλεινοσ το υ

δωρ οινον γεγενημε

νον και ουκ ηδει ποθε̅

εστιν οι δε διακονοι

ηδεισαν οι ηντληκο

τεσ το υδωρ φωνει το̅

νυμφιον ο αρχιτρικλει

νοσ 10και λεγει αυτω πασ

ανθρωποσ πρωτον το̅

καλον οινον τιθησιν

και οταν μεθυσθωσι

τον ελασσω συ τετη

ρηκασ τον καλον οινο̅

εωσ αρτι 11ταυτην εποι

ησεν αρχην των σημι

ων ο ισ εν κανα τησ γα

λειλαιασ και εφανερω

σεν την δοξαν αυτου

και επιστευσαν εισ αυ

τον οι μαθηται αυτου

12μετα τουτο κατεβη

εισ καφαρναουμ αυτοσ

και η μητηρ αυτου και

οι αδελφοι και οι μα

θηται αυτου και εκει

εμειναν ου πολλασ η

μερασ 13και εγγυσ ην το

πασχα των ιουδαιω̅

και ανεβη εισ ιεροσο

λυμα ο ισ 14και ευρεν εν

τω ιερω τουσ πωλουν

τασ βοασ και προβατα και

περιστερασ και τουσ

κερματιστασ καθημε

νουσ 15και ποιησασ φρα

γελλιον εκ σχοινιων

παντασ εξεβαλεν εκ του

ιερου τα τε προβατα και

τουσ βοασ και των κολ

λυβιστων εξεχεεν τα

κερματα και τασ τρα

πεζασ ανετρεψεν 16και

τοισ τασ περιστερασ

Leaf 652v - John 2:16+ (image )

πωλουσιν ειπεν αρα

τε ταυτα εντευθεν

μη ποιειτε τον οικο̅

του πατροσ μου οικο̅

εμποριου 17εμνησθη

σαν οι μαθηται αυτου

οτι εστιν γεγραμμε

νον ο ζηλοσ του οικου

σου καταφαγεται με

18απεκριθησαν ουν οι

ιουδαιοι και ειπαν αυ

τω τι σημειον δεικνυ

εισ ημιν οτι ταυτα ποι

εισ 19απεκριθη ισ και

ειπεν αυτοισ λυσατε

τον ναον τουτον και

τρισιν ημεραισ εγερω

αυτον 20ειπαν ουν οι

ιουδαιοι τεσσερακον

τα και εξ ετεσιν οικο

δομηθη ο ναοσ ουτοσ

και συ εν τρισιν ημε

ραισ εγερεισ αυτον 21ε

κεινοσ δε ελεγεν περι

του ναου του σωματοσ

αυτου 22οτε ουν ηγερθη

εκ νεκρων εμνησθησα̅

οι μαθηται αυτου οτι

τουτο ελεγεν και επι

στευσαν τη γραφη και

τω λογω ον ειπεν ο ισ

23ωσ δε ην εν τοισ ιερο

σολυμοισ εν τω πασχα

τη εορτη πολλοι επι

στευσαν εισ το ονομα

αυτου θεωρουντεσ

αυτου τα σημεια α ε

ποιει 24αυτοσ δε ισ ουκ ε

πιστευεν αυτον αυτοισ

δια το αυτον γινωσκει̅

παντασ 25και οτι ου χρει

αν ειχεν ινα τισ μαρτυ

ρηση περι του ανθρω

που αυτοσ γαρ εγινω

σκεν τι ην εν τω ανθρω

πω 1ην δε ανθρωποσ

εκ των φαρεισαιων

νικοδημοσ ονομα αυ

τω αρχων των ιουδαι

ων 2ουτοσ ηλθεν προσ

αυτον νυκτοσ και ειπε̅

αυτω ραββει οιδαμεν

οτι απο θυ εληλυθασ

διδασκαλοσ ουδεισ γαρ

δυναται ταυτα τα ση

μεια ποιειν α συ ποιεισ

εαν μη η ο θσ μετ αυτου

3απεκριθη ισ και ειπεν

αυτω αμην αμην λεγω

σοι εαν μη τισ γεννηθη

ανωθεν ου δυναται ι

δειν την βασιλειαν του

θυ 4λεγει προσ αυτον

νεικοδημοσ πωσ δυ

ναται ανθρωποσ γεννη

θηναι γερων ων μη δυ

ναται εισ την κοιλιαν

τησ μητροσ αυτου δευ

τερον εισελθειν και γε̅

νηθηναι 5απεκριθη ο

ισ αμην αμην λεγω σοι

εαν μη τισ γεννηθη εξ υ

δατοσ και πνευματοσ

ου δυναται εισελθειν

εισ την βασιλειαν του

θυ 6το γεγεννημενον

εκ τησ σαρκοσ σαρξ εστι̅

και το γεγεννημενον

εκ του πνευματοσ πνευ

μα εστιν 7μη θαυμασησ

οτι ειπον σοι δει υμασ

γεννηθηναι ανωθεν

8το πνευμα οπου θελει

πνει και την φωνην

αυτου ακουεισ αλλα

ουκ οιδασ ποθεν ερχε

ται και που υπαγει ου

τωσ εστιν πασ ο γεγε̅

νημενοσ εκ του πνευ

ματοσ 9απεκριθη νει

κοδημοσ και ειπεν αυ

τω πωσ δυναται ταυτα

γενεσθαι 10απεκριθη

ισ και ειπεν αυτω συ

ει ο διδασκαλοσ του

ισραηλ και ταυτα ου γει

νωσκεισ 11αμην αμην

λεγω σοι οτι ο οιδαμε̅

λαλουμεν και ο εωρακα

μεν μαρτυρουμεν και

την μαρτυριαν ημων

ου λαμβανετε 12ει τα ε

πιγεια ειπον υμιν και

ου πιστευετε πωσ ε

αν ειπω υμιν τα επου

ρανια πιστευσετε 13και

ουδεισ αναβεβηκεν εισ

τον ουρανον ει μη ο εκ

του ουρανου καταβασ

ο υιοσ του ανθρωπου

14και καθωσ μωυσησ υ

ψωσεν τον οφιν εν τη

ερημω ουτωσ υψωθη

ναι δει τον υιον του αν

θρωπου 15ινα πασ ο πιστευ

ων εν αυτω εχη ζωη̅

αιωνιον 16ουτωσ γαρ η

γαπησεν ο θσ τον κοσμο̅

ωστε τον υιον τον μο

νογενη εδωκεν ινα

πασ ο πιστευων εισ αυ

τον μη αποληται αλλα

εχη ζωην αιωνιον

17ου γαρ απεστειλεν ο θσ

τον υιον εισ τον κοσμο̅

ινα κρεινη τον κοσμον

Leaf 653r - John 3:17+ (image )

αλλ ινα σωθη ο κοσμοσ

δι αυτου 18ο πιστευων

εισ αυτον ου κρεινεται

ο μη πιστευων ηδη κε

κριται οτι μη πεπιστευ

κεν εισ το ονομα του

μονογενουσ υιου του

θυ 19αυτη δε εστιν η κρι

σισ οτι το φωσ εληλυ

θεν εισ τον κοσμον και

ηγαπησαν οι ανθρωποι

μαλλον το σκοτοσ η

το φωσ ην γαρ αυτων

πονηρα τα εργα 20πασ γαρ

ο φαυλα πρασσων μει

σει το φωσ και ουκ ερ

χεται προσ το φωσ ινα

μη ελεγχθη τα εργα αυ

του 21ο δε ποιων την αλη

θειαν ερχεται προσ το

φωσ ινα φανερωθη αυ

του τα εργα οτι εν θω ε

στιν ειργασμενα 22με

τα ταυτα ηλθεν ο ισ και

οι μαθηται αυτου εισ

την ιουδαιαν γην και ε

κει διετρειβεν μετ αυτω̅

και εβαπτιζεν 23ην δε και

ο ιωανησ βαπτιζων εν

αινων εγγυσ του σαλειμ

οτι υδατα πολλα ην ε

κει και παρεγεινοντο

και εβαπτιζοντο 24ουπω

γαρ ην βεβλημενοσ εισ

την φυλακην ιωανησ

25εγενετο ουν ζητησισ

εκ των μαθητων τω̅

ιωανου μετα ιουδαιου

περι καθαρισμου 26και ηλ

θαν προσ τον ιωανην

και ειπαν αυτω ραββει

οσ ην μετα σου περαν

του ιορδανου ω συ με

μαρτυρηκασ ιδε ουτοσ

βαπτιζει και παντεσ

ερχονται προσ αυτο̅

27απεκριθη ιωανησ και

ειπεν ου δυναται ανθρω

ποσ λαμβαινειν ουδε

εν αν μη η δεδομενον

αυτω εκ του ουρανου

28αυτοι υμεισ μοι μαρτυ

ρειτε οτι ειπον εγω ου

κ ειμι εγω ο χσ αλλ οτι

απεσταλμενοσ ειμι εμ

προσθεν εκεινου 29ο ε

χων την νυμφην νυμ

φιοσ εστιν ο δε φιλοσ

του νυμφιου ο εστη

κωσ και ακουων αυτου

χαρα χαιρει δια την φω

νην του νυμφιου αυ

τη ουν η χαρα η εμη πε

πληρωται 30εκεινον δει

αυξανειν εμε δε ελατ

τουσθαι 31ο ανωθεν ερ

χομενοσ επανω παντω̅

εστιν ο ων εκ τησ γησ

εκ τησ γησ εστιν και εκ

τησ γησ λαλει ο εκ του

ουρανου ερχομενοσ

επανω παντων εστιν

32ο εωρακεν και ηκουσε̅

τουτο μαρτυρει και τη̅

μαρτυριαν αυτου ουδεισ

λαμβανει 33ο λαβων αυτου

την μαρτυριαν εσφρα

γισεν οτι ο θσ αληθησ ε

στιν 34ον γαρ απεστειλε̅

ο θσ τα ρηματα του θυ λα

λει ου γαρ εκ μετρου δι

δωσιν {} 35ο πατηρ αγαπα

τον υιον και παντα δε

δωκεν εν τη χειρι αυτου

36ο πιστευων εισ τον υιο̅

εχει ζωην αιωνιον ο

δε απειθων τω υιω ου

κ οψεται ζωην αλλ η ορ

γη του θυ μενει επ αυτο̅

1ωσ ουν εγνω ο κσ οτι η

κουσαν οι φαρεισαιοι ο

τι ισ πλειονασ μαθητασ

ποιει και βαπτιζει {} ιωα

νησ 2καιτοιγε ισ αυτοσ

ουκ εβαπτιζεν αλλ οι

μαθηται αυτου 3αφηκε̅

την ιουδαιαν και απηλ

θεν {} εισ την γαλειλαιαν

4εδει δε αυτον διερχε

σθαι δια τησ σαμαρειασ

5ερχεται ουν εισ πολιν

τησ σαμαρειασ λεγομε

νην συχαρ πλησιον του

χωριου ο εδωκεν ιακωβ

τω ιωσηφ τω υιω αυτου

6ην δε εκει πηγη του ια

κωβ ο ουν ισ κεκοπιακωσ

εκ τησ οδοιπορειασ εκα

θεζετο ουτω επι τη πη

γη ωρα ην ωσ εκτη 7ερ

χεται γυνη εκ τησ σαμα

ρειασ αντλησαι υδωρ

λεγει αυτη ο ισ δοσ μοι

πειν 8οι γαρ μαθηται αυ

του απεληλυθεισαν εισ

την πολιν ινα τροφασ

αγορασωσιν 9λεγει ουν

αυτω η γυνη η σαμαρει

τισ πωσ συ ιουδαιοσ ω̅

παρ εμου πειν αιτεισ γυ

ναικοσ σαμαρειτιδοσ

ουσησ ου γαρ συνχρων

ται ιουδαιοισ σαμαρει

ταισ 10απεκριθη ισ και ει

πεν αυτη ει ηδεισ την

δωρεαν του θυ και τισ

______

34^{το πνα} 1^{η} 3^{παλιν}

Leaf 653v - John 4:10+ (image )

εστιν ο λεγων σοι δοσ

μοι πειν συ αν ητησασ

αυτον και εδωκεν αν

σοι υδωρ ζων 11λεγει αυ

τω κε ουτε αντλημα

εχεισ και το φρεαρ εστιν

βαθυ ποθεν ουν εχεισ

το υδωρ το ζων 12μη συ

μειζων ει του πατροσ

ημων ιακωβ οσ εδωκε̅

ημιν το φρεαρ και αυ

τοσ εξ αυτου επιεν και

οι υιοι αυτου και τα

θρεμματα αυτου 13απε

κριθη ισ και ειπεν αυτη

πασ ο πεινων εκ του υ

δατοσ τουτου διψη

σει παλιν 14οσ δ αν πιη εκ

του υδατοσ ου εγω δω

σω αυτω ου μη διψησει

εισ τον αιωνα αλλα το

υδωρ ο δωσω αυτω γε

νησεται εν αυτω πηγη

υδατοσ αλλομενου εισ

ζωην αιωνιον 15λεγει

προσ αυτον η γυνη κε

δοσ μοι τουτο το υδωρ

ινα μη διψω μηδε διερ

χομαι ενθαδε αντλει̅

16λεγει αυτη υπαγε φω

νησον σου τον ανδρα

και ελθε ενθαδε 17απε

κριθη η γυνη και ειπε̅

αυτω ουκ εχω ανδρα

λεγει αυτη ο ισ καλωσ

ειπεσ οτι ανδρα ουκ ε

χω 18πεντε γαρ ανδρασ ε

σχεσ και νυν ον εχεισ

ουκ εστιν σου ανηρ του

το αληθεσ ειρηκασ 19λε

γει αυτω η γυνη κε θε

ωρω οτι προφητησ

ει συ 20οι πατερεσ ημω̅

εν τω ορει τουτω προσ

εκυνησαν και υμεισ λε

γετε οτι εν ιεροσολυ

μοισ εστιν ο τοποσ οπου

προσκυνειν δει 21λεγει

αυτη ο ισ πιστευε μοι

γυναι οτι ερχεται ωρα

οτε ουτε εν τω ορει του

τω ουτε εν ιεροσολυμοισ

προσκυνησετε τω πα

τρι 22υμεισ προσκυνει

τε ο ουκ οιδατε ημεισ

προσκυνουμεν ο οιδα

μεν οτι η σωτηρια εκ τω̅

ιουδαιων εστιν 23αλλα

ερχεται ωρα και νυν ε

στιν οτε οι αληθινοι

προσκυνηται προσκυ

νησουσιν τω πατρι εν

πνευματι και αληθεια

και γαρ ο πατηρ τοιου

τουσ ζητει τουσ προσ

κυνουντασ αυτον

24πνευμα ο θσ και τουσ

προσκυνουντασ αυτον

εν πνευματι και αλη

θεια δει προσκυνειν

25λεγει αυτω η γυνη οιδα

οτι μεσσιασ ερχεται ο

λεγομενοσ χσ οταν

ελθη εκεινοσ αναγγε

λει ημιν απαντα 26λεγει

αυτη ο ισ εγω ειμι ο λα

λων σοι 27και επι τουτω

ηλθαν οι μαθηται αυτου

και εθαυμαζον οτι με

τα γυναικοσ ελαλει ου

δεισ μεντοι ειπε τι ζη

τεισ η τι λαλεισ μετ αυ

τησ 28αφηκεν ουν τη̅

υδριαν αυτησ η γυνη και

απηλθεν εισ την πο

λιν και λεγει τοισ ανθρω

ποισ 29δευτε ιδετε αν

θρωπον οσ ειπε μοι πα̅

τα α εποιησα μητι ουτοσ

εστιν ο χσ 30εξηλθον εκ

τησ πολεωσ και ηρχον

το προσ αυτον 31εν τω

μεταξυ ηρωτων αυτο̅

οι μαθηται λεγοντεσ

ραββει φαγε 32ο δε ειπε̅

αυτοισ εγω βρωσιν εχω

φαγειν ην υμεισ ουκ οι

δατε 33ελεγον ουν οι μα

θηται προσ αλληλουσ

μη τισ ηνεγκεν αυτω

φαγειν 34λεγει αυτοισ ο

ισ εμον βρωμα εστιν

ινα ποιησω το θελημα

του πεμψαντοσ με και

τελειωσω αυτου το

εργον 35ουχ υμεισ λεγε

τε οτι ετι τετραμηνοσ

εστιν και ο θερισμοσ

ερχεται ιδου λεγω υμι̅

επαρατε τουσ οφθαλ

μουσ υμων και θεασα

σθε τασ χωρασ οτι λευ

και εισιν προσ θερισμο̅

ηδη 36ο θεριζων μισθον

λαμβανει και συναγει

καρπον εισ ζωην αιωνι

ον ινα ο σπειρων ομου

χαιρη και ο θεριζων 37εν

γαρ τουτω ο λογοσ εστι̅

αληθινοσ οτι αλλοσ ε

στιν ο σπειρων και αλλοσ

ο θεριζων 38εγω απεστει

λα υμασ θεριζειν ο ουχ υ

μεισ κεκοπιακατε αλλοι

κεκοπιακασιν και υμεισ

εισ τον κοπον αυτω̅

Leaf 654r - John 4:38+ (image )

εισεληλυθατε 39εκ δε

τησ πολεωσ εκεινησ

πολλοι επιστευσαν εισ

αυτον των σαμαρειτω̅

δια τον λογον τησ γυ

ναικοσ μαρτυρουσησ

οτι ειπεν μοι παντα α

εποιησα 40{συνηλθον ου̅}

προσ αυτον οι σαμαρει

ται ηρωτων αυτον μει

ναι παρ αυτοισ και εμει

νεν εκει δυο ημερασ 41και

πολλω πλειουσ επιστευ

σαν δια τον λογον αυτου

42τη τε γυναικι ελεγον

ουκετι δια την λαλια̅

σου πιστευομεν αυτοι

γαρ ακηκοαμεν και οι

δαμεν οτι ουτοσ εστι̅

αληθωσ ο σωτηρ του

κοσμου 43μετα δε τασ

δυο ημερασ εξηλθεν ε

κειθεν εισ την γαλειλαι

αν 44αυτοσ γαρ ισ εμαρτυ

ρησεν οτι προφητησ

εν τη ιδια πατριδι τει

μην ουκ εχει 45οτε ου̅

ηλθεν εισ την γαλειλαι

αν εδεξαντο αυτον οι

γαλειλαιοι παντα εω

ρακοτεσ οσα εποιησε̅

εν ιεροσολυμοισ εν τη

εορτη και αυτοι γαρ ηλ

θον εισ την εορτην

46ηλθεν ουν παλιν εν κα

να τησ γαλειλαιασ οπου

εποιησεν το υδωρ οινο̅

και ην τισ βασιλικοσ ου ο

υιοσ ησθενει εν καφαρ

ναουμ 47ουτοσ ακουσασ

οτι ισ ηκει εκ τησ ιου

δαιασ εισ την γαλειλαι

αν απηλθεν προσ αυτο̅

και ηρωτα ινα καταβη

και ιασηται αυτου τον

υιον ημελλεν γαρ απο

θνησκειν 48ειπεν ουν

ο ισ προσ αυτον εαν μη

σημεια και τερατα ιδη

τε ου μη πιστευσητε

49λεγει προσ αυτον ο βασι

λικοσ κε καταβηθι πρι̅

αποθανειν το παιδιο̅

μου 50λεγει αυτω ο ισ

πορευου ο υιοσ σου ζη

επιστευσεν ο ανθρω

ποσ τω λογω ον ειπεν

αυτω ο ισ και επορευετο

51ηδη δε αυτου καταβαι

νοντοσ οι δουλοι αυτου

υπηντησαν αυτω λε

γονταισ οτι ο παισ αυ

του ζη 52επυθετο ουν

την ωραν εκεινην εν η

κομψοτερον εσχεν

ειπον ουν αυτω οτι ε

χθεσ ωραν εβδομην α

φηκεν αυτην ο πυρε

τοσ 53εγνω ουν ο πατηρ

οτι εκεινη τη ωρα εν η

ειπεν αυτω ο ισ ο υιοσ

σου ζη και επιστευσε̅

αυτοσ και η οικια αυτου

ολη 54τουτο δε παλιν

δευτερον σημειον εποι

ησεν ο ισ ελθων εκ τησ

ιουδαιασ εισ την γαλει

λαιαν 1μετα ταυτα

ην εορτη των ιουδαι

ων και ανεβη ισ εισ ιερο

σολυμα 2εστιν δε εν τοισ

ιεροσολυμοισ επι τη

προβατικη κολυμβη

θρα η επιλεγομενη ε

βραιστι βηθσαιδα πεν

τε στοασ εχουσα 3εν ταυ

ταισ κατεκειτο πληθοσ

των ασθενουντων

τυφλων χωλων

ξηρων 5ην δε τισ αν

θρωποσ εκει τριακοντα

οκτω ετη εχων εν τη

ασθενεια αυτου 6τουτο̅

ιδων ο ισ κατακειμε

νον και γνουσ οτι πο

λυν ηδη χρονον εχει

λεγει αυτω θελεισ υγι

ησ γενεσθαι 7απεκριθη

αυτω ο ασθενων κε αν

θρωπον ουκ εχω ινα

οταν ταραχθη το υδωρ

βαλη με εισ την κολυμ

βηθραν εν ω δε ερχομαι

εγω αλλοσ {προσ} εμου

καταβαινει 8λεγει αυτω

ο ισ εγειρε αρον τον κρα

βαττον σου και περιπα

τει 9και ευθεωσ εγενε

το υγιησ ο ανθρωποσ και

ηρε τον κραβαττον αυ

του και περιεπατει ην

δε σαββατον εν εκεινη

τη ημερα 10ελεγον ουν

οι ιουδαιοι τω τεθερα

πευμενω σαββατον

εστιν και ουκ εξεστι̅

σοι αραι τον κραβαττο̅

11οσ δε απεκριθη αυτοισ

ο ποιησασ με υγιη εκει

νοσ μοι ειπεν αρον τον

κραβαττον σου και πε

ριπατει 12ηρωτησαν αυ

τον τισ εστιν ο ανθρω

ποσ ο ειπων σοι αρον και

περιπατει 13ο δε ιαθεισ

ουκ ηδει τισ εστιν ο γαρ

______

40^{ωσ ου̅ συνηλθον} 7^{προ}

Leaf 654v - John 5:13+ (image )

ισ εξενευσεν οχλου ο̅

τοσ εν τω τοπω 14μετα

ταυτα ευρισκει αυτο̅

ισ εν τω ιερω και ειπε̅

αυτω ιδε υγιησ γεγο

νασ μηκετι αμαρτα

νε ινα μη χειρον σοι

τι γενηται 15απηλθε̅

ο ανθρωποσ και ανηγ

γειλεν τοισ ιουδαιοισ

οτι ισ εστιν ο ποιησασ

αυτον υγιη 16και δια του

το εδιωκον οι ιουδαιοι

τον ιν οτι ταυτα εποι

ει εν σαββατω 17ο δε α

πεκρεινατο αυτοισ ο

πατηρ μου εωσ αρτι ερ

γαζεται καγω εργαζο

μαι 18δια τουτο ουν μαλ

λον εζητουν αυτον

οι ιουδαιοι αποκτει

ναι οτι ου μονον ελυ

ε το σαββατον αλλα και

πατερα ιδιον ελεγεν

τον θν ισον εαυτον ποι

ων τω θω 19απεκρινατο

ουν και ελεγεν αυτοισ

αμην αμην λεγω υμι̅

ου δυναται ο υιοσ ποι

ειν αφ εαυτου ουδεν

αν μη τι βλεπη τον πα

τερα ποιουντα α γαρ α̅

εκεινοσ ποιη ταυτα και

ο υιοσ ομοιωσ ποιει

20ο γαρ πατηρ φιλει τον

υιον και παντα δεικνυ

σιν αυτω α αυτοσ ποι

ει και μειζονα τουτω̅

δειξει αυτω εργα ινα

υμεισ θαυμαζητε 21ωσ

περ γαρ ο πατηρ εγειρει

τουσ νεκρουσ και ζωο

ποιει ουτωσ και ο υιοσ

ουσ θελει ζωοποιει 22ου

δε γαρ ο πατηρ κρινει

ουδενα αλλα την κρι

σιν πασαν δεδωκεν τω

υιω 23ινα παντεσ τειμω

σι τον υιον καθωσ τει

μωσι τον πατερα ο μη

τειμων τον υιον ου τει

μα τον πατερα τον πεμ

ψαντα αυτον 24αμην

αμην λεγω υμιν οτι ο

τον λογον μου ακουω̅

και πιστευων τω πεμ

ψαντι με εχει ζωην αι

ωνιον και εισ κρισιν

ουκ ερχεται αλλα με

ταβεβηκεν εκ του θα

νατου εισ την ζωην

25αμην αμην λεγω υμι̅

οτι ερχεται ωρα και νυ̅

εστιν οτε οι νεκροι

ακουσουσιν τησ φω

νησ του υιου του θυ

και οι ακουσαντεσ ζη

σουσιν 26ωσπερ γαρ ο πα

τηρ εχει ζωην εν εαυ

τω ουτωσ και τω υιω

εδωκεν ζωην εχειν

εν εαυτω 27και εξουσια̅

εδωκεν αυτω κρισιν

ποιειν οτι υιοσ ανθρω

που εστιν 28μη θαυμα

ζετε τουτο οτι ερχε

ται ωρα εν η παντεσ οι

εν τοισ μνημειοισ α

κουσουσιν τησ φω

νησ αυτου 29και εκπορευ

σονται οι τα αγαθα ποι

ησαντεσ εισ αναστα

σιν ζωησ οι τα φαυλα

πραξαντεσ εισ αναστα

σιν κρισεωσ 30ου δυνα

μαι εγω ποιειν απ εμαυ

του ουδεν καθωσ ακου

ω κρεινω και η κρισισ

η εμη δικαια εστιν ο

τι ου ζητω το θελημα

το εμον αλλα το θελη

μα του πεμψαντοσ

με 31εαν εγω μαρτυρω

περι εμαυτου η μαρ

τυρια μου ουκ εστιν

αληθησ 32αλλοσ εστιν

ο μαρτυρων περι εμου

και οιδα οτι αληθησ

εστιν η μαρτυρια ην

μαρτυρει περι εμου

33υμεισ απεσταλκατε

προσ ιωανην και με

μαρτυρηκε τη αληθει

α 34εγω δε ου παρα ανθρω

που την μαρτυριαν

λαμβανω αλλα ταυτα

λεγω ινα υμεισ σωθη

τε 35εκεινοσ ην ο λυχνοσ

ο καιομενοσ και φαι

νων υμεισ δε ηθελη

σατε αγαλλιαθηναι

προσ ωραν εν τω φω

τι αυτου 36εγω δε εχω

την μαρτυριαν μειζω̅

του ιωανου τα γαρ ερ

γα α δεδωκεν μοι ο πα

τηρ ινα τελειωσω αυ

τα αυτα τα εργα α ποιω

μαρτυρει περι εμου ο

τι ο πατηρ με απεσταλ

κεν 37και ο πεμψασ με

πατηρ εκεινοσ μεμαρ

τυρηκεν περι εμου ου

τε φωνην αυτου πω

ποτε ακηκοατε ουτε

ειδοσ αυτου εωρακατε

Leaf 655r - John 5:38+ (image )

38και τον λογον αυτου

ουκ εχετε εν υμιν με

νοντα οτι ον απεστει

λεν εκεινοσ τουτω

υμεισ ου πιστευετε

39εραυνατε τασ γραφασ

οτι υμεισ δοκειτε εν

αυταισ ζωην αιωνιο̅

εχειν και εκειναι εισι̅

αι μαρτυρουσαι περι ε

μου 40και ου θελετε ελ

θειν προσ με ινα ζωη̅

εχητε 41δοξαν παρα αν

θρωπων ου λαμβανω

42αλλα εγνωκα υμασ οτι

την αγαπην του θυ ου

κ εχετε εν εαυτοισ 43ε

γω εληλυθα εν τω ονο

ματι του πατροσ μου

και ου λαμβανετε με

εαν αλλοσ ελθη εν τω

ονοματι τω ιδιω εκει

νον λημψεσθε 44πωσ

δυνασθε υμεισ πιστευ

σαι δοξαν παρ αλληλω̅

λαμβανοντεσ και τη̅

δοξαν την παρα του μο

νου ου ζητειτε 45μη δο

κειτε οτι εγω κατηγο

ρησω υμων προσ τον

πατερα εστιν ο κατη

γορων υμων προσ το̅

πατερα μωυσησ εισ ον

υμεισ ηλπικατε 46ει γαρ

επιστευετε μωυσει

επιστευετε αν εμοι

περι γαρ εμου εκεινοσ

εγραψεν 47ει δε τοισ εκει

νου γραμμασιν ου πι

στευετε πωσ τοισ εμοισ

ρημασιν πιστευετε

1μετα ταυτα απηλθεν

ο ισ περαν τησ θαλασσησ

τησ γαλειλαιασ τησ τι

βεριαδοσ 2ηκολουθει δε

αυτω οχλοσ πολυσ οτι

εθεωρουν τα σημεια α

εποιει επι των ασθενου̅

των 3ανηλθεν δε εισ

το οροσ ισ και εκει εκα

θητο μετα των μαθη

των αυτου 4ην δε εγγυσ

το πασχα η εορτη των

ιουδαιων 5επαρασ ουν

τουσ οφθαλμουσ ο ισ

και θεασαμενοσ οτι

πολυσ οχλοσ ερχεται

προσ αυτον λεγει προσ

φιλιππον ποθεν αγο

ρασωμεν αρτουσ ινα φα

γωσιν ουτοι 6τουτο δε

ελεγεν πειραζων αυτο̅

αυτοσ γαρ ηδει τι εμελ

λεν ποιειν 7απεκριθη

αυτω φιλιπποσ διακο

σιων δηναριων αρτοι

ουκ αρκουσιν αυτοισ ι

να εκαστοσ βραχυ λαβη

8λεγει αυτω εισ εκ των

μαθητων αυτου ανδρε

ασ ο αδελφοσ σιμωνοσ

πετρου 9εστιν παιδαρι

ον ωδε οσ εχει πεντε αρ

τουσ κριθινουσ και δυο

οψαρια αλλα ταυτα τι ε

στιν εισ τοσουτουσ

10ειπεν ο ισ ποιησατε τουσ

ανθρωπουσ αναπεσειν

ην δε χορτοσ πολυσ εν

τω τοπω ανεπεσαν ου̅

οι ανδρεσ τον αριθμον

ωσ πεντακισχειλιοι

11ελαβεν ουν τουσ αρτουσ

ο ισ και ευχαριστησασ

διεδωκεν τοισ ανακει

μενοισ ομοιωσ και εκ τω̅

οψαριων οσον ηθελον

12ωσ δε ενεπλησθησαν

λεγει τοισ μαθηταισ αυ

του συναγαγετε τα πε

ρισσευοντα κλασματα

ινα μη τι αποληται 13συ̅

ηγαγον ουν και εγεμι

σαν δωδεκα κοφινουσ

κλασματων εκ των πε̅

τε αρτων των κρειθινω̅

α επερισσευσαν τοισ βε

βρωκοσιν 14οι ουν ανθρω

ποι ιδοντεσ α εποιησε̅

σημεια ελεγον οτι ου

τοσ εστιν αληθωσ ο προ

φητησ ο ερχομενοσ

εισ τον κοσμον 15ισ ουν

γνουσ οτι μελλουσιν

ερχεσθε και αρπαζειν

αυτον ινα ποιησωσι βα

σιλεα ανεχωρησε πα

λιν εισ το οροσ αυτοσ

μονοσ 16ωσ δε οψια ε

γενετο κατεβησαν οι

μαθηται αυτου επι τη̅

θαλασσαν 17και εμβαντεσ

εισ πλοιον ηρχοντο

περαν τησ θαλασσησ

εισ καφαρναουμ και

σκοτια ηδη εγεγονει

και ουπω προσ αυτουσ

εληλυθει ο ισ 18η τε θαλασ

σα ανεμου μεγαλου πνε

οντοσ διεγειρετο 19ελη

λακοτεσ ουν ω σταδι

ουσ εικοσι πεντε η τρι

ακοντα θεωρουσι τον

ιν περιπατουντα επι

τησ θαλασσησ και εγγυσ

του πλοιου γεινομενο̅

Leaf 655v - John 6:19+ (image )

και εφοβηθησαν 20ο δε

λεγει αυτοισ εγω ειμι

μη φοβεισθε 21ηθελον

ουν λαβειν αυτον εισ

το πλοιον και ευθεωσ

εγενετο το πλοιον επι

τησ γησ εισ ην υπηγον

22τη επαυριον ο οχλοσ

ο εστηκωσ περα τησ θα

λασσησ ειδον οτι πλοι

αριον αλλο ουκ ην εκει

ει μη εν και οτι ου συν

εισηλθεν τοισ μαθη

ταισ αυτου ο ισ εισ το

πλοιον αλλα μονοι οι

μαθηται αυτου απηλθο̅

23αλλα ηλθεν πλοια εκ τησ

τιβεριαδοσ εγγυσ του

τοπου οπου εφαγον

τον αρτον ευχαριστη

σαντοσ του κυ 24οτε ου̅

ειδεν ο οχλοσ οτι ισ ου

κ εστιν εκει ουδε οι μα

θηται αυτου ενεβησα̅

αυτοι εισ τα πλοιαρια

και ηλθον εισ καφαρνα

ουμ ζητουνταισ τον

ιν 25και {μη} ευροντεσ αυ

τον περαν τησ θαλασ

σησ ειπον αυτω ραββει

ποτε ωδε γεγονασ 26α

πεκριθη αυτοισ ο ισ και

ειπεν αμην αμην λεγω

υμιν ζητειτε με ουκ ο

τι ειδετε σημεια αλλ ο

τι εφαγετε εκ των αρτω̅

και εχορτασθητε 27εργα

ζεσθε μη την βρωσιν

την απολλυμενην αλ

λα την βρωσιν την με

νουσαν εισ ζωην αιωνι

ον ην ο υιοσ του ανθρω

που υμιν δωσει τουτον

γαρ ο πατηρ εσφραγισε̅

ο θσ 28ειπον ουν προσ αυ

τον τι ποιωμεν ινα ερ

γαζωμεθα τα εργα του

θυ 29απεκριθη ο ισ και ει

πεν αυτοισ τουτο εστι̅

το εργον του θυ ινα πι

στευητε εισ ον απεστει

λεν εκεινοσ 30ειπον ου̅

αυτω τι ουν ποιεισ συ

σημειον ινα ειδωμεν

και πιστευσωμεν σοι

τι εργαζη 31οι πατερεσ

ημων το μαννα εφαγο̅

εν τη ερημω καθωσ ε

στιν γεγραμμενον αρ

τον εκ του ουρανου ε

δωκεν αυτοισ φαγει̅

32ειπεν ουν αυτοισ ο ισ

αμην αμην λεγω υμιν

ου μωυσησ εδωκεν υ

μιν τον αρτον εκ του

ουρανου αλλ ο πατηρ

μου διδωσιν υμιν το̅

αρτον εκ του ουρανου

τον αληθινον 33ο γαρ αρ

τοσ του θυ εστιν ο κα

ταβαινων εκ του ουρα

νου και ζωην διδουσ

τω κοσμω 34ειπον ουν

προσ αυτον κε παντο

τε δοσ ημιν τον αρτο̅

τουτον 35ειπεν αυτοισ

ο ισ εγω ειμι ο αρτοσ τησ

ζωησ ο ερχομενοσ προσ

εμε ου μη πειναση και

ο πιστευων εισ εμε ου

μη διψησει πωποτε

36αλλ ειπον υμιν οτι και

εωρακατε με και ου πι

στευετε 37παν ο διδω

σιν μοι ο πατηρ προσ ε

με ηξει και τον ερχο

μενον προσ με ου μη

εκβαλω εξω 38οτι κατα

βεβηκα απο του ουρα

νου ουχ ινα ποιω το θε

λημα το εμον αλλα το

θελημα του πεμψαν

τοσ με 39τουτο δε εστιν

το θελημα του πεμψα̅

τοσ με ινα παν ο δεδω

κεν μοι μη απολεσω ε

ξ αυτου αλλα αναστη

σω αυτο τη εσχατη

ημερα 40τουτο γαρ εστι̅

το θελημα του πατροσ

μου ινα πασ ο θεωρων

τον υιον και πιστευω̅

εισ αυτον εχη ζωην

αιωνιον και αναστη

σω αυτον εγω τη εσχα

τη ημερα 41εγογγυζο̅

ουν οι ιουδαιοι περι αυ

του οτι ειπεν εγω ειμι

ο αρτοσ ο καταβασ εκ του

ουρανου 42και ελεγον

ουχι ουτοσ εστιν ισ ο

υιοσ ιωσηφ ου ημεισ

οιδαμεν τον πατερα

και την μητερα πωσ νυ̅

λεγει οτι εκ του ουρα

νου καταβεβηκα 43απε

κριθη ισ και ειπεν αυτοισ

μη γογγυζετε μετ αλ

ληλων 44ουδεισ δυναται

ελθειν προσ εμε εαν μη

ο πατηρ ο πεμψασ με

ελκυση αυτον καγω

αναστησω αυτον εν

τη εσχατη ημερα 45εστι̅

γεγραμμενον εν τοισ

προφηταισ και εσον

______

25^{}

Leaf 656r - John 6:45+ (image )

ται παντεσ διδακτοι

θυ πασ ο ακουσασ παρα

του πατροσ και μαθω̅

ερχεται προσ εμε 46ου

χ οτι τον πατερα εορα

κε τισ ει μη ο ων παρα

θυ ουτοσ εορακεν το̅

πατερα 47αμην αμην

λεγω υμιν ο πιστευω̅

εχει ζωην αιωνιον

48εγω ειμι ο αρτοσ τησ

ζωησ 49οι πατερεσ υμω̅

εφαγον εν τη ερημω

το μαννα και απεθανο̅

50ουτοσ εστιν ο αρτοσ

ο εκ του ουρανου κα

ταβαινων ινα τισ εξ αυ

του φαγη και μη απο

θνησκη 51εγω ειμι ο

αρτοσ ο ζων ο εκ του

ουρανου καταβασ εα̅

τισ φαγη εκ τουτου

του αρτου ζησεται εισ

τον αιωνα και ο αρτοσ

δε ον εγω δωσω η σαρξ

μου εστιν υπερ τησ

του κοσμου ζωησ

52εμαχοντο ουν προσ

αλληλουσ οι ιουδαιοι

λεγοντεσ πωσ δυναται

ουτοσ ημιν δουναι τη̅

σαρκα αυτου φαγειν

53ειπεν ουν αυτοισ ισ

αμην αμην λεγω υμι̅

εαν μη φαγηται την

σαρκα του υιου του α̅

θρωπου και πιητε αυ

του το αιμα ουκ εχε

τε ζωην εν εα