GA 01

Aliases:TM 62315, GA 01, א - Codex Sinaiticus.
Description:Parchment, 43x38 cm , 411 extant leaf(s), 4 column(s), 48 line(s) per column, 11-16 characters per line, written in Greek.
Publication:Tischendorf, Constantinus, Bibliorum Codex Sinaiticus Petropolitanus, Petropoli: Lipsiae, Deutschland, 1862. OCLC 1475638.
Origination:Written 325-360 at Caesarea, Palaestina (modern H̲orbat Qesari, Yisra'el), TGN 7001363. Cannot be dated before 325 because it contains the Eusebian Canons and it cannot be dated after 360 because it references certain church fathers in the margin.
Provenance:
  • Donated 548-560 to Ieras Monēs Theobadistou Orous Sina, Agias Aikaterinēs (Holy Monastery of St. Catherine at Mount Sinai) at Dayr al Qiddīsah Kātrīnā, Miṣr by Emperor Jusinian.
  • Discovered 1761 by Vitaliano Donati at Dayr al Qiddīsah Kātrīnā, Miṣr.
[Leaf 1,3,5-18,410-411]
  • Discovered 1975 by Ieras Monēs Theobadistou Orous Sina, Agias Aikaterinēs (Holy Monastery of St. Catherine at Mount Sinai) at Dayr al Qiddīsah Kātrīnā, Miṣr in a room beneath the St. George Chapel during restoration work.
  • MG 1, Ieras Monēs Theobadistou Orous Sina, Agias Aikaterinēs (Holy Monastery of St. Catherine at Mount Sinai), Dayr al Qiddīsah Kātrīnā, Miṣr.
[Leaf 2a,4]
  • Transferred 1845 Jan-Jun to Konstantin Uspenski (Bishop Porphyrius) at Sankt-Peterburg, Rossija.
  • Transferred 1883 to Rossiĭskaia Natsionalʹnaia Bibloteka (National Library of Russia) at Sankt-Peterburg, Rossija.
  • RNB. Gr. 259, Rossiĭskaia Natsionalʹnaia Bibloteka (National Library of Russia), Sankt-Peterburg, Rossija.
[Leaf 2b]
  • Discovered 1853 by Konstantin Tischendorf at Dayr al Qiddīsah Kātrīnā, Miṣr as it was being used as a bookmarker in another book.
  • Transferred 1858 to Rossiĭskaia Natsionalʹnaia Bibloteka (National Library of Russia) at Sankt-Peterburg, Rossija.
  • RNB. Gr. 2, Rossiĭskaia Natsionalʹnaia Bibloteka (National Library of Russia), Sankt-Peterburg, Rossija.
[Leaf 19,39-50,52-111,136-409b]
  • Transferred 1859 Feb 24 to Metochi tēs Ieras Monēs Theobadistou, Agias Aikaterinēs (Metochin of Holy Monastery of St. Catherine) at Al Qāhirah, Miṣr.
  • Donated 1859 Sep 16 to Konstantin Tischendorf at Leipzig, Deutschland.
  • Transferred 1862 to Ministerstvo Inostrannykh Del (Ministry of Forein Affairs) at Sankt-Peterburg, Rossija.
  • Transferred 1869 Nov to Rossiĭskaia Natsionalʹnaia Bibloteka (National Library of Russia) at Sankt-Peterburg, Rossija.
  • Purchased 1933 by British Museum at London, England.
  • Moved 1973 to British Library at London, England.
  • Add. MS 43725, British Library, London, England.
[Leaf 20-38,112-135]
  • Transferred 1845 to Konstantin Tischendorf at Leipzig, Deutschland.
  • Transferred 1845 to Universitätsbibliothek Leipzig (Leipzig University Library) at Leipzig, Deutschland.
  • MS gr. 1, Universitätsbibliothek Leipzig (Leipzig University Library), Leipzig, Deutschland.
[Leaf 51]
  • Purchased by antiquities dealer (Shibanov?).
  • Transferred pre 1899 to Obshchestvo Liubiteleĭ Drevneĭ Pisʹmennosti (Society of Lovers of Ancient Literature) at Sankt-Peterburg, Rossija.
  • Transferred 1932 to Rossiĭskaia Natsionalʹnaia Bibloteka (National Library of Russia) at Sankt-Peterburg, Rossija.
  • RNB. OLDP. O. 156, Rossiĭskaia Natsionalʹnaia Bibloteka (National Library of Russia), Sankt-Peterburg, Rossija.
[Leaf 409a]
  • Transferred to Konstantin Uspenski (Bishop Porphyrius) at Sankt-Peterburg, Rossija.
  • Transferred 1883 to RNB. F. п. I. 83, Rossiĭskaia Natsionalʹnaia Bibloteka (National Library of Russia) at Sankt-Peterburg, Rossija as part of Porfiry Collection.
  • Relabelled as RNB. Gr. 843, Rossiĭskaia Natsionalʹnaia Bibloteka (National Library of Russia) at Sankt-Peterburg, Rossija.
  • RNB. Gr. 843, Rossiĭskaia Natsionalʹnaia Bibloteka (National Library of Russia), Sankt-Peterburg, Rossija.
Scribes:325-360 Original scribe with professional hand (7900 verses).
325-360 ^Original scribe (943 verses edited).
325-360 aDiorthotes probably contemporaneous with original scribe (29 verses edited).
Literature:Scripture by various authors known as New Testament [napr].
Content:Matt.-John, Rom.-2Thes., Heb., 1Tim.-Phlm, Acts, Jas.-Rev. omitting Matt. {12:47}, 16:3, 17:21, 18:11, 23:14, 24:35, Mark 1:33, 7:16, 9:44, 46, 10:36, 11:26, 15:28, 47, 16:9-20, Luke 10:32, {17:35}, 17:36, John 5:4, 7:53-8:11, 9:38, 16:15, {19:20}, 20:6, {21:25}, Acts {2:21}, 8:37, 15:24, 24:7, 28:29, Rom. {11:30}, 16:24, {1Cor. 2:15}, {Eph. 2:7}, {Heb. 4:9}.
Notes:Also contains Septuagint, Apocrypha, and Shepherd of Hermas. There were several other correctors after the terminus ad quem.

Leaf 262r - Matthew 1:1+ (image )

1βιβλοσ γενεσεωσ

ιυ χυ υιου δαδ υιου

αβρααμ 2αβρααμ ε

γεννησεν τον {ι

σακ ισακ} εγεννη

σεν τον ιακωβ ια

κωβ δε εγεννησε̅

τον ιουδαν και τουσ

αδελφουσ αυτου

3ιουδασ δε εγεννη

σεν τον φαρεσ και

τον ζαρα εκ τησ θα

μαρ φαρεσ δε εγεν

νησεν τον εσρωμ

εσρωμ δε εγεννη

σεν τον αραμ 4αραμ

δε εγεννησεν το̅

αμιναδαβ αμινα

δαμ δε εγεννησε̅

τον ναασσων να

ασσων δε εγεννη

σεν τον σαλμων

5σαλμων δε εγεν

νησεν τον βοεσ

εκ τησ ραχαβ βοεσ

δε εγεννησεν τον

ιωβηδ εκ τησ ρουθ

ιωβηδ δε εγεννη

σεν τον ιεσσαι

6ιεσσαι δε εγεννη

σεν τον δαδ τον

βασιλεα δαυειδ δε

εγεννησεν τον

{σαλομων} εκ τησ

του ουριου

7{σολομων} δε εγεν

νησεν τον ροβο

αμ ροβοαμ δε

εγεννησεν τον

αβια αβιασ δε εγεν

νησεν τον ασαφ

8ασαφ δε εγεννησε̅

τον ιωσαφατ

ιωσαφατ δε εγεν

νησεν τον ιωραμ

ιωραμ δε εγεννη

σεν τον {οζειαν}

9οζιασ δε εγεννη

σεν τον ιωαθαμ

ιωαθαμ δε εγεννη

σεν τον {αχαζ}

αχασ δε εγεννησε̅

τον εζεκιαν

10εζεκιασ δε εγεννη

σεν τον {μανασσησ

μανασσησ} δε εγεν

νησεν τον αμωσ

αμωσ δε εγεννη

σεν τον {ιωσειαν}

11ιωσειασ δε εγεννη

σεν τον ιεχονιαν

και τουσ αδελφουσ

αυτου επι τησ με

τοικεσιασ βαβυλω

νοσ

12μετα δε την μετοι

κεσιαν βαβυλωνοσ

ιεχονιασ εγεννη

σεν τον σαλαθιηλ

σαλαθιηλ δε εγεν

νησεν τον ζορο

βαβελ 13ζοροβαβελ

δε εγεννησεν τον

{αβιουτ} αβιουδ

δε εγεννησεν τον

ελιακειμ

ελιακειμ δε εγεν

νησεν τον αζωρ

14αζωρ δε εγεννησε̅

τον {σαδωχ

σαδωχ} δε εγεννη

σεν τον {αχειμ

αχειμ} δε εγεννη

σεν τον {ελιουτ}

15{ελιουτ} δε εγεννη

σεν τον ελεαζαρ

ελεαζαρ δε εγεννη

σεν τον ματθαν

ματθαν δε εγεννη

σεν τον ιακωβ

16ιακωβ δε εγεννη

σεν τον ιωσηφ

τον ανδρα μαριασ

εξ ησ εγεννηθη

ισ ο λεγομενοσ χσ

17πασαι ουν αι γενε

αι απο αβρααμ εωσ

δαδ γενεαι ιδ

και απο δαδ εωσ

τησ μετοικεσιασ

βαβυλωνοσ γενε

αι ιδ

και απο τησ μετοι

κεσιασ βαβυλωνοσ

εωσ του χυ γενε

αι ιδ

18του δε ιυ χυ η γενε

σισ ουτωσ ην {μνησ

στευθισησ} τησ μη

τροσ αυτου μαριασ

τω ιωσηφ πριν η

συνελθιν αυτουσ

ευρεθη εν γαστρι

εχουσα εκ πνσ α

γιου 19ιωσηφ

δε ο ανηρ αυτησ δι

καιοσ ων και μη

θελων αυτην {πα

ραδιγματισαι} εβου

ληθη λαθρα απο

λυσε αυτην

20ταυτα δε αυτου εν

θυμηθεντοσ ι

δου αγγελοσ κυ

κατ οναρ εφανη

αυτω λεγων ιω

σηφ υιοσ δαδ μη

φοβηθησ παραλα

βειν μαριαμ την

γυναικα σου το

γαρ εν αυτη γεννη

θεν εκ πνσ εστιν

αγιου 21τεξεται δε {υν}

και καλεσεισ το ο

νομα {ιησουν} αυτοσ

γαρ σωσι τον λαον

αυτου απο των α

μαρτιων αυτων

22τουτο δε ολον γεγο

νεν ινα πληρωθη

το ρηθεν υπο κυ

δια του προφητου

λεγοντοσ 23ιδου η

παρθενοσ εν γασ

τρι εξι και {τεξετε}

υν και καλεσουσι̅

το ονομα {} εμμα

νουηλ ο εστιν με

θερμηνευομενο̅

μεθ ημων ο θσ

24εγερθεισ δε ιωσηφ

απο του υπνου ε

ποιησεν ωσ προσ

εταξεν αυτω ο αγ

γελοσ κυ και παρε

λαβεν την {γυνε

κα αυτου} 25και ουκ ε

γινωσκεν αυτην

εωσ ου ετεκεν υι

ον και εκαλεσεν

το ονομα αυτου ιν

1του δε ιυ γεννηθεντοσ

εν βηθλεεμ τησ ι

ουδαιασ εν ημερεσ

ηρωδου {του} βασι

λεωσ ιδου μαγοι

απο ανατολων

παρεγενοντο

ισ ιεροσολυμα 2λε

γοντεσ που εστιν

ο τεχθεισ βασιλευσ

των ιουδαιων {ι

δομεν} γαρ αυτου

τον {αστεραν} τη α

νατολη και ηλθο

μεν προσκυνη

σαι αυτω

3ακουσασ δε ο βασι

λευσ ηρωδησ ετα

ραχθη και πασα ι

εροσολυμα μετ αυ

του 4και συναγαγω̅

παντασ τουσ {αρχι

ερεισ} και γραμμα

τεισ του λαου επυν

θανετο παρ αυτω̅

που ο χσ {γεννατε}

5οι δε ειπαν {αυτω}

εν βηθλεεμ τησ

ιουδαιασ ουτωσ

γαρ γεγραπται δια

του προφητου

______

2^{ισαακ ισαακ δε} 6^{σαλωμωνα} 7^αλωμων} 8^{οζιαν} 9^{αχασ} 10^{μανασση μανασση} {ιωσιαν} 13^{αβιουδ} 14^{σαδωκ σαδωκ} {αχιμ αχιμ} {ελιουδ} 15^{ελιουδ} 18^{μνηστευθεισησ} 19^{δειγματισαι} 21^{υιον} {αυτου ιν} 23^{τεξεται} {αυτου} 24^{γυναικα εαυτου} 1^{} 2^{ειδομεν} {αστερα εν} 4^{αρχιιερεισ} {γενναται} 5^{}

Leaf 262v - Matthew 2:6+ (image )

6και συ βηθλεεμ γη

ιουδα ουδαμωσ ε

λαχιστη ει εν τοισ

ηγεμοσιν ιουδα ε

ξ ου {} εξελευσεται η

γουμενοσ οστισ

{ποιμανι} τον λαο̅

μου τον ιηλ

7τοτε ηρωδησ λαθρα

καλεσασ τουσ μαγουσ

ηκριβωσεν παρ αυ

των τον χρονον

του φαινομενου

αστεροσ 8και πεμ

ψασ αυτουσ εισ βη

θλεεμ ειπεν πο

ρευθεντεσ εξετα

σατε ακριβωσ πε

ρι του πεδιου επα̅

δε ευρητε απαγγι

λατε μοι οπωσ κα

γω ελθων προσ

κυνησω αυτω

9οι δε ακουσαντεσ

του βασιλεωσ ε

πορευθησαν και

ιδου ο αστηρ ον {ι

δον} εν τη ανατο

λη {προηγον} αυτουσ

εωσ ελθων εστα

θη επανω ου ην

το παιδιον 10ιδον

τεσ δε τον {αστεραν}

εχαρησαν χαραν

μεγαλην σφοδρα

11και ελθοντεσ εισ

την οικιαν {ιδον}

το παιδιον μετα

μαριασ τησ μητροσ

αυτου και πεσον

τεσ προσεκυνησαν

αυτω και ανοιξαν

τεσ τουσ θησαυρουσ

αυτων προσηνεγ

καν αυτω δωρα

χρυσον και λιβανο̅

και σμυρναν 12και

χρηματισθεντεσ

κατ οναρ μη ανα

καμψαι προσ ηρω

δην δι αλλησ οδου

ανεχωρησαν εισ

την {εαυτων χω

ραν}

13αναχωρησαντω̅

δε αυτων ιδου αγ

γελοσ κυ φαινε

ται κατ οναρ τω ι

ωσηφ λεγων εγερ

θεισ παραλαβε το

παιδιον και την

μητερα αυτου και

φευγε εισ αιγυπτο̅

και ισθι εκει εωσ

αν ειπω σοι μελ

λει γαρ ηρωδησ

ζητιν το πεδιον

του απολεσε αυτο

14ο δε εγερθεισ παρε

λαβε το πεδιον

και την μητερα

αυτου {νυκτο�} και

ανεχωρησεν ει

σ αιγυπτον 15και η̅

εκι εωσ τησ τελευ

τησ ηρωδου ινα

πληρωθη το ρηθε̅

υπο κυ δια του προ

φητου λεγοντοσ

εξ αιγυπτου εκα

λεσα τον {υν} μου

16τοτε ηρωδησ ιδω̅

οτι ενεπεχθη υ

πο των μαγων

εθυμωθη {λειαν}

και αποστιλασ α

νειλεν παντασ

τουσ παιδασ τουσ

εν βηθλεεμ και

εν πασι τοισ οριοισ

αυτησ απο διετουσ

και κατωτερω κα

τα τον χρονον ον

ηκριβωσεν πα

ρα των μαγων

17τοτε επληρωθη

το ρηθεν δια ιερε

μιου του προφη

του λεγοντοσ

18φωνη εν ραμα η

κουσθη κλαυθμοσ

και οδυρμοσ πολυσ

ραχηλ κλαιουσα τα

τεκνα αυτησ και

ουκ ηθελεν παρα

κληθηναι οτι ου

κ εισιν

19τελευτησαντοσ

δε του ηρωδου ι

δου αγγελοσ κυ

φαινεται κατ οναρ

τω ιωσηφ εν αι

γυπτω 20λεγων ε

γερθεισ παραλαβε

το παιδιον και τη̅

μρα αυτου και πο

ρευου εισ γην ιηλ

τεθνηκασιν γαρ

οι ζητουντεσ την

ψυχην του πεδιου

21ο δε εγερθισ παρε

λαβε το παιδιον

και την μρα αυτου

και εισηλθεν εισ

γην ιηλ

22ακουσασ δε οτι αρ

χελαοσ βασιλευει

τησ ιουδαιασ αντι

του πρσ αυτου ηρω

δου εφοβηθη εκει

απελθειν χρημα

τισθεισ δε κατ οναρ

ανεχωρησεν εισ

τα μερη τησ γαλι

λαιασ 23και ελθων

κατωκησεν εισ

πολιν λεγομενη̅

ναζαρετ οπωσ

πληρωθη το ρηθε̅

{δια} των προφητω̅

οτι ναζωραιοσ

κληθησεται

1εν δε ταισ ημερεσ

εκειναισ {παραγει

νεται} ιωαννησ ο

βαπτιστησ κηρυσ

σων εν τη ερημω

τησ ιουδεασ 2λεγω̅

μετανοειτε ηγγι

κεν γαρ η {βασιλια}

των ουνων 3ου

τοσ γαρ εστιν ο ρη

θισ δια ησαιου του

προφητου λεγον

τοσ φωνη βοων

τοσ εν τη ερημω

ετοιμασατε την

οδον κυ ευθιασ

{ποιειται} τασ τρι

βουσ αυτου

4αυτοσ δε ο ιωαν

νησ ειχεν το εν

δυμα αυτου απο

τριχων καμηλου

και ζωνην δερ

ματινην περι

την οσφυν αυτου

η δε τροφη ην αυ

του ακριδεσ και με

λι αγριον

5τοτε εξεπορευε

το προσ αυτον ι

εροσολυμα και

πασα η {ιουδεα

���� } περιχω

ροσ του ιορδανου

6και εβαπτιζοντο

εν τω ιορδανη

ποταμω {} εξομο

λογουμενοι

τασ αμαρτιασ αυ

των

7ιδων δε πολλουσ

των φαρισαιων

και σαδδουκαιω̅

ερχομενουσ ε

πι το βαπτισμα {}

ειπεν αυτοισ γεν

νηματα εχιδνων

τισ υπεδειξεν υ

μιν φυγιν απο

τησ μελλουσησ ορ

______

6^{γαρ} {ποιμανει} 9^{ειδον} {προηγεν} 10^{αστερα} 11^{ειδον} 12^{χωραν αυτων} 14^{νυκτοσ} 15^{υιον} 16^{λιαν} 23^{υπο} 1^{παραγινεται} 2^{βασιλεια} 3^{ποιειτε} 5^{ιουδαια ϗ πασα η} 6^{υπ αυτου} 7^{αυτου}

Leaf 263r - Matthew 3:7+ (image )

γησ

8ποιησατε ουν καρ

πον αξιον τησ με

τανοιασ 9και μη δο

ξητε λεγιν εν ε

αυτοισ πρα εχο

μεν τον αβρααμ

λεγω γαρ υμιν ο

τι δυναται ο θσ εκ

των λιθων του

των {εγιραι} τεκνα

τω αβρααμ 10ηδη

δε η αξινη προσ

την ριζαν των δε̅

δρων κειται παν

ουν δενδρον μη

ποιουν καρπον

καλον εκκοπτε

ται και εισ πυρ βαλ

λεται

11εγω μεν γαρ υμασ

{βαπτιζω εν υδα

τι} εισ μετανοια̅

ο δε οπισω μου

ερχομενοσ ισ

χυροτεροσ μου

εστιν ου ουκ ειμι

ικανοσ τα υποδη

ματα βαστασαι αυ

τοσ υμασ βαπτισι

εν πνι αγιω και πυ

ρι 12ου το πτυον εν

τη χειρι αυτου και

{διακαταριει} την

αλωνα αυτου και

συναξει τον σιτο̅

αυτου εισ την α

ποθηκην το δε

αχυρον κατακαυ

σι πυρι ασβεστω

13τοτε παραγινεται

ο ισ απο τησ γαλι

λαιασ επι τον ιορ

δανην προσ τον

ιωαννην του βα

πτισθηναι υπ αυ

του 14ο δε {} διεκωλυ

εν αυτον λεγω̅

εγω {χριαν} εχω υ

πο σου {βαπτισθη

νε} και συ ερχη

προσ με

15αποκριθεισ δε ο

ισ ειπεν προσ αυ

τον αφεσ αρτι {ου

τω} γαρ πρεπον ε

στιν {ημασ} πλη

ρωσαι πασαν δι

καιοσυνην τοτε

αφιησιν αυτον

16βαπτισθεισ δε ο ισ

ευθυσ ανεβη απο

του υδατοσ και ι

δου ανεωχθησαν {}

οι ουρανοι και ει

δεν πνα θυ κατα

βαινον ωσει πε

ριστεραν ερχο

μενον επ αυτο̅

17και ιδου φωνη

εκ των ουνων

λεγουσα ουτοσ ε

στιν ο {υσ} μου ο α

γαπητοσ εν ω {η

υδοκησα}

1τοτε ο ισ ανηχθη

υπο του πνσ εισ

την ερημον {πι

ρασθηνει} υπο του

διαβολου 2και νη

στευσασ ημερασ

τεσσερακοντα ϗ

τεσσερακοντα

νυκτασ υστερον

επινασεν

3και προσελθων

ο πιραζων ειπε̅

αυτω ει υιοσ ει

του θυ {ειπε} ινα οι

λιθοι ουτοι αρτοι

γενωνται

4ο {δε} αποκριθεισ

ειπεν {γεγραπτε}

ουκ επ αρτω μο

νω ζησεται ο ανοσ

αλλ επι παντι ρη

ματι εκπορευο

μενω δια στομα

τοσ θυ

5τοτε παραλαμβα

νι αυτον ο διαβο

λοσ εισ την αγι

αν πολιν και εστη

σεν αυτον επι το

πτερυγιον του ι

ερου 6και {λεγει} αυ

τω ει υιοσ ει του

θυ βαλε σεαυτον

κατω γεγραπται

γαρ οτι τοισ αγγε

λοισ αυτου {εντε

λιτε} περι σου και

επι χειρων {αρου

σιν} σε μηποτε

προσκοψησ προσ

λιθον τον ποδα

σου 7εφη αυτω ο ισ

παλιν γεγραπται

ουκ εκπιρασεισ

κν τον θν σου

8παλιν παραλαμ

βανει αυτον ο δι

αβολοσ εισ οροσ

υψηλον λιαν και

δικνυει αυτω πα

σασ τασ βασιλιασ

του κοσμου και

την δοξαν αυτω̅

9και ειπεν αυτω

ταυτα σοι παντα

δωσω εαν πεσω̅

προσκυνησησ

μοι

10τοτε λεγι αυτω ο

ισ υπαγε σατανα

γεγραπται γαρ κν

τον θν σου προσ

κυνησησ και αυ

τω μονω λατρευ

σισ

11τοτε αφιησιν αυ

τον ο διαβολοσ

και ιδου αγγελοι

προσηλθον και

διηκονουν αυτω

12ακουσασ δε {ιωαν

νησ οτι} παρεδο

θη ανεχωρησε̅

εισ την γαλιλαια̅

13και καταλιπων

την {ναζαρεθ} ελ

θων κατωκησε̅

εισ καφαρναουμ

την {παρα θαλασσα̅}

εν οριοισ ζαβου

λων και νεφθα

λειμ 14ινα πληρω

θη το ρηθεν δια

ησαιου του προ

φητου λεγοντοσ

15γη ζαβουλων

και γη νεφθαλειμ

οδον θαλασσησ

περαν του ιορδα

νου γαλιλαια των

εθνων 16ο λαοσ ο

καθημενοσ εν

{σκοτι} φωσ {ιδεν}

μεγα και τοισ κα

θημενοισ εν χω

ρα και σκια θανα

του φωσ ανετι

λεν αυτοισ

17απο τοτε ηρξατο

ο ισ {κηρυσσιν} και

λεγιν μετανοει

τε ηγγικεν γαρ η

{βασιλια} των ου

ρανων

18περιπατων δε πα

ρα την θαλασσαν

τησ γαλιλαιασ ει

δεν δυο αδελφουσ

σιμωνα τον {λεγο

μενον} πετρον

και ανδρεαν τον

αδελφον αυτου

βαλλοντασ αμ

φιβληστρον εισ

την θαλασσαν η

σαν γαρ {αλεεισ} 19και

λεγει αυτοισ δευ

______

9^{εγειραι} 11^{εν υδατι βαπτιζω} 12^{διακαθαριει} 14^{ιωαννησ} {χρειαν} {βαπτισθηναι} 15^{ουτωσ} {ημιν} 16^{αυτω} 17^{υιοσ} {ευδοκησα} 1^{πειρασθηναι} 3^{ειπον} 4^{δ} {γεγραπται} 6^{ειπεν} {εντελειτε} {αρουσι} 12^{οτι ιωαννησ} 13^{ναζαρα} {παραθαλασσια̅} 16^{σκοτια} {ειδεν} 17^{κηρυσσειν} {βασιλεια} 18^{καλουμενον} {αλιεισ}

Leaf 263v - Matthew 4:19+ (image )

τε οπισω μου και

ποιησω υμασ {

αλεεισ} ανων 20οι δε

ευθεωσ αφεντεσ

τα δικτυα ηκολου

θησαν αυτω

21και προβασ εκει

θεν ιδεν αλλουσ

δυο αδελφουσ ια

κωβον τον του

ζεβεδαιου και ιω

αννην τον αδελ

φον {αυτου} εν τω

πλοιω μετα ζε

βεδαιου του πρσ

αυτων καταρτι

ζοντασ τα δικτυ

α αυτων και εκα

λεσεν αυτουσ 22οι

δε ευθεωσ αφε̅

τεσ το πλοιον {αυ

των} και τον πατε

ρα αυτων ηκολου

θησαν αυτω

23και περιηγεν ο ισ

{εν τη γαλιλαια} δι

δασκων {αυτουσ}

εν ταισ συναγω

γαισ αυτων και κη

ρυσσων το ευαγγε

λιον τησ βασιλι

ασ και θεραπευω̅

πασαν νοσον

και πασαν μαλα

κιαν εν τω λαω

24και εξηλθεν η α

κοη αυτου εισ πα

σαν την συριαν

και προσηνεγκα̅

αυτω παντασ τουσ

κακωσ εχοντασ

ποικιλαισ νοσοισ

και {βασανουσ} συ

νεχομενουσ

και {σεληνιαζο

μενουσ} και σε

ληνιαζομενουσ

και παραλυτικουσ

και εθεραπευσεν

αυτουσ

25και ηκολουθησα̅

αυτω οχλοι πολ

λοι απο τησ γαλι

λαιασ και δεκαπο

λεωσ και ιεροσο

λυμων και ιου

δαιασ και περαν

του ιορδανου

1ιδων δε τουσ ο

χλουσ ανεβη εισ

το οροσ και καθι

σαντοσ αυτου {προ

σηλθαν} αυτω οι

μαθηται αυτου

2και ανοιξασ το στο

μα αυτου εδιδα

σκεν αυτουσ λεγω̅

3μακαριοι οι πτω

χοι τω πνι οτι αυ

των εστιν η {βα

σιλια} των ουνω̅

4μακαριοι οι πεν

θουντεσ {} οτι αυ

τοι παρακληθη

σονται

5μακαριοι οι πρα

εισ οτι αυτοι κλη

ρονομησουσιν

την γην

6μακαριοι οι πινω̅

τεσ και διψωντεσ

την δικαιοσυνη̅

οτι αυτοι χορτα

σθησονται

7μακαριοι οι ελε

ημονεσ οτι αυ

τοι ελεηθησον

ται

8μακαριοι οι καθα

ροι τη {καρδια} οτι

αυτοι τον θν ο

ψονται

9μακαριοι οι ιρη

νοποιοι οτι υι

οι θυ κληθησον

ται

10μακαριοι οι δεδι

ωγμενοι ενεκε̅

δικαιοσυνησ οτι

αυτων εστιν η {βα

σιλια} των ουρανω̅

11μακαριοι εστε οτα̅

ονειδισωσιν υ

μασ και διωξου

σιν και ειπωσιν

παν πονηρον κα

θ υμων ψευδομε

νοι ενεκεν εμου

12χαιρεται και αγαλ

λιασθε οτι ο μι

σθοσ υμων πολυσ

εν τοισ ουνοισ ου

τωσ γαρ εδιωξαν

τουσ προφητασ

τουσ προ υμων

13υμισ εστε το αλα τησ

γησ εαν δε το αλα

μωρανθη εν τι

νι αλισθησεται

εισ ουδεν ισχυει

ετι ει μη βληθεν

εξω καταπατισθε

υπο των ανθρω

πων

14υμεισ εσται το φωσ

του κοσμου ου δυ

ναται πολισ κρυ

βηναι επανω ο

ρουσ κειμενη 15ου

δε κεουσιν λυχνο̅

και τιθεασιν αυ

τον υπο τον μοδιο̅

αλλ επι την λυ

χνιαν και λαμπι

πασιν τοισ εν τη

οικια 16ουτωσ λαμ

ψατω το φωσ υ

μων εμπροσθε̅

των ανων οπωσ

ιδωσιν υμων

τα καλα εργα και

δοξασωσιν {���}

πρα υμων {πρα} εν

τοισ ουνοισ

17μη νομισητε ο

τι ηλθον καταλυ

σαι τον νομον

η τουσ προφητασ

ουκ ηλθον κατα

λυσαι αλλα πλη

ρωσαι

18αμην γαρ λεγω υ

μιν εωσ αν πα

ρελθη ο ουρανοσ

και η γη ιωτα ε

ν η μια {κεραια} ου

μη παρελθη απο

του νομου εωσ αν

παντα γενηται

19οσ εαν ουν λυση μι

αν των εντολω̅

τουτων των ελα

χιστων και διδα

ξη ουτωσ τουσ α̅

θρωπουσ ελαχι

στοσ κληθησετε

εν τη βασιλια τω̅

ουνων {} 20λεγω γαρ

υμιν οτι εαν μη

περισσευση υμω̅

η δικαιοσυνη

{πλεον} των γραμ

ματεων και φα

ρισαιων ου μη {ει

σελθηται} εισ την

βασιλιαν των ου

ρανων

21ηκουσατε {��� ��

���� ���� ��������}

ου φονευσεισ οσ

δ αν φονευση ε

νοχοσ εσται τη

κρισει 22εγω δε λεγω

υμιν {οτι} πασ ο ορ

γιζομενοσ τω

αδελφω αυτου

ενοχοσ εστε τη

κρισει οσ δ αν ει

πη τω αδελφω

αυτου {ραχα} ενο

χοσ εσται τω συ

νεδριω οσ δ αν

______

19^{γενεσθαι αλιεισ} 21^{εαυτου} 22^{} 23^{ολην την γαλιλαιαν} {} 24^{βασανοισ} {δεμονιαζομενουσ} 1^{προσηλθον} 3^{βασιλεια} 4^{νυν} 8^{καρδια} 10^{βασιλεια} 16^{τον} {τον} 18^{κερεα} 19^{οσ δ αν ποιηση ϗ διδαξη ουτοσ μεγασ κληθησεται εν τη βασιλεια των ουρανων} 20^{πλιεον} {εισελθητε} 21^{οτι ερρεθη τοισ αρχαιοισ} 22^{} {ρακα}

Leaf 264r - Matthew 5:22+ (image )

ειπη μωρε ενο

χοσ εστε εισ την

γεενναν του πυ

ροσ

23εαν ουν προσφε

ρησ το δωρον σου

επι το θυσιαστη

ριον κακει μνη

σθησ οτι ο αδελ

φοσ σου εχι τι κα

τα σου 24αφεσ εκι το

δωρον σου εμπρο

σθεν του θυσια

στηριου και υπαγε

πρωτον διαλλαγη

θι τω αδελφω σου

και τοτε ελθων

προσφερε το δω

ρον σου

25ισθι ευνοων τω

αντιδικω σου τα

χυ εωσ οτου ει με

τ αυτου εν τη οδω

μηποτε σε παρα

δω ο αντιδικοσ

τω κριτη και ο κρι

τησ τω υπηρετη

και εισ φυλακην

βληθηση

26αμην λεγω σοι ου

μη εξελθησ εκι

θεν εωσ αν απο

δωσ τον εσχατο̅

κοδραντην

27ηκουσατε οτι ερ

ρεθη ου μοιχευσισ

28εγω δε λεγω υμι̅

οτι πασ ο βλεπω̅

γυναικα προσ το

επιθυμησε {} ηδη

εμοιχευσεν αυ

την εν τη καρδι

α αυτου

29ει δε ο οφθαλμοσ

σου ο δεξιοσ σκαν

δαλιζι σε εξελε

αυτον και βαλε

απο σου συμφε

ρι γαρ σοι ινα απολη

ται εν των μελω̅

σου και μη ολον

το σωμα σου βλη

θη εισ γεενναν

30και ει η δεξια σου

χειρ σκανδαλιζι

σε εκκοψον αυτη̅

και βαλε απο σου

συμφερι γαρ σοι ι

να αποληται εν τω̅

μελων σου {η} ολον

το σωμα σου εισ γε

ενναν απελθη

31ερρεθη {} οσ αν απο

λυση την γυναικα

αυτου δοτω αυτη

αποστασιον 32εγω

δε λεγω υμιν οτι

πασ ο απολυων τη̅

γυναικα αυτου πα

ρεκτοσ λογου πορ

νιασ ποιει αυτην

μοιχευθηναι

και οσ {αν} απολε

λυμενην γαμη

ση {μοιχατε}

33παλιν ηκουσατε ο

τι ερρεθη τοισ αρ

χαιοισ ουκ εφιορ

κησεισ αποδωσισ

δε τω κω τουσ ορ

κουσ σου

34εγω δε λεγω υμι̅

μη ομοσαι ολωσ

μητε εν τω ουνω

οτι θρονοσ εστιν

του θυ 35μητε εν τη

γη οτι υποποδι

ον εστιν των πο

δων αυτου μητε

εισ ιεροσολυμα ο

τι πολισ εστιν του

μεγαλου βασιλε

ωσ 36{μητε} εν τη κε

φαλη σου ομοσησ

οτι ου δυνασαι μι

αν {τριχαν} λευκη̅

ποιησαι η μελαι

ναν 37εστω δε ο λογοσ

υμων ναι ναι ου ου

το δε περισσον του

των εκ του πονη

ρου εστιν

38ηκουσατε οτι ερρε

θη οφθαλμον αν

τι οφθαλμου και

οδοντα αντι οδο̅

τοσ 39εγω δε λεγω υ

μιν μη αντιστα

θηναι τω πονη

ρω αλλ οστισ σε ρα

πιζι εισ την δε

ξιαν σιαγονα στρε

ψον αυτω και τη̅

αλλην 40και τω θε

λοντι σοι κριθη

ναι και τον χιτω

να σου λαβιν αφεσ

τουτω και το ιμα

τιον σου 41και οστισ

σε εαν ενγαρευση

μιλιον εν υπαγε

μετ αυτου δυο 42τω

αιτουντι {σοι} δοσ

και τον θελοντα

απο σου δανισα

σθαι μη αποστρα

φησ

43ηκουσατε οτι ερ

ρεθη αγαπησεισ

τον πλησιον σου

και μισησεισ τον

εχθρον σου 44εγω

δε λεγω υμιν α

γαπατε τουσ ε

χθρουσ υμων και

προσευχεσθαι υ

περ των διωκον

των υμασ 45οπωσ

γενησθε υιοι του

πρσ υμων του ε

ν ουρανοισ οτι

τον ηλιον αυτου

ανατελλι επι πο

νηρουσ και αγα

θουσ {}

46εαν γαρ αγαπηση

τε τουσ αγαπων

τασ υμασ τινα μισ

θον εχετε {} και οι

τελωναι το αυτο

ποιουσιν

47και εαν ασπαση

σθε τουσ αδελφουσ

υμων μονον

τι περισσον ποι

ειται ουχι και οι

εθνικοι το αυτο

ποιουσιν

48εσεσθε ουν υμισ τε

λιοι ωσ ο πηρ υμω̅

ο ουρανιοσ τελιοσ

εστιν 1προσεχετε

δε την {δικαιοσυ

νην} υμων μη

ποιειν εμπροσ

θεν των ανων

προσ το θεαθηνε

αυτοισ ει δε μη γε

μισθον ουκ εχετε

παρα τω πρι υμω̅

τω εν ουνοισ

2οταν ουν {ποιησεισ}

ελεημοσυνην

μη σαλπισησ εμ

προσθεν σου ωσ

περ οι υποκριται

ποιουσιν εν τεσ

συναγωγεσ και

εν ταισ ρυμαισ ο

πωσ δοξασθωσι̅

υπο των ανων

αμην αμην λεγω

υμιν απεχουσι̅

τον μισθον αυτω̅

3σου δε ποιουντοσ

ελαιημοσυνην

μη γνωτω η αριστε

ρα σου τι ποιει η

δεξια σου 4οπωσ η

σου {ελεημοσυ

νη η} εν τω κρυ

πτω και ο πηρ σου

______

28^{αυτησ} 30^{ϗ μη} 31^{δε} 32^{εαν} {μοιχαται} 36^{μηδε} {τριχα} 42^{σε} 45^{και βρεχι επι διϗουσ ϗ αδικουσ} 46^{ουχι} 1^{δοσειν} 2^{ποιησ} 4^{η ελεημοσυνη}

Leaf 264v - Matthew 6:4+ (image )

ο βλεπων εν τω

κρυπτω αποδωσι

σοι

5και οταν προσευ

χη {��� ������ ��} οι

υποκριται οτι φι

λουσιν εν ταισ συ

ναγωγαισ και εν

ταισ γωνιαισ τω̅

πλατιων εστω

τεσ προσευχεσθε

οπωσ φανωσιν

τοισ ανθρωποισ

αμην λεγω υμιν

απεχουσι τον μι

σθον αυτων 6συ δε

οταν {προσευχησ}

εισελθε εισ το τα

μιον σου και κλι

σασ την θυραν {���

��������} τω πρι σου

τω εν τω κρυπτω

και ο πηρ σου ο βλε

πων εν τω κρυ

πτω αποδωσι σοι

7προσευχομενοι

δε μη βατταλογη

σηται ωσπερ οι {ε

�νικοι} δοκουσιν

γαρ οτι εν τη πολυ

λογια αυτων εισα

κουσθησονται 8μη

ουν ομοιωθητε

αυτοισ οιδεν γαρ {}

ο πηρ υμων ων

χριαν εχετε προ

του υμασ αιτησαι

αυτον

9ουτωσ ουν προσ

ευχεσθαι υμεισ

περ ημων {} εν τοισ

ουνοισ αγιασθη

τω το ονομα σου

10ελθατω η βασιλια σου

γενηθητω το θε

λημα σου ωσ εν ου

ρανω και επι γησ

11τον αρτον ημων

τον επιουσιον δοσ

ημιν σημερον

12και αφεσ ημιν τα

οφιληματα ημω̅

ωσ και ημισ αφη

καμεν τοισ οφι

λεταισ ημων 13και

μη εισενεγκησ η

μασ εισ πιρασμο̅

αλλα ρυσαι ημασ

απο του πονηρου

14εαν γαρ αφηται τοισ

ανοισ τα παραπτω

ματα {υτων} αφη

σι και υμιν ο πηρ

υμων ο ουρανιοσ

15εαν δε μη αφητε

τοισ ανοισ ουδε ο

πηρ υμιν αφησι

τα παραπτωματα υ

μων

16{και} οταν δε νηστευ

ητε μη γινεσθε

ωσ υποκριται σκυ

θρωποι αφανιζου

σι γαρ το προσωπο̅

αυτων οπωσ φα

νωσι τοισ ανοισ

νηστευοντεσ

αμην γαρ λεγω υμι̅

απεχουσιν τον

μισθον αυτων 17συ

δε νηστευων αλι

ψε σου την κεφα

λην και το προσω

πον σου νιψαι 18ο

πωσ μη φανησ

τοισ ανοισ νησ

τευων αλλα τω

πρι σου τω εν τω

κρυφαιω και ο

πηρ {} ο βλεπων ε̅

τω {κρυφεω} απο

δωσι σοι 19μη θη

σαυριζετε υμιν

θησαυρουσ επι

τησ γησ οπου σησ

και βρωσισ αφα

νιζει και οπου κλε

πται διορυσσουσι̅

και κλεπτουσιν

20θησαυριζετε δε υ

μιν θησαυρουσ

εν ουνω οπου ου

τε σησ ουτε βρωσισ

αφανιζει και οπου

κλεπται ου διορυσ

σουσι και κλεπτου

σιν 21οπου γαρ εστι̅

ο θησαυροσ σου ε

κι εσται και η καρ

δια σου

22ο λυχνοσ του σω

ματοσ εστιν ο ο

φθαλμοσ εαν η ο

οφθαλμοσ σου α

πλουσ ολον το

σωμα σου φωτι

νον εστε 23εαν δε

{η ο οφθαλμοσ

σου πονηροσ} ο

λον το σωμα σου

σκοτινον εσται

ει ουν το φωσ το

εν σοι σκοτοσ ε

στιν το σκοτοσ

ποσον

24ουδεισ δυναται δυ

σι κυριοισ δουλευ

ειν ει γαρ τον ενα

μισησι και τον ε

τερον {αγαπησι}

η ενοσ ανθεξε

τε και του ετερου

καταφρονησει

ου δυνασθε θω

δουλευειν και

μαμωνα

25δια τουτο λεγω υ

μιν μη μεριμνα

ται τη ψυχη υμω̅

τι φαγηται μηδε

τω σωματι {} τι εν

δυσησθε ουχι η

ψυχη πλειον εσ

τι τησ τροφησ ϗ

το σωμα του εν

δυματοσ 26εμβλε

ψαται εισ τα πετι

να του ουνου ο

τι ου σπιρουσιν

ουδε θεριζουσιν

ουδε συναγουσι̅

εισ {} αποθηκασ

και ο πηρ υμων

ο ουρανιοσ τρε

φι αυτα ουχ υμεισ

μαλλον διαφερε

ται αυτων 27τισ δε ε

ξ υμων μεριμνω̅

δυναται προσθει

ναι επι την ηλι

κιαν αυτου πη

χυν ενα 28και περι

ενδυματοσ τι με

ριμναται καταμα

θεται τα κρινα του

αγρου πωσ αυξα

νουσιν ου κοπι

ωσιν ουδε νη

θουσιν

29λεγω δε υμιν ο

τι ουδε σολομω̅

εν παση τη δοξη

αυτου περιεβαλε

το ωσ εν τουτων

30ι δε τον χορτον του

αγρου σημερον

οντα και αυριον

εισ κλιβανον βαλ

λομενον ο θσ ου

τωσ αμφιεννυσι̅

ου πολλω μαλλο̅

υμασ ολιγοπιστοι

31μη ουν μεριμνη

σητε λεγοντεσ

τι φαγωμεν η τι

πιωμεν η τι περι

βαλωμεθα 32ταυτα

γαρ παντα τα εθνη

επιζητουσιν οι

δεν γαρ ο θσ ο πηρ

υμων οτι χρηζε

τε τουτων απαν

______

5^{ουκ εσεσθε ωσ} 6^{προσευχη} {σου προσευξε} 7^{εθνικοι} 8^{ο θσ} 9^{ο} 14^{αυτων} 16^{} 18^{σου} {κρυφαιω} 23^{ο οφθαλμοσ σου πονηροσ η} 24^{αγαπησει} 25^{υμων} 26^{τασ}

Leaf 265r - Matthew 6:32+ (image )

των 33ζητειτε {γαρ}

πρωτον την βασι

λειαν και την δι

καιοσυνην αυτου

και ταυτα παντα

προστεθησεται

υμιν 34μη ουν με

ριμνησητε εισ

την αυριον η γαρ

αυριον μεριμνησι

εαυτησ αρκετον

τη ημερα η κακια

αυτησ

1μη κρινεται ινα

μη κριθητε 2εν ω

γαρ κριματι κρινε

τε κριθησεσθαι

και εν ω μετρω

μετριται μετρη

θησεται υμιν

3τι δε βλεπισ το καρ

φοσ το εν τω ο

φθαλμω του αδελ

φου σου την δε δο

κον την εν τω σω

οφθαλμω ου κα

τανοεισ 4η πωσ

{λεγισ} τω αδελφω

σου αδελφε αφεσ

εκβαλω το καρφοσ

εκ του οφθαλμου

σου και ιδου η δο

κοσ εν τω οφθαλ

μω σου 5υποκριτα

εκβαλε πρωτον

εκ του οφθαλμου

σου την δοκον

και τοτε διαβλε

ψισ εκβαλλειν το

καρφοσ εκ του ο

φθαλμου του α

δελφου σου

6μη δωτε το αγιον

τοισ κυσιν μηδε

βαλητε τουσ μαρ

γαριτασ υμων

εμπροσθεν τω̅

χοιρων μηποτε

καταπατησωσιν

αυτουσ εν τοισ πο

σιν αυτων και

στραφεντεσ ρη

ξωσιν υμασ

7αιτειτε και δοθη

σεται υμιν ζητει

τε και ευρησετε

κρουεται και ανοι

γησεται υμιν 8πασ

γαρ ο αιτων λαμ

βανει και ο ζητω̅

ευρισκει και τω

κρουοντι ανοι

γησεται 9η τισ {

����} εξ υμων αν

θρωποσ ον {} αιτη

σει ο υσ αυτου αρ

τον μη λιθον ε

πιδωσι αυτω 10η

και ιχθυν αιτησι

μη οφιν επιδω

σει αυτω 11ει ουν υ

μισ πονηροι ον

τεσ οιδαται δομα

τα αγαθα διδοναι

τοισ τεκνοισ υμω̅

ποσω μαλλον ο

πηρ υμων ο εν

τοισ ουνοισ δωσει

αγαθα τοισ αιτουσι̅

αυτον

12παντα {} οσα εαν θε

ληται ινα ποιωσι̅

{υμιν} οι ανοι ου

τωσ και υμισ ποι

ειται αυτοισ ουτοσ

γαρ εστιν ο νομοσ

και οι προφηται

13εισελθατε δια τησ

στενησ πυλησ

οτι πλατια {} και ευ

ρυχωροσ η οδοσ

η απαγουσα εισ τη̅

απωλιαν και πολ

λοι {} οι εισερχομε

νοι δι αυτησ 14{οτι}

στενη η πυλη

και τεθλιμμενη

η οδοσ η απαγου

σα εισ την ζωην

και ολιγοι εισιν οι

ευρισκοντεσ αυ

την

15προσεχεται απο

των ψευδοπρο

φητων οιτινεσ

ερχονται προσ υ

μασ εν ενδυμα

σι προβατων εσω

θεν δε εισιν λυ

κοι αρπαγεσ 16απο

των καρπων αυ

των επιγνωσε

σθε αυτουσ

μητι συλλεγουσιν

απο ακανθων στα

φυλασ η απο τρι

βολων συκα

17ουτω παν δενδρο̅

αγαθον καρπουσ

καλουσ ποιει το

δε σαπρον δεν

δρον καρπουσ πο

νηρουσ ποιει 18ου

δυναται δενδρον

αγαθον καρπουσ

πονηρουσ {ενεγκειν}

ουδε δενδρον σα

προν καρπουσ κα

λουσ {ενεγκειν}

19παν δενδρον μη

ποιουν καρπον

καλον εκκοπτε

ται και εισ πυρ βαλ

λεται 20αρα γε απο

των καρπων αυ

των επιγνωσε

σθαι αυτουσ

21ου πασ ο λεγων

μοι κε κε εισελευ

σεται εισ την βα

σιλιαν των ουρα

νων αλλ ο ποιω̅

{τα θεληματα} του

πρσ μου του εν

τοισ ουνοισ

22πολλοι ερουσιν

μοι εν εκεινη τη

ημερα κε κε ου τω

σω ονοματι επρο

φητευσαμεν και

τω σω ονοματι δε

μονια {πολλα} εξε

βαλλομεν και τω

σω ονοματι δυ

ναμισ πολλασ ε

ποιησαμεν 23και

τοτε ομολογησω

αυτοισ οτι ουδεπο

τε εγνων υμασ

αποχωρειτε απ ε

μου οι εργαζομε

νοι την ανομιαν

24πασ ουν οστισ α

κουει μου τουσ λο

γουσ τουτουσ και

ποιει αυτουσ ομοι

ωθησεται ανδρι

φρονιμω οστισ

ωκοδομησεν αυ

του την οικιαν ε

πι την πετραν 25και

κατεβη η βροχη

και ηλθον οι ποτα

μοι και επνευσα̅

οι ανεμοι και {προσ

επεσεν} τη οικι

α εκινη και ουκ ε

πεσεν τεθεμε

λιωτο γαρ επι τη̅

πετραν 26{και πασ

���} πασ ο ακουων

μου τουσ λογουσ του

τουσ και μη ποιω̅

αυτουσ ομοιωθη

σεται ανδρι μωρω

οστισ ωκοδομη

σεν αυτου την οι

κιαν επι την αμ

μον 27και κατεβη

η βροχη και ηλθα̅

οι ποταμοι και {}

προσεκοψαν τη

______

33^{δε} 4^{ερισ} 9^{εστιν} {εαν} 12^{ουν} {υμειν} 13^{η πυλη} {εισιν} 14^{τι} 18^{ποιειν} {ποιειν} 21^{το θελημα} 22^{} 25^{προσεπεσαν} 26^{και} 27^{επνευσαν οι ανεμοι}

Leaf 265v - Matthew 7:27+ (image )

οικια εκινη και ε

πεσεν και ην η πτω

σισ αυτησ μεγαλη

28και εγενετο οτε ετε

λεσεν ο ισ τουσ λο

γουσ τουτουσ {εξε

πληττοντο επι τη

διδαχη αυτου οι ο

χλοι} 29ην γαρ διδασ

κων αυτουσ ωσ ε

ξουσιαν εχων και

ουχ ωσ οι γραμμα

τεισ αυτων

1{καταβαντι δε αυτω}

απο του ορουσ ηκο

λουθησαν αυτω

οχλοι πολλοι

2και ιδου λεπροσ προσ

ελθων προσεκυ

νει αυτω λεγων

κε εαν θελησ δυ

νασαι με καθαρι

σαι 3και εκτινασ τη̅

χειρα {αυτου} ηψατο

αυτου λεγων θελω

καθαρισθητι και {ε

καθαρισθη} αυτου

η λεπρα 4και ειπεν

αυτω ο ισ ορα μηδε

νι ειπησ αλλα υπα

γε σεαυτον διξον

τω ιερει και προσε

νεγκε το δωρον ο

προσεταξεν μω

υσησ εισ μαρτυριο̅

αυτοισ

5εισελθοντοσ δε αυ

του εισ καφαρναουμ

προσηλθεν αυτω

{εκατονταρχησ} πα

ρακαλων αυτον

6και λεγων {} ο παισ

μου βεβληται εν

τη οικια παραλυτι

κοσ δινωσ βασα

νιζομενοσ 7και λε

γι αυτω ακολουθι

μοι εγω ελθων θε

ραπευσω αυτον

8{αποκριθεισ δε} ο {ε

κατονταρχησ ει

πεν} κε ουκ ειμι ι

κανοσ ινα μου υ

πο την στεγην ει

σελθησ αλλα μονο̅

ειπε λογω και ια

θησεται ο παισ μου

9και γαρ εγω ανοσ ει

μι υπο εξουσιαν

τασσομενοσ εχω̅

υπ εμαυτον στρα

τιωτασ και λεγω

τουτω πορευθητι

και πορευετε και

αλλω ερχου και ερ

χετε και τω δουλω

μου ποιησον του

το και ποιει

10ακουσασ δε ο ισ ε

θαυμασεν και ει

πεν τοισ ακολου

θουσιν αμην λε

γω υμιν ουδε εν

τω ιηλ τοσαυτην

πιστιν ευρον

11λεγω δε υμιν οτι

πολλοι απο ανατο

λων και δυσμω̅

ηξουσιν και ανα

κλιθησονται με

τα αβρααμ και ισακ

και ιακωβ εν τη

βασιλεια των ου

ρανων 12οι δε υιοι

τησ βασιλειασ {εξελ

ευσονται} εισ το

σκοτοσ το εξωτε

ρον εκει εστε ο κλαυ

θμοσ και ο βρυγ

μοσ των οδοντω̅

13και ειπεν ο ισ τω

{εκατονταρχη} υπα

γε ωσ επιστευσασ

γενηθητω σοι και

ιαθη ο παισ εν τη

ωρα εκεινη {και υ

ποστρεψασ ο εκατο̅

ταρχοσ εισ τον οι

κον αυτου εν αυτη

τη ωρα ευρεν το̅

παιδα υγιαινοντα}

14και ελθων ο ισ εισ

την οικιαν πετρου

ειδεν την πενθε

ραν αυτου βεβλη

μενην και πυρεσ

σουσαν 15και ηψατο

τησ χιροσ αυτησ

και αφηκεν αυτη̅

ο πυρετοσ και {εγερ

θισ} διηκονι {αυτω}

16οψιασ δε γενομε

νησ προσηνεγκα̅

αυτω δαιμονιζο

μενουσ πολλουσ

και εξεβαλεν τα πνα

τα λογω και παν

τασ τουσ κακωσ ε

χοντασ εθεραπευσε̅

17οπωσ πληρωθη το

ρηθεν δια ησαιου

του προφητου λε

γοντοσ αυτοσ τασ

ασθενιασ ημων

ελαβεν και τασ νο

σουσ εβαστασεν

18ιδων δε ο ισ οχλουσ

περι αυτον εκελευ

σεν απελθειν εισ

το περαν

19και προσελθων εισ

γραμματευσ ειπε̅

αυτω διδασκαλε

ακολουθησω σοι

οπου εαν απερχη

20και λεγει αυτω ο ισ

αι αλωπεκεσ φω

λεουσ εχουσιν

και τα πετινα του

ουνου κατασκηνω

σισ ο δε υιοσ του αν

θρωπου ουκ εχι

που την κεφαλη̅

κλινη

21ετεροσ δε των μα

θητων ειπεν αυ

τω κε επιτρεψον

μοι πρωτον απελ

θειν και θαψε τον

πρα μου

22ο δε λεγι αυτω ακο

λουθι μοι και αφεσ

τουσ νεκρουσ θα

ψε τουσ εαυτων

νεκρουσ

23και εμβαντι αυτω

εισ {το} πλοιον ηκο

λουθησαν αυτω

οι μαθητε αυτου

24και ιδου σισμοσ

μεγασ εγενετο εν

τη θαλασση ωστε

το πλοιον καλυπτε

σθε υπο των κυμα

των αυτοσ δε εκα

θευδεν 25και προσ

ελθοντεσ ηγιραν

αυτον λεγοντεσ

κε σωσον απολλυ

μεθα

26και λεγι αυτοισ τι δι

λοι εστε ολιγοπισ

τοι τοτε εγερθισ ε

πετιμησεν {τω α

νεμω} και τη θαλ

λασση και εγενε

το γαληνη μεγαλη

27οι δε ανοι εθαυμα

σαν λεγοντεσ πο

ταποσ εστιν ουτοσ

οτι και οι ανεμοι

και η θαλασσα αυ

τω υπακουουσι̅

28και {ελθοντων αυ

των} εισ το περα̅

εισ την χωραν τω̅

γαζαρηνων υπη̅

τησαν αυτω δυο

δεμονιζομενοι

εκ των μνημιω̅

εξερχομενοι χα

λεποι λιαν ωστε

______

28^{εξεπλησσοντο οι οχλοι επι τη διδαχη αυτου} 1^{καταβαντοσ δε αυτου} 3^{} {ευθεωσ εκαθαρισθη} 5^{εκατονταρχοσ} 6^{κε} 8^{ϗ αποκριθεισ} {εκατονταρχοσ εφη} 12^{εκβληθησονται} 13^{εκατονταρχω} {} 15^{ηγερθη ϗ} {αυτοισ} 23^{} 26^{τοισ ανεμοισ} 28^{ελθοντοσ αυτου}

Leaf 266r - Matthew 8:28+ (image )

μη ισχυειν τινα

παρελθειν δια τησ

οδου εκινησ 29και

ιδου εκραξαν λε

γοντεσ τι ημιν ϗ

σοι {υε} του θυ ηλθεσ

ωδε ημασ {απολε

σαι προ καιρου}

30ην δε μακραν α

π αυτων αγελη

χοιρων πολλων

βοσκομενη 31οι

δε δαιμονεσ πα

ρεκαλουν αυτο̅

λεγοντεσ ει εκβαλ

λισ ημασ αποστι

λον ημασ εισ την

αγελην των χοι

ρων 32και ειπεν αυ

τοισ υπαγετε

οι δε εξελθοντεσ

απηλθον εισ τουσ

χοιρουσ και ιδου

ωρμησεν πασα η

αγελη κατα του κρη

μνου εισ την θα

λασσαν και {απε

θανον} εν τοισ υδα

σιν 33οι δε βοσκον

τεσ εφυγον και

απελθοντεσ εισ

την πολιν απηγ

γιλαν παντα και

τα των δαιμονι

ζομενων 34και ι

δου πασα η πολισ

εξηλθεν εισ υπα̅

τησιν του ιυ και

ειδοντεσ αυτον

παρεκαλεσαν ο

πωσ μεταβη απο

των οριων αυτω̅

1και εμβασ εισ πλοι

ον διεπερασεν ϗ

ηλθεν εισ την ι

διαν πολιν

2και ιδου προσεφε

ρον αυτω παραλυ

τικον επι κλινησ

βεβλημενον και

ειδων ο ισ την πι

στιν αυτων ειπεν

τω παραλυτικω

θαρσει τεκνον α

φιενται σου αι αμαρ

τιαι

3και ιδου τινεσ τω̅

γραμματεων ει

πον εν εαυτοισ ου

τοσ βλασφημει

4και ιδων ο ισ τασ ε̅

θυμησεισ αυτων

ειπεν ινα τι ενθυ

μεισθε πονηρα

εν ταισ καρδιεσ υ

μων 5τι γαρ εστιν

ευκοπωτερον ει

πειν αφιονται σου

αι αμαρτιαι

η ειπειν εγειρε {} περι

πατι 6ινα δε ειδητε

οτι εξουσιαν εχι

ο υσ του ανου επι

τησ γησ αφιεναι

αμαρτιασ

τοτε λεγει τω παρα

λυτικω εγερθεισ

αρον σου την κλι

νην και πορευου

εισ τον οικον σου

7και εγερθεισ απηλ

θεν εισ τον οικον

αυτου

8ιδοντεσ δε οι οχλοι

εφοβηθησαν ϗ

εδοξασαν τον θν

τον δοντα εξουσι

αν τοιαυτην τοισ

ανοισ

9και παραγων ο ισ {}

ειδεν ανον καθη

μενον επι το τε

λωνιον μαθθαι

ον λεγομενον {}

λεγι αυτω ακολου

θι μοι και αναστασ

ηκολουθει αυτω

10και ανακειμενω̅

εν τη οικια ιδου

πολλοι τελωνε

και αμαρτωλοι {συ

νανεκιντο} τω ιυ

και τοισ μαθητεσ

αυτου 11και ιδοντεσ

οι φαρισαιοι ελεγο̅

τοισ μαθηταισ αυ

του δια τι μετα των

τελωνων και α

μαρτωλων εσθι

ει ο διδασκαλοσ

υμων

12ο δε ακουσασ ειπε̅

ου χριαν εχουσι̅

οι ισχυοντεσ ιατρω̅

αλλ οι κακωσ εχο̅

τεσ 13πορευθεντεσ

δε μαθεται τι εστι̅

ελεοσ θελω και ου

θυσιαν ου γαρ ηλ

θον καλεσαι δικαι

ουσ αλλα αμαρτω

λουσ 14τοτε προσερ

χονται αυτω οι

μαθηται ιωαν

νου λεγοντεσ δι

α τι ημισ και οι φα

ρισαιοι νηστευο

μεν {} οι δε μαθη

ται σου ου νηστευ

ουσιν

15και ειπεν αυτοισ ο

ισ μη δυνανται

οι υιοι του νυμφω

νοσ πενθειν ε

φ οσον μετ αυτω̅

εστιν ο νυμφι

οσ {} και τοτε νηστευ

σουσιν

16ουδεισ δε επιβαλ

λει επιβλημα ρα

κουσ αγναφου ε

πι ιματιω παλεω

αιρι γαρ το πληρω

μα {} απο του ιματιου

και χειρον σχισμα

γεινεται

17ουδε βαλλουσιν οι

νον νεον εισ ασκουσ

παλαιουσ ει δε μη

γε ρηγνυνται οι α

σκοι και ο οινοσ εκ

χειται και οι ασκοι

απολλυνται

αλλ οινον νεον

εισ ασκουσ καινουσ

βλητεον και αμ

φοτεροι συντηρου̅

ται

18ταυτα αυτου λαλου̅

τοσ αυτοισ ιδου αρ

χων {προσελθω̅}

προσεκυνι αυτω

λεγων η θυγατηρ

μου αρτι ετελευ

τησεν αλλα ελθω̅

επιθεσ την χει

ρα σου επ αυτην

και ζησεται

19και εγερθεισ ο ισ

ηκολουθει αυτω

και οι μαθηται αυ

του 20και ιδου γυνη

αιμαροουσα δω

δεκα ετη προσελ

θουσα οπισθεν

ηψατο του κρασπε

δου του ιματιου

αυτου 21ελεγεν γαρ

εν εαυτη εαν {α

ψωμαι} του ιματι

ου αυτου σωθησο

μαι

22ο δε {} στραφεισ και

ιδων αυτην ειπε̅

θαρσι θυγατερ η πι

στισ σου σεσωκεν

σε και εσωθη η γυ

νη απο τησ ωρασ

εκινησ 23και ελθω̅

ο ισ εισ την οικια̅

του αρχοντοσ και

ιδων τουσ αυλη

______

29^{υιε} {προ καιρου βασανισαι ημασ} 32^{απεθαναν} 5^{ϗ} 9^{εκιθε̅} {ϗ} 10^{ελθοντεσ συνανεκιντο} 14^{πυκνα} 15^{ελευσονται δε ημεραι οταν απαρθη απ αυτων ο νυμφειοσ} 16^{αυτου} 18^{εισ προσελθω̅} 21^{μονον αψωμαι} 22^{ισ}

Leaf 266v - Matthew 9:23+ (image )

τασ και τον οχλον

θορυβουμενον

24ελεγεν αναχωρι

τε ου γαρ απεθανε̅

το κορασιον αλλα

καθευδει και κατε

γελων αυτου ειδο

τεσ οτι απεθανεν

25οτε δε εξεβληθη

ο οχλοσ εισελθω̅

εκρατησεν τησ

χιροσ αυτησ και η

γερθη το κορασιο̅

26και εξηλθεν η

φημη αυτησ εισ

ολην την γην ε

κεινην

27και παραγοντι εκει

θεν τω ιυ ηκολου

θησαν αυτω δυο

τυφλοι κραυγαζο̅

τεσ και λεγοντεσ

ελεησον ημασ υιε

δαδ 28εισελθοντι

δε αυτω εισ την οι

κιαν προσηλθον

αυτω οι δυο τυφλοι

και λεγει αυτοισ ισ πι

στευετε οτι δυνα

μαι {υμιν} τουτο ποι

ησαι λεγουσιν αυ

τω ναι κε 29τοτε η

ψατο των οφθαλ

μων αυτων λεγω̅

κατα την πιστιν

υμων γενηθητω

υμιν 30και ανεω

χθησαν οι οφθαλ

μοι

και ενεβριμηθη

αυτοισ ο ισ λεγω̅

ορατε μηδισ γινω

σκετω 31οι δε εξελ

θοντεσ διεφημι

σαν αυτον εν {} τη

γη εκεινη

32αυτων δε εξερχο

μενων ιδου προσ

ηνεγκαν αυτω κω

φον δαιμονιζομε

νον 33και εκβληθε̅

τοσ του δαιμονιου

ελαλησεν ο κω

φοσ και εθαυμα

σαν οι οχλοι λεγο̅

τεσ ουδεποτε εφα

νη ουτωσ εν τω

ιηλ 34οι δε φαρισαι

οι ελεγον {} τω αρχο̅

τι των δαιμονι

ων εκβαλλει τα

δεμονια

35και περιηγεν ο ισ

τασ πολισ πασασ

και τασ κωμασ δι

δασκων εν ταισ

συναγωγαισ {αυτω̅}

κηρυσσων το ευ

αγγελιον τησ βα

σιλειασ και θερα

πευων πασαν νο

σον και πασαν μα

λακιαν {εν τω λαω

και ηκολουθησα̅

αυτω}

36ιδων δε τουσ οχλουσ

εσπλαγχνισθη

περι αυτων οτι η

σαν εσκυλμενοι

και εριμμενοι ω

σει προβατα μη ε

χοντα ποιμενα

37τοτε λεγι τοισ μα

θητεσ αυτου ο με̅

θερισμοσ πολυσ

οι δε εργατε ολιγοι

38δεηθητε ουν του

κυ του θερισμου

οπωσ εκβαλη ερ

γατασ εισ τον θε

ρισμον αυτου

1και προσκαλεσα

μενοσ τουσ ιβ μα

θητασ αυτου εδω

κεν αυτοισ εξου

σιαν πνατων ακα

θαρτων ωστε εκ

βαλλιν αυτα και θε

ραπευειν πασαν

νοσον και πασαν

μαλακιαν 2των δε

ιβ αποστολων τα ο

νοματα εστιν ταυ

τα

πρωτοσ σιμων ο

λεγομενοσ πετροσ

και ανδρεασ ο α

δελφοσ αυτου ϗ

ιακωβοσ ο του ζε

βεδαιου και ιω

αννησ ο αδελφοσ

αυτου 3φιλιπποσ

και βαρθολομεοσ

θωμασ και μαθ

θεοσ ο τελωνησ

ιακωβοσ ο του αλ

φαιου {} θαδδαιοσ

4σιμων ο κανανι

τησ και {ο} ιουδασ {ο} ι

σκαριωτησ ο και

{παραδουσ} αυτον

5τουτουσ τουσ ιβ α

πεστιλεν ο ισ πα

ραγγιλασ αυτοισ {}

εισ οδον {} μη απελ

θηται και εισ πο

λιν σαμαριτων μη

εισελθηται 6πορευ

εσθε δε μαλλον

προσ τα προβατα

τα απολωλοτα οι

κου ισλ 7πορευομε

νοι δε κηρυσσετε

λεγοντεσ οτι ηγ

γικεν η βασιλια

των ουνων 8ασθε

νουντασ θεραπευ

ετε {λεπρουσ} εγειρε

ται λεπρουσ καθα

ριζεται δαιμονι

α εκβαλλετε δωρε

αν ελαβετε δωρε

αν δοτε 9μη κτηση

σθαι χρυσον {μη

δε} χαλκον εισ τασ

ζωνασ υμων 10μη

πηραν εισ οδον

μηδε δυο χιτωνασ

μηδε υποδημα

τα μηδε ραβδον

αξιοσ γαρ ο εργατησ

τησ τροφησ αυτου

11εισ ην δ αν πολιν

η κωμην εισελθη

ται εξετασαται εν αυ

τη τισ αξιοσ εστι̅

κακει μινατε εωσ

αν εξελθηται 12ει

σερχομενοι δε εισ

την οικιαν ασπα

σασθε αυτην {λεγο̅

τεσ ειρηνη τω οι

κω τουτω}

13και εαν μεν η η οι

κια αξια ελθατω η

ιρηνη υμων επ αυ

την εαν δε μη η α

ξια η ιρηνη υμω̅

εφ υμασ επιστρα

φητω 14και οσ αν

μη δεξηται υμασ

μηδε ακουση τουσ

λογουσ υμων εξερ

χομενοι εξω τησ

οικιασ η πολεωσ

η κωμησ εκινησ

εκτιναξατε τον

κονιορτον εκ τω̅

ποδων υμων

15αμην λεγω υμιν

ανεκτοτερον ε

σται γη σοδομω̅

και γη γομορρων

εν ημερα κρισεωσ

η τη πολι εκινη

16ιδου εγω αποστελ

λω υμασ ωσ προβα

τα εν μεσω λυκω̅

γινεσθε ουν φρο

νιμοι ωσ ο οφισ

και ακαιρεοι ωσ αι

περιστεραι 17προσε

______

28^{} 31^{ολη} 34^{εν} 35^{αυτων ϗ} {} 3^{ϗ} 4^{} {} {παραδιδουσ} 5^{λεγω̅} {εθνων} 8^{νεκρουσ} 9^{μηδε αργυρο̅ μηδε} 12^{}

Leaf 267r - Matthew 10:17+ (image )

χετε δε απο των

ανων παραδω

σουσιν γαρ υμασ

εισ συνεδρια και

εν ταισ συναγω

γαισ αυτων μαστι

γωσουσιν υμασ

18και επι ηγεμονασ

δε και βασιλισ α

χθησεσθαι ενε

κεν εμου εισ μαρ

τυριον αυτοισ ϗ

τοισ εθνεσιν 19ο

ταν δε παραδωσι̅

υμασ μη μεριμνη

σητε πωσ η τι λα

λησητε δοθησε

ται γαρ υμιν εν ε

κινη τη ωρα τι λα

λησητε 20ου γαρ υ

μισ εστε οι λαλου̅

τεσ αλλα το πνα

του πρσ υμων το

λαλουν εν υμι̅

21παραδωσι δε α

δελφοσ αδελφοσ

εισ θανατον και

πηρ τεκνον και

επαναστησον

ται τεκνα επι γο

νισ και θανατω

σουσιν αυτουσ 22ϗ ε

σεσθε μισουμε

νοι υπο παντω̅

δια το ονομα μου

ο δε υπομινασ εισ

τελοσ ουτοσ σω

θησεται 23οταν δε

διωκωσιν υμασ

εν τη πολι ταυτη

φευγεται εισ την

ετεραν

αμην γαρ λεγω υ

μιν ου μη τελε

σητε τασ πολισ του

ιηλ εωσ ελθη ο

υσ του ανου 24ουκ ε

στιν μαθητησ υ

περ τον διδασκα

λον αυτου ουδε

δουλοσ υπερ τον

κν αυτου 25αρκετο̅

τω μαθητη ινα γε

νηται ωσ ο διδασκα

λοσ αυτου και ο δου

λοσ ωσ ο κσ αυτου

ει τον οικοδεσποτη̅

βεεζεβουλ επεκα

λεσαντο ποσω

μαλλον τουσ οι

κιακουσ αυτου 26μη

ουν φοβηθητε

αυτουσ ουδεν γαρ

εστιν κεκαλυμ

μενον ο ουκ απο

καλυφθησετε

και κρυπτον ο ου

γνωσθησετε 27ο

λεγω υμιν εν τη

σκοτια ειπατε εν

τω φωτι και ο εισ

το ουσ ακουετε κη

ρυξατε επι των δω

ματων 28και μη φο

βισθε απο των α

ποκτεννοντω̅

το σωμα την δε ψυ

χην μη δυναμε

νων αποκτιναι

φοβισθε δε μαλλο̅

τον δυναμενον

και {} ψυχην και το

σωμα απολεσε ε̅

γεεννη 29ουχι δυο

στρουθια ασσαριου

πωλειτε και εν ε

ξ αυτων ου πεσι

ται επι την γην αν

ευ του πρσ υμων

30υμων δε και αι τρι

χεσ τησ κεφαλησ

πασαι ηριθμημε

νε εισιν 31μη ουν

φοβισθε πολλω̅

στρουθιων δια

φερεται υμισ 32πασ

ουν οστισ ομολο

γησι εν εμοι εμ

προσθεν των ανων

ομολογησω κα

γω εν αυτω εμπρο

σθεν του πρσ μου

του εν ουρανοισ

33οστισ δ αν αρνηση

ται με εμπροσθεν

των ανων αρνη

σομε καγω αυτο̅

εμπροσθεν του

πρσ μου του εν ου

ρανοισ 34μη νομι

σηται οτι ηλθον ι

ρηνην βαλιν επι

την γην ουκ ηλθο̅

βαλιν ιρηνην αλλα

μαχαιραν 35ηλθο̅

γαρ διχασαι ανον

κατα του πατροσ αυ

του και θυγατερα

κατα τησ μητροσ

αυτησ και νυμφη̅

κατα τησ πενθε

ρασ αυτησ 36και εχ

θροι του ανου οι

οικιακοι αυτου

37ο φιλων πρα η μρα

υπερ εμε ουκ εσ

τιν μου αξιοσ

και ο φιλων υιον

η θυγατερα υπε

ρ εμε ουκ εστιν

μου αξιοσ 38και οσ

ου λαμβανι τον

σταυρον αυτου

και ακολουθι ο

πισω μου ουκ ε

στιν μου αξιοσ

39{} ο απολεσασ την

ψυχην αυτου ενε

κεν εμου ευρησι

αυτην

40ο δεχομενοσ υ

μασ εμε δεχετε

ο δε εμε δεχομε

νοσ δεχετε τον

αποστιλαντα με

41ο δεχομενοσ προ

φητην εισ ονο

μα προφητου μι

σθον προφητου

λημψετε και ο δε

χομενοσ δικαιο̅

εισ ονομα δικαιου

μισθον δικεου λημ

ψετε 42και οσ εαν πο

τιση ενα των μι

κρων τουτων πο

τηριον ψυχρου

μονον εισ ονο

μα μαθητου

αμην λεγω υμιν

ου μη απολεση

τον μισθον αυτου

1και εγενετο οτε

ετελεσεν ο ισ δια

τασσων τοισ ιβ

μαθηταισ αυτου

μετεβη εκειθε̅

του διδασκιν και

κηρυσσιν εν ταισ

πολεσιν αυτων

2ο δε ιωαννησ α

κουσασ εν τω δε

σμωτηριω τα ερ

γα του χυ πεμψασ

δια των μαθητω̅

αυτου 3ειπεν αυτω

συ ει ο ερχομενοσ

η ετερον προσδο

κωμεν

4και αποκριθισ ο ισ

ειπεν αυτοισ πο

ρευθεντεσ απαγ

γιλατε {τω} ιωαννη

α ακουετε και βλε

πετε 5τυφλοι ανα

βλεπουσιν και χω

λοι περιπατουσι̅

λεπροι καθαριζο̅

τε και κωφοι ακου

ουσιν και νεκροι

εγιροντε και πτω

χοι ευαγγελιζοντε

______

28^{την} 39a{ο ευρων την ψυχην αυτου απολεσι αυτην} 4^{}

Leaf 267v - Matthew 11:6+ (image )

6και μακαριοσ εσ

τιν οσ εαν μη σκα̅

δαλισθη εν εμοι

7τουτων δε πορευ

ομενων ηρξατο

ο ισ λεγιν τοισ οχλοισ

περι ιωαννου τι

εξηλθατε εισ τη̅

ερημον θεασασθε

καλαμον υπο α

νεμου σαλευομε

νον 8αλλα τι εξηλ

θαται {ανον ιδιν}

εν μαλακοισ ημ

φιεσμενον ιδου

οι τα μαλακα φο

ρουντεσ εν τοισ οι

κοισ των βασιλε

ων 9αλλα τι εξηλθα

τε προφητην ιδι̅

ναι λεγω υμιν ϗ

περισσοτερον

προφητου 10ουτοσ

εστιν περι ου γε

γραπται

ιδου εγω αποστελ

λω τον αγγελον

μου προ προσω

που σου οσ κατασκευ

ασι την οδον σου

εμπροσθεν σου

11αμην λεγω υμιν

ουκ εγηγερτε εν

γεννητοισ γυνε

κων μιζων ιωα̅

νου του βαπτιστου

ο δε μικροτεροσ

εν τη βασιλια τω̅

ουνων μιζων

αυτου εστιν

12απο δε των ημερω̅

ιωαννου του βα

πτιστου εωσ αρτι

η βασιλια των ου

ρανων βιαζετε ϗ

{βιαζετε} αρπαζου

σιν αυτην

13παντεσ γαρ οι προ

φηται και ο νομοσ

εωσ ιωαννου ε

προφητευσαν

14και ει θελετε δε

ξασθε αυτοσ εστι̅

ηλιασ ο μελλων

ερχεσθε 15ο εχων

ωτα ακουειν ακου

ετω

16τινι δε ομοιωσω

την γενεαν ταυτη̅

ομοια εστιν παιδι

οισ καθημενοισ

εν τεσ αγορεσ α προσ

φωνουντα τοισ ε

τεροισ 17λεγουσιν η

υλησαμεν υμιν

και ουκ ωρχησασθε

εθρηνησαμεν

και ουκ εκοψασθε

18ηλθεν γαρ ιωαν

νησ μητε εσθιω̅

μητε πινων και

λεγουσιν δεμονι

ον εχει 19ηλθεν ο

υσ του ανου εσθι

ων και πινων {ϗ}

και λεγουσιν ιδου

ανοσ φαγοσ και οι

νοποτησ φιλοσ

τελωνων και α

μαρτωλων και ε

δικεωθη η σοφι

α απο των εργων

αυτησ

20τοτε ηρξατο ονιδι

ζειν τασ πολεισ

εν αισ εγενοντο

αι πλισται δυνα

μισ αυτου οτι ου με

τενοησαν

21ουαι σοι χοραζειν

ουαι σοι βηδσαιδα̅

οτι ει {} εν τυρω και

σιδωνι εγενον

το αι δυναμισ αι γε

νομεναι εν υμι̅

παλαι αν εν σακ

κω και σποδω κα

θημενοι μετενο

ησαν

22πλην λεγω υμιν

τυρω και σιδωνι

ανεκτοτερον εστε

εν ημερα κρισεωσ

η υμιν

23και συ καφαρναουμ

μη εωσ ουνου υ

ψωθηση εωσ αδου

καταβιβασθηση

οτι ει εν σοδομοισ

εγενηθησαν αι δυ

ναμισ αι γενομε

ναι εν {υμιν εμεινε̅}

αν μεχρι τησ σημε

ρον

24πλην λεγω υμιν {} α

νεκτοτερον εστε

γη σοδομων εν η

μερα κρισεωσ η σοι

25εν εκινω τω καιρω

αποκριθισ ο ισ ειπε̅

εξομολογουμαι

σοι περ κε του ου

ρανου και τησ γησ

οτι εκρυψασ ταυτα

απο σοφων και συ

νετων και απεκα

λυψασ αυτα νηπι

οισ 26ναι ο πηρ οτι

ουτωσ ευδοκια

εγενετο εμπρο

σθεν σου

27παντα μοι παρε

δοθη υπο του πρσ {}

και ουδισ επιγινω

σκι τον υν ει μη ο

πηρ ουδε τον πρα

τισ επιγινωσκι ει

μη ο υσ και ω εαν

βουλητε ο υσ απο

καλυψε

28δευτε προσ με πα̅

τεσ οι κοπιωντεσ

και πεφορτισμε

νοι καγω αναπαυ

σω υμασ

29αρατε τον ζυγον 

εφ υμασ και μαθε

τε {} οτι πραυσ ειμι

και ταπινοσ τη καρ

δια και ευρησετε

αναπαυσιν ταισ

ψυχεσ υμων

30ο γαρ ζυγοσ μου χρη

στοσ και το φορτι

ον μου ελαφρον ε

στιν 1εν εκινω τω

καιρω επορευθη

ο ισ τοισ σαββασιν

δια των σποριμω̅

οι δε μαθητε αυτου

επινασαν και ηρ

ξαντο τιλλιν στα

χυασ και εσθιειν

2οι δε φαρισαιοι ιδο̅

τεσ ειπαν αυτω ι

δου οι μαθηται σου

ποιουσιν ο ουκ ε

ξεστιν ποιειν ε̅

σαββατω

3ο δε ειπεν αυτοισ ου

κ ανεγνωτε τι ε

ποιησεν δαδ οτε

επινασεν και οι

μετ αυτου 4πωσ

εισηλθεν εισ τον

οικον του θυ και

τουσ αρτουσ τησ

προθεσεωσ εφαγο̅

ουσ ουκ εξον ην

αυτω φαγιν ουδε

τοισ μετ αυτου ει

μη τοισ ιερευσιν

μονοισ

5η ουκ ανεγνωτε

εν τω νομω οτι

τοισ σαββασιν οι

ιερισ εν τω ιερω

το σαββατον βεβη

λουσιν και αναι

τιοι εισιν

6λεγω δε υμιν οτι

του ιερου μιζον

______

8^{ιδιν ανον} 12^{βιαστε} 19^{} 21^{η} 23^{σοι εμεινε̅} 24^{οτι} 27^{μου} 29^{απ εμου}

Leaf 268r - Matthew 12:6+ (image )

εστιν ωδε

7ει δε εγνωκειτε τι

εστιν ελεοσ θελω

και ου θυσιαν ου

κ αν κατεδικασα

τε τουσ αναιτιουσ

8κσ γαρ εστιν του σαβ

βατου ο υσ του ανου

9και μεταβασ εκιθε̅

ηλθεν εισ την συ

ναγωγην αυτων

10και ιδου ανοσ χιρα

εχων ξηραν και

επηρωτησαν αυ

τον λεγοντεσ ει

εξεστιν τοισ σαβ

βασιν θεραπευσε

ινα κατηγορησω

σιν αυτου

11ο δε ειπεν αυτοισ

τισ εσται εξ υμω̅

ανοσ οσ εξι προβα

τον εν και εαν {πε

ση} τουτο τοισ σαβ

βασιν εισ βοθυνο̅

ουχι κρατησασ ε

γερει αυτο

12ποσω ουν διαφε

ρι ανοσ προβατου

ωστε εξεστιν τοισ

σαββασιν καλωσ

ποιειν

13τοτε λεγι τω ανω

εκτινον σου την

χειρα και εξετινε̅

και απεκατεστα

θη υγιησ

14εξελθοντεσ δε οι

φαρισεοι συμβου

λιον ελαβον κα

τ αυτου οπωσ αυ

τον απολεσωσιν

15ο δε ισ γνουσ ανε

χωρησεν εκιθε̅

και ηκολουθησα̅

αυτω πολλοι και

εθεραπευσεν αυ

τουσ παντασ

16και επετιμησεν

αυτοισ ινα μη φα

νερον αυτον ποι

ησωσιν 17ινα πλη

ρωθη το ρηθεν δι

α ησαιου του προ

φητου λεγοντοσ

18ιδου ο παισ μου ο

ν ηρετισα ο αγαπη

τοσ μου {} ον ηυδο

κησεν η ψυχη μου

θησω το πνα μου

επ αυτον και κρισι̅

τοισ εθνεσιν απαγ

γελει 19ουκ ερισει ου

δε κραυγασει ουδε α

κουσει τισ εν τεσ

πλατιαισ την φω

νην αυτου 20καλα

μον συντετριμ

μενον ου κατεα

ξει και λινον τυ

φομενον ου σβεσι

εωσ αν εκβαλη

εισ νικοσ την κρι

σιν 21και τω ονο

ματι αυτου εθνη

ελπιουσιν

22τοτε προσηνεχθη

αυτω δαιμονιζο

μενοσ τυφλοσ

και κωφοσ και ε

θεραπευσεν αυ

τουσ ωστε τον

κωφον λαλειν

και βλεπιν 23και ε

ξισταντο παντεσ

οι οχλοι και ελε

γον μητι ουτοσ

εστιν ο υσ δαδ 24οι

δε φαρισαιοι ακου

σαντεσ ειπον ου

τοσ ουκ εκβαλλι

τα δαιμονια ει μη

εν τω βεεζεβουλ

αρχοντι των δε

μονιων

25{ιδωσ} δε τασ ενθυ

μησεισ αυτων ει

πεν αυτοισ πασα

βασιλια μερισθισα

καθ εαυτησ ερημου

ται

και πασα πολισ η οι

κια μερισθισα κα

θ εαυτησ ου σταθη

σεται

26και ει ο σατανασ τον

σαταναν εκβαλλι

εφ εαυτον εμερι

σθη

πωσ ουν σταθησε

τε η βασιλια αυτου

27και ει εγω εν βεε

ζεβουλ εκβαλλω

τα δαιμονια οι υι

οι υμων εν τινι

εκβαλλουσιν

δια τουτο αυτοι κρι

ται εσονται υμω̅

28ει δε εν πνι θυ εγω

εκβαλλω τα δεμο

νια αρα εφθασεν

εφ υμασ η βασιλι

α του θυ

29η πωσ δυναται τισ

εισελθιν εισ την

οικιαν του ισχυρου

και τα σκευη αυ

του διαρπασαι ε

αν μη πρωτον

δηση τον ισχυρο̅

και τοτε την οικι

αν αυτου διαρπα

ση

30ο μη ων μετ εμου

κατ εμου εστιν ϗ

ο μη συναγων με

τ εμου σκορπιζι

με

31δια τουτο λεγω υ

μιν πασα αμαρ

τια και βλασφημι

α αφεθησετε τοισ

ανοισ η δε του

πνσ βλασφημια

ουκ αφεθησετε

32και οσ εαν ειπη λο

γον κατα του υιου

του ανου αφεθη

σετε αυτω

οσ δ αν ειπη κατα

του πνσ του αγιου

{ου μη} αφεθησετε

αυτω ουτε εν του

τω τω αιωνι ουτε

εν τω μελλοντι

33η ποιησαται το δεν

δρον καλον και το̅

καρπον αυτου {α

λον}

η ποιησατε το δεν

δρον σαπρον και

τον καρπον αυτου

σαπρον

εκ γαρ του καρπου

το δενδρον γινω

σκετε

34{γεννημα} εχιδνω̅

πωσ δυνασθε αγα

θα λαλιν πονηροι

οντεσ εκ γαρ του

περισσευματοσ

τησ καρδιασ το στο

μα λαλει

35ο αγαθοσ ανοσ εκ

του αγαθου θησαυ

ρου εκβαλλει τα

αγαθα και ο πονη

ροσ ανοσ εκ του

πονηρου θησαυ

ρου εκβαλλει πο

νηρα

36λεγω δε υμιν ο

τι παν ρημα αργο̅

ο λαλησουσιν οι

ανοι {αποδωσου

σιν} περι αυτου λο

γον εν ημερα κρι

σεωσ 37εκ γαρ των

λογων σου δικε

ωθηση και εκ τω̅

λογων καταδικα

σθηση 38τοτε απε

______

11^{ενπεση} 18^{εισ} 25^{ιδων} 32^{ουκ} 33a{καλον} 33^{αγαθον} 34^{γεννηματα} 36^{δωσουσιν}

Leaf 268v - Matthew 12:38+ (image )

κριθησαν αυτω τι

νεσ των γραμμα

τεων και φαρισε

ων λεγοντεσ δι

δασκαλε θελομε̅

απο σου σημιον

ιδιν

39ο δε αποκριθισ ει

πεν αυτοισ γενε

α πονηρα και μοι

χαλισ σημιον επι

ζητι και σημιον

ου δοθησετε αυτη

ει μη το σημιον

ιωνα του προφη

του 40ωσπερ γαρ ην

ιωνασ εν τη κοι

λια του κητουσ τρισ

ημερασ και τρισ

νυκτασ ουτωσ ε

στε ο υσ του ανου

εν τη καρδια τησ γησ

τρισ ημερασ και γ

νυκτασ

41ανδρεσ νινευειτε

αναστησοντε ε̅

τη κρισι μετα τησ

γενεασ ταυτησ

και κατακρινουσι̅

αυτην οτι μετε

νοησαν εισ το κη

ρυγμα ιωνα και

ιδου πλειον ιω

να ωδε 42βασιλισ

σα νοτου εγερθη

σετε εν τη κρισει

μετα τησ γενεασ

ταυτησ και κατα

κρινι αυτην οτι

ηλθεν εκ των πε

ρατων τησ γησ α

κουσε την σοφι

αν σολομωνοσ

και ιδου πλειον

σολομωνοσ ω

δε

43οταν δε το ακαθαρ

τον πνα εξελθη

απο του ανου διερ

χετε δι ανυδρων

τοπων {ζητουν}

αναπαυσιν και ου

χ ευρισκει 44τοτε

λεγι εισ τον οικο̅

μου επιστρεψω

οθεν εξηλθον {και}

ευρισκει σχο

λαζοντα και σεσα

ρωμενον και κε

κοσμημενον

45τοτε πορευετε ϗ

παραλαμβανι με

θ εαυτου επτα ετε

ρα πνατα πονηρο

τερα εαυτου και εισ

ελθοντα κατοι

κι εκι και γινετε

τα εσχατα του ανου

εκινου χιρονα

των πρωτων

ουτωσ εστε και

τη γενεα ταυτη

τη πονηρα 46ετι

αυτου λαλουντοσ

τοισ οχλοισ ιδου

η μητηρ και οι

αδελφοι {αυτου}

ιστηκισαν εξω {} 47{}

48ο δε αποκριθεισ

ειπεν τω λεγον

τι αυτω τισ εστι̅

η μηρ μου και τι

νεσ εισιν οι αδελ

φοι μου 49και εκτι

νασ την {χιραν}

επι τουσ μαθη

τασ αυτου ειπεν

ιδου η μηρ μου

και οι αδελφοι

μου

50οστισ γαρ αν ποι

ηση το θελημα

του πρσ μου του

εν ουνοισ αυτοσ

μου αδελφοσ ϗ

αδελφη και μηρ

εστιν 1εν τη ημερα

εκινη εξελθων

ο ισ εκ τησ οικιασ

εκαθητο παρα τη̅

θαλασσαν 2και συ

νηχθησαν προσ

αυτον οχλοι πολ

λοι ωστε αυτον

εισ πλοιον εμβα̅

τα καθησθε και

πασ ο οχλοσ επι

τον αιγιαλον ιστη

κι

3και ελαλησεν αυ

τοισ πολλα εν πα

ραβολαισ λεγων

ιδου εξηλθεν ο σπι

ρων του σπιρε 4και

εν τω σπιριν αυ

τον α μεν επεσε̅

παρα την οδον και

ηλθεν τα πετινα

και κατεφαγεν

αυτα

5αλλα δε επεσεν ε

πι τα πετρωδη ο

που ουκ ειχεν γη̅

πολλην και ευθε

ωσ εξανετιλεν δι

α το μη εχιν βαθοσ

γησ 6ηλιου δε ανα

τιλαντοσ εκαυμα

τισθη και δια το

μη εχειν ριζαν ε

ξηρανθη

7αλλα δε επεσεν ε

πι τασ ακανθασ

και ανεβησαν αι

ακανθαι και επνι

ξαν αυτα

8αλλα δε επεσεν ε

πι την γην την κα

λην και εδιδου

καρπον ο μεν ε

κατον ο δε εξηκο̅

τα ο δε λ 9ο εχων

ωτα ακουετω

10και προσελθοντεσ

οι μαθηται ειπα̅

αυτω δια τι εν πα

ραβολαισ {αυτοισ

λαλεισ}

11ο δε αποκριθεισ

ειπεν οτι υμιν

δεδοται γνωνε

τα μυστηρια τησ

βασιλιασ των ου

ρανων εκινοισ

δε ου δεδοται

12οστισ γαρ εχει δο

θησετε αυτω και

περισσευθησετε

οστισ δε ουκ εχι

και ο εχει αρθησε

τε απ αυτου 13δια του

το εν παραβολεσ

αυτοισ λαλω οτι

βλεποντεσ ου

βλεπουσιν και α

κουοντεσ ουκ α

κουουσιν ουδε

συνιουσιν

14και αναπληρου

ται αυτοισ η προ

φητια ησαιου η

λεγουσα ακοη

ακουσετε και ου

μη συνητε και

βλεποντεσ βλε

ψητε και ου μη ι

δητε 15επαχυνθη

γαρ η καρδια του

λαου τουτου και

τοισ ωσιν αυτω̅

βαρεωσ ηκουσα̅

και τουσ οφθαλ

μουσ αυτων εκαμ

μυσαν μηποτε

ιδωσιν τοισ ο

φθαλμοισ και τοισ

ωσιν {} ακουσωσι̅

και τη καρδια συνω

σιν και επιστρε

ψωσιν και ιασομε

αυτουσ

16υμων δε μακαρι

______

43^{ζητων} 44a{ϗ ελθον} 46^{} {ζητουντεσ αυτω λαλησαι} 47^{ειπεν δε τισ των μαθητων αυτου ιδου η μηρ σου και οι αδελφοι σου εξω ζητουσιν σε} 49^{χιρα αυτου} 10^{λαλεισ αυτοισ} 15^{αυτων}

Leaf 269r - Matthew 13:16+ (image )

οι οι οφθαλμοι ο

τι βλεπουσιν και

τα ωτα υμων ο

τι ακουουσιν

17αμην λεγω υμιν

οτι πολλοι προ

φητε και δικεοι

επεθυμησαν ιδι̅

α βλεπετε και ου

κ ιδαν και ακουσε

α ακουετε και ου

κ ηκουσαν

18υμισ ουν ακουσα

τε την παραβο

λην του σπιραν

τοσ 19παντοσ ακουο̅

τοσ τον λογον τησ

βασιλιασ και μη συ

νιεντοσ ερχετε

ο πονηροσ και αρ

παζι το εσπαρμε

νον εν τη καρδι

α αυτου ουτοσ ε

στιν ο παρα την ο

δον σπαρισ

20ο δε επι τα πετρω

δη σπαρισ ουτοσ

εστιν ο τον λογο̅

ακουων και ευ

θυσ μετα χαρασ λαμ

βανων αυτον 21ου

κ εχι δε ριζαν εν ε

αυτω αλλα προσ

καιροσ εστιν γε

νομενησ δε θλι

ψεωσ η διωγμου

δια τον λογον ευ

θυσ σκανδαλιζε

ται

22ο δε εισ τασ ακαν

θασ σπαρεισ ου

τοσ εστιν ο τον λο

γον ακουων και

η μεριμνα του αι

ωνοσ {} και η απα

τη του πλουτου

συνπνιγει τον λο

γον και ακαρποσ

γινετε

23ο δε επι την καλη̅

γην σπαρισ ουτοσ

εστιν ο τον λογο̅

ακουων και συνι

εισ οσ δη καρπο

φορι και ποιει ο

μεν ρ ο δε ξ ο δε λ

24αλλην παραβολη̅

παρεθηκεν αυτοισ

λεγων ωμοιω

θη η βασιλια τω̅

ουρανων ανω

σπιραντι καλον

σπερμα εν τω α

γρω αυτου 25εν δε τω

καθευδιν τουσ αν

θρωπουσ ηλθεν

αυτου ο εχθροσ ϗ

{επεσπαρκεν} ζι

ζανια ανα μεσον

του σιτου και απηλ

θεν

26οτε δε εβλαστησεν

ο χορτοσ και καρ

πον εποιησεν

τοτε εφανη και

τα ζιζανια 27προσελ

θοντεσ δε οι δου

λοι του οικοδεσπο

του ειπον αυτω

κε ουχι καλον σπερ

μα εσπιρασ εν τω

σω αγρω ποθεν

ουν εχι {τα} ζιζανι

α

28ο δε εφη αυτοισ ε

χθροσ ανοσ του

το εποιησεν οι

δε δουλοι λεγου

σιν αυτω θελισ

ουν απελθοντεσ

συλλεξωμεν {αυτα

τα} 29ο δε φησιν ου

μηποτε συλλεγο̅

τεσ τα ζιζανια εκ

ριζωσητε αμα αυ

τοισ τον σιτον 30α

φετε συναυξανε

σθε αμφοτερα {α

χρι} του θερισμου

και εν {τω} καιρω

του θερισμου ερω

τοισ θεριστεσ συλ

λεξατε πρωτον

τα ζιζανια και δη

σατε αυτα εισ δεσ

μασ προσ το κατα

καυσε αυτα τον δε

σιτον συναγαγε

τε εισ την απο

θηκην μου

31αλλην παραβολη̅

παρεθηκεν αυ

τοισ λεγων ομοι

α εστιν η βασιλια

των ουρανων κοκ

κω σιναπεωσ ο̅

λαβων ανοσ εσ

πιρεν εν τω αγρω

αυτου 32ο μικροτε

ρον μεν εστιν

παντων των {σ

περματων} οτα̅

δε αυξηθη μειζο̅

των λαχανων

εστιν και γινετε

δενδρον ωστε

ελθειν τα πετι

να του ουνου και

κατασκηνουν ε̅

τοισ κλαδοισ αυτου

33αλλην παραβολη̅

ελαλησεν αυτοισ

λεγων ομοια εστι̅

η βασιλεια των

ουνων ζυμη η̅

λαβουσα γυνη ενε

κρυψεν εισ αλευ

ρου σατα τρια εωσ

ου εζυμωθη ολον

34ταυτα παντα ελα

λησεν ο ισ εν πα

ραβολαισ τοισ ο

χλοισ και χωρισ πα

ραβολησ ουδεν ε

λαλησεν αυτοισ

35οπωσ πληρωθη

το ρηθεν δια {ησα

ιου} του προφητου

λεγοντοσ ανοι

ξω εν παραβολεσ

το στομα μου ερευ

ξομαι κεκρυμ

μενα απο κατα

βολησ κοσμου

36τοτε αφισ τουσ ο

χλουσ εισηλθεν

εισ την οικιαν

και {προσηλθεν}

αυτω οι μαθητε

αυτου λεγοντεσ

διασαφησον η

μιν την παραβο

λην των ζιζανι

ων του αγρου

37ο δε αποκριθεισ ει

πεν ο σπιρων το

καλον σπερμα εσ

τιν ο υσ του ανου

38ο δε αγροσ εστιν

ο κοσμοσ το δε

καλον σπερμα

ουτοι εισιν οι υι

οι τησ βασιλιασ τα

δε ζιζανια εισιν

οι υιοι του πονη

ρου 39ο δε εχθροσ

ο σπιρασ αυτα εστι̅

ο διαβολοσ {οι δε}

θερισται αγγελοι

εισιν 40ωσπερ ουν

συλλεγετε τα ζι

ζανια και πυρι κα

τακαιεται ουτωσ

εστε εν τη συντε

λια του αιωνοσ

41αποστελι ο υσ του

ανου τουσ αγγελουσ

και συλλεξουσιν

εκ τησ βασιλιασ

αυτου παντα τα

σκανδαλα και

τουσ ποιουντασ

______

22^{τουτου} 25^{επεσπειρεν} 27^{} 28^{αυτα} 30^{μεχρι} {} 32^{σπερματων} 35^{} 36^{προσηλθον} 39^{ο δε θερισμοσ συντελεια αιωνοσ εστιν οι δε}

Leaf 269v - Matthew 13:41+ (image )

την ανομιαν 42και

{βαλλουσιν} αυτουσ

εισ την καμινον

του πυροσ εκι {εστε}

ο κλαυθμοσ και ο

βρυγμοσ των οδο̅

των 43τοτε οι {δικε

οι} εκλαμψουσιν

ωσ ο ηλιοσ εν τη

βασιλεια του πρσ αυ

των ο εχων ωτα

ακουετω

44ομοια {} εστιν η {βασι

λια} των ουνων

θησαυρω κεκρυμ

μενω {} ον ευρω̅

ανοσ εκρυψεν ϗ

απο τησ χαρασ αυ

του υπαγι και πω

λι παντα οσα εχι

και αγοραζει τον

αγρον εκινον

45παλιν ομοια εστι̅

η βασιλια των ου

ρανων {} εμπορω

ζητουντι καλουσ

μαργαριτασ 46ευρω̅

δε ενα πολυτιμο̅

μαργαριτην απελ

θων πεπρακεν

παντα οσα ειχεν

και ηγορασεν αυτο̅

47παλιν ομοια εστι̅

η βασιλια των ου

ρανων σαγηνη

βληθιση εισ την

θαλασσαν και εκ

παντοσ γενουσ

συναγαγουση 48ην

οτε επληρωθη

αναβιβασαντεσ

{επι τον αιγιαλον

και} καθισαντεσ

συνελεξαν τα κα

λα εισ αγγη τα δε

σαπρα εξω {εβαλλο̅}

49ουτωσ εστε εν τη

συντελια του αιω

νοσ εξελευσον

τε οι αγγελοι και α

φοριουσι τουσ πο

νηρουσ εκ μεσου

των δικαιων 50και

{βαλλουσιν} αυτουσ

εισ την καμινον

του πυροσ εκει ε

στε ο κλαυθμοσ

και ο βρυγμοσ τω̅

οδοντων 51συνη

κατε ταυτα παντα

λεγουσιν αυτω

ναι

52ο δε ειπεν αυτοισ

δια τουτο πασ γραμ

ματευσ μαθητευ

θισ τη βασιλια τω̅

ουρανων {ομοια}

εστιν ανω οικο

δεσποτη οστισ εκ

βαλλει εκ του θησαυ

ρου αυτου καινα

και παλαια

53και εγενετο οτε ε

τελεσεν ο ισ τασ

παραβολασ ταυτασ

μετηρεν εκιθεν

54και ελθων εισ τη̅

{αντιπατριδα} αυτου

εδιδασκεν αυτουσ

εν τη συναγωγη

αυτων ωστε εκ

πλησσεσθε αυτουσ

και λεγειν ποθε̅

τουτω η σοφια

αυτη και αι δυνα

μισ 55ουχ ουτοσ ε

στιν ο του τεκτο

νοσ υσ ουχ η μηρ

αυτου λεγετε μα

ριαμ και οι αδελ

φοι αυτου ιακω

βοσ και {ιωαννησ}

και σιμων και ιου

δασ 56και αι αδελφαι

αυτου ουχι πασαι

προσ ημασ εισιν

ποθεν ουν τουτω

ταυτα παντα 57και ε

σκανδαλιζοντο

εν αυτω

ο δε ειπεν αυτοισ

ουκ εστιν προφη

τησ ατιμοσ ει μη

εν τη ιδια πατριδι

και εν τη οικια αυ

του 58και ουκ εποιη

σεν εκι δυναμισ

πολλασ δια την

απιστιαν αυτων

1{ηκουσεν ηρωδησ

εν εκινω τω και

ρω} ο τετρααρχησ

την ακοην ιυ 2και

ειπεν τοισ παισιν

αυτου ουτοσ εστι̅

ιωαννησ ο βαπτι

στησ αυτοσ ηγερ

θη απο των νεκρω̅

και δια τουτο αι δυ

ναμισ ενεργουσι̅

εν αυτω 3ο γαρ ηρω

δησ κρατησασ τον

ιωαννην εδησε̅ {}

και εν φυλακη α

πεθετο δια ηρω

διαδα την γυναι

κα φιλιππου του

αδελφου αυτου

4ελεγεν γαρ ιωαν

νησ ουκ εξεστιν

σοι εχιν αυτην 5ϗ

θελων αυτον α

ποκτιναι εφοβη

θη τον οχλον ο

τι ωσ προφητην

αυτον ειχον

6γενεσιοισ δε γε

νομενοισ του η

ρωδου ωρχησα

το η θυγατηρ τησ

ηρωδιαδοσ εν

τω μεσω και ηρε

σεν τω ηρωδη

7οθεν μετα ορκου

ωμολογησεν αυ

τη δουναι ο εαν

αιτησηται 8η δε

προβιβασθισα υ

πο τησ μρσ αυτησ {}

δοσ μοι φησιν

ωδε επι πινακι

την κεφαλην ι

ωαννου του βα

πτιστου 9και ελυπη

θη ο βασιλευσ δια

δε τουσ ορκουσ και

τουσ συνανακιμε

νουσ εκελευσεν

δοθηναι 10και πεμ

ψασ απεκεφαλισε̅

ιωαννην εν τη

φυλακη 11και ηνε

χθη η κεφαλη αυ

του επι πινακι και

εδοθη τω κορασιω

και ηνεγκεν τη

μρι αυτησ 12και προσ

ελθοντεσ οι μα

θηται αυτου ηρα̅

το πτωμα {αυτου}

και εθαψαν αυτον

και ελθοντεσ α

πηγγιλαν τω ιυ

13ακουσασ δε ο ισ α

νεχωρησεν εκι

θεν εν πλοιω {ει

σ} ερημον τοπον

κατ ιδιαν και ακου

σαντεσ οι οχλοι

ηκολουθησαν

αυτω πεζοι απο

των πολεων 14και

εξελθων ειδεν

πολυν οχλον και

εσπλαγχνισθη

επ αυτοισ και ε

θεραπευσεν τουσ

αρρωστουσ αυτω̅

15οψιασ δε γενομε

νησ προσηλθον

αυτω οι μαθητε

λεγοντεσ ερημοσ

______

42^{βαλουσιν} {εσται} 43^{δικαιοι} 44^{δε} {βασιλεια} {εν τω αγρω} 45^{ανθρωπω} 48^{ϗ επι τον αιγιαλον} {εβαλο̅} 50^{βαλουσιν} 52^{ομοιοσ} 54^{πατριδα} 55^{ιωσηφ} 1^{εν εκινω τω καιρω ηκουσεν ηρωδησ} 3^{αυτο̅} 8^{ειπεν} 12^{} 13^{εισ}

Leaf 270r - Matthew 14:15+ (image )

εστιν ο τοποσ και

η ωρα παρηλθεν

ηδη απολυσον

ουν τουσ οχλουσ

ινα απελθοντεσ

εισ τασ χωρασ αγο

ρασωσιν εαυτοισ

βρωματα

16ο δε ειπεν αυτοισ

ου χριαν εχουσιν

απελθιν δοτε αυ

τοισ υμισ φαγιν

17οι δε λεγουσιν αυ

τω ουκ εχομεν ωδε

αρτουσ ει μη πεν

τε και δυο ιχθυασ

18ο δε ειπεν φερε

τε μοι ωδε αυτουσ

19και εκελευσεν τουσ

οχλουσ ανακλιθη

ναι επι του χορτου

και λαβων τουσ ε

αρτουσ και τουσ β

ιχθυασ αναβλε

ψασ εισ τον ουνον

ευλογησεν και

κλασασ εδωκεν

τοισ μαθηταισ

τουσ αρτουσ οι δε

μαθηται τοισ ο

χλοισ 20και εφαγον

παντεσ και εχορ

τασθησαν και η

ραν το περισσευο̅

των κλασματων

δωδεκα κοφι

νουσ πληρεισ 21οι

δε εσθιοντεσ ησα̅

ανδρεσ ωσι πεν

τακισχιλιοι χω

ρισ γυναικων και

παιδιων 22και {} η

ναγκασεν τουσ

μαθητασ εμβη

νε εισ το πλοιον

και προαγιν αυ

τον εισ το περαν

εωσ ου απολυση

τουσ οχλουσ

23{και} ανεβη εισ το

οροσ κατ ιδιαν προ

σευξασθε

οψιασ δε γενομε

νησ μονοσ ην ε

κει 24το δε πλοιον

ηδη μεσον τησ

θαλασσησ ην βα

σανιζομενον υ

πο των κυματω̅

ην γαρ εναντιοσ

ο ανεμοσ

25τεταρτη δε φυλα

κη τησ νυκτοσ ηλ

θεν προσ αυτουσ πε

ριπατων επι τη̅

θαλασσαν 26{ιδοντεσ

δε} αυτον επι τησ

θαλασσησ περιπα

τουντα εταραχθη

σαν λεγοντεσ ο

τι φαντασμα εσ

τιν και απο του

φοβου εκραξαν

27ευθυσ δε ελαλησεν {}

αυτοισ λεγων θαρ

σιτε εγω ειμι μη

φοβισθε

28αποκριθισ δε αυτω

ο πετροσ ειπεν

ει συ ει κε κελευ

σον με ελθιν προσ

σε επι τα υδατα 29ο

δε ειπεν ελθε και

καταβασ απο του

πλοιου πετροσ πε

ριεπατησεν επι

τα υδατα ελθιν ηλ

θεν ουν προσ το̅

ιν 30βλεπων δε το̅

ανεμον εφοβη

θη και αρξαμενοσ

καταποντιζεσθε

εκραξεν λεγων

κε σωσον με 31ευ

θυσ δε ο ισ εκτινασ

την χειρα επελα

βετο αυτου και λε

γει αυτω ολιγοπι

στε εισ τι εδιστασασ

32και αναβαντων

αυτων εισ το πλοι

ον εκοπασεν ο α

νεμοσ 33οι δε εν τω

πλοιω προσεκυ

νησαν αυτω λε

γοντεσ αληθωσ

θυ υσ ει 34και διαπε

ρασαντεσ ηλθον

επι την γην εισ γε̅

νησαρετ 35και επι

γνοντεσ αυτον οι

ανδρεσ του τοπου

απεστιλαν εισ ολη̅

την περιχωρον

εκινην και προση

νεγκαν αυτω πα̅

τασ τουσ κακωσ ε

χοντασ 36και παρε

καλουν αυτον ι

να μονον αψων

ται του κρασπεδου

του ιματιου αυτου

και οσοι ηψαντο

εσωθησαν

1τοτε προσερχοντε

τω ιυ απο ιεροσο

λυμων φαρισαι

οι και γραμματεισ

λεγοντεσ 2δια τι οι

μαθητε σου παρα

βενουσι την παρα

δοσιν των πρεσ

βυτερων ου γαρ

νιπτονται τασ {χι

ρασ} οταν αρτον εσ

θιωσιν

3ο δε αποκριθεισ ει

πεν αυτοισ δια τι

υμεισ παραβενε

τε την εντολην

του θυ δια την πα

ραδοσιν υμων

4ο γαρ θσ ενετιλατο λε

γων τιμα τον πρα

και την μρα

και ο κακολογων

πρα η μρα θανατω

τελευτατω

5υμισ δε λεγετε οσ α̅

ειπη τω πρι η τη μρι

δωρον ο εαν εξ ε

μου ωφεληθησ

{ουδεν εστιν} 6ου μη

τιμηση τον πρα αυ

του και ηκυρωσα

τε τον νομον του

θυ δια την παραδο

σιν υμων

7υποκριται

καλωσ επροφητευ

σεν περι υμων η

σαιασ λεγων

8ο λαοσ ουτοσ τοισ

χιλεσιν με τιμα

η δε καρδια αυτω̅

πορρω απεχει α

π εμου

9ματην δε σεβον

ται με διδασκον

τεσ διδασκαλιασ

ενταλματα ανων

10και προσκαλεσα

μενοσ τον οχλον

ειπεν αυτοισ ακου

ετε και συνιετε 11ου

το εισερχομενον

εισ το στομα του

το κοινοι τον αν

θρωπον

αλλα το εκπορευο

μενον εκ του στο

ματοσ τουτο κοι

νοι τον ανον

12τοτε προσελθοντεσ

οι μαθηται

ειπαν αυτω οιδασ

οτι οι φαρισαιοι α

κουσαντεσ τον λο

γον εσκανδαλισθη

σαν

13ο δε αποκριθισ ειπε̅

πασα φυτια ην ου

______

22^{ευθεωσ} 23a{ϗ απολυσασ τουσ οχλουσ} 26^{οι δε μαθηται ιδοντεσ} 27^{ο ισ} 2^{χειρασ} 5^{}

Leaf 270v - Matthew 15:13+ (image )

κ εφυτευσεν ο πηρ

μου ο ουρανιοσ εκ

ριζωθησετε

14αφετε αυτουσ οδη

γοι εισιν τυφλοι

τυφλοσ δε τυφλον

εαν οδηγη αμφο

τεροι εισ βοθυνον

{πεσουντε}

15αποκριθεισ δε ο

πετροσ ειπεν αυτω

φρασον ημιν την

παραβολην

16ο δε ειπεν ακμην

και υμισ ασυνετοι

εστε 17ουπω νοιτε

οτι παν το εισπορευ

ομενον εισ το στο

μα εισ την κοιλι

αν χωρι και εισ τον

αφεδρωνα εκβαλ

λετε 18τα δε εκπορευ

ομενα εκ του στο

ματοσ εκ τησ καρ

διασ {} 19{} εξερχονται

διαλογισμοι πο

νηροι φονοι μοι

χειαι πορνιαι κλο

παι ψευδομαρτυρι

αι βλασφημιαι

20ταυτα εστιν τα κοι

νουντα τον ανον

το δε ανιπτοισ χερ

σιν φαγιν ου κοι

νοι τον ανον

21και εξελθων εκι

θεν ο ισ ανεχωρη

σεν εισ τα μερη τυ

ρου και σιδωνοσ

22και ιδου γυνη χα

ναναια απο των

οριων εκινων ε

ξελθουσα εκραξε̅

λεγουσα ελεησον

με κε υιε δαδ η θυ

γατηρ μου κακωσ

δαιμονιζετε 23ο δε

ουκ απεκριθη αυτη

λογον και προσελ

θοντεσ οι μαθη

ται αυτου ηρωτου̅

αυτον λεγοντεσ

απολυσον αυτην

οτι κραζει οπισθε̅

ημων

24ο δε αποκριθισ ει

πεν ουκ απεστα

λην ει μη εισ τα

προβατα τα απο

λωλοτα οικου ιηλ

25η δε ελθουσα προ

σεκυνι αυτω λε

γουσα κε βοηθι μοι

26ο δε αποκριθεισ ει

πεν ουκ εστιν κα

λον λαβιν τον αρ

τον των τεκνω̅

και βαλιν τοισ κυ

ναριοισ 27η δε ειπε̅

ναι κε και γαρ τα κυ

ναρια εσθιει απο τω̅

ψιχιων των πιπτο̅

των απο τησ τρα

πεζησ των κυρι

ων αυτων 28τοτε α

ποκριθεισ ο ισ ειπε̅

αυτη ω γυναι με

γαλη σου η πιστισ

γενηθητω σοι ωσ

θελισ και ιαθη η

θυγατηρ αυτησ απο

τησ ωρασ εκινησ

29και μεταβασ

εκιθεν ο ισ ηλθε̅

παρα την θαλασσα̅

τησ γαλιλαιασ και

αναβασ εισ το οροσ

εκαθητο εκει

30και προσηλθον αυ

τω οχλοι πολλοι

εχοντεσ μεθ εαυτω̅

χωλουσ

τυφλουσ

κυλλουσ

κωφουσ

και ετερουσ πολλουσ

και εριψαν αυτουσ

παρα τουσ ποδασ αυ

του και εθεραπευσε̅

αυτουσ 31ωστε τον

οχλον θαυμασε βλε

ποντασ

κωφουσ λαλουντασ

και χωλουσ περιπα

τουντασ και τυφλουσ

βλεποντασ

και εδοξαζον τον

θν ισλ

32ο δε ισ προσκαλεσα

μενοσ τουσ μαθη

τασ ειπεν {}

σπλαγχνιζομε ε

πι τον οχλον οτι

ηδη ημερασ γ προ

σμενουσι μοι και

ουκ εχουσιν τι φα

γωσιν και απολυ

σε αυτουσ νηστισ

ου θελω μη εκλυ

θωσιν εν τη οδω

33και λεγουσιν αυτω

οι μαθηται ποθε̅

ημιν εν ερημια

αρτοι τοσουτοι ωσ

τε χορτασε οχλον

τοσουτον 34και λεγι

αυτοισ ο ισ ποσουσ

αρτουσ εχετε οι δε

ειπαν επτα και ο

λιγα ιχθυδια

35και παραγγιλασ τω

οχλω αναπεσιν ε

πι την γην 36ελαβε̅

τουσ επτα αρτουσ ϗ

τουσ δυο ιχθυασ

και ευχαριστησασ

εκλασεν και εδι

δου τοισ {μαθητεσ}

οι δε {μαθητε} τοισ

οχλοισ 37και εφαγο̅

παντεσ και εχορ

τασθησαν και η

ραν το περισσευο̅

των κλασματω̅

επτα σπυριδασ πλη

ρισ 38οι δε εσθιοντεσ

ησαν ανδρεσ ωσι

τετρακισχιλιοι

χωρισ πεδιων και

γυνεκων

39και απολυσασ τουσ

οχλουσ ενεβη εισ

το πλοιον και ηλθε̅

εισ τα ορια μαγαδα̅

1και προσελθοντεσ

οι φαρισαιοι και

σαδδουκαιοι πι

ραζοντεσ επηρω

των αυτον σημι

ον εκ του ουνου

επιδιξε αυτοισ

2ο δε αποκριθεισ ει

πεν αυτοισ 4γενε

α πονηρα και μοι

χαλισ σημιον ε

πιζητει και σημι

ον ου δοθησετε

αυτη ει μη το ση

μιον ιωνα και κα

ταλιπων αυτουσ

απηλθεν 5και ελ

θοντεσ οι μαθη

ται εισ το περαν ε

πελαθοντο αρτουσ

λαβειν

6ο δε ισ ειπεν ορατε

και προσεχετε

απο τησ ζυμησ

των φαρισαιων

και σαδδουκαιω̅

7οι δε διελογιζον

το εν εαυτοισ λεγο̅

τεσ οτι αρτουσ ου

κ ελαβομεν

8γνουσ δε ο ισ ειπε̅

τι διαλογιζεσθε ε

ν εαυτοισ ολιγο

πιστοι οτι αρτουσ

ουκ εχετε

9ουπω νοειτε τουσ

πεντε αρτουσ τω̅

πεντακισχιλιων

______

14^{πεσουνται} 18a{εξερχεται κακεινα κοινοι τον ανθρωπον} 19a{εκ γαρ τησ καρδιασ} 32a{αυτοισ} 36^{μαθηταισ} {μαθηται}

Leaf 271r - Matthew 16:9+ (image )

και ποσουσ κοφι

νουσ ελαβετε 10ου

δε τουσ ζ αρτουσ τω̅

τετρακισχιλιων

και ποσασ σπυριδασ

ελαβετε 11πωσ ου

νοειτε οτι ου πε

ρι αρτων ειπον υ

μιν προσεχετε δε

απο τησ ζυμησ τω̅

φαρεισαιων και σαδ

δουκαιων 12{����

������� ��� ��� ��

��� ���������

�� ��� �����} τω̅

φαρεισαιων και σαδ

δουκαιων αλλα α

πο τησ διδασκαλιασ

των φαρεισαιων ϗ

σαδδουκαιων

13ελθων δε ο ισ εισ τα

μερη καισαριασ τησ

φιλιππου ηρωτα

τουσ μαθητασ αυ

του λεγων τινα οι

ανοι ειναι λεγουσι̅

τον υιον του ανου

14οι δε ειπον οι μεν

ιωανην τον βαπτι

στην αλλοι δε ηλια̅

ετεροι δε ιερεμιαν η

ενα των προφητω̅

15λεγει αυτοισ υμεισ

δε τινα με λεγετε

ειναι 16αποκριθεισ

δε σιμων πετροσ

ειπεν συ ει ο χσ ο

υσ του θυ του ζω̅

τοσ 17αποκριθεισ δε

ο ισ ειπεν αυτω

μακαριοσ ει σιμων

βαριωνα οτι σαρξ

και αιμα ουκ απε

καλυψεν σοι αλλα

ο πηρ μου ο εν τοισ

ουρανοισ 18καγω δε

σοι λεγω οτι συ ει πε

τροσ και επι ταυτη

τη πετρα οικοδο

μησω μου την εκ

κλησιαν και πυλαι

αδου ου κατισχυσου

σιν αυτησ 19δωσω

σοι τασ κλιδασ τησ

βασιλειασ των ου

ρανων και ο εαν δη

σησ επι την γην ε

σται δεδεμενον

εν τοισ ουρανοισ

και ο εαν λυσησ ε

πι τησ γησ εσται λε

λυμενον εν τοισ

ουρανοισ 20τοτε διε

στειλατο τοισ μαθη

ταισ ινα μηδενι ει

πωσιν οτι αυτοσ

εστιν ο χσ

21απο τοτε ηρξατο ισ

χσ δικνυειν τοισ

μαθηταισ αυτου

οτι δει αυτον εισ

ιεροσολυμα απελ

θειν και πολλα πα

θειν απο των πρε

σβυτερων και αρχι

ερεων και γραμμα

τεων και αποκτα̅

θηναι και τη τριτη

ημερα εγερθηναι

22και προσλαβομενοσ

αυτον ο πετροσ ηρ

ξατο επιτιμαν αυ

τω λεγων ειλεωσ

σοι κε ου μη εσται

σοι τουτο 23ο δε στρα

φεισ ειπεν τω πε

τρω υπαγε οπισω

μου σατανα σκαν

δαλον ει εμου οτι

ου φρονεισ τα του

θυ αλλα τα των αν

θρωπων

24τοτε ο ισ ειπεν τοισ

μαθηταισ αυτου

ει τισ θελει οπισω

μου ελθειν απαρνη

σασθω εαυτον ϗ

αρατω τον σταυ

ρον αυτου και ακο

λουθειτω μοι 25οσ

γαρ εαν θελη την

ψυχην αυτου σω

σαι απολεσει αυτη̅

οσ δ αν απολεση

την ψυχην αυτου

ενεκεν εμου ευ

ρησει αυτην 26τι γαρ

ωφεληθησεται

ανθρωποσ εαν το̅

κοσμον ολον κερ

δηση την δε ψυχη̅

αυτου ζημιωθη

η τι δωσει ανοσ α̅

ταλλαγμα τησ ψυ

χησ αυτου 27μελλει

γαρ ο υιοσ του ανου

ερχεσθαι εν τη δο

ξη του πρσ αυτου

μετα των αγγελω̅

αυτου και τοτε απο

δωσει εκαστω κατα

τα εργα αυτου 28αμη̅

λεγω υμιν οτι εισι̅

τινεσ των ωδε εστω

των οιτινεσ ου μη

γευσωνται θανα

του εωσ αν ιδωσιν

τον υιον του ανου

ερχομενον εν τη

βασιλεια αυτου

1και μεθ ημερασ εξ

παραλαμβανει ο

ισ τον πετρον και

τον ιακωβον και

ιωανην τον αδελ

φον αυτου και ανα

φερει αυτουσ εισ ο

ροσ υψηλον κατ ι

διαν 2και μετεμορ

φωθη εμπροσθε̅

αυτων και ελαμψε̅

το προσωπον αυ

του ωσ ο ηλιοσ τα

δε ιματια αυτου

εγενετο λευκα ωσ

το φωσ 3και ιδου

ωφθη αυτοισ μω

υσησ και ηλειασ συ̅

λαλουντεσ μετ αυ

του 4αποκριθεισ δε

ο πετροσ ειπεν τω

ιυ κε καλον εστιν

ημασ ωδε ειναι ει

θελεισ ποιησω ωδε

τρεισ σκηνασ σοι μια̅

και μωυσει μιαν

και ηλεια μιαν

5ετι αυτου λαλουν

τοσ ιδου νεφελη

φωτεινη επεσκι

ασεν αυτουσ και ι

δου φωνη εκ τησ

νεφελησ λεγουσα

ουτοσ εστιν ο υιοσ

μου ο αγαπητοσ ε

ν ω ευδοκησα ακου

ετε αυτου 6και ακου

σαντεσ οι μαθηται

επεσαν επι προ

σωπον αυτων ϗ

εφοβηθησαν σφο

δρα 7και προσηλθε̅

ο ισ και αψαμενοσ

αυτων ειπεν εγερ

θητε και μη φοβει

σθε 8επαραντεσ δε

τουσ οφθαλμουσ

αυτων ουδενα

ειδον ει μη ιν αυτο̅

μονον 9και κατα

βαινοντων αυτω̅

εκ του ορουσ ενε

τειλατο αυτοισ ο ισ

λεγων μηδενι ει

πητε το οραμα εωσ

ου ο υιοσ του ανου

εκ νεκρων αναστη

10και {πηρωτησαν} αυ

τον οι μαθηται λε

γοντεσ τι ουν οι

γραμματεισ λεγου

σιν οτι ηλειαν δει

______

12a{τοτε συνηκαν οτι ουκ ειπεν προσεχειν απο τησ ζυμησ} 10^{επηρωτησαν}

Leaf 271v - Matthew 17:10+ (image )

ελθειν πρωτον

11ο δε αποκριθεισ ειπε̅

αυτοισ οτι ηλειασ

μεν ερχεται και α

ποκαταστησει πα̅

τα 12λεγω δε υμιν οτι

ηλειασ ηδη ηλθεν

και ουκ επεγνω

σαν αυτον αλλ ε

ποιησαν αυτω ο

σα ηθελησαν ουτωσ

και ο υιοσ του αν

θρωπου μελλει

πασχειν υπ αυτω̅

13τοτε συνηκαν οι

μαθηται οτι πε

ρι ιωανου του βα

πτιστου ειπεν αυ

τοισ 14και ελθοντω̅

προσ τον οχλον

προσηλθεν αυτω

ανθρωποσ γονυ

πετων αυτον 15και

λεγων ελεησον μου

τον υιον οτι σελη

νιαζεται και κακωσ

εχει πολλακισ γαρ

πιπτει εισ το πυρ ϗ

πολλακισ εισ το υ

δωρ 16και προσηνεγ

κα αυτον τοισ μα

θηταισ σου και ουκ

ηδυνηθησαν αυ

τον θεραπευσαι

17ο δε αποκριθεισ ει

πεν αυτοισ ω γε

νεα απιστοσ και δι

εστραμμενη εωσ

ποτε μεθ υμων

εσομαι εωσ ποτε

ανεξομαι υμων

φερετε μοι αυτον

ωδε 18και επετιμη

σεν αυτω ο ισ και

εξηλθεν απ αυτου

το δαιμονιον και

εθεραπευθη απο

τησ ωρασ εκεινησ

19τοτε προσελθον

τεσ οι μαθηται τω

ιυ κατ ιδιαν ειπαν

δια τι ημεισ ουκ η

δυνηθημεν εκβα

λειν αυτο 20ο δε λε

γει αυτοισ δια τη̅

ολιγοπιστιαν υμω̅

αμην γαρ λεγω υμι̅

εαν εχητε πιστιν

ωσ κοκκον σινα

πεωσ ερειτε τω ο

ρει τουτω μεταβα

ενθεν εκει και με

ταβησεται και ου

δεν αδυνατησει

υμιν 22συστρεφο

μενων δε αυτω̅

εν τη γαλειλαια ει

πεν αυτοισ ο ισ μελ

λει ο υιοσ του ανου

παραδιδοσθαι εισ

χειρασ ανθρωπω̅

23και αποκτενου

σιν αυτον και τη

τριτη ημερα εγερ

θησεται και ελυ

πηθησαν σφοδρα

24ελθοντων δε αυ

των εισ καφαρνα

ουμ προσηλθον

οι {τα} διδραχμα λαμ

βανοντεσ τω πε

τρω και ειπον ο

διδασκαλοσ υμω̅

ου τελει διδραχμα

25λεγει ναι

και εισελθοντα εισ

την οικιαν προε

φθασεν αυτον ο

ισ λεγων τι σοι

δοκει σιμων οι

βασιλεισ τησ γησ

απο τινων λαμ

βανουσιν τελη

η κηνσον απο

των υιων αυτω̅

η απο των αλλο

τριων 26ο δε εφη α

πο των αλλοτριω̅

ειποντοσ δε απο

των αλλοτριων

εφη αυτω ο ισ αρα

γε ελευθεροι εισιν

οι υιοι 27ινα δε μη

σκανδαλιζωμεν

αυτουσ πορευθεισ

εισ θαλασσαν βαλε

αγκιστρον και τον

αναβαντα πρωτο̅

ιχθυν αρον και α

νοιξασ το στομα

αυτου ευρησεισ

στατηρα εκεινον

λαβων δοσ αυτοισ

αντι εμου και σου

1εν εκεινη τη ω

ρα προσηλθον οι

μαθηται τω ιυ λε

γοντεσ τισ αρα μει

ζων εστιν εν τη

βασιλεια των ου

ρανων

2και προσκαλεσαμε

νοσ παιδιον εστη

σεν αυτο εν μεσω

αυτων 3και ειπεν

αμην λεγω υμιν

εαν μη στραφητε

και γενησθε ωσ

τα παιδια ου μη {εισ

ελθηε} εισ την βα

σιλειαν των ουρα

νων 4οστισ ουν

ταπινωσει εαυ

τον ωσ το παιδιον

τουτο ουτοσ εστι̅

ο μειζων εν τη βα

σιλεια των ουρα

νων 5και οσ εαν δε

ξηται παιδιον εν

τοιουτο επι τω ο

νοματι μου εμε

δεχεται 6οσ δ αν σκα̅

δαλιση ενα των

μεικρων τουτω̅

των πιστευοντω̅

εισ εμε συμφερει

αυτω ινα κρεμα

σθη μυλοσ ονικοσ

περι τον τραχηλον

αυτου και καταπο̅

τισθη εν τω πελαγι

τησ θαλασσησ

7ουαι τω κοσμω απο

των σκανδαλων

αναγκη γαρ εστιν

ελθειν τα σκανδαλα

πλην ουαι τω ανω

δι ου το σκανδαλο̅

ερχεται 8ει δε η χειρ

σου η ο πουσ σου σκα̅

δαλιζει σε εξελε αυ

τον και βαλε απο σου

καλον σοι εστιν εισ

ελθειν εισ την ζωη̅

κυλλον η χωλον

η δυο χειρασ η δυο πο

δασ εχοντα βληθη

ναι εισ το πυρ το αι

ωνιον 9και ει ο ο

φθαλμοσ σου σκα̅

δαλιζει σε εξελε αυ

τον και βαλε απο

σου καλον σοι εστι̅

μονοφθαλμον

εισ την ζωην εισ

ελθειν η δυο οφθαλ

μουσ εχοντα βλη

θηναι εισ την γε

ενναν του πυ

ροσ

10ορατε μη καταφρο

νησητε ενοσ τω̅

μεικρων τουτω̅

λεγω γαρ υμιν ο

τι οι αγγελοι αυτω̅

εν ουρανοισ δια

παντοσ βλεπουσι

το προσωπον του

πατροσ μου του

εν ουρανοισ

12τι υμιν δοκει εαν γε

νηται τινι ανω

______

24^{τα} 3^{εισελθητε}

Leaf 272r - Matthew 18:12+ (image )

εκατον προβατα

και πλανηθη ε̅

εξ αυτων ουχι α

φισ τα ενενηκο̅

τα εννεα {} πορευ

θεισ ζητι το πλα

νωμενον 13και ε

αν γενηται {ευρι̅}

αυτο

αμην λεγω υμιν

οτι χαιρι επ αυτω

μαλλον η επι τοισ

ενενηκοντα εν

νεα τοισ μη πε

πλανημενοισ

14ουτωσ ουκ εστιν

θελημα του πρσ υ

μων του εν ουρα

νοισ ινα απολη

ται εν των μικρω̅

τουτων

15εαν δε αμαρτηση

ο αδελφοσ σου υ

παγε ελεγξον αυ

τον μεταξυ σου ϗ

αυτου μονου εα̅

σου ακουση εκερ

δησασ τον αδελ

φον σου 16εαν δε

μη ακουση παρα

λαβε μετα σεαυτου

ετι ενα η δυο ινα

επι στοματοσ δυ

ο η τριων μαρτυ

ρων σταθη παν

ρημα 17εαν δε πα

ρακουση αυτων

ειπον τη εκκλη

σια εαν δε και τησ

εκκλησιασ παρα

κουση εστω σοι

ωσπερ ο εθνικοσ

και ο τελωνησ

18αμην λεγω υμι̅

{οσ} εαν δησητε ε

πι τησ γησ εσται

{δεδεμενον εν}

τοισ ουρανοισ ϗ

οσα {αν} λυσηται ε

πι τησ γησ εσται

λελυμενα εν ου

ρανω

19παλιν λεγω υμιν

οτι εαν δυο συμ

φωνησουσιν ε

ξ υμων επι τησ

γησ περι παντοσ

πραγματοσ ου εα̅

αιτησωνται αυ

τοισ γενησεται

παρα του πρσ μου

του εν ουνοισ 20{ου}

γαρ εισιν δυο {} γ συ

νηγμενοι εισ

το εμον ονομα

εκει ειμι εν με

σω αυτων

21τοτε προσελθω̅

ο πετροσ ειπεν

κε

ποσακισ αμαρτη

σι εισ εμε ο αδελ

φοσ μου και αφη

σω αυτω εωσ επτα

κισ 22λεγι αυτω ο ισ

ου λεγω σοι εωσ ε

πτακισ αλλ εωσ

εβδομηκοντακισ

επτα

23δια τουτο ωμοιω

θη η βασιλια των

ουνων ανω βασι

λι οσ ηθελησεν

συναραι λογον με

τα των δουλων

αυτου 24αρξαμενου

δε αυτου συναιρι̅

προσηνεχθη εισ

αυτω οφιλετησ

πολλων ταλαντω̅

25μη εχοντοσ δε

αυτου αποδουνε

εκελευσεν αυτο̅

ο κσ πραθηνε και

την γυνεκα και τα

πεδια και παντα ο

σα ειχεν και απο

δοθηνε 26πεσων

ουν ο δουλοσ προσ

εκυνι αυτω λεγω̅

κε μακροθυμησο̅

επ εμοι και παντα

αποδωσω σοι

27σπλαγχνισθισ δε

ο κσ του δουλου ε

κινου απελυσεν

αυτον και το δανι

ον αφηκεν αυτω

28εξελθων δε ο δου

λοσ εκινοσ ευρεν

ενα των συνδου

λων αυτου οσ ω

φιλεν αυτω εκατο̅

δηναρια και κρατη

σασ αυτον επνιγε̅

λεγων αποδοσ ει

τι οφιλισ 29πεσων

ουν ο συνδουλοσ

αυτου παρεκαλι

αυτον λεγων

μακροθυμησον

επ εμοι και απο

δωσω σοι 30ο δε ου

κ ηθελεν και α

πελθων εβαλεν

αυτον εισ φυλακη̅

εωσ αποδη το ο

φιλομενον 31ιδο̅

τεσ ουν οι συνδου

λοι αυτου τα γενο

μενα ελυπηθη

σαν σφοδρα οι δε

ελθοντεσ διεσα

φησαν τω κω εαυ

των παντα τα γε

νομενα

32τοτε προσκαλεσα

μενοσ αυτον ο κσ

αυτου λεγι αυτω

δουλε πονηρε πα

σαν την οφιλην

εκινην αφηκα σοι

επι παρεκαλεσασ

με 33ουκ εδει και σε

ελεησε τον συν

δουλον σου ωσ

καγω σε ηλεησα

34και οργισθισ ο κσ

αυτου παρεδω

κεν αυτον τοισ

βασανισταισ εω

σ ου αποδω παν

το οφιλομενο̅

αυτω 35ουτωσ και

ο πηρ μου ο ουρα

νιοσ ποιησι υμι̅

εαν μη αφητε

εκαστοσ τω αδελ

φω αυτου απο τω̅

καρδιων υμων

1και εγενετο οτε ε

τελεσεν ο ισ τουσ

λογουσ τουτουσ

μετηρεν απο τησ

γαλιλαιασ {και ηλ

θεν} και ηλθεν εισ

τα ορια τησ ιουδε

ασ περαν του ιορ

δανου 2και ηκο

λουθησαν αυτω

οχλοι πολλοι και

εθεραπευσεν αυ

τουσ εκι 3και προ

σηλθον αυτω οι

φαρισεοι πιραζο̅

τεσ αυτον και λε

γοντεσ ει εξεστι̅

απολυσε την γυ

νεκα αυτου κατα

πασαν αιτιαν

4ο δε αποκριθεισ

ειπεν ουκ ανε

γνωτε οτι ο ποι

ησασ απ αρχησ

αρσεν και θηλυ

εποιησεν αυτουσ

5και ειπεν

ενεκα τουτου κα

ταλιψι ανοσ τον

πρα και την μρα

και προσκολλη

θησετε τη γυνε

______

12^{επι τα ορη} 13^{ευριν} 18^{οσα} {δεδεμενα εν} {εαν} 20^{οπου} {η} 1^{}

Leaf 272v - Matthew 19:5+ (image )

κι αυτου και εσο̅

τε οι δυο εισ σαρ

κα μιαν 6ωστε ου

κετι εισιν δυο

αλλα μια σαρξ ο ου̅

ο θσ συνεζευξε̅

ανοσ μη χωριζε

τω 7λεγουσιν αυτω

τι ουν {μωσησ} ε

νετιλατο δουνε

βιβλιον αποστασι

ου και απολυσε

8λεγι αυτοισ ο ισ οτι

μωυσησ προσ τη̅

σκληροκαρδιαν

υμων επετρεψε̅

υμιν απολυσαι τασ

γυναικασ υμων

απ αρχησ δε ου γε

γονεν ουτωσ 9λε

γω δε υμιν οτι ο

σ αν απολυση τη̅

γυνεκα αυτου μη

επι πορνια και γα

μηση αλλην μοι

χατε

10λεγουσιν οι μαθη

ται {} ουτωσ εστιν

η αιτια του ανου

μετα τησ γυνεκοσ

ου συμφερι γαμη

σαι 11ο δε ειπεν αυ

τοισ ου παντεσ

χωρουσι τον λογο̅

τουτον αλλ οισ δε

δοτε 12εισιν ευνου

χοι οιτινεσ εκ κοι

λιασ μρσ εγεννη

θησαν ουτωσ

και εισιν ευνου

χοι οιτινεσ ευνου

χισθησαν υπο τω̅

ανων και εισιν

ευνουχοι οιτι

νεσ ευνουχισα̅

εαυτουσ δια την

βασιλειαν των

ουνων

ο δυναμενοσ χω

ριν χωριτω

13τοτε προσηνεχθη

σαν αυτω πεδια

ινα τασ χιρασ επι

θη αυτοισ και προσ

ευξητε οι δε μα

θητε επετιμησα̅

αυτοισ

14ο δε ισ ειπεν αυτοισ

αφετε τα πεδια και

μη κωλυετε αυτα

ελθιν προσ εμε

των γαρ τοιουτω̅

εστιν η βασιλια τω̅

ουνων 15και επι

θισ τασ χιρασ επ αυ

τουσ επορευθη ε

κειθεν

16και ιδου εισ προσελ

θων αυτω ειπεν

διδασκαλε τι αγα

θον ποιησασ ζω

ην αιωνιον κλη

ρονομησω

17ο δε ειπεν αυτω

τι με ερωτασ πε

ρι του αγαθου εισ

εστιν ο αγαθοσ ει

δε θελισ εισ την

ζωην εισελθιν

τηρησον τασ εν

τολασ

18ποιασ φησιν

ο δε ισ ειπεν

το ου φονευσισ {}

ου ψευδομαρτυρησισ

19τιμα τον πρα και

την μρα και αγα

πησεισ τον πλη

σιον σου ωσ σεαυ

τον

20λεγι αυτω ο νεανι

σκοσ παντα ταυ

τα εφυλαξα τι ετι

υστερω 21εφη αυτω

ο ισ ει θελισ τελι

οσ γενεσθε υπαγε

πωλησον σου τα

υπαρχοντα και

δοσ πτωχοισ και

{εξετε} θησαυρον

εν ουνω και δευ

ρο ακολουθι μοι

22ακουσασ δε ο νεα

νισκοσ απηλθεν

λυπουμενοσ ην

γαρ εχων κτημα

τα πολλα

23ο δε ισ ειπεν τοισ

μαθηταισ αυτου

αμην λεγω υμιν

οτι πλουσιοσ δυ

σκολωσ εισελευ

σετε εισ την βασι

λιαν των ουνω̅

24παλιν δε λεγω υ

μιν οτι ευκοπω

τερον εστιν καμη

λον δια τρηματοσ

ραφιδοσ εισελθιν

η πλουσιον εισ τη̅

βασιλιαν του θυ

25ακουσαντεσ {} οι

μαθηται εξεπλησ

σοντο σφοδρα λεγο̅

τεσ τισ αρα δυνατε

σωθηνε

26εμβλεψασ δε ο ισ ει

πεν αυτοισ {} τουτο

αδυνατον εστιν

παρα δε θω δυνα

τα παντα

27τοτε αποκριθεισ ο

πετροσ ειπεν αυ

τω ιδου ημισ αφη

καμεν παντα και

ηκολουθησαμε̅

σοι τι αρα εσται η

μιν

28ο δε ισ ειπεν αυτοισ

αμην λεγω υμι̅

οτι υμισ οι ακολου

θησαντεσ μοι εν

τη παλινγενεσι

α οταν καθιση ο υσ

του ανου επι θρο

νου δοξησ αυτου

καθησεσθε και αυ

τοι επι ιβ θρονουσ

κρινοντεσ τασ ιβ

φυλασ του ιηλ

29και πασ οστισ αφη

κεν αδελφουσ η

αδελφασ η πρα η

μρα η γυναικα η

τεκνα η αγρουσ {ε

νεκα} του εμου ο

νοματοσ εκατον

ταπλασιονα λημ

ψετε και ζωην αι

ωνιον κληρονο

μησι

30πολλοι δε εσοντε

εσχατοι πρωτοι

και πρωτοι εσχατοι

1ομοια γαρ εστιν η

βασιλια των ουρα

νων

ανω οικοδεσπο

τη οστισ εξηλθε̅

αμα πρωι μισθω

σασθε εργατασ εισ

τον αμπελωνα

αυτου

2συμφωνησασ

δε μετα των εργα

των εκ δηναριου

την ημεραν απε

στιλεν αυτουσ εισ

τον αμπελωνα

αυτου

3και εξελθων πε

ρι τριτην ωραν ει

δεν αλλουσ εστω

τασ εν τη αγορα αρ

γουσ 4και εκεινοισ

ειπεν υπαγετε ϗ

υμισ εισ τον αμ

πελωνα μου και

ο εαν η δικεον δω

σω υμιν 5οι δε απηλ

θον

παλιν δε εξελθω̅

______

7^{μωυσησ} 10^{ει} 18^{ου μοιχευσισ ου κλεψεισ} 21^{εξεισ} 25^{δε} 26^{παρα ανοισ} 29^{η οικιασ ενεκα}

Leaf 273r - Matthew 20:5+ (image )

περι εκτην και ενα

την ωραν εποιησε̅

ωσαυτωσ

6περι δε την ενδεκα

την {εξηλθεν} ευρε̅

αλλουσ εστωτασ

και λεγει αυτοισ τι

ωδε εστηκατε ολη̅

την ημεραν αργοι

7λεγουσιν αυτω οτι

ουδισ {} εμισθωσατο

λεγει αυτοισ υπαγε

τε και υμισ εισ το̅

αμπελωνα

8οψιασ δε γενομε

νησ λεγι ο κσ του

αμπελωνοσ τω

επιτροπω αυτου

καλεσον τουσ ερ

γατασ και αποδοσ

τον μισθον αρξα

μενοσ απο των

εσχατων εωσ τω̅

πρωτων 9και ελθο̅

τεσ οι περι την εν

δεκατην ωραν ε

λαβον ανα δηνα

ριον

10ελθοντεσ δε οι πρω

τοι ενομισαν ο

τι πλιονα λημψο̅

ται και ελαβον το

ανα δηναριον και

αυτοι 11λαβοντεσ

δε εγογγυζον κα

τα του οικοδεσπο

του 12λεγοντεσ ου

τοι οι εσχατοι μι

αν ωραν εποιησα̅

και ισουσ αυτουσ η

μιν εποιησασ τοισ

βαστασασι το βαροσ

τησ ημερασ και το̅

καυσωνα

13ο δε αποκριθεισ ε

νι αυτων ειπεν

ετερε ουχ αδικω

σε ουχι δηναριου

συνεφωνησασ

μοι 14αρον το σον

και υπαγε θελω

δε τουτω {ω} εσχα

τω δουναι ωσ και

συ 15η ουκ εξεστιν

μοι ο θελω ποιη

σε εν τοισ εμοισ

η ο οφθαλμοσ σου

πονηροσ εστιν

οτι εγω αγαθοσ

ειμι 16ουτωσ εσον

τε οι εσχατοι πρω

τοι και οι πρωτοι

εσχατοι

17και αναβενων ο

ισ ισ ιεροσολυμα

παρελαβεν τουσ

ιβ κατ ιδιαν και εν

τη οδω ειπεν αυ

τοισ 18ιδου αναβενο

μεν ισ ιεροσολυ

μα και ο υσ του αν

θρωπου παραδο

θησετε τοισ αρχι

ερευσιν και γραμ

ματευσιν και κα

τακρινουσιν αυτο̅

εισ θανατον 19και

παραδωσουσιν

αυτον τοισ εθνε

σιν εισ το εμπε

ξε και μαστιγωσε

και σταυρωσε {} τη

τριτη ημερα εγερ

θησετε

20τοτε προσηλθεν

αυτω η μητηρ τω̅

υιων ζεβεδαιου

μετα των υιων

αυτησ προσκυνου

σα και αιτουσα τι

παρ αυτου 21ο δε ει

πεν αυτη τι θε

λισ λεγι αυτω ειπε

ινα καθισωσιν ου

τοι οι δυο υιοι μου

εισ εκ δεξιων και

εισ εξ ευωνυμω̅

σου εν τη βασιλια

σου

22αποκριθισ δε ο ισ

ειπεν ουκ οιδα

τε τι αιτισθε δυνα

σθε πιειν το πο

τηριον ο εγω μελ

λω πινιν λεγου

σιν αυτω δυνα

μεθα

23λεγι αυτοισ το με̅

ποτηριον μου

πιεσθε το δε κα

θισαι εκ δεξιων

μου και εξ ευω

νυμων ουκ εσ

τιν εμον δουνε

αλλ οισ ητοιμα

σται υπο του πρσ

μου

24και ακουσαντεσ

οι δεκα ηρξαντο

αγανακτιν περι

των δυο αδελφω̅

25ο δε ισ προσκαλε

σαμενοσ αυτουσ

ειπεν οιδατε ο

τι οι αρχοντεσ τω̅

εθνων κατακυ

ριευουσιν αυτω̅

και οι μεγαλοι κα

τεξουσιαζουσι̅

αυτων 26ουχ ου

τωσ εστε εν υμι̅

αλλ οσ εαν θελη

εν υμιν μεγασ

γενεσθε εστε υ

μων διακονοσ

27και οσ αν θελη ε

ν υμιν εινε πρω

τοσ εστε υμων

δουλοσ

28ωσπερ ο υσ του αν

θρωπου ουκ ηλ

θεν διακονηθη

ναι αλλα διακο

νησε και δουνε

την ψυχην αυτου

λυτρον αντι πολ

λων

29και εκπορευομε

νων αυτων απο

ιεριχω ηκολουθη

σεν {} οχλοσ πολυσ

30και ιδου δυο τυφλοι

καθημενοι παρα

την οδον ακουσα̅

τεσ {ο} ισ παραγει εκρα

ξαν λεγοντεσ ελε

ησον ημασ ιυ υιε

δαδ

31ο δε οχλοσ επετι

μησεν αυτοισ ι

να σιωπησωσιν

οι δε πολλω μαλ

λον εκραξαν λεγο̅

τεσ κε ελεησον η

μασ υυ δαδ

32και στασ ο ισ εφω

νησεν αυτουσ και

ειπεν τι θελετε ποι

ησω υμιν 33λεγουσι̅

αυτω κε ινα ανυγω

σιν οι οφθαλμοι

υμων

34σπλαγχνισθεισ δε

ο ισ ηψατο των ο

φθαλμων {αυτου}

και ευθεωσ ανε

βλεψαν και ηκο

λουθησαν αυτω

1και οτε ηγγισαν

ισ ιεροσολυμα και

ηλθεν εισ βηθφα

γη προσ το οροσ τω̅

ελεων

τοτε ο ισ απεστιλεν

β μαθητασ 2λεγω̅

αυτοισ

πορευεσθε εισ τη̅

κωμην την κατε

ναντει υμων και

ευθυσ ευρησετε

ονον δεδεμενη̅

και πωλον μετ αυ

______

6^{εξελθων} 7^{ημασ} 14^{τω} 19^{ϗ} 29^{αυτω} 30^{οτι} 34^{αυτων}

Leaf 273v - Matthew 21:2+ (image )

τησ λυσαντεσ αγα

γετε μοι 3και εαν

τισ υμιν ειπη τι ε

ρειτε οτι ο κσ αυτου

χριαν εχει

ευθυσ δε αποστελι

αυτουσ

4τουτο δε γεγονεν

ινα πληρωθη το

ρηθεν δια του προ

φητου λεγοντοσ

5ειπατε τη θυγατρι

σιων

ιδου ο βασιλευσ σου

ερχετε σοι πραυσ

και επιβεβηκωσ

επι ονον και επι

πωλον {υιον} υπο

ζυγιου

6πορευθεντεσ δε

οι μαθηται και ποι

ησαντεσ καθωσ

προσεταξεν αυτοισ

ο ισ 7{} ηγαγον την ο

νον και τον πω

λον και επεθηκα̅

επ αυτων τα ιμα

τια {} και εκαθισαν

επανω επ αυτω̅

8ο δε πλιστοσ οχλοσ

εστρωσαν εαυτω̅

τα ιματια εν τη οδω

αλλοι δε εκοπτο̅

κλαδουσ απο τω̅

δενδρων και εσ

τρωσαν εν τη οδω

9οι δε οχλοι οι προ

αγοντεσ αυτον ϗ

οι ακολουθουν

τεσ εκραζον λεγο̅

τεσ ωσαννα τω

υυω δαδ

ευλογημενοσ ο ερ

χομενοσ εν ονο

ματι κυ ωσαννα ε̅

τοισ υψιστοισ

10και ελθοντοσ αυ

του ισ ιεροσολυμα

εσισθη πασα η πολισ

λεγουσα τισ εστιν

ουτοσ

11οι δε οχλοι ελεγο̅

ουτοσ εστιν ο προ

φητησ ισ ο απο να

ζαρεθ τησ γαλιλε

ασ

12και εισηλθεν {} ισ εισ

το ιερον και εξεβα

λεν παντασ τουσ

πωλουντασ και

αγοραζοντασ εν

τω ιερω και τασ τρα

πεζασ των κολλυ

βιστων κατεστρε

ψεν και τασ καθε

δρασ των πωλου̅

των τασ περιστε

ρασ 13και λεγι αυτοισ

γεγραπται ο οικοσ

μου οικοσ προσευ

χησ κληθησετε υ

μισ δε αυτον ποι

ειτε σπηλεον λη

στων

14και {προσελθοντεσ}

αυτω τυφλοι και

χωλοι εν τω ιερω

και εθεραπευσεν

αυτουσ

15ιδοντεσ δε οι αρχι

ερισ και οι γραμμα

τισ τα θαυμασια α ε

ποιησεν και τουσ

παιδασ τουσ κραζο̅

τασ εν τω ιερω και

λεγοντασ ωσαν

να τω υιω δαδ η

γανακτησαν 16και

ειπαν αυτω ακου

εισ τι ουτοι λεγουσι̅

ο δε ισ λεγι αυτοισ

ναι ουδεποτε α

νεγνωτε

εκ στοματοσ νηπι

ων και θηλαζον

των κατηρτισω ενο̅

17και καταλιπων αυ

τουσ εξηλθεν {} εισ βη

θανιαν και ηυλισ

θη εκει

18πρωι δε επαναγαγω̅

εισ την πολιν επι

νασεν 19και ιδων συ

κην μιαν επι τησ

οδου ηλθεν επ αυ

την και ουδεν {} εν

αυτη ει μη φυλλα

μονον και λεγει

αυτη μηκετι εκ σου

καρποσ γενοιτο

εισ τον αιωνα και

εξηρανθη παρα

χρημα η συκη

20και ιδοντεσ οι μα

θητε εθαυμασαν

λεγοντεσ πωσ πα

ραχρημα εξηραν

θη η συκη

21αποκριθεισ δε ο ισ

ειπεν αυτοισ αμη̅

λεγω υμιν εαν ε

χητε πιστιν και μη

διακριθητε ου μο

νον το τησ συκησ

ποιησετε αλλα κα̅

τω ορι τουτω ειπη

τε αρθητι και βληθη

τι εισ την θαλασσα̅

γενησετε 22και παν

τα οσα αν αιτηση

τε εν τη προσευχη

πιστευοντεσ λημ

ψεσθε 23και ελθοντοσ

αυτου εισ το ιερον

προσηλθον αυτω

διδασκοντι οι αρ

χιερεισ και οι πρε

σβυτεροι του λαου

λεγοντεσ εν ποι

α εξουσια ταυτα

ποιεισ και τισ σοι

εδωκεν την εξου

σιαν ταυτην

24αποκριθεισ δε ο

ισ ειπεν αυτοισ ε

ρωτησω υμασ και

εγω λογον ενα ο

ν εαν ειπητε μοι

και εγω υμιν ερω

εν ποια εξουσια

ταυτα ποιω

25το βαπτισμα το ιω

αννου ποθεν η ε

ξ ουρανου η εξ αν

θρωπων

οι δε διελογιζοντο

παρ εαυτοισ λεγο̅

τεσ εαν ειπωμε̅

εξ ουρανου ερει η

μιν δια τι ουν ου

κ επιστευσατε αυ

τω

26εαν δε ειπωμεν

εξ ανων φοβου

μεθα τον οχλον

παντεσ γαρ ωσ προ

φητην εχουσι το̅

ιωαννην

27και αποκριθεντεσ

τω ιυ ειπαν ουκ οι

δαμεν εφη αυτοισ

ο ισ ουδε εγω λε

γω υμιν εν ποι

α εξουσια ταυτα ποι

ω

28τι δε υμιν δοκει

ανοσ ειχεν τεκνα

β προσελθων τω

πρωτω ειπεν τε

κνον υπαγε ση

μερον εργαζου ε̅

τω αμπελωνι

29ο δε αποκριθεισ ει

πεν ου θελω υσ

τερον μεταμελη

θισ απηλθεν

30προσελθων δε τω

ετερω ειπεν ωσ

αυτωσ εγω κε και

ουκ απηλθεν 31τισ

εκ των β εποιησε̅

το θελημα του πρσ

______

5^{} 7^{ϗ} {αυτων} 12^{ο} 14^{προσηλθον} 17a{εξω τησ πολεωσ} 19^{ευρεν}

Leaf 274r - Matthew 21:31+ (image )

λεγουσιν ο πρωτοσ

λεγι αυτοισ ο ισ α

μην λεγω υμιν

οι τελωνε και αι

πορναι προαγουσι̅

υμασ εισ την βασι

λιαν του θυ

32ηλθεν γαρ ιωαν

νησ προσ υμασ ε

ν οδω δικεοσυνησ

και ουκ επιστευσα

τε αυτω οι δε τελω

νε και αι πορναι ε

πιστευσαν αυτω

υμισ δε ειδοντεσ

ου μετεμεληθη

τε υστερον του πι

στευσαι αυτω

33αλλην παραβολη̅

ακουσατε ανοσ η̅

οικοδεσποτησ

οστισ εφυτευσεν

αμπελωνα και

φραγμον αυτω πε

ριεθηκεν και ω

ρυξεν αυτω ληνο̅

και ωκοδομησε̅

πυργον και εξεδε

το αυτον γεωργοισ

και απεδημησε̅

34οτε δε ηγγισεν ο ϗ

ροσ των καρπων

απεστιλεν τουσ δου

λουσ αυτου προσ

τουσ γεωργουσ

{και λαβον} τουσ καρ

πουσ αυτου 35και λα

βοντεσ οι γεωργοι

τουσ δουλουσ αυ

του ον μεν εδιρα̅

ον δε απεκτινα̅

ον δε ελιθοβολη

σαν

36και παλιν απεστι

λεν αλλουσ δουλουσ

πλιονασ των πρω

των και εποιησα̅

αυτοισ ωσαυτωσ

37υστερον δε απεσ

τιλεν προσ αυτουσ

τον υν αυτου λεγω̅

εντραπησονται

τον υν μου 38οι δε

γεωργοι ιδοντεσ

τον υν ειπον εν ε

αυτοισ ουτοσ εσ

τιν ο κληρονομοσ

δευτε αποκτινω

μεν αυτον και

σχωμεν την κλη

ρονομιαν αυτου

39και λαβοντεσ αυτο̅

εβαλον εξω του

αμπελωνοσ και

απεκτιναν 40οταν

ουν ελθη ο κσ του

αμπελωνοσ τι

ποιησι τοισ γεωρ

γοισ εκινοισ 41λεγου

σιν αυτω κακουσ

κακωσ απολεσι

αυτουσ και τον

αμπελωνα εκ

δωσετε αλλοισ γε

ωργοισ οιτινεσ

αποδωσουσιν αυ

τω τουσ καρπουσ

εν τοισ καιροισ αυ

των

42λεγει αυτοισ ο ισ ου

δεποτε ανεγνω

τε εν τεσ γραφεσ

λιθον ον απεδο

κιμασαν οι οικο

δομουντεσ ου

τοσ εγενηθη εισ

κεφαλην γωνιασ

παρα κω εγενετο

αυτη και εστιν θαυ

μαστη εν οφθαλ

μοισ ημων

43δια τουτο λεγω υ

μιν αρθησετε αφ υ

μων η βασιλια του θυ

και δοθησετε εθνι

ποιουντι τουσ καρ

καρπουσ αυτου 44ϗ ο

πεσων επι τον λι

θον τουτον συν

θλασθησετε εφ ο̅

δ αν πεση λικμησι

αυτον

45ακουσαντεσ δε οι

αρχιερισ και οι φα

ρισεοι τασ παραβο

λασ αυτου εγνω

σαν οτι περι αυτω̅

λεγει 46και ζητουν

τεσ αυτον κρατη

σαι εφοβηθησαν

τον οχλον επι εισ

προφητην αυτο̅

ειχον

1και αποκριθεισ ο

ισ παλιν ειπεν {} πα

ραβολαισ αυτοισ λε

γων

2ωμοιωθη η βασι

λεια των ουρανω̅

ανω βασιλι οστισ

εποιησεν γαμουσ

τω υιω αυτου 3και

απεστιλεν τουσ

δουλουσ αυτου κα

λεσε τουσ κεκλη

μενουσ εισ τουσ

γαμουσ και ουκ η

θελον ελθιν

4παλιν απεστιλε̅

αλλουσ δουλουσ

λεγων ειπατε τοισ

κεκλημενοισ ι

δου το αριστον

μου ητοιμακα οι

ταυροι μου και τα

σιτιστα τεθυμενα

και παντα ετοιμα

δευτε εισ τουσ γα

μουσ 5οι δε αμελη

σαντεσ απηλθον

ο μεν εισ τον ιδι

ον αγρον οσ δε ε

πι την εμπορια̅

αυτου 6οι δε λοιποι

κρατησαντεσ τουσ

δουλουσ αυτου υ

βρισαν και απεκτι

ναν

7ο δε βασιλευσ ωργι

σθη και πεμψασ

τα στρατευματα αυ

του απωλεσεν τουσ

φονισ εκινουσ ϗ

την πολιν αυτω̅

ενεπρησεν

8τοτε λεγι τοισ δου

λοισ αυτου ο μεν γα

μοσ ετοιμοσ εστι̅

οι δε κεκλημενοι ου

κ ησαν αξιοι 9πορευ

εσθε ουν επι τασ δι

εξοδουσ των {υδα

των} και οσουσ εα̅

ευρητε καλεσατε

εισ τουσ γαμουσ

10και εξελθοντεσ οι

δουλοι εκινοι εισ

τασ οδουσ συνηγαγο̅

παντασ ουσ ευρον

πονηρουσ τε και

αγαθουσ και επλη

σθη ο νυμφων α

νακιμενων

11εισελθων δε ο βα

σιλευσ θεασασθε

τουσ ανακιμενουσ

ειδεν ανον ουκ ε̅

δεδυμενον ενδυ

μα γαμου 12και λεγι

αυτω εταιρε πωσ ει

σηλθεσ ωδε μη ε

χων ενδυμα γα

ο δε εφιμωθη 13τοτε

ο βασιλευσ ειπεν

τοισ διακονοισ δη

σαντεσ αυτου ποδασ

και χιρασ εκβαλε

τε αυτον εισ το σκο

τοσ το εξωτερον

εκι εστε ο κλαυθ

μοσ και ο βρυγμοσ

των οδοντων

______

34^{λαβειν} 1^{εν} 9^{οδων}

Leaf 274v - Matthew 22:14+ (image )

14πολλοι γαρ εισιν κλη

τοι ολιγοι δε εκλεκτοι

15τοτε πορευθεντεσ

οι φαρισεοι συμβου

λιον οπωσ αυτον

παγιδευσωσιν

16και αποστελλουσι̅

αυτω τουσ μαθητασ

αυτων μετα των

ηρωδιανων λεγο̅

τασ διδασκαλε οι

δαμεν οτι αληθη

σ ι και την οδον του

θυ εν αληθια διδα

σκεισ και ου μελι

σοι περι ουδενοσ

ου γαρ βλεπισ εισ προ

σωπον ανων 17ειπε

ουν ημιν τι σοι δοκι

εξεστιν δουναι κη̅

σον καισαρι η ου

18γνουσ δε ο ισ την πο

νηριαν αυτων ει

πεν τι με πιραζετε

υποκριται 19επιδιξα

τε μοι το νομισμα

του κηνσου οι δε

προσηνεγκαν αυ

τω δηναριον 20και

λεγι αυτοισ τινοσ

η ικων αυτη και

η επιγραφη 21λεγου

σι κεσαροσ

τοτε λεγι αυτοισ α

ποδοτε ουν τα κε

σαροσ καισαρι και

τα του θυ τω θω

22και ακουσαντεσ ε

θαυμασαν και αφε̅

τεσ αυτον απηλθο̅

23και εν εκινη τη η

μερα προσηλθον

σαδδουκαιοι λεγον

τεσ μη ειναι αναστα

σιν και επηρωτη

σαν αυτον 24λεγον

τεσ διδασκαλε μω

σησ ειπεν

εαν τισ αποθανη

μη εχων τεκνα

επιγαμβρευσι ο α

δελφοσ αυτου τη̅

γυνεκα αυτου και

αναστησι σπερμα

τω αδελφω αυτου

25ησαν δε παρ ημιν ε

πτα αδελφοι και ο

πρωτοσ γημασ ε

τελευτησεν και μη

εχων σπερμα αφη

κεν την γυνεκα αυ

του τω αδελφω αυ

του 26ομοιωσ και ο

δευτεροσ και ο τρι

τοσ εωσ των επτα

27υστερον δε παντω̅

απεθανεν η γυνη

28εν τη αναστασι ου̅

τινοσ των επτα ε

στε γυνη παντεσ

γαρ εσχον αυτην

29και αποκριθισ ο ισ

ειπεν αυτοισ πλα

νασθαι μη ιδοτεσ

τασ γραφασ μηδε

την δυναμιν του

θυ 30εν γαρ τη αναστασι

ουτε γαμουσι ου

τε γαμιζονται αλ

λ ωσ αγγελοι θυ εν

τω ουνω {εισ��}

31περι δε τησ {���στα

σεωσ} των νεκρω̅

ουκ ανεγνωτε το

ρηθεν υμιν υπο του

θυ λεγοντοσ 32εγω

ειμι ο θσ αβρααμ

και θσ ισακ και θσ

ιακωβ ουκ εστιν

θσ νεκρων αλλα

ζωντων

33και ακουσαντεσ οι

οχλοι εξεπλησσο̅

το επι τη διδαχη

αυτου 34οι δε φαρισε

οι ακουσαντεσ οτι

εφιμωσε τουσ σαδ

δουκεουσ συνη

χθησαν επι το αυτο

35και επηρωτησεν

εισ εξ αυτων νομι

κοσ πιραζων αυτο̅

36διδασκαλε ποια ε̅

τολη μεγαλη εν

τω νομω

37ο δε εφη αυτω

αγαπησισ κν τον

θν σου εν ολη καρ

δια σου και εν ολη

τη ψυχη σου και ε

ν ολη τη διανοια σου

38αυτη εστιν η μεγα

λη και πρωτη εντο

λη

39δευτερα {} ομοια αυ

τη αγαπησισ τον

πλησιον σου ωσ

σεαυτον

40εν {ταυτεσ τεσ} δυσι̅

εντολεσ ο νομοσ

κρεμαται και οι

προφητε

41συνηγμενων δε

των φαρισεων ε

πηρωτησεν αυτουσ

ο ισ 42λεγων τι υμι̅

δοκι περι του χυ τι

νοσ υσ εστιν λεγου

σιν αυτω δαδ

43λεγι αυτοισ πωσ ουν

δαδ εν πνι καλι κν

αυτον λεγων

44ειπεν κσ τω κω

καθου εκ δεξιων

μου εωσ αν θω

τουσ εχθρουσ σου

υποκατω των πο

δων σου

45ει ουν δαδ καλι αυ

τον κν πωσ υσ αυ

του εστιν

46και ουδεισ εδυνατο

αποκριθηνε αυ

τω λογον ουδε ε

τολμησεν τισ απ ε

κινησ τησ ημερασ

επερωτησε αυτον

ουκετι

1τοτε ο ισ ελαλησεν

τοισ οχλοισ και τοισ

μαθητεσ αυτου

2λεγων

επι τησ μωυσεωσ

καθεδρασ εκαθισα̅

οι γραμματεισ και

οι φαρισεοι 3παντα

ουν οσα εαν ειπω

σιν υμιν ποιησα

τε {} κατα δε τα εργα αυ

των μη ποιειτε

λεγουσιν γαρ και ου

ποιουσιν 4δεσμευ

ουσιν δε φορτια με

γαλα βαρεα και επι

τιθεασιν επι τουσ ω

μουσ των ανων

αυτοι δε τω δακτυ

λω αυτων ου θε

λουσιν κινησε αυ

τα

5παντα δε τα εργα αυ

των ποιουσιν προσ

το θεαθηνε τοισ

ανοισ πλατυνουσι

γαρ τα φυλακτηρι

α αυτων και μεγα

λυνουσι τα κρασπε

δα 6φιλουσι δε την

πρωτοκλισιαν ε̅

τοισ διπνοισ

και τασ πρωτοκα

θεδριασ εν τεσ συ

ναγωγεσ

7και τουσ ασπασμουσ

εν τεσ αγορεσ

και καλεισθε υπο

των ανων ραββει 8{}

εισ γαρ εστιν υμω̅

ο καθηγητησ

παντεσ δε υμισ α

δελφοι εστε

9και πρα μη καλεση

______

30^{εισιν} 31^{αναστασεωσ} 39^{δε} 40^{ταυταισ ταισ} 3a{ϗ τηρειτε} 8^{υμεισ δε μη κληθητε ραββει}

Leaf 275r - Matthew 23:9+ (image )

τε υμων επι τησ γησ

εισ γαρ εστιν υμω̅

ο πηρ ο ουρανιοσ

10μηδε κληθητε κα

θηγηται εισ γαρ εσ

τιν υμων ο καθη

γητησ ο χσ

11ο δε μιζων υμων

εσται διακονοσ

12οστισ δε υψωσει

εαυτον ταπινω

θησετε και οστισ

ταπινωσει εαυτο̅

υψωθησετε

13ουαι {} υμιν γραμμα

τισ και φαρισαιοι

υποκριτε οτι κλιε

τε την βασιλιαν

των ουρανων εμ

προσθεν των αννω

υμεισ γαρ ουκ ισερ

χεσθε ουδε τουσ ει

σερχομενουσ α

φιετε εισελθειν

15ουαι υμιν γραμμα

τισ και φαρισαιοι υ

ποκριται οτι περι

αγετε την θαλασσα̅

και την ξηραν ποι

ησε ενα προσηλυ

τον και οταν γενη

τε ποιειτε αυτον

υν γεεννησ διπλο

τερον υμων

16ουαι υμιν οδηγοι οι

τυφλοι οι λεγοντεσ

οσ αν ομοση εν

τω ναω ουδεν εστι̅

οσ δ αν ομοση εν

τω {����� ��� ����}

οφιλει 17μωροι και

τυφλοι τισ γαρ μι

ζων εστιν ο χρυ

σοσ η ο ναοσ ο αγι

ασασ τον χρυσον

18και οσ αν ομοση

εν τω θυσιαστη

ριω ουδεν εστιν

οσ δ αν ομοση εν

τω δωρω τω επα

νω αυτου οφιλι

19τυφλοι τι γαρ μιζο̅

το δωρον η το θυ

σιαστηριον το αγι

αζον το δωρον

20ο ουν ομοσασ εν

τω θυσιαστηριω

ομνυι εν αυτω ϗ

εν πασι τοισ επανω

αυτου

21και ο ομοσασ εν τω

ναω ομνυει εν αυ

τω και εν τω κατοι

κουντι αυτον

22και ο ομοσασ εν

τω ουνω ομνυι

εν τω θρονω του

θυ και εν τω καθη

μενω επανω αυτου

23ουαι υμιν γραμμα

τισ και φαρισαιοι υ

ποκριτε οτι απο

δεκατουτε το ηδυ

οσμον και το ανη

θον και το κυμινο̅

και αφηκατε τα βα

ρυτερα του νομου

την κρισιν και το

ελεοσ και την πι

στιν ταυτα εδει ποι

ησε κακινα μη α

φινε

24οδηγοι τυφλοι οι

διυλιζοντεσ τον

κωνωπα την δε

καμηλον καταπι

νοντεσ

25ουαι υμιν γραμμα

τισ και φαρισεοι υ

ποκριτε οτι καθα

ριζετε το εξωθε̅

του ποτηριου κε

τησ παροψιδοσ

εσωθεν δε γεμου

σιν εξ αρπαγησ κε

ακρασιασ

26φαρισαιε τυφλε

καθαρισον πρωτο̅

το εντοσ του ποτη

ριου και τησ παροψι

δοσ ινα γενηται

κε το εντοσ αυτω̅

καθαρον

27ουαι υμιν γραμμα

τισ {κε} φαρισεοι υ

ποκριτε οτι παρο

μοιαζετε ταφοισ

κεκονιαμενοισ

εξωθεν μεν φε

νοντε ωρεοι ε

σωθεν δε γεμου

σιν οστεων νε

κρων {κε} πασησ α

καθαρσιασ 28ουτωσ

κε υμισ εξωθε̅

μεν φενεσθε τοισ

ανοισ δικεοι εσω

θεν δε εστε μεσ

τοι υποκρισεωσ

κε ανομιασ

29ουαι υμιν γραμμα

τισ και φαρισεοι υ

ποκριτε οτι οικο

δομειτε τουσ τα

φουσ των προφη

των και κοσμιτε

τα μνημια των

δικεων 30και λεγε

ται ει ημεθα εν

τεσ ημερεσ τω̅

πρων ημων ου

κ αν ημεθα κοι

νωνοι αυτων

εν τω αιματι τω̅

προφητων 31ωσ

τε μαρτυριτε εαυ

τοισ οτι υιοι εστε

των φονευσαντω̅

τουσ προφητασ 32ϗ

υμισ πληρωσατε

το μετρον των πα

τερων υμων

33οφισ γεννηματα

εχιδνων

πωσ φυγητε απο

τησ κρισεωσ τησ

γεεννησ

34δια τουτο ιδου εγω

αποστελλω προσ υ

μασ προφητασ και

σοφουσ και γραμ

ματισ εξ αυτων

αποκτενιτε και

σταυρωσετε εξ αυ

των και μαστιγω

σετε εν τεσ συνα

γωγεσ υμων και

διωξετε απο πο

λεωσ εισ πολιν 35ο

πωσ ελθη εφ υ

μασ αιμα δικεον

εκχυννομενον

επι τησ γησ απο του

αιματοσ αβελ του

δικαιου εωσ του

αιματοσ ζαχαριου

ον εφονευσατε

μεταξυ του ναου

και του θυσιαστη

ριου

36αμην λεγω υμιν

ηξι ταυτα παντα

επι την γενεαν

ταυτην

37ιηλμ ιηλμ τουσ προ

φητασ αποκτενου

σα και λιθοβολου

σα τουσ απεσταλ

μενουσ προσ αυ

την

ποσακισ ηθελησα

επισυναγειν τα τε

κνα σου ον τροπο̅

ορνισ επισυναγι

τα νοσσια αυτησ

υπο τασ πτερυγασ

και ουκ ηθελησα

τε 38ιδου αφιεται υ

μιν ο οικοσ υμω̅

ερημοσ

39λεγω γαρ υμιν ου

μη με ιδητε απ αρ

______

13^{δε} 16^{χρυσω του ναου} 27^{και} {και}

Leaf 275v - Matthew 23:39+ (image )

τι εωσ αν ειπητε

ευλογημενοσ ο

ερχομενοσ εν ο

νοματι κυ

1και εξελθων ο ισ

απο του ιερου επο

ρευετο και προσ

ηλθον οι μαθητε

αυτου επιδιξε αυ

τω τασ οικοδομασ

του ιερου

2ο δε αποκριθεισ ει

πεν αυτοισ ου βλε

πετε ταυτα {}

αμην λεγω υμιν

ου μη αφεθη ωδε

λιθοσ επι λιθον

οσ ου καταλυθησε

ται

3καθημενου δε αυ

του επι του ορουσ τω̅

ελεων προσηλθο̅

αυτω οι μαθηται

καθ ιδιαν λεγον

τεσ ειπε ημιν πο

τε ταυτα εστε και τι

το σημιον τησ σησ

παρουσιασ και συν

τελιασ του αιωνοσ

4και αποκριθεισ ο ισ

ειπεν αυτοισ βλεπε

τε μη τισ υμασ πλα

νηση 5πολλοι γαρ

ελευσοντε επι

τω ονοματι μου

λεγοντεσ εγω ειμι

ο χσ και πολλουσ

πλανησουσιν

6μελλησετε δε ακου

ειν πολεμουσ ϗ

ακοασ πολεμω̅

ορατε μη θροεισθε

δι γαρ γενεσθαι αλ

λ ουπω εστιν το τε

λοσ

7εγερθησετε γαρ ε

θνοσ επ εθνοσ ϗ

βασιλια επι βασιλι

αν και εσοντε σισμοι

και λιμοι κατα τοπουσ

8παντα δε ταυτα αρ

χη ωδινων

9τοτε παραδωσουσι̅

υμασ εισ θλιψιν ϗ α

ποκτενουσιν υμασ

και εσεσθε μισου

μενοι υπο των ε

θνων δια το ονο

μα μου

10και τοτε σκανδαλι

σθησονται πολλοι

και αλληλουσ πα

ραδωσουσιν εισ θλι

ψιν

11και πολλοι ψευδο

προφηται εγερθη

σονται και πολλουσ

πλανησουσι 12και δι

α το πληθυνθηνε

την ανομιαν ψυ

γησετε η αγαπη τω̅

πολλων

13ο δε υπομινασ εισ

τελοσ ουτοσ σωθη

σετε 14και κηρυχθη

σετε τουτο το ευ

αγγελιον τησ βα

σιλιασ εισ ολην τη̅

οικουμενην εισ

μαρτυριον πασι

τοισ εθνεσιν και

τοτε ηξι το τελοσ

15οταν ουν ιδητε το

βδελυγμα τησ ερη

μωσεωσ το ρηθε̅

δια {ιηλ} του προφη

του εστοσ εν τοπω

αγιω ο αναγινω

σκων νοειτω 16το

τε οι εν τη ιουδεα

φευγετωσαν επι

τα ορη 17ο επι του δω

ματοσ μη καταβα

τω αραι το εκ τησ οι

κιασ αυτου 18και ο ε̅

τω αγρω μη επιστρε

ψατω οπισω αρε το

ιματιον αυτου

19ουαι δε ταισ εν γαστρι

εχουσεσ και ταισ

θηλαζουσεσ εν ε

κινεσ ταισ ημερεσ

20προσευχεσθε δε ινα

μη γενηται η φυ

γη υμων χιμω

νοσ μηδε σαββα

τω

21εστε γαρ τοτε θλιψισ

μεγαλη οια ουκ εγε

νετο απ αρχησ κο

σμου εωσ του νυ̅

ουδ ου μη γενητε

22και ει μη εκολοβω

θησαν αι ημεραι ε

κιναι ουκ αν εσω

θη πασα σαρξ δια δε

τουσ εκλεκτουσ εκο

λοβωθησαν αι η

μεραι εκιναι

23τοτε εαν τισ υμιν

ειπη ιδου ωδε ο χσ

η ωδε μη πιστευση

τε 24εγερθησονται

γαρ {ι} ψευδοχριστοι

και ψευδοπροφη

τε και δωσουσιν

σημια και τερατα

ωστε πλανηθη

ναι ει δυνατον και

τουσ εκλεκτουσ 25ι

δου προειρηκα υμι̅

26εαν ειπωσιν υμι̅

ιδου εν τη ερημω

εστιν μη εξελθη

τε ιδου εν τοισ ταμι

οισ μη πιστευση

τε 27ωσπερ γαρ η αστρα

πη εξερχετε απο

ανατολων και

φαινετε εωσ δυσμω̅

ουτωσ εστε η πα

ρουσια του υυ του

ανου

28{που} εαν η το σωμα

εκι συναχθησον

τε οι αετοι

29ευθεωσ δε μετα τη̅

θλιψιν των ημερω̅

εκινων ο ηλιοσ

σκοτισθησετε και

η σεληνη ου δωσι

το φεγγοσ αυτησ ϗ

οι αστερεσ πεσου̅

ται εκ του ουνου

και αι δυναμισ τω̅

ουνων σαλευθη

σονται 30και τοτε φα

νησετε το σημιο̅

του υυ του ανου εν

ουρανω και κοψο̅

τε πασε ε φυλαι τησ

γησ και οψοντε το̅

υν του ανου ερχο

μενον επι των νε

φελων του ουνου

μετα δυναμεωσ ϗ

δοξησ πολλησ

31και αποστελι τουσ

αγγελουσ αυτου με

τα σαλπιγγοσ μεγα

λησ και επισυναξι

τουσ εκλεκτουσ αυ

του εκ των δ ανεμω̅

απ ακρων ουρανω̅

εωσ ακρων αυτω̅

32απο δε τησ συκησ μα

θετε την παραβολη̅

οταν ηδη ο κλαδοσ

αυτησ γενητε απα

λοσ και {} φυλλα εκ

φυη γινωσκετε ο

τι εγγυσ το θεροσ

33ουτωσ και υμισ ο

ταν ιδητε ταυτα

παντα γινωσκετε

οτι εγγυσ εστιν επι

θυραισ

34αμην λεγω υμιν

ου μη παρελθη η

γενεα αυτη εωσ

παντα ταυτα γενη

τε

______

2^{παντα} 15^{δανιηλ} 24^{} 28^{οπου} 32^{τα}

Leaf 276r - Matthew 24:36+ (image )

36περι δε τησ ημε

ρασ εκεινησ και

ωρασ ουδεισ οιδε̅

ουδε οι αγγελοι τω̅

ουρανων ουδε

ο υιοσ ει μη ο πα

τηρ μονοσ 37ωσπερ

δε αι ημεραι του

νωε ουτωσ εσται

η παρουσια του α̅

θρωπου 38ωσ γαρ η

σαν εν ταισ ημε

ραισ ταισ προ του

κατακλυσμου τρω

γοντεσ και πεινο̅

τεσ γαμουντεσ ϗ

γαμιζοντεσ αχρι

ησ ημερασ εισηλ

θεν νωε εισ την

κιβωτον 39και ουκ ε

γνωσαν {ο} εωσ

ηλθεν ο κατακλυ

σμοσ και ηρεν α

παντασ ουτωσ ε

σται και η παρου

σια του υιου του

ανθρωπου

40τοτε εσονται δυο ε̅

τω αγρω εισ παραλαμ

βανετε και εισ αφι

ετε 41δυο αληθου

σαι εν τω μυλω μια

παραλαμβανεται

και μια αφιεται

42γρηγορειτε ουν ο

τι ουκ οιδατε ποια

ημερα ο κσ υμων

ερχεται

43εκεινο δε γινωσκε

τε οτι ει ηδει ο οικο

δεσποτησ ποια φυ

λακη ο κλεπτησ ερ

χεται εγρηγορησε̅

αν και ουκ αν ειασε̅

διορυχθηναι την

οικιαν αυτου 44δια

τουτο και υμεισ

γινεσθε ετοιμοι

οτι η ου δοκειτε

ωρα ο υιοσ του αν

θρωπου ερχεται

45τισ αρα εστιν ο πιστοσ

δουλοσ και φρονι

μοσ ον καταστη

σει ο κσ επι τησ οι

κιασ αυτου του δου

ναι αυτοισ την τρο

φην εν καιρω

46μακαριοσ ο δουλοσ

εκεινοσ ον ελθω̅

ο κσ αυτου ευρη

σει ουτωσ ποιου̅

τα 47αμην λεγω υμι̅

οτι επι πασιν τοισ

υπαρχουσιν αυτου

καταστησει αυτο̅

48εαν δε ειπη ο κακοσ

δουλοσ εν τη καρ

δια εαυτου χρονι

ζει μου ο κσ 49και αρ

ξηται τυπτειν τουσ

συνδουλουσ εαυ

του εσθιη δε και πι

νη μετα των με

θυοντων 50ηξει ο

κσ του δουλου εκει

νου εν ημερα η ου

προσδοκα και εν ω

ρα η ου γινωσκει 51ϗ

διχοτομησει αυ

τον και το μεροσ αυ

του μετα των υπο

κριτων θησει εκει

εσται ο κλαυθμοσ

και ο βρυγμοσ των

οδοντων

1τοτε ομοιωθησεται

η βασιλεια των ου

ρανων δεκα παρθε

νοισ αιτινεσ λαβου

σαι τασ λαμπαδασ

αυτων εξηλθον

εισ υπαντησιν του

νυμφιου 2πεντε

δε εξ αυτων ησαν

μωραι και πεντε

φρονιμοι 3αι γαρ μω

ραι λαβουσαι τασ λαμ

παδασ ουκ ελαβον

μεθ εαυτων ελαιο̅

4αι δε φρονιμοι ελα

βον ελαιον εν τοισ

αγγιοισ μετα των

λαμπαδων εαυτω̅

5χρονιζοντοσ δε

του νυμφιου ενυ

σταξαν πασαι και

εκαθευδον 6μεσησ

δε νυκτοσ κραυγη

γεγονεν ιδου ο νυμ

φιοσ εξερχεσθε εισ

απαντησιν

7τοτε ηγερθησαν πα

σαι αι παρθενοι εκει

ναι και εκοσμησα̅

τασ λαμπαδασ εαυ

των 8αι δε μωραι ταισ

φρονιμοισ ειπον

δοτε ημιν εκ του

ελαιου υμων οτι

αι λαμπαδεσ ημω̅

σβεννυνται

9απεκριθησαν δε αι

φρονιμοι λεγουσαι

μηποτε ουκ αρκε

ση υμιν και ημιν

πορευεσθε μαλλο̅

προσ τουσ πωλου̅

τασ και αγορασατε

εαυταισ 10απερχομε

νων δε αυτων αγο

ρασαι ηλθεν ο νυμ

φιοσ και αι ετοιμοι

εισηλθον μετ αυ

του εισ τουσ γαμουσ

και εκλισθη η θυρα

11υστερον δε ερχον

ται και αι λοιπαι παρ

θενοι λεγουσαι

κε κε ανοιξον η

μιν

12ο δε αποκριθεισ ει

πεν αμην λεγω

υμιν ουκ οιδα υμασ

13γρηγορειτε ουν

οτι ουκ οιδατε τη̅

ημεραν ουδε την

ωραν

14ωσπερ γαρ ανθρω

ποσ αποδημων

εκαλεσεν τουσ ι

διουσ δουλουσ και

παρεδωκεν αυ

τοισ τα υπαρχον

τα αυτου 15και ω μεν

εδωκεν πεντε τα

λαντα ω δε δυο ω δε

εν εκαστω κατα

την ιδιαν δυναμι̅

και απεδημησεν

ευθεωσ 16πορευθεισ

ο τα πεντε {αλαντα}

λαβων ηργασατο

εν αυτοισ και εποι

ησεν αλλα πεντε

ταλαντα 17ωσαυτωσ

ο τα δυο εκερδησε̅

αλλα δυο 18ο δε το ε̅

λαβων απελθων

ωρυξεν γην και ε

κρυψεν το αργυριο̅

του κυριου αυτου

19μετα δε πολυν χρο

νον ερχεται ο κυ

ριοσ των δουλω̅

εκεινων και συναι

ρει λογον μετ αυτω̅

20και προσελθων ο τα

πεντε λαβων προσ

ηνεγκεν αλλα πεν

τε ταλαντα λεγων

κυριε πεντε ταλα̅

τα μοι παρεδωκασ

ιδε αλλα πεντε

ταλαντα εκερδησα

21εφη αυτω ο κυριοσ

αυτου ευ δουλε α

γαθε και πιστε επι

ολιγα ησ πιστοσ

επι πολλων σε κα

ταστησω εισελθε

εισ την χαραν του

______

39^{} 16^{ταλαντα}

Leaf 276v - Matthew 25:21+ (image )

κυριου σου

22προσελθων και ο τα

δυο ταλαντα λαβω̅

ειπεν δυο ταλαν

τα μοι παρεδωκασ

ιδε αλλα δυο ταλαν

τα εκερδησα

23εφη αυτω ο κυριοσ

αυτου ευ δουλε α

γαθε και πιστε επι

ολιγα ησ πιστοσ

επι πολλων σε κα

ταστησω εισελθε

εισ την χαραν του

κυριου σου

24προσελθων δε και ο

το εν ταλαντον ει

ληφωσ ειπεν κε

εγνων σε οτι αν

θρωποσ αυστηροσ

ει θεριζων οπου

ουκ εσπειρασ και

συναγων οθεν ου

διεσκορπισασ 25και

φοβηθεισ απελθω̅

εκρυψα το ταλαν

τον σου εν τη γη ι

δε εχεισ το σον

26αποκριθεισ δε ο κυ

ριοσ αυτου ειπεν

αυτω πονηρε δου

λε και οκνηρε ηδεισ

οτι θεριζω οπου

ουκ εσπειρα και συ

ναγω οθεν ου διε

σκορπισα 27εδει σε

ουν βαλειν τα αρ

γυρια μου τοισ τρα

πεζειταισ και ελθω̅

εγω εκομισαμην

αν το εμον συν το

κω 28αρατε ουν απ αυ

του το ταλαντον

και δοτε τω εχο̅

τι τα δεκα ταλαν

τα 29τω γαρ εχοντι

παντι δοθησεται

και περισσευθησε

ται του δε μη εχο̅

τοσ και ο εχει αρθη

σεται απ αυτου 30ϗ

τον αχριον δουλο̅

εκβαλετε εισ το

σκοτοσ το εξωτερο̅

εκει εσται ο κλαυ

θμοσ και ο βρυγμοσ

των οδοντων

31οταν δε ελθη ο υιοσ

του ανθρωπου εν

τη δοξη αυτου και

παντεσ οι αγγελοι

μετ αυτου τοτε

καθισει επι θρονου

δοξησ αυτου 32και

συναχθησονται

εμπροσθεν αυτου

παντα τα εθνη ϗ

αφορισει αυτουσ

απ αλληλων ωσ

περ ο ποιμην αφο

ριζει τα προβατα

απο των εριφων

33και στησει τα με̅

προβατα εκ δεξιω̅

τα δε εριφια εξ ευ

ωνυμων αυτου

34τοτε ερει ο βασιλευσ

τοισ εκ δεξιων αυ

του δευτε οι ευλο

γημενοι του πρσ

μου κληρονομη

σατε την ητοιμα

σμενην υμιν βα

σιλειαν απο κατα

βολησ κοσμου 35επι

νασα γαρ και εδω

κατε μοι φαγειν

εδιψησα και επο

τισατε με ξενοσ

ημην και συνηγα

γετε με 36γυμνοσ

και περιεβαλετε

με ησθενησα ϗ

επεσκεψασθε με

εν φυλακη ημη̅

και ηλθατε προσ

εμε

37τοτε αποκριθησο̅

ται αυτω οι δικαι

οι λεγοντεσ κε πο

τε σε ειδομεν πει

νωντα και εθρεψα

μεν η διψωντα

και εποτισαμεν

38ποτε δε σε ειδο

μεν ξενον και συ

νηγαγομεν η γυ

μνον και περιεβα

λομεν 39ποτε δε σε

ειδομεν ασθενη

η εν φυλακη και

ηλθομεν προσ σε

40και αποκριθεισ ο

βασιλευσ ερει αυτοισ

αμην λεγω υμιν

εφ οσον εποιησα

τε ενι τουτων τω̅

αδελφων μου τω̅

ελαχιστων εμοι

εποιησατε

41τοτε ερει και τοισ

εξ ευωνυμων υ

παγετε απ εμου

κατηραμενοι

εισ το πυρ το αι

ωνιον το ητοι

μασμενον τω δι

αβολω και τοισ

αγγελοισ αυτου

42επινασα γαρ και

ουκ εδωκατε μοι

φαγειν εδιψησα

και ουκ εποτισα

τε με 43ξενοσ ημη̅

και ου συνηγαγε

τε με ασθενησ ϗ

εν φυλακη και

ουκ επεσκεψασθε

με

44τοτε αποκριθη

σονται {αυτω οι}

λεγοντεσ κε πο

τε σε ειδομεν πι

νωντα η διψων

τα η ξενον

η γυμνον

η ασθενη

η εν φυλακη

και ουκ η διηκο

νησαμεν σοι

45τοτε αποκριθησε

ται αυτοισ λεγων

αμην λεγω υμιν

εφ οσον ουκ ε

ποιησατε ενι του

των των ελαχι

στων ουδε εμοι

εποιησατε 46και

απελευσονται

ουτοι εισ κολασι̅

αιωνιον οι δε δι

καιοι εισ ζωην

αιωνιον

1και εγενετο οτε ε

τελεσεν ο ισ παν

τασ τουσ λογουσ του

τουσ ειπεν τοισ μα

θηταισ αυτου 2οιδα

τε οτι μετα δυο ημε

ρασ το πασχα γινεται

και ο υιοσ του ανου

παραδιδοται εισ το

σταυρωθηναι

3τοτε συνηχθησαν

οι αρχιερεισ και οι

πρεσβυτεροι του

λαου εισ την αυλη̅

του αρχιερεωσ του

λεγομενου καιαφα

4και συνεβουλευ

σαντο ινα τον ιν

δολω κρατησω

σιν και αποκτει

νωσιν

5ελεγον δε μη εν

τη εορτη ινα μη

θορυβοσ γενηται ε̅

τω λαω

6του δε ιυ γενομε

νου εν βηθανια

εν οικια σιμω

νοσ του λεπρου

______

44^{αυτοι}

Leaf 277r - Matthew 26:7+ (image )

7προσηλθεν αυτω

γυνη εχουσα αλα

βαστρον μυρου

πολυτιμου και κα

τεχεεν επι τησ

κεφαλησ αυτου

ανακιμενου

8ιδοντεσ δε οι μα

θηται ηγανακτη

σαν λεγοντεσ εισ

τι η απωλια αυτη

9εδυνατο γαρ του

το πραθηναι πολ

λου και δοθηναι

πτωχοισ

10γνουσ δε ο ισ ειπε̅

αυτοισ τι κοπουσ

παρεχετε τη γυνε

κι εργον γαρ καλο̅

ηργασατο εισ εμε

11παντοτε γαρ τουσ

πτωχουσ εχετε

μεθ εαυτων εμε

δε ου παντοτε ε

χετε 12βαλουσα γαρ

αυτη το μυρον

τουτο επι του σω

ματοσ μου προσ

το ενταφιασαι με

εποιησεν

13αμην λεγω υμι̅

οπου εαν κηρυ

χθη το ευαγγελιο̅

τουτο εν ολω τω

κοσμω λαληθη

σετε και ο εποιη

σεν αυτη εισ μνη

μοσυνον αυτησ

14τοτε πορευθισ εισ

των ιβ ο λεγομε

νοσ ιουδασ ισκα

ριωτησ προσ τουσ

αρχιερισ 15ειπεν {ι}

θελεται μοι δω

νε και εγω υμιν

παραδωσω αυτο̅

οι δε εστησαν αυ

τω λ αργυρια 16και

απο τοτε εζητι ευ

κεριαν ινα αυτον

παραδω

17τη δε πρωτη των

αζυμων προσηλ

θον οι μαθηται τω

ιυ λεγοντεσ που

θελισ ετοιμασω

μεν σοι φαγιν το

πασχα

18ο δε ειπεν υπαγετε

εισ την πολιν προσ

τον δινα και ειπα

τε αυτω ο διδασκα

λοσ λεγει ο καιροσ

μου εγγυσ εστιν

προσ σε ποιω το πα

σχα μετα των μα

θητων μου 19και ε

ποιησαν οι μαθη

ται ωσ συνεταξε̅

αυτοισ ο ισ και ητοι

μασαν το πασχα

20οψιασ δε γενομε

νησ ανεκιτο μετα

των ιβ μαθητω̅

21και εσθιοντων

αυτων λεγι αμη̅

λεγω υμιν οτι εισ

εξ υμων παραδω

σι με 22και λυπουμε

νοι σφοδρα ηρξα̅

το λεγιν αυτω εισ

εκαστοσ μητι εγω

ειμι κε

23ο δε αποκριθισ ει

πεν ο εμβαψασ με

τ εμου την χιρα εν

τω τρυβλιω ουτοσ

με παραδωσει

24ο μεν υσ του ανου

υπαγι καθωσ γε

γραπται περι αυτου

ουαι δε τω ανω ε

κεινω δι ου ο υσ

του ανου παραδι

δοται καλον ην

αυτω ει ουκ εγεν

νηθη ο ανοσ εκι

νοσ

25αποκριθισ δε ιου

δασ ο παραδιδουσ

αυτον ειπεν μη

τι εγω ειμι ραββει

λεγει αυτω ο ισ συ

ειπασ

26εσθιοντων δε αυ

των λαβων ο ισ αρ

τον και ευλογησασ

εκλασεν και {εδι

δου} τοισ μαθητεσ

ειπεν λαβετε φα

γετε τουτο εστιν

το σωμα μου

27και λαβων ποτηρι

ον και ευχαριστη

σασ εδωκεν αυ

τοισ λεγων πιετε

εξ αυτου παντεσ

28τουτο γαρ εστιν το

αιμα μου τησ δια

θηκησ το περι πολ

λων εκχυννομε

νον εισ αφεσιν

αμαρτιων

29λεγω δε υμιν ου

μη πιω απ αρτι εκ

τουτου γενημα

τοσ τησ αμπελου

εωσ τησ ημερασ

εκινησ οταν αυ

το πινω μεθ υμω̅

κενον εν τη βασι

λεια του πρσ μου

30και υμνησαντεσ

εξηλθον εισ το ο

ροσ των ελαιων

31τοτε λεγι αυτοισ ο

ισ παντεσ υμισ

σκανδαλισθησε

σθαι εν εμοι εν τη

νυκτι ταυτη

γεγραπται γαρ πα

ταξω τον ποιμενα

και διασκορπισθη

σοντε τα προβατα

τησ ποιμνησ

32μετα δε το εγερθη

νε με προαξω υμασ

εισ την γαλιλαιαν

33αποκριθεισ δε ο

πετροσ ειπεν αυ

τω παντεσ σκαν

δαλισθησονται ε̅

σοι εγω ουδεποτε

σκανδαλισθησομε

34εφη αυτω ο ισ αμη̅

λεγω σοι οτι εν ταυ

τη τη νυκτι πριν

αλεκτορα φωνη

σαι τρισ με απαρνη

ση

35λεγι αυτω ο πετροσ

καν δεη με συν σοι

αποθανιν ου μη

σε απαρνησομαι

ομοιωσ και παν

τεσ οι μαθηται ει

πον

36τοτε ερχεται μετ αυ

των ο ισ εισ χωρι

ον λεγομενον γεθ

σημανι και λεγι

τοισ μαθηταισ αυ

του καθισατε εωσ

απελθων εκι προ

σευξωμε

37και παραλαβων το̅

πετρον και τουσ δυ

ο υιουσ ζεβεδεου

ηρξατο λυπισθε

και αδημονιν

38τοτε λεγει αυτοισ

περιλυποσ εστι̅

η ψυχη μου εωσ

θανατου μινατε

ωδε και γρηγορι

τε μετ εμου

39και προσελθων

μικρον επεσεν

επι προσωπον αυ

του προσευχομε

νοσ και λεγων περ

μου ει δυνατον ε

______

15^{τι} 26^{δουσ}

Leaf 277v - Matthew 26:39+ (image )

στιν παρελθατω α

π εμου το ποτηρι

ον τουτο πλην ου

χ ωσ εγω θελω αλ

λ ωσ συ

40και ερχετε προσ τουσ

μαθητασ και ευρισκι

αυτουσ καθευδον

τασ και λεγι τω πε

τρω ουτωσ ουκ ισχυ

σατε μιαν ωραν γρη

γορησε μετ εμου

41γρηγορειτε και προσ

ευχεσθε ινα μη ει

σελθηται εισ πιρασμο̅

το μεν πνα προθυ

μον η δε σαρξ ασθε

νησ

42παλιν εκ δευτερου

απελθων προση

υξατο {} λεγων περ

μου ει ου δυνατε του

το παρελθιν εαν μη

αυτο πιω γενηθη

τω το θελημα σου

43και ελθων παλιν

ευρεν αυτουσ καθευ

δοντασ ησαν γαρ αυ

των οι οφθαλμοι

βεβαρημενοι

44και αφισ αυτουσ πα

λιν απελθων προσ

ηυξατο τον αυτον

εκ τριτου λογον ει

πων παλιν

45τοτε ερχετε προσ τουσ

μαθητασ και λεγι

αυτοισ καθευδετε

το λοιπον και ανα

παυεσθε ιδου ηγγι

κεν η ωρα και ο υσ

του ανου παραδιδο

ται εισ χιρασ αμαρτω

λων

46εγειρεσθε αγωμεν

ιδου ηγγικεν ο πα

ραδιδων με

47και ετι αυτου λαλουν

τοσ ιδου ιουδασ εισ

των ιβ ηλθεν και

μετ αυτου οχλοσ

πολυσ μετα μαχε

ρων και ξυλων α

πο των αρχιερεω̅

και πρεσβυτερων

του λαου

48ο δε παραδιδουσ αυ

τον εδωκεν αυτοισ

σημιον λεγων ο

ν εαν φιλησω αυ

τοσ εστιν κρατησα

ται αυτον 49και ευθε

ωσ προσελθων

τω ιυ ειπεν χαιρε

ραββει και κατεφι

λησεν αυτον 50ο δε

ειπεν αυτω εταιρε

εφ ο παρει

τοτε προσελθοντεσ

επεβαλον τασ χι

ρασ επι τον ιν και ε

κρατησαν αυτον 51ϗ

ιδου εισ των μετα

ιυ εκτινασ την χι

ρα απεσπασε την

μαχαιραν αυτου ϗ

παταξασ τον δουλο̅

του αρχιερεωσ αφι

λεν αυτου το ωτιο̅

52τοτε λεγει αυτω ο ισ

αποστρεψον την

μαχαιραν σου εισ το̅

τοπον αυτησ παν

τεσ γαρ οι λαβοντεσ

μαχαιραν εν μα

χαιρη απολουντε

53η δοκεισ οτι ου δυ

ναμαι παρακαλεσε

τον πρα μου και πα

ραστησει μοι ωδε

αρτι πλειω δωδε

κα λεγιωνων {αγ

γελων} 54πωσ ουν

πληρωθωσιν αι

γραφε οτι ουτωσ δι

γενεσθε

55εν εκεινη τη ωρα

ειπεν ο ισ τοισ ο

χλοισ ωσ επι ληστη̅

εξηλθατε μετα

μαχαιρων και ξυ

λων συλλαβειν

με καθ ημεραν εν

τω ιερω εκαθεζομη̅

διδασκων και ου

κ εκρατησατε με

56τουτο δε ολον γεγο

νεν ινα {πληρωθο

σιν} αι γραφε των προ

φητων

τοτε οι μαθηται πα̅

τεσ αφεντεσ αυτον

εφυγον 57οι δε κρατη

σαντεσ τον ιν απη

γαγον προσ καιαφα̅

τον αρχιερεα οπου

οι γραμματισ και οι

πρεσβυτεροι συνη

χθησαν

58ο δε πετροσ ηκολου

θι αυτω μακροθεν

εωσ τησ αυλησ του

αρχιερεωσ και εισ

ελθων εσω εκαθη

το μετα των υπηρε

των ιδειν το τελοσ

59οι δε αρχιερισ και το

συνεδριον ολον ε

ζητουν ψευδομαρ

τυριαν κατα του ιυ

οπωσ αυτον θανα

τωσωσιν 60και ου

χ ευρον πολλων

προσελθοντων

ψευδομαρτυρω̅

υστερον δε προσελ

θοντεσ β 61ειπαν ου

τοσ εφη δυναμαι

καταλυσε τον ναο̅

του θυ και δια τριω̅

ημερων αυτον οι

κοδομησαι

62και αναστασ ο αρχι

ερευσ ειπεν αυτω {} 63{}

εξορκιζω σε κατα

του θυ του ζωντοσ

ινα ημιν ειπησ ει

συ ει ο χσ ο υσ του θυ

64λεγει αυτω ο ισ συ ει

πασ πλην λεγω υ

μιν απ αρτι οψεσ

θε τον υν του ανου

καθημενον εκ δε

ξιων τησ δυναμε

ωσ και ερχομενον

επι των νεφελω̅

του ουνου

65τοτε {} αρχιερευσ διερ

ρηξεν τα ιματια αυ

του και λεγει ιδε ε

βλασφημησεν τι

ετι χριαν εχομεν

μαρτυριων ιδε νυ̅

ηκουσατε την βλα

σφημιαν 66τι υμιν

δοκει οι δε αποκρι

θεντεσ ειπαν ενο

χοσ θανατου εστι̅

67τοτε ενεπτυσαν εισ

το προσωπον αυ

του και εκολαφισαν

αυτον οι δε εραπισα̅

68λεγοντεσ προφη

τευσον ημιν χε

τισ εστιν ο παισασ σε

69ο δε πετροσ εκαθη

το εξω εν τη αυλη

και προσηλθεν αυ

τω μια παιδισκη

λεγουσα και συ ησθα

μετα ιυ του γαλιλεου

70ο δε ηρνησατο εμ

προσθεν παντω̅

λεγων ουκ οιδα τι

λεγεισ 71εξελθοντα

δε εισ τον πυλωνα

ειδεν αυτον αλλη

και λεγει τοισ εκει

ουτοσ ην μετα ιυ

του ναζωραιου

72και παλιν ηρνησα

το μετα ορκου ου

______

42^{ο ισ} 53^{αγγελουσ} 56^{πληρωθωσιν} 62^{ουδεν αποκρινη τι ουτοι σου καταμαρτυρουσιν} 63^{ο δε ισ εσιωπα και ο αρχιερευσ ειπεν αυτω} 65^{ο}

Leaf 278r - Matthew 26:72+ (image )

κ οιδα τον ανον

73μετα μικρον δε

προσελθοντεσ οι

εστωτεσ ειπον τω

πετρω αληθωσ

και συ εξ αυτων ει

και γαρ η λαλια σου

δηλον σε ποιει

74τοτε ηρξατο κατα

θεματιζειν και ο

μνυειν οτι ουκ οι

δα τον ανον και ευ

θεωσ αλεκτωρ ε

φωνησεν 75και ε

μνησθη ο πετροσ

του ρηματοσ ιυ ει

ρηκοτοσ οτι πριν

αλεκτορα φωνη

σαι τρισ απαρνηση

με

και εξελθων εξω

εκλαυσεν πικρωσ

1πρωιασ δε γενο

μενησ συμβου

λιον ελαβον πα̅

τεσ οι αρχιερισ και

οι πρεσβυτεροι

του λαου κατα του

ιυ ωστε θανατω

σαι αυτον 2και δη

σαντεσ αυτον α

πηγαγον και πα

ρεδωκαν πιλατω

τω ηγεμονι

3τοτε ιδων ιουδασ

ο παραδιδουσ αυ

τον οτι κατεκρι

θη μετεμεληθη

και εστρεψεν τα

λ αργυρια τοισ αρ

χιερευσι και πρε

σβυτεροισ 4λεγω̅

ημαρτον παραδουσ

αιμα αθωον

οι δε ειπον τι προσ

ημασ συ οψη 5και

ριψασ τα λ αργυρι

α εισ τον ναον α

νεχωρησεν και

απελθων απηγ

ξατο

6οι δε αρχιερεισ λα

βοντεσ τα αργυρι

α ειπον ουκ εξεστι̅

βαλιν αυτα εισ το̅

κορβαναν επι τι

μη αιματοσ εστι̅

7συμβουλιον δε λα

βοντεσ ηγορασαν

εξ αυτων τον αγρο̅

του κεραμεωσ εισ

ταφην τοισ ξενοισ

8διο εκληθη ο αγροσ

εκινοσ αγροσ αι

ματοσ εωσ τησ ση

μερον 9και επληρωθη το

ρηθεν δια ιερεμι

ου του προφητου

λεγοντοσ και ελα

βον τα λ αργυρια τη̅

τιμην του τετιμη

μενου ον ετιμη

σαντο απο υιων

ιηλ 10και εδωκα αυ

τα εισ τον αγρον του

κεραμεωσ καθα

συνεταξεν μοι κσ

11ο δε ισ εσταθη εμ

προσθεν του ηγε

μονοσ και επηρω

τησεν αυτον {} ηγε

μων λεγων συ ει

ο βασιλευσ των ιου

δαιων

ο δε ισ εφη συ λεγισ

12και εν τω κατηγο

ρισθε αυτον υπο

των αρχιερεων

και πρεσβυτερω̅

ουδεν απεκρινα

το

13τοτε λεγι αυτω ο

πιλατοσ ουκ ακου

εισ ποσα σου κατα

μαρτυρουσιν 14και

ουκ απεκριθη αυ

τω προσ ουδε εν ρη

μα ωστε θαυμαζι̅

τον ηγεμονα λια̅

15κατα δε εορτην ει

ωθει ο ηγεμων

απολυειν ενα τω

οχλω δεσμιον ο̅

παρητουντο 16ειχο̅

δε {τον τε} δεσμιον

επισημον λεγο

μενον βαραββαν

17συνηγμενων ουν

αυτων ειπεν αυτοισ

{ο} πιλατοσ τινα θε

λετε απολυσω υμι̅

βαραββαν η ιν τον

λεγομενον χν 18η

δι γαρ οτι δια φθονο̅

παρεδωκαν αυτο̅

19καθημενου δε αυ

του επι του βηματοσ

απεστιλεν προσ αυ

τον η γυνη αυτου

λεγουσα μηδεν σοι

και τω δικαιω εκι

νω πολλα γαρ επα

θον σημερον κατ ο

ναρ δι αυτον

20οι δε αρχιερισ και οι

πρεσβυτεροι επισα̅

τουσ οχλουσ ινα αι

τησωνται τον βα

ραββαν τον δε ιν α

πολεσωσιν

21αποκριθεισ δε ο η

γεμων ειπεν αυ

τοισ τινα θελετε

απο των β απολυ

σω υμιν οι δε ειπο̅

τον βαραββαν

22λεγι αυτοισ ο πιλα

τοσ τι ουν ποιησω

ιν τον λεγομενον

χν λεγουσιν παν

τεσ σταυρωθητω

23ο δε εφη τι γαρ κακο̅

εποιησεν

οι δε περισσω εκρα

ζον λεγοντεσ σταυ

ρωθητω

24ιδων δε ο πιλατοσ

οτι ουδεν ωφελι

αλλα μαλλον θορυ

βοσ γεινεται λαβω̅

υδωρ απενιψατο

τασ χιρασ απεναν

τι του οχλου λεγων

αθωοσ ειμι απο του

αιματοσ του δικαιου

τουτου υμεισ δε ο

ψεσθαι

25και αποκριθισ πασ ο

λαοσ ειπεν το αιμα

αυτου εφ ημασ και

επι τα τεκνα ημων

26τοτε απελυσεν αυτοισ

τον βαραββαν τον

δε ιν φραγελλωσασ

παρεδωκεν ινα σταυ

ρωθη

27τοτε οι στρατιωται

του ηγεμονοσ πα

ραλαβοντεσ τον ιν

εισ το πραιτωριον

συνηγαγον επ αυτο̅

ολην την σπιραν

28και εκδυσαντεσ αυ

τον χλαμυδα κοκ

κινην περιεθηκα̅

αυτω 29και πλεξαν

τεσ στεφανον εξ α

κανθων επεθη

καν επι τησ κεφα

λησ αυτου και κα

λαμον εν τη δεξι

α αυτου και γονυ

πετησαντεσ εμ

προσθεν αυτου ενε

πεξαν αυτω λεγον

τεσ χαιρε ο βασιλευσ

των ιουδαιων 30και

εμπτυσαντεσ εισ αυ

τον ελαβον τον κα

λαμον και ετυπτο̅

εισ την κεφαλην

______

11^{ο} 16^{τοτε} 17^{}

Leaf 278v - Matthew 27:30+ (image )

αυτου 31και οτε ενεπε

ξαν αυτω εκδυσα̅

τεσ αυτον την χλα

μυδα ενεδυσαν

αυτον τα ιματια αυ

του και απηγαγον

αυτον εισ το σταυ

ρωσαι

32εξερχομενοι δε ευ

ρον ανον κυρηνε

ον ονοματι σιμω

να τουτον ηγγαρευ

σαν ινα αρη τον σταυ

ρον αυτου

33και ελθοντεσ εισ το

πον γολγοθα ο εσ

τιν κρανιου τοποσ

λεγομενοσ 34εδω

καν αυτω πιν οινο̅

μετα χολησ μεμιγ

μενον και γευσα

μενοσ ουκ ηθελη

σεν πιν 35σταυρωσα̅

τεσ δε αυτον διεμε

ρισαντο τα ιματια αυ

του βαλοντεσ κλη

ρον 36και καθημενοι

ετηρουν αυτον ε

κει

37και επεθηκαν επα

νω τησ κεφαλησ αυ

του την αιτιαν αυ

του γεγραμμενην

ουτοσ εστιν ισ ο βα

σιλευσ των ιουδε

ων

38τοτε σταυρουνται συ

ν αυτω δυο ληστε

εισ εκ δεξιων και

εισ εξ ευωνυμω̅

39οι δε παραπορευο

μενοι εβλασφη

μουν αυτον κινου̅

τεσ τασ κεφαλασ αυ

των 40και λεγοντεσ

ο καταλυων τον να

ον και εν τρισιν η

μεραισ οικοδομω̅

σωσον σεαυτον

ει υιοσ ει του θυ

και καταβηθι απο

του σταυρου 41ομοι

ωσ οι αρχιερισ εμ

πεζοντεσ μετα

των πρεσβυτερω̅

και γραμματαιω̅

ελεγον 42αλλουσ ε

σωσεν εαυτον ου

δυναται σωσαι βα

σιλευσ ιηλ εστιν

καταβατω νυν α

πο του σταυρου

και πιστευσωμε̅

επ αυτον 43πεποι

θεν επι τον θν

ρυσασθω νυν ει

θελι αυτον ειπε̅

γαρ οτι θεου ειμι υσ

44το δ αυτο και οι λη

σται οι συνσταυ

ρωθεντεσ συν

αυτω ωνειδιζο̅

αυτον

45απο δε εκτησ ω

ρασ σκοτοσ εγενε

το {} εωσ ωρασ ενα

τησ 46περι δε την ε

νατην ωραν ανε

βοησεν ο ισ φω

νη μεγαλη λεγω̅

ελωι ελωι λεμα

σαβαχθανει του

τ εστιν θε μου θε

μου ινα τι με εγ

κατελιπεσ

47τινεσ δε των εκει

εστηκοτων ακου

σαντεσ ελεγον η

λιαν φωνι ουτοσ

48και ευθεωσ δραμω̅

εισ και λαβων σπογ

γον πλησασ τε ο

ξουσ και περιθεισ

καλαμω εποτιζο̅

αυτον

49οι δε λοιποι ελεγο̅

αφεσ ιδωμεν ει

ερχεται ηλιασ σω

σαι αυτον αλλοσ

δε λαβων λογχη̅

ενυξεν αυτου τη̅

πλευραν και εξηλ

θεν υδωρ και αι

μα

50ο δε ισ παλιν κρα

ξασ φωνη μεγα

λη αφηκεν το πνα

51και ιδου το κατα

πετασμα του να

ου εσχισθη εισ

δυο ανωθεν εωσ

κατω και η γη εσι

σθη και αι πετραι

εσχισθησαν 52και

πολλα σωματα

των κεκοιμημε

νων αγιων ηγερ

θησαν 53και εξελ

θοντεσ εκ των

μνημιων μετα

την εγερσιν αυτου

εισ την αγιαν πο

λιν ενεφανισθη

σαν πολλοισ

54ο δε εκατονταρχησ

και οι μετ αυτου

τηρουντεσ τον ιν

ιδοντεσ τον σισμο̅

και τα γενομενα

εφοβηθησαν σφο

δρα λεγοντεσ αλη

θωσ υσ ην του θυ

ουτοσ

55ησαν δε κακει γυ

ναικεσ πολλαι

απο μακροθεν

θεωρουσαι αιτι

νεσ ηκολουθησα̅

τω ιυ απο τησ γα

λιλαιασ διακονου

σαι αυτω 56εν αισ ην

μαρια η του ιακω

βου και η μαρια η

ιωσηφ και η μαρια

η των υιων ζεβε

δεου

57οψιασ δε γενομε

νησ ηλθεν ανοσ

πλουσιοσ απο α

ριμαθαιασ τουνο

μα ιωσηφ οσ και

αυτοσ εμαθητευ

θη τω ιυ 58ουτοσ

προσελθων τω

πιλατω ητησατο

το σωμα του ιυ το

τε ο πιλατοσ εκε

λευσεν αποδοθη

νε

59και λαβων το σω

μα ο ιωσηφ ενε

τυλιξεν αυτο σιν

δονι καθαρα 60και

εθηκεν εν τω

καινω αυτου μνη

μιω ο ελατομη

σεν εν τη πετρα

και προσκυλισασ

λιθον μεγαν τη

θυρα του μνημι

ου απηλθεν

61ην δε εκει μαρι

αμ η μαγδαληνη

και η αλλη μαρια

καθημενε απε

ναντι του ταφου

62τη δε επαυριον η

τισ εστιν μετα τη̅

παρασκευην συ

νηχθησαν οι αρ

χιερεισ και οι φα

ρισαιοι προσ πι

λατον 63λεγοντεσ

κε εμνησθημε̅

οτι εκινοσ ο πλα

νοσ ειπεν ετι ζω̅

μετα τρισ ημερασ

εγιρομαι 64κελευ

σον ουν ασφαλι

σθηναι τον ταφο̅

εωσ τησ τριτησ

ημερασ μηποτε

______

45^{εφ ολην την γην}

Leaf 279r - Matthew 27:64+ (image )

ελθοντεσ οι μαθη

ται κλεψουσιν αυ

τον και ειπωσιν

τω λαω ηγερθη α

πο των νεκρων

και εσται η εσχα

τη πλανη χειρο̅

τησ πρωτησ

65εφη δε αυτοισ ο πι

λατοσ εχετε κουσ

τωδιαν υπαγετε

ασφαλισασθαι ωσ

οιδατε 66οι δε πορευ

θεντεσ ησφαλισα̅

το τον ταφον σφρα

γισαντεσ τον λιθο̅

μετα τησ κουστω

διασ

1οψε δε σαββατων

τη επιφωσκουση

εισ μιαν σαββατω̅

ηλθεν μαριαμ η

μαγδαληνη και η

αλλη μαρια θεω

ρησαι τον ταφο̅

2και ιδου σισμοσ ε

γενετο μεγασ αγ

γελοσ γαρ κυ κατα

βασ εξ ουνου και

προσελθων απε

κυλισε τον λιθο̅

και εκαθητο ε

πανω αυτου 3{} ωσ

αστραπη και το ε̅

δυμα αυτου λευ

κον ωσ χιων 4απο

δε του φοβου αυ

του εσισθησαν οι

τηρουντεσ και ε

γενηθησαν ωσ

νεκροι

5αποκριθεισ δε ο

αγγελοσ ειπεν {}

μη φοβηθηται

υμισ οιδα γαρ οτι

ιν τον εσταυρω

μενον ζητειτε

6ουκ εστιν ωδε η

γερθη γαρ καθωσ

ειπεν δευτε ειδε

τε τον τοπον οπου

εκειτο 7και ταχυ

πορευθισαι ειπα

τε τοισ μαθηταισ

αυτου οτι ηγερθη

απο των νεκρω̅

και ιδου προαγει

υμασ εισ την γαλι

λαιαν εκει αυτο̅

οψεσθαι ιδου ει

πα υμιν

8και απελθουσαι

ταχυ απο του μνη

μιου μετα φοβου

και χαρασ μεγαλησ

εδραμον απαγγι

λαι τοισ μαθηταισ

αυτου

9και ιδου ισ υπηντη

σεν αυταισ λεγω̅

χαιρετε αι δε προσ

ελθουσαι εκρατη

σαν αυτου τουσ πο

δασ και προσεκυ

νησαν αυτω

10τοτε λεγει αυταισ

ο ισ μη φοβεισθε

υπαγεται απαγγι

λατε τοισ αδελφοισ

ινα ελθωσιν εισ

την γαλιλαιαν και

εκει με οψονται

11πορευομενων

δε αυτων ιδου τι

νεσ τησ κουστω

διασ ελθοντεσ εισ

την πολιν ανηγ

γιλαν τοισ αρχιε

ρευσιν απαντα τα

γενομενα

12και συναχθεντεσ

μετα των πρεσβυ

τερων συμβουλι

ον τε {εποιησαν}

αργυρια ικανα ε

δωκαν τοισ στρα

τιωταισ 13λεγοντεσ

οτι ειπατε οι μαθη

ται αυτου νυκτοσ

ελθοντεσ εκλε

ψαν αυτον ημω̅

κοιμωμενων

14και εαν ακουσθη

τουτο επι του η

γεμονοσ ημεισ

πεισομεν και υ

μασ αμεριμνουσ

ποιησωμεν 15οι

δε λαβοντεσ αρ

γυρια εποιησαν

ωσ εδιδαχθησαν

και εφημισθη ο

λογοσ ουτοσ πα

ρα ιουδαιοισ εωσ

τησ σημερον

16οι δε ενδεκα μαθη

ται επορευθησαν

εισ την γαλιλαια̅

εισ το οροσ ου ε

ταξατο αυτοισ ο ισ

17και ιδοντεσ αυτο̅

προσεκυνησαν

οι δε εδιστασαν

18και προσελθων

ο ισ ελαλησεν λε

γων εδοθη μοι

πασα εξουσια εν

ουρανω και επι

γησ 19πορευθεντεσ

μαθητευσατε πα̅

τα τα εθνη βαπτι

ζοντεσ αυτουσ

εισ το ονομα του

πρσ και του υιου

και του αγιου πνσ

20διδασκοντεσ αυ

τουσ τηριν παντα

οσα ενετιλαμην

υμιν

και ιδου εγω ειμι

μεθ υμων

πασασ τασ ημε

ρασ εωσ τησ συν

τελειασ του αιω

νοσ
______

3^{ην δε η ειδεα αυτου} 5^{ταισ γυναιξιν} 12^{εποιησαν ϗ λαβοντεσ}

Leaf 279v - Mark 1:1+ (image )

1αρχη του ευαγγελι

ου ιυ χυ {} 2καθωσ γε

γραπται εν τω ησα

ια τω προφητη

ιδου εγω αποστε

λω τον αγγελον μου

προ προσωπου σου

οσ κατασκευασει

την οδον σου

3φωνη βοωντοσ ε̅

τη ερημω ετοιμα

σατε την οδον κυ

ευθιασ ποιειτε τασ

τριβουσ αυτου 4και ε

γενετο ιωαννησ

ο βαπτιζων εν τη

ερημω και κηρυσ

σων βαπτισμα με

τανοιασ εισ αφεσι̅

αμαρτιων

5και εξεπορευετο

προσ αυτον πασα

η ιουδαια χωρα και

οι ιεροσολυμειτε

παντεσ εβαπτιζο̅

το υπ αυτου εν τω

ιορδανη ποταμω

εξομολογουμενοι

τασ αμαρτιασ αυτω̅

6και ην ο ιωαννησ

ενδεδυμενοσ τρι

χασ καμηλου και ζω

νην δερματινην

περι την οσφυν

αυτου και εσθων

ακριδασ και μελι

αγριον

7και εκηρυσσεν λε

γων ερχεται ο ισχυ

ροτεροσ μου οπισω

μου ου ουκ ειμι ι

κανοσ κυψασ λυσαι

τον ιμαντα των

υποδηματων αυ

του

8εγω εβαπτισα υμασ

υδατι αυτοσ δε βα

πτισει εν πνι αγι

ω

9και εγενετο εν εκει

ναισ ταισ ημεραισ

ηλθεν ισ απο ναζα

ρετ τησ γαλιλαιασ

και εβαπτισθη εισ

τον ιορδανην υπο

ιωαννου 10και ευθυσ

αναβενων εκ του

υδατοσ ειδεν σχι

ζομενουσ τουσ

ουνουσ και το πνα

ωσ περιστεραν κα

ταβαινον και με

νον επ αυτον

11και φωνη εκ τω̅

ουνων συ ει ο υσ

μου ο αγαπητοσ

εν σοι ευδοκησα

12και ευθυσ το πνα αυ

τον εκβαλλει εισ

την ερημον 13και

ην εν τη ερημω

μ ημερασ πιραζο

μενοσ υπο του σα

τανα και ην μετα

των θηριων και οι

αγγελοι διηκονου̅

αυτω

14μετα δε το παραδο

θηναι τον ιωαν

νην ηλθεν ο ισ εισ

την γαλιλαιαν κη

ρυσσων το ευαγ

γελιον του θυ 15{} οτι

πεπληρωται ο και

ροσ και ηγγεικεν

η βασιλια του θυ

μετανοειτε και

πιστευεται εν τω

ευαγγελιω

16και παραγων πα

ρα την θαλασσαν

τησ γαλιλαιασ ει

δεν σιμωνα και

ανδρεαν τον α

δελφον σιμωνοσ

αμφιβαλλοντασ

εν τη θαλασση ησα̅

γαρ αλιεισ 17και ειπε̅

αυτοισ ο ισ δευτε

οπισω μου και ποι

ησω υμασ γενεσ

θε αλεεισ ανων

18και ευθυσ αφεντεσ

τα δικτυα ηκολου

θησαν αυτω

19και προβασ εκειθε̅

ιδεν ιακωβον το̅

του ζεβεδεου και

ιωαννην τον α

δελφον αυτου και

αυτουσ εν τω πλοι

ω καταρτιζοντασ

τα δικτυα 20και ευθυσ

εκαλεσεν αυτουσ

και αφεντεσ τον

πρα αυτων ζεβεδε

ον εν τω πλοιω

μετα των μισθω

των απηλθον ο

πισω αυτου

21και εισπορευον

ται εισ καφαρναουμ

και ευθυσ τοισ σαβ

βασιν εδιδαξεν

εισ την συναγω

γην 22και εξεπλησ

σοντο επι τη διδα

χη αυτου ην γαρ δι

δασκων αυτουσ

ωσ εξουσιαν εχω̅

και ουχ ωσ οι γραμ

ματεισ 23και ευθυσ

ην εν τη συναγω

γη αυτων ανοσ ε̅

πνι ακαθαρτω ϗ

ανεκραξεν 24λεγω̅

τι ημιν και σοι ιυ

ναζαρηνε ηλθεσ

απολεσε ημασ οι

δαμεν σε τισ ει ο

αγιοσ του θυ 25και ε

πετιμησεν αυτω

ο ισ {} φιμωθητι ϗ

εξελθε εξ αυτου

26και σπαραξαν αυτο̅

το πνα το ακαθαρτο̅

και φωνησαν φω

νη μεγαλη εξηλ

θεν εξ αυτου 27και

εθαμβηθησαν

απαντεσ ωστε συ̅

ζητιν αυτουσ λεγο̅

τασ τι εστιν τουτο

διδαχη καινη κα

τ εξουσιαν και τοισ

πνασι τοισ ακαθαρ

τοισ επιτασσι και

υπακουουσιν αυ

τω

28και εξηλθεν η ακο

η αυτου εισ ολην τη̅

περιχωρον τησ ι

ουδαιασ 29και ευθυσ

εκ τησ συναγωγησ

εξελθοντεσ ηλθο̅

εισ την οικιαν σι

μωνοσ και ανδρε

ου μετα ιακωβου

και ιωαννου 30η δε

πενθερα σιμωνοσ

κατεκειτο πυρεσ

σουσα και ευθυσ λε

γουσιν αυτω πε

ρι αυτησ 31και προσ

ελθων ηγειρεν

αυτην κρατησασ

τησ χιροσ και αφη

κεν αυτην ο πυ

ρετοσ και διηκο

νει αυτοισ

32οψιασ δε γενομε

νησ οτε εδυ ο ηλι

οσ εφερον προσ

αυτον παντασ τουσ

κακωσ εχοντασ

34και δαιμονια πολ

λα εξεβαλλεν και

ουκ ηφιε λαλιν

τα δαιμονια οτι

ηδισαν αυτον

35και πρωι εννυχα

λειαν αναστασ ε

______

1^{υυ θυ} 15^{λεγων} 25^{λεγων}

Leaf 280r - Mark 1:35+ (image )

ξηλθεν και απηλ

θεν εισ ερημον το

πον κακι προσηυ

χετο 36και κατεδιω

ξεν αυτον σιμω̅

και οι μετ αυτου

37και ευρον αυτον

και λεγουσιν αυτω

οτι παντεσ ζητου

σιν σε

38και λεγει αυτοισ α

γομεν αλλαχου

εισ τασ εχομενασ

κωμοπολισ ινα

κακει κηρυξω εισ

τουτο γαρ εξηλθο̅

39και ηλθεν κηρυσσι̅

εισ τασ συναγωγασ

αυτων εισ ολην

την γαλιλαιαν και

τα δαιμονια εκ

βαλλων

40και ερχεται προσ

αυτον λεπροσ πα

ρακαλων αυτον

και γονυπετων

λεγων αυτω οτι ε

αν θελησ δυνασε

με καθαρισαι 41και

σπλαγχνισθεισ

εκτινασ την χει

ρα αυτου ηψατο ϗ

λεγει θελω καθα

ρισθητι 42και ευθυσ

απηλθεν απ αυ

του η λεπρα και εκα

θαρισθη 43και εμβρι

μησαμενοσ αυ

τω ευθυσ εξεβαλε̅

αυτον 44και λεγει

αυτω ορα μηδε

νι ειπησ αλλα υ

παγε σαυτον διξο̅

τω ιερει και προ

σενεγκε περι του

καθαρισμου σου

α προσεταξεν μω

υσησ εισ μαρτυριο̅

αυτοισ

45ο δε εξελθων ηρ

ξατο κηρυσσιν πολ

λα και διαφημιζι̅

τον λογον ωστε

μηκετι δυνασθε

αυτον εισ πολιν

φανερωσ εισελθι̅

αλλ εξω επ ερημοισ

τοποισ ην και ηρ

χοντο προσ αυτον

παντοθεν

1και εισελθων παλι̅

εισ καφαρναουμ

δι ημερων ηκου

σθη οτι εν οικω ε

στιν 2και συνηχθη

σαν πολλοι ωστε

μηκετι χωριν μη

δε τα προσ την θυ

ραν και ελαλει αυ

τοισ τον λογον

3και ερχονται φερο̅

τεσ προσ αυτον πα

ραλυτικον αιρομε

νον υπο δ 4και μη

δυναμενοι προ

σενεγκαι αυτω δι

α τον οχλον απε

στεγασαν την στε

γην οπου ην και

εξορυξαντεσ χα

λωσι τον κραβακτο̅

οπου ο παραλυτι

κοσ κατεκειτο

5και ιδων ο ισ την

πιστιν αυτων λε

γει τω παραλυτικω

τεκνον μου αφε

ωνται σου αι αμαρ

τιαι 6ησαν δε τινεσ

των γραμματεω̅

εκει καθημενοι

και διαλογιζομε

νοι εν ταισ καρδι

εσ αυτων 7τι ουτοσ

ουτωσ λαλει βλα

σφημει τισ δυνα

ται αφιεναι αμαρ

τιασ ει μη εισ ο θσ

8και ευθυσ ο ισ επι

γνουσ τω πνι αυ

του οτι ουτωσ δι

αλογιζονται εν ε

αυτοισ λεγει αυτοισ

τι ταυτα διαλογι

ζεσθε εν ταισ καρ

διεσ υμων 9τι εστι̅

ευκοπωτερον ει

πειν τω παραλυ

τικω αφιενται

σου αι αμαρτιαι η

ειπειν εγειρε και

αρον τον κραβα

κτον σου και υπα

γε 10ινα δε ειδητε

οτι εξουσιαν εχι

ο υσ του ανου επι

τησ γησ αφιεναι

αμαρτιασ

λεγει τω παραλυ

τικω 11εγειρε σοι λε

γω αρον τον κρα

βακτον σου και υ

παγε εισ τον οικο̅

σου

12και ηγερθη και ευ

θυσ αρασ τον κρα

βακτον εξηλθεν

εμπροσθεν παν

των ωστε εξιστα

σθαι παντασ και

δοξαζιν τον θν

λεγοντασ οτι ου

τωσ ουδεποτε ε

φανη εν τω ιηλ

13και εξηλθον πα

λιν εισ την θαλασ

σαν και πασ ο ο

χλοσ ηρχετο προσ

αυτουσ και εδιδα

σκεν αυτουσ

14και παραγων ειδε̅

λευει τον του αλ

φαιου καθημενο̅

επι το τελωνιον

και λεγει αυτω

ακολουθι μοι και

αναστασ ηκολου

θησεν αυτω

15και γινεται κατακι

σθαι αυτον εν τη

οικια αυτου και πολ

λοι τελωναι και α

μαρτωλοι συνα

νεκιντο τω ιυ και

τοισ μαθηταισ αυ

του ησαν γαρ πολλοι

και ηκολουθουν

αυτω 16και γραμμα

τεισ των φαρισαιω̅

και ιδοντεσ οτι η

σθιεν μετα των τε

λωνων και αμαρ

τωλων ελεγον τοισ

μαθηταισ αυτου

δια τι μετα των τε

λωνων και αμαρ

τωλων εσθιει ο δι

δασκαλοσ υμων

17και ακουσασ ο ισ λε

γει αυτοισ ου χριαν

εχουσιν οι ισχυον

τεσ ιατρου αλλ οι

κακωσ εχοντεσ

ουκ ηλθον καλε

σαι δικαιουσ αλλα

αμαρτωλουσ

18και ησαν οι μαθη

ται ιωαννου και

οι φαρισαιοι νησ

τευοντεσ και ερχο̅

ται και λεγουσιν

αυτω δια τι οι μαθη

ται ιωαννου και

οι μαθηται των

φαρισαιων νηστευ

ουσιν οι δε μαθη

ται σου ου νηστευ

ουσιν

19και ειπεν αυτοισ

ο ισ μη δυνανται

οι υιοι του νυμφω

νοσ εν ω ο νυμφι

Leaf 280v - Mark 2:19+ (image )

οσ μετ αυτων εσ

τιν νηστευειν ο

σον χρονον εχου

σι τον νυμφιον

μετ αυτων ου δυ

νανται νηστευει̅

20ελευσονται δε η

μεραι οταν απαρ

θη απ αυτων ο

νυμφιοσ και το

τε νηστευσουσιν

εν εκεινη τη η

μερα

21ουδισ επιβλημα ρα

κουσ αγναφου ε

πιραπτι επι ιματι

ον παλαιον ει δε

μη αιρει πληρω

μα απ αυτου το και

νον του παλαιου

και χειρον σχισ

μα γεινεται

22και ουδεισ βαλλει

οινον νεον εισ α

σκουσ παλαιουσ

ει δε μη ρηξει ο οι

νοσ τουσ ασκουσ

και ο οινοσ εκχει

ται και οι ασκοι α

πολουνται αλλα

οινον νεον εισ

ασκουσ καινουσ {}

23και εγενετο αυτο̅

εν τοισ σαββασιν

παραπορευεσθε

δια των σποριμω̅

και οι μαθηται αυ

του ηρξαντο οδο̅

ποιειν τιλλοντεσ

τουσ σταχυασ 24και

οι φαρισαιοι ελε

γον αυτω ιδε τι ποι

ουσιν τοισ σαββα

σιν ο ουκ εξεστι

25και λεγει αυτοισ ου

δεποτε ανεγνω

τε τι εποιησεν δαδ

οτε χριαν εσχεν

και επινασεν αυ

τοσ και οι μετ αυ

του 26πωσ εισηλθε̅

εισ τον οικον του

θυ επι αβιαθαρ αρ

χιερεωσ και τουσ

αρτουσ τησ προθε

σεωσ εφαγεν ουσ

ουκ εξεστιν φαγι̅

ει μη τουσ ιερεισ

και εδωκεν και

τοισ συν αυτω ου

σιν 27και ελεγεν αυ

τοισ το σαββατον

δια τον ανον εγε

νετο και ουχ ο αν

θρωποσ δια το

σαββατον 28ωστε

κσ εστιν ο υσ του

ανου και του σαβ

βατου

1και εισηλθεν πα

λιν εισ συναγω

γην και ην εκει

ανοσ εξηραμμε

νην εχων την

χειρα

2και παρετηρουν

αυτον ει εν τοισ

σαββασι θεραπευει

αυτον ινα κατη

γορησωσιν αυτου

3και λεγει τω ανω

τω την ξηραν χι

ρα εχοντι εγειρε εισ

το μεσον

4και λεγει αυτοισ ε

ξεστιν τοισ σαβ

βασιν αγαθον ποι

ησαι η κακοποι

ησαι ψυχην σω

σαι η αποκτιναι

οι δε εσιωπων

5και περιβλεψα

μενοσ αυτουσ με

τ οργησ συνλυπου

μενοσ επι τη πω

ρωσει τησ καρδι

αυτων

λεγει τω ανω εκ

τινον την χιρα σου

και εξετινεν και

απεκατεσταθη η

χιρ αυτου

6και εξελθοντεσ οι

φαρισαιοι ευθυσ με

τα των ηρωδια

νων συμβουλιον

εποιησαν κατ αυ

του οπωσ αυτον

απολεσωσιν

7και ο ισ μετα των

μαθητων αυτου

ανεχωρησεν προσ

την θαλασσαν και

πολυ πληθοσ απο

τησ γαλιλαιασ και

απο τησ ιουδαιασ

ηκολουθησαν 8ϗ

απο ιεροσολυμω̅

και περαν του ιορ

δανου περι τυρον

και σιδωνα πλη

θοσ πολυ ακουον

τεσ οσα εποιει ηλ

θον προσ αυτον

9και ειπεν τοισ μα

θηταισ αυτου ινα

πλοιαριον προσ

καρτερη αυτω δια

τον οχλον ινα μη

θλιβωσιν αυτον

10πολλουσ γαρ εθε

ραπευσεν ωστε

επιπιπτειν αυτω

ινα αυτου αψων

ται οσοι ειχον μα

στιγασ

11και τα πνατα τα ακα

θαρτα οταν αυτο̅

εθεωρουν προσε

πιπτον αυτω και

εκραζον λεγοντεσ

οτι συ ει ο υσ του θυ

12και πολλα επετιμα

αυτοισ ινα μη αυ

τον φανερον ποι

ησωσιν 13και ανα

βαινει εισ το οροσ

και προσκαλειται

ουσ ηθελεν αυτοσ

οι δε απηλθον προσ

αυτον

14και εποιησεν ιβ

ουσ και αποστο

λουσ ωνομασεν

ινα ωσι μετ αυτου

και ινα αποστελλη

αυτουσ κηρυσσει̅

15και εχειν εξουσια̅

εκβαλλειν τα δαι

μονια 16και εποιη

σεν τουσ ιβ

και επεθηκεν ο

νομα τω σιμωνι

πετρον

17και ιακωβον

τον του ζεβεδαιου

και ιωαννην

τον αδελφον

του ιακωβου και ε

πεθηκεν αυτοισ

ονοματα βοανηρ

γεσ ο εστιν υιοι βρο̅

τησ 18και ανδραιαν

και φιλιππον

και βαρθολομαιο̅

και ματθαιον

και θωμαν

και ιακωβον

τον του αλφαιου

και θαδδαιον

και σιμωνα

τον καναναιον

19και ιουδαν ισκαριωθ

οσ και παρεδωκε̅

αυτον 20και ερχεται

εισ οικον

και συνερχεται πα

λιν οχλοσ ωστε

μη δυνασθαι αυ

τουσ μητε αρτον

φαγιν 21και ακουσα̅

τεσ οι παρ αυτου

______

22^{βλητεο̅}

Leaf 281r - Mark 3:21+ (image )

εξηλθον κρατησαι

αυτον ελεγον γαρ

οτι εξεστη

22και οι γραμματεισ

οι απο ιεροσολυ

μων καταβαντεσ

ελεγον οτι βεελ

ζεβουλ εχει και ο

τι εν τω αρχοντι

των δαιμονιων

εκβαλλει τα δαι

μονια

23και προσκαλεσα

μενοσ αυτουσ εν

παραβολαισ ελεγε̅

αυτοισ πωσ δυνα

ται σατανασ σατα

ναν εκβαλλειν

24και εαν βασιλεια

εφ εαυτην μερισ

θη ου δυναται στα

θηνε η βασιλεια

εκεινη 25και εαν

οικια εφ εαυτην

μερισθη ου δυνη

σεται η οικια εκει

νη σταθηναι

26και ει ο σατανασ α

νεστη εφ εαυτο̅

εμερισθη και ου

δυναται στηναι

αλλα τελοσ εχει

27αλλ ου δυναται ου

δισ εισελθων εισ

την οικιαν του ι

σχυρου τα σκευη

αυτου διαρπασαι

εαν μη πρωτον

τον ισχυρον δηση

και τοτε την οικι

αν αυτου διαρπα

σει

28αμην λεγω υμιν

οτι παντα αφεθη

σετε τοισ {ανοισ}

ανων τα αμαρτη

ματα και αι βλασφη

μιαι οσα αν βλασ

φημησωσιν 29οσ

δ αν βλασφημη

ση εισ το πνα το α

γιον ουκ εχι αφε

σιν εισ τον αιω

να αλλα ενοχοσ

εσται αιωνιου α

μαρτηματοσ 30ο

τι ελεγον πνα α

καθαρτον εχει

31και ερχεται η μηρ

αυτου και οι αδελ

φοι αυτου και εξω

σταντεσ απεστι

λαν προσ αυτον

καλουντεσ αυτο̅

32και εκαθητο {προσ}

αυτον οχλοσ και

λεγουσιν αυτω ι

δου η μηρ σου και

οι αδελφοι σου ε

ξω ζητουσιν σε

33και αποκριθεισ αυ

τοισ λεγει τισ εστι̅

η μηρ μου και οι

αδελφοι μου 34και

περιβλεψαμενοσ

τουσ περι αυτον

κυκλω καθημε

νουσ λεγει ειδε η

μηρ μου και οι α

δελφοι μου 35οσ γαρ

αν ποιηση το θε

λημα του θυ ουτοσ

αδελφοσ μου και

αδελφη και μηρ

εστιν

1και παλιν ηρξατο

διδασκιν παρα τη̅

θαλασσαν και συ

ναγεται προσ αυ

τον οχλοσ πλιστοσ

ωστε αυτον εισ πλοι

ον εμβαντα κα

θησθε εν τη θα

λασση και πασ ο

οχλοσ προσ την

θαλασσαν επι τησ

γησ ησαν 2και εδι

δασκεν αυτουσ πολ

λα εν παραβολαισ

και ελεγεν αυτοισ

εν τη διδαχη αυτου

3ακουετε

ιδου εξηλθεν ο σπι

ρων σπειραι 4και

εγενετο εν τω σπι

ρειν ο μεν επεσε̅

παρα την οδον

και ηλθεν τα πετι

να και κατεφαγε̅

αυτο

5και αλλο επεσεν

επι τα πετρωδη

οπου ουκ ειχεν

γην πολλην και

ευθυσ εξανετι

λεν δια το μη εχι̅

βαθοσ γησ 6και ο

τε ανετιλεν ο η

λιοσ εκαυματισθη

και δια το μη εχιν

ριζαν εξηρανθη

7και αλλοσ επεσε̅

εισ τασ ακανθασ

και ανεβησαν αι

ακανθαι και συ

νεπνιξαν αυτο

και καρπον ουκ ε

δωκεν

8και αλλα επεσεν

εισ την γην την

καλην και εδιδου

καρπον αναβαι

νοντα και αυξα

νομενα και εφε

ρον εισ λ και εισ ξ

και εισ ρ 9και ελεγε̅

οσ εχει ωτα ακου

ειν ακουετω

10και οτε εγενετο

κατα μονασ ηρω

τουν αυτον οι πε

ρι αυτον συν τοισ

ιβ τασ παραβολασ

11και ελεγεν αυτοισ

υμιν το μυστηρι

ον δεδοται τησ βα

σιλιασ του θυ εκει

νοισ δε τοισ εξω

εν παραβολαισ πα̅

τα γεινεται 12ινα βλε

ποντεσ βλεπωσι

και μη ιδωσι και

ακουοντεσ ακου

ωσι και μη συνιω

σιν μηποτε επι

στρεψωσιν και

αφεθη αυτοισ

13και λεγει αυτοισ

ουκ οιδατε την πα

ραβολην ταυτην

και πωσ πασασ τασ

παραβολασ γνω

σεσθαι

14ο σπιρων τον λογο̅

σπερει 15ουτοι δε

εισιν οι παρα τη̅

οδον οπου σπιρε

ται ο λογοσ και ο

ταν ακουσωσιν

ευθυσ ερχεται ο

σατανασ και αρπα

ζει τον λογον το̅

εσπαρμενον εν

αυτοισ

16και ουτοι ομοιωσ

εισιν οι επι τα πε

τρωδη σπιρομε

νοι οι οταν ακου

σωσιν τον λογον

ευθυσ μετα χαρασ

λαμβανουσιν αυ

τον 17και ουκ εχου

σι ριζαν εν εαυτοισ

αλλα προσκαιροι

εισιν ειτα γενο

μενησ θλιψεωσ

η διωγμου δια

τον λογον ευθυσ

σκανδαλιζονται

18και αλλοι εισιν

οι επι τασ ακανθασ

σπιρομενοι ου

______

28^{υιοισ τω̅} 32^{περι}

Leaf 281v - Mark 4:18+ (image )

τοι εισιν οι ακουσα̅

τεσ τον λογον 19και

αι μεριμναι του αι

ωνοσ και η απατη

του πλουτου συν

πνιγει τον λογον

και αι παρα τα λοι

πα επιθυμιαι εισ

πορευομεναι {} και

ακαρποσ γεινεται

20και εκεινοι εισιν

οι επι την γην τη̅

καλην σπαρεντεσ

οιτινεσ ακουουσι

τον λογον και πα

ραδεχονται και

καρποφορουσιν

εν λ και εν ξ και εν ρ

21και ελεγεν αυτοισ

μητι ερχεται ο λυ

χνοσ υπο τον μο

διον τεθηναι η

υπο την κλινην

ουχ ινα υπο την

λυχνιαν τεθη 22ου

γαρ εστιν τι κρυπτο̅

εαν μη ινα φανε

ρωθη ουδε εγενε

το αποκρυφον αλ

λ ινα ελθη εισ φα

νερον 23ει τισ εχει

ωτα ακουειν ακου

ετω

24και ελεγεν αυτοισ

βλεπετε τι ακουε

τε εν ω μετρω με

τριτε μετρηθησε

ται υμιν και προσ

τεθησετε υμιν 25οσ

γαρ εχει δοθησε

ται αυτω και οσ ου

κ εχει και ο εχει αρ

θησεται απ αυτου

26και ελεγεν ουτωσ

εστιν η βασιλεια

του θυ ωσ ανοσ

βαλη τον σπορο̅

επι τησ γησ 27και κα

θευδη και εγειρε

ται νυκτα και ημε

ραν και ο σποροσ

βλαστανη και μη

κυνηται ωσ ουκ οι

δεν αυτοσ 28αυτο

ματη η γη καρπο

φορει πρωτον χορ

τον ειτεν πληρη

σιτον εν τω στα

χυι

29οταν δε παραδοι ο

καρποσ ευθυσ α

ποστελλει το δρε

πανον οτι παρε

στηκεν ο θερισμοσ

30και ελεγεν {} πωσ ο

μοιωσωμεν τη̅

βασιλειαν του θυ

η εν τινι αυτην

παραβολη θωμε̅

31ωσ κοκκω σινα

πεωσ οταν σπαρη

επι τησ γησ ο μι

κροτερον ον πα̅

των των σπερμα

των των επι τησ

γησ 32και οταν σπα

ρη αναβαινι και

γεινεται μειζον

παντων των λα

χανων και ποιει

κλαδουσ μεγαλουσ

ωστε δυνασθαι

υπο την σκιαν

αυτου τα πετινα

του ουνου κατα

σκηνουν

33και τοιαυταισ πα

ραβολαισ πολλαισ

ελαλει αυτοισ το̅

λογον καθωσ η

δυναντο ακουει̅

34χωρισ δε παραβο

λησ ουκ ελαλει αυ

τοισ

κατ ιδιαν δε τοισ ι

διοισ μαθηταισ ε

πελυεν παντα

35και λεγει αυτοισ

εν εκινη τη ημερα

οψιασ γενομενησ

διελθωμεν εισ το

περαν 36και αφεν

τεσ τον οχλον πα

ραλαμβανουσιν

αυτον ωσ ην εν

τω πλοιω και αλ

λα πλοια ησαν με

τ αυτου 37και γεινε

ται λαιλαψ μεγασ

ανεμου και τα κυ

ματα επεβαλεν

εισ το πλοιον {} 38και

αυτοσ ην εν τη

πρυμνη επι το

προσκεφαλαιον

καθευδων

και εγιρουσιν αυ

τον και λεγουσιν

αυτω διδασκαλε

ου μελι σοι οτι α

πολλυμεθα

39και διεγερθεισ επε

τιμησεν τω ανε

μω και ειπεν τη

θαλασση σιωπα

πεφιμωσο και ε

κοπασεν ο ανεμοσ

και εγενετο γαλη

νη μεγαλη

40και ειπεν αυτοισ

τι δειλοι εστε ου

πω εχετε πιστι̅

41και εφοβηθησα̅

φοβον μεγαν και

ελεγον προσ αλλη

λουσ τισ αρα ουτοσ

εστιν οτι και ο α

νεμοσ και η θαλασ

σα αυτω υπακουει

1και ηλθον εισ το

περαν τησ θαλασ

σησ εισ την χω

ραν των γερασηνω̅

2και εξελθοντοσ αυ

του εκ του πλοιου

ευθυσ υπηντησε̅

αυτω εκ των μνη

μιων ανοσ εν πνι

ακαθαρτω 3οσ τη̅

κατοικησιν ειχε̅

εν τοισ μνημασι̅

και ουδε αλυσεσι̅

ουκετι ουδεισ ε

δυνατο αυτον δη

σαι 4δι αυτον πολλα

κισ πεδαισ και α

λυσεσι δεδεσθαι

και διεσπασθαι

υπ αυτου τασ αλυσισ

και τασ παιδασ συ̅

τετριφθαι και ου

δισ ισχυσεν αυτο̅

5και δια παντοσ νυ

κτοσ και ημερασ ε̅

τοισ μνημασιν ϗ

εν τοισ ορεσιν η̅

κραζων και κατα

κοπτων εαυτον

λιθοισ

6και ιδων τον ιν α

πο μακροθεν ε

δραμεν και προσ

εκυνησεν αυτω

7και κραξασ φωνη

μεγαλη λεγει τι ε

μοι και σοι ιυ υιε του

θυ του υψιστου ορ

κιζω σε τον θν

μη με βασανισησ

8και ελεγεν αυτω

εξελθε το πνα το

ακαθαρτον εκ του

ανου

9και επηρωτα αυτο̅

τι ονομα σοι και

λεγι αυτω λεγιω̅

ονομα μοι οτι

πολλοι εσμεν 10ϗ

παρεκαλει αυτον

πολλα ινα μη αυ

τον αποστιλη εξω

τησ χωρασ

______

19^{συνπνιγουσιν τον λογον} 30^{αυτοισ} 37^{ωστε ηδη γεμιζεσθαι το πλοιον}

Leaf 282r - Mark 5:11+ (image )

11ην δε εκει προσ τω {}

αγελη χοιρων με

γαλη βοσκομενη

12και παρεκαλεσαν

αυτον λεγοντεσ

πεμψον ημασ εισ

τουσ χοιρουσ ινα

εισ αυτουσ εισελθω

μεν 13και επετρε

ψεν αυτοισ

και εξελθοντα τα

πνατα τα ακαθαρ

τα εισηλθον εισ

τουσ χοιρουσ και

ωρμησεν η αγελη

κατα του κρημνου

εισ την θαλασσα̅

ωσ δισχιλιοι και ε

πνιγοντο εν τη

θαλασση 14και οι βο

σκοντεσ αυτουσ

εφυγον και απηγ

γιλον εισ την πο

λιν και εισ τουσ α

γρουσ και εξηλθο̅

ιδειν τι εστιν το

γεγονοσ

15και {ηρχοντο} προσ

τον ιν και θεωρου

σι τον δαιμονιζο

μενον καθημε

νον ιματισμενο̅

και σωφρονουν

τα τον εσχηκοτα

τον λεγιωνα και ε

φοβηθησαν

16και διηγησαντο

αυτοισ οι ιδοντεσ

πωσ εγενετο τω

δαιμονιζομενω

και περι των χοι

ρων 17και ηρξαντο

παρακαλιν αυτο̅

απελθιν απο τω̅

οριων αυτων

18και εμβαινοντοσ

αυτου εισ το πλοιο̅

παρεκαλει αυτο̅

ο δαιμονισθεισ ι

να μετ αυτου η

19και ουκ αφηκεν

αυτον αλλα λεγει

αυτω υπαγε εισ το̅

οικον σου προσ τουσ

σουσ και απαγγει

λον αυτοισ οσα ο κσ

πεποιηκεν σοι ϗ

ηλεησεν σε

20και απηλθεν και

ηρξατο κηρυσσει̅

εν τη δεκαπολι ο

σα εποιησεν αυ

τω ο ισ και παντεσ

εθαυμαζον

21και διαπερασαν

τοσ του ιυ εν τω

πλοιω εισ το περα̅

παλιν συνηχθη ο

χλοσ πολυσ επ αυτο̅

και ην παρα την

θαλασσαν

22και ερχεται εισ τω̅

αρχισυναγωγων

ονοματι ιαιροσ ϗ

ιδων αυτον πιπτι

προσ τουσ ποδασ αυ

του 23και παρακαλει

αυτον πολλα λεγω̅

οτι το θυγατριον

μου εσχατωσ εχει

ινα ελθων επιθησ

τασ χιρασ αυτη ινα

σωθη και ζηση

24και απηλθεν μετ αυ

του και ηκολουθι

αυτω οχλοσ πολυσ

και συνεθλιβον

αυτον

25και γυνη ουσα εν

ρυσει αιματοσ δω

δεκα ετη 26και πολ

λα παθουσα υπο

πολλων ιατρων

και δαπανησασα

τα παρ εαυτησ πα̅

τα και μηδεν ω

φεληθισα αλλα μαλ

λον εισ το χειρο̅

ελθουσα 27ακουσα

σα τα περι του ιυ ελ

θουσα εν τω οχλω

{οπιθεν} ηψατο του

ιματιου αυτου 28ελε

γεν γαρ οτι εαν α

ψωμαι καν του ι

ματιου αυτου σω

θησομαι 29και ευ

θυσ εξηρανθη η

πηγη του αιματοσ

αυτησ και εγνω

τω σωματι οτι ια

ται απο τησ μαστι

γοσ

30και ευθυσ ο ισ επι

γνουσ εν εαυτω

την εξ αυτου δυ

ναμιν εξελθου

σαν επιστραφεισ

εν τω οχλω ελεγε̅

τισ μου ηψατο τω̅

ιματιων

31και ελεγον αυτω

οι μαθηται αυτου

βλεπεισ τον οχλο̅

συνθλιβοντα σε

και λεγισ τισ μου

ηψατο 32και περιεβλε

πετο ιδειν την του

το ποιησασαν 33η

δε γυνη φοβηθισα

και τρεμουσα {και}

ιδυια ο γεγονεν

αυτη ηλθεν και

προσεπεσεν αυ

τω και ειπεν αυτω

πασαν την αληθι

αν

34ο δε ειπεν αυτη θυ

γατερ η πιστισ σου

σεσωκεν σε υπα

γε εισ ιρηνην και

ισθι υγιησ απο τησ

μαστιγοσ σου

35ετι αυτου λαλουν

τοσ ερχονται απο

του αρχισυναγωγου

λεγοντεσ οτι η θυ

γατηρ σου απεθανε̅

τι ετι σκυλλεισ τον

διδασκαλον

36ο δε ισ {παρακαουσασ}

τον λογον λαλου

μενον λεγει τω

αρχισυναγωγω

μη φοβου μονον

πιστευε

37και ουκ αφηκεν ου

δενα μετ αυτου

συνακολουθησαι

ει μη τον πετρον

και ιακωβον

και ιωαννην

τον αδελφον ια

κωβου

38και ερχονται εισ το̅

οικον του αρχισυ

ναγωγου και θε

ωρει θορυβον και

κλαιοντασ και αλα

λαζοντασ πολλα

39και εισελθων λεγει

αυτοισ τι θορυβεισθε

και κλαιετε το παι

διον ουκ απεθα

νεν αλλα καθευδι

40και κατεγελων αυ

του

αυτοσ δε εκβαλω̅

παντασ παραλαμ

βανει τον πρα του

παιδιου και την

μρα και τουσ μετ αυ

του και εισπορευ

εται οπου ην το παι

διον 41και κρατησασ

τησ χιροσ του πε

διου λεγει αυτη τα

λιθα κουμ ο εστι̅

μεθερμηνευομε

νον το κορασιον

σοι λεγω εγειρε

42και ευθυσ ανεστη

______

11^{ορι} 15^{ερχονται} 27^{οπισθεν} 33^{} 36^{παρακουσασ}

Leaf 282v - Mark 5:42+ (image )

το κορασιον και πε

ριεπατι ην γαρ ω

σει ετων ιβ και εξε

στησαν ευθυσ εκ

στασι μεγαλη 43και

διεστιλατο αυτοισ

πολλα ινα μηδισ

γνω τουτο και ειπε̅

δοθηναι αυτη φα

γιν

1και εξηλθεν εκιθε̅

και ερχεται εισ τη̅

πατριδα αυτου ϗ

ακολουθουσιν αυ

τω οι μαθηται αυ

του

2και γενομενου

σαββατου ηρξατο

διδασκειν εν τη

συναγωγη και πολ

λοι ακουοντεσ εξε

πλησσοντο λεγον

τεσ ποθεν τουτω

ταυτα παντα και τισ

η σοφια η δοθισα

τουτω και αι δυνα

μισ τοιαυται δια τω̅

χειρων αυτου γι

νομεναι

3ουχ ουτοσ εστιν ο

τεκτων ο υσ τησ

μαριασ και ο αδελ

φοσ ιακωβου και

ιωσηφ και ιουδα

και σιμωνοσ και

ουκ εισιν αι αδελ

φαι αυτου ωδε

προσ ημασ και ε

σκανδαλιζοντο

εν αυτω

4και ελεγεν αυτοισ

ο ισ οτι ουκ εστιν

προφητησ ατιμοσ

ει μη εν τη πατρι

δι εαυτου και εν {}

τη οικια αυτου

5και ουκ ηδυνατο

εκει ποιησαι ου

δεμιαν δυναμι̅

ει μη ολιγοισ αρ

ρωστοισ επιθεισ

τασ χιρασ εθεραπευ

σεν 6και εθαυμασε̅

δια την απιστια̅

αυτων και περι

ηγεν ο ισ τασ κω

μασ κυκλω διδα

σκων

7και προσκαλειται

τουσ ιβ και ηρξα

το αυτουσ αποστελ

λιν δυο δυο και ε

διδου αυτοισ {} 8{} ινα

μηδεν αρωσιν

εισ οδον ει μη

ραβδον μονον

μη αρτον

μη πηραν μη εισ

την ζωνην χαλκο̅

9αλλα υποδεδεμε

νουσ σανδαλια

και μη ενδυσησ

θε δυο χιτωνασ

10και ελεγεν αυτοισ

οπου εαν εισελ

θητε εισ οικιαν

εκει μινατε εωσ

αν εξελθητε εκι

θεν

11και οσ αν τοποσ

μη δεξηται υμασ

μηδε ακουσωσιν

υμων εκπορευο

μενοι εκειθεν

εκτιναξατε τον

χουν τον υποκα

τω των ποδων

υμων εισ μαρτυ

ριον αυτοισ

12και εξελθοντεσ

εκηρυξαν {αυτοισ}

ινα μετανοησωσι̅

13και δαιμονια πολ

λα εξεβαλλον ϗ

ηλειφον ελαιω

πολλουσ αρρωστουσ

και εθεραπευον

14και ηκουσεν ο

βασιλευσ ηρωδησ

φανερον γαρ εγενε

το το ονομα αυτου

και ελεγεν οτι ιω

αννησ ο βαπτιζω̅

εγηγερται εκ νεκρω̅

και δια τουτο ενερ

γουσιν αι δυναμισ

εν αυτω 15αλλοι δε

ελεγον οτι ηλιασ

εστιν

αλλοι δε οτι προ

φητησ ωσ εισ τω̅

προφητων

16ακουσασ δε ο ηρω

δησ ελεγεν ον ε

γω απεκεφαλισα

{ουτοσ ιωαννησ}

ηγερθη 17αυτοσ γαρ

ο ηρωδησ αποστι

λασ εκρατησε τον

ιωαννην και εδη

σεν αυτον εν φυ

λακη δια ηρωδι

αδα την γυναικα

φιλιππου του αδελ

φου αυτου οτι αυτη̅

εγαμησεν

18ελεγεν γαρ ο ιωα̅

νησ τω ηρωδη ο

τι ουκ εξεστιν σοι εχι̅

την γυναικα του

αδελφου σου

19η δε ηρωδιασ ενει

χεν αυτω και ηθε

λεν αυτον αποκτι

ναι και ουκ ηδυνα

το 20ο γαρ ηρωδησ ε

φοβειτο τον ιω

αννην ειδωσ αυ

τον ανδρα δικαιο̅

και αγιον και συνε

τηρει αυτον και α

κουσασ αυτου πολ

λα ηπορει και η

δεωσ αυτου ηκουε̅

21και γενομενησ η

μερασ ευκαιρου

οτε ηρωδησ τοισ

γενεσιοισ αυτου

διπνον εποιησε̅

τοισ μεγιστασιν

αυτου και τοισ χι

λιαρχοισ και τοισ

πρωτοισ τησ γαλι

λαιασ

22και ελθουσησ τησ

θυγατροσ αυτου η

ρωδιαδοσ και ορ

χησαμενησ ηρε

σεν τω ηρωδη ϗ

τοισ συνανακειμε

νοισ

ο δε βασιλευσ ειπε̅

τω κορασιω αιτη

σαι με ο εαν θελησ

και δωσω σοι 23και

ωμοσεν αυτη ο

τι ο εαν αιτησησ

δωσω σοι εωσ η

μισουσ τησ βασι

λειασ μου

24και εξελθουσα ειπε̅

τη μητρι αυτησ τι

αιτησωμαι η δε ει

πεν την κεφαλη̅

ιωαννου του βα

πτιζοντοσ

25και ελθουσα ευθυσ

μετα σπουδησ προσ

τον βασιλεα ητη

σατο λεγουσα θελω

ινα εξαυτησ δωσ

μοι επι πινακι τη̅

κεφαλην ιωαννου

του βαπτιστου

26και περιλυποσ γενο

μενοσ ο βασιλευσ

δια τουσ ορκουσ ϗ

τουσ συνανακειμε

νουσ ουκ ηθελη

σεν αθετησαι αυ

την

27και ευθυσ αποστι

______

4^{τοισ συνγενεσιν ϗ ε̅} 7^{εξουσιαν των πνευματων των ακαθαρτων} 8^{ϗ παρηγγειλεν αυτοισ} 12^{} 16^{ουτοσ ιωαννησ αυτοσ}

Leaf 283r - Mark 6:27+ (image )

λασ ο βασιλευσ σπε

κουλατορα επετα

ξεν ενεγκε την

κεφαλην αυτου

28επι πινακι και ε

δωκεν αυτην τω

κορασιω και το

κορασιον εδω

κεν αυτην τη μη

τρι αυτησ

29και σκουσαντεσ

οι μαθηται αυτου

ηλθον και ηραν

το πτωμα αυτου

και εθηκαν αυτο̅

εν μνημιω 30και

συναγονται οι α

ποστολοι προσ

τον ιν και απηγ

γιλαν αυτω παν

τα οσα εποιησαν

και εδιδαξαν

31και λεγει αυτοισ δευ

τε υμισ αυτοι κα

τ ιδιαν εισ ερημο̅

τοπον και αναπαυ

εσθαι ολιγον

ησαν γαρ οι ερχο

μενοι και οι υπα

γοντεσ πολλοι

και ουδε φαγειν

ευκαιρουν

32και απηλθον εν

πλοιω εισ ερημο̅

τοπον κατ ιδιαν

33και ιδον αυτουσ

υπαγοντασ και ε

πεγνωσαν αυτουσ

πολλοι

και πεζη απο πα

σων των πολε

ων συνεδραμο̅

εκει και προηλθο̅

αυτουσ

34και εξελθων ειδε̅

οχλον πολυν ϗ

εσπλαγχνισθη

επ αυτουσ οτι ησα̅

μη εχοντα ποι

μενα και ηρξατο

διδασκιν αυτουσ

πολλα

35και ηδη ωρασ πολ

λησ γινομενησ

προσελθοντεσ οι

μαθηται αυτου ελε

γον οτι ερημοσ ε

στιν ο τοποσ και

ηδη ωρα πολλη

36απολυσον αυτουσ

ινα απελθοντεσ

εισ τουσ κυκλω α

γρουσ και κωμασ

αγορασωσιν εαυ

τοισ βρωματα τι

φαγωσιν

37ο δε αποκριθεισ ει

πεν αυτοισ δοτε αυ

τοισ υμεισ φαγιν

και λεγουσιν αυτω

απελθοντεσ αγο

ρασωμεν δηνα

ριων διακοσιων

αρτουσ και δωσω

μεν αυτοισ φαγει̅

38ο δε λεγει αυτοισ

ποσουσ αρτουσ ε

χετε υπαγετε ιδετε

και ελθοντεσ λεγου

σιν πεντε και δυο

ιχθυασ

39και επεταξεν αυ

τοισ ανακλιθη

ναι παντασ συμ

ποσια συμποσια

επι τω χλωρω χορ

τω 40και ανεπεσα̅

πρασιαι κατα εκατο̅

και κατα ν

41και λαβων τουσ πε̅

τε αρτουσ και τουσ

δυο ιχθυασ ανα

βλεψασ εισ τον ου

ρανον ευλογησε̅

και κλασασ τουσ

αρτουσ εδιδου τοισ

μαθηταισ ινα πα

ρατιθωσιν αυτοισ

και τουσ β ιχθυασ ε

μερισεν πασιν 42ϗ

εφαγον παντεσ

και εχορτασθησα̅

43και ηραν κλασμα

των ιβ κοφινων

πληρωματα και

απο των δυο ιχθυ

ων 44και ησαν οι

φαγοντεσ ωσ πεν

τακισχιλιοι ανδρεσ

45και ευθυσ ηναγκα

σε τουσ μαθητασ

αυτου εμβηναι εισ

πλοιον και προα

γειν εισ το περα̅

προσ βηθσαιδαν

εωσ αυτοσ απολυ

ει τον οχλον 46και

αποταξαμενοσ

αυτοισ απηλθεν

εισ το οροσ προσευ

ξασθαι

47και οψιασ γενομε

νησ ην το πλοιον

εν μεσω τησ θα

λασσησ και αυτοσ

μονοσ επι τησ γησ

48και ιδων αυτουσ

βασανιζομενουσ

εν τω ελαυνιν η̅

γαρ εναντιοσ ο α

νεμοσ αυτοισ

περι τεταρτην φυ

λακην τησ νυκτοσ

ερχεται προσ αυτουσ

περιπατων επι

τησ θαλασσησ και

ηθελεν παρελθει̅

αυτουσ

49οι δε ιδοντεσ αυ

τον επι τησ θαλασ

σησ περιπατουν

τα εδοξαν οτι φα̅

τασμα εστιν και

ανεκραξαν 50παν

τεσ γαρ αυτον ειδαν

και εταραχθησαν

ο δε ευθυσ ελαλησε̅

μετ αυτων και λεγει

αυτοισ θαρσειτε ε

γω ειμι μη φοβει

σθε

51και ανεβη προσ αυ

τουσ εισ το πλοιον

και εκοπασεν ο

ανεμοσ και λιαν

εν εαυτοισ εξιστα̅

το 52ου γαρ συνηκαν

επι τοισ αρτοισ αλ

λ ην αυτων η καρ

δια πεπωρωμενη

53και διαπερασαν

τεσ επι την γην ηλ

θον εισ γεννησα

ρετ και προσωρμη

θησαν 54και εξελθο̅

των αυτων εκ του

πλοιου ευθυσ επι

γνοντεσ αυτον

55περιεδραμον ολη̅

την χωραν εκεινη̅

και ηρξαντο εν τοισ

τοισ κραβακτοισ

τουσ κακωσ εχον

τασ περιφερειν ο

που ηκουσθη οτι

εστιν

56και οπου εαν εισε

πορευετο εισ κω

μασ η εισ πολισ η

εισ αγρουσ η εν ταισ

αγοραισ ετιθεσαν

τουσ ασθενουντασ

και παρεκαλουν

αυτον ινα καν του

κρασπεδου του ι

ματιου αυτου αψω̅

ται και οσοι ηψαν

το αυτου εσωζον

το

1και συναγονται προσ

αυτον οι φαρισαιοι

και τινεσ των γραμ

Leaf 283v - Mark 7:1+ (image )

ματαιων ελθον

τεσ απο ιεροσολυ

μων 2και ιδοντεσ

τινεσ των μαθη

των αυτου οτι κοι

ναισ χερσιν τουτ ε

στιν ανιπτοισ εσ

θιουσιν αρτον

3οι γαρ φαρισαιοι ϗ

παντεσ οι ιουδαι

οι εαν μη πυκνα

νιψωνται τασ χει

ρασ ουκ εσθιωσιν

κρατουντεσ την πα

ραδοσιν των πρε

σβυτερων 4και απο

αγορασ εαν μη ραν

τισωντε ουκ εσθι

ουσιν

και αλλα πολλα εστι̅

α παρελαβον κρατι̅

βαπτισμουσ πο

τηριων και ξεστω̅

και χαλκιων

5και επερωτωσιν

αυτον οι φαρισαι

οι και οι γραμματισ

δια τι ου περιπατου

σιν οι μαθηται σου

κατα την παραδοσι̅

των πρεσβυτερω̅

αλλα κοιναισ χερσι̅

εσθιουσιν τον αρτο̅

6ο δε ειπεν αυτοισ κα

λωσ επροφητευσε̅

ησαιασ περι υμω̅

των υποκριτων

ωσ γεγραπται οτι ου

τοσ ο λαοσ τοισ χιλε

σιν με τιμα η δε καρ

δια αυτων πορρω

απεχει απ εμου

7ματην δε σεβοντε

με διδασκοντεσ

διδασκαλιασ ενταλ

ματα ανων

8αφεντεσ την εντο

λην του θυ κρατει

τε την παραδοσι̅

των ανων

9και ελεγεν αυτοισ

καλωσ αθετιτε τη̅

εντολην του θυ ι

να την παραδοσι̅

υμων τηρησητε

10μωυσησ γαρ ειπε̅

τιμα τον πρα σου

και την μρα σου

και ο κακολογω̅

πρα η μρα θανατω

τελευτατω

11υμεισ δε λεγεται ε

αν ειπη ανοσ τω

πρι η τη μρι κορβα̅

ο εστιν δωρον ο

εαν εξ εμου ωφε

ληθησ 12ουκετι α

φιεται αυτον ουδε̅

ποιησε τω πρι η

τη μρι 13ακυρουντεσ

τον λογον του θυ

τη παραδοσι υμω̅

η παρεδωκατε

και παρομοια πολ

λα τοιαυτα ποιειτε

14και προσκαλεσα

μενοσ παλιν τον

οχλον ελεγεν αυ

τοισ ακουετε και

συνιετε 15ουδεν ε

στιν εξωθεν του

ανου εισπορευο

μενον επ αυτο̅

ο δυναται κοινω

σαι αυτον αλλα τα

εκ του ανου εκπο

ρευομενα εστιν

τα {κοιναυντα} το̅

ανον

17και οτε εισηλθον

εισ τον οικον απο

του οχλου επηρω

των αυτον οι μα

θηται αυτου την

παραβολην

18και λεγει αυτοισ ου

τω και υμισ ασυνε

τοι εστε ουπω νοει

τε οτι παν το εξω

θεν εισπορευομε

νον ου κοινοι το̅

ανον 19οτι ουκ εισ

πορευετε αυτου εισ

την καρδιαν αλλ εισ

την κοιλιαν και εισ

τον αφεδρωνα εκ

βαλλετε καθαρι

ζων παντα τα βρω

ματα

20ελεγεν δε οτι το

εκ του ανου εκπο

ρευομενον εκι

νο κοινοι τον ανο̅

21εσωθεν γαρ εκ τησ

καρδιασ των ανων

οι διαλογισμοι οι

κακοι εκπορευο̅

ται

πορνιαι

κλοπαι

φονοι

22μοιχιαι

πλεονεξιαι

πονηριαι

δολοσ

ασελγια

οφθαλμοσ πονηροσ

βλασφημια

υπερηφανια

αφροσυνη

23παντα ταυτα τα πο

νηρα εσωθεν εκ

πορευεται κακει

να κοινοι τον αν

θρωπον

24εκειθεν δε αναστασ

απηλθεν εισ τα ο

ρια τυρου και σιδω

νοσ και εισελθω̅

εισ οικιαν ουδε

να ηθελησεν γνω

ναι και ουκ ηδυνα

σθη λαλειν

25αλλα ευθυσ ακου

σασα γυνη περι αυ

του ησ ειχεν το θυ

γατριον πνα ακα

θαρτον εισελθου

σα προσεπεσεν

προσ τουσ ποδασ αυ

του

26η δε γυνη ην ελλη

νισ συροφοινικισ

σα τω γενι και η

ρωτα αυτον ινα

το δαιμονιον εκ

βαλη εκ τησ θυγα

τροσ αυτησ

27και ελεγεν αυτη α

φεσ πρωτον χορ

τασθηναι τα τεκνα

ου γαρ εστιν καλο̅

λαβειν τον αρτο̅

των τεκνων και

τοισ κυναριοισ βα

λειν

28η δε απεκριθη και

λεγει αυτω ναι κε

και τα κυναρια ε

σθιουσιν {αποτατω}

τησ τραπεζησ α

πο των ψιχιων

των παιδιων

29και ειπεν αυτη δι

α τουτον τον λογο̅

υπαγε εξεληλυθε̅

εκ τησ θυγατροσ

σου το δεμονιον

30και απελθουσα εισ

τον οικον εαυτησ

ευρεν το παιδιο̅

βεβλημενον επι

την κλινην και το

δαιμονιον εξελη

λυθοσ

31και παλιν εξελθω̅

εκ των οριων τυ

ρου ηλθεν δια σι

δωνοσ εισ την θα

λασσαν τησ γαλι

λαιασ ανα μεσον

των οριων δεκα

______

15^{κοινουντα} 28^{υποκατω}

Leaf 284r - Mark 7:31+ (image )

πολεωσ

32και φερουσιν αυ

τω κωφον και μο

γιλαλον και παρα

καλουσιν αυτον ι

να επιθη αυτω τασ

χιρασ

33και απολαβομενοσ

αυτον κατ ιδιαν α

πο του οχλου ελα

βεν τουσ δακτυλουσ

εισ τα ωτα αυτου

και πτυσασ ηψατο

τησ γλωσσησ αυτου

34και αναβλεψασ εισ

τον ουνον εστε

ναξεν και λεγει

αυτω εφφαθα ο

εστιν διανυχθη

τι

35και ηνυγησαν αυ

του αι ακοαι και ευ

θυσ ελυθη ο δεσμοσ

τησ γλωσσησ αυτου

και ελαλει ορθωσ

36και διεστιλατο αυ

τοισ ινα μηδενι λε

γωσιν

οσον δε αυτοισ δι

εστελλετο αυτοι

μαλλον περισσο

τερωσ εκηρυσσο̅

37και υπερπερισσωσ

εξεπλησσοντο

λεγοντεσ καλωσ

παντα πεποιηκε̅

και τουσ κωφουσ

ποιει ακουειν

και αλαλουσ λαλι̅

1εν εκειναισ ταισ η

μεραισ παλιν πολ

λου οχλου οντοσ

και μη εχοντω̅

τι φαγωσιν προσ

καλεσαμενοσ

τουσ μαθητασ λε

γει αυτοισ 2σπλαγ

χνιζομε επι τον

οχλον οτι ηδη η

μεραι τρισ προσμε

νουσι μοι και ουκ ε

χουσι τι φαγωσι̅

3και εαν απολυσω

αυτουσ νηστισ ει

σ οικον αυτων εκ

λυθησονται εν τη

οδω και τινεσ αυ

των απο μακροθε̅

ηκασιν

4και απεκριθησαν

οι μαθηται αυτου

και ειπαν ποθε̅

τουτουσ δυνησετε

τισ ωδε χορτασαι

αρτων επ ερημιασ

5και ηρωτα αυτουσ

ποσουσ {�τουσ} ε

χετε οι δε ειπαν ζ

6και παραγγελλι τω

οχλω αναπεσειν

επι τησ γησ και λα

βων τουσ {ε} αρτουσ

ευχαριστησασ εκλα

σεν και εδιδου τοισ

μαθηταισ αυτου ι

να παρατιθωσιν

και παρεθηκαν

τω οχλω 7και ειχα̅

ιχθυδια ολιγα και

ευλογησασ αυτα {πα

ρεθηκεν} 8και εφα

γον παντεσ και ε

χορτασθησαν και

ηραν τα περισσευ

ματα κλασματων

επτα σφυριδασ 9ησα̅

δε τετρακισχιλιοι

και απελυσεν αυτουσ

10και ευθυσ εμβασ εισ

το πλοιον μετα τω̅

μαθητων αυτου

ηλθεν ο ισ εισ τα

μερη δαλμανουθα

11και εξηλθον οι φα

ρισαιοι και ηρξαν

το συνζητειν αυτω

ζητουντεσ παρ αυ

του σημιον ιδιν απο

του ουρανου πιραζο̅

τεσ αυτον

12και αναστεναξασ τω

πνι αυτου λεγει τι η

γενεα αυτη ζητι ση

μιον αμην λεγω υ

μιν ει δοθησεται τη

γενεα ταυτη σημιο̅

13και αφισ αυτουσ πα

λιν εμβασ απηλθε̅

εισ το περαν

14και επελαθοντο λα

βειν αρτουσ και ει

μη ενα αρτον ου

κ ειχον μεθ εαυτω̅

εν τω πλοιω

15και διετελλετο αυ

τοισ λεγων ορατε

βλεπετε απο τησ

ζυμησ των φαρι

σαιων και τησ ζυ

μησ ηρωδου

16και διελογιζοντο

προσ αλληλουσ ο

τι αρτουσ ουκ εχο

μεν

17και γνουσ ο ισ λεγει

αυτοισ τι διαλογι

ζεσθε οτι αρτουσ ου

κ εχετε ουπω νο

ειτε ουδε συνιετε

πεπωρωμενην

εχετε την καρδια̅

υμων

18οφθαλμουσ εχον

τεσ ου βλεπεται {}

ωτα εχοντεσ ου

κ ακουετε και ου

μνημονευετε 19ο

τε τουσ πεντε αρτουσ

εκλασα εισ τουσ πε̅

τακισχιλιουσ και

ποσουσ κοφινουσ

κλασματων πλη

ρισ ηρατε λεγουσιν

αυτω ιβ

20οτε και τουσ επτα αρ

τουσ εισ τουσ τετρακι

σχιλιουσ ποσων σπυ

ριδων πληρωματα

κλασματων ηρατε

και λεγουσιν επτα

21και ελεγεν αυτοισ ου

πω συνιετε 22και ερ

χεται εισ βηθσαιδα̅

και φερουσιν αυτω

τυφλον και παρα

καλουσιν αυτον ι

να αυτου αψηται

23και επιλαβομενοσ

τησ χειροσ του τυ

φλου εξηνεγκεν

αυτον εξω τησ κω

μησ και πτυσασ

εισ τα ομματα αυ

του επιθεισ τασ χι

ρασ αυτω επηρωτα

αυτον ει τι βλεπει

24και αναβλεψασ ειπε̅

βλεπω τουσ ανουσ

οτι ωσ δενδρα ορω

περιπατουντασ

25ειτα παλιν επεθη

κεν τασ χιρασ επι τουσ

οφθαλμουσ αυτου

και διεβλεψεν και

απεκατεστη και ε

βλεψεν δηλαυγωσ

απαντα

26και απεστιλεν εισ

οικον αυτον αυτου

λεγων μη εισ την

κωμην εισελθησ

27και εξηλθεν ο ισ

και οι μαθηται αυ

του εισ τασ κωμασ

καισαριασ τησ φι

λιππου και εν τη

οδω επηρωτα τουσ

μαθητασ αυτου λε

γων {αυτουσ} τινα

με λεγουσιν οι αν

θρωποι ειναι

28οι δε ειπαν αυτω λε

______

5^{αρτουσ} 6^{ζ} 7^{ειπεν ϗ ταυτα παρατιθεναι} 18^{ϗ} 27^{αυτοισ}

Leaf 284v - Mark 8:28+ (image )

γοντεσ οτι ιωαννη̅

τον βαπτιστην ϗ

αλλοι ηλειαν αλλοι

δε οτι εισ των προ

φητων

29και αυτοσ επηρωτα

αυτουσ υμεισ δε τι

να με λεγεται εινε

αποκριθεισ δε ο πε

τροσ λεγει αυτω συ

ει ο χσ ο υσ του θυ

30και επετιμησεν

αυτοισ ινα μηδε

νι λεγωσιν περι

αυτου

31και ηρξατο διδασκι̅

αυτουσ οτι δει τον

υν του ανου πολ

λα παθειν και απο

δοκιμασθηνε υπο

των πρεσβυτερω̅

και των αρχιερε

ων και των γραμ

ματεων και απο

κτανθηναι και με

τα τρεισ ημερασ α

ναστηναι 32και παρ

ρησια τον λογον ε

λαλει

και προσλαβομε

νοσ αυτον ο πετροσ

ηρξατο επιτιμαν

αυτω

33ο δε επιστραφισ και

ιδων τουσ μαθη

τασ αυτου επετιμη

σεν πετρω και λε

γει υπαγε οπισω

μου σατανα οτι ου

φρονισ τα του θυ αλ

λα τα των ανων

34και προσκαλεσα

μενοσ τον οχλο̅

συν τοισ μαθητεσ

αυτου ειπεν αυτοισ

ει τισ θελει οπισω

μου ελθειν απαρ

νησασθω εαυτο̅

και αρατω τον σταυ

ρον εαυτου και ακο

λουθιτω μοι

35οσ γαρ εαν θελη τη̅

ψυχην αυτου σω

σαι απολεσει αυτη̅

οσ δ αν απολεσει

την ψυχην αυτου

ενεκεν εμου και

του ευαγγελιου σω

σει αυτην

36τι γαρ ωφελι ανοσ

κερδησαι τον κο

σμον ολον και ζη

μιωθηναι την

ψυχην αυτου

37τι γαρ δοι ανοσ αν

ταλλαγμα τησ ψυ

χησ αυτου

38οσ γαρ εαν επαισ

χυνθη με και τουσ

εμουσ λογουσ εν

τη γενεα ταυτη τη

μοιχαλιδι και α

μαρτωλω και ο υσ

του ανου επαισχυ̅

θησετε αυτον ο

ταν ελθη εν τη δο

ξη του πρσ αυτου

μετα των αγγελω̅

των αγιων

1και ελεγεν αυτοισ

αμην λεγω υμι̅

οτι εισιν τινεσ

των ωδε εστωτω̅

οιτινεσ ου μη γευ

σωνται θανατου

εωσ αν ιδωσιν

την βασιλιαν του

θυ εληλυθυιαν ε̅

δυναμει

2και μετα ημερασ

εξ παραλαμβανι

ο ισ τον πετρον

και τον ιακωβο̅

και τον ιωαννη̅

και αναφερι αυτουσ

εισ οροσ υψηλον

λιαν κατ ιδιαν μο

νουσ και μετεμορ

φωθη εμπροσθε̅

αυτων 3και τα ιμα

τια αυτου εγενετο

στιλβοντα λευκα

λιαν οια γναφευσ

επι τησ γησ ου δυνα

ται ουτωσ λευκανε

4και ωφθη αυτοισ η

λιασ συν μωυση

και ησαν λαλου̅

τεσ τω ιυ

5και αποκριθεισ ο πε

τροσ λεγει τω ιυ ραβ

βει καλον εστιν

ημασ ωδε ειναι

και ποιησωμεν

γ σκηνασ σοι μια̅

και μωυσει μιαν

και ηλια μιαν 6ου

γαρ ηδι τι απεκρι

θη εκφοβοι γαρ ε

γενοντο

7και εγενετο νεφε

λη επεισκιαζου

σα αυτοισ και εγε

νετο εκ τησ νεφε

λησ φωνη ουτοσ

εστιν ο υσ μου ο

αγαπητοσ {} ακουε

τε αυτου

8και εξαπινα περι

βλεψαμενοι ου

κετι ουδενα ειδο̅

ει μη τον ιν μο

νον μεθ εαυτω̅

9και καταβαινοντω̅

αυτων απο του ο

ρουσ διεστιλατο

αυτοισ ινα μηδε

νι α ειδον διηγη

σωνται {} οταν ο υσ

του ανθρωπου εκ

νεκρων αναστη

10και τον λογον ε

κρατησαν προσ

εαυτουσ συνζη

τουντεσ τι εστιν

το εκ νεκρων ανα

στηναι

11και επηρωτων αυτο̅

λεγοντεσ οτι λεγου

σιν οι φαρισαιοι ϗ

οι γραμματισ οτι

ηλιαν διελθειν

πρωτον

12ο δε εφη αυτοισ η

λιασ μεν ελθων

πρωτον αποκα

ταστανι παντα ϗ

πωσ γεγραπται ε

πι τον υν του ανου

ινα πολλα παθη

και εξουθενωθη

13αλλα λεγω υμιν και

ηλιασ εληλυθεν

και εποιησαν αυ

τω οσα ηθελον

καθωσ γεγραπτε

επ αυτον

14και ελθοντεσ προσ

τουσ μαθητασ ει

δον οχλον πολυ̅

περι αυτουσ και

γραμματεισ συν

ζητουντασ προσ

εαυτουσ 15και ευθυσ

πασ ο οχλοσ ιδον

τεσ αυτον εξεθαμ

βηθησαν και προσ

τρεχοντεσ ησπα

ζοντο αυτον

16και επηρωτησεν

αυτουσ τι συνζη

τειτε προσ εαυτουσ

17και απεκριθη αυτω

εισ εκ του οχλου

διδασκαλε ηνεγ

κα τον υν μου

προσ σε εχοντα

πνα αλαλον 18και

οπου αυτον κατα

λαβη ρησσει και

αφριζει και τριζει

τουσ οδοντασ και

______

7^{εν ω ηυδοκησα} 9^{ει μη}

Leaf 285r - Mark 9:18+ (image )

ξηραινεται και ει

πα τοισ μαθηταισ

σου ινα αυτο εκ

βαλωσι και ουκ ι

σχυσαν

19ο δε αποκριθεισ αυ

τοισ λεγει ω γενε

α απιστοσ εωσ πο

τε προσ υμασ εσο

μαι εωσ ποτε α

νεξομαι υμων

φερετε αυτον προ

σ εμε 20και ηνεγκα̅

αυτον προσ αυτον

και ιδων αυτον το

πνα ευθυσ συνε

σπαραξεν αυτον

και πεσων επι

τησ γησ εκυλιετο

αφριζων

21και επηρωτησεν

τον πρα αυτου πο

σοσ χρονοσ εστι̅

ωσ τουτο γεγονε̅

αυτω

ο δε ειπεν εκ παι

διοθεν 22και πολ

λακισ και εισ πυρ

αυτον εβαλεν

και εισ υδατα ινα

απολεση αυτον

αλλα ει τι δυνη βο

ηθησον ημιν

σπλαγχνισθεισ

εφ ημασ

23ο δε ισ ειπεν αυτω

το ει δυνη παν

τα δυνατα τω πι

στευοντι

24και κραξασ ο πηρ

του παιδιου ελε

γεν πιστευω βο

ηθει μου τη απι

στια

25ιδων δε ο ισ οτι ε

πισυντρεχει ο

οχλοσ επετιμη

σεν τω πνι τω α

καθαρτω λεγων

αυτω το αλαλον

και κωφον πνα

επιτασσω σοι ε

ξελθε εξ αυτου

και μηκετι εισελ

θησ εισ αυτον 26και

κραξασ και πολ

λα σπαραξασ αυτο̅

εξηλθεν

και εγενετο ωσει

νεκροσ ωστε τουσ

πολλουσ λεγειν

οτι απεθανεν

27ο δε ισ κρατησασ τησ

χιροσ αυτου ηγει

ρεν αυτον και α

νεστη

28και εισελθοντοσ

αυτου εισ οικον

οι μαθηται αυτου

κατ ιδιαν επηρω

των αυτον οτι η

μισ ουκ ηδυνηθη

μεν εκβαλειν αυ

το

29και ειπεν αυτοισ

τουτο το γενοσ ε

ν ουδενι δυνατε

εξελθειν ει μη ε̅

προσευχη

30κακειθεν εξελθον

τεσ παρεπορευον

το δια τησ γαλιλαι

ασ και ουκ ηθελε̅

ινα τισ γνοι 31εδιδα

σκεν γαρ τουσ μα

θητασ αυτου και

ελεγεν αυτοισ ο

τι ο υσ του ανου πα

ραδιδοται εισ χι

ρασ ανθρωπων

και αποκτενου

σιν αυτον και α

ποκτανθισ μετα

τρισ ημερασ ανα

στησεται

32οι δε ηγνοουν το

ρημα και εφοβου̅

το αυτον επερω

τησαι

33και ηλθον εισ κα

φαρναουμ και ε̅

τη οικια γενομε

νοσ επηρωτα αυ

τουσ τι εν τη οδω

διελογιζεσθε

34οι δε εσιωπων προσ

αλληλουσ γαρ διε

λεγχθησαν εν τη

οδω τισ μειζων

εστιν

35και καθισασ εφω

νησεν τουσ ιβ και

λεγει αυτοισ ει τισ

θελει πρωτοσ ει

ναι εστε παντω̅

εσχατοσ και παν

των διακονοσ

36και λαβων παιδιο̅

εστησεν αυτο ε̅

μεσω αυτων και

{ειπ} εναγκαλισα

μενοσ αυτο ειπε̅

αυτοισ 37οσ αν εν τω̅

παιδιων τουτω̅

δεξητε επι τω ο

νοματι μου εμε

δεχεται και οσ ε

με δεχετε ουκ ε

με δεχετε αλλα το̅

αποστιλαντα με

38εφη αυτω ο ιωαν

νησ διδασκαλε

ειδομεν τινα ε̅

τω ονοματι σου

εκβαλλοντα δαι

μονια και εκω

λυομεν αυτον

οτι ουκ ηκολου

θι ημιν

39ο δε ισ ειπεν μη

κωλυετε αυτον

ουδισ γαρ εστιν

οσ ποιησει δυνα

μιν επι τω ονο

ματι μου και δυνη

σετε ταχυ κακολο

γησαι με 40οσ γαρ ου

κ εστιν καθ ημω̅

υπερ ημων εστι̅

41οσ γαρ εαν ποτιση

υμασ ποτηριον

υδατοσ εν ονομα

τι μου οτι εμον

εσται αμην λεγω

υμιν οτι ου μη α

πολεση τον μισθο̅

αυτου

42και οσ αν σκανδα

λιση ενα των μι

κρων τουτων τω̅

πιστευοντων κα

λον εστιν αυτω

μαλλον ει περικι

ται μυλοσ ονικοσ

περι τον τραχηλον

αυτου και βεβλητε

εισ την θαλασσα̅

43και εαν σκανδαλι

ση σε η χειρ σου απο

κοψον αυτην καλο̅

εστιν σε κυλλον

εισελθειν εισ τη̅

ζωην η τασ δυο χει

ρασ εχοντα εισελ

θειν εισ την γεεν

ναν εισ το πυρ το

ασβεστον

45και εαν ο πουσ σου

σκανδαλιζει σε

αποκοψον αυτο̅

καλον εστιν σε εισ

την ζωην εισελ

θιν κυλλον η χω

λον η τουσ δυο πο

δασ εχοντα εισ τη̅

γεενναν βληθη

ναι 47και εαν ο ο

φθαλμοσ σου σκα̅

δαλιζη σε εκβαλε

αυτον καλον σε

εστιν μονοφθαλ

μον εισ την ζω

______

36^{}

Leaf 285v - Mark 9:47+ (image )

σιλιαν του θυ η δυ

ο οφθαλμουσ ε

χοντα βληθηναι

εισ την γεενναν

48οπου ο σκωληξ

αυτων ου τελευ

τα και το πυρ ου

σβεννυται 49πασ γαρ

εν πυρι αλισθησε

ται

50καλον το αλασ εαν

δε το αλα αναλον

γενηται εν τινι

αυτο αρτυσετε

εχετε εν εαυτοισ

αλα και {ιρηνευε

τε} εν αλληλοισ

1και εκειθεν αναστασ

ερχεται εισ τα ορι

α τησ ιουδαιασ και

περαν του ιορδα

νου και συνπορευ

ονται παλιν οχλοι

προσ αυτον και ω

σ ειωθει παλιν ε

διδασκεν αυτουσ

2και προσελθοντεσ

οι φαρισαιοι επη

ρωτων αυτον ει

εξεστιν ανδρι γυ

ναικα απολυσαι

πιραζοντεσ αυτο̅

3ο δε αποκριθεισ

ειπεν αυτοισ τι υ

μιν ενετειλατο

μωυσησ

4οι δε ειπαν επε

τρεψεν μωυσησ

βιβλιον αποστα

σιου γραψαι και απο

λυσαι

5ο δε ισ ειπεν αυτοισ

προσ την σκληρο

καρδιαν υμων ε

γραψεν υμιν την

εντολην ταυτη̅

6απο δε αρχησ κτισε

ωσ αρσεν και θηλυ

εποιησεν αυτουσ

7ενεκεν τουτου

καταλιψι ανθρωπω̅

τον πρα αυτου και

την μρα αυτου 8και

εσονται οι δυο εισ

σαρκα μιαν ωστε

ουκετι εισιν δυο

αλλα σαρξ μια

9ο ουν ο θσ συνεζευ

ξεν ανθρωποσ

μη χωριζετω

10και εισ την οικιαν

παλιν οι μαθηται

περι τουτων επη

ρωτων {αυτοισ}

11και λεγει αυτοισ ο

σ αν απολυση τη̅

γυναικα αυτου ϗ

γαμηση αλλην μοι

χατε επ αυτην

12και εαν αυτη απο

λυσασα τον ανδρα

αυτησ γαμηση αλ

λον μοιχαται

13και προσεφερον

αυτω παιδια ινα

αυτων αψηται

οι δε μαθηται επε

τιμησαν αυτοισ

14ιδων δε ο ισ ηγανα

κτησεν και ειπε̅

αυτοισ αφετε τα

παιδια ερχεσθε

προσ με και μη

κωλυετε αυτα τω̅

γαρ τοιουτων ε

στιν η βασιλια του

θυ 15αμην λεγω υ

μιν οσ αν μη δε

ξητε την βασιλια̅

του θυ ωσ πεδιο̅

ου μη εισελθη εισ

αυτην

16και εναγκαλισαμε

νοσ αυτα κατευλο

γει τιθεισ τασ χιρασ

επ αυτα 17και εκπο

ρευομενου αυτου

εισ οδον προσδρα

μων εισ και γονυ

πετησασ αυτον ε

πηρωτα αυτον δι

δασκαλε αγαθε τι

ποιησω ινα ζωη̅

αιωνιον κληρονο

μησω

18ο δε ισ ειπεν αυτω

τι με λεγεισ αγαθο̅

ουδεισ αγαθοσ ει

μη εισ ο θσ

19τασ εντολασ οιδασ

μη φονευσησ {}

μη κλεψησ

μη ψευδομαρτυρησησ

μη αποστερησησ

τιμα τον πρα σου

και την μητερα σου

20ο δε εφη αυτω διδα

σκαλε ταυτα παν

τα εφυλαξαμην

εκ νεοτητοσ μου

21ο δε ισ εμβλεψασ αυ

τω ηγαπησεν αυ

τον και ειπεν αυ

τω ετι εν σε υστερι

υπαγε οσα εχεισ

πωλησον και δοσ

τοισ πτωχοισ και

εξεισ θησαυρον

εν ουρανω και

δευρο ακολουθι

μοι

22ο δε στυγνασασ επι

τω λογω απηλθε̅

λυπουμενοσ η̅

γαρ εχων κτημα

τα πολλα 23και περι

βλεψαμενοσ ο ισ

ελεγεν τοισ μαθη

ταισ αυτου πωσ δυ

σκολωσ οι τα χρη

ματα εχοντεσ εισ

την βασιλιαν του

θυ εισελευσοντε

24οι δε μαθηται εθαμ

βουντο επι τοισ λο

γοισ αυτου

ο δε ισ παλιν αποκρι

θεισ λεγει αυτοισ

τεκνα πωσ δυσκο

λον εστιν εισ τη̅

βασιλειαν του θυ

εισελθειν 25ευκο

πωτερον εστιν

καμηλον δια τρη

ματοσ ραφιδοσ ει

σελθειν η πλουσι

ον εισ την βασιλι

αν του θυ εισελθιν

26οι δε περισσωσ εξε

πλησσοντο λεγον

τεσ προσ αυτον ϗ

τισ δυναται σωθη

ναι 27εμβλεψασ αυ

τοισ ο ισ ειπεν πα

ρα ανθρωποισ α

δυνατον αλλ ου

παρα θω παντα γαρ

δυνατα παρα τω θω

28ηρξατο λεγιν ο πε

τροσ αυτω ιδου η

μισ αφηκαμεν

παντα και ηκολου

θησαμεν σοι τι α

ρα εσται ημιν

29εφη αυτω ο ισ αμη̅

λεγω υμιν ουδισ

εστιν οσ αφηκεν

οικιαν η αδελφουσ

η αδελφασ

η πατερα

η μητερα

η τεκνα

η αγρουσ

ενεκεν του ευαγ

γελιου 30εαν μη α

πολαβη εκατον

ταπλασιονα νυν

εν τω καιρω τουτω {}

και εν τω αιωνι τω

ερχομενω ζωη̅

αιωνιον

31πολλοι δε εσονται

______

50^{ειρηνευετε} 10^{αυτον} 19^{μη μοιχευσησ} 30^{οικιασ ϗ αδελφουσ ϗ αδελφασ ϗ μητερα ϗ τεκνα}

Leaf 286r - Mark 10:31+ (image )

πρωτοι εσχατοι ϗ

εσχατοι πρωτοι

32ησαν δε εν τη οδω

αναβαινοντεσ ει

σ ιεροσολυμα και

ην προαγων αυτουσ

ο ισ και εθαμβουν

το οι δε ακολουθου̅

τεσ εφοβουντο

και παραλαβων πα

λιν τουσ ιβ ηρξατο

αυτοισ λεγιν τα

μελλοντα αυτω συμ

βαινιν 33οτι ιδου α

ναβενομεν ισ ιε

ροσολυμα και ο υσ

του ανου παραδο

θησεται τοισ αρχι

ερευσι και κατακρι

νουσιν αυτον θα

νατω και παραδω

σουσιν αυτον τοισ

εθνεσιν 34και εμ

πεξουσιν αυτω ϗ

εμπτυουσιν αυτω

και μαστιγωσου

σιν αυτον και απο

κτενουσιν και με

τα τρισ ημερασ α

ναστησεται

35και παραπορευο̅

ται αυτω ιακωβοσ

και ιωαννησ οι

υιοι ζεβεδαιου λεγο̅

τεσ αυτω διδασκα

λε θελομεν 37ινα εισ

σου εκ δεξιων ϗ

εισ σου εξ ευωνυ

μων καθισωμε̅

εν τη δοξη σου

38ο δε ισ ειπεν αυτοισ

ουκ οιδαται τι αι

τισθε δυνασθαι

πιειν το ποτηριο̅

ο εγω πινω η το βα

πτισμα ο εγω βα

πτιζομε βαπτι

σθηναι 39οι δε ειπα̅

αυτω δυναμεθα

ο δε ισ ειπεν αυτοισ

το ποτηριον ο ε

γω πινω πιεσθε

και το βαπτισμα

ο εγω βαπτιζομε

βαπτισθησεσθε

40το δε καθισαι εκ

δεξιων μου η ε

ξ ευωνυμων ου

κ εστιν εμον δου

ναι αλλ οισ ητοι

μασται υπο του πα

τροσ μου 41και ακουσα̅

τεσ οι δεκα ηρξαν

το αγανακτειν ϗ

περι ιακωβου και

ιωαννου

42και προσκαλεσαμε

νοσ αυτουσ ισ λεγει

αυτοισ οιδατε οτι

οι δοκουντεσ αρ

χειν των εθνω̅

κατακυριευουσιν

αυτων και οι βασι

λεισ κατεξουσιαζου

σιν αυτων 43ουχ ου

τωσ δε εστιν εν υμι̅

αλλ οσ αν θελη με

γασ γενεσθαι εν υ

μιν εστω υμων

διακονοσ 44και οσ

αν θελη εν υμιν

ειναι πρωτοσ εσ

ται παντων δου

λοσ

45και γαρ ο υσ του αν

θρωπου ουκ ηλθε̅

διακονηθηναι

αλλα διακονησαι

και δουναι την ψυ

χην αυτου λυτρον

αντι πολλων 46και

ερχονται εισ ιερι

χω

και εκπορευομε

νου αυτου απο ιε

ρειχω και των

μαθητων αυτου

και οχλου ικανου

ο υιοσ τιμαιου βαρ

τιμαιοσ τυφλοσ

και προσαιτησ ε

καθητο παρα τη̅

οδον 47και ακουσασ

οτι ισ ο ναζωραιοσ

εστιν ηρξατο κρα

ζειν και λεγειν υε

δαδ ιυ ελεησον

με 48και επετιμω̅

αυτω πολλοι ινα

σιωπηση ο δε πολ

λω μαλλον εκρα

ζεν υιε δαδ ελεη

σον με 49και στασ

ο ισ ειπεν φωνη

σατε αυτον και

φωνουσι τον τυ

φλον λεγοντεσ

αυτω θαρσει εγει

ρε φωνει σε

50ο δε αποβαλων το

ιματιον αυτου α

ναπηδησασ ηλ

θεν προσ τον ιν

51και αποκριθεισ αυ

τω ο ισ ειπεν τι σοι

θελεισ ποιησω

ο δε τυφλοσ ειπε̅

αυτω ραββουνι ι

να αναβλεψω

52ο δε ισ ειπεν αυτω

υπαγε η πιστισ σου

σεσωκεν σε και

ευθυσ ανεβλεψε̅

και ηκολουθει

αυτω εν τη οδω

1και οτε εγγιζουσι̅

εισ ιεροσολυμα

εισ βηθφαγη και

εισ βηθανιαν προσ

το οροσ των ελεω̅

αποστελλει δυο

των μαθητων

αυτου 2και λεγι αυ

τοισ υπαγετε εισ

την κωμην και

ευθυσ εισπορευ

ομενοι εισ αυτη̅

ευρησετε πωλο̅

δεδεμενον εφ ο̅

ουδισ ανθρωπω̅

ουπω {εκαθισ��}

λυσατε αυτον και

φερετε

3και εαν τισ υμιν ει

πη τι ποιειτε του

το ειπατε οτι ο κσ

αυτου χριαν εχει

και ευθυσ αυτον

αποστελλει παλι̅

ωδε

4και απηλθον και ευ

ρον τον πωλον

δεδεμενον προσ

την θυραν εξω ε

πι του αμφοδου

και λυουσιν αυτο̅

5και τινεσ των ε

κει εστηκοτων

ελεγον αυτοισ τι

ποιειτε λυοντεσ

τον πωλον 6οι δε

ειπον αυτοισ καθωσ

ειπεν ο ισ και αφη

καν αυτουσ 7και

αγουσιν τον πω

λον προσ τον ιν

και επιβαλλουσιν

αυτων τα ιματια

αυτω και εκαθισα̅

επ αυτον 8και πολ

λοι τα ιματια αυτω̅

εστρωσαν εισ την

οδον αλλοι δε στι

βαδασ κοψαντεσ

εκ των αγρων

9και οι προαγοντεσ

και οι ακολουθου̅

τεσ εκραζον ωσαν

να ευλογημενοσ

ο ερχομενοσ εν ο

νοματι κυ 10ευλογη

μενη η ερχομενη

______

2^{εκαθισεν}

Leaf 286v - Mark 11:10+ (image )

βασιλεια του πατροσ

ημων δαδ ωσα̅

να εν τοισ υψιστοισ

11και εισηλθεν ισ ιε

ροσολυμα εισ το ι

ερον και περιβλε

ψαμενοσ παντα

οψε ηδη ουσησ τησ

ωρασ εξηλθεν εισ

βηθανιαν μετα

των ιβ 12και τη ε

παυριον εξελθο̅

των αυτων απο

βηθανιασ {} 13και ι

δων συκην μια̅

απο μακροθεν

εχουσαν φυλλα

ηλθεν ει αρα τι ευ

ρησι εν αυτη και

ελθων επ αυτη̅

ουδεν ευρεν ει μη

φυλλα ο γαρ καιροσ

ουκ ην συκων

14και αποκριθεισ ει

πεν αυτη μηκε

τι εισ τον αιωνα

εκ σου μηδισ καρ

πον φαγοι

και ηκουον οι μα

θηται αυτου 15και

ερχονται ισ ιερο

σολυμα και εισελ

θων εισ το ιερον

ηρξατο εκβαλλει̅

τουσ πωλουντασ

και τουσ αγοραζο̅

τασ εν τω ιερω ϗ

τασ τραπεζασ τω̅

κολλυβιστων κα

τεστρεψεν και τασ

καθεδρασ των

πωλουντων τασ

περιστερασ 16και ου

κ ηφιεν ινα τισ δι

ενεγκη σκευοσ

δια του ιερου 17και

εδιδασκεν και ε

λεγεν αυτοισ ου γε

γραπται οτι ο οικοσ

μου οικοσ προσευ

χησ κληθησεται

πασιν τοισ εθνε

σιν υμεισ δε εποι

ησατε αυτον σπη

λαιον ληστων

18και ηκουσαν οι αρ

χιερισ και οι γραμ

ματισ και εζητου̅

πωσ αυτον απο

λεσωσιν εφοβου̅

το γαρ αυτον πασ

γαρ ο οχλοσ εξε

πλησσοντο επι

τη διδαχη αυτου

19και οταν οψε εγε

νετο εξεπορευ

ετο εξω τησ πο

λεωσ 20και παρε

πορευετο πρωι

και ιδον την συ

κην εξηραμμε

νην εκ ριζων

21και αναμνησθισ

ο πετροσ λεγει αυ

τω ραββει ειδε η

συκη ην κατη

ρασω εξηρανται

22και αποκριθεισ ο

ισ λεγει αυτοισ ει

εχετε πιστιν θυ

23αμην λεγω υμιν

οσ αν ειπη τω ο

ρι τουτω αρθητι

και βληθητι εισ

την θαλασσαν

και μη διακριθη

εν τη καρδια αυτου

αλλα πιστευη οτι

ο λαλει γινεται ε

στε αυτω

24δια τουτο λεγω υ

μιν παντα οσα

προσευχεσθε

και αιτισθε πιστευ

ετε οτι ελαβετε

και εστε υμιν

25και οταν στητε προ

σευχομενοι αφι

εται ει τι εχεται

κατα τινοσ ινα ϗ

ο πατηρ υμων ο

εν τοισ ουρανοισ

αφη υμιν τα πα

ραπτωματα υμω̅

27και ερχονται παλι̅

ισ ιεροσολυμα ϗ

εν τω ιερω περι

πατουντοσ αυτου

ερχονται προσ αυ

τον οι αρχιερεισ

και οι γραμματισ

και οι πρεσβυτεροι

28και ελεγον αυτω

εν ποια εξουσια

ταυτα ποιεισ η τισ

σοι εδωκεν την

εξουσιαν ταυτην

ινα ταυτα ποιησ

29ο δε ισ ειπεν αυτοισ

επερωτησω υ

μασ καγω ενα λο

γον και αποκρι

θητε μοι και ερω

υμιν εν ποια ε

ξουσια ταυτα ποιω

30το βαπτισμα το ι

ωαννου ποθεν

ην εξ ουρανου η

εξ ανθρωπων α

ποκριθητε μοι 31ϗ

προσελογιζοντο

προσ εαυτουσ λεγο̅

τεσ εαν ειπωμε̅

εξ ουρανου ερει δι

α τι ουν ουκ επι

στευσατε αυτω

32αλλα ειπωμεν ε

ξ ανων εφοβου̅

το τον οχλον πα̅

τεσ γαρ ειχον τον

ιωαννην οτι προ

φητησ ην 33και απο

κριθεντεσ τω ιυ

λεγουσιν ουκ οιδα

μεν και ο ισ λεγι

αυτοισ ουδε εγω

λεγω υμιν εν ποι

α εξουσια ταυτα ποι

ω

1και ηρξατο αυτοισ ε̅

παραβολαισ λαλι̅

αμπελωνα ανθρω

ποσ εφυτευσεν ϗ

περιεθηκεν φρα

γμον και ωρυξεν

υποληνιον και

ωκοδομησεν πυρ

γον και εξεδετο αυ

τον γεωργοισ και

απεδημησεν 2ϗ

απεστιλεν προσ

τουσ γεωργουσ τω

καιρω δουλον ινα

παρα των γεωργω̅

λαβοι απο των καρ

πων του αμπελω

νοσ 3και λαβοντεσ

αυτον εδειραν και

απεστιλαν καινο̅

4και παλιν απεστι

λεν προσ αυτουσ αλ

λον κακεινον ε

κεφαλιωσαν και

ητιμασαν 5και αλ

λον απεστιλεν κα

κεινον απεκτινα̅

και πολλουσ {ολλουσ}

ουσ μεν δεροντεσ

ουσ δε αποκτεννο̅

τεσ 6ετι ενα ειχεν

υν αγαπητον απε

στιλεν αυτον εσχα

τον προσ αυτουσ λε

γων οτι εντραπη

σονται τον υν μου

7εκινοι δε οι γεωρ

γοι προσ εαυτουσ ει

παν οτι ουτοσ εστι̅

ο κληρονομοσ δευ

τε αποκτινωμεν

αυτον και ημων

εστε η κληρονομια

______

12^{επινασεν} 5^{αλλουσ}

Leaf 287r - Mark 12:8+ (image )

8και λαβοντεσ απε

κτιναν αυτον και

εξεβαλον εξω του

αμπελωνοσ

9τι ουν ποιησει ο

κσ του αμπελωνοσ

ελευσεται και απο

λεσει τουσ γεωργουσ

και δωσει τον αμ

πελωνα αλλοισ

10ουδε την γραφην

ταυτην ανεγνω

τε λιθον ον απε

δοκιμασαν οι οι

κοδομουντεσ ου

τοσ εγενηθη εισ κε

φαλην γωνιασ

11παρα κυ εγενετο

αυτη και εστιν θαυ

μαστη εν οφθαλ

μοισ ημων

12και εζητουν αυτο̅

κρατησαι και εφο

βηθησαν τον οχλο̅

εγνωσαν γαρ οτι

προσ αυτουσ την

παραβολην ειπε̅

και αφεντεσ αυτο̅

απηλθον

13και αποστελλουσι̅

προσ αυτον τινασ

των φαρισαιων

και των ηρωδια

νων ινα αυτον α

γρευσωσιν λογω

14και ελθοντεσ λεγου

σιν αυτω διδασκα

λε οιδαμεν οτι

αληθησ ει και ου

μελι σοι περι ου

δενοσ ου γαρ βλε

πισ εισ προσωπο̅

ανθρωπων αλλ ε

π αληθειασ την ο

δον του θυ διδασκισ

εξεστιν δουναι

κηνσον καισαρι η

ου δωμεν η μη δω

μεν 15ο δε ιδων αυ

των την υποκρι

σιν ειπεν αυτοισ τι

με πιραζετε φερε

τε μοι δηναριον

ωδε ινα ειδω 16οι

δε ηνεγκαν και

λεγει αυτοισ τινοσ

η εικων αυτη και

η επιγραφη οι δε

ειπαν αυτω και

σαροσ 17ο δε ισ ειπε̅

αυτοισ τα καισαροσ

αποδοτε καισαρι

και τα του θυ τω θω

και εξεθαυμαζο̅

επ αυτω 18και ερχο̅

ται σαδδουκαιοι

προσ αυτον οιτι

νεσ λεγουσιν ανα

στασιν μη ειναι ϗ

επηρωτων αυτον

λεγοντεσ 19διδασκα

λε μωυσησ εγραψε̅

ημιν οτι εαν τινοσ

αδελφοσ αποθα

νη και καταλιψη γυ

ναικα και μη αφη

τεκνα ινα λαβη ο

αδελφοσ αυτου τη̅

γυναικα και εξα

ναστηση σπερμα

τω αδελφω αυτου

20ζ αδελφοι ησαν {}

και ο {εισ} ελαβεν γυ

ναικα και αποθνη

σκων ουκ αφηκε̅

σπερμα 21και ο δευ

τεροσ ελαβεν αυ

την και απεθανε̅

μη καταλιπων

σπερμα και ο τριτοσ

ωσαυτωσ 22και οι ε

πτα ουκ αφηκεν

σπερμα εσχατον

παντων και η γυ

νη απεθανεν 23εν

τη αναστασει τινοσ

αυτων εσται γυνη

οι γαρ επτα εσχον

αυτην γυναικα

24εφη αυτοισ ο ισ ου

δια τουτο πλανα

σθαι μη ειδοτεσ

τασ γραφασ μηδε

την δυναμιν του

θυ 25οταν γαρ εκ νε

κρων {αναστωσι̅}

ουτε γαμιζονται

αλλ εισιν ωσ αγγε

λοι εν τοισ ουρα

νοισ 26περι δε των

νεκρων οτι εγειρο̅

ται ουκ ανεγνω

ται εν τη βιβλω

μωυσεωσ επι του

βατου πωσ ειπεν

αυτω ο θσ λεγω̅

εγω ο θσ αβρααμ

και ο θσ ισακ

και ο θσ ιακωβ

27ουκ εστιν ο θσ νε

κρων αλλα ζων

των πολυ πλανα

σθε

28και προσελθων εισ

των γραμματε

ων ακουσασ αυτω̅

συνζητουντων

ιδων οτι καλωσ

απεκριθη αυτοισ

επηρωτησεν αυ

τον ποια εστιν ε̅

τολη πρωτη παν

των 29απεκριθη

ο ισ οτι πρωτη εστι̅

ακουε ιηλ κσ ο θσ

ημων κσ εισ εστι̅

30και αγαπησεισ κν

τον θν σου εξ ολησ

τησ καρδιασ σου ϗ

εξ ολησ τησ ψυχησ

σου και εξ ολησ τησ

διανοιασ σου και

εξ ολησ τησ ισχυ

οσ σου 31δευτερα αυ

τη εστιν αγαπησισ

τον πλησιον σου

ωσ σεαυτον μει

ζων δε τουτων

αλλη εντολη ουκ ε

στιν

32και ειπεν αυτω ο

γραμματευσ καλωσ

διδασκαλε επ αλη

θιασ ειπεσ οτι εισ

εστιν και ουκ εστι̅

αλλοσ πλην αυτου

33και το αγαπαν αυτο̅

εξ ολησ τησ καρδι

ασ σου και εξ ολησ

τησ συνεσεωσ και

εξ ολησ ισχυοσ και

το αγαπαν τον πλη

σιον σου ωσ σεαυ

τον περισσοτερο̅

εστιν παντων τω̅

ολοκαυτωματω̅

και των θυσιων

34και ο ισ ειδων οτι

νουνεχωσ απε

κριθη ειπεν αυτω

ου μακραν {απο τησ

βασιλιασ} του θυ

και ουδισ ουκετι ε

τολμα επερωτησε

αυτον

35και αποκριθεισ ο

ισ ελεγεν διδασκω̅

εν τω ιερω πωσ

λεγουσιν οι γραμ

ματισ οτι ο χσ υιοσ

δαδ εστιν 36αυτοσ

δαδ ειπεν εν τω

πνι τω αγιω ειπε̅

ο κσ τω κω μου κα

θου εκ δεξιων 

εωσ αν θω τουσ ε

χθρουσ σου υποπο

διον των ποδω̅

σου 37αυτοσ δαδ λε

γει αυτον κν και

πωσ υσ αυτου εστι̅

και πολυσ οχλοσ

______

20^{παρ ημι̅} {πρωτοσ} 25^{αναστωσιν ουτε γαμουσιν} 34^{ει απο τησ βασιλιασ}

Leaf 287v - Mark 12:37+ (image )

ηκουσεν αυτου η

δεωσ

38και εν τη διδαχη αυ

του λεγεν βλεπετε

απο των γραμμα

ταιων των θελο̅

των εν στολαισ πε

ριπατιν και ασπα

σμουσ εν ταισ αγο

ραισ 39και πρωτοκα

θεδριασ εν ταισ συ

ναγωγαισ και πρω

τοκλισιασ εν τοισ

διπνοισ

40οι κατεσθιοντεσ

τασ οικιασ των χη

ρων και προφασει

μακρα προσευχο

μενοι ουτοι λημ

ψονται περισσοτε

ρον κριμα 41και κα

θισασ κατεναντι

του γαζοφυλακι

ου θεωρει πωσ ο

οχλοσ βαλλει το̅

χαλκον εισ το γα

ζοφυλακιον και

πολλοι πλουσιοι

εξεβαλλον πολ

λα 42και ελθουσα μι

α γυνη χηρα πτω

χη εβαλε λεπτα

δυο ο εστι κοδραν

τησ 43και προσκα

λεσαμενοσ τουσ

μαθητασ αυτου ει

πεν αυτοισ αμην

λεγω υμιν οτι η

χηρα αυτη η πτω

χη πλεον παντω̅

εβαλλεν των βαλ

λοντων εισ το γα

ζοφυλακιον 44πα̅

τεσ γαρ εκ του περισ

σευοντοσ αυτοισ

εβαλον αυτη δε

εκ τησ υστερησε

ωσ αυτησ παντα ο

σα ειχεν εβαλεν ο

λον τον βιον αυτησ

1και εκπορευομε

νου αυτου εκ του ιε

ρου λεγει αυτω εισ

των μαθητων αυ

του {διδασκαλε}

διδασκαλε ιδε πο

ταποι λιθοι και πο

ταπαι οικοδομαι

2και ο ισ ειπεν αυτω

βλεπισ ταυτασ τασ

μεγαλασ οικοδομασ

ου μη αφεθη ωδε

λιθοσ επι λιθον οσ

ου καταλυθησετε

3και καθημενου

αυτου εισ το οροσ τω̅

ελαιων κατεναν

τι του ιερου επηρω

τα αυτον

κατ ιδιαν ο πετροσ

και ιακωβοσ και

{ιωαννησ} και αν

δρεασ 4ειπον ημι̅

ποτε ταυτα εσται

και τι το σημιον

οταν μελλη ταυτα

συντελισθαι παν

τα 5ο δε ισ ηρξατο

λεγιν αυτοισ βλεπε

τε μη τισ υμασ πλα

νηση 6πολλοι ελευ

σονται επι τω ονο

ματι μου λεγοντεσ

οτι εγω ειμι και

πολλουσ πλανησου

σιν 7οταν δε ακουση

τε πολεμουσ και α

κοασ πολεμων ο

ρατε μη θροεισθε

δει γενεσθαι αλλ ου

πω το τελοσ 8εγερ

θησετε γαρ εθνοσ

επ εθνοσ και βασι

λειαν εσονται σισμοι

αρχη ωδινων ταυ

τα

9βλεπετε δε υμεισ

παραδωσουσιν γαρ

υμασ εισ συνεδρια

και εισ συναγωγασ

δαρησεσθε και επι

ηγεμονων και βα

σιλεων σταθησε

σθε ενεκεν εμου

εισ μαρτυριον αυτοισ

10και εισ παντα τα εθνη

{προσ τον λαον} δει

κηρυχθηναι το ευ

αγγελιον

11και οταν αγωσιν υ

μασ παραδιδοντεσ

μη προμεριμνα

ται τι λαλησητε αλ

λ ο εαν δοθη υμιν

εν εκεινη τη ωρα

τουτο λαλιτε ου γαρ

εστε υμισ οι λαλου̅

τεσ αλλα το πνα το α

γιον 12και παραδω

σει αδελφοσ αδελ

φον εισ θανατον

και πατηρ τεκνο̅

και επαναστησο̅

ται τεκνα επι γονισ

και θανατωσουσι̅

αυτουσ 13και εσεσθε

μισουμενοι υπο πα̅

των δια το ονομα

μου ο δε υπομινασ

εισ τελοσ ουτοσ σω

θησεται

14οταν δε ιδητε το

βδελυγμα τησ ερη

μωσεωσ εστηκο

τα οπου ου δι ο ανα

γινωσκων νοει

τω

τοτε οι εν τη ιουδαι

α φευγετωσαν εισ

τα ορη 15ο δε επι του

δωματοσ μη κα

ταβατω μηδε εισελ

θατω αραι τι εκ τησ

οικιασ αυτου 16και ο

εισ τον αγρον μη ε

πιστρεψατω οπισω

αραι το ιματιον αυτου

17ουαι δε ταισ εν γαστρι

εχουσαισ και ταισ

θηλαζουσαισ εν ε

κειναισ ταισ ημεραισ

18προσευχεσθε δε ινα

μη γενηται χιμω

νοσ

19εσονται γαρ αι ημε

ραι εκειναι θλιψισ

οια ου γεγονεν τοι

αυτη απ αρχησ κτι

σεωσ ην εκτισε̅

ο θσ εωσ του νυν ϗ

ου μη γενηται

20και ει μη εκολοβω

σεν κσ τασ ημερασ

ουκ αν εσωθη πα

σα σαρξ αλλα δια τουσ

εκλεκτουσ ουσ ε

ξελεξατο εκολο

βωσεν τασ ημερασ

21και τοτε εαν τισ υμι̅

ειπη ειδε ωδε ο

χσ ειδε εκει μη πι

στευετε 22εγερθησο̅

ται δε ψευδοχριστοι

και ψευδοπροφη

τε και δωσουσιν

σημια και τερατα

προσ το αποπλανα̅

ει δυνατον τουσ εκ

λεκτουσ 23υμεισ

δε βλεπετε ιδου

προειρηκα υμιν

παντα

24αλλα εν εκειναισ ταισ

ημεραισ μετα τη̅

θλιψιν εκεινην

ο ηλιοσ σκοτισθη

σεται και η σεληνη

ου δωσι το φεγγοσ

αυτησ 25και οι αστερεσ

εσονται εκ του ου

ρανου πιπτοντεσ

και αι δυναμεισ αι

______

1^{} 3^{ιωανησ} 10^{πρωτον}

Leaf 288r - Mark 13:25+ (image )

εν τοισ ουνοισ σα

λευθησονται 26και

τοτε οψονται τον

υν του ανθρωπου

ερχομενον εν νε

φελαισ μετα δυνα

μεωσ πολλησ και

δοξησ 27και τοτε α

ποστελλι τουσ αγγε

λουσ αυτου και επι

συναξει τουσ εκλε

κτουσ αυτου εκ τω̅

τεσσαρων ανεμω̅

απ ακρου γησ εωσ

ακρου ουρανου

28απο δε τησ συκησ

μαθετε την παρα

βολην οταν ηδη

ο κλαδοσ αυτησ α

παλοσ γενηται ϗ

εκφυη τα φυλλα γι

νωσκετε οτι εγ

γυσ το θεροσ εστι̅

29ουτωσ και υμισ ο

ταν ιδητε ταυτα γι

νομενα γινωσκε

τε οτι εγγυσ εστιν

επι θυραισ 30αμην

λεγω υμιν οτι ου

μη παρελθη η γε

νεα αυτη μεχρι

ταυτα παντα γενη

ται 31ο ουρανοσ και

η γη παρελευσον

ται οι δε λογοι μου

ου μη παρελευσον

ται

32περι δε τησ ημερασ

εκεινησ και τησ ω

ρασ ουδεισ οιδεν

ουδε οι αγγελοι ε̅

ουρανω ουδε ο υσ

ει μη ο πατηρ

33βλεπετε αγρυπνι

τε και προσευχεσθε

ουκ οιδαται γαρ πο

τε ο καιροσ εστι̅

34ωσ ανθρωποσ απο

δημοσ αφισ την

οικιαν αυτου και

δουσ τοισ δουλοισ

αυτου την εξουσι

αν εκαστω το εργο̅

αυτου και τω θυρω

ρω ενετιλατο ινα

γρηγορη 35γρηγορι

τε ουν ουκ οιδατε

γαρ ποτε ο κσ τησ οι

κιασ ερχεται η ο

ψε η μεσονυκτιο̅

η αλεκτοροφω

νιασ η πρωι 36μη ελ

θων εξεφνησ ευ

ρη υμασ καθευδο̅

τασ 37ο δε υμιν λεγω

πασιν λεγω γρηγο

ρειτε 1ην δε το πα

σχα και τα {εζυμα} με

τα δυο ημερασ και

εζητουν οι αρχιερισ

και οι γραμματισ πωσ

αυτον εν δολω κρα

τησαντεσ αποκτι

νωσι 2ελεγον γαρ

μη εν τη εορτη

μηποτε εσται θο

ρυβοσ του λαου 3και

οντοσ αυτου εν βη

θανια εν οικια σι

μωνοσ του λεπρου

κατακειμενου αυ

του ηλθεν γυνη ε

χουσα αλαβαστρον

μυρου ναρδου πι

στικησ πολυτελουσ

συντριψασα τον α

λαβαστρον κατεχε

εν αυτου τησ κεφα

λησ 4ησαν δε τινεσ

αγανακτουντεσ

προσ αυτουσ εισ τι

η απωλια αυτη του

μυρου γεγονεν 5η

δυνατο γαρ το μυρο̅

πραθηναι επανω

δηναριων τριακο

σιων και δοθηνε

τοισ πτωχοισ και

ενεβριμουντο αυ

τη 6ο δε ισ ειπεν α

φετε αυτην τι αυτη

κοπουσ παρεχετε

καλον γαρ εργον

ηργασατο εν εμοι

7παντοτε γαρ τουσ

πτωχουσ εχετε

μεθ εαυτων και

οταν θελητε δυνα

σθαι ευ ποιησαι ε

με δε ου παντοτε

εχετε 8ο εσχεν ε

ποιησεν προελα

βεν μυρισαι το σω

μα μου εισ τον εν

ταφιασμον

9αμην δε λεγω υμι̅

οπου εαν κηρυ

χθη το ευαγγελιο̅

εισ ολον τον κοσμο̅

και ο εποιησεν

αυτη λαληθησε

ται εισ μνημοσυ

νον αυτησ 10και ιου

δασ ισκαριωθ εισ

των δωδεκα απηλ

θεν προσ τουσ αρ

χιερισ ινα αυτον

παραδω αυτοισ

11οι δε ακουσαντεσ

εχαρησαν και {α

πηγγιλαντο} αυτω

αργυριον δουναι

και εζητι πωσ αυ

τον ευκαιρωσ πα

ραδω 12και τη πρω

τη ημερα των α

ζυμων οτε το πα

σχα εθυον λεγου

σιν αυτω οι μαθη

ται αυτου που θε

λισ απελθοντεσ ε

τοιμασωμεν ι

να φαγησ το πα

σχα 13και αποστελ

λει δυο των μαθη

των {αυτοισ} και λε

γει αυτοισ υπαγε

ται εισ την πολιν

και απαντησι υμι̅

ανθρωποσ κεραμι

ον υδατοσ βαστα

ζων ακολουθησα

τε αυτω 14και οπου

εαν εισελθη ειπα

τε τω οικοδεσπο

τη οτι ο διδασκα

λοσ λεγει που εστι̅

το καταλυμα μου

οπου το πασχα με

τα των μαθητω̅

μου φαγω 15και αυ

τοσ υμιν δειξει α

ναγαιον μεγα ε

στρωμενον ετοι

μον κακει ετοι

μασαται ημιν 16και

εξηλθον οι μαθη

ται εισ την πολιν

και ευρον καθωσ

ειπεν αυτοισ και

ητοιμασαν το πα

σχα 17και οψιασ γενο

μενουσ ερχεται

μετα των δωδεκα

18και ανακειμενω̅

αυτων και εσθιον

των ο ισ ειπεν

αμην λεγω υμι̅

οτι εισ εξ υμων

παραδωσει με ο

εσθιων μετ εμου

19ηρξαντο λυπισθαι

και λεγιν αυτω εισ

κατα εισ μητι ε

γω 20ο δε ειπεν αυ

τοισ εισ των δω

δεκα ο εμβαπτο

μενοσ μετ εμου

εισ το τρυβλιον 21ο

τι ο μεν υσ του αν

θρωπου υπαγι κα

θωσ γεγραπται πε

______

1^{αζυμα} 11^{επηγγιλαντο} 13^{αυτου}

Leaf 288v - Mark 14:21+ (image )

ρι αυτου ουαι δε τω

ανω εκινω δι ου ο

υσ του ανθρωπου

παραδιδοται καλο̅

ην αυτω ει ουκ ε

γεννηθη ο ανθρω

ποσ εκεινοσ 22και

εσθιοντων αυτω̅

λαβων {ο ισ} αρτον

εκλασεν ευλογησασ

και εδωκεν αυτοισ

και ειπεν λαβετε

τουτο εστιν το σω

μα μου 23και λαβω̅

ποτηριον ευχαρι

στησασ εδωκεν

αυτοισ και επιον

εξ αυτου παντεσ

24και ειπεν αυτοισ

τουτο εστιν το αι

μα μου τησ διαθη

κησ το εκχυννο

μενον υπερ πολ

λων 25αμην λεγω

υμιν οτι ου μη πι

ω εκ του γενημα

τοσ τησ αμπελου

εωσ τησ ημερασ ε

κεινησ οταν αυτο

πινω καινον εν

τη βασιλεια του θυ

26και υμνησαντεσ

εξηλθον εισ το ο

ροσ των ελαιων

27και λεγει αυτοισ

ο ισ οτι παντεσ σκα̅

δαλισθησεσθαι

οτι γεγραπται πα

ταξω τον ποιμενα

και τα προβατα δι

ασκορπισθησον

ται 28αλλα μετα το ε

γερθηναι με προ

αξω υμασ εισ τη̅

γαλιλαιαν 29ο δε πε

τροσ εφη αυτω ει

και παντεσ σκα̅

δαλισθησονται

αλλ ουκ εγω

30και λεγει αυτω ο ισ

αμην λεγω σοι ο

τι σημερον ταυ

τη τη νυκτι πριν

αλεκτορα φωνη

σαι τρισ με απαρ

νησει 31ο δε εκπε

ρισσωσ ελαλει ε

αν με η συναπο

θανιν σοι ου μη

σε απαρνησωμε

ομοιωσ δε και πα̅

τεσ ελεγον 32και ερ

χονται εισ χωριο̅

ου το ονομα γεθ

σημανει και λε

γει τοισ μαθηταισ

αυτου καθισατε

ωδε εωσ προσευ

ξωμαι 33και παρα

λαμβανει πετρο̅

και ιακωβον και

ιωαννην μετ αυ

του και ηρξατο εκ

θαμβεισθαι και

αδημονιν

34και λεγει αυτοισ πε

ριλυποσ εστιν η

ψυχη μου εωσ θα

νατου μινατε ω

δε και γρηγορειτε

35και προελθων μι

κρον επιπτεν ε

πι τησ γησ και προσ

ηυχετο ει δυνατο̅

παρελθιν απ αυ

του η ωρα 36και ελε

γεν αββα ο πατηρ

παντα δυνατα σοι

παρενεγκαι το πο

τηριον τουτο απ ε

μου αλλ ου τι εγω

θελω αλλα τι συ

37και ερχεται και ευ

ρισκει αυτουσ κα

θευδοντασ και λε

γει τω πετρω σι

μων καθευδισ ου

κ ισχυσασ μιαν

ωραν γρηγορησαι

38γρηγορειτε και προ

σευχεσθαι ινα μη

ελθηται εισ πιρα

σμον το μεν πνα

προθυμον η δε σαρξ

ασθενησ 39και πα

λιν απελθων προ

σηυξατο τον αυτο̅

λογον ειπων 40και

παλιν ελθων ευ

ρεν αυτουσ καθευ

δοντασ ησαν γαρ

αυτων οι οφθαλ

μοι καταβεβαρη

μενοι και ουκ η

δισαν τι αποκρι

θωσιν αυτω 41και

ερχεται το τριτον

και λεγει αυτοισ

καθευδετε το λοι

πον και αναπαυ

εσθε απεχει ηλθε̅

η ωρα ιδου παρα

διδοται ο υσ του αν

θρωπου εισ τασ χι

ρασ των αμαρτωλω̅

42εγειρεσθε αγωμε̅

ιδου ο παραδιδουσ

με ηγγισεν

43και ευθυσ ετι αυτου

λαλουντοσ παρα

γεινεται ιουδασ εισ

των δωδεκα και

μετ αυτου οχλοσ

μετα μαχαιρων

και ξυλων παρα

των αρχιερεων

και των γραμμα

τεων και {} πρεσβυ

τερων 44δεδωκει

δε ο παραδιδουσ αυ

τον συνσημον

αυτοισ λεγων ον

αν φιλησω αυτοσ

εστιν κρατησατε αυ

τον και απαγετε

ασφαλωσ 45και ελ

θων ευθυσ και

προσελθων αυτω

λεγει ραββει και κα

τεφιλησεν αυτον

46οι δε επεβαλαν

τασ χιρασ αυτων

και εκρατησαν αυ

τον 47εισ δε των

παρεστηκοτων

σπασαμενοσ τη̅

μαχαιραν και ε

πεσεν τον δουλο̅

του αρχιερεωσ και

αφιλεν αυτου το

ωταριον

48και αποκριθεισ ο

ισ ειπεν αυτοισ

ωσ επι ληστην ε

ξηλθαται μετα μα

χαιρων και ξυλων

συλλαβιν με 49καθ η

μεραν ημην προ

σ υμασ εν τω ιερω

διδασκων και ου

κ εκρατησαται με

αλλ ινα πληρωθω

σιν αι γραφαι 50και α

φεντεσ αυτον ε

φυγον παντεσ

51και νεανισκοσ τισ

συνηκολουθει αυ

τω περιβεβλημε

νοσ σινδονα επι

γυμνου και κρατου

σιν αυτον

52ο δε καταλιπων τη̅

σινδονα γυμνοσ

εφυγεν 53και απη

γαγον τον ιν προσ

τον αρχιερεα και

συνερχονται πα̅

τεσ οι αρχιερισ και

οι πρεσβυτεροι ϗ

οι γραμματεισ

54και ο πετροσ απο

μακροθεν ηκολου

______

22^{} 43^{των}

Leaf 289r - Mark 14:54+ (image )

θησεν αυτω εωσ

εσω εισ την αυλη̅

του αρχιερεωσ και

ην συνκαθημε

νοσ μετα των υ

πηρετων και θερ

μαινομενοσ προσ

το φωσ

55οι δε αρχιερεισ και

ολον το συνεδρι

ον εζητουν κατα

του ιυ μαρτυριαν

εισ το θανατωσαι

αυτον και ουχ ευ

ρισκον 56πολλοι γαρ

εψευδομαρτυρου̅

κατ αυτου και ισαι

αι μαρτυριαι ουκ

ησαν

57και τινεσ αναστα̅

τεσ εψευδομαρτυ

ρουν κατ αυτου λε

γοντεσ 58οτι ειπεν

οτι εγω καταλυ

σω τον ναον του

τον τον χειροποι

ητον και δια τριω̅

ημερων αλλον α

χειροποιητον οι

κοδομησω 59και ου

δε ουτωσ ιση ην

η μαρτυρια αυτω̅

60και αναστασ ο αρχι

ερευσ εισ μεσον

επηρωτησεν το̅

ιν λεγων ουκ απο

κρινη ουδεν τι ου

τοι σου καταμαρ

τυρουσιν

61ο δε ισ εσιωπα και ουκ

απεκρινατο ουδε̅

παλιν ο αρχιερευσ

επηρωτα αυτον ϗ

λεγει αυτω συ ει ο

χσ ο υσ του θυ

62ο δε ισ ειπεν εγω ειμι

και οψεσθε τον

υιον του ανθρωπου

εκ δεξιων καθη

μενον τησ δυναμε

ωσ και ερχομενον

μετα των νεφε

λων του ουρανου

63ο δε αρχιερευσ διαρ

ρηξασ τουσ χιτω

νασ αυτου λεγει

τι ετι χρειαν εχομε̅

μαρτυρων 64ιδε νυ̅

ηκουσατε τησ βλα

σφημιασ τι υμιν

φαινεται

οι δε παντεσ κατε

κριναν αυτον ενο

χον ειναι θανατου

65και ηρξαντο τινεσ

εμπτυειν αυτω

και περικαλυπτει̅

αυτου το προσωπο̅

και κολαφιζειν αυ

τον και λεγειν αυ

τω προφητευσο̅

και οι υπηρεται ρα

πισμασιν αυτον

ελαβον

66και οντοσ του πε

τρου κατω εν τη αυ

λη ερχεται μια παι

δισκη του αρχιερεωσ

67και ιδουσα τον πε

τρον θερμαινομε

νον εμβλεψασα

αυτω λεγει και συ

μετα του ιυ ησθα

του ναζαρηνου

68ο δε ηρνησατο λεγω̅

ουτε οιδα ουτε επι

σταμαι συ τι λεγεισ

και εξηλθεν εξω

εισ το προαυλιον

69και η παιδισκη ιδου

σα αυτον ηρξατο

παλιν λεγειν τοισ

παρεστωσιν οτι

ουτοσ εξ αυτων

εστιν

70ο δε παλιν ηρνειτο

μετα μεικρον

παλιν οι παρεστω

τεσ ελεγον τω πε

τρω αληθωσ εξ αυ

των ει και γαρ γαλει

λαιοσ ει

71ο δε ηρξατο αναθε

ματιζειν και ομνυ

ειν οτι ουκ οιδα το̅

ανθρωπον

72και ευθυσ αλεκτωρ

εφωνησεν και α

νεμνησθη ο πετροσ

το ρημα ωσ ειπεν

αυτω ο ισ οτι πριν

αλεκτορα φωνησαι

τρισ με απαρνηση

και επιβαλων εκλαυ

σεν 1και ευθυσ πρω

ι συμβουλιον ετοι

μασαντεσ οι αρχι

ερεισ μετα των πρε

σβυτερων και τω̅

γραμματεων και

ολον το συνεδριο̅

δησαντεσ τον ιν

απηνεγκαν και

παρεδωκαν πειλατω

2και επηρωτησεν

αυτον ο πειλατοσ

συ ει ο βασιλευσ τω̅

ιουδαιων

ο δε αποκριθεισ αυ

τω λεγει συ λεγεισ

3και κατηγορουν

αυτου οι αρχιερεισ

πολλα

4ο δε πειλατοσ πα

λιν επηρωτησε̅

αυτον ουκ απο

κρινη ουδεν ιδε

ποσα σου κατηγο

ρουσιν

5ο δε ισ ουκετι ουδε̅

απεκριθη ωστε

θαυμαζειν τον

πειλατον

6κατα δε εορτην απε

λυεν αυτοισ ενα

δεσμιον ον παρη

τουντο 7ην δε ο λε

γομενοσ βαραββασ

μετα των στασια

στων δεδεμενοσ

οιτινεσ εν τη στασι

φονον τινα πεποι

ηκεισαν 8και ανα

βασ ο οχλοσ ηρξατο

αιτεισθαι καθωσ

εποιει αυτοισ

9ο δε πειλατοσ απεκρι

θη αυτοισ λεγων θε

λετε απολυσω υμι̅

τον βασιλεα των ιου

δαιων 10εγνωκει γαρ

οτι δια φθονον πα

ραδεδωκεισαν αυ

τον οι αρχιερεισ

11οι δε αρχιερεισ ανε

σεισαν τον οχλον

ινα μαλλον τον βα

ραββαν απολυση αυ

τοισ 12ο δε πειλατοσ

παλιν αποκριθεισ

ελεγεν αυτοισ τι ου̅

ποιησω ον λεγετε

τον βασιλεα των ιου

δαιων 13οι δε παλιν

εκραξαν σταυρωσο̅

αυτον 14ο δε πειλατοσ

ελεγεν τι γαρ κακο̅

εποιησεν οι δε περισ

σωσ εκραξαν λεγον

τεσ σταυρωσον αυτο̅

15ο δε πειλατοσ βουλομε

νοσ ποιησαι το ικα

νον τω οχλω απελυ

σεν αυτοισ τον βαραβ

βαν και παρεδωκε̅

τον ιν φραγελλωσασ

ινα στρθη

16οι δε στρατιωται απη

γαγον αυτον εσω

τησ αυλησ ο εστιν

πραιτωριον και συ̅

καλουσιν ολην

Leaf 289v - Mark 15:16+ (image )

την σπειραν 17και ε̅

διδυσκουσιν αυτο̅

πορφυραν και περι

τιθεασιν αυτω πλε

ξαντεσ ακανθινο̅

στεφανον 18και ηρ

ξαντο ασπαζεσθαι

αυτον και λεγειν

χαιρε βασιλευ των

ιουδαιων

19και ετυπτον αυ

του την κεφαλην

καλαμω και ενε

πτυον αυτω και

τιθεντεσ τα γονα

τα προσεκυνουν

αυτω

20και οτε ενεπαιξαν

αυτω εξεδυσαν αυ

τον την πορφυ

ραν και ενεδυσαν

αυτον τα ιδια ιμα

τια αυτου και εξα

γουσιν αυτον ι

να σταυρωσωσιν

21και εγγαρευουσιν

παραγοντα τινα

σιμωνα κυρηναι

ον ερχομενον

απ αγρου τον πα

τερα αλεξανδρου

και ρουφου ινα α

ρη τον σταυρον

αυτου

22και φερουσιν αυ

τον επι τον γολ

γοθαν οπερ εστι̅

μεθερμηνευο

μενον κρανιου

τοποσ

23και εδιδουν αυτω

εσμυρνισμενο̅

οινον οσ δε ουκ ε

λαβεν

24και σταυρωσαντεσ

αυτον διαμεριζο̅

ται τα ιματια {εαυ

του} βαλλοντεσ

κληρον επ αυτα

τισ τι αρη

25ην δε ωρα τριτη ϗ

εσταυρωσαν αυ

τον

26και ην η επιγραφη

τησ αιτιασ αυτου

επιγεγραμμενη

ο βασιλευσ των ι

ουδαιων

27και συν αυτω σταυ

ρουσιν δυο ληστασ

ενα εκ δεξιων ϗ

ενα εξ ευωνυμω̅

αυτου

29και οι παραπορευ

ομενοι εβλασφη

μουν αυτον κει

νουντεσ τασ κε

φαλασ αυτων ϗ

λεγοντεσ ουα ο

καταλυων τον

ναον και εν τρι

σιν ημεραισ οικο

δομων 30σωσον

σεαυτον κατα

βασ απο του σταυ

ρου

31ομοιωσ και οι αρ

χιερεισ εμπαιζο̅

τεσ προσ αλληλουσ

μετα των γραμ

ματεων ελεγον

αλλουσ εσωσεν

εαυτον ου δυνα

ται σωσαι 32ο χσ ο

βασιλευσ ισραηλ

καταβατω νυν

απο του σταυρου

ινα ιδωμεν και

πιστευσωμεν

και οι συνεσταυ

ρωμενοι συν αυ

τω ωνειδιζον αυ

τον

33και γενομενησ ω

ρασ εκτησ σκοτοσ

εγενετο εφ ολην

την γην εωσ ωρασ

ενατησ

34και τη ενατη ωρα

εβοησεν ο ισ φω

νη μεγαλη ελωι

ελωι λεμα σαβακτα

νει ο εστιν μεθερ

μηνευομενον

ο θσ μου ο θσ μου

εισ τι {εκατελιπεσ}

με

35και τινεσ των πα

ρεστωτων ακου

σαντεσ ελεγον

ιδε ηλειαν φωνει

36δραμων δε τισ και

γεμισασ σπογγον

οξουσ περιθεισ κα

λαμω εποτιζεν

αυτον λεγων α

φεσ ιδωμεν ει ερ

χεται ηλειασ καθε

λειν αυτον

37ο δε ισ αφεισ φωνη̅

μεγαλην εξεπνευ

σεν

38και το καταπετασμα

του ναου εσχισθη

εισ δυο απο ανω

θεν εωσ κατω

39ιδων δε ο κεντυρι

ων ο παρεστηκωσ

εξ εναντιασ αυτου

οτι ουτωσ εξεπνευ

σεν ειπεν αληθωσ

ουτοσ ο ανθρωποσ

υιοσ θυ ην

40ησαν δε και γυναι

κεσ απο μακροθε̅

θεωρουσαι εν αισ

και μαρια η μαγδα

ληνη και μαρια η

ιακωβου του μι

κρου και ιωση μη

τηρ και σαλωμη

41αι οτε ην εν τη γα

λειλαια ηκολουθου̅

αυτω και διηκο

νουν αυτω και

αλλαι πολλαι αι συ̅

αναβασαι αυτω εισ

ιεροσολυμα

42και ηδη οψειασ γε

νομενησ επει ην

παρασκευη ο ε

στιν προσαββατο̅

43ελθων ιωσηφ

ο απο αρειμαθαιασ

ευσχημων βου

λευτησ και αυτοσ

ην προσδεχομε

νοσ την βασιλει

αν του θυ τολμη

σασ εισηλθεν προσ

τον πειλατον και

ητησατο το σωμα

του ιυ

44ο δε πειλατοσ εθαυ

μαζεν ει ηδη τε

θνηκεν και προσ

καλεσαμενοσ το̅

κεντυριωνα επη

ρωτησεν αυτον

ει παλαι απεθανε̅

45και γνουσ απο του

κεντυριωνοσ ε

δωρησατο το πτω

μα τω ιωσηφ

46και αγορασασ σινδο

να καθελων αυ

τον ενειλησεν τη

σινδονι και εθη

κεν αυτον εν μνη

ματι ο ην λελατο

μημενον εκ πε

τρασ και προσεκυ

λισεν λιθον μεγα̅

επι την θυραν

του μνημειου

1η δε μαρια η μαγδα

ληνη και μαρια η

ιακωβου και σαλω

μη ηγορασαν αρω

ματα ινα ελθου

σαι αλιψωσιν αυ

τον

______

24^{αυτου} 34^{εγκατελιπεσ}

Leaf 290r - Mark 16:2+ (image )

2και λιαν πρωι τη

μια των σαββατω̅

ερχονται επι το

μνημα ανατιλα̅

τοσ του ηλιου

3και ελεγον προσ

εαυτασ τισ αποκυ

λισει ημιν τον

λιθον εκ τησ θυ

ρασ του μνημει

ου 4και αναβλεψα

σαι θεωρουσιν α

νακεκυλισμενο̅

τον λιθον ην γαρ

μεγασ σφοδρα

5και εισελθουσαι εισ

το μνημειον ει

δον νεανισκον

καθημενον εν

τοισ δεξιοισ περι

βεβλημενον στο

λην λευκην και

εξεθαμβηθη

σαν

6ο δε λεγει αυταισ

μη εκθαμβεισθε

ιησουν ζητει

τε {} τον εσταυ

ρωμενον ηγερ

θη ουκ εστιν

ωδε ιδε ο τοποσ

οπου εθηκαν

αυτον

7αλλα υπαγετε ει

πατε τοισ μα

θηταισ αυτου

και τω πετρω

οτι προαγει υ

μασ εισ την γα

λειλαιαν εκει

αυτον οψεσθε

καθωσ ειπεν

υμιν

8και εξελθουσαι

εφυγον απο

του μνημειου

ειχεν γαρ αυτασ

τρομοσ και εκ

στασισ και ου

δενι ουδεν ει

πον εφοβουν

το γαρ

1επειδηπερ πολλοι

{επεχειλησαν} ανα

ταξασθαι διηγησιν

περι των πεπλη

ροφορημενων

εν ημιν πραγματω̅

2καθωσ παρεδοσαν

ημιν οι απ αρχησ αυ

τοπται και υπηρε

ται γενομενοι του

λογου 3εδοξε καμοι

παρηκολουθηκοτι

ανωθεν πασιν α

κρειβωσ καθεξησ

σοι γραψαι κρατιστε

θεοφιλε 4ινα επιγνοισ

περι ων κατηχηθησ

λογων την ασφα

λιαν 5εγενετο εν

ταισ ημεραισ ηρω

δου βασιλεωσ τησ

ιουδαιασ ιερευσ τισ

ονοματι ζαχαριασ

εξ εφημεριασ αβια

και γυνη αυτω εκ

των θυγατερων

ααρων και το ονο

μα αυτησ ελισαβετ

6ησαν δε δικαιοι αμ

φοτεροι εναντιον

του θυ πορευομε

νοι εν πασαισ ταισ

εντολαισ και δικαι

ωμασιν του κυ α

μεμπτοι 7και ουκ η̅

αυτοισ τεκνον καθ

οτι ην η ελεισαβετ

στειρα και αμφο

τεροι προβεβηκο

τεσ εν ταισ ημεραισ

αυτων ησαν

8εγενετο δε εν τω ιε

ρατευειν αυτον ε̅

τη ταξει τησ εφη

μεριασ αυτου ενα̅

τιον του θυ 9κατα

το εθοσ τησ ιερατει

ασ ελαχε του θυμια

σαι εισελθων εισ

τον ναον του κυ

10και παν το πληθοσ

ην του λαου προσευ

χομενον εξω τη ω

ρα του θυμιαματοσ

11ωφθη δε αυτω αγγε

λοσ κυ εστωσ εκ δε

ξιων του θυσιαστη

ριου του θυμιαμα

τοσ 12και εταραχθη

ζαχαριασ ιδων και

φοβοσ επεπεσεν

επ αυτον

13ειπεν δε προσ αυτον

ο αγγελοσ μη φοβου

ζαχαρια διοτι ειση

κουσθη η δεησισ

σου και η γυνη σου

ελεισαβετ γεννη

σει υιον {σου} και κα

λεσεισ το ονομα αυ

του ιωανην 14και ε

σται χαρα σοι και α

γαλλιασισ και πολ

λοι επι τη γενεσει

αυτου χαρησονται

15εσται γαρ μεγασ ε

νωπιον κυ και οι

νον και σικερα ου

μη πιη και πνσ αγι

ου πλησθησεται ε

τι εκ κοιλιασ μητροσ

αυτου 16και πολλουσ

των υιων ισλ επι

στρεψει επι κν το̅

θν αυτων 17και αυ

τοσ προελευσεται

ενωπιον αυτου

εν πνι και δυνα

μει ηλεια επιστρε

ψαι καρδιασ πατε

ρων επι τεκνα και

απειθεισ εν φρο

νησει δικαιων ε

τοιμασαι κω λαον

κατεσκευασμενο̅

18και ειπεν ζαχαριασ

______

6^{τον ναζαρηνον} 1^{επεχειρησαν} 13^{σοι}

Leaf 290v - Luke 1:18+ (image )

προσ τον αγγελον

κατα τι γνωσομαι

τουτο εγω γαρ ειμι

πρεσβυτησ και η γυ

νη μου προβεβηκυ

ια εν ταισ ημεραισ

αυτησ 19και αποκρι

θεισ ο αγγελοσ ειπε̅

αυτω εγω ειμι γα

βριηλ ο παρεστηκωσ

ενωπιον του θυ

και απεσταλην λα

λησαι προσ σε και

ευαγγελισασθαι σοι

ταυτα 20και ιδου εση

σιωπων και μη δυ

ναμενοσ λαλησαι

αχρι ησ ημερασ γε

νηται ταυτα ανθ ω̅

ουκ επιστευσασ τοισ

λογοισ μου οιτινεσ

πληρωθησονται

εισ τον καιρον αυ

των 21και ην ο λαοσ

προσδοκων τον ζα

χαριαν και εθαυμα

ζον εν τω χρονι

ζειν αυτον εν τω

ναω 22εξελθων δε

ουκ εδυνατο λαλη

σαι αυτοισ και επεγνω

σαν οτι οπτασιαν ε

ωρακεν εν τω ναω

και αυτοσ ην διανευ

ων αυτοισ και διεμε

νεν κωφοσ 23και εγε

νετο ωσ επλησθησα̅

αι ημεραι τησ λιτουρ

γιασ αυτου απηλθε̅

εισ τον οικον αυτου

24μετα δε ταυτασ τασ η

μερασ συνελαβεν

ελεισαβετ η γυνη

αυτου και περιεκρυ

βεν εαυτην μηνασ

πεντε λεγουσα 25οτι

ουτωσ μοι πεποιη

κεν κσ εν ημεραισ

αισ επειδεν αφελει̅

ονειδοσ μου εν ανοισ

26εν δε τω μηνι τω ε

κτω απεσταλη ο αγ

γελοσ γαβριηλ απο

του θυ εισ πολιν τησ

ιουδαιασ η ονομα

ναζαρετ 27προσ παρ

θενον εμνηστευ

μενην ανδρι ω ο

νομα ιωσηφ εξ οι

κου και πατριασ δαδ

και το ονομα τησ

παρθενου μαριαμ

28και εισελθων προσ

αυτην ο αγγελοσ ει

πεν χαιρε κεχαρι

τωμενη ο κσ μετα

σου 29η δε επι τω λο

γω διεταραχθη ϗ

διελογιζετο ποτα

ποσ ειη ο ασπασμοσ

ουτοσ 30και ειπεν ο

αγγελοσ αυτη μη

φοβου μαριαμ ευρεσ

γαρ χαριν παρα τω

θω 31και ιδου συλλημ

ψη εν γαστρι και τε

ξη υιον και καλεσεισ

το ονομα αυτου ιν

32ουτοσ εσται μεγασ

και υιοσ υψιστου

κληθησεται και δω

σει αυτω κσ ο θσ το̅

θρονον δαδ του πρσ

αυτου 33και βασιλευ

σει επι τον οικον

ιακωβ εισ τουσ αι

ωνασ και τησ βασι

λειασ αυτου ουκ ε

σται τελοσ

34ειπεν δε μαριαμ προσ

τον αγγελον πωσ

εσται τουτο επει α̅

δρα ου γινωσκω

35και αποκριθεισ ο αγ

γελοσ ειπεν αυτη

πνα αγιον επελευ

σεται επι σε και δυ

ναμισ υψιστου επι

σκιασει σοι διο και το

γεννωμενον αγιο̅

κληθησεται υιοσ

θυ 36και ιδου ελεισαβετ

η συγγενισ σου και αυ

τη συνειληφεν υιο̅

εν γηρει αυτησ και ου

τοσ μην εκτοσ εστι̅

αυτη τη καλουμενη

στειρα 37οτι ουκ αδυ

νατησει παρα του θυ

παν ρημα

38ειπεν δε μαριαμ ιδου

η δουλη κυ γενοι

το μοι κατα το ρημα

σου και απηλθεν

απ αυτησ ο αγγελοσ

39αναστασα δε μαριαμ

εν ταισ ημεραισ ταυ

ταισ επορευετο εισ

την ορινην μετα

σπουδησ εισ πολιν

ιουδα 40και εισηλθε̅

εισ τον οικον ζαχα

ριου και ησπασατο

την ελεισαβετ

41και εγενετο ωσ ηκου

σεν τον ασπασμο̅

τησ μαριασ η ελει

σαβετ εσκιρτησεν ε̅

αγαλλιασει το βρεφοσ

εν τη κοιλια αυτησ

και επλησθη πνσ α

γιου η ελεισαβετ 42ϗ

ανεβοησεν φωνη

μεγαλη και ειπεν

ευλογημενη συ ε̅

γυναιξιν και ευλογη

μενοσ ο καρποσ τησ

κοιλιασ σου 43και ποθε̅

μοι τουτο ινα ελθη

η μηρ του κυ μου

προσ εμε 44ιδου γαρ ωσ

εγενετο η φωνη του

ασπασμου σου εισ τα

ωτα μου εσκιρτησε̅

εν αγαλλιασει το βρε

φοσ εν τη κοιλια μου

45και μακαρια η πιστευ

σασα οτι εσται τελει

ωσισ τοισ λελαλημε

νοισ αυτη παρα κυ

46και ειπεν μαριαμ

μεγαλυνει η ψυχη

μου τον κν 47και ηγαλ

λιασεν το πνα μου

επι τω θω τω σρι μου

48οτι επεβλεψεν επι

την ταπινωσιν

τησ δουλησ αυτου

ιδου γαρ απο του

νυν μακαριουσιν

με πασαι αι γενεαι

49οτι εποιησεν μοι

μεγαλα ο δυνατοσ

και αγιον το ελε

οσ αυτου 50και το ε

λεοσ αυτου εισ γε

νεαν και γενεαν

τοισ φοβουμενοισ

αυτον 51εποιησεν

κρατοσ εν βραχιονι

αυτου διεσκορπισε̅

υπερηφανουσ δια

νοια καρδιασ αυτω̅

52καθειλεν δυναστασ

απο θρονων και υ

ψωσεν ταπεινουσ

53πεινωντασ ενε

πλησεν αγαθων ϗ

πλουτουντασ εξα

πεστειλεν κενουσ

54αντελαβετο ισλ παι

δοσ αυτου μνησθη

ναι ελεουσ 55καθωσ

ελαλησεν προσ τουσ

πρασ ημων τω α

βρααμ και τω σπερ

ματι αυτου εισ το̅

αιωνα

56εμεινεν δε μαριαμ

συν αυτη ωσ μη

νασ τρεισ και υπε

στρεψεν εισ τον

Leaf 291r - Luke 1:56+ (image )

οικον αυτησ 57τη

δε ελισαβετ επλη

σθη ο χρονοσ του

τεκειν αυτην και

εγεννησεν υιο̅

58και ηκουσαν οι πε

ριοικοι και οι συγ

γενισ αυτησ οτι ε

μεγαλυνεν κσ το

ελεοσ αυτου μετ αυ

τησ και συνεχαι

ρον αυτη

59και εγενετο εν τη

ημερα τη ογδοη

ηλθον περιτεμι̅

το παιδιον και ε

καλουν αυτο επι

τω ονοματι του

πατροσ αυτου ζα

χαριαν

60και αποκριθεισα η

μητηρ αυτου ει

πεν ουχι αλλα κλη

θησεται ιωαννησ

61και ειπαν προσ αυ

την οτι ουδισ εστι̅

εκ τησ συγγενιασ

σου οσ καλειται τω

ονοματι τουτω 62ε

νενευον δε τω

πατρι αυτου το τι

αν θελοι καλισθε

αυτο 63και αιτησασ

πινακιδιον εγρα

ψεν λεγων ιωαν

νησ εστιν το ο

νομα αυτου και ε

θαυμασαν παν

τεσ 64ανεωχθη δε

το στομα αυτου πα

ραχρημα και η γλωσ

σα αυτου και ελαλι

ευλογων τον θν

65εγενετο δε επι πα̅

τασ φοβοσ τουσ πε

ριοικουντασ αυτουσ

και εν ολη τη ορι

νη τησ ιουδαιασ {

δια} τα ρηματα ταυ

τα 66και εθεντο παν

τεσ οι ακουσαντεσ

εν τη καρδια αυτω̅

λεγοντεσ τι αρα

το παιδιον τουτο

εσται και γαρ χιρ

κυ ην μετ αυτου

67και ζαχαριασ ο πα

τηρ αυτου επλη

σθη πνσ αγιου και

επροφητευσεν

λεγων 68ευλογη

τοσ κσ ο θσ του ιηλ

οτι επεσκεψατο ϗ

εποιησεν λυτρω

σιν τω λαω αυτου

69και ηγειρεν κερασ

σωτηριασ ημιν ε̅

ν οικω δαδ παι

δοσ αυτου 70καθωσ

ελαλησεν δια στο

ματοσ των αγιων

απ αιωνοσ αυτου

προφητων 71σω

τηριαν εξ εχθρω̅

ημων και εκ χει

ροσ παντων τω̅

μισουντων ημασ

72ποιησαι ελεοσ με

τα των πατερων η

μων και μνησθη

ναι διαθηκησ αγι

ασ αυτου 73ορκον ο̅

ωμοσεν προσ α

βρααμ τον πατερα

ημων του δουνε

ημιν 74αφοβωσ εκ

χιροσ εχθρων ρυ

σθεντασ λατρευει̅

αυτω 75εν οσιοτη

τι και δικαιοσυνη

ενωπιον αυτου

πασασ τασ ημε

ρασ ημων 76και συ

δε παιδιον προφη

τησ υψιστου κλη

θηση προπορευ

ση γαρ ενωπιον

κυ ετοιμασαι ο

δουσ αυτου 77του

δουναι γνωσιν

σωτηριασ τω λα

ω αυτου εν αφεσι

αμαρτιων αυτω̅

78δια σπλαγχνα ε

λεουσ θυ ημων

εν οισ επισκεψε

ται ημασ ανατολη

εξ υψουσ 79επιφα

ναι τοισ εν σκο

τι και σκια θανατου

καθημενοισ του

κατευθυναι τουσ

ποδασ ημων εισ ο

δον ιρηνησ

80το δε παιδιον ηυ

ξανεν και εκρατε

ουτο πνι και ην ε̅

ταισ ερημοισ εωσ

ημερασ αναδειξε

ωσ αυτου προσ τον

ιηλ

1εγενετο δε εν ταισ

ημεραισ εκιναισ

εξηλθεν δογμα

παρα καισαροσ α

γουστου απογρα

φεσθε πασαν την

οικουμενην 2{αυ

την απογραφην}

εγενετο πρωτη

ηγεμονευοντοσ

τησ συριασ κυρηνι

ου 3και επορευον

το εκαστοσ απογρα

φεσθε εισ την εαυ

των πολιν

4ανεβη δε και ιωσηφ

απο τησ γαλιλαι

ασ εκ πολεωσ να

ζαρεθ εισ την ιου

δαιαν εισ την πο

λιν δαδ ητισ καλει

ται βηθλεεμ δια

το ειναι αυτον ε

ξ οικου και πατρι

ασ δαδ 5απογραφε

σθαι συν μαριαμ

τη εμνηστευμενη

αυτω ουση ενκυ

ω 6εγενετο δε εν

τω ειναι αυτουσ ε

κει επλησθησαν

αι ημεραι του τεκι̅

αυτην 7και ετεκε̅

τον υν αυτησ τον

πρωτοτοκον και

εσπαργανωσεν

αυτον και ανεκλι

νεν αυτον {επι}

φατνη διοτι ουκ η̅

αυτοισ τοποσ εν

τω καταλυματι 8και

ποιμαινεσ ησα̅

εν τη χωρα τη αυ

τη αγραυλουντεσ

και φυλασσοντεσ

φυλακασ τησ νυ

κτοσ επι την ποι

μνην αυτων 9και

αγγελοσ κυ επεστη

αυτοισ και δοξα

κυ επελαμψεν

αυτοισ και εφοβη

θησαν φοβον με

γαν 10και ειπεν

αυτοισ ο αγγελοσ

μη φοβισθε ιδου

γαρ ευαγγελιζομαι

υμιν χαραν μεγα

λην ητισ εστιν

παντι τω λαω 11οτι

ετεχθη υμιν σημε

ρον σωτηρ οσ εσ

τιν χσ κσ εν πολι

δαδ 12και τουτο ημι̅

το σημιον ευρησε

ται βρεφοσ εσσπαρ

γανωμενον {επι}

φατνη 13και εξεφνησ

εγενετο συν τω

αγγελω πληθοσ στρα

τιασ ουρανιου αι

______

65^{διελαλειτο παντα} 2^{αυτη απογραφη} 7^{εν} 12^{ϗ κειμενον εν}

Leaf 291v - Luke 2:13+ (image )

νουντων τον θν

και λεγοντων 14δο

ξα εν υψιστοισ θω

και επι γησ ιρηνη

εν ανθρωποισ ευ

δοκιασ

15και εγενετο ωσ α

πηλθον απ αυτω̅

εισ τον ουρανον

οι αγγελοι {} ποιμαι

νεσ ελαλουν προσ

αλληλουσ λεγον

τεσ διελθωμεν

δη εωσ βηθλεεμ

και ιδωμεν το ρη

μα τουτο το γεγονοσ

ο ο κσ εγνωρισεν

ημιν 16και ηλθον

σπευσαντεσ και

{ανευρον} την τε

μαριαμ και τον ι

ωσηφ και το βρε

φοσ κειμενον εν

τη φατνη 17ιδοντεσ

δε εγνωρισαν πε

ρι του ρηματοσ του

λαληθεντοσ αυτοισ

περι του παιδιου

τουτου 18και παντεσ

οι ακουσαντεσ ε

θαυμασαν περι

των λαληθεντω̅

υπο των ποιμε

νων προσ αυτουσ

19η δε μαρια παντα

συνετηρι τα ρη

ματα ταυτα συνβαλ

λουσα εν τη καρ

δια {αυτησ} 20και υπε

στρεψαν οι ποιμαι

νεσ δοξαζοντεσ

και αινουντεσ το̅

θν επι πασιν οισ

ηκουσαν και ιδον

καθωσ ελαληθη

προσ αυτουσ 21και ο

τε επλησθησαν

ημεραι οκτω του

περιτεμιν αυτον

και εκληθη το ο

νομα αυτου ισ το

λεχθεν υπο του

αγγελου προ του συλ

λημφθηναι αυτη̅

εν τη κοιλια 22και ο

τε επλησθησαν αι

ημεραι του καθα

ρισμου αυτων κα

τα τον νομον μω

υσεωσ ανηγαγον

αυτον εισ ιεροσο

λυμα παραστησε

ται τω κω 23καθωσ

γεγραπται εν νο

μω κυ οτι παν αρ

σεν διανοιγων μη

τραν αγιον τω κω

κληθησεται 24και

του δουναι θυσια̅

κατα το ειρημενο̅

εν τω νομω κυ

ζευγοσ τρυγονω̅

η δυο νοσσουσ πε

ριστερων 25και ιδου

ανθρωποσ ην ε

ν ιερουσαλημ ω

ονομα αυτου συ

μεων και ο ανθρω

ποσ ουτοσ δικαιοσ

και ευσεβησ προσ

δεχομενοσ παρα

κλησιν του ιηλ ϗ

πνα ην αγιον ε

π αυτον 26και ην

αυτω κεχρηματι

σμενον υπο του

πνσ του αγιου μη

ιδιν θανατον ε

ωσ αν ιδη τον

χν κυ 27και ηλθεν

εν τω πνι εισ το

ιερον και εν τω

εισαγαγειν τουσ γο

νεισ το παιδιον

του ποιησαι αυτουσ

κατα το ειθισμενο̅

του νομου περι

αυτου 28και αυτοσ {δε}

εδεξατο αυτο εισ

τασ αγκαλασ και ευλο

γησεν τον θν και

ειπεν 29νυν απολ

λυεισ τον δουλον

σου δεσποτα κατα

το ρημα σου εν ει

ρηνη 30οτι ειδον οι

οφθαλμοι μου

το σωτηριον σου

31ο ητοιμασασ κα

τα προσωπον πα̅

των των λαων

32φωσ εισ αποκαλυ

ψιν εθνων και δο

ξαν λαου σου ιηλ 33ϗ

ην ο πατηρ αυτου

και η μητηρ {αυτου}

θαυμαζοντεσ επι

τοισ λαλουμενοισ

περι αυτου 34και ηυ

λογησεν αυτουσ συ

μεων και ειπεν

προσ μαριαμ την

μρα αυτου ιδου ου

τοσ κειται εισ πτω

σιν και αναστασι̅

πολλων εν τω ισλ

και σημιον αντιλε

γομενον 35και σου

δε αυτησ την ψυ

χην διελευσεται

ρομφαια οπωσ

αν αποκαλυφθω

σιν εκ πολλων

καρδιων διαλογι

σμοι πονηροι

36και ην αννα προ

φητισ θυγατηρ φα

νουηλ εκ φυλησ α

σηρ αυτη προβεβη

κυια εν ημεραισ πολ

λαισ {χηρευσασα}

μετα ανδροσ ετη

ζ απο τησ παρθενι

ασ αυτησ 37και αυτη

χηρα εωσ ετων ε

βδομηκοντα τεσ

σαρων η ουκ αφι

στατο εκ του ιερου

{νηστιασ} και {δεησιν}

λατρευουσα νυκτα

και ημεραν 38και

αυτη τη ωρα επιστα

σα ανθωμολογι

το τω θω και ελα

λει περι αυτου πασι̅

τοισ προσδεχο

μενοισ λυτρωσι̅

ιηλμ

39και ωσ ετελεσεν

παντα κατα τον νο

μον κυ επεστρεψε̅

εισ γαλιλαιαν εισ

πολιν εαυτων να

ζαρετ 40το δε παιδιο̅

ηυξανεν και εκρα

ταιουτο πληρου

μενον σοφιασ ϗ

χαρισ θυ ην επ αυτο

41και επορευοντο οι

γονισ αυτου κατ ε

θοσ ισ ιηλμ τη εορ

τη του πασχα

42και οτε εγενετο {ο

των} ιβ και αναβαι

νοντων αυτων

κατα το εθοσ τησ

εορτησ 43και τελιω

σαντων τασ ημε

ρασ εν τω υποστρε

φειν αυτουσ υπε

μεινεν ο παισ ε

ν ιερουσαλημ

και ουκ εγνωσαν

οι γονισ αυτου 44νο

μισαντεσ δε αυτο̅

ειναι εν τη συνο

δια ηλθον ημερασ

οδον και ανεζη

τουν αυτον εν τοισ

συγγενεσιν 45και μη

ευροντεσ υπεστρε

ψαν ισ ιερουσαλημ

______

15^{οι} 16^{ανευραν} 19^{εαυτησ} 28^{} 33^{} 36^{ζησασα} 37^{νηστιαισ} {δεησεσι̅} 42^{ετων}

Leaf 292r - Luke 2:45+ (image )

ζητουντεσ αυτο̅

46και εγενετο μετα

ημερασ τρεισ ευ

ρον αυτον εν τω

ιερω καθεζομε

νον εν μεσω τω̅

διδασκαλων ϗ

ακουοντα αυτω̅

και {επηρωτων

τα} αυτουσ 47εξιστα̅

το δε παντεσ οι ακου

οντεσ αυτου επι

τη συνεσι και ταισ

αποκρισεσιν αυτου

48και ιδοντεσ αυτο̅

εξεπλαγησαν και

ειπεν προσ αυτο̅

η μητηρ αυτου τε

κνον τι εποιησασ η

μιν ουτωσ ιδου

ο πατηρ σου καγω

οδυνωμενοι ζη

τουμεν σε

49και ειπεν προσ αυ

τουσ τι οτι ζητει

τε με ουκ ηδειτε

οτι εν τοισ του πα

τροσ μου δι εινε

με 50και αυτοι ου συ

νηκαν το ρημα ο

ελαλησεν αυτοισ

51και κατεβη μετ αυ

των και ηλθεν εισ

ναζαρετ και ην υ

ποτασσομενοσ

αυτοισ και η μητηρ

αυτου διετηρι πα̅

τα τα ρηματα εν τη

καρδια αυτησ 52και

ο ισ προεκοπτεν

εν τη σοφια και η

λικια και χαριτι

θυ και ανθρωποισ

1εν ετι δε πεντεκαι

δεκατω τησ ηγεμο

νιασ τιβεριου και

σαροσ ηγεμονευο̅

τοσ ποντιου πιλα

του και τετρααρχου̅

τοσ τησ γαλιλαιασ

ηρωδου φιλιππου

δε του αδελφου αυ

του τετρααρχουν

τοσ τησ {���������

�� ������������

����� ��� ������

��} τησ αβιληνησ

τετρααρχουντοσ

2επι αρχιερεωσ

αννα και καιαφα

εγενετο ρημα θυ

επι ιωαννην το̅

ζαχαριου υιον ε̅

τη ερημω 3και ηλ

θεν εισ πασαν τη̅

περιχωρον του

ιορδανου κηρυσ

σων βαπτισμα με

τανοιασ εισ αφεσι̅

αμαρτιων 4ωσ γε

γραπται εν βιβλω

λογων ησαιου του

προφητου φω

νη βοωντοσ εν

τη ερημω ετοιμα

σατε την οδον κυ

ευθιασ ποιειται

τασ τριβουσ αυτου

5πασα φαραγξ πλη

ρωθησεται και πα̅

οροσ και βουνοσ

ταπινωθησετε

και εστε τα σκολι

α εισ ευθιαν και αι

τροχιαι εισ οδουσ

λιασ 6και οψεται

πασα σαρξ το σω

τηριον του θυ

7ελεγον ουν τοισ

εκπορευομενοισ

οχλοισ βαπτισθη

ναι υπ αυτου γεν

νηματα εχιδνω̅

τισ υπεδιξεν υμι̅

φυγειν απο τησ

μελλουσησ οργησ

8ποιησατε ουν καρ

πουσ αξιουσ τησ με

τανοιασ και μη αρ

ξησθε λεγειν εν ε

αυτοισ πατερα εχο

μεν τον αβρααμ

λεγω γαρ υμιν ο

τι δυναται ο θσ εκ

των λιθων του

των εγειραι τεκνα

τω αβρααμ 9ηδη

δε και η αξινη προσ

την ριζαν των δε̅

δρων κειται πα̅

ουν δενδρον μη

ποιουν καρπον

καλον εκκοπτε

ται και εισ πυρ βαλ

λεται 10και επηρω

των αυτον οι ο

χλοι λεγοντεσ τι

ουν ποιησωμε̅

11αποκριθεισ δε ελε

γεν αυτοισ ο εχω̅

δυο χιτωνασ με

ταδοτω τω μη εχο̅

τι και ο εχων βρω

ματα ομοιωσ ποιει

τω 12ηλθον δε και

τελωναι βαπτι

σθηναι και ειπο̅

προσ αυτον διδα

σκαλε τι ποιησω

μεν 13ο δε μηδεν

πλεον παρα το δι

ατεταγμενον υ

μιν πρασσετε 14ε

πηρωτων δε αυ

τον και στρατευο

μενοι λεγοντεσ

τι ποιησωμεν

και ημισ και ειπε̅

προσ αυτουσ μη

δενα διασεισητε

μηδενα συκοφα̅

τησητε και αρκι

σθαι τοισ οψωνι

οισ υμων

15προσδοκωντοσ

δε του λαου και δι

αλογιζομενων

παντων εν ταισ

καρδιαισ {αυτων}

περι του ιωαννου

μηποτε αυτοσ

ειη ο χσ 16απεκρι

νατο λεγων πασι̅

ο ιωαννησ εγω

μεν υδατι βαπτι

ζω υμασ ερχεται

δε ο ισχυροτεροσ

μου ου ουκ ιμι ι

κανοσ λυσαι τον

ιμαντα των υπο

δηματων αυτου {}

υμασ βαπτισει ε̅

πνι αγιω και πυ

ρι 17ου το πτυον εν

τη χειρι αυτου {δι

ακαθαρε} την αλω

να αυτου και {συνα

γαγειν} τον σιτον

εισ την αποθηκη̅

αυτου το δε αχυρο̅

{κατασβεσι} πυρι α

σβεστω

18πολλα μεν ουν και

ετερα παρακαλω̅

{ευηγγελιζε τον}

λαον 19ο δε ηρωδησ

ο τετρααρχησ ελεγ

χομενοσ υπ αυτου

περι ηρωδιαδοσ

τησ γυναικοσ του

αδελφου αυτου

περι παντων τω̅

πονηρων ων ε

ποιησεν ο ηρωδησ

20προσεθηκεν και

τουτο επι πασιν

κατεκλισεν τον

ιωαννην εν φυ

λακη

21εγενετο δε εν τω

βαπτισθηναι πα̅

τα τον λαον και ιυ

______

46^{επερωτωντα} 1^{ιτουραιασ τε τραχωνιτιδοσ χωρασ και λυσανιου} 15^{εαυτων} 16^{αυτοσ} 17^{ϗ διακαθαρειει} {συναξαι} {κατακαυσι} 18^{ευηγγελιζετο τον}

Leaf 292v - Luke 3:21+ (image )

βαπτισθεντοσ

και προσευχομε

νου ανεωχθη

νε τον ουρανον

22και καταβηναι το

πνα το αγιον σω

ματικω ειδι ωσ

περιστεραν επ αυ

τον και φωνην

εξ ουρανου γενε

σθαι συ ει ο υσ μου

ο αγαπητοσ εν σοι

ευδοκησα 23και αυ

τοσ ην ισ αρχομε

νοσ ωσει ετων

λ ων υιοσ ωσ ενο

μιζετο ιωσηφ

του ηλει

24του μαθεαθ

του λευει

του μελχει

του ιανναι

του ιωσηφ

25του ματταθιου

του αμωσ

του ναουμ

του εσλει

του ναγγαι

26του μααθ

του ματταθιου

του σεμεειν

του ιωσηχ

του ιωδα

27του {ιωναν}

του ρησα

του ζοροβαβελ

του σαλαθιηλ

του νηρει

28του μελχει

του αδδει

του κωσα

του ελμαδαμ

του ηρ

29του ιησου

του ελιαζερ

του ιωριμ

του μαθθααθ

του λευει

30του συμεων

του ιουδα

του ιωσηφ

του ιωναμ

του ελιακειμ

31του μελεα

του μεννα

του ματταθα

του ναθαμ

του δαδ

32του ιεσσαι

του ιωβηλ

του βαλλσ

του σαλα

του ναασσω̅

33του αδαμ

του αδμιν

του αρνει

του εσρωμ

του φαρεσ

του ιουδα

34του ιακωβ

του ισακ

του αβρααμ

του θαρα

του ναχωρ

35του σερουχ

του ραγαυ

του φαλεκ

του εβερ

του σαλα

36του καιναμ

του αρφαξαδ

του σημ

του νωε

του λαμεχ

37του μαθουσαλα

του ενωχ

του ιαρετ

του μελελεηλ

του καιναμ

38του ενωσ

του σησ

του αδαμ

του θυ

1ισ δε πληρησ πνσ

αγιου {} απο του ιορ

δανου και ηγετο

το εν τω πνι εν τη

ερημω 2ημερασ μ

πειραζομενοσ

υπο του διαβολου

και ουκ εφαγεν ου

δεν {ουδεν} εν ταισ

ημεραισ εκειναισ

και συντελεσθισω̅

αυτων επινασε̅

3ειπεν δε αυτω ο

διαβολοσ ει υσ ι του

θυ ειπε τω λιθω

τουτω ινα γενη

ται αρτοσ

4και αποκριθη προσ

αυτον ο ισ γεγρα

πται οτι ουκ επ αρ

τω μονω ζησε

ται ο ανθρωποσ

5και αναγαγων αυ

τον {} εδιξεν αυτω

πασασ τασ βασιλι

ασ τησ οικουμε

νησ εν στιγμη

χρονου 6και ειπε̅

αυτω ο διαβολοσ

σοι δωσω την ε

ξουσιαν ταυτην

πασαν και την δο

ξαν αυτων οτι ε

μοι παραδεδοται

και ω εαν θελω

δωσω αυτην 7συ

ουν εαν προσκυ

νησησ μοι ενω

πιον εμου εστε

σου πασα 8και απο

κριθεισ ο ισ ειπε̅

αυτω γεγραπται

κν τον θν σου

προσκυνησεισ

και αυτω μονω

λατρευσεισ 9ηγαγε̅

δε αυτον εισ ιερου

σαλημ και εστη

σεν επι το πτερυ

γιον του ιερου

και ειπεν αυτω

ει υιοσ ει του θυ βα

λε σεαυτον εντευ

θεν κατω 10γεγρα

πται {} οτι τοισ αγγε

λοισ αυτου εντε

λιται περι σου του

διαφυλαξαι σε 11και

οτι επι χειρων

αρουσιν σε μηπο

τε προσκοψησ προσ

λιθον τον ποδα

σου

12και αποκριθεισ ει

πεν αυτω ο ισ οτι ει

ρηται ουκ εκπιρα

σεισ κν τον θν σου

13και συντελεσασ

παντα πιρασμον ο

διαβολοσ απεστη

απ αυτου αχρι και

ρου 14και υπεστρε

ψεν ο ισ εν τη δυνα

μι του πνσ εισ τη̅

γαλιλαιαν και φη

μη εξηλθεν καθ ο

λησ τησ χωρασ πε

ρι αυτου 15και αυτοσ

εδιδασκεν εν ταισ

συναγωγαισ αυτω̅

δοξαζομενοσ

υπο παντων 16και

ηλθεν εισ ναζαρα

ου ην ανατεθραμ

μενοσ και εισηλ

θεν κατα το ειωθοσ

αυτω εν τη ημε

ρα των σαββατω̅

εισ την συναγω

γην και ανεστη

αναγνωναι 17και ε

πεδοθη αυτω βι

βλιον του προφη

του ησαιου και α

ναπτυξασ το βι

βλιον ευρεν το

πον ου ην γεγραμ

μενον 18πνα κυ

επ εμε ου εινεκε̅

______

27^{ιωαναν} 1^{υπεστρεψεν} 2^{} 5^{εισ οροσ υψηλον} 10^{γαρ}

Leaf 293r - Luke 4:18+ (image )

εχρισεν με ευαγγε

λισασθαι πτωχοισ

απεσταλκεν με κη

ρυξαι αιχμαλωτοισ

αφεσιν και τυφλοισ

αναβλεψιν αποστι

λαι τεθραυσμενουσ

εν αφεσι 19κηρυξαι

ενιαυτον κυ δεκτο̅

20και πτυξασ το βιβλι

ον αποδουσ τω υπη

ρετη εκαθισεν και

παντων οι οφθαλ

μοι εν τη συναγω

γη ησαν ατενιζον

τεσ αυτω 21ηρξατο

δε λεγιν προσ αυτουσ

οτι σημερον πε

πληρωται η γραφη

αυτη εν τοισ ωσιν

υμων 22και παντεσ

εμαρτυρουν αυτω

και εθαυμαζον επι

τοισ λογοισ τησ χα

ριτοσ τοισ εκπορευ

ομενοισ εκ του στο

ματοσ αυτου και ε

λεγον ουχι υσ εσ

τιν ιωσηφ ουτοσ

23και ειπεν προσ αυ

τουσ παντωσ ερει

τε μοι την παραβο

λην ταυτην ιατρε

θεραπευσον σεαυ

τον οσα ηκουσαμε̅

γενομενα εισ τη̅

καφαρναουμ ποι

ησον και ωδε εν

τη πατριδι σου

24ειπεν δε αμην λε

γω υμιν οτι ουδισ

προφητησ δεκτοσ

εστιν εν τη πατρι

δι εαυτου 25επ αλη

θιασ δε λεγω υμι̅

οτι πολλαι χηραι

ησαν εν ταισ ημε

ραισ ηλιου εν τω ιηλ

οτε εκλισθη ο ου

ρανοσ επι ετη τρι

α και μηνασ εξ ωσ

εγενετο λιμοσ

μεγασ επι πασαν

την γην 26και προσ

ουδεμιαν αυτω̅

επεμφθη ηλει

ασ ει μη εισ σαρε

πτα τησ σιδωνι

ασ προσ γυναικα

χηραν 27και πολλοι

λεπροι ησαν εν

τω ιηλ επι ελισαι

ου του προφητου

και ουδισ αυτων

εκαθαρισθη ει μη

ναιμαν ο συροσ

28και επλησθησαν

παντεσ θυμου εν

τη συναγωγη ακου

οντεσ ταυτα 29και α

νασταντεσ εξεβα

λον εξω τησ πο

λεωσ και ηγαγο̅

αυτον εωσ οφρυ

οσ του ορουσ εφ ου

η πολισ ωκοδο

μητο αυτων ωστε

κατακρημνισαι

αυτον 30αυτοσ δε δι

ελθων δια μεσου

αυτων επορευετο

31και κατηλθεν εισ

καφαρναουμ πο

λιν τησ γαλιλαιασ

και ην διδασκω̅

αυτουσ εν τοισ σαβ

βασιν 32και εξεπλησ

σοντο επι τη διδα

χη αυτου οτι εν ε

ξουσια ην ο λογοσ

αυτου 33και εν τη συ

ναγωγη ην ανθρω

ποσ εχων πνα

δαιμονιου ακαθαρ

του και ανεκραξε̅

φωνη μεγαλη 34εα

τι ημιν και σοι ιυ

ναζαρηνε ηλθεσ

{����εσαι} ημασ

οιδα σε τισ ει ο αγι

οσ του θυ 35και επε

τιμησεν αυτω ο

ισ λεγων φιμω

θητι και εξελθε

απ αυτου και ριψα̅

αυτον το δαιμο

νιον εισ το μεσο̅

εξηλθεν απ αυ

του μηδεν βλα

ψαν αυτον 36και ε

γενετο θαμβοσ

επι παντασ και

συνελαλουν προσ

αλληλουσ λεγον

τεσ τισ ο λογοσ ου

τοσ οτι εν εξουσι

α και δυναμι επι

τασσει τοισ ακαθαρ

τοισ πνασιν και {

εξερχονται}

37{και εξεπορευετο} ηχοσ

περι αυτου εισ πα̅

τα τοπον τησ πε

ριχωρου 38αναστασ

δε απο τησ συνα

γωγησ εισηλθε̅

εισ την οικιαν

του σιμωνοσ πε̅

θερα δε του σιμω

νοσ ην συνεχο

μενη πυρετω

μεγαλω και ηρω

τησαν αυτον πε

ρι αυτησ 39και επι

στασ επανω αυτησ

επετιμησεν τω

πυρετω και αφη

κεν αυτην ο πυρε

τοσ παραχρημα δε

αναστασα διηκο

νι αυτοισ 40δυνον

τοσ δε του ηλιου

παντεσ οσοι ειχο̅

ασθενουντασ νο

σοισ ποικιλαισ η

γαγον αυτουσ προσ

αυτον ο δε ενι ε

καστω αυτων ε

πιθεισ τασ χιρασ

εθεραπευσεν αυ

τουσ 41εξηρχοντο

δε και δαιμονια

πολλων κραζον

των και λεγοντα

οτι συ ει ο υσ του θυ

και επιτιμων ου

κ εια αυτα λαλιν ο

τι ηδισαν τον χν

αυτον ειναι

42γενομενησ δε η

μερασ εξελθων

επορευθη εισ ερη

μον {} και οι οχλοι

επεζητουν αυτο̅

και ηλθον εωσ αυ

του και κατειχον

αυτον του μη πο

ρευεσθαι απ αυτω̅

43ο δε ειπεν προσ αυ

τουσ οτι και ταισ ε

τεραισ πολεσιν ευ

αγγελισασθαι με

δει {το ευαγγελιον}

του θυ οτι επι του

το απεσταλην 44και

ην κηρυσσων εισ

τασ συναγωγασ τησ

ιουδαιασ

1εγενετο δε εν τω

συναχθηναι τον

οχλον και ακουει̅

τον λογον του θυ

και αυτοσ ην εσ

τωσ παρα την γεν

νησαρετ 2και ειδε̅

πλοια εστωτα πα

ρα την λιμνην οι

δε αλεεισ αυτων

αποβαντεσ επλυ

ναν τα δικτυα

3εμβασ δε εισ εν

των πλοιων ο η̅

______

34^{απολεσαι} 36a{υπακουουσιν αυτω} 37a{ϗ εξεπορευετο} 42^{τοπον} 43^{την βασιλεια̅}

Leaf 293v - Luke 5:3+ (image )

σιμωνοσ ηρωτη

σεν αυτον απο τησ

γησ επαναγαγιν

ολιγον καθισασ δε

εν τω πλοιω εδι

δασκεν τουσ οχλουσ

4ωσ δε επαυσατο

λαλων ειπεν προσ

τον σιμωνα επα

ναγαγε εισ το βαθοσ

και χαλασατε τα δι

κτυα υμων εισ α

γραν

5και αποκριθεισ ει

πεν σιμων επισ

τατα δι ολησ νυκτοσ

κοπιασαντεσ ου

δεν ελαβομεν ε

πι δε τω ρηματι σου

χαλασω τα δικτυα

6και τουτο ποιησα̅

τεσ συνεκλισαν

πληθοσ ιχθυων

πολυ διερρησσετο

δε τα δικτυα αυτω̅

7και κατενευσεν

τοισ μετοχοισ εν

τω ετερω πλοιω

{τουσ} ελθοντασ {συ̅

λαμβανεσθε} αυτοισ

και ηλθαν και ε

πλησαν {αμφοτε

ροι} τα πλοια ωστε

βυθιζεσθαι αυτα

8ιδων δε σιμων

πετροσ προσε

πεσεν τοισ γονα

σιν ιυ λεγων εξελ

θε απ εμου οτι

ανηρ αμαρτωλοσ

ειμι {} 9θαμβοσ γαρ

περιεσχεν αυτουσ

και παντασ τουσ συ

ν αυτω επι τη αγρα

των ιχθυων η συ

νελαβον 10ομοιωσ

δε και ιακωβοσ και

ιωαννησ οι υιοι

ζεβεδαιου οι ησα̅

κοινωνοι τω σι

μωνι και ειπεν

προσ τον σιμω

να ο ισ μη φοβου

απο του νυν αν

θρωπουσ εση ζω

γρων 11και καταγα

γοντεσ τα πλοια

επι την γην αφε̅

τεσ παντα ηκο

λουθησαν αυτω

12και εγενετο εν τω

ειναι αυτον εν

μια των πολεω̅

και ιδου ανηρ πλη

ρησ λεπρασ ιδων

δε τον ιν πεσων

επι προσωπον

εδεηθη αυτου λε

γων κε εαν θε

λησ δυνασαι με

καθαρισαι 13και εκτι

νασ {τασ χειρασ η

ψατο} αυτου {εγων}

θελω καθαρισθη

τι και ευθεωσ {α} η

λεπρα απηλθεν α

π αυτου 14και αυτοσ

παρηγγιλεν αυτω

μηδενι ειπιν αλ

λα απελθων {} προσ

ενεγκαι περι του

καθαρισμου σου

καθωσ προσετα

ξεν μωυσησ εισ

μαρτυριον αυτοισ

15διηρχετο δε μαλ

λον ο λογοσ {} αυτου

και συνηρχοντο

οχλοι πολλοι α

κουειν και θερα

πευεσθαι απο τω̅

ασθενιων αυτω̅

16αυτοσ δε ην υπο

χωρων εν ταισ ε

ρημοισ και προσ

ευχομενοσ

17και εγενετο εν μι

α των ημερων

και αυτοσ ην διδα

σκων και ησαν

καθημενοι φαρι

σαιοι και νομο

διδασκαλοι {} ησαν

εληλυθοτεσ εκ πα

σησ κωμησ τησ

γαλιλαιασ και ιου

δαιασ και ιερουσα

λημ και δυναμισ

κυ ην εισ το ιασθαι

αυτον

18και ιδου ανδρεσ φε

ροντεσ ανθρωπο̅

επι κλινησ βεβλη

βλημενον οσ η̅

παραλελυμενοσ

και εζητουν αυτο̅

εισενεγκειν και

θειναι ενωπιον

αυτου 19και μη ευ

ροντεσ ποιασ εισε

νεγκωσιν αυτο̅

δια τον οχλον ανα

βαντεσ επι το δω

μα δια των κερα

μων καθηκαν αυ

τον συν τω κλινι

διω εισ το μεσον

εμπροσθεν του ιυ

20και ιδων την πιστι̅

αυτων ειπεν αν

θρωπε αφεωντε

σου αι αμαρτιαι 21και

ηρξαντο διαλογι

ζεσθε οι γραμμα

τισ και οι φαρισαι

οι λεγοντεσ τισ ε

στιν ουτοσ οσ λα

λει βλασφημιασ

τισ δυναται αφιε

ναι αμαρτιασ ει

μη μονοσ ο θσ 22ε

πιγνουσ δε ο ισ τουσ

διαλογισμουσ αυτω̅

αποκριθεισ ειπε̅

προσ αυτουσ τι δι

αλογιζεσθε εν ταισ

καρδιεσ υμων 23τι

εστιν ευκοπωτε

ρον ειπειν αφεω̅

ται σου αι αμαρτι

αι η ειπειν εγειρε

και περιπατι 24ινα

δε ειδητε οτι εξου

σιαν εχει ο υσ του

ανθρωπου επι

τησ γησ αφιεναι

αμαρτιασ ειπεν

τω παραλυτικω

σοι λεγω εγειρε

και αρον το κλι

νιδιον σου και

πορευου εισ τον

οικον σου 25και πα

ραχρημα αναστασ

ενωπιον αυτου

αρασ εφ ο κατεκει

το απηλθεν εισ

τον οικον αυτου

δοξαζων τον θν

26και εκστασεισ ε

λαβεν απαντασ

και εδοξαζον τον

θν και επλησθη

σαν φοβου λεγον

τεσ οτι ειδομεν πα

ραδοξα σημερον

27και μετα ταυτα εξηλ

θεν και εθεασα

το τελωνην ονο

ματι λευειν καθη

μενον επι το τε

λωνιον και λεγει

αυτω ακολουθι μοι

28και καταλιπων

απαντασ αναστασ

ηκολουθησεν αυ

τω 29και εποιησεν

δοχην μεγαλην

λευεισ εν τω οικω

αυτου και ην οχλοσ

πολυσ τελωνων

οι ησαν μετ αυτω̅

______

7^{του} {συ̅λαβεσθε} {αμφοτερα} 8^{κε} 13^{την χειρα ηψατο} {λεγων} {} 14^{διξον σεαυτον τω ιερι ϗ} 15^{περι} 17^{οι}

Leaf 294r - Luke 5:29+ (image )

κατακειμενοι 30και

εγογγυζον οι φαρι

σαιοι και οι γραμ

ματεισ προσ τουσ

μαθητασ αυτου λε

γοντεσ δια τι μετα

των τελωνων ϗ

αμαρτωλων εσθι

εται και πινετε

31και αποκριθεισ ο ισ

ειπεν προσ αυτουσ

ου χριαν εχουσιν

οι υγιαινοντεσ ι

ατρου αλλ οι κακωσ

εχοντεσ 32ουκ ελη

λυθα καλεσαι δι

καιουσ αλλα {ασε

βεισ} εισ μετανοι

αν 33οι δε ειπον προσ

αυτον δια τι οι μα

θηται ιωαννου

νηστευουσιν πυ

κνα και δεησεισ

ποιουνται ομοι

ωσ και οι των φα

ρισαιων οι δε σοι

εσθιουσιν και πι

νουσιν

34ο δε ισ ειπεν προσ

αυτουσ μη δυνα̅

ται οι υιοι του νυμ

φωνοσ εν ω ο

νυμφιοσ μετ αυ

των εστιν νηστευ

ειν 35ελευσονται

δε ημεραι οταν α

παρθη απ αυτων

ο νυμφιοσ και το

τε νηστευσουσιν

εν εκειναισ ταισ η

μεραισ 36ελεγεν

προσ αυτουσ πα

ραβολην οτι ουδισ

επιβλημα απο ι

ματιου καινου

σχισασ επιβαλλει

επι ιματιον παλαι

ον ει δε μη γε το

καινον σχισει και

τω παλαιω ου συμ

φωνησει το επι

βλημα το απο του

καινου 37και ουδεισ

βαλλει οινον νε

ον εισ ασκουσ πα

λαιουσ ει δε μη γε

ρηξει ο οινοσ τουσ

ασκουσ και αυτοσ

εκχυθησεται και

οι ασκοι απολου̅

ται 38αλλα οινον νε

ον εισ ασκουσ και

νουσ {βαλλουσιν}

39και ουδισ πιων

παλαιον θελει νε

ον λεγει γαρ ο πα

λαιοσ χρηστοσ ε

στιν

1εγενετο δε εν σαβ

βατω διαπορευε

σθαι αυτον δια σπο

ριμων και ετιλλο̅

οι μαθηται αυτου

σταχυασ και ησθι

ον ψωχοντεσ ταισ

χερσιν

2τινεσ δε των φαρι

σαιων ειπον τι

ποιειται ο ουχ εξε

στιν ποιειν τοισ

σαββασιν 3και απο

κριθεισ ο ισ προσ

αυτουσ ειπεν ου

δε τουτο ανεγνω

τε ο εποιησεν δαδ

οτε επινασεν αυ

τοσ και οι μετ αυτου

4ωσ εισηλθεν εισ

τον οικον του θυ

και τουσ αρτουσ τησ

προθεσεωσ εφα

γεν και εδωκεν

και τοισ μετ αυτου

ουσ ουκ εξεστιν

φαγειν ει μη μο

νουσ τουσ ιερεισ

5και ελεγεν αυτοισ

κσ εστιν του σαβ

βατου ο υσ του αν

θρωπου

6εγενετο δε εν ετε

ρω σαββατω εισελ

θιν αυτον εισ την

συναγωγην και

διδασκιν και ην

ανθρωποσ εκει

και η χειρ αυτου η

δεξια ην ξηρα 7πα

ρετηρουν δε αυτο̅

οι γραμματεισ

και οι φαρισαιοι

ει εν τω σαββατω

θεραπευει ινα ευρω

σιν κατηγοριν αυ

του 8αυτοσ δε ηδει

τουσ διαλογισμουσ

αυτων

ειπεν δε τω ανδρι

τω την ξηραν εχο̅

τι την χειρα εγειρε

και στηθι εισ το

μεσον και αναστασ

εστη

9ειπεν δε ο ισ προσ

αυτουσ επερωτω

υμασ ει εξεστιν

τω σαββατω αγαθο

ποιησαι η κακο

ποιησαι ψυχην

σωσαι η απολεσαι

10και περιβλεψαμε

νοσ παντασ αυτουσ

ειπεν τω ανθρω

πω εκτινον τη̅

χειρα σου ο δε εξε

τινεν και απεκα

τεστη η χειρ αυτου

11αυτοι δε επλησθη

σαν ανοιασ και

διελαλουν προσ

αλληλουσ τι αν

ποιησιεν τω ιυ

12εγενετο δε εν ταισ

ημεραισ ταυταισ

εξελθειν αυτον

εισ το οροσ προσευ

ξασθαι και ην δι

ανυκτερευων {ε

πι} τη προσευχη του

θυ

13και οτε εγενετο η

μερα προσεφω

νησεν τουσ μαθη

τασ αυτου και εκλε

ξαμενοσ απ αυ

των δωδεκα ουσ

και αποστολουσ

ωνομασεν 14σιμω

να ον και ωνομα

σεν πετρον και α̅

δρεαν τον αδελ

φον αυτου

και ιακωβον

και ιωαννην

και φιλιππον

15και μαθθαιον

και θωμαν

και ιακωβον αλφαιου

και σιμωνα τον κα

λουμενον ζηλωτη̅

16και ιουδαν ιακωβου

και ιουδαν ισκαριωθ

οσ εγενετο προδο

τησ 17και καταβασ με

τ αυτων εστη επι

τοπου πεδινου

και οχλοσ πολυσ

μαθητων αυτου

και πληθοσ πολυ

απο πασησ τησ ιου

δαιασ και ιερουσα

λημ και πιραιασ ϗ

τησ παραλιου τυρου

και σειδωνοσ 18οι

ηλθον ακουσαι αυ

του και ιαθηναι α

πο των νοσων αυ

των και οι ενοχλου

μενοι απο πνατω̅

ακαθαρτων εθε

ραπευοντο 19και

πασ ο οχλοσ εζητου̅

______

32^{αμαρτωλουσ} 38^{βλητεον} 12^{εν}

Leaf 294v - Luke 6:19+ (image )

απτεσθαι αυτου ο

τι δυναμισ παρ αυ

του εξηρχετο και

ιατο παντασ 20και αυ

τοσ επαρασ τουσ ο

φθαλμουσ αυτου

εισ τουσ μαθητασ

αυτου ελεγεν

μακαριοι οι πτω

χοι οτι υμετερα εστι̅

η βασιλια του θυ

21μακαριοι οι πινω̅

τεσ νυν οτι χορτα

σθησονται

μακαριοι οι κλαιον

τεσ νυν οτι γελα

σεται

22μακαριοι εστε οτα̅

μισησωσιν υμασ

οι ανθρωποι και

οταν αφορισωσιν

υμασ και ονιδισωσι̅

και εκβαλωσιν το

ονομα υμων ωσ

πονηρον ενεκα

του υιου του ανου

23χαρητε εν εκεινη

τη ημερα και σκιρ

τησαται ιδου γαρ ο

μισθοσ υμων πο

λυσ εν τω ουνω κα

τα ταυτα γαρ εποιου̅

τοισ προφηταισ οι

πατερεσ αυτων

24πλην ουαι υμιν

τοισ πλουσιοισ ο

τι απεχεται την

παρακλησιν υμω̅

25ουαι υμιν οι εμπε

πλησμενοι νυν

οτι πινασετε

ουαι οι γελωντεσ νυ̅

οτι πενθησεται

και κλαυσεται

26ουαι οταν καλωσ ει

πωσιν υμασ οι αν

θρωποι παντεσ κα

τα {ταυτα} γαρ εποιου̅

τοισ ψευδοπροφη

ταισ οι πατερεσ αυ

των 27αλλα υμιν λε

γω τοισ ακουουσιν

αγαπαται τουσ ε

χθρουσ υμων κα

λωσ ποιειται τοισ

μισουσιν υμασ 28ευ

λογιται τουσ κατα

ρωμενουσ υμασ

προσευχεσθαι

περι των επηρεα

ζοντων υμασ 29τω

τυπτοντι σε εισ τη̅

δεξιαν σιαγονα

παρεχε και την

αλλην και απο του

αιροντοσ σου το ι

ματιον και τον

χιτωνα μη κωλυ

σησ 30παντι αιτουν

τι σε διδου και απο

του αιροντοσ τα σα

μη απαιτει 31και

καθωσ θελετε ι

να ποιωσιν υμιν

οι ανθρωποι και

υμισ ποιειται αυ

τοισ ομοιωσ 32και

ει αγαπατε τουσ α

γαπωντασ υμασ

ποια υμιν χαρισ ε

στιν και γαρ οι α

μαρτωλοι τουσ α

γαπωντασ αυτουσ

αγαπωσιν

33και γαρ εαν αγαθο

ποιητε τουσ αγαθο

ποιουντασ υμασ

ποια υμιν χαρισ ε

στιν και οι αμαρτω

λοι το αυτο ποιουσι̅

34και εαν δανισηται

παρ ων ελπιζεται

λαβιν ποια υμιν

χαρισ εστιν και α

μαρτωλοι αμαρ

τωλοισ δανιζουσι̅

ινα απολαβωσιν

τα εισα

35πλην αγαπαται τουσ

εχθρουσ υμων

και αγαθοποιει

ται και δανιζεται

μηδενα απελπι

ζοντεσ και εσται

ο μισθοσ υμων

πολυσ {} και εσεσθαι

υιοι υψιστου οτι

αυτοσ χρηστοσ ε

στιν επι τουσ αχα

ριστουσ και πονη

ρουσ

36γεινεσθε οικτιρ

μονεσ καθωσ ο

πατηρ υμων οι

κτιρμων εστιν {}

37και μη κρινετε

και ου μη κριθητε

και μη καταδικαζε

τε και ου μη κατα

δικασθηται

απολυεται και απο

λυθησεσθαι

38διδοται και δοθησε

ται υμιν μετρον

καλον πεπιασμε

νον σεσαλευμενο̅

υπερεκχυννομε

νον δωσουσιν εισ

τον κολπον υμω̅

ω γαρ μετρω με

τριται αντιμετρη

θησεται υμιν

39ειπεν δε και παρα

βολην αυτοισ μη

τι δυναται τυφλοσ

τυφλον οδηγειν

ουκ αμφοτεροι εισ

βοθυνον πεσου̅

ται

40ουκ εστιν μαθη

τησ υπερ τον δι

δασκαλον κατηρ

τισμενοσ δε εστω

ωσ ο διδασκαλοσ

αυτου

41τι δε βλεπεισ το καρ

φοσ το εν τω οφθαλ

μω του αδελφου

σου την δε δοκον

την εν τω ιδιω ο

φθαλμω ου κατα

νοεισ 42πωσ δε δυ

νασαι λεγειν τω

αδελφω σου αδελ

φε αφεσ εκβαλω

το καρφοσ το εν τω

οφθαλμω σου

αυτοσ την εν τω ο

φθαλμω σου δοκο̅

ου βλεπων

υποκριτα εκβαλε

πρωτον την δο

κον εκ του οφθαλ

μου σου και τοτε

διαβλεψεισ εκβα

λιν το καρφοσ το

εν τω οφθαλμω

του αδελφου σου

43ου γαρ εστιν δεν

δρον καλον ποιου̅

καρπον σαπρον

ουδε παλιν δεν

δρον σαπρον ποι

ουν καρπον καλο̅

44εκαστον γαρ δεν

δρον εκ του ιδιου

καρπου γεινωσκε

ται ου γαρ εξ ακαν

θων συνλεγου

σιν συκα ουδε εκ

{βλαστου} σταφυλη̅

τρυγωσιν

45ο αγαθοσ ανθρω

ποσ εκ του αγαθου

θησαυρου τησ καρ

διασ προφερει το

αγαθον και ο πο

νηροσ εκ του πο

νηρου προφερει

το πονηρον εκ

γαρ περισσευμα

τοσ καρδιασ το στο

______

26^{τα αυτα} 35^{εν τοισ ουνοισ} 36^{ο ουρανιοσ} 44^{βατου}

Leaf 295r - Luke 6:45+ (image )

μα αυτου λαλει

46τι δε με καλειται

κε κε και ου ποιει

ται α λεγω

47πασ ο ερχομενοσ

προσ με και ακου

ων μου των λο

γων μου και ποι

ων αυτουσ υπο

διξω υμιν τινι

εστιν ομοιοσ

48ομοιοσ εστιν αν

θρωπω οικοδο

μουντι οικιαν

οσ εσκαψεν και ε

βαθυνεν και εθη

κεν θεμελιον

επι την πετραν

πλημμυρησ δε γε

νομενησ προσ

ερηξεν ο ποτα

μοσ τη οικια εκι

νη και ουκ ισχυ

σεν σαλευσαι αυ

την δια το καλωσ

οικοδομησθαι

αυτην

49ο δε ακουσασ και

μη ποιησασ ομοι

οσ εστιν ανω οι

κοδομησαντι

οικιαν επι την

γην χωρισ θε

μελιου η προσερ

ρηξεν ο ποταμοσ

και ευθυσ συνεπε

σεν και εγενετο

το ρηγμα τησ οι

κιασ εκεινησ με

γα

1επει δε επληρωσε̅

τα ρηματα αυτου

εισ τασ ακοασ του

λαου εισηλθεν εισ

καφαρναουμ

2εκατονταρχου δε

τινοσ δουλοσ ημελ

λεν τελευταν ο

σ ην αυτω εντιμοσ

3ακουσασ δε περι

του ιυ απεστιλεν

προσ αυτον πρε

σβυτερουσ των

ιουδαιων ερωτω̅

αυτον οπωσ αυ

τοσ ελθων διασω

ση τον δουλον

αυτου

4οι δε παραγενομε

νοι προσ τον ιν

ηρωτων αυτον

σπουδαιωσ λεγο̅

τεσ οτι αξιοσ εστι̅

ω παρεξη τουτο 5α

γαπα γαρ το εθνοσ

ημων και την

συναγωγην αυ

τοσ ωκοδομησεν

ημιν

6ο δε ισ επορευετο

συν αυτοισ ηδη δε

αυτου ου μακραν

απεχοντοσ τησ

οικιασ επεμψεν {}

φιλουσ ο εκατον

ταρχοσ λεγων κε

μη σκυλλου ου γαρ

ικανοσ {μι} ινα

μου υπο την στε

γην εισελθησ 7δι

ο ουδε εμαυτον

ηξιωσα προσ σε

{ελθει} αλλ ειπε λο

γω και ιαθησεται

ο παισ μου

8και γαρ εγω ανοσ

ειμι υπο εξουσι

αν τασσομενοσ

εχων υπ εμαυτο̅

στρατιωτασ και

λεγω τουτω πο

ρευθητι και πο

ρευεται και αλλω

ερχου και ερχεται

και τω δουλω 

ποιησον τουτο

και ποιει

9ακουσασ δε ταυτα

ο ισ εθαυμασεν

αυτον και στρα

φεισ τω ακολου

θουντι αυτω ο

χλω ειπεν λεγω

υμιν ουδε εν τω

ιηλ τοσαυτην πι

στιν ευρον 10και

υποστρεψαντεσ

εισ τον οικον οι

πεμφθεντεσ ευ

ρον τον δουλον

υγιαινοντα

11και εγενετο εν

τη εξησ επορευ

θη εισ πολιν να

ιν και συνεπορευ

οντο αυτω οι μα

θηται αυτου και

οχλοσ πολυσ 12ωσ

δε ηγγισεν τη πυ

λη τησ πολεωσ

και ιδου εξεκο

μιζετο τεθνη

κωσ μονογενησ

υσ τη μητρι αυτου

και αυτη ην χη

ρα και οχλοσ τησ

πολεωσ ικανοσ

ην συν αυτη 13και

ιδων αυτην ο κσ

εσπλαγχνισθη

επ αυτην και ει

πεν αυτη μη κλαι

ε 14και προσελθων

ηψατο τησ σορου

οι δε βασταζοντεσ

εστησαν και ει

πεν νεανισκε σοι

λεγω εγερθητι

15και ανεκαθισεν

ο νεκροσ και ηρ

ξατο λαλιν και ε

δωκεν αυτον τη

μητρι αυτου

16ελαβεν δε φοβοσ

απαντασ και εδο

ξαζον τον θν λε

γοντεσ οτι προ

φητησ μεγασ ηγερ

θη εν ημιν και

οτι επεσκεψατο

ο θσ τον λαον αυτου

17και εξηλθεν ο λο

γοσ ουτοσ εν ολη

τη ιουδαια {} και πα

ση τη περιχωρω

18και απηγγιλαν ι

ωαννει οι μαθη

ται αυτου περι παν

των τουτων

και προσκαλεσα

μενοσ δυο τινασ

των μαθητων

αυτου ο ιωαννησ

19επεμψεν προσ το̅

ιν λεγων συ ει ο

ερχομενοσ η ετε

ρον προσδοκωμε̅

20παραγενομενοι

δε {} προσ αυτον ει

παν ιωαννησ ο

βαπτιστησ απε

στιλεν ημασ προσ

σε λεγων συ ει ο ερ

χομενοσ η ετερο̅

προσδοκωμεν

21εν εκεινη τη ημε

ρα εθεραπευσεν

πολλουσ απο νο

σων και μαστι

γων και πνατω̅

ακαθαρτων και

τυφλοισ πολλοισ

εχαρισατο {} βλεπει̅

22και αποκριθεισ ει

πεν αυτοισ πορευ

θεντεσ απαγγι

λατε ιωαννει α ει

δετε και ηκουσατε

τυφλοι αναβλεπουσι̅

χωλοι περιπατουσι̅

λεπροι καθαριζονται

και κωφοι ακουουσι̅

______

6^{προσ αυτον} {ειμι} 7^{ελθειν} 17^{περι αυτου} 20^{οι ανδρεσ} 21^{το}

Leaf 295v - Luke 7:22+ (image )

νεκροι εγειρονται

και πτωχοι ευαγ

γελιζονται 23και μα

καριοσ εστιν οσ α̅

μη σκανδαλισθη

εν εμοι

24{��������ων} δε τω̅

αγγελων ιωαννου

ηρξατο λεγειν τοισ

οχλοισ περι ιωα̅

νου τι εξηλθαται

εισ την ερημον

θεασασθε καλα

μον υπο ανεμου

σαλευομενον

25αλλα τι εξηλθαται

ιδειν ανθρωπον

εν μαλακοισ ιμα

τιοισ ημφιεσμε

νον ιδου οι εν ι

ματισμω ενδο

ξω και τρυφη υ

παρχοντεσ εν

τοισ βασιλειοισ ει

σιν 26αλλα τι εξηλ

θαται ιδειν προ

φητην ναι λεγω

υμιν και περισ

σοτερον προφη

του 27ουτοσ εστιν

περι ου γεγραπται

ιδου αποστελλω

τον αγγελον μου

προ προσωπου

σου οσ κατασκευ

ασει την οδον σου

εμπροσθεν σου

28αμην λεγω υμιν

μειζων εν {γεν

νηται} γυναικων

ιωαννου ουδεισ

εστιν ο δε μεικρο

τεροσ εν τη βασι

λεια του θυ μει

ζων αυτου εστιν

29και πασ ο λαοσ ακου

σασ και οι τελω

ναι εδικαιωσαν

τον θν βαπτισθε̅

τεσ το βαπτισμα ι

ωαννου 30οι δε φα

ρισαιοι και οι νο

μικοι την βουλη̅

του θυ ηθετησαν

μη βαπτισθεντεσ

υπ αυτου

31τινι δε ομοιωσω

τουσ ανθρωπουσ

τησ γενεασ ταυτησ

και τινι εισιν ο

μοιοι 32ομοιοι ει

σιν παιδιοισ τοισ

εν αγορα καθη

μενοισ και προσ

φωνουσιν αλλη

λοισ α λεγει ηυλη

σαμεν υμιν και

ουκ ωρχησασθαι

εθρηνησαμεν

και ουκ εκλαυσα

τε 33εληλυθεν γαρ

ιωαννησ ο βα

πτιστησ μη εσ

θιων αρτον μη

δε πινων οινο̅

και λεγεται δαι

μονιον εχει 34ελη

λυθεν ο υσ του αν

θρωπου εσθιω̅

και πινων και λε

γεται ιδου ανθρω

ποσ φαγοσ και οι

νοποτησ φιλοσ

τελωνων και α

μαρτωλων 35και

εδικαιωθη η σο

φια απο παντω̅

των εργων αυτησ

36ηρωτα δε τισ αυτο̅

των φαρισαιων

ινα φαγη μετ αυ

του και εισελθω̅

εισ τον οικον του

φαρισαιου κατεκει

το

37και ιδου γυνη ητισ

ην εν τη πολει α

μαρτωλοσ και ε

πιγνουσα οτι κα

τακειται εν τη οι

κια του φαρισαιου

κομισασα αλαβα

στρον μυρου 38και

στασα οπισω πα

ρα τουσ ποδασ αυτου

κλαιουσα τοισ δα

κρυσιν ηρξατο βρε

χειν τουσ ποδασ

αυτου και ταισ θρι

ξιν τησ κεφαλησ

αυτησ εξεμαξεν

και κατεφιλει τουσ

ποδασ αυτου και

ηλειφεν τω μυρω

39ιδων δε ο φαρισαι

οσ ο καλεσασ αυ

τον ειπεν εν ε

αυτω λεγων ου

τοσ ει ην προφη

τησ εγεινωσκεν

αν τισ και ποτα

πη η γυνη ητισ α

πτεται αυτου οτι

αμαρτωλοσ εστι̅

40και αποκριθεισ ο ισ

ειπεν προσ αυτο̅

σιμων εχω σοι

τι ειπιν ο δε διδα

σκαλε ειπε φησι̅

41δυο χρεοφιλεται

ησαν δανιστη τι

νι ο εισ ωφιλεν

δηναρια πεντα

κοσια ο δε ετεροσ

πεντηκοντα 42μη

εχοντων δε αυτω̅

αποδουναι αμφο

τεροισ εχαρισατο

τισ ουν αυτων πλει

ον αγαπησει αυτο̅

43αποκριθεισ δε σι

μων ειπεν υπο

λαμβανω οτι ω

το πλιον εχαρισα

το ο δε ειπεν αυτω

ορθωσ εκρινασ

44και στραφεισ προσ

την γυναικα τω σι

μωνι εφη βλεπισ

ταυτην την γυναι

κα εισηλθον σου

εισ την οικιαν υδωρ

μου επι τουσ πο

δασ ουκ εδωκασ

αυτη δε τοισ δακρυ

σιν εβρεξεν μου

τουσ ποδασ και ταισ

θριξιν αυτησ εξε

μαξεν 45φιλημα

μοι ουκ εδωκασ

αυτη δε αφ ησ εισηλ

θον ου διελειπεν

καταφιλουσα μου

τουσ ποδασ 46ελαι

ω την κεφαλην

μου ουκ ηλιψασ

αυτη δε μυρω η

λιψεν μου τουσ πο

δασ 47ου χαριν ειπο̅

σοι αφεονται αυ

τησ αι αμαρτιαι αι

πολλαι οτι ηγαπη

σεν πολυ ω δε ο

λιγον αφιεται ο

λιγον αγαπα

48ειπεν δε αυτη α

φεονται σου αι α

μαρτιαι 49και ηρξαν

το οι συνανακει

μενοι λεγειν εν ε

αυτοισ τισ ουτοσ

εστιν οσ και αμαρ

τιασ αφιησιν

50ειπεν δε προσ τη̅

γυναικα η πιστισ

σου σεσωκεν σε

πορευου εισ ειρη

νην

1και εγενετο εν τω

καθεξησ και αυτοσ

διωδευσεν κατα

πολιν και κωμη̅

______

24^{απελθοντων} 28^{γεννητοισ}

Leaf 296r - Luke 8:1+ (image )

κηρυσσων και ευ

αγγελιζομενοσ

την βασιλειαν του

θυ και οι δωδε

κα συν αυτω

2και γυναικεσ τινεσ

αι ησαν τεθεραπευ

μεναι απο πνατω̅

ακαθαρτων και

ασθενειων μα

ρια η καλουμενη

μαγδαληνη αφ ησ

δαιμονια επτα ε

ξεληλυθει 3και ι

ωαννα γυνη χου

ζα επιτροπου η

ρωδου και σουσαν

να και ετεραι πολ

λαι αιτινεσ διηκο

νουν αυτω εκ τω̅

υπαρχοντων {αυ

των}

4συνοντοσ δε οχλου

πολλου και των

κατα πολιν επι

πορευομενων

προσ αυτον ειπε̅

δια παραβολησ

5εξηλθεν ο σπιρω̅

του σπιραι τον σπο

ρον αυτου και εν

τω σπιρειν αυτον

ο μεν επεσεν

παρα την οδον

και κατεπατηθη

και τα πετινα του

ουρανου κατε

φαγεν αυτο 6και ε

τερον επεσεν ε

πι την πετραν

και φυεν εξηρα̅

θη {και} δια το μη

εχιν ικμαδα

7και ετερον επεσε̅

εν μεσω των α

κανθων και συν

φυεισαι αι ακαν

θαι επνιξαν αυτο

8και ετερον {εφυε̅}

εισ την γην την

αγαθην και {εφυε̅

και} εποιησεν καρ

πον εκατοντα

πλασιονα ταυτα

λεγων εφωνει

ο εχων ωτα ακου

ειν ακουετω

9επηρωτων δε αυ

τον οι μαθηται

αυτου τισ αυτη ει

η η παραβολη

10ο δε ειπεν υμιν

δεδοται γνωναι

{τασ} μυστηρια τησ

βασιλειασ του θυ

τοισ δε λοιποισ ε̅

παραβολαισ ινα

βλεποντεσ μη βλε

πωσιν και ακου

οντεσ ακουωσιν

και μη συνιωσιν

11εστιν δε αυτη η πα

ραβολη ο σποροσ

εστιν ο λογοσ του

{�υ} 12οι δε παρα την

οδον εισιν οι α

κουσαντεσ ειτα

ερχεται ο διαβο

λοσ και αιρει τον

λογον απο τησ καρ

διασ αυτων ινα

μη πιστευσαντεσ

σωθωσιν

13οι δε επι την πετρα̅

οι οταν ακουσωσι̅

μετα χαρασ δεχο̅

ται τον λογον του

θυ ουτοι ριζαν ου

κ εχουσιν οι προσ

καιρον πιστευουσι̅

και εν καιρω πι

ρασμου αφισταν

ται

14το δε εισ τασ ακαν

θασ πεσον ουτοι

εισιν οι ακουσαν

τεσ και υπο μερι

μνων και πλουτου

και ηδονων του

βιου πορευομενοι

συνπνιγονται ϗ

ου τελεσφορουσιν

15το δε εν τη καλη γη

ουτοι εισιν {οιτινεσ

νεσ} εν καρδια κα

λη και αγαθη ακου

σαντεσ τον λογο̅

κατεχουσιν και

καρποφορουσιν

εν υπομονη

16ουδεισ δε λυχνον

αψασ καλυπτι αυ

τον σκευει η υπο

κατω κλινησ τι

θησιν αλλ επι

την λυχνιαν τιθη

σιν ινα οι εισπο

ρευομενοι βλεπω

σιν το φωσ

17ου γαρ εστιν κρυπτο̅

ο ου φανερον γε

νησεται ουδε α

ποκρυφον ο ου

μη γνωσθη και

εισ φανερον ελθη

18βλεπεται ουν πωσ

ακουεται οσ αν

γαρ εχη δοθησε

ται αυτω και οσ αν

μη εχη και ο δοκει

εχιν αρθησεται

απ αυτου

19παρεγενοντο δε

προσ αυτον η μη

τηρ αυτου και οι α

δελφοι αυτου και

ουκ ηδυναντο συ̅

τυχιν αυτω δια

τον οχλον

20απηγγελη δε αυτω

οτι η μητηρ και

οι αδελφοι σου ε

στηκασιν εξω ι

διν σε θελοντεσ

21ο δε αποκριθεισ ει

πεν προσ αυτουσ

μητηρ μου και α

δελφοι μου ουτοι

εισιν οι τον λογον

ακουοντεσ και ποι

ουντεσ

22εγενετο δε {} μια τω̅

ημερων {} ενεβη

εισ πλοιον και οι

μαθηται αυτου

και ειπεν προσ αυ

τουσ διελθωμεν

εισ το περαν τησ λι

μνησ και ανηχθη

σαν

23πλεοντων δε αυτω̅

αφυπνωσεν και

κατεβη λαιλαψ ανε

μου εισ την λιμνη̅

και συνεπληρουν

το και εκινδυνευο̅

24προσελθοντεσ δε

διηγειραν αυτον

λεγοντεσ επιστα

τα επιστατα απολ

λυμεθα

ο δε διεγερθεισ επε

τιμησεν τω ανε

μω και του κλυδω

νι του υδατοσ και

επαυσατο και εγενε

το γαληνη

25ειπεν δε αυτοισ που

η πιστισ υμων οι δε

φοβηθεντεσ εθαυ

μασαν λεγοντεσ

τισ αρα ουτοσ εστιν

οτι και τοισ ανεμοισ

επιτασσει και τω

υδατι και υπακουου

σιν αυτω 26και κατε

πλυσαν εισ την

χωραν των γεργε

σηνων ητισ εστι̅

αντιπερα τησ γα

λιλαιασ

27εξελθοντι δε αυτω

______

3^{αυταισ} 6^{} 8^{επεσε̅} {φυε̅} 10^{τα} 11^{θυ} 15^{οιτινεσ} 22^{εν} {ϗ αυτοσ}

Leaf 296v - Luke 8:27+ (image )

επι την γην υπην

τησεν ανηρ τισ

εκ τησ πολεωσ ε

χων δαιμονια

και χρονω ικανω

ουκ ενεδυσατο ιμα

τιον και εν οικια

ουκ εμενεν αλλ εν

τοισ μνημασιν

28ιδων δε τον ιν α

νακραξασ προσε

πεσεν αυτω και

φωνη μεγαλη ει

πεν τι εμοι και σοι

ιυ υιε του θυ του υ

ψιστου δαιομε σου

μη με βασανισησ

29παρηγγελλεν γαρ

τω πνι τω ακαθαρ

τω εξελθειν απο

του ανθρωπου πολ

λοισ γαρ χρονοισ συ

νηρπακει αυτον

και εδεσμευετο

αλυσεσιν και παι

δεσ φυλασσομενοσ

{} διαρρησσων τα

{δεμονια} ηλαυνε

το υπο του δαιμο

νιου εισ τασ ερη

μουσ 30επηρωτη

σεν δε αυτον τι

σοι ονομα εστιν

ο δε ειπεν λεγιω̅

οτι εισηλθεν δαι

μονια πολλα εισ αυ

τον

31και παρεκαλουν

αυτον ινα μη ε

πιταξη αυτοισ εισ

την αβυσσον α

πελθιν

32ην δε εκει αγελη

χοιρων ικανω̅

βοσκομενη εν

τω ορει

και παρεκαλουν αυ

τον ινα επιτρεψη

αυτοισ εισ εκεινουσ

εισελθειν και ε

πετρεψεν

33εξελθοντα δε τα

δαιμονια απο

του ανθρωπου ει

σηλθον εισ τουσ

χοιρουσ και ωρμη

σεν η {αγγελη} κατα

του κρημνου εισ

την θαλασσαν ϗ

απεπνιγη

34ιδοντεσ δε οι βοσκο̅

τεσ το γεγονοσ ε

φυγον και απηγγι

λαν εισ την πολιν

και εισ τουσ αγρουσ

35εξηλθον δε ιδιν

το γεγονοσ και

ηλθον προσ τον

ιν

και ευρον καθημε

νον τον ανθρω

πον αφ ου τα δαι

μονια εξηλθεν

ιματισμενον ϗ

σωφρονουντα

παρα τουσ ποδασ

του ιυ και εφοβη

θησαν 36απηγγει

λαν δε λεγοντεσ

αυτοισ οι ιδοντεσ

πωσ εσωθη ο δε

μονισθεισ

37και ηρωτησεν αυ

τον παν το πλη

θοσ τησ περιχω

ρου των γεργεση

νων απελθιν α

π αυτων οτι φο

βω μεγαλω συνι

χοντο

αυτοσ δε εμβασ εισ

πλοιον {επεστρε

ψαν} 38{εδεετο} δε αυ

του ο ανηρ αφ ου

εξεληλυθει τα δαι

μονια ειναι συ

ν αυτω

απελυσεν δε αυτο̅

λεγων 39υποστρε

φε εισ τον οικον

σου και διηγου ο

σα σοι εποιησεν

ο θσ

και απηλθεν καθ ο

λην την πολιν κη

ρυσσων οσα εποι

ησεν αυτω ο ισ

40εγενετο δε εν τω

υποστρεφειν το̅

ιν απεδεξατο αυ

τον ο οχλοσ ησαν

γαρ παντεσ προσ

δοκωντεσ {τον

θν}

41και ιδου ηλθεν α

νηρ ω ονομα ιαει

ροσ και αυτοσ αρ

χων τησ συναγω

γησ υπηρχεν

και πεσων παρα τουσ

ποδασ ιυ παρεκα

λει αυτον εισελθι̅

εισ τον οικον αυτου

42οτι θυγατηρ μονο

γενησ αυτω ωσ ε

των δωδεκα

και αυτη απεθνη

σκεν εν δε τω υ

παγειν αυτον οι

οχλοι συνεπνιγο̅

αυτον 43και γυνη ου

σα εν ρυσει αιμα

τοσ απο ετων δω

δεκα

ητισ ιατροισ προσα

ναλωσασα ολον

τον βιον εαυτησ

και ουκ ισχυσεν

{ουδε σθενοσ} θε

ραπευθηναι 44προσ

ελθουσα οπισθεν

ηψατο του κρασπε

δου του ιματιου

αυτου

και παραχρημα ε

στη η ρυσισ του αι

ματοσ αυτησ

45και ειπεν ο ισ τισ ο

αψαμενοσ μου αρ

νουμενων δε πα̅

των ειπεν ο πετροσ

και οι συν αυτω ε

πιστατα οι οχλοι συ

νεχουσιν σε και

αποθλιβουσιν

46ο δε ισ ειπεν ηψατο

μου τισ εγω γαρ ε

γνων δυναμιν ε

ξεληλυθυιαν απ ε

μου 47{}

και προσπεσουσα

αυτω διηγγειλεν ε

νωπιον παντοσ του

λαου και ωσ ειαθη

παραχρημα

48ο δε ειπεν θυγατερ

η πιστισ σου σεσω

κεν σε πορευου ει

σ ειρηνην

49ετι αυτου λαλουν

τοσ ερχεται τισ πα

ρα του αρχισυναγω

γου λεγων οτι τε

θνηκεν η θυγα

τηρ σου μηκετι σκυλ

λε τον διδασκαλον

50ο δε ισ ακουσασ ειπεν

αυτω μη φοβου

μονον πιστευε

και σωθησεται 51ελ

θων δε εισ την οι

κιαν ουδενα αφη

κεν συνεισελθει̅

αυτω ει μη πετρον

και ιακωβον

και ιωαννην

και τον πατερα τησ

παιδοσ και την μη

τερα

52εκλαιον δε παντεσ

και εκοπτοντο αυ

την ο δε ειπεν μη

______

29^{ϗ} {δεσμα} 33^{αγελη} 37^{συνεστρεψεν} 38^{εδειτο} 40^{αυτον} 43a{υπ ουδενοσ} 43^{υπ ουδνενοσ} 47^{ιδουσα δε η γυνη οτι ουκ ελαθεν τρεμουσα ηλθεν}

Leaf 297r - Luke 8:52+ (image )

κλαιετε ου γαρ α

πεθανεν αλλα

καθευδει 53και κα

τεγελων αυτου ει

δοτεσ οτι απεθα

νεν 54αυτοσ δε κρα

τησασ τησ χειροσ

αυτησ εφωνησε̅

λεγων η παισ εγει

ρε 55και επεστρεψε̅

το πνα αυτησ {} και

διεταξεν αυτη δο

θηναι φαγειν

56και εξεστησαν οι γο

νεισ αυτησ ο δε

παρηγγειλεν αυ

τοισ μηδενι ειπι̅

το γεγονοσ

1συνκαλεσαμενοσ

δε τουσ δωδεκα

αποστολουσ δε

δωκεν αυτοισ δυ

ναμιν και εξουσι

αν επι παντα τα

δαιμονια και νο

σουσ θεραπευειν

2και απεστιλεν αυ

τουσ κηρυσσειν

την βασιλειαν

του θυ και ιασθαι

τουσ ασθενισ

3και ειπεν προσ αυ

τουσ μηδεν αιρε

τε εισ την οδον

μητε ραβδον

μητε πηραν

μητε αρτον

μηδε αργυριον

μητε δυο χιτωνασ {}

4και εισ ην αν οικι

αν εισελθητε ε

κει μινατε και ε

κειθεν εξερχε

σθε 5και οσοι αν μη

δεχωνται υμασ

εξερχομενοι εκ

τησ πολεωσ εκι

νησ τον κονιορ

τον απο των ποδω̅

υμων αποτινασ

σεται εισ μαρτυριο̅

αυτοισ

6εξερχομενοι δε δι

ηρχοντο κατα κω

μασ ευαγγελιζο

μενοι και θεραπευ

οντεσ πανταχου

7ηκουσεν δε ηρω

δησ {} τα γεινομενα

παντα και διηπο

ρει δια το λεγεσθαι

υπο τινων οτι ι

ωαννησ ηγερθη

εκ νεκρων 8υπο

τινων δε οτι ηλει

ασ εφανη

αλλων δε οτι προ

φητησ τισ των αρ

χαιων ανεστη

9ειπεν δε ηρωδησ ι

ωαννην εγω α

πεκεφαλισα τισ δε

εστιν ουτοσ περι

ου ακοιω τοιαυτα

και εζητει ιδιν αυ

τον

10και υποστρεψαντεσ

οι αποστολοι διη

γησαντο αυτω α

{εποιησεν}

και παραλαβων

αυτουσ υπεχωρη

σεν κατ ιδιαν εισ

τοπον ερημον

11οι δε οχλοι γνον

τεσ ηκολουθησα̅

αυτω

και αποδεξαμενοσ

αυτουσ ελαλησεν

αυτοισ περι τησ βα

σιλιασ του θυ και

τουσ χρειαν εχον

τασ θεραπειασ ια

το

12η δε ημερα ηρξαντο

κλινειν προσελ

θοντεσ δε οι δω

δεκα ειπον αυτω

απολυσον τον ο

χλον ινα πορευ

θεντεσ εισ τασ

κυκλω κωμασ ϗ

αγρουσ καταλυσω

σιν και ευρωσιν

επισιτισμον ο

τι ωδε εν ερημω

τοπω εσμεν

13ειπεν δε αυτοισ δο

τε αυτοισ υμεισ φα

γειν οι δε ειπαν

ουκ εισιν ημιν

πλειονεσ αρτοι

πεντε και ιχθυεσ

δυο ει μητι πορευ

θεντεσ ημισ αγο

ρασωμεν εισ πα̅

τα τον λαον τουτο̅

βρωματα

14ησαν δε ωσει αν

δρεσ πεντακισχι

λιοι ειπεν δε προσ

τουσ μαθητασ αυτου

κατακλινατε αυ

τουσ κλισιασ ωσει

ανα πεντηκον

τα 15και εποιησαν

ουτωσ και κατε

κλιναν παντασ

16λαβων δε τουσ πε̅

τε αρτουσ και τουσ

δυο ιχθυασ ανα

βλεψασ εισ τον ου

ρανον ευλογησεν

και κατεκλασεν

και εδιδου τοισ

μαθηταισ παρα

θειναι τω οχλω

17και εφαγον και ε

χορτασθησαν πα̅

τεσ και ηρθη το πε

ρισσευσαν των

κλασματων κοφι

νοι δωδεκα

18και εγενετο εν

τω ειναι αυτον {}

προσευχομενο̅

κατα μονασ συνη

σαν αυτω οι μαθη

ται

και επηρωτησεν

αυτουσ ο ισ λεγω̅

τινα με οι οχλοι

λεγουσιν ειναι

19οι δε αποκριθεν

τεσ ειπαν ιωαν

νην τον βαπτιστη̅

αλλοι δε ηλιαν αλ

λοι δε οτι προφητησ

τισ των αρχαιων

ανεστη

20ειπεν δε αυτοισ υ

μεισ δε τινα με λε

γεται ειναι

πετροσ δε αποκρι

θεισ ειπεν τον

χν του θυ 21ο δε επι

τιμησασ αυτοισ

παρηγγιλεν μη

δενι λεγειν {του

τοι}

22ειπων οτι τον υν

του ανθρωπου

δει πολλα παθειν

και αποδοκιμασθη

ναι απο των πρε

σβυτερων και αρ

χιερεων και γραμ

ματεων και απο

κτανθηναι και τη

τριτη ημερα εγερ

θηναι

23ελεγεν δε προσ πα̅

τασ ει τισ θελι οπι

σω μου {ερχεσθαι}

αρνησασθω εαυ

τον και αρατω τον

σταυρον αυτου κα

θ ημεραν και ακο

λουθιτω μοι

24οσ γαρ εαν θελη τη̅

ψυχην αυτου σω

σαι απολεσει αυτη̅

______

55^{ανεστη παραχρημα} 3^{εχετε} 7^{ο τετρααρχησ} 10^{εποιησαν} 18^{εν τοπω} 21^{τουτο} 23^{ελθει̅}

Leaf 297v - Luke 9:24+ (image )

οσ δ αν απολεση

την ψυχην αυτου

ενεκεν εμου ου

τοσ σωσει αυτην

25τι γαρ ωφελει ανθρω

ποσ κερδησασ τον

κοσμον ολον ε

αυτον δε απολε

σασ η ζημιωθεισ

26οσ γαρ αν επεσχυ̅

θη με και τουσ ε

μουσ λογουσ του

τον ο υσ του ανθρω

που επαισχυνθη

σεται οταν ελθη ε̅

τη δοξη αυτου και

του πατροσ και τω̅

αγιων αγγελων 27λε

γω δε υμιν αληθωσ

εισιν τινεσ των

αυτου εστηκοτω̅

οι ου μη γευσων

ται θανατου εωσ

αν ιδωσι την βα

σιλιαν του θυ

28εγενετο δε μετα

τουσ λογουσ τουτουσ

ωσει ημεραι οκτω

παραλαβων πετρο̅

και ιωαννην και

ιακωβον ανεβη

εισ το οροσ προσευ

χεσθαι 29και εν τω

προσευξασθαι αυ

τον το ειδοσ του

προσωπου αυτου

εγενετο ετερον

και ο ειματισμοσ

αυτου λευκοσ εξα

στραπτων 30και ι

δου ανδρεσ δυο συ

νελαλουν αυτω οι

τινεσ ησαν μωυ

σησ και ηλειασ 31οι

οφθεντεσ εν δο

ξη ελεγον την εξο

δον αυτου ην η

μελλεν πληρουν

εν ιερουσαλημ 32ο

δε πετροσ και οι

συν αυτω ησαν βε

βαρημενοι υπνω

διαγρηγορησαν

τεσ δε ειδαν την

δοξαν αυτου και

τουσ δυο ανδρασ τουσ

{συνε�����τασ} αυ

τω 33και εγενετο ε̅

τω διαχωριζεσθε

αυτουσ απ αυτου

ειπεν ο πετροσ προσ

τον ιν επιστατα κα

λον εστιν ημασ ω

δε ειναι και ποιη

σομεν σκηνασ τρισ

σοι μιαν και μω

σει μιαν και μι

αν ηλια μη ειδωσ

ο λεγει 34ταυτα δε αυ

του λεγοντοσ εγε

νετο νεφελη και

επεσκιαζεν αυτουσ

εφοβηθησαν δε

εν τω εισελθειν

αυτουσ εισ την νε

φελην 35και φωνη

εγενετο εκ τησ νε

φελησ λεγουσα ου

τοσ εστιν ο υσ μου

ο εκλελεγμενοσ

αυτου ακουετε

36και εν τω γενεσθαι

την φωνην ευ

ρεθη ισ μονοσ ϗ

αυτοι εσιγησαν

και ουδενι απηγ

γιλαν εν εκειναισ

ταισ ημεραισ ου

δεν ων εωρακασι̅

37εγενετο δε τη εξησ

ημερα κατελθον

των αυτων απο

του ορουσ συνην

τησεν αυτω οχλοσ

πολυσ 38και ιδου α

νηρ απο του οχλου

εβοησεν λεγων

διδασκαλε δεομαι

σου επιβλεψον επι

τον υν μου οτι μο

νογενησ μοι εστι̅

39και πνα λαμβανει

αυτον και εξαιφνησ

κραζει και ρασσει

και σπαρασσει αυτο̅

μετα αφρου και μο

γισ αποχωρει απ αυ

του {συντριβουν} αυ

τον 40και εδεηθην

των μαθητων σου

ινα εκβαλωσιν αυ

το και ουκ ηδυνηθη

σαν

41αποκριθεισ δε ο ισ

ειπεν ω γεναια α

πιστοσ και διεστραμ

μενη εωσ ποτε με

θ υμων εσομαι

και ανεξομαι υμω̅

προσαγαγε ωδε το̅

υιον σου 42ετι δε προσ

ευχομενου αυτου

ερρηξεν αυτον το

δαιμονιον και

συνεσπαραξεν ε

πετιμησεν δε ο ισ

τω πνι τω ακαθαρ

τω και ιασατο τον

παιδα και απεδω

κεν αυτον τω πα

τρι αυτου 43εξεπλησ

σοντο δε παντεσ

επι τη μεγαλιοτη

τι του θυ παντων

δε θαυμαζοντω̅

επι πασιν οισ {εποι

ει} προσ τουσ μαθη

τασ αυτου 44θεσθε υ

μεισ εισ τα ωτα υ

μων τουσ λογουσ

τουτουσ ο γαρ υσ του

ανθρωπου μελλει

παραδιδοσθαι εισ

χιρασ ανθρωπων

45οι δε ηγνοουν το

ρημα τουτο και

ην παρακεκαλυμ

μενον απ αυτων

ινα μη εσθωνται

αυτο και εφοβουν

το ερωτησαι αυτο̅

περι του ρηματοσ

τουτου 46εισηλθεν

δε διαλογισμοσ ε

ν αυτοισ το τισ αν

ειη μιζον αυτων

47ο δε ισ ειδωσ τον

διαλογισμον τησ

καρδιασ αυτων

επιλαβομενοσ

παιδιου εστησεν

αυτο παρ εαυτω

48και ειπεν αυτοισ

οσ εαν δεξηται του

το το πεδιον επι

τω ονοματι μου

εμε δεχεται και οσ

εμε δεχεται δεχε

ται τον αποστιλα̅

τα με ο γαρ μεικρο

τεροσ εν πασιν υ

μιν υπαρχων ου

τοσ εστιν μεγασ

49αποκριθεισ δε ο ι

ωαννησ ειπεν ε

πιστατα ειδομεν

τινα εν τω ονο

ματι σου εκβαλλον

τα δαιμονια και

εκωλυομεν αυ

τον οτι ουκ ακολου

θει μεθ ημων

50ειπεν δε προσ αυ

τον ισ μη κωλυετε

οσ γαρ ουκ εστιν

καθ υμων υπερ η

μων εστιν

51εγενετο δε εν τω

συμπληρουσθαι

τασ ημερασ τησ α

ναλημψεωσ και

αυτοσ το προσω

______

32^{συνεστωτασ} 39^{συντριβον} 43^{εποιει ειπεν}

Leaf 298r - Luke 9:51+ (image )

πον αυτου εστη

ριξεν του πορευε

σθαι εισ ιερουσα

λημ 52και απεστιλε̅

αγγελουσ προ προ

σωπου αυτου και

πορευθεντεσ εισηλ

θον εισ πολιν σα

μαριτων ωσ ετοι

μασαι αυτω 53και ου

κ εδεξαντο αυτον

οτι το προσωπον

αυτου ην πορευο

μενον εισ ιερου

σαλημ 54ιδοντεσ

δε οι μαθηται ια

κωβοσ και ιωαν

νησ ειπαν κε θε

λεισ ειπωμεν πυρ

καταβηναι απο του

ουρανου και ανα

λωσαι αυτουσ

55στραφεισ δε επετι

μησεν αυτοισ 56και

επορευθησαν εισ ε

τεραν κωμην 57ϗ

πορευομενων αυ

των εν τη οδω ει

πεν τισ προσ αυτο̅

ακολουθησω σοι

οπου αν απερχη

58και ειπεν αυτω ο ισ

αι αλωπεκεσ φω

λεουσ εχουσιν και

τα πετινα του ουρα

νου κατασκηνω

σεισ ο δε υσ του αν

θρωπου ουκ εχει

που την κεφαλη̅

κλινη

59ειπεν δε προσ ετε

ρον ακολουθει μοι

ο δε ειπεν κε επι

τρεψον μοι πρω

τον απελθοντι

θαψαι τον πατερα

μου

60ειπεν δε αυτω αφεσ

τουσ νεκρουσ θαψαι

τουσ εαυτων νε

κρουσ συ δε απελ

θων διαγγελλε τη̅

βασιλειαν του θυ

61ειπεν δε και ετεροσ

ακολουθησω σοι

κε πρωτον δε επι

τρεψον μοι απο

ταξασθαι τοισ εισ το̅

οικον μου

62ειπεν δε προσ αυτο̅

ο ισ ουδισ {επιβαλο̅}

την χειρα αυτου

επ αροτρον και

βλεπων εισ τα ο

πισω ευθετοσ εσ

τιν τη βασιλεια του

θυ 1μετα δε ταυτα α

νεδιξεν ο κσ και

ετερουσ εβδομη

κοντα και απεστι

λεν αυτουσ ανα δυ

ο προ προσωπου

αυτου εισ πασαν

πολιν και τοπον

ου ημελλεν αυτοσ

ερχεσθαι 2ελεγεν

δε προσ αυτουσ ο

μεν θερισμοσ πο

λυσ οι δε εργαται ο

λιγοι δεηθηται ου̅

του κυ του θερισμου

οπωσ εκβαλη ερ

γατασ εισ τον θερι

σμον αυτου 3υπα

γετε ιδου αποστελ

λω υμασ ωσ αρνασ

εν μεσω λυκων

4μη βασταζετε βαλ

λαντιον μη πη

ραν μη υποδημα

τα μηδενα κατα τη̅

οδον ασπασησθε

5εισ ην δ αν εισελ

θηται οικιαν πρω

τον λεγεται ειρη

νη τω οικω τουτω

6και εαν η εκι ο υιοσ

ειρηνησ επανα

παησεται επ αυτο̅

η ειρηνη υμων

ει δε μη γε εφ υμασ

ανακαμψει 7εν αυ

τη δε τη οικια με

νετε εσθιοντεσ

και πινοντεσ τα

παρ αυτων αξιοσ

γαρ ο εργατησ του

μισθου αυτου μη

μεταβαινετε εξ οι

κιασ εισ οικιαν 8ϗ

εισ ην αν πολιν

εισερχησθε και

δεχωνται υμασ

εσθιετε τα παρατι

θεμενα υμιν 9ϗ

θεραπευετε τουσ

εν αυτη ασθενισ

και λεγετε αυτοισ

ηγγικεν εφ υμασ

η βασιλεια του θυ

10εισ ην δ αν πολιν

εισελθητε και μη

δεχωνται υμασ

εξελθοντεσ εισ

τασ πλατιασ αυτησ

ειπατε 11και τον κονι

ορτον τον κολλη

θεντα υμιν εκ τησ

πολεωσ υμων

εισ τουσ ποδασ α

πομασσομεθα υ

μιν πλην τουτο

γεινωσκετε {υμισ}

οτι ηγγεικεν η βα

σιλεια του θυ 12λεγω

δε υμιν οτι σοδο

μοισ εν τη ημερα

εκεινη ανεκτοτε

ρον εσται η τη πολει

εκινη 13{ουαι}

ουαι σοι χοραζειν

ουαι σοι βηθσαιδα̅

οτι ει εν τυρω και

σιδωνι εγενηθη

σαν αι δυναμισ αι

γενομεναι εν υμι̅

παλαι αν εν σακκω

και σποδω καθη

μενοι μετενοη

σαν

14πλην τυρω και σιδω

νι ανεκτοτερον

εσται εν τη κρισει

η υμιν 15και συ κα

φαρναουμ μη εωσ

ουρανου υψωθηση

εωσ {ο} αδου καταβι

βασθηση 16ο ακουω̅

υμων εμου ακουει

και ο αθετων υμασ

εμε αθετει ο δε ε

με αθετων αθετει

τον αποστιλαντα

με

17υπεστρεψαν δε οι

εβδομηκοντα με

τα χαρασ λεγοντεσ

κε και τα δαιμονι

α υποτασσεται ημι̅

εν τω ονοματι σου

18ειπεν δε αυτοισ ε

θεωρουν τον σα

ταναν ωσ αστραπη̅

εκ του ουρανου πε

σοντα 19ιδου δεδω

κα υμιν την εξου

σιαν του πατειν ε

πανω οφεων και

σκορπιων και επι

πασαν την δυνα

μιν του εχθρου

και ουδεν υμασ {}

αδικησει 20πλην

εν τουτω μη {χαι

ρετεχ} οτι τα πνατα

υμιν υποτασσεται

χερετε δε οτι τα ο

νοματα υμων εν

γεγραπται εν τοισ

ουρανοισ 21εν αυτη

τη ωρα ηγαλλιασα

το εν τω πνι τω α

______

62^{επιβαλω̅} 11^{} 13^{} 15^{} 19^{ου μη} 20^{χαιρετε}

Leaf 298v - Luke 10:21+ (image )

γιω και {ειπεν} εξο

μολογουμαι σοι

πατερ κε του ουρα

νου και τησ γησ ο

τι απεκρυψασ ταυ

τα απο σοφων και

συνετων και απε

καλυψασ αυτα νη

πιοισ ναι ο πατηρ

οτι ουτωσ εγενετο

ευδοκια εμπροσθε̅

σου 22παντα μοι πα

ρεδοθη υπο του

πατροσ μου και ου

δισ γινωσκει τισ ε

στιν ο υσ ει μη ο πα

τηρ και τισ εστιν ο

πατηρ ει μη ο υσ

και ω εαν βουλη

ται ο υσ αποκαλυ

ψαι 23και στραφεισ

προσ τουσ μαθη

τασ κατ ιδιαν ειπε̅

μακαριοι οι οφθαλ

μοι οι βλεποντεσ

α βλεπετε 24λεγω

γαρ υμιν οτι πολ

λοι προφηται και

βασιλεισ ηθελησα̅

ειδειν α υμεισ βλε

πεται και ουκ ιδα̅

και ακουσαι α ακου

εται και ουκ ηκου

σαν

25και ιδου νομικοσ

τισ ανεστη εκπι

ραζων αυτον λε

γων διδασκαλε τι

ποιησασ {ινα} ζω

ην αιωνιον κλη

ρονομησω 26ο δε

ειπεν προσ αυτον

εν τω νομω τι

γεγραπται πωσ α

ναγινωσκισ

27ο δε αποκριθεισ ειπε̅

αγαπησεισ κν το̅

θν σου εξ ολησ τησ

καρδιασ σου και ε

ν ολη τη ψυχη σου

και εν ολη τη ισχυ

ι σου και εν ολη τη

διανοια σου και

τον πλησιον σου

ωσ σεαυτον 28ειπε̅

δε αυτω ορθωσ

απεκριθησ τουτο

ποιει και ζηση

29ο δε θελων δικαι

ωσαι {αυτον} ειπε̅

προσ τον ιν και

τισ εστιν μου πλη

σιον 30υπολαβων

ο ισ ειπεν ανοσ

τισ κατεβαινεν

απο {ιερειχω}

ισ ειεριχω και λη

σταισ περιεπεσε̅

οι και εκδυσαντεσ

αυτον και πληγασ

επιθεντεσ απηλ

θον αφεντεσ η

μιθανη 31κατα συγ

κυριαν δε ιερευσ

τισ κατεβαινεν

εν τη οδω εκει

νη και ιδων αυ

τον αντιπαρηλθε̅

33σαμαριτησ δε τισ

οδευων ηλθεν

κατ αυτον και ιδω̅

εσπλαγχνισθη

34και προσελθων

κατεδησεν τα

τραυματα αυτου

επιχεων ελεο̅

και οινον επιβι

βασασ δε αυτον ε

πι το ιδιον κτηνοσ

ηγαγεν αυτον

εισ πανδοκιον

και επεμεληθη

αυτου 35και επι τη̅

αυριον εκβαλω̅

δυο δηναρια εδω

κεν τω πανδοκει

και ειπεν αυτω

επιμεληθητι αυ

του και ο τι αν προσ

δαπανησησ εν τω

επανερχεσθε με

αποδωσω σοι 36τισ

τουτων {} τριων

πλησιον δοκει

σοι γεγονεναι του

εμπεσοντοσ εισ

τουσ ληστασ 37ο δε

ειπεν ο ποιησασ

το ελεοσ μετ αυτου

ειπεν δε αυτω ο ισ

πορευου και σοι

ποιει ομοιωσ 38εν

δε τω πορευεσθαι

αυτουσ αυτοσ εισηλ

θεν εισ κωμην

τινα

γυνη δε τισ ονομα

τι μαρθα υπεδε

ξατο αυτον εισ

την οικιαν {} 39και αι

τηδε ην αδελφη

καλουμενη μα

ριαμ {} και παρακα

θεσθισα προσ τουσ

ποδασ του κυ η

κουε τον λογον

αυτου 40η δε μαρ

θα περιεσπατο πε

ρι πολλην διακο

νιαν

επιστασα δε ειπεν

κε ου μελι σοι ο

τι η αδελφη μου

μονην με κατε

λιπεν διακονιν

ειπε ουν αυτη ι

να μοι συναντι

λαβητε

41αποκριθεισ δε ει

πεν αυτη ο κσ

μαρθα μαρθα με

ριμνασ και θορυ

βαζη περι πολλα

42ολιγων δε εστι̅

η ενοσ μαρια γαρ

την αγαθην μερι

δα εξελεξατο ητισ

ουκ αφερεθησε

ται αυτησ 1και εγε

νετο εν τω ειναι

αυτον εν τοπω

τινι προσευχομε

νον ωσ επαυσα

το ειπεν τισ των

μαθητων αυτου

προσ αυτον κε δι

δαξον ημασ προσ

ευχεσθαι καθωσ {}

εδιδαξεν τουσ

μαθητασ αυτου

2ειπεν δε αυτοισ ο

ταν προσευχησθε

λεγετε

πατερ αγιασθητω

το ονομα σου

ελθατω η βασιλι

α σου γενηθητω

το θελημα σου ωσ

εν ουρανω ουτω

και επι γησ 3τον

αρτον ημων τον

επιουσιον δοσ η

μιν καθ ημεραν

4και αφεσ ημιν τασ

αμαρτιασ ημων

ωσ και αυτοι αφιε

μεν παντι οφι

λοντι ημιν και

μη εισενεγκησ

ημασ εισ πιρασμο̅

5και ειπεν προσ αυ

τουσ τισ εξ υμων

εξει φιλον και πο

ρευσεται προσ αυ

τον {μεσονυκτι

ου} και ειπη αυτω

φιλε χρησον μοι

τρισ αρτουσ 6επιδη

φιλοσ μου παρεγε

νετο εξ οδου προσ

με και ουκ εχω ο

παραθησω αυτω

______

21^{ειπαν} 25^{} 29^{εαυτον} 30^{ιερουσαλημ} 36^{των} 38^{αυτησ} 39^{η} 1^{ιωαννησ} 5^{μεσονυκτιον}

Leaf 299r - Luke 11:7+ (image )

7κακεινοσ εσω

θεν αποκριθεισ

ειπη μη μοι κο

πουσ παρεχε η

δη η θυρα κεκλι

σται και τα παιδι

α μου εισ την κοι

την μετ εμου ει

σιν και ου δυνα

μαι αναστασ δου

ναι σοι

8λεγω υμιν ει και

ου δωσει αυτω

αναστασ δια το

ειναι φιλον αυτου

δια {δε} την αναι

διαν αυτου εγερ

θεισ δωσει αυτω

οσων χρηζει 9κα

γω υμιν λεγω

αιτειτε και δοθη

σεται υμιν ζητει

τε και ευρησετε

κρουετε και ανυ

γησεται υμιν

10πασ γαρ ο αιτων

λαμβανει και ο

ζητων ευρισκει

και τω κρουον

τι ανυγησετε

11τισ δε εξ υμων το̅

πατερα αιτησει

αρτον μη λιθο̅

επιδωσει αυτω

η ιχθυν μη αν

τι ιχθυοσ οφιν

επιδωσει αυτω

12η και αιτησει ω

ον μη επιδωσει

αυτω σκορπιον

13ει ουν υμισ πονη

ροι οντεσ οιδαται

δοματα αγαθα

διδοναι τοισ τε

κνοισ υμων πο

σω μαλλον ο πα

τηρ εξ ουρανου

δωσει πνα αγιον

τοισ αιτουσιν αυ

τον

14και ην εκβαλλω̅

δαιμονιον κω

φον εγενετο δε

του δαιμονιου ε

ξελθοντοσ ελα

λησεν ο κωφοσ

και εθαυμασαν

οι οχλοι 15τινεσ δε

εξ αυτων ειπο̅

εν βεεζεβουλ τω

αρχοντι των δαι

μονιων εκβαλ

λει τα δαιμονια

16ετεροι δε πιραζο̅

τεσ σημιον εξ ου

ρανου εζητουν

παρ αυτου 17αυτοσ

δε ειδωσ αυτων

τα διανοηματα

ειπεν αυτοισ πα

σα βασιλεια διαμε

ρισθεισα εφ εαυτη̅

ερημουται και οι

κοσ επι οικον πι

πτει 18ει δε και ο σα

τανασ εφ εαυτον

εμερισθη πωσ στα

θησεται η βασιλει

α αυτου {τι} λεγετε

εν βεεζεβουλ εκ

βαλλειν με τα δαι

μονια 19ει δε εγω

εν βεεζεβουλ εκ

βαλλω τα δαιμο

νια οι υιοι υμων

εν τινι εκβαλλουσι̅

δια τουτο αυτοι

κριται εσονται υ

μων 20ει δε εν δα

κτυλω θυ {} εκβαλ

λω τα δαιμονια

αρα εφθασεν ε

φ υμασ η βασιλει

α του θυ 21οταν {} ισχυ

ροσ καθωπλισμε

νοσ φυλασση τη̅

εαυτου αυλην ε

ν ειρηνη εσται

τα υπαρχοντα αυ

του 22επαν δε ισχυ

ροτεροσ αυτου {εστι̅}

επελθων νικηση

αυτον την πανο

πλιαν αυτου ερει

εφ η επεποιθει

και τα σκυλα αυτου

διαδιδωσιν 23ο μη

ων μετ εμου κα

τ εμου εστιν και ο

μη συναγων με

τ εμου σκορπιζει

με 24οταν το ακαθαρ

τον πνα εξελθη

απο του ανθρω

που διερχεται δι

ανυδρων τοπω̅

ζητουν αναπαυσι̅

και μη ευρισκον

λεγει υποστρεψω

εισ τον οικον μου

οθεν εξηλθον

25και ελθον ευρισκι

σεσαρωμενον

και κεκοσμημε

νον

26τοτε πορευετε ϗ

{�αραλαμβανι ε

πτα} ετερα πνατα

πονηροτερα εαυ

του επτα και εισελ

θοντα κατοικει ε

κει και γινετε τα

εσχατα του ανου

εκεινου χειρο

να των πρωτω̅

27εγενετο δε εν τω

λεγειν αυτον ταυ

τα επαρασα τισ φω

νην γυνη εκ του

οχλου ειπεν αυ

τω μακαρια κοι

λια η βαστασασα σε

και μαστοι ουσ ε

θηλασασ 28αυτοσ

δε ειπεν μενου̅

μακαριοι οι ακου

οντεσ τον λογον

του θυ και φυλασ

σοντεσ τον λογον

του θυ 29των δε ο

χλων επαθροι

ζομενων ηρξα

το λεγειν η γενε

α αυτη γενεα πο

νηρα εστιν σημι

ον ζητει και ση

μιον ου δοθησε

ται αυτη ει μη το

σημιον ιωνα 30κα

θωσ εγενετο ιω

νασ τοισ νινευει

ταισ σημειον ου

τωσ εσται και ο υσ

του ανθρωπου τη

γενεα ταυτη 31βασι

λισσα νοτου εγερ

θησεται εν τη κρι

σει μετα των αν

θρωπων τησ γε

νεασ ταυτησ και

κατακρινι αυτουσ

οτι ηλθεν εκ τω̅

περατων τησ γησ

ακουσαι την σο

φιαν σολομωνοσ

και ιδου πλειον σο

λομωνοσ ωδε 32αν

δρεσ νινευειται

αναστησονται

εν τη κρισι μετα

τησ γενεασ ταυτησ

και κατακρινουσι̅

αυτην οτι μετε

νοησαν εισ το κη

ρυγμα ιωνα και ι

δου πλειον ιω

να ωδε

33ουδεισ λυχνον α

ψασ εισ κρυπτην

τιθησιν ουδε υπο

τον μοδιον αλλ ε

πι την λυχνιαν

______

8^{γε} 18^{οτι} 20^{εγω} 21^{ο} 22^{} 26^{παραλαμβανι μεθ εαυτου}

Leaf 299v - Luke 11:33+ (image )

ινα οι εισπορευο

μενοι το φωσ βλε

πουσιν 34ο λυχνοσ

του σωματοσ εστι̅

ο οφθαλμοσ σου ο

ταν ο οφθαλμοσ

σου απλουσ η και ο

λον το σωμα σου

φωτινον εστιν

επαν δε πονηροσ

η και το σωμα σου

σκοτινον 35σκοπι

ουν μη το φωσ το

εν σοι σκοτοσ εστι̅

36ει ουν το {����

μα} σου ολον φω

τινον μη εχον τι

μεροσ σκοτινον

εσται φωτινον ο

λον ωσ οταν λυ

χνοσ τη αστραπη

φωτιζη σε 37εν δε

τω λαλησαι ερωτα

αυτον φαρισαιοσ

οπωσ αριστηση

παρ αυτω εισελθω̅

δε ανεπεσεν 38ο δε

φαρισαιοσ ιδων ε

θαυμασεν οτι ου

πρωτον εβαπτισθη

προ του αριστου

39ειπεν δε ο κσ προσ

αυτον νυν υμεισ

οι φαρισαιοι το ε

ξωθεν του ποτη

ριου και του πινα

κοσ καθαριζεται

το δε εσωθεν υμω̅

γεμει αρπαγησ ϗ

πονηριασ 40{ο} αφρο

νεσ ουχ ο ποιησασ

το εξωθεν και το ε

σωθεν εποιησε̅

41πλην τα ενοντα

δοτε ελεημοσυνη̅

και ιδου παντα κα

θαρα υμιν εστιν

42αλλα ουαι υμιν τοισ

φαρισαιοισ οτι απο

δεκατουται το η

δυσμον και το πη

γανον και {το} λαχα

νον και παρερχε

σθαι την κρισιν ϗ

την αγαπην του

θυ ταυτα {} εδει ποι

σαι κακεινα μη

αφειναι

43ουαι υμιν φαρισαι

οι οτι αγαπατε τη̅

πρωτοκαθεδρι

αν εν ταισ συνα

γωγαισ και τουσ

ασπασμουσ εν ταισ

αγοραισ

44ουαι υμιν οτι εσ

τε ωσ τα μνημι

α τα αδηλα και οι

ανθρωποι οι πε

ριπατουντεσ ε

πανω ουκ οιδασι̅

45αποκριθεισ δε τισ

των νομικων

λεγει αυτω διδα

σκαλε ταυτα λε

γων και ημασ υ

βριζεισ

46ο δε ειπεν και υ

μιν τοισ νομι

κοισ ουαι οτι φορ

τιζετε τουσ ανθρω

πουσ φορτια δυσ

βαστακτα και αυ

τοι ενι των δακτυ

λων υμων ου προσ

ψαυετε τοισ φορ

τιοισ

47ουαι υμιν οτι οικο

δομειτε τα μνη

μια των προφη

των και οι πατε

ρεσ υμων απεκτι

ναν αυτουσ 48αρα

μαρτυρεσ εστε και

συνευδοκειτε

τοισ εργοισ των

πατερων υμω̅

οτι αυτοι μεν α

πεκτιναν αυτουσ

υμεισ δε οικοδο

μειτε 49δια τουτο ϗ

η σοφια του θυ ει

πεν αποστελω

εισ αυτουσ προ

φητασ και αποστο

λουσ και εξ αυτω̅

αποκτινουσιν ϗ

διωξουσιν 50ινα εκ

ζητηθη το αιμα

παντων των προ

φητων το εκχυν

νομενον απο

καταβολησ κοσμου

απο τησ γενεασ

ταυτησ 51απο αιμα

τοσ αβελ εωσ αι

ματοσ ζαχαριου

του απολομενου

μετοξυ του θυσι

αστηριου και του

οικου ναι λεγω

υμιν εκζητηθη

σεται απο τησ γε

νεασ ταυτησ

52ουαι υμιν τοισ νο

μικοισ οτι ηρα

τε την κλειδα τησ

γνωσεωσ αυτοι

ουκ εισηλθατε

και τουσ εισερχο

μενουσ εκωλυ

σατε 53κακειθεν

εξελθοντοσ αυ

του ηρξαντο οι

γραμματεισ και οι

φαρισαιοι δινωσ

ενεχιν και απο

στοματιζειν αυ

τον περι πλειο

νων 54ενεδρευον

τεσ θηρευσαι τι εκ

του στοματοσ αυ

του 1εν οισ επισυ

ναχθισων των μυ

ριαδων του οχλου

ωστε καταπατειν

αλληλουσ ηρξατο

λεγειν προσ τουσ

μαθητασ αυτου

πρωτον

προσεχετε εαυτοισ

απο τησ ζυμησ τω̅

φαρισαιων ητισ ε

στιν υποκρισισ

2ουδεν κεκαλυμ

μενον εστιν ο

ουκ αποκαλυφθη

σεται και κρυπτο̅

ο ου γνωσθησε

ται 3ανθ ων οσα εν

τη σκοτια ειπατε ε̅

τω φωτι ακουσ

θησεται και ο προσ

το ουσ ελαλησατε ε̅

τοισ ταμιοισ κηρυ

χθησεται επι τω̅

δωματων 4λεγω

δε υμιν τοισ φι

λοισ μου μη φο

βηθητε απο των

αποκτεννοντω̅

το σωμα και με

τ αυτα μη εχοντω̅

περισσοτερον τι

ποιησαι 5υποδι

ξω υμιν τινα φο

βηθητε τον με

τα το αποκτειναι

εχοντα εξουσια̅

εμβαλλειν εισ τη̅

γεενναν ναι λεγω

υμιν τουτον φο

βηθηται 6ουχι πε̅

τε στρουθια πωλου̅

ται ασσαριων δυο

και εν εξ αυτων

ουκ εστιν επιλε

λησμενον ενω

πιον του θυ 7αλλα

και αι τριχεσ τησ

κεφαλησ υμων

πασαι ηριθμην

______

36^{σωμα} 40^{} 42^{παν} {δε}

Leaf 300r - Luke 12:7+ (image )

ται μη ουν φοβει

σθε πολλων στρου

θιων διαφερετε

8λεγω δε υμιν οτι

πασ οσ αν ομολο

γηση εν εμοι εμ

προσθεν των αν

θρωπων και ο υσ

του ανθρωπου ο

μολογησει εν αυ

τω εμπροσθεν

{��� ������� ��� ��}

9ο δε αρνησαμενοσ

με ενωπιον τω̅

ανθρωπων {απαρ

νησεται} ενωπι

ον των αγγελω̅

του θυ 10και πασ οσ αι

ρει λογον εισ τον

υιον του ανθρω

που αφεθησεται

αυτω τω δε εισ το

αγιον πνα βλασ

φημουντι ουκ α

φεθησεται 11οταν

δε εισφερωσιν

υμασ εισ τασ συνα

γωγασ και τασ αρ

χασ και τασ εξου

σιασ μη μεριμνη

σητε πωσ η τι απο

λογησησθε η τι

ειπητε 12το γαρ αγι

ον πνα διδαξει

υμασ εν αυτη τη

ωρα α δει ειπειν

13ειπεν δε τισ εκ

του οχλου αυτω

διδασκαλε ειπε

τω αδελφω μου

μερισασθε μετ ε

μου την κληρο

νομιαν

14ο δε ειπεν αυτω

ανθρωπε τισ με

κατεστησεν κρι

την η μεριστην

εφ υμων 15ειπεν

δε προσ αυτουσ ο

ραται και φυλασσε

σθαι απο πασησ

πλεονεξιασ οτι

ουκ εν τω περισ

σευειν τινι η ζω

η αυτου εστιν εκ

των υπαρχοντω̅

αυτου 16ειπεν δε

παραβολην προσ

αυτουσ λεγων

ανθρωπου τινοσ

πλουσιου ευφορη

σεν η χωρα 17και δι

ελογιζετο εν εαυ

τω λεγων τι ποι

ησω οτι ουκ εχω

που συναξω τουσ

καρπουσ μου 18και

ειπεν τουτο ποι

ησω καθελω μου

τασ αποθηκασ ϗ

μειζονασ ανοι

κοδομησω και

συναξω εκει {παν

τα τα γενηματα μου}

19και ερω τη ψυχη

μου ψυχη εχεισ

πολλα αγαθα κει

μενα εισ ετη πολ

λα αναπαυου φα

γε πιε ευφρενου

20ειπεν δε αυτω ο

θσ αφρων ταυτη

τη νυκτι την ψυ

χην σου απαιτου

σιν απο σου α δε

ητοιμασασ τινι

εσται 21ουτωσ ο θη

σαυριζων αυτω

και μη εισ θν πλου

των 22ειπεν δε

προσ τουσ μαθη

τασ αυτου δια του

το λεγω υμιν μη

μεριμναται τη

ψυχη τι φαγητε

μηδε τω σωματι

τι ενδυσησθε 23η γαρ

ψυχη πλειον εσ

τι τησ τροφησ και

το σωμα του εν

δυματοσ 24κατανο

ησατε τουσ κορα

κασ οτι ουτε σπι

ρουσιν ουτε θερι

ζουσιν οισ ουκ ε

στιν ταμιον ου

δε αποθηκη και

ο θσ τρεφει αυτουσ

ποσω μαλλον υ

μεισ διαφερετε

των πετινων

25τισ δε εξ υμων με

ριμνων δυναται

προσθειναι επι

την ηλικιαν αυ

του πηχυν {} 26ει ουν

ουδε ελαχιστον τι

δυνασθαι τι περι

των λοιπων με

ριμναται 27κατανο

ησαται τα κρινα

πωσ αυξανι ου κο

πια ουδε νηθει

λεγω δε υμιν οτι

ουδε σολομων

εν παση τη δοξη

αυτου περιεβαλε

το ωσ εν τουτω̅

28ι δε εν αγρω τον

χορτον οντα ση

μερον και αυριο̅

εισ κλιβανον βαλ

λομενον ο θσ ου

τωσ αμφιεννυσι̅

ποσω μαλλον υ

μασ ολιγοπιστοι

29και υμεισ {} ζητειτε

τι φαγητε και τι πι

ητε {μηδε τω σω

ματι} και μη μετε

ωριζεσθε 30ταυτα

γαρ παντα τα εθνη

του κοσμου επι

ζητουσιν υμων

δε ο πατηρ οιδεν ο

τι χρηζετε τουτω̅

31πλην ζητειτε τη̅

βασιλειαν αυτου

και ταυτα {} προστε

θησετε υμιν 32μη

φοβου το μικρον

ποιμνιον οτι ευ

δοκησεν υμων

ο πατηρ δουναι υ

μιν την βασιλει

αν 33πωλησατε τα

υπαρχοντα υμω̅

και δοτε ελεημο

συνην ποιησατε

εαυτοισ βαλλαντι

α μη παλαιουμε

να θησαυρον α

νεκλιπτον εν τοισ

ουρανοισ οπου

κλεπτησ ουκ εν

γιζει ουδε σησ δια

φθειρει 34οπου γαρ

εστιν ο θησαυροσ

υμων εκει και η

καρδια υμων εσται

35εστωσαν υμων

αι οσφυεσ περιε

ζωσμεναι και οι

λυχνοι καιομε

νοι 36και υμεισ ο

μοιοι ανθρωποισ

προσδεχομενοισ

τον κν εαυτων πο

τε αναλυση εκ τω̅

γαμων ινα ελθον

τοσ και κρουσαν

τοσ ευθεωσ ανοι

ξωσιν αυτω

37μακαριοι οι δουλοι

εκεινοι ουσ ελθω̅

ο κσ ευρησει γρηγο

ρουντασ αμην λε

γω υμιν οτι περι

ζωσεται και ανα

κλινει αυτουσ {} 38κα̅

εν τη δευτερα καν

εν τη τριτη φυλακη

______

8^{των αγγελων του θυ} 9^{απαρνηθησεται} 18^{τον σιτον  ϗ τα αγαθα μου} 25^{ενα} 29^{μη} {} 31^{παντα} 37^{και παρελθων διακονησει αυτοισ}

Leaf 300v - Luke 12:38+ (image )

ελθη και ευρη ου

τωσ μακαριοι εισι̅ {}

39τουτο δε γινωσκε

τε οτι ει ηδει ο οι

κοδεσποτησ ποι

α ωρα ο κλεπτησ

ερχεται {} ουκ αν α

φηκεν διορυχθη

ναι τον οικον

αυτου 40και υμεισ γι

νεσθε ετοιμοι ο

τι η ωρα ου δοκειτε

ο υσ του ανθρωπου

ερχεται 41ειπεν δε

αυτω ο πετροσ κε

προσ ημασ την πα

ραβολην ταυτην

λεγεισ η και προσ

παντασ 42και ειπε̅

ο κσ τισ αρα εστιν

ο πιστοσ δουλοσ

και φρονιμοσ

ον κατεστησεν

ο κσ επι τησ θε

ραπειασ αυτου του

διαδουναι εν και

ρω το σιτομετριο̅

43μακαριοσ ο δουλοσ

εκεινοσ ον ελθω̅

ο κσ αυτου ευρησει

ουτωσ ποιουντα

44αληθωσ λεγω υ

μιν οτι επι πασιν

τοισ υπαρχουσιν

αυτου καταστησει

αυτον 45εαν δε ει

πη ο δουλοσ εκει

νοσ εν τη καρδι

α αυτου χρονιζει

μου ο κσ ερχεσ

θαι και αρξηται

τυπτειν τουσ παι

δασ και τασ πεδι

σκασ εσθιειν τε

και πινειν και με

θυσκεσθαι 46ηξει

ο κσ του δουλου ε

κεινου εν ημερα

η ου προσδοκα

και εν ωρα η ου

γινωσκει και δι

χοτομησει αυτο̅

και το μεροσ αυ

του μετα των απι

στων θησει 47εκει

νοσ δε ο δουλοσ

ο γνουσ το θελη

μα του κυ αυτου

και μη ετοιμασασ

η ποιησασ προσ

το θελημα αυτου

δαρησεται πολ

λασ 48ο δε μη γνουσ

ποιησασ δε αξια

πληγων δαρησε

ται ολιγασ παντι {}

ω εδοθη πολυ {}

ζητηθησεται πα

ρ αυτου και ω παρε

θεντο πολυ περισ

σοτερον αιτησου

σιν αυτον

49πυρ ηλθον βαλει̅

επι την γην και

τι θελω ει ηδη

ανηφθη 50βαπτι

σμα δε εχω βαπτι

σθηναι και πωσ

συνεχομαι εωσ

οτου τελεσθη 51δο

κειτε οτι ειρηνην

παρεγενομην

δουναι εν τη γη

ουχι λεγω υμιν

αλλ η {διαμερισμε

νοι} 52{} τρεισ επι δυσι̅

και δυο επι τρισιν

53διαμερισθησον

ται πατηρ επι υιω

και υσ επι πατρι

και μητηρ επι θυ

γατερα και θυγατηρ

επι μητερα πεν

θερα επι την νυμ

φην και νυμφη

επι την πενθερα̅

54ελεγεν δε και τοισ

οχλοισ οταν ιδη

τε νεφελην ανα

τελλουσαν επι δυ

σμων ευθεωσ λε

γεται οτι ομβροσ

ερχεται και γεινε

ται ουτωσ 55και οτα̅

νοτον πνεοντα

λεγετε καυσων {ερ

χεται} και γεινεται

56υποκριται το προ

σωπον τησ γησ ϗ

του ουρανου οιδα

ται δοκιμαζειν

τον δε καιρον του

τον πωσ ουκ οιδα

ται δοκιμαζειν

57τι δε και αφ εαυτω̅

ου κρινετε το διϗ

ον 58ωσ γαρ υπαγεισ

μετα του αντιδικου

σου επ αρχοντα εν

τη οδω δοσ εργασι

αν απηλλαχθαι α

π αυτου μηποτε

κατασυρη σε προσ

τον κριτην και ο

κριτησ σε παραδω

σει τω πρακτορι ϗ

ο πρακτωρ σε

{�����} εισ φυλακη̅

59λεγω σοι ου μη εξελ

θησ εκειθεν εωσ

και το εσχατον λε

πτον αποδωσ 1πα

ρησαν δε τινεσ ε

ν αυτω τω καιρω

απαγγελλοντεσ αυ

τω περι των γαλι

λαιων ων το αιμα

πειλατοσ εμιξεν

μετα των θυσιων

αυτων

2και αποκριθεισ ει

πεν αυτοισ δοκει

τε οτι οι γαλιλαιοι ου

τοι αμαρτωλοι πα

ρα παντασ τουσ γα

λιλαιουσ εγενον

το οτι ταυτα πεπο̅

θασιν 3ουχι λεγω

υμιν αλλ εαν μη

μετανοητε παντεσ

ομοιωσ απολεισθε

4η εκεινοι οι δεκα

οκτω εφ ουσ επε

πεσεν ο πυργοσ εν

τω σιλωαμ και απε

κτινεν αυτουσ δο

κειται οτι αυτοι ο

φιλεται εγενοντο

παρα παντασ τουσ

ανθρωπουσ τουσ

κατοικουντασ ε

ν ιερουσαλημ 5ου

χι λεγω υμιν αλλ ε

αν μη μετανοη

σητε παντεσ ωσ

αυτωσ απολεισθαι

6ελεγεν δε ταυτην

την παραβολην συ

κην ειχεν τισ πε

φυτευμενην εν αν

πελωνι αυτου και

ηλθεν ζητων

καρπον εν αυτη

και ουχ ευρεν 7ει

πεν δε προσ τον

αμπελουργον ι

δου τρια ετη αφ ου

ερχομαι ζητων

καρπον εν τη συκη

ταυτη και ουχ ευρι

σκω εκκοψον αυ

την ινα τι και την

γην καταργει

8ο δε αποκριθεισ λε

γει αυτω κε αφεσ

αυτην και τουτο

το το ετοσ εωσ ο

του σκαψω περι αυ

την και βαλω κο

πρια 9καν μεν ποι

ηση καρπον εισ το

μελλον ει δε μη γε

______

38^{εκεινοι} 39^{εγρηγορησεν ϗ} 48^{δε} {πολυ} 51^{διαμερισμο̅} 52^{εσονται γαρ απο του νυν πεντε εν ενι οικω διαμεμερισμενοι} 55^{εσται} 58^{βαλει}

Leaf 301r - Luke 13:9+ (image )

εκκοψεισ αυτην

10ην δε διδασκων

εν μια των συνα

γωγων εν τοισ σαβ

βασιν 11και ιδου γυ

νη πνα εχουσα

ασθενιασ ετη δε

καοκτω και ην συ̅

κυπτουσα και μη

δυναμενη ανα

κυψαι εισ το παν

τελεσ 12ιδων δε αυ

την ο ισ προσεφω

νησεν και ειπε̅

αυτη γυναι απο

λελυσαι απο τησ

ασθενιασ σου 13και

επεθηκεν αυτη

τασ χιρασ και πα

ραχρημα ανωρ

θωθη και {εδοξα

ζον} τον θν

14αποκριθεισ δε ο

αρχισυναγωγοσ

αγανακτων οτι

τω σαββατω εθε

ραπευσεν ο ισ ελε

γεν τω οχλω οτι

εξ ημεραι εισιν {}

εν αυταισ ουν ερ

χομενοι θεραπευ

εσθε και μη τη η

μερα του σαββατου

15απεκριθη δε αυτω

ο κσ και ειπεν υπο

κριται εκαστοσ υ

μων ου λυει τον

βουν αυτου η τον

ονον απο τησ φα

τνησ και απαγω̅

ποτιζει 16ταυτην δε

θυγατερα αβρααμ ου

σαν ην εδησεν ο

σατανασ ιδου δεκα

και οκτω ετη ου

κ εδι λυθηναι απο

του δεσμου τουτου

τη ημερα του σαβ

βατου 17και ταυτα λε

γοντοσ αυτου κα

τησχυνοντο παν

τεσ οι αντικειμε

νοι αυτω και πασ ο

οχλοσ εχαιρεν ε

πι πασιν τοισ εν

δοξοισ τοισ λεγο

μενοισ υπ αυτου

18ελεγεν ουν τινι

ομοια εστιν η βα

σιλια του θυ και τι

νι ομοιωσω αυ

την 19ομοια εστι̅

κοκκω σιναπε

ωσ ον λαβων αν

θρωποσ {εισβαλε̅}

εισ {} κηπον αυτου

και ηυξησεν και

εγενετο εισ δεν

δρον και τα πετινα

του ουρανου κατε

σκηνωσεν εν τοισ

κλαδοισ αυτου 20και

παλιν ειπεν τινι

ομοιωσω την βα

σιλειαν του θυ 21ο

μοια εστιν ζυμη

ην λαβουσα γυνη

ενεκρυψεν εισ α

λευρου σατα τρια ε

ωσ ου εζυμωθη ο

λον 22και διεπορευ

ετο κατα πολισ και

κωμασ διδασκω̅

και ποριαν ποιου

μενοσ εισ ιεροσο

λυμα 23ειπεν δε τισ αυ

τω κε ει ολιγοι οι σω

ζομενοι

ο δε ειπεν προσ αυ

τουσ 24αγωνιζεσθαι

εισελθιν δια τησ

στενησ θυρασ οτι

πολλοι λεγω υμι̅

ζητησουσιν εισελ

θειν και ουκ ισχυ

σουσιν 25αφ ου αν ε

γερθη ο οικοδεσπο

τησ και αποκλιση

την θυραν και αρξη

σθε {} κρουειν την

θυραν λεγοντεσ

κε ανοιξον ημιν

και αποκριθεισ ε

ρει υμιν ουκ οιδα

υμασ ποθεν εστε

26τοτε αρξησθαι λεγει̅

εφαγομεν ενω

πιον σου και επι

ομεν και εν ταισ

πλατιαισ ημων

εδιδαξασ 27και ερει

υμιν ουκ οιδα υμασ

ποθεν εστε απο

στηται απ εμου πα̅

τεσ εργαται αδικιασ

28εκει εστε ο κλαυθ

μοσ και ο βρυγμοσ

των οδοντων ο

ταν ιδητε αβρααμ

και ισακ και ιακωβ

και παντασ τουσ

προφητασ εν τη

βασιλεια του θυ υ

μασ δε εκβαλλομε

νουσ εξω 29και ηξου

σιν απο ανατολω̅

και δυσμων και

βορρα και νοτου

και ανακλιθησον

ται εν τη βασιλει

α του θυ 30και ιδου ει

σιν εσχατοι οι εσο̅

ται πρωτοι και ει

σιν πρωτοι οι εσο̅

ται εσχατοι 31εν αυ

τη τη ωρα προσηλ

θον τινεσ φαρισαι

οι λεγοντεσ αυ

τω εξελθε και πο

ρευου εντευθεν

οτι ηρωδησ θελει

σε αποκτειναι

32και ειπεν αυτοισ

πορευθεντεσ ει

πατε τη αλωπεκι

ταυτη ιδου εκβαλ

λω δαιμονια και

ιασεισ αποτελω

σημερον και αυρι

ον και τη τριτη τε

λειουμαι 33πλην δει

με σημερον και

τη ερχομενη πορευ

εσθαι οτι ουκ {ειστε

χεται} προφητην

απολεσθαι εξω ιε

ρουσαλημ 34ιερου

σαλημ ιερουσαλημ

η αποκτεινουσα

τουσ προφητασ και

λιθοβολουσα τουσ

απεσταλμενουσ

προσ αυτον ποσα

κισ ηθελησα επισυ

ναξαι τα τεκνα σου

ον τροπον ορνιξ

την εαυτου νοσσι

αν υπο τασ πτερυ

γασ και ουκ ηθελη

σαται 35ιδου αφιεται

υμιν ο οικοσ υμω̅

λεγω υμιν ου μη

ιδητε με εωσ αν ει

πητε ευλογημενοσ

ο ερχομενοσ εν ο

νοματι κυ

1και εγενετο εν τω

ελθειν αυτον εισ

οικον τινοσ τω̅

αρχοντων φαρισαι

ων σαββατω φα

γειν αρτον και αυτοι

ησαν παρατηρου

μενοι αυτον 2και

ιδου ανθρωποσ

τισ ην υδρωπικοσ

εμπροσθεν αυτου

3και αποκριθεισ ο

ισ ειπεν προσ τουσ

νομικουσ και φα

ρισαιουσ λεγων ε

ξεστιν τω σαββατω

______

13^{εδοξαζεν} 14^{εν αισ δει εργαζεσθαι} 19^{εβαλε̅} {τον} 25a{εξω εσταναι ϗ} 33^{ενδεχεται}

Leaf 301v - Luke 14:3+ (image )

θεραπευσαι η ου 4οι

δε ησυχασαν και ε

πιλαβομενοσ ιασα

το αυτον και απελυ

σεν 5και αποκριθισ

προσ αυτον ειπεν

τινοσ υμων ονοσ

η βουσ εισ φρεαρ πε

σειτε και ουκ ευθε

ωσ ανασπασει αυτο̅

εν ημερα του σαββα

του 6και ουκ ισχυσα̅

αποκριθηναι προσ

ταυτα 7ελεγεν δε προσ

τουσ κεκλημενουσ

παραβολην επε

χων πωσ τασ πρω

τοκλισιασ εξελεγο̅

το λεγων προσ αυ

τουσ 8οταν κληθησ

υπο τινοσ εισ γα

μουσ μη κατακλι

θησ εισ την πρω

τοκλισιαν μηπο

τε εντιμοτεροσ σου

η κεκλημενοσ {} αυ

του 9και ελθων ο σε

και αυτον καλεσασ

ερει σοι δοσ τουτω

τοπον και τοτε αρ

ξη μετα αισχυνησ

τον εσχατον το

πον κατεχιν 10αλλ ο

ταν κληθησ πορευ

θεισ αναπεσε εισ

τον εσχατον τοπο̅

ινα οταν ελθη ο

{κεκλη��� ��} ερι σοι

φιλε προσαναβηθι

ανωτερον τοτε {}

εστε δοξα ενωπι

ον παντων των

συνανακειμενω̅

σοι 11οτι πασ ο υψω̅

εαυτον ταπινω

θησεται και ο ταπι

νων εαυτον υψω

θησεται 12ελεγεν

δε και τω κεκληκο

τι αυτον οταν ποι

ησ αριστον η διπνο̅

μη φωνει τουσ φι

λουσ σου μηδε τουσ

αδελφουσ σου μη

δε τουσ συγγενεισ

μηδε γιτονασ πλου

σιουσ μηποτε και

αυτοι αντικαλε

σωσιν σε και γενη

ται ανταποδομα

σοι 13αλλ οταν δοχη̅

ποιησησ καλει

πτωχουσ

αναπιρουσ

χωλουσ

τυφλουσ

14και μακαριοσ εση

οτι ουκ εχουσιν

ανταποδουναι σοι

ανταποδοθησε

ται δε σοι εν τη α

ναστασι των δι

καιων 15ακουσασ δε

τισ {} των συνανα

κειμενων ειπε̅

{αυτω} 16{} ανθρωποσ

τισ εποιει διπνον

μεγα και εκαλεσε̅

πολλουσ 17και απε

στιλεν τον δουλο̅

αυτου τη ωρα του

διπνου ειπειν τοισ

κεκλημενοισ ερ

χεσθαι οτι ηδη ετοι

μα εισιν {} 18και ηρξα̅

το απο μιασ παν

τεσ παρετισθαι ο

πρωτοσ ειπεν αυ

τω αγρον ηγορασα

και εχω αναγκην

εξελθων ιδειν

αυτον ερωτω {ε

χε} με παρητημενο̅

19και ετεροσ ειπεν

ζευγη βοων ηγο

ρασα πεντε και πο

ρευομαι δοκιμασαι

αυτα ερωτω σε ε

χε με παρητημε

νον 20και ετεροσ ει

πεν γυναικα εγη

μα και δια τουτο ου

δυναμαι ελθιν

21και παραγενομενοσ

ο δουλοσ απηγγιλε̅

τω κω αυτου ταυτα

τοτε οργισθεισ ο οι

κοδεσποτησ ειπε̅

τω δουλω αυτου ε

ξελθε ταχεωσ εισ

τασ πλατειασ και ρυ

μασ τησ πολεωσ

{και τουσ} πτωχουσ

και αναπιρουσ

και τυφλουσ

και χωλουσ εισα

γαγε ωδε 22και ειπεν

ο δουλοσ κε γεγο

νεν ο επεταξασ ϗ

ετι τοποσ εστιν 23και

ειπεν ο κσ προσ το̅

δουλον {ι} εξελθε

εισ τασ οδουσ και

φραγμουσ και αναγ

κασον εισελθειν ι

να γεμισθη μου ο

οικοσ 24λεγω γαρ υμι̅

οτι ουδισ των αν

θρωπων εκεινω̅

των κεκλημενω̅

γευσεται μου του

διπνου

25συνεπορευοντο δε

αυτω οχλοι πολλοι

και στραφισ ειπεν

προσ αυτουσ 26ει τισ

ερχεται προσ εμε

και ου μισει τον πα

τερα αυτου και την

μητερα και την γυ

ναικα και τα τεκνα

και τουσ αδελφουσ

και τασ αδελφασ

ετι δε και την ψυχη̅

εαυτου ου δυναται

ειναι μου μαθη

τησ 27οστισ ου βαστα

ζει τον σταυρον

αυτου και ερχεται

οπισω μου ου δυ

ναται ειναι μου

μαθητησ

28τισ γαρ εξ υμων

θελων πυργον οι

κοδομησαι ουχι

πρωτον καθισασ

ψηφιζει την δα

πανην ει εχει τα

εισ απαρτισμον

29ινα μηποτε θεν

τοσ αυτου θεμελιο̅

και μη ισχυοντοσ

εκτελεσαι παντεσ

οι θεωρουντεσ αρ

ξωνται αυτω εμ

πεζιν 30λεγοντεσ ο

τι ουτοσ ο ανθρω

ποσ ηρξατο οικο

δομιν και ουκ ισχυ

σεν εκτελεσαι 31η τισ

βασιλευσ πορευο

μενοσ ετερω βασι

λει συμβαλλειν εισ

πολεμον ουχι κα

θισασ πρωτον βου

λευσεται ει δυνατοσ

εστιν εν δεκα χιλι

ασιν υπαντησαι

τω μετα εικοσι χει

λιαδων ερχομε

νω επ αυτον 32ει δε

μη γε ετι αυτου πορ

ρω οντοσ πρεσβει

αν αποστιλασ ερω

τα προσ ειρηνην 33ου

τωσ ουν πασ εξ υμω̅

οσ ουκ αποτασσε

ται πασι τοισ εαυ

του υπαρχουσιν

ου δυναται ειναι

μου μαθητησ 34κα

λον ουν το αλα ε

______

8^{υπ} 10^{κεκληκωσ σε} {σοι} 15^{ταυτα} {μακαριοσ οστισ φαγεται αρτον εν τη βασιλεια του θυ} 16^{ο δε ειπεν αυτω} 17^{παντα} 18^{σε εχε} 21^{ϗ οσουσ εαν ευρητε} 23^{}

Leaf 302r - Luke 14:34+ (image )

αν δε και το αλα

μωρανθη εν τι

νι αρτυθησεται

35ουτε εισ γην ουτε

εισ κοπριαν ευθε

τον εστιν εξω βαλ

λουσιν αυτο ο εχω̅

ωτα ακουειν ακου

ετω 1ησαν δε αυ

τω εγγιζοντεσ

παντεσ οι τελω

ναι και οι αμαρτω

λοι ακουειν αυτου

2και διεγογγυζον

οι τε φαρισαιοι ϗ

οι γραμματεισ λε

γοντεσ οτι αμαρ

τωλουσ προσδεχε

τε και συνεσθιει

αυτοισ 3ειπεν δε

προσ αυτουσ την

παραβολην ταυτη̅

λεγων 4τισ ανθρω

ποσ εξ υμων εχω̅

εκατον προβατα

και απολεσασ εξ αυ

των εν ου καταλι

πει τα ενενηκον

τα εννεα εν τη ερη

μω και πορευεται

επι το απολωλοσ

εωσ ου ευρη αυτο

5και ευρων επιτι

θησιν επι τουσ ω

μουσ αυτου χαιρω̅

6και ελθων εισ τον

οικον συνκαλει

τουσ φιλουσ και

τουσ γειτονασ λε

γων αυτοισ συν

χαρητε μοι οτι ευ

ρον το προβατον

μου το απολωλοσ

7λεγω υμιν οτι ουτωσ

χαρα εν τω ουρανω

εστε επι ενι αμαρ

τωλω μετανοουν

τι η επι ενενηκο̅

κοντα εννεα δικαι

οισ οιτινεσ ου χρια̅

εχουσι μετανοιασ

8η τισ γυνη δραχμασ

εχουσα δεκα εαν

απολεση δραχμη̅

μιαν ουχι απτι λυ

χνον και σαροι τη̅

οικιαν και ζητι ε

πιμελωσ εωσ ου

ευρη 9και ευρουσα

συνκαλει τασ φι

λασ και γειτονασ λε

γουσα συνχαρητε μοι

οτι ευρον την δρα

χμην ην απωλεσα

10ουτωσ λεγω υμιν

γεινεται χαρα ενω

πιον των αγγελω̅

του θυ επι ενι αμαρ

τωλω μετανοουν

τι

11ειπεν δε ανθρωποσ

τισ ειχεν δυο υιουσ

12και ειπεν ο νεω

τεροσ αυτων τω πα

τρι δοσ μοι το επι

βαλλον μεροσ τησ

ουσιασ και διειλεν

αυτοισ τον βιον 13ϗ

μετ ου πολλασ ημε

ρασ συναγαγων α

παντα ο νεωτεροσ

υιοσ απεδημησεν

εισ χωραν μακραν

και εκει διεσκορπι

σε την ουσιαν εαυ

του {εισ χωραν μα

κραν} 14δαπανησαν

τοσ δε αυτου παντα

εγενετο λειμοσ ι

σχυρα κατα την χω

ραν εκεινην και

αυτοσ ηρξατο υστε

ρισθαι 15και πορευθισ

εκολληθη ενι τω̅

πολειτων τησ χω

ρασ εκεινησ και επεμ

ψεν αυτον εισ τουσ

αγρουσ αυτου βο

σκειν χοιρουσ 16και

επεθυμει χορτα

σθηναι εκ των

κερατιων ων ησ

θιον οι χοιροι και

ουδεισ εδιδου αυ

τω 17εισ εαυτον δε

ελθων εφη ποσοι

μισθιοι του πατροσ

μου περισσευουσι̅

αρτων εγω δε λει

μω ωδε απολλυ

μαι

18αναστασ δε πορευ

σομαι προσ τον πα

τερα μου και ερω

αυτω πατερ ημαρ

τον εισ τον ουρανο̅

και ενωπιον σου

19ουκετι ειμι αξιοσ

κληθηναι υιοσ σου

ποιησον με ωσ ε

να των μισθιων

σου 20και αναστασ

ηλθεν προσ τον

πατερα αυτου ετι

δε αυτου μακραν

απεχοντοσ ειδεν

αυτον ο πατηρ αυτου

και εσπλαγχνισθη

και δραμων επεπε

σεν επι τον τραχη

λον αυτου και κα

τεφιλησεν αυτον

21ειπεν δε αυτω ο υσ

πατερ ημαρτον

εισ τον ουρανον

και ενωπιον σου

ουκετι ειμι αξιοσ

κληθηναι υσ σου

ποιησον με ωσ ε

να των μισθιων

σου

22ειπεν δε ο πατηρ

προσ τουσ δουλουσ

εαυτου ταχυ εξενεγ

καται στολην την

πρωτην και ενδυ

σατε αυτον και δοτε

δακτυλιον εισ τη̅

χειρα αυτου και υ

ποδηματα εισ τουσ

ποδασ 23και φερετε

τον μοσχον τον

σιτευτον θυσατε

και φαγοντεσ ευ

φρανθωμεν 24οτι

ο υιοσ μου ουτοσ

νεκροσ ην και ανε

ζησεν ην απολω

λοσ και ευρεθη ηρ

ξαντο ευφρενεσθαι

25ην δε ο υιοσ αυτου

ο πρεσβυτεροσ {ε

ν} αγρω και ωσ ερ

χομενοσ ηγγισεν

τη οικια ηκουσεν

συμφωνιασ και

χορων 26και προσκα

λεσαμενοσ ενα

των παιδων επυ̅

θανετο τι ειη ταυτα

27ο δε ειπεν αυτω ο

τι ο αδελφοσ σου η

κει και εθυσεν ο

πατηρ σου τον μο

σχον τον σιτευτο̅

οτι υγιαινοντα

αυτον απελαβεν

28ωργισθη δε και ου

κ ηθελεν εισελθι̅

ο δε πατηρ αυτου

εξελθων παρεκα

λει αυτον

29ο δε αποκριθεισ ει

πεν τω πατρι ιδου

τοσαυτα ετη δου

λευω σοι και ου

δεποτε εντολην

σου παρηλθον και

εμοι ουδεποτε ε

δωκασ εριφον ινα

μετα των φιλων

μου ευφρανθω

______

13^{ζων ασωτωσ} 25^{εν}

Leaf 302v - Luke 15:30+ (image )

30οτε δε ο υσ σου ου

τοσ ο καταφαγων

σου τον βιον μετα

πορνων ηλθεν

εθυσασ αυτω τον

σιτευτον μοσχο̅

31ο δε ειπεν αυτω

τεκνον συ παντο

τε μετ εμου ει και πα̅

τα τα εμα σα εστιν

32ευφρανθηναι δε

και χαρηναι εδει

οτι ο αδελφοσ σου

ουτοσ νεκροσ ην

και εζησεν απο

λωλωσ ην και ευ

ρεθη

1ελεγεν δε και προσ

τουσ μαθητασ

ανθρωποσ τισ ην

πλουσιοσ ειχεν

οικονομον και

ουτοσ διεβληθη

αυτω ωσ διασκορ

πιζων τα υπαρχο̅

τα αυτου 2και φω

νησασ αυτον ει

πεν τι τουτο ακου

ω περι σου αποδοσ

τον λογον τησ οι

κονομιασ σου ου

γαρ ετι δυνη οικο

νομιν 3ειπεν δε

εν εαυτω ο οικο

νομοσ τι ποιησω

οτι ο κσ μου αφαι

ριται την οικονο

μιαν απ εμου σκα

πτιν ουκ ισχυω

επαιτιν αισχυνομαι

4εγνων τι ποιησω

ινα αν μετασταθω

εκ τησ οικονομιασ

δεξωνται με εισ

τουσ οικουσ εαυτω̅

5και προσκαλεσα

μενοσ ενα εκαστο̅

των χρεοφιλετω̅

του κυ αυτου ελε

γεν τω πρωτω πο

σον οφιλεισ τω

κω μου 6ο δε ειπε̅

αυτω εκατον βα

δουσ ελαιου ο δε ει

πεν αυτω δεξαι σου

τα γραμματα και κα

θισασ ταχεωσ γρα

ψον πεντηκον

τα 7επειτα ετερω ει

πεν συ δε ποσον

οφιλεισ ο δε ειπε̅

εκατον κορουσ σι

του λεγει δε αυτω

δεξαι σου τα γραμ

ματα και γραψον

ογδοηκοντα 8και

επηνεσεν ο κσ το̅

οικονομον τησ

αδικιασ οτι φρο

νιμωσ εποιησε̅

οτι φρονιμωτε

ροι οι υιοι του αιω

νοσ τουτου υπερ

τουσ υιουσ του φω

τοσ εισ την γενε

αν {ταυτην} εαυτω̅

εισιν 9και εγω υμιν

λεγω {εαυτοισ ποι

ησατε} φιλουσ εκ

του μαμωνα τησ

αδικιασ ινα οταν

εκλιπη δεξων

ται υμασ εισ τασ αι

ωνιουσ σκηνασ

10ο πιστοσ εν ελα

χιστω και εν πολ

λω πιστοσ εστιν

και ο εν ελαχιστω

αδικοσ και εν πολ

λω αδικοσ εστιν

11ει ουν εν τω αδι

κω μαμωνα πι

στοι ουκ εγενεσθαι

το αληθινον τισ

υμιν πιστευσει

12και ει εν τω αλλο

τριω πιστοι ουκ ε

γενεσθαι το υμε

τερον τισ δωσει

υμιν

13ουδεισ οικετησ δυ

ναται δυσι κυριοισ

δουλευειν ει γαρ

τον ενα μισησι

και τον ετερον α

γαπησει η ενοσ

ανθεξεται και του

ετερου καταφρο

νησει ου δυνασθαι

θω δουλευειν και

μαμωνα

14ηκουον δε ταυτα

παντα {} φιλαργυροι

υπαρχοντεσ και

εξεμυκτηριζον

αυτον

15και ειπεν αυτοισ υ

μεισ εστε οι δικαι

ουντεσ εαυτουσ ε

νωπιον των αν

θρωπων ο δε θσ

γινωσκει τασ καρ

διασ υμων οτι το

εν ανθρωποισ υψη

λον βδελυγμα ενω

πιον του θυ

16ο νομοσ και οι προ

φηται μεχρι ιωαν

νου απο τοτε η βασι

λεια του θυ ευαγγε

λιζεται 17ευκοπω

τερον δε εστιν το̅

ουρανον και την

γην παρελθιν η

του νομου μιαν

καιρεαν πεσιν

18πασ ο απολυων τη̅

γυναικα αυτου και

γαμων ετεραν μοι

χευει και πασ ο απο

λελυμενην απο

ανδροσ γαμων μοι

χευει

19ανθρωποσ δε τισ η̅

πλουσιοσ και ενε

διδυσκετο πορφυ

ραν και βυσσον ευ

φραινομενοσ κα

θ ημεραν λαμπρωσ

20πτωχοσ δε τισ ονο

ματι λαζαροσ εβε

βλητο προσ τον πυ

λωνα αυτου ειλκω

μενοσ 21και επιθυ

μων χορτασθηναι

απο των πιπτον

των απο τησ τρα

πεζησ του πλουσι

ου αλλα και οι κυνεσ

ερχομενοι επε

λειχον τα ελκη αυ

του 22εγενετο δε απο

θανιν τον πτω

χον και απενεχθη

ναι αυτον υπο τω̅

αγγελων εισ τον

κολπον αβρααμ

απεθανεν δε και ο

πλουσιοσ και ετα

φη 23εν τω αδη επα

ρασ τουσ οφθαλμουσ

αυτου υπαρχων

εν βασανοισ ορα

αβρααμ απο μακρο

θεν και λαζαρον

εν τοισ κολποισ αυ

του 24και αυτοσ φω

νησασ ειπεν πα

τερ αβρααμ ελεησο̅

με και πεμψον λα

ζαρον ινα βαψη το

ακρον του δακτυ

λου αυτου υδατι

και καταψυξη την

γλωσσαν μου οτι

οδυνωμαι εν τη

φλογι ταυτη 25ειπε̅

δε αβρααμ μνησθη

τι τεκνον οτι απε

λαβεσ τα αγαθα σου

εν τη ζωη σου και

λαζαροσ ομοιωσ τα

______

8^{την} 9^{ποιησατε εαυτοισ} 14^{οι φαρισαιοι}

Leaf 303r - Luke 16:25+ (image )

κακα νυν δε ωδε

παρακαλειται συ

δε οδυνασαι 26και εν

πασι τουτοισ μετα

ξυ ημων και υμω̅

χασμα μεγα {εστη

ριγται} οπωσ οι θε

λοντεσ διαβηναι

ενθεν προσ υμασ

μη δυνωνται μη

δε εκειθεν προσ η

μασ διαπερωσιν

27ειπεν δε ερωτω

ουν σε πατερ ινα

πεμψησ αυτον

εισ τον οικον του

πατροσ μου 28εχω

γαρ πεντε αδελ

φουσ οπωσ διαμαρ

τυρηται αυτοισ ι

να μη και αυτοι

ελθωσιν εισ τον

τοπον τουτον τησ

βασανου 29λεγει δε

αβρααμ εχουσι μω

σεα και τουσ προ

φητασ ακουσατω

σαν αυτων

30ο δε ειπεν ουχι

πατερ αβρααμ αλ

λ εαν τισ απο νε

κρων αναστη προσ

αυτουσ μετανοη

σουσιν 31ειπεν δε αυ

τω ει μωσεωσ ϗ

των προφητων

ουκ ακουουσιν

ουδε εαν τισ εκ νε

κρων αναστη πι

σθησονται

1ειπεν δε προσ τουσ

μαθητασ αυτου α

νενδεκτον εστι̅

του τα σκανδαλα

μη ελθιν πλην

ουαι δι ου ερχεται

2λυσιτελει αυτω

ει λιθοσ μυλικοσ

περικειται περι το̅

τραχηλον αυτου

και ερρειπται εισ

την θαλασσαν η ι

να σκανδαλιση τω̅

μικρων τουτων

ενα 3προσεχετε ε

αυτοισ εαν αμαρ

τη ο αδελφοσ σου

επιτιμησον αυτω

και εαν μετανοη

ση αφεσ αυτω 4και

εαν επτακισ τησ

ημερασ αμαρτη εισ

σε και επτακισ επι

στρεψη προσ σε λε

γων μετανοω α

φησεισ αυτω 5και

ειπαν οι αποστολοι

τω κω προσθεσ η

μιν πιστιν 6ειπεν

δε ο κσ ει εχετε πι

στιν ωσ κοκκον

σιναπεωσ ελεγε

τε αν τη συκαμινω

εκριζωθητι και

φυτευθητι εν τη

θαλασση και υπη

κουσεν αν υμιν

7τισ δε εξ υμων δου

λον εχων αροτρι

ωντα η ποιμαι

νοντα οσ εισελθο̅

τι εκ του αγρου ερει

αυτω ευθεωσ πα

ρελθων αναπε

σε 8αλλ ουχι ερει αυ

τω ετοιμασον

μοι τι διπνησω

και περιζωσαμε

νοσ διακονι μοι

εωσ φαγω και πι

ω και μετα ταυτα

φαγεσε και πιεσε

συ 9μη εχι χαριν {}

οτι εποιησεν τα

διαταχθεντα 10{υ

μιν} λεγετε οτι δου

λοι αχριοι εσμεν

ο {ωφειλαμεν} ποι

ησαι πεποιηκα

μεν

11και εγενετο εν τω

πορευεσθαι εισ ι

ερουσαλημ και

αυτοσ διηρχετο

δια μεσον σαμα

ριασ και γαλιλαιασ

12και εισερχομενου

αυτου εισ τινα κω

μην υπηντησα̅

αυτω δεκα λεπροι

ανδρεσ 13και αυτοι

ηραν την φωνη̅

λεγοντεσ ιυ επι

στατα ελεησον

ημασ

14και ιδων ειπεν

αυτοισ πορευθεν

τεσ επιδιξατε εαυ

τουσ τοισ ιερευσιν

και εγενετο εν

τω υπαγιν αυτουσ

εκαθαρισθησαν

15εισ δε εξ αυτων

ιδων οτι ιαθη υ

πεστρεψεν μετα

φωνησ μεγαλησ

δοξαζων τον θν

16και επεσεν επι

προσωπον πα

ρα τουσ ποδασ αυ

του ευχαριστων

αυτω και αυτοσ η̅

σαμαριτησ

και επεσεν επι προ

σωπον παρα τουσ

ποδασ αυτου ευ

χαριστων αυτω

και αυτοσ ην σα

μαριτησ

17αποκριθεισ δε ο

ισ ειπεν ουχι οι

δεκα εκαθαρισθη

σαν οι δε εννεα

που 18ουχ ευρεθη

σαν υποστρεψαν

τεσ δουναι δοξα̅

τω θω ει μη ο αλ

λογενησ ουτοσ

19και ειπεν αυτω α

ναστασ πορευου

η πιστισ σου σεσω

κεν σε

20επερωτηθεισ δε

υπο των φαρισαι

ων ποτε ερχεται

η βασιλια του θυ

απεκριθη αυτοισ

και ειπεν ουκ ερ

χεται η βασιλεια

του θυ μετα παρα

τηρησεωσ 21ουδε

ερουσιν ιδου ωδε

η εκει ιδου γαρ η

βασιλεια του θυ εν

τοσ υμων εστιν

22ειπεν δε προσ τουσ

μαθητασ ελευσο̅

ται ημεραι οτε επι

θυμησεται μιαν

των ημερων του

υιου του ανθρωπου

ιδειν και ουκ οψε

σθαι 23και ερουσιν

υμιν ιδου εκει και

ιδου ωδε μη απελ

θηται μητε διω

ξηται 24ωσπερ γαρ

η αστραπη αστρα

πτουσα εκ τησ υπο

τον ουρανον εισ

την υπ ουρανον

λαμπει ουτωσ

εσται ο υσ του αν

θρωπου εν τη η

μερα αυτου 25πρω

τον δε δει αυτον

πολλα παθιν και

αποδοκιμασθη

ναι απο τησ γενε

ασ ταυτησ

26και {κασωσ} εγενε

το εν ταισ ημεραισ

______

26^{εστηρικται} 9^{τω δουλω} 10^{ουτωσ ϗ υμεισ οταν ποιησηται τα διαταχθεντα υμιν} {ωφειλομεν} 26^{καθωσ}

Leaf 303v - Luke 17:26+ (image )

νωε ουτωσ εσται

και εν ταισ ημε

ραισ του υιου του

ανθρωπου 27ησθι

ον επινον εγαμου̅

εγαμιζοντο αχρι

ησ ημερασ εισηλ

θεν νωε εισ την

κιβωτον και ηλθεν

ο κατακλυσμοσ

και ηρεν απαντασ

28ομοιωσ καθωσ ε

γενετο εν ταισ η

μεραισ λωτ ησθι

ον επινον ηγορα

ζον επωλουν

εφυτευον ωκο

δομουν 29η δε ημε

ρα εξηλθεν λωτ

απο σοδομων ε

βρεξεν πυρ και θι

ον απ ουρανου ϗ

απωλεσεν απαν

τασ 30κατα ταυτα ε

στε η ημερα ο υσ του

ανθρωπου απο

καλυπτεται 31εν ε

κεινη τη ημερα

οσ εσται επι του δω

ματοσ και τα σκευ

η αυτου εν τη οι

κια αυτου μη κα

ταβατω αραι αυτα

και ο εν αγρω ομοι

ωσ μη επιστρε

ψατω εισ τα οπισω

32μνημονευεται

τησ γυναικοσ λωτ

33οσ {δ αν} εαν ζητη

ση την ψυχην αυ

του σωσαι απολεσι

αυτην οσ δ αν α

πολεσι ζωογονη

σει αυτην

34λεγω υμιν ταυτη

τη νυκτι εσονται

δυο επι κλινησ

μιασ ο εισ παρα

λημφθησεται ϗ

ο ετεροσ αφεθη

σεται 35{}

37και αποκριθεντεσ

λεγουσιν αυτω

που κε ο δε ειπεν

αυτοισ οπου το σω

μα εκει και οι αε

τοι επισυναχθη

σονται

1ελεγεν δε παραβο

λην αυτοισ προσ το

δειν παντοτε

προσευχεσθαι αυ

τουσ και μη ενκα

κειν 2λεγων κρι

τησ τισ ην εν τινι

πολει τον θν μη

φοβουμενοσ και

ανθρωπον μη εν

τρεπομενοσ 3χη

ρα δε ην εν τη πο

λει εκινη και ηρ

χετο προσ αυτον

λεγουσα εκδικη

σον με απο του α̅

τιδικου μου 4και

ουκ ηθελεν επι

χρονον μετα δε

ταυτα ειπεν εν ε

αυτω ει και τον θν

ου φοβουμαι ου

δε ανθρωπον εν

τρεπομαι 5δια γε το

παρενοχλειν μοι

κοπουσ την χη

ραν ταυτην εκδι

κησω αυτην ινα

μη εισ τελοσ ερχο

μενη υπωπια

ζη με

6ειπεν δε ο κσ {} τι ο

κριτησ τησ αδικι

ασ λεγει 7ο δε θσ ου

μη ποιηση την

εκδικησιν των

εκλεκτων αυτου

των βοωντων

αυτω ημερασ και

νυκτοσ και μακρο

θυμει επ αυτοισ

8λεγω υμιν οτι

ποιησει την εκ

δικησιν αυτων ε̅

ταχει πλην ο υσ του

ανθρωπου ελθω̅

αρα ευρησει την

πιστιν επι τησ γησ

9ειπεν δε και προσ τι

νασ τουσ πεποιθο

τασ εφ εαυτοισ ο

τι εισιν δικαιοι

και εξουδενουν

τασ τουσ λοιπουσ

την παραβολην ταυ

την 10ανθρωποι δυ

ο ανεβησαν εισ το

ιερον προσευξα

σθε

ο εισ φαρισαιοσ

και ο ετεροσ τε

λωνησ 11ο φαρισαι

οσ σταθεισ ταυτα

προσηυχετο ο θσ

ευχαριστω σοι ο

τι ουκ ειμι ωσπερ

οι λοιποι των

ανθρωπων αρπα

γεσ αδικοι μοιχοι

η και ωσ ουτοσ ο

τελωνησ 12νηστευ

ω δισ του σαββατου

αποδεκατευω πα̅

τα οσα κτωμαι

13ο δε τελωνησ μα

κροθεν εστωσ ου

κ ηθελεν ουδε τουσ

οφθαλμουσ επα

ραι εισ τον ουρανο̅

αλλ ετυπτε το στη

θοσ αυτου λεγων

ιλασθητι μοι τω

αμαρτωλω

14λεγω υμιν κατεβη

ουτοσ δεδικαιω

μενοσ εισ τον οι

κον αυτου παρ ε

κινον οτι πασ

ο υψων εαυτον

ταπινωθησεται

ο δε ταπινων ε

αυτον υψωθησε

ται

15προσεφερον δε

αυτω και τα βρεφη

ινα αυτων απτη

ται

ιδοντεσ δε οι μα

θηται επετιμω̅

αυτοισ 16ο δε ισ προσ

εκαλεσατο αυτα

λεγων αφετε τα

παιδια ερχεσθαι

προσ με και μη

κωλυετε αυτα τω̅

γαρ τοιουτων ε

στιν η βασιλεια

του θυ

17αμην λεγω υμιν

οσ αν μη δεξηται

την βασιλιαν του

θυ ωσ παιδιον ου

μη εισελθη εισ αυ

την 18και επηρω

τησεν τισ αυτον

αρχων λεγων

διδασκαλε αγαθε

τι ποιησασ ζωη̅

αιωνιον κληρο

νομησω

19ειπεν δε αυτω ο ισ

τι με λεγεισ αγαθον

ουδισ αγαθοσ ει

μη εισ θσ 20τασ εν

τολασ οιδασ

μη μοιχευσησ

μη φονευσησ

μη κλεψησ

μη ψευδομαρτυρησησ

τιμα τον πατερα σου

και την μητερα σου

21ο δε ειπεν ταυτα πα̅

τα εφυλαξα εκ νεο

τητοσ μου 22ακουσασ

______

33^{} 35^{εσονται δυο αληθουσαι επι το αυτο η μια παραλημφθησεται η δε ετερα αφεθησεται} 6^{ακουσατε}

Leaf 304r - Luke 18:22+ (image )

δε ο ισ ειπεν αυτω

οτι εν σοι λιπει πα̅

τα οσα εχισ πωλη

σον και δοσ πτω

χοισ και εξεισ θη

σαυρον εν ουρανοισ

και δευρο ακολου

θι μοι 23ο δε ακουσασ

ταυτα παντα πε

ριλυποσ εγενηθη

ην γαρ πλουσιοσ

σφοδρα

24ιδων δε αυτον ο ισ

ειπεν πωσ δυσκο

λωσ οι τα χρημα

τα εχοντεσ εισ τη̅

βασιλειαν του θυ

εισελευσονται

25ευκοπωτερον

γαρ εστιν καμηλο̅

δια τρηματοσ βε

λονησ εισελθειν

η πλουσιον εισ τη̅

βασιλειαν του θυ

εισελθειν

26ειπαν δε οι ακου

σαντεσ και τισ δυ

ναται σωθηναι

27ο δε ειπεν τα αδυ

νατα παρα ανθρω

ποισ δυνατα παρα

τω θω εστιν

28ειπεν δε ο πετροσ

ιδου ημισ αφηκα

μεν παντα και η

κολουθησαμεν

σοι

29ο δε ειπεν αυτοισ

αμην λεγω υμι̅

ουδεισ εστιν οσ

αφηκεν οικιαν

η γυναικα η αδελ

φουσ η γονισ η τε

κνα εινεκεν τησ

βασιλειασ του θυ

30οσ ουχι μη απο

λαβη πολλαπλα

σιονα εν τω και

ρω τουτω και εν

τω αιωνι τω ερχο

μενω ζωην αιω

νιον

31παραλαβων δε τουσ

δωδεκα ειπεν προσ

αυτουσ ιδου ανα

βαινομεν εισ ιε

ρουσαλημ και τε

λεσθησεται παν

τα τα γεγραμμενα

δια των προφη

των τω υιω του α̅

θρωπου

32παραδοθησεται

γαρ τοισ εθνεσιν

και εμπεχθησε

ται και υβρισθησε

ται και εμπτυσθη

σεται 33και μαστιγω

σαντεσ αποκτε

νουσιν αυτον και

τη ημερα τη τριτη

αναστησεται 34και

αυτοι ουδεν του

των συνηκαν και

ην το ρημα τουτο

κεκρυμμενον α

π αυτων και ουκ ε

γινωσκον τα λεγο

μενα

35εγενετο δε εν τω

εγγιζειν αυτον

εισ ιεριχω τυφλοσ

τισ εκαθητο παρα

την οδον επαιτω̅

36ακουσασ δε οχλου

διαπορευομενου

επυνθανετο τι ει

η τουτο 37οι δε απηγ

γιλαν οτι ισ ο ναζω

ραιοσ παρερχετε

38και εβοησεν λεγω̅

ιυ υιε δαδ ελεησο̅

με

39και οι προαγοντεσ

επετιμων αυτω

ινα σιωπηση ο δε

πολλω μαλλον

εκραζεν ιυ υυ δαδ

ελεησον με 40στα

θεισ δε ο ισ εκελευ

σεν αυτον αχθη

ναι προσ αυτον

εγγισαντοσ δε αυ

του επηρωτησεν

αυτον 41τι σοι θε

λεισ ποιησω ο δε

ειπεν κε ινα ανα

βλεψω 42και ο ισ ει

πεν αυτω αναβλε

ψον η πιστισ σου

σεσωκεν σε 43και

παραχρημα ανε

βλεψεν και ηκο

λουθει αυτον δο

ξαζων τον θν ϗ

πασ ο λαοσ ιδων

εδωκεν αινον

τω θω 1και εισελ

θων διηρχετο

την ιερειχω 2και

ιδου ανηρ ονο

ματι καλουμε

νοσ ζακχαιοσ και

αυτοσ ην αρχιτε

λωνησ και ην πλου

σιοσ 3και εζητει ι

διν τον ιν τισ εσ

τιν και ουκ ηδυνα

το απο του οχλου

οτι τη ηλικια μι

κροσ ην

4και προδραμων

εισ το εμπροσθε̅

ανεβη επι συκο

μορεαν του ιδειν

αυτον οτι εκεινησ

ημελλεν διερχε

σθαι 5και ωσ ηλθε̅

επι τον τοπον α

ναβλεψασ ο ισ ει

πεν προσ αυτον

ζακχαιε σπευσασ

καταβηθι σημε

ρον γαρ εν τω οι

κω σου δι με μει

ναι 6και σπευσασ κα

τεβη και υπεδεξα

το αυτον χαιρων

7και ιδοντεσ παν

τεσ διεγογγυζον

λεγοντεσ οτι πα

ρα ανδρι αμαρτω

λω εισηλθεν κα

ταλυσαι 8σταθεισ δε

ο ζακχαιοσ ειπεν

προσ τον κν ιδου

τα ημισια μου τω̅

υπαρχοντων κε

τοισ πτωχοισ διδω

μι και ει τινοσ τι

εσυκοφαντησα

αποδιδωμι τετρα

πλουν

9ειπεν δε προσ αυ

τον ο ισ οτι σημερο̅

σωτηρια τω οικω

τουτω εγενετο

καθοτι και αυτοσ

υιοσ αβρααμ 10ηλθε̅

γαρ ο υιοσ του αν

θρωπου ζητησαι

και σωσαι το απο

απολωλοσ 11ακου

οντων δε αυτω̅

ταυτα προσθεισ

ειπεν παραβολη̅

δια το εγγυσ ειναι

ιερουσαλημ αυτο̅

και {δοκει αυτοισ}

οτι παραχρημα η

βασιλεια του θυ

μελλει αναφαινε

σθαι

12ειπεν ουν ανθρω

ποσ τισ ευγενησ

επορευθη εισ χω

ραν μακραν λαβει̅

εαυτω βασιλειαν

και υποστρεψαι 13κα

λεσασ δε δεκα δου

λουσ εαυτου εδω

κεν αυτοισ δεκα

______

11^{δοκειν αυτουσ}

Leaf 304v - Luke 19:13+ (image )

μνασ

και ειπεν προσ αυ

τουσ πραγματευσα

σθαι εν ω ερχομαι

14οι δε πολειται αυτου

εμισουν αυτον ϗ

απεστιλαν πρεσ

βειαν οπισω αυτου

λεγοντεσ ου θελομε̅

τουτον βασιλευσαι

εφ ημασ 15και εγενε

το εν τω επανελθι̅

αυτον λαβοντα τη̅

βασιλειαν και ειπε̅

φωνηθηναι αυτω

τουσ δουλουσ του

τουσ οισ δεδωκει

το αργυριον ινα γνοι

τι διεπραγματευσα̅

το 16παρεγενετο

δε ο πρωτοσ λεγω̅

κε η μνα σου δεκα

προσηργασα μνασ

17και ειπεν αυτω ευ

δουλε αγαθε οτι

εν ελαχιστω πιστοσ

εγενου ισθι εξουσι

αν εχων επανω

δεκα πολεων

18και ηλθεν ο δευτε

ροσ λεγων η μνα

σου κε εποιησεν

πεντε μνασ

19ειπεν δε και του

τω και συ επανω

γεινου πεντε πο

λεων

20και ο τεροσ ηλθεν

λεγων κε ιδου η

μνα σου ην ειχο̅

αποκειμενην εν

σουδαριω 21εφο

βουμην γαρ σε οτι

ανθρωποσ αυστη

ροσ ει αιρισ ο ουκ ε

θηκασ και θερι

ζεισ ο ουκ εσπιρασ

22λεγει αυτω εκ του

στοματοσ σου κρι

νω σε πονηρε δου

λε ηδισ οτι εγω αν

θρωποσ αυστηροσ

ειμι αιρων ο ουκ ε

θηκα και θεριζω̅

ο ουκ εσπιρα 23και

δια τι ουκ εδωκασ

μου το αργυριον

επι τραπεζαν κα

γω ελθων ουν συ̅

τοκω αν αυτο ε

πραξα 24και τοισ πα

ρεστωσιν ειπεν

αρε απ αυτου την

μναν και δοτε τω

τασ δεκα μνασ εχον

τι 25και ειπαν αυτω

κε εχει δεκα μνασ

26λεγω {} οτι παντι τω

εχοντι δοθησε

ται απο δε του μη

εχοντοσ και ο ε

χει αρθησεται

27πλην τουσ εχθρουσ

μου τουτουσ τουσ

μη θελησαντασ

με βασιλευσαι ε

π αυτουσ αγαγετε

ωδε και κατασφα

ξετε αυτουσ εμ

προσθεν μου

28και ειπων ταυτα ε

πορευετο εμπρο

σθεν αναβαινω̅

εισ ιεροσολυμα

29και εγενετο ωσ ηγ

γισεν εισ βηθφα

γη και βηθανια

προσ το οροσ το

καλουμενον ελε

ων

απεστιλεν δυο

των μαθητων

30λεγων υπαγετε εισ

την κατεναντι

κωμην εν η εισ

πορευομενοι ευ

ρησετε πωλον δε

δεμενον εφ ον ου

δισ πωποτε ανθρω

πων εκαθισεν λυ

σαντεσ αυτον αγα

γετε

31και εαν τισ υμασ ερω

τα δια τι λυετε ουτωσ

ερειτε οτι ο κσ αυτου

χριαν εχει 32απελθο̅

τεσ δε οι απεσταλμε

νοι ευρον καθωσ

ειπεν αυτοισ 33λυον

των δε αυτων τον

πωλον ειπαν οι

κυριοι αυτου προσ

αυτουσ τι λυετε το̅

πωλον 34οι δε ειπα̅

οτι ο κσ αυτου χρια̅

εχει 35και ηγαγον αυ

τον προσ τον ιν και

επιριψαντεσ αυτω̅

τα ιματια επι τον

πωλον επεβιβα

σαν τον ιν 36πορευ

ομενου δε αυτου

υπεστρωννυον

τα ιματια αυτων

εν τη οδω

37εγγιζοντοσ δε αυ

του ηδη προσ τη κα

ταβασει του ορουσ τω̅

ελαιων ηρξαντο

απαν το πληθοσ

των μαθητων

χαιροντεσ αινιν

τον θν φωνη μεγα

λη περι πασων ω̅

ειδον δυναμεων

38λεγοντεσ ευλογη

μενοσ ο βασιλευσ

εν ονοματι κυ ε

ν ουρανω εν ιρη

νη και δοξα εν υ

ψιστοισ 39και τινεσ

των φαρισαιων

απο του οχλου ει

παν προσ αυτον

διδασκαλε επιτι

μησον τοισ μαθη

ταισ σου

40και αποκριθεισ ειπε̅

λεγω υμιν οτι εαν

ουτοι σιωπησουσι̅

οι λιθοι κραξουσιν

41και ωσ ηγγισεν ιδω̅

την πολιν εκλαυσε̅

επ αυτην 42λεγων

οτι ει εγνωσ εν τη

ημερα ταυτη και συ

τα προσ ιρηνην

νυν δε εκρυβη απο

οφθαλμων σου

43οτι ηξουσιν ημεραι

επι σε και παρεμβα

λουσιν οι εχθροι

σου χαρακα σοι και

περικυκλωσουσι̅

και συνεξουσιν

παντοθεν 44και ε

δαφιουσιν σε και

τα τεκνα σου εν σοι

και ουκ αφησουσι̅

λιθον επι λιθον

εν σοι ανθ ων ου

κ εγνωσ τον και

ρον τησ επισκο

πησ σου

45και εισελθων εισ

το ιερον ηρξατο

εκβαλλειν τουσ

πωλουντασ 46λεγω̅

αυτοισ γεγραπται

ο οικοσ μου οικοσ

προσευχησ

υμεισ δε αυτον ε

ποιησατε σπηλαι

ον ληστον 47και η̅

διδασκων το κα

θ ημεραν εν τω {}

αρχιερεισ και οι

γραμματεισ εζη

τουν αυτον απο

λεσε και οι πρωτοι

του λαου 48και ουχ ευ

ρισκον το τι ποιη

______

26^{υμιν} 47^{ιερω οι}

Leaf 305r - Luke 19:48+ (image )

σωσιν ο λαοσ γαρ α

πασ εξεκρεμετο

αυτου ακουων

1και εγενετο εν μια

των ημερων δι

δασκοντοσ αυτου

τον λαον εν τω ιερω

και ευαγγελιζομε

νοι επεστησαν οι

αρχιερεισ και οι

γραμματεισ συν

τοισ πρεσβυτεροισ

2και ειπαν λεγον

τεσ προσ αυτον {εν}

ποια εξουσια ταυ

τα ποιεισ η τισ εσ

τιν ο δουσ σοι την

εξουσιαν ταυτην

3αποκριθεισ δε ειπε̅

προσ αυτον ερωτη

σω υμασ καγω λογο̅

και ειπατε μοι 4το

βαπτισμα το ιωαν

νου εξ ουρανου ην

η εξ ανθρωπων

5οι δε συνελογιζον

το προσ αυτουσ λε

γοντεσ οτι εαν ει

πωμεν εξ ουρανου

ερει δια τι ουκ επι

στευσαται αυτω

6εαν δε ειπωμεν

εξ ανθρωπων ο

λαοσ απασ καταλι

θασει ημασ πεπι

σμενοσ γαρ εστιν

ιωαννην προφη

την ειναι 7και απε

κριθησαν {} ειδεναι

ποθεν

8και αποκριθεισ ειπε̅

αυτοισ {ουδ εγω} λεγω

υμιν εν ποια εξου

σια ταυτα ποιω

9ηρξατο δε προσ το̅

λαον {} την παραβο

λην ταυτην

ανοσ εφυτευσεν αμ

πελωνα και εξεδε

το αυτον γεωργοισ

και απεδημησεν

χρονουσ ικανουσ

10και κερω απεστιλε̅

προσ τουσ γεωργουσ

δουλον ινα απο του

αμπελωνοσ δωσου

σιν αυτω

οι δε γεωργοι εξαπε

στιλαν αυτον διρα̅

τεσ καινον 11και {εθε

το} ετερον πεμψαι

δουλον οι δε κακι

νον διραντεσ και

ατιμασαντεσ εξα

πεστιλαν καινον

12και προσεθετο τρι

τον πεμψαι οι δε ϗ

τουτον τραυματισα̅

τεσ εξεβαλον

13ειπεν δε ο κσ του αμ

πελωνοσ τι ποιη

σω πεμψω τον υν

μου τον αγαπητον

ισωσ τουτον εν

τραπησονται 14ιδο̅

τεσ δε οι γεωργοι

διελογιζοντο προσ

αλληλουσ λεγοντεσ

ουτοσ εστιν ο κλη

ρονομοσ δευτε α

ποκτινωμεν αυ

τον ινα ημων γε

νηται η κληρονο

μια 15και εκβαλοντεσ

αυτον εξω του αμ

πελωνοσ απεκτι

ναν

τι ουν ποιησει αυ

τοισ ο κσ του αμπε

λωνοσ 16ελευσεται

και απολεσει τουτουσ

και δωσει τον αμ

πελωνα αλλοισ α

κουσαντεσ δε ει

παν μη γενοιτο 17ο

δε εμβλεψασ αυτοισ

ειπεν τι ουν εστι̅

το γεγραμμενον

τουτο λιθον ον α

πεδοκιμασαν οι

οικοδομουντεσ

ουτοσ εγενηθη

εισ κεφαλην γω

νιασ 18πασ ο πεσω̅

επ εκινον τον λι

θον συνθλασθη

σεται εφ ον δ αν πε

ση λικμησει αυτο̅

19και εζητησαν οι

αρχιερεισ και οι

γραμματεισ επι

βαλειν επ αυτον

τασ χιρασ εν αυτη

τη ωρα και εφοβη

θησαν τον λαον {}

οτι προσ αυτουσ ει

πεν την παραβολη̅

ταυτην 20και παρα

τηρησαντεσ απε

στιλαν ενκαθετουσ

αποκρινομενουσ

εαυτουσ δικαιουσ

ειναι ινα επιλα

βωνται αυτου λογου

ωστε παραδουναι

αυτον τη αρχη και

εξουσια του ηγε

μονοσ

21και επηρωτησαν

αυτον λεγοντεσ

διδασκαλε {���αμε̅}

οτι ορθωσ λεγεισ

και διδασκισ και

ου λαμβανεισ προ

σωπον αλλ επ α

ληθειασ την οδο̅

του θυ διδασκισ 22ε

ξεστιν ημασ και

σαρι φορον δουναι

η ου 23κατανοησασ

δε αυτων την πα

νουργιαν ειπεν

προσ αυτουσ 24δειξα

τε μοι δηναριον

οι δε εδειξαν αυτω

και ειπαν τινοσ

εχει εικονα και ε

πιγραφην οι δε ει

παν καισαροσ

25ο δε ειπεν προσ αυ

τουσ τοινυν απο

δοτε τα καισαροσ

καισαρι και τα του

θυ τω θω 26και ουκ ι

σχυσαν επιλαβε

σθαι του ρηματοσ

εναντιον του λα

ου και θαυμασαντεσ

επι τη αποκρισει

αυτου εσιγησαν

27προσελθοντεσ δε

τινεσ των σαδδου

καιων οι λεγοντεσ

αναστασιν μη ει

ναι επηρωτησαν

αυτον 28λεγοντεσ

διδασκαλε μωσησ

εγραψεν ημιν ε

αν τινοσ αδελφοσ

αποθανη εχων

γυναικα {} και εξα

ναστηση σπερμα

τω αδελφω αυτου

29επτα ουν αδελφοι

ησαν {} και ο πρωτοσ

λαβων γυναικα

απεθανεν ατε

κνοσ 30και ο δευτε

ροσ 31και ο τριτοσ ε

λαβεν αυτην ωσ

αυτωσ δε και οι ε

πτα ου κατελιπον

τεκνα και απεθα

νον 32υστερον και

η γυνη απεθανε̅

33εν τη αναστασι

τινοσ εσται γυνη

οι γαρ επτα εσχον

αυτην γυναικα

34και ειπεν αυτοισ

ο ισ οι υιοι του αιω

νοσ τουτου γαμου

______

2^{ειπον ημι̅ εν} 7^{μη} 8^{ουδε εγω} 9^{λεγειν} 11^{προσεθετο} 19^{εγνωσα̅ γαρ} 21^{οιδαμε̅} 28^{ϗ ουτοσ ατεκνοσ ην ινα λαβη ο αδελφοσ αυτου την γυναικα} 29^{παρ ημιν}

Leaf 305v - Luke 20:34+ (image )

σι και γαμισκονται

35οι δε καταξιωθεν

τεσ του αιωνοσ ε

κεινου τυχειν και

τησ αναστασεωσ

τησ εκ νεκρων ου

τε γαμουσιν ουτε

γαμιζονται 36ουτε

γαρ αποθανιν ετι

δυνανται ισαγγε

λοι γαρ {εσιν} και υι

οι θυ εισιν τησ α

ναστασεωσ υιοι

οντεσ 37οτι δε εγει

ρονται οι νεκροι

και μωσησ εμη

νυσεν επι τησ βα

του ωσ λεγει κν το̅

θν αβρααμ και θν

ισακ και θν ιακωβ

38θσ δε ουκ εστιν

νεκρων αλλα ζω̅

των παντεσ γαρ

αυτω ζωσιν

39αποκριθεντεσ δε

τινεσ των γραμ

ματεων ειπαν αυ

τω διδασκαλε κα

λωσ ειπασ 40ουκετι

γαρ ετολμων επε

ρωταν αυτον ουδε̅

41ειπεν δε προσ αυτουσ

πωσ λεγουσι τον

χν ειναι δαδ υν

42αυτοσ γαρ δαδ λε

γει εν βιβλω ψαλμω̅

ειπεν ο κσ τω κω

μου καθου εκ δε

ξιων μου 43εωσ αν

θω τουσ εχθρουσ

σου υποποδιον

των ποδων σου

44δαδ ουν κν αυτον

καλει και πωσ υσ

αυτου εστιν

45ακουοντοσ δε πα̅

τοσ του λαου ειπε̅

τοισ μαθηταισ αυ

του 46προσεχετε απο

των γραμματεω̅

των θελοντων

εν στολαισ περιπα

τειν

και φιλουντων α

σπασμουσ εν ταισ

αγοραισ και πρωτο

καθεδριασ εν ταισ

συναγωγαισ και

πρωτοκλισιασ εν

τοισ διπνοισ 47οι κα

τεσθιουσι τασ οικιασ

των χηρων και

προφασει μακρα

προσευχονται ου

τοι λημψονται πε

ρισσοτερον κριμα

1αναβλεψασ δε ειδε̅

τουσ βαλλοντασ εισ

το γαζοφυλακιον

τα δωρα αυτων πλου

σιουσ 2ειδεν δε τι

να χηραν πενιχρα̅

βαλλουσαν εκει

λεπτα δυο

3και ειπεν αληθωσ

λεγω υμιν οτι η

χηρα αυτη η πτω

χη πλεον παντω̅

εβαλεν 4παντεσ γαρ

ουτοι εκ του περισσευ

οντοσ αυτοισ εβα

λον εισ τα δωρα αυ

τη δε εκ του υστερη

ματοσ αυτησ παν

τα τον βιον ον ει

χεν εβαλεν 5και τι

νων λεγοντων

περι του ιερου οτι

λιθοισ {καλοισ} και

αναθεμασιν κεκο

σμηται ειπεν 6ταυ

τα α θεορειτε ελευ

σονται ημεραι ε

ν αισ ουκ αφεθη

σεται λιθοσ επι λι

θω ωδε οσ ου κα

ταλυθησεται 7επηρω

τησαν δε αυτον λε

γοντεσ διδασκαλε

ποτε ουν ταυτα εσ

ται και τι το σημιο̅

οταν μελλη ταυτα

γεινεσθαι 8ο δε ειπε̅

βλεπετε μη πλανη

θητε πολλοι γαρ ε

λευσονται επι τω

ονοματι μου λε

γοντεσ εγω ειμι ϗ

πορευθηται οπισω

αυτων

9οταν δε ακουσηται

πολεμουσ και ακα

ταστασιασ μη πτοη

θητε δει γαρ ταυτα

γενεσθαι πρωτον

αλλ ουκ ευθεωσ το

τελοσ 10τοτε ελεγεν

αυτοισ εγερθησε

τε εθνοσ επ εθνοσ

και βασιλεια επι βα

σιλειαν 11σεισμοι τε

μεγαλοι και κατα

τοπουσ λειμοι και

λοιμοι εσονται φο

βητρα τε και σημι

α μεγαλα απ ουρα

νου εσται 12προ δε του

των παντων επι

βαλουσιν {επ αυτουσ}

τασ χιρασ αυτων

και διωξουσιν πα

ραδιδοντεσ εισ τασ

συναγωγασ και φυ

λακασ απαγομε

νουσ επι βασιλεισ

και ηγεμονασ ενε

κεν του ονοματοσ

μου 13αποβησεται

υμιν εισ μαρτυριο̅

14θετε εν ταισ καρδι

αισ υμων μη προ

μελεταν απολογη

θηναι

15εγω γαρ δωσω υμι̅

στομα και σοφιαν

η ου δυνησονται

αντιστηναι η αν

τειπιν παντεσ οι

αντικειμενοι υμι̅

16παραδοθησεσθε

δε και υπο γονεω̅

και αδελφων και

συγγενων και φι

λων και θανατω

σουσιν εξ υμων

17και εσεσθαι μισου

μενοι υπο παντω̅

δια το ονομα μου

18και θριξ εκ τησ κε

φαλησ υμων ου μη

αποληται 19εν τη υ

πομονη υμων

κτησασθαι τασ ψυ

χασ υμων 20οταν

δε ιδητε κυκλου

μενην υπο στρα

τοπαιδων ιηλμ

τοτε γνωτε οτι ηγ

γικεν η ερημωσισ

αυτησ

21τοτε οι εν τη ιουδαι

α φευγετωσαν εισ

τα ορη και οι εν με

σω αυτησ εκχωρι

τωσαν και οι εν ταισ

χωραισ μη εισερχε

σθωσαν εισ αυτη̅

22οτι ημεραι εκδικη

σεωσ αυται του πλη

σθηναι παντα τα

γεγραμμενα

23ουαι δε ταισ εν γαστρι

εχουσαισ και ταισ

θηλαζουσαισ εν ε

κειναισ ταισ ημεραισ

εστε γαρ εν εκιναισ

ταισ ημεραισ αναγ

κη μεγαλη επι τησ

γησ και οργη τω

λαω τουτω

24και πεσουνται στο

ματι μαχαιρασ και

______

36^{εισιν} 5^{μεγαλοισ} 12^{εφ υμασ}

Leaf 306r - Luke 21:24+ (image )

αιχμαλωτισθησο̅

ται εισ τα εθνη πα̅

τα και ιηλμ εσται

πατουμενη υπο

εθνων αχρι ου

πληρωθωσιν και

ροι εθνων

25και εσονται σημι

α εν ηλιω και σε

ληνη και αστροισ

και επι τησ γησ συ

νοχη εθνων και

εν απορια ηχουσ

θαλασσησ και σα

λου 26αποψυχοντω̅

ανθρωπων απο

φοβου και προσ

δοκιασ των επαρ

χομενων τη οι

κουμενη αι γαρ

δυναμισ των ου

ρανων σαλευθη

σονται

27και {τοτετ} οψονται

τον υν του ανθρω

που ερχομενον

εν νεφελη μετα

δυναμεωσ και δο

ξησ πολλησ 28αρχο

μενων δε τουτω̅

γεινεσθαι ανακυ

ψατε και επαρατε τασ

κεφαλασ υμων

διοτι εγγιζει η α

πολυτρωσισ υμω̅

29και ειπεν παραβο

λην αυτοισ ιδετε

την συκην και πα̅

τα τα δενδρα 30οταν

προβαλωσιν ηδη

βλεποντεσ {αυτω̅}

αφ εαυτων γεινω

σκετε γεινωσκετε

οτι εγγυσ εστιν η

δη το θεροσ 31ουτωσ

και υμισ οταν ιδη

τε ταυτα γεινομε

να γεινωσκετε ο

τι εγγυσ εστιν η βα

σιλεια του θυ

32αμην λεγω υμιν ο

τι ου μη παρελθη

η γενεα αυτη εωσ

παντα γενηται 33ο ου

ρανοσ και η γη πα

ρελευσονται οι δε

λογοι μου ου μη

παρελευσονται

34προσεχετε εαυτοισ

μηποτε βαρηθω

σιν υμων αι καρ

διαι εν κρεπαλη

και μεθη και με

ριμναισ βιωτικαισ

και επιστη εφ υμασ

εφνιδιοσ η ημε

ρα εκεινη 35ωσ πα

γισ επισελευσεται

γαρ επι παντασ τουσ

καθημενουσ επι

προσωπον πασησ

τησ γησ 36αγρυπνει

τε δε εν παντι και

ρω δεομενοι ινα

κατισχυσητε εκ

φυγειν παντα τα

μελλοντα γεινε

σθαι και σταθηναι

εμπροσθεν του υυ

του ανθρωπου

37ην δε τασ ημερασ ε̅

τω ιερω διδασκω̅

τασ δε νυκτασ εξερ

χομενοσ ηυλιζε

το εισ το οροσ το κα

λουμενον ελαιω̅

38και πασ ο λαοσ ωρ

θριζεν προσ αυτον

εν τω ιερω ακουει̅

αυτου

1ηγγιζεν δε η εορτη

των αζυμων η

λεγομενη πασχα

2και εζητουν οι αρ

χιερεισ και οι γραμ

ματισ το πωσ ανε

λωσιν αυτον εφο

βουντο γαρ τον λα

ον

3εισηλθεν δε σατα

νασ εισ ιουδαν το̅

καλουμενον ισ

καριωτην οντα

εκ του αριθμου τω̅

δωδεκα

4και απελθων συ

νελαλησεν τοισ

αρχιερευσιν και

στρατηγοισ το πωσ

αυτοισ παραδω αυ

τον 5και εχαρησαν

και συνεθεντο αυ

τω αργυριον δου

ναι 6και εζητει ευ

καιριαν του παρα

δουναι αυτον α

τερ οχλου αυτοισ

7ηλθεν δε η ημερα

των αζυμων ε

ν η εδει θυεσθαι

το πασχα 8και απε

στιλεν πετρον

και ιωαννην ει

πων πορευθεν

τεσ ετοιμασατε η

μιν το πασχα ινα

φαγωμεν 9οι δε ει

παν αυτω που θε

λισ ετοιμασωμε̅

10ο δε ειπεν αυτοισ

ιδου εισελθοντω̅

υμων εισ την πο

λιν συναντησι υ

μιν ανθρωποσ

κεραμειον βαστα

ζων ακολουθησα

ται αυτω εισ την

οικιαν εισ ην εισ

πορευεται 11και ερει

τε τω οικοδεσπο

τη τησ οικιασ λεγο̅

τεσ λεγει σοι ο δι

δασκαλοσ που εστι̅

το καταλυμα μου

οπου το πασχα με

τα των μαθητων

μου φαγω 12κακει

νοσ υμιν δειξει α

ναγαιον μεγα εστρω

μενον κακει ετοι

μασατε 13απελθον

τεσ δε ευρον καθωσ

ειρηκει αυτοισ και

ητοιμασαν το πα

σχα 14και οτε εγενε

το η ωρα ανεπεσε̅

και οι αποστολοι

συν αυτω

15και ειπεν προσ αυ

τουσ επιθυμια επε

θυμησα τουτο το

πασχα φαγειν με

θ υμων προ του

με παθειν

16λεγω γαρ υμιν οτι

ου μη φαγω αυτο

εωσ οτου πληρω

θη εν τη βασιλεια

του θυ 17και δεξαμε

νοσ ποτηριον ευ

χαριστησασ ειπεν

λαβετε και διαμε

ρισατε αλληλοισ

18λεγω γαρ υμιν ο

τι ου μη πιω απο

του νυν απο του

γενηματοσ τησ αμ

πελου εωσ ου η βα

σιλεια του θυ ελθη

19και λαβων αρτον

ευχαριστησασ ε

κλασεν και εδω

κεν αυτοισ λεγω̅

τουτο εστιν το σω

μα μου το υπερ υ

μων διδομενον

τουτο ποιειται εισ

την εμην αναμνη

σιν

20και το ποτηριον ωσ

αυτωσ μετα το δι

πνησαι λεγων του

______

27^{τοτε} 30^{}

Leaf 306v - Luke 22:20+ (image )

το το ποτηριον η

καινη διαθηκη

εν τω αιματι μου

το υπερ υμων εκ

χυννομενον

21πλην ιδου η χειρ

του παραδιδοντοσ

με μετ εμου επι

τησ τραπεζησ 22οτι

ο υσ του ανθρωπου

κατα το ωρισμε

νον πορευεται

πλην ουαι τω αν

θρωπω εκεινω

δι ου παραδιδοται

23και αυτοι ηρξαντο

συνζητειν προσ

εαυτουσ το τισ αρα

ειη εξ αυτων ειη

ο τουτο μελλων

πρασσειν

24εγενετο δε φιλονι

κια εισ εαυτουσ

το τισ αυτων δο

κει ειναι μιζων

25ο δε ειπεν αυτοισ

οι βασιλεισ των

εθνων κυριευου

σιν αυτων και οι

αρχοντεσ των ε

ξουσιαζουσιν αυ

των και ευεργε

ται καλουνται 26υ

μεισ δε ουχ ουτωσ

αλλ ο μειζων εν υ

μιν γεινεσθω

ωσ ο νεωτεροσ

και ο ηγουμενοσ

ωσ ο διακονων

27τισ γαρ ο μειζων

ο ανακειμενοσ

η ο διακονων ου

χι ο ανακειμενοσ

εγω δε εν μεσω

υμων ειμι ωσ ο

διακονων 28υμεισ

δε εστε οι διαμε

μενηκοτεσ με

τ εμου εν τοισ πι

ρασμοισ μου 29κα

γω διατιθεμαι

υμιν καθωσ δι

εθετο μοι ο πα

τηρ μου βασιλει

αν 30ινα εσθιηται

και πινηται επι

τησ τραπεζησ 

εν τη βασιλεια μου

και καθησεσθε ε

πι θρονων κρινο̅

τεσ τασ δωδεκα

φυλασ του ιηλ

31ειπεν δε ο κσ σι

μων ιδου ο σατα

νασ εξητησατο

υμασ του {ξινιασαι}

ωσ τον σιτον 32εγω

δε εδεηθην περι

σου ινα μη εκλι

πη η πιστισ σου

και συ ποτε επιστρε

ψασ στηρισον τουσ

αδελφουσ σου

33ο δε ειπεν αυτω

κε μετα σου ετοι

μοσ ειμι και εισ

φυλακην και εισ

θανατον πορευ

εσθαι

34ο δε ειπεν λεγω σοι

πετρε ου φωνη

σει σημερον αλε

κτωρ εωσ τρεισ με

απαρνηση ειδε

ναι

35και ειπεν αυτοισ

οτε απεστιλα υμασ

ατερ βαλλαντιου

και μηρασ και υπο

δηματων μη τι

υστερησαται οι δε

ειπον ουδενοσ

36ο δε ειπεν αυτοισ

αλλα νυν ο εχω̅

βαλλαντιον αρα

τω ομοιωσ και πη

ραν και ο μη εχω̅

πωλησατω το ι

ματιον αυτου και

αγορασατω μαχαι

ραν

37λεγω γαρ υμιν οτι

τουτο το γεγραμμε

νον δει τελεσθη

ναι εν εμοι το και

μετα ανομων ε

λογισθη και γαρ το

περι εμου τελοσ εχει

38οι δε ειπαν ιδου

μαχαιρε ωδε δυο

ο δε ειπεν αυτοισ

ικανον εστιν

39και εξελθων επο

ρευθη κατα το εθοσ

εισ το οροσ των ε

λαιων ηκολου

θησαν δε αυτω και

οι μαθηται

40γενομενοσ δε επι

του τοπου ειπεν αυ

τοισ προσευχεσθαι

μη εισελθειν εισ

πιρασμον

41και αυτοσ απεσπα

θη απ αυτων ωσει

λιθου βολην και

θεισ τα γονατα προσ

ηυξατο 42λεγων

πατερ ει βουλι παρε

νεγκαι τουτο το

ποτηριον {τουτο}

απ εμου πλην μη

το θελημα μου αλ

λα το σον γεινεσθω

43ωφθη δε αυτω αγ

γελοσ απ ουρανου

ενισχυων αυτον

44και γεναμενοσ ε

ν αγωνια εκτενε

στερον προσηυ

χετο και εγενετο

ιδρωσ αυτου ωσι

θρομβοι αιματοσ

καταβαινοντοσ ε

πι την γην

45και αναστασ απο

τησ προσευχησ

ελθων προσ τουσ

μαθητασ ευρεν

κοιμωμενουσ

αυτουσ απο τησ λυ

πησ 46και ειπεν αυ

τοισ τι καθευδετε

ανασταντεσ προσ

ευχεσθαι ινα μη

εισελθηται εισ πι

ρασμον

47ετι αυτου λαλουν

τοσ ιδου οχλοσ ϗ

ο λεγομενοσ ιου

δασ εισ των δωδε

κα προηρχετο αυ

τουσ

και ηγγισεν τω ιυ

φιλησαι αυτον 48ισ

δε ειπεν αυτω

φιληματι τον υν

του ανθρωπου πα

ραδιδωσ

49ειδοντεσ δε οι πε

ρι αυτον το εσομε

νον ειπαν κε ει

παταξομεν εν

μαχαιρη 50και επα

ταξεν εισ τισ εξ αυ

των του αρχιερε

ωσ τον δουλον

και αφιλεν το ουσ

αυτου το δεξιον

51αποκριθεισ δε ο ισ

ειπεν εατε εωσ

τουτου

και αψαμενοσ του

ωτιου ιασατο αυ

τον

52ειπεν δε ισ προσ

τουσ παραγενο

μενουσ προσ αυ

τον αρχιερεισ και

στρατηγουσ του ιε

ρου και πρεσβυτε

ρουσ ωσ επι ληστη̅

______

31^{σινιασαι} 42^{}

Leaf 307r - Luke 22:52+ (image )

εξηλθαται μετα μα

χαιρων και ξυλω̅

53καθ ημεραν ον

τοσ μου μεθ υμω̅

εν τω ιερω ουκ ε

ξετινατε τασ χει

ρασ επ εμε αλλ αυ

τη εστιν η ωρα ϗ

η εξουσια του σκο

τουσ

54συλλαβοντεσ δε αυ

τον ηγαγον και ει

σηγαγον εισ την

οικιαν του αρχιε

ρεωσ

ο δε πετροσ ηκολου

θι μακροθεν 55πε

ριαψαντων δε

πυρ εν μεσω τησ

αυλησ και συνκα

θισαντων εκα

θητο ο πετροσ ε̅

μεσω αυτων 56ι

δουσα δε αυτον

παιδισκη τισ κα

θημενον προσ

το φωσ και ατενι

σασα αυτω ειπεν

και ουτοσ συν αυ

τω ην 57ο δε ηρνη

σατο λεγων ουκ οι

δα αυτον γυναι

58και μετα βραχυ {} ε

τεροσ ιδων αυτο̅

εφη και συ εξ αυ

των ει ο δε πετροσ

εφη ανθρωπε ου

κ ειμι 59και διαστα

σησ ωσει ωρασ μι

ασ αλλοσ τισ διισχυ

ριζετο λεγων επ α

ληθιασ και ουτοσ

μετ αυτου {} και γαρ

γαλιλαιοσ εστιν 60ει

πεν δε ο πετροσ

ανθρωπε ουκ οι

δα τι λεγεισ και πα

ραχρημα ετι {} λαλου̅

τοσ αυτου εφωνη

σεν αλεκτωρ 61και

στραφεισ ο κσ ενε

βλεψεν τω πετρω

και υπεμνησθη

ο πετροσ του ρημα

τοσ του κυ ωσ ειπε̅

αυτω οτι πριν αλε

κτορα φωνησε ση

μερον απαρνηση

με τρισ 62και εξελθω̅

εξω εκλαυσεν πι

κρωσ

63και οι ανδρεσ οι συ

νεχοντεσ αυτον

ενεπεζαν αυτω

δεροντεσ 64και πε

ρικαλυψαντεσ ε

πηρωτων αυτο̅

λεγοντεσ προφη

τευσον τισ εστιν

ο παισασ σε 65και ε

τερα πολλα βλασφη

μουντεσ ελεγον

εισ αυτον

66και ωσ ημερα εγενε

το συνηχθη το

πρεσβυτεριον του

λαου αρχιερεισ τε

και γραμματισ και

απηγαγον αυτον

εισ το συνεδριον

αυτων 67λεγοντεσ

ει συ ει ο χσ ειπον

ημιν

ειπεν δε αυτοισ εα̅

ειπω ου μη πιστευ

σητε 68εαν δε ερω

τησω ου μη απο

κριθητε

69απο του νυν δε ε

σται ο υσ του ανθρω

που καθημενοσ

εκ δεξιων τησ δυ

ναμεωσ του θυ

70ειπαν δε παντεσ

συ ουν ει ο υσ του θυ

ο δε προσ αυτουσ ε

φη υμεισ λεγετε

οτι εγω ειμι

71οι δε ειπαν τι ετι

χριαν εχομεν μαρ

τυριασ αυτοι γαρ η

κουσαμεν απο του

στοματοσ αυτου

1και ανασταν απαν

το πληθοσ αυτων

ηγαγον αυτον επι

τον πιλατον

2ηρξαντο δε κατηγο

ριν αυτου λεγοντεσ

τουτον ευρομεν

διαστρεφοντα το

εθνοσ ημων και

κωλυοντα φορουσ

καισαρι διδοναι

και λεγοντα εαυτο̅

χν βασιλεα ειναι

3ο δε πιλατοσ ηρω

τησεν αυτον λεγω̅

συ ει ο βασιλευσ τω̅

ιουδαιων ο δε α

ποκριθεισ αυτω

λεγει συ λεγεισ

4ο δε πιλατοσ ειπε̅

προσ τουσ αρχιερισ

και τουσ οχλουσ

ουδεν ευρισκω

αιτιον εν τω αν

θρωπω τουτω

5οι δε επισχυον λεγο̅

τεσ οτι ανασι τον

οχλον καθ ολησ

τησ ιουδαιασ και

αρξαμενοσ απο

τησ γαλιλαιασ εωσ

ωδε

6πειλατοσ δε ακου

σασ επηρωτησεν

ει ο ανθρωποσ γα

λιλαιοσ εστιν 7και

επιγνουσ οτι εκ

τησ εξουσιασ ηρω

δου εστιν ανεπεμ

ψεν αυτον προσ η

ρωδην οντα {κα

τ αυτον} εν ιεροσο

λυμοισ εν αυταισ

ταισ ημεραισ 8ο η

ρωδησ ιδων τον

ιν εχαρη λιαν ην

γαρ εξ ικανων χρο

νων θελων ιδι̅

αυτον δια το ακου

ειν περι αυτου ϗ

ηλπιζε τι σημι

ον ιδιν υπ αυτου

γεινομενον 9ε

πηρωτα αυτον

εν λογοισ ικανοισ

αυτοσ δε ουκ απε

κριναντο αυτω

10ιστηκεισαν δε οι

αρχιερεισ και οι

γραμματεισ ευ

τονωσ κατηγορου̅

τεσ αυτου

11εξουθενησασ τε

και ο ηρωδησ συν

τοισ στρατευμασιν

αυτου και ενπε

ξασ περιβαλων

αισθητα λαμπρα̅

επεμψεν αυτον

τω πιλατω 12εγενο̅

το δε φιλοι ο τε η

ρωδησ και ο πιλα

τοσ εν αυτη τη ημε

ρα μετ αλληλων

προυπηρχοντο

γαρ εν εχθρα οντεσ

προσ αυτουσ 13πι

λατοσ δε συνκαλε

σαμενοσ τουσ αρ

χιερεισ και τουσ αρ

χοντασ και τον λα

ον 14ειπεν προσ αυ

τουσ προσηνεγ

κατε μοι τον ανθρω

πον τουτον ωσ

αποστρεφοντα

τον λαον και ιδου

εγω ενωπιον υ

μων ανακρινασ

______

58^{παλιν} 59^{ην} 60^{αυτου} 7^{και αυτον}

Leaf 307v - Luke 23:14+ (image )

ουθεν ευρον εν

τω ανθρωπω του

τω αιτιον ων κα

τηγορειτε αυτου

15αλλ ουδε ηρωδησ

ανεπεμψε γαρ αυ

τον προσ ημασ ϗ

{ο} ιδου ουδεν αξιον

θανατου εστιν

πεπραγμενον

αυτω 16παιδευσασ

ουν αυτον απο

λυσω

17αναγκην δε ειχεν

απολυειν αυτοισ

κατα εορτην {ινα}

18ανεκραγον δε παν

πληθει λεγοντεσ

αιρε τουτον απο

λυσον δε ημιν το̅

βαραββαν 19οστισ η̅

δια στασιν τινα γε

νομενην εν τη

πολει και φονον {}

εν τη φυλακη

20παλιν δε ο πιλατοσ

προσεφωνησεν

αυτοισ θελων α

πολυσαι τον ιν

21οι δε επεφωνου̅

λεγοντεσ σταυρου

σταυρου αυτον

22ο δε τριτον ειπεν

προσ αυτουσ τι γαρ

κακον εποιησεν

ουτοσ ουδεν αιτι

ον θανατου ευρο̅

εν αυτω

παιδευσασ ουν

αυτον απολυσω

23οι δε εκειντο φω

ναισ μεγαλαισ αι

τουμενοι αυτον

σταυρωθηναι ϗ

κατισχυον αι φω

ναι αυτων

24και πιλατοσ επε

κρινεν γενεσθαι

το αιτημα αυτω̅

25απελυσεν δε τον

δια στασιν και φο

νον βεβλημενο̅

εισ φυλακην ον

ητουντο τον δε

ιν παρεδωκεν τω

θεληματι αυτω̅

26και ωσ απηγαγον

αυτον επιλαβο

μενοι σιμωνα

τινα κυρηναιον

ερχομενον απ α

γρου επεθηκεν

αυτω τον σταυρο̅ {}

οπισθεν του ιυ

27ηκολουθει δε αυ

τω πολυ πληθοσ

του λαου και γυ

ναικων εκοπτο̅

το και εθρηνουν

αυτον 28στραφεισ

δε προσ αυτασ ισ ει

πεν θυγατεραισ ι

ερουσαλημ μη

κλαιετε επ εμε

πλην εφ εαυτασ

κλαιετε και επι

τα τεκνα υμων

29οτι ιδου ημεραι

ερχονται εν αισ ε

ρουσιν μακαριαι

στειραι και αι κοι

λιαι αι ουκ εγεννη

σαν και μαστοι οι

ουκ εθρεψαν 30το

τε αρξονται λεγει̅

τοισ ορεσιν πεσε

τε εφ ημασ και

τοισ βουνοισ κα

λυψατε ημασ 31οτι

ει εν τω υγρω {ξυ

λαω} ταυτα ποιουσι̅

εν τω ξηρω τι γε

νηται

32ηγοντο δε και ετε

ροι κακουργοι δυο

συν αυτω αναιρε

θηναι

33και οτε ηλθον επι

τον τοπον τον κα

λουμενον κρανι

ον εκει εσταυρω

σαν αυτον

και τουσ κακουργουσ

ον μεν εκ δεξιω̅

ον δε εξ αριστερω̅

34ο δε ισ ελεγεν πατερ

αφεσ αυτοισ ου γαρ

οιδασιν τι ποιου

σιν

διαμεριζομενοι

δε τα ιματια αυτου

εβαλον κληρον

35και ιστηκει ο λαοσ

θεωρων

εξεμυκτηριζον

δε οι αρχοντεσ λε

γοντεσ αλλουσ εσω

σεν σωσατω εαυ

τον ει ουτοσ εστι̅

ο χσ {ο} του θυ ο εκ

λεκτοσ

36ενεπεξαν δε αυτω

οι στρατιωται προσ

ερχομενοι οξοσ

προσφεροντεσ

αυτω 37και λεγοντεσ

ει συ ει ο βασιλευσ

των ιουδαιων

σωσον σεαυτον

38ην δε και επιγραφη

επ αυτω γραμμα

σιν ελληνικοισ

ρωμαικοισ εβραι

κοισ ο βασιλευσ τω̅

ιουδαιων ουτοσ

39εισ δε των κρεμα

σθεντων κακουρ

γων εβλασφημι

αυτον λεγων

ουχι συ ει ο χσ σω

σον σεαυτον και

ημασ 40αποκριθεισ

δε ο ετεροσ επιτι

μων αυτω εφη

ου φοβη συ τον θν

οτι εν τω αυτω

κριματι ει 41και η

μισ μεν δικαιωσ

αξια γαρ ων επρα

ξαμεν απολαμ

βανομεν ουτοσ

δε ουδεν ατοπον

επραξεν 42και ελεγε̅

ιυ μνησθητι μου

οταν ελθησ εν

τη βασιλια σου 43ϗ

ειπεν αυτω α

μην λεγω σοι ση

μερον μετ εμου

εση εν τω παρα

δισω

44και ην ωρα ωσει ε

κτη σκοτοσ εγε

νετο εφ ολην τη̅

γην εωσ ωρασ ε

νατησ 45του ηλιου

εκλιποντοσ

εσχισθη δε το κα

ταπετασμα του

ναου μεσον 46και

φωνησασ φω

νη μεγαλη ο ισ

ειπεν

πατερ εισ χιρασ σου

παρατιθεμαι το

πνα μου τουτο

δε ειπων εξε

πνευσεν

47ιδων δε ο εκατο̅

ταρχησ το γενο

μενον εδοξα

ζεν τον θν λεγω̅

οτι οντωσ ο αν

θρωποσ ουτοσ

δικαιοσ ην

48και παντεσ οι συν

παραγενομενοι

οχλοι εισ την θε

ωριαν ταυτην θε

ωρησαντεσ τα γε

νομενα τυπτον

τεσ τα στηθη υπε

______

15^{} 17^{ενα} 19^{βεβλημενοσ} 26^{αιρει̅} 31^{ξυλω} 35^{}

Leaf 308r - Luke 23:48+ (image )

στρεφον

49ειστηκισαν δε πα̅

τεσ οι γνωστοι αυ

του απο μακροθε̅

και γυναικεσ αι

συνακολουθου

σαι αυτω απο τησ

γαλιλαιασ ορωσαι

ταυτα

50και ιδου ανηρ ονο

ματι ιωσηφ βου

λευτησ υπαρχω̅

και ανηρ αγαθοσ

και δικαιοσ 51ουτοσ

ουκ ην συνκατα

τιθεμενοσ τη βου

λη και τη πραξει

αυτων απο αρι

μαθαιασ πολε

ωσ των ιουδαι

ων οσ προσεδε

χετο την βασιλει

αν του θυ 52ουτοσ

προσελθων τω

πιλατω ητησα

το το σωμα του ιυ

53και καθελων ενε

τυλιξεν αυτο σιν

δονι και εθηκεν

αυτον εν μνημα

τι λαξευτω ου ου

κ ην ουδεισ ουδε

πω κειμενοσ

54και ημερα ην παρα

σκευησ και σαββα

τον επεφωσκε̅

55κατακολουθησα

σαι δε γυναικεσ

αιτινεσ ησαν συ

νεληλυθυιαι εκ

τησ γαλιλαιασ αυ

τω εθεασαντο το

μνημιον και ωσ

ετεθη το σωμα αυ

του

56υποστρεψασαι δε η

τοιμασαν αρωμα

τα και μυρα και το

μεν σαββατον η

συχασαν κατα τη̅

εντολην

1τη δε μια των σαβ

βατων ορθου βα

θεωσ επι το μνη

μιον ηλθον φερου

σαι α ητοιμασαν

αρωματα 2ευρον

δε τον λιθον απο

κεκυλισμενον

απο του μνημι

ου 3εισελθουσαι

δε ουκ ευρον το

σωμα του κυ ιυ

4και εγενετο εν τω

απορισθαι αυτασ

περι τουτου και ι

δου ανδρεσ δυο ε

πεστησαν αυταισ

εν εσθητι αστρα

πτουση

5εμφοβων δε γε

νομενων αυτω̅

και κλινουσων

τα προσωπα εισ τη̅

γην ειπαν προσ αυ

τασ τι ζητειτε το̅

ζωντα μετα των

νεκρων 6ουκ ε

στιν ωδε αλλα η

γερθη μνησθη

ται ωσ ελαλησεν

υμιν ετι ων εν τη

γαλιλαια 7λεγων

τον υν του ανου

οτι δει παραδοθη

ναι εισ χιρασ αν

θρωπων αμαρ

τωλων και σταυ

ρωθηναι και τη

τριτη ημερα ανα

στηναι 8και εμνη

σθησαν των ρη

ματων αυτου

9και υποστρεψασαι

απο του μνημιου

απηγγιλαν παντα

ταυτα τοισ ενδεκα

και πασιν τοισ λοι

ποισ

10ησαν δε η μαγδα

ληνη μαριαμ και

ιωαννα και μαρι

α η ιακωβου και

αι λοιπαι συν αυ

ταισ ελεγον προσ

τουσ αποστολουσ

ταυτα 11και εφανη

σαν ενωπιον αυ

των ωσει ληροσ

τα ρηματα ταυτα και

ηπιστουν αυταισ

12ο δε πετροσ ανα

στασ εδραμεν ε

πι το μνημιον

και παρακυψασ βλε

πει τα οθονια και

απηλθεν προσ ε

αυτον θαυμαζω̅

το γεγονοσ 13και ι

δου δυο εξ αυτων

εν τη αυτη ημερα

ησαν δε πορευο

μενοι εισ κωμη̅

απεχουσαν στα

διουσ εκατον ε

ξηκοντα απο ιε

ρουσαλημ η ονο

μα εμμαουσ 14και

αυτοι ωμιλουν

προσ αλληλουσ

περι παντων τω̅

συμβεβηκοτω̅

τουτων 15και εγε

νετο εν τω ομι

λειν αυτουσ και

συνζητειν και αυ

τοσ ισ εγγισασ συ

νεπορευετο {αυ

τοισιν} 16οι δε οφθαλ

μοι αυτων εκρα

τουντο του μη ε

πιγνωναι αυτον

17ειπεν δε προσ αυ

τουσ τινεσ οι λογοι

ουτοι ουσ αντιβαλ

λεται προσ αλληλουσ

λουσ περιπατου̅

τεσ και εσταθησα̅

σκυθρωποι 18απο

κριθεισ δε εισ

ονοματι κλεο

πασ ειπεν προσ

αυτον συ μονοσ

παροικεισ ιηλμ

και ταυτα ουκ ε

γνωσ τα γενομε

να εν αυτη εν ταισ

ημεραισ ταυταισ

19και ειπεν αυτοισ

ποια οι δε ειπαν

αυτω τα περι ιυ

του ναζαρηνου

οσ εγενετο ανηρ

προφητησ δυνα

τοσ εν λογω και

εργω εναντιον

του θυ και παντοσ

του λαου 20οπωσ τε

παρεδωκαν αυ

τον οι αρχιερεισ

και οι αρχοντεσ

ημων εισ κριμα

θανατου και εσταυ

ρωσαν αυτον 21η

μεισ δε ελπιζο

μεν οτι αυτοσ ε

στιν ο μελλων

λυτρουσθαι τον

ιηλ αλλα γε και συν

πασι τουτοισ τρι

την ταυτην ημε

ραν αφ ου ταυτα ε

γενετο 22αλλα και

γυναικεσ τινεσ

εξ ημων εξεστη

σαν ημασ γενο

μεναι ορθριναι

επι το μνημιον

23και μη ευρουσαι

το σωμα αυτου ηλ

θον λεγουσαι και

οπτασιαν αγγελω̅

______

15^{αυτοισ}

Leaf 308v - Luke 24:23+ (image )

εωρακεναι οι λε

γουσιν αυτον ζην

24και απηλθον τινεσ

των συν ημιν ε

πι το μνημιον ϗ

ευρον ουτωσ κα

θωσ και αι γυναι

κεσ ειπον αυτο̅

δε ουκ ειδον 25και

αυτοσ ειπεν προσ

αυτουσ ω ανοη

τοι και βραδεισ τη

καρδια του πιστευ

ειν επι πασιν οισ

ελαλησαν οι προ

φηται 26ουχι ταυτα

εδει παθειν τον

χν και εισελθειν

εισ την δοξαν

αυτου 27και αρξα

μενοσ απο μω

σεωσ και απο πα̅

των των προφη

των και διερμη

νευειν αυτοισ τι

ην εν ταισ γραφαισ

τα περι εαυτου 28ϗ

ηγγισαν εισ την

κωμην ου επορευ

οντο και αυτοσ

προσεποιησατο

πορρωτερωτερω

πορευεσθαι 29και

παρεβιασαντο αυ

τον λεγοντεσ μι

νον μεθ ημω̅

οτι προσ εσπερα̅

εστιν και κεκλι

κεν ηδη η ημε

ρα και εισηλθεν

του μιναι συν αυ

τοισ 30και εγενετο

εν τω κατακλιθη

ναι αυτον μετ αυ

των και λαβων

τον αρτον ηυλο

γησεν και κλασασ

εδιδου αυτοισ 31αυ

των δε διηνυγη

σαν οι οφθαλμοι {}

και αυτοσ αφαν

τοσ εγενετο απ αυ

των

32και ειπαν προσ αλ

ληλουσ ουχι η καρ

δια ημων κεομε

νη ην εν ημιν

ωσ ελαλει ημιν

εν τη οδω ωσ δι

ηνυγεν ημιν

τασ γραφασ 33και α

νασταντεσ αυτη

τη ωρα υπεστρε

ψαν εισ ιερουσα

λημ και ευρον η

θροισμενουσ τουσ

ενδεκα και τουσ

συν αυτοισ 34λεγο̅

τασ οτι οντωσ η

γερθη ο κσ και ω

φθη τω σιμωνι

35και αυτοι εξηγου̅

το τα εν τη οδω

και ωσ εγνωσθη

αυτοισ εν τη κλα

σει του αρτου

36ταυτα δε αυτων

λαλουντων αυ

τοσ εστη εν μεσω

αυτων και λεγει

αυτοισ ειρηνη

υμιν 37φοβηθεν

τεσ δε και εμφο

βοι γενομενοι

εδοκουν πνα θε

ωρειν 38και ειπε̅

αυτοισ τι τεταραγ

μενοι εστε και

δια τι διαλογισμοι

αναβαινουσιν

εν ταισ καρδιαισ

υμων 39ειδετε τουσ

ποδασ μου και

τασ χιρασ μου οτι

εγω ειμι αυτοσ

ψηλαφησατε με

και ιδετε οτι πνα

σαρκασ και οστεα

ουκ εχει καθωσ

εμε θεωρειται ε

χοντα 40και τουτο ει

πων εδιξεν αυτοισ

τασ χιρασ και τουσ

ποδασ

41ετι δε απιστουντω̅

αυτων απο τησ χα

ρασ και θαυμαζο̅

των ειπεν αυτοισ

εχετε τι βρωσιμο̅

ωδε 42οι δε επεδω

καν αυτω ιχθυοσ

οπτου μεροσ 43και

λαβων ενωπιον

αυτων εφαγεν

44ειπεν δε προσ αυ

τουσ

ουτοι οι λογοι ουσ

ελαλησα προσ υ

μασ ετι ων συν υ

μιν οτι δει πλη

ρωθηναι παντα

τα γεγραμμενα ε̅

τω νομω μωσε

ωσ εν τοισ προφη

ταισ και {ψαλμοι} πε

ρι εμου

45τοτε διηνυξεν αυ

των τον νουν του

συνιεναι τασ γρα

φασ και ειπεν αυ

τοισ 46οτι ουτωσ γε

γραπται παθειν

τον χν και αναστη

ναι εκ νεκρων

τη τριτη ημερα 47ϗ

κηρυχθηναι επι

τω ονοματι αυτου

μετανοιαν εισ α

φεσιν αμαρτιων

εισ παντα τα εθνη

αρξαμενοι απο ι

ερουσαλημ 48υμεισ

εστε μαρτυρεσ του

των 49καγω αποστελ

λω την επαγγελι

αν του πατροσ μου

εφ υμασ υμεισ

δε καθισατε εν τη

πολει εωσ ου εν

δυσησθε εξ υψουσ

δυναμιν

50εξηγαγεν δε αυτουσ

εωσ προσ βηθα

νιαν και επαρασ

τασ χιρασ αυτου η

υλογησεν αυτουσ

51και εγενετο εν

τω ευλογιν αυτο̅

αυτουσ διεστη

απ αυτων 52και αυ

τοι προσκυνησα̅

τεσ αυτον υπεσ

τρεψαν εισ ιερου

σαλημ μετα χα

ρασ μεγαλησ 53και

ησαν δια παντοσ

εν τω ιερω ευλο

γουντεσ τον θν

______

31^{ϗ επεγνωσαν αυτο̅} 44^{ψαλμοισ}

Leaf 309r - John 1:1+ (image )

1εν αρχη ην ο λογοσ

και ο λογοσ ην

προσ τον θν και

θσ ην ο λογοσ 2ου

τοσ ην εν αρχη

προσ τον θν 3πα̅

τα δι αυτου εγενε

το και χωρισ αυτου

εγενετο ουδεν

ο γεγονεν 4εν αυ

τω ζωη εστιν

και η ζωη ην το

φωσ των ανθρω

πων 5και το φωσ

εν τη σκοτια φαι

νει και η σκοτι

α αυτο ου κατε

λαβεν

6εγενετο ανθρω

ποσ απεσταλμε

νοσ παρα θυ {ην} ο

νομα αυτω ιω

αννησ 7ουτοσ

ηλθεν εισ μαρτυ

ριαν ινα μαρτυ

ρηση περι του φω

τοσ ινα παντεσ

πιστευσωσιν δι

αυτου 8ουκ ην εκι

νοσ το φωσ αλ

λ ινα μαρτυρηση

περι του φωτοσ

9ην το φωσ το α

ληθεινον ο φω

τιζει παντα αν

θρωπον ερχο

μενον εισ τον

κοσμον 10εν τω

κοσμω ην και

ο κοσμοσ δι αυ

τον εγενετο και

ο κοσμοσ αυτο̅

ουκ εγνω 11εισ τα

ιδια ηλθεν και

οι ιδιοι αυτον

ου παρελαβον

12οσοι δε ελαβον

αυτον εδωκεν

αυτοισ εξουσιαν

τεκνα θυ γενεσθε

τοισ πιστευουσι̅

εισ το ονομα αυτου

13οι ουκ εξ αιματω̅

ουδε εκ θελημα

τοσ σαρκοσ ουδε

θεληματοσ ανδροσ

αλλ εκ θυ εγεννη

θησαν 14και ο λογοσ

σαρξ εγενετο και

εσκηνωσεν εν η

μιν και εθεασα

μεθα την δοξα̅

αυτου δοξαν ωσ

μονογενουσ πα

ρα πατροσ πληρησ

χαριτοσ και αληθιασ

15ιωαννησ μαρτυρι

περι αυτου και κε

κραγεν {} ουτοσ ην

{} ο οπισω μου ερ

χομενοσ οσ εμ

προσθεν μου γε

γονεν οτι πρωτοσ

μου ην 16οτι εκ του

πληρωματοσ αυ

του ημεισ παντεσ

ελαβομεν και χα

ριν αντι χαριτοσ

17οτι ο νομοσ δια

μωυσεωσ εδοθη

η χαρισ και η αληθι

α δια ιυ εγενετο

18θν ουδεισ εωρα

κεν πωποτε μο

νογενησ θσ {} εισ το̅

κολπον του πα

τροσ εκεινοσ εξη

γησατο 19και αυτη

εστιν η μαρτυρι

α του ιωαννου οτε

απεστιλαν οι ιου

δαιοι εξ ιεροσολυ

μων ιερισ και λευ

ειτασ ινα επερω

τησωσιν αυτον συ

τισ ει 20και ωμολογη

σεν και ουκ ηρνη

σατο οτι εγω ουκ ι

μι ο χσ 21και {επηρω

τησαν} παλιν τι ου̅

ηλιασ ει λεγει ου

κ ειμι προφητησ ει

συ και απεκριθη ου

22ειπον ουν αυτω

τισ ει ινα αποκρι

σιν δωμεν τοισ

πεμψασιν ημασ

τι λεγεισ περι σεαυ

του 23εφη εγω φω

νη βοωντοσ εν

τη ερημω ευθυ

νατε την οδον κυ

καθωσ ειπεν ησα

ιασ ο προφητησ

24και απεσταλμε

νοι ησαν εκ των

φαρισαιων 25και ει

πον αυτω τι ουν

βαπτιζεισ ει συ ου

κ ει ο χσ ουδε ηλι

ασ ουδε ο προφη

τησ

26απεκριθη αυτοισ ο

ιωαννησ λεγω̅

εγω βαπτιζω εν

τω υδατι μεσοσ

υμων εστηκει ον

υμεισ ουκ οιδατε

27οπισω μου ερχομε

νοσ ου ουκ ειμι α

ξιοσ ινα λυσω αυ

του τον ιμαντα του

υποδηματοσ

28ταυτα εγενετο εν

βηθανια περαν του

ιορδανου ποταμου

οπου ην ο ιωαν

νησ βαπτιζων

29τη επαυριον βλεπι

τον ιν ερχομενο̅

προσ αυτον και λε

γει ιδε ο αμνοσ του

θυ {} ερων την α

μαρτιαν του κοσμου

30ουτοσ εστιν υπερ ου

εγω ειπον οπισω

μου ερχεται ανηρ

οσ εμπροσθεν μου

γεγονεν οτι πρω

τοσ μου ην 31καγω ου

κ ηδειν αυτον αλ

λ ινα φανερωθη

τω ισλ δια τουτο ηλ

θον εγω εν υδατι

βαπτιζων 32και ε

μαρτυρησεν ιω

αννησ {} οτι τεθε

αμαι το πνα ωσ

περιστεραν κατα

βαινον εκ του ου

ρανου και μενο̅

επ αυτον 33και εγω

ουκ ηδειν αυτον

αλλ ο πεμψασ με

βαπτιζειν εν τω

υδατι εκινοσ μοι

ειπεν εφ ον αν ι

δησ το πνα καταβαι

νον και μενον ε

π αυτον ουτοσ ε

στιν ο βαπτιζων

εν πνι αγιω 34καγω

εωρακα και με

μαρτυρηκα οτι ου

τοσ εστιν ο εκλεκτοσ

του θυ

35τη επαυριον παλι̅

ιστηκι ο ιωαννησ

και εκ των μαθη

των αυτου δυο 36και

εμβλεψασ τω ιυ πε

ριπατουντι λεγει

ιδε ο αμνοσ του θυ

37ηκουσαν οι δυο μα

θηται αυτου λαλου̅

τοσ και ηκολουθη

σαν τω ιυ

38στραφεισ {} ο ισ και θεα

σαμενοσ αυτουσ

ακολουθουντασ λε

γει τι ζητειτε οι δε

ειπον αυτω ραββει

______

6^{} 15a{} 15^{λεγων} 15a{ον ειπων} 15^{ο ειπων} 18^{ο ων} 21^{ηρωτησαν} 29^{ο} 32^{λεγων} 38^{δε}

Leaf 309v - John 1:38+ (image )

ο λεγεται ερμηνευ

ομενον διδασκα

λε που μενεισ 39λε

γει αυτοισ ερχεσθε

και ιδετε ηλθον

ουν και ιδον που

μαινει και παρ αυ

τω εμιναν την η

μεραν εκεινην

ωρα ην ωσ δεκατη

40ην ανδρεασ ο αδελ

φοσ σιμωνοσ πε

τρου εισ εκ των δυ

ο ακουσαντων πα

ρα ιωαννου και

ακολουθησαντω̅

αυτω

41ευρισκει ουτοσ πρω

τοσ τον αδελφον

τον ιδιον σιμωνα

και λεγει αυτω ευ

ρηκαμεν τον μεσ

σιαν ο εστιν με

θερμηνευομε

νον χσ 42ηγαγεν

αυτον προσ τον

ιν εμβλεψασ αυτω

ο ισ ειπεν συ ει σι

μων ο υιοσ ιωαν

νου συ κληθηση

κηφασ ο ερμηνευ

εται πετροσ

43τη επαυριον ηθε

λησεν εξελθιν εισ

την γαλιλαιαν και

ευρισκει φιλιππο̅

και λεγει αυτω ισ

ακολουθι μοι 44η̅

φιλιπποσ απο βηθ

σαιδαν τησ πολε

ωσ ανδρεου και πε

τρου 45ευρισκει φι

λιπποσ τον ναθα

ναηλ και λεγει αυτω

ον εγραψεν μωσησ

εν τω νομω και οι

προφηται ευρη

καμεν ιν υν του

ιωσηφ τον απο

ναζαρετ 46ειπεν

αυτω ναθαναηλ

εκ ναζαρετ δυνα

ται αγαθον τι ειναι

λεγει αυτω φιλιπ

ποσ ερχου και ιδε

47ιδων ο ισ τον να

θαναηλ ερχομε

νον προσ αυτον

λεγει περι του να

θαναηλ ιδε αλη

θωσ ισδραηλειτησ

εν ω δολοσ ουκ ε

στιν 48λεγει αυτω

ναθαναηλ ποθε̅

με γινωσκεισ

απεκριθη ο ισ και

ειπεν αυτω προ

του σε φιλιππον

φωνησαι οντα

υπο την συκην

ιδον σε

49απεκριθη ναθα

ναηλ και ειπεν

ραββει συ ει ο υσ του

θυ συ ει ο βασιλευσ

του ιηλ

50απεκριθη ισ και ει

πεν αυτω οτι ειπο̅

σοι οτι ειδον σε υ

ποκατω τησ συκησ

πιστευεισ μειζο

να τουτων οψη

51και λεγει αυτω

αμην αμην λεγω

υμιν οψεσθαι το̅

ουρανον ηνεω

γοτα και τουσ αγ

γελουσ του θυ α

ναβαινοντασ ϗ

καταβαινοντασ

επι τον υν του αν

θρωπου 1και τη η

μερα τη τριτη γα

μοσ εγενετο εν

κανα τησ γαλιλαι

ασ και ην η μητηρ

του ιυ εκει 2εκλη

θη δε και ο ισ και οι

μαθηται αυτου εισ

τον γαμον 3και {οι

νον ουκ ειχον ο

τι συνετελεσθη

ο οινοσ του γαμου

ειτα} λεγει η μητηρ

του ιυ προσ αυτον

οινοσ ουκ εστιν

4λεγει αυτη ο ισ τι ε

μοι και σοι γυναι

ουπω ηκει η ωρα

μου

5λεγει η μητηρ αυτου

τοισ διακονοισ

ο τι ο αν λεγη υμι̅

ποιησατε 6ησαν

δε εκει λιθιναι υ

δριαι εξ κατα τον κα

θαρισμον των ι

ουδαιων χωρου

σαι ανα μετρητασ

δυο η τρεισ 7και λε

γει αυτοισ ο ισ γε

μισατε τασ υδριασ

υδατοσ και εγεμι

σαν αυτασ εωσ α

νω 8και λεγει αυ

τοισ αντλησατε

νυν και φερετε τω

αρχιτρικλινω οι

δε ηνεγκαν 9ωσ

δε εγευσατο ο αρχι

τλικινοσ το υδωρ

οινον γεγενημε

νον και ουκ ηδει

ποθεν εστιν οι

δε διακονοι η

δεισαν οι ηντλη

κοτεσ το υδωρ

φωνει τον νυμφι

ον ο αρχιτρικλι

νοσ 10και λεγει πασ

ανθρωποσ πρω

τον τον καλον οι

νον τιθησιν και

οταν μεθυσθωσι̅

τον ελασσω συ δε

τετηρηκασ τον κα

λον οινον εωσ αρ

τι 11ταυτην εποι

ησεν την αρχην

των σημιων ο ισ

εν κανα τησ γαλι

λαιασ {πρωτην} και

εφανερωσεν τη̅

δοξαν και επιστευ

σαν οι μαθηται

αυτου εισ αυτον

12μετα τουτο κατε

βη εισ καφαρναουμ

αυτοσ και η μητηρ

αυτου και οι αδελ

φοι αυτου και εκει

εμιναν ου πολ

λασ ημερασ

13εγγυσ δε ην το πασ

χα των ιουδαιων

και ανεβη ισ ιεροσο

λυμα ο ισ 14και ευρε̅

εν τω ιερω τουσ

πωλουντασ και

τα προβατα και βοασ

και περιστερασ και

τουσ κερματιστασ

καθημενουσ 15ε

ποιησεν φραγελ

λιον εκ σχοινι

ων και παντασ ε

ξεβαλεν εκ του ιε

ρου τα {} προβατα και

τουσ βοασ και τω̅

κολλυβιστων ε

ξεχεεν το κερμα

και τασ τραπεζασ

κατεστρεψεν 16και

τοισ τασ περιστε

ρασ πωλουσιν ει

πεν αρατε ταυτα

εντευθεν μη ποι

ειται τον οικον

του πατροσ μου οι

κον εμποριου

17εμνησθησαν οι

μαθηται αυτου ο

______

3a{υστερησαντοσ οινου} 3^{υστερησαντοσ οινου ελεσθη ο οινοσ του γαμου ειτα} 11^{} 15^{ϗ}

Leaf 310r - John 2:17+ (image )

τι γεγραμμενον

εστιν ο ζηλοσ του

οικου σου καταφα

γεται με

18απεκριθησαν ου̅

οι ιουδαιοι και ει

πον αυτω τι σημι

ον δικνυεισ ημι̅

οτι ταυτα ποιεισ

19απεκριθη ο ισ και

ειπεν αυτοισ λυ

σατε τον ναον του

τον και εν τρισιν

ημεραισ εγερω αυ

τον 20ειπον ουν οι

ιουδαιοι τεσσερα

κοντα και εξ ετεσι̅

οικοδομηθη ο

ναοσ ουτοσ και συ

τρισιν ημεραισ εγε

ρεισ αυτον 21εκεινοσ

δε ελεγεν περι του

ναου του σωμα

τοσ 22οτε ουν ηγερ

θη εκ νεκρων ε

μνησθησαν οι

μαθηται αυτου ο

τι τουτο ελεγεν

και επιστευσαν

τη γραφη και τω

λογω ον ειπεν

ο ισ 23ωσ δε ην εν

τοισ ιεροσολυμοισ

εν τω πασχα εν

τη εορτη πολλοι ε

πιστευσαν εισ το

ονομα αυτου θε

ωρουντεσ αυτου

τα σημια α εποιει

24αυτοσ δε ο ισ ουκ επι

στευεν αυτον αυ

τοισ δια το γιγνω

σκιν παντασ 25και

οτι χριαν ουκ ειχε̅

ινα τισ μαρτυρη

ση περι του ανθρω

που αυτοσ γαρ εγι

νωσκεν {τι ην εν}

τι ην εν τω ανθρω

πω

1ην δε ανθρωποσ

εκ των φαρισαιω̅

νικοδημοσ {ονο

ματι} αρχων των

ιουδαιων 2ουτοσ

ηλθεν νυκτοσ

προσ αυτον και ει

πεν αυτω ραββει

οιδαμεν οτι απο

θυ εληλυθασ δι

δασκαλοσ και ου

δισ δυναται ταυτα

τα σημια ποιειν

α συ ποιεισ εαν μη

η ο θσ μετ αυτου

3απεκριθη ο ισ αμη̅

αμην λεγω σοι ε

αν μη τισ γεννη

θη ανωθεν ου δυ

ναται ιδειν την βα

σιλειαν του θυ

4λεγει προσ αυτον ο

νικοδημοσ πωσ

δυναται ανθρω

ποσ γερων ων γεν

νηθηναι μη δυ

ναται εισ την κοι

λιαν τησ μητροσ

αυτου δευτερον ει

σελθιν και γεννη

θηναι 5απεκριθη

ισ αμην αμην

λεγω σοι εαν μη τισ

εξ υδατοσ και πνσ

γεννηθη ου δυνα

ται ειδειν την βα

σιλιαν των ουρα

νων 6το γεγεννη

μενον εκ τησ σαρ

κοσ σαρξ εστιν και

το γεγεννημενο̅

εκ του πνσ πνα εστι̅

7μη θαυμασησ οτι

ειπον σοι δι υμασ

γεννηθηναι ανω

θεν 8το πνα οπου θε

λει πνι και την φω

νην αυτου ακου

εισ αλλ ουκ οιδασ

ποθεν ερχεται

και που υπαγει ου

τωσ εστιν πασ ο

γεγεννημενοσ

εκ του υδατοσ και

του πνσ 9απεκρι

θη νικοδημοσ

και ειπεν αυτω

πωσ δυναται ταυ

τα γενεσθαι 10απε

κριθη ο ισ και ειπε̅

αυτω συ ει ο διδα

σκαλοσ του ιηλ

και ταυτα ου γινω

σκισ 11αμην αμη̅

λεγω σοι οτι ο οι

δαμεν λαλουμε̅

και ο εωρακαμεν

μαρτυρουμεν και

την μαρτυριαν η

μων ου λαμβανε

ται 12ει τα επιγια ειπο̅

υμιν και ου πιστευ

εται πωσ εαν ειπω

υμιν τα επουρανι

α πιστευσεται 13και

ουδεισ αναβεβηκε̅

εισ τον ουρανον ει

μη ο εκ του ουρανου

καταβασ ο υσ του

ανθρωπου

14και καθωσ μωυσησ

υψωσεν τον οφι̅

εν τη ερημω ου

τωσ {ο} υψωθηναι

δι τον υν του ανου

15ινα πασ ο πιστευ

ων εισ αυτον εχη

ζωην αιωνιον

16ουτωσ γαρ ηγαπη

σεν ο θσ τον κοσμο̅

ωστε τον υν τον

μονογενη {} ινα

πασ ο πιστευων

εισ αυτον μη απο

ληται αλλ εχη ζω

ην αιωνιον 17ου

γαρ απεστιλεν ο θσ

τον υιον εισ τον

κοσμον ινα κρι

νη τον κοσμον

αλλ ινα σωθη ο κο

σμοσ δι αυτου 18ο πι

στευων εισ αυτον

ου κρινεται ο μη

πιστευων ηδη

κεκριται οτι μη

πεπιστευκεν εισ

το ονομα του μονο

γενουσ υιου του θυ

19αυτη δε εστιν η κρι

σισ οτι το φωσ ε

ληλυθεν εισ τον

κοσμον και οι αν

θρωποι ηγαπησα̅

το σκοτοσ μαλλον

η το φωσ ην γαρ αυ

των πονηρα τα ερ

γα 20πασ γαρ ο φαυλα

πρασσων μεισει

το φωσ ινα μη ελεγ

χθη τα εργα αυτου

21οτι εν θω εστιν {ειρ

γασμενον} 22μετα

ταυτα ηλθεν ο ισ εισ

την ιουδαιαν γην

και οι μαθηται αυ

του κακει διετριβε̅

μετ αυτων και εβα

πτιζεν 23ην δε και

ιωαννησ βαπτι

ζων εν αινων εν

γυσ του σαλειμ οτι

υδατα πολλα ην ε

κει και παρεγεινο̅

το και εβαπτιζον

το 24ουπω γαρ ην βε

βλημενοσ εισ τη̅

φυλακην ιωαννησ

25εγενετο δε συνζη

τησισ εκ των μα

θητων ιωαννου

μετα ιουδαιων πε

______

25^{} 1^{ονομα αυτω} 14^{} 16^{εδωκεν} 21^{ειργασμενα}

Leaf 310v - John 3:25+ (image )

ρι καθαρισμου 26και

ηλθον προσ τον

ιωαννην και ει

πον αυτω ραββει ο

σ ην μετα σου περα̅

του ιορδανου ωσ

συ μεμαρτυρηκασ

ιδε ουτοσ βαπτιζι

και παντεσ ερχον

ται προσ αυτον

27απεκριθη ιωαννησ

και ειπεν ου δυναται

ανθρωποσ λαβιν

ουδεν εαν μη η δε

δομενον αυτω εκ

του ουρανου 28αυτοι

υμισ μαρτυριται

οτι ειπον ουκ ει

μι εγω ο χσ αλλ ο

τι απεσταλμενοσ

ειμι εμπροσθεν

εκεινου 29ο εχων

την νυμφην νυμ

φιοσ εστιν ο δε φι

λοσ του νυμφιου

ο εστηκωσ αυτου

και ακουων χαρα

χαιρει δια την φω

νην του νυμφιου

αυτη ουν η χαρα η

εμη πεπληρωται

30εκεινον δει αυξα

νιν εμε δε ελατ

τουσθαι

31ο ανωθεν ερχομε

νοσ επανω παν

των εστιν ο δε ω̅

επι τησ γησ εκ τησ

γησ εστιν και εκ τησ

γησ λαλει ο εκ του

ουνου ερχομενοσ

32{ον} εωρακε και η

κουσε μαρτυρει

και την μαρτυρι

αν αυτου ουδισ λαμ

βανει 33ο λαβων

αυτου την μαρτυ

ριαν εσφραγισεν

οτι ο θσ αληθησ

εστιν 34ον γαρ απε

στιλεν ο θσ τα ρη

ματα του θυ λαλει

ου γαρ εκ μετρου

διδωσι το πνα

35ο πατηρ αγαπα τον

υν και παντα δε

δωκεν εν τη χει

ρι αυτου 36ο πιστευ

ων εισ τον υν εχει

ζωην αιωνιον

ο απιθων τω υιω

ουκ {οψεται ζωην}

αλλ η οργη του θυ

επ αυτον μενει

1ωσ ουν εγνω ο ισ ο

τι ηκουσαν οι φα

ρισαιοι οτι ισ πλει

ονασ μαθητασ ποι

ει και βαπτιζει η ιω

αννησ 2καιτοιγε ισ

αυτοσ ουκ εβαπτιζε̅

αλλ οι μαθηται

αυτου 3αφηκεν τη̅

ιουδαιαν και απηλ

θεν παλιν εισ τη̅

γαλιλαιαν 4εδει δε

αυτον διερχεσθαι

δια τησ σαμαριασ 5{λε

γομενην} συχαρ

πλησιον του χω

ριου ο εδωκεν ια

κωβ τω ιωσηφ τω

υιω αυτου 6ην δε ε

κει πηγη του ιακωβ

ο ουν ισ κεκοπιακωσ

εκ τησ οδοιποριασ

εκαθεζετο ουτωσ

επι τη πηγη ωρα η̅

ωσ εκτη 7ερχεται τισ

γυνη εκ τησ σαμα

ριασ αντλησαι υδωρ

λεγει αυτη ο ισ δοσ

μοι πιν 8οι γαρ μα

θηται αυτου απε

ληλυθισαν εισ τη̅

πολιν ινα τροφασ

αγορασωσιν 9λεγει

αυτω η γυνη η σα

μαριτισ πωσ συ ιου

δαιοσ ων παρ εμου

πιν αιτισ γυναικοσ

σαμαριτιδοσ ουσησ {}

10απεκριθη ισ και ειπε̅

αυτη ει ηδισ την δω

ρεαν του θυ και τισ

εστιν ο λεγων σοι

δοσ μοι πιν συ αν

ητησασ αυτον και

εδωκεν αν σοι υ

δωρ ζων 11λεγει αυ

τω εκεινη κε ουτε

αντλημα εχεισ ϗ

το φρεαρ εστιν βαθυ

ποθεν εχεισ το υ

δωρ το ζων 12μη συ

μειζον ει του πα

τροσ ημων ιακωβ

οστισ εδωκεν ημι̅

το φρεαρ αυτοσ και

εξ αυτου επιεν και

οι υιοι αυτου και τα

θρεμματα αυτου

13απεκριθη ισ και ει

πεν αυτη πασ ο πι

νων εκ του υδατοσ

τουτου διψησει παλι̅

14ο δε πινων εκ του

υδατοσ ου εγω δωσω

αυτω ου μη διψησει

εισ τον αιωνα αλ

λα το υδωρ ο εγω δω

σω γενησεται εν αυ

τω πηγη υδατοσ

αλλομενου εισ ζω

ην αιωνιον 15λεγει

προσ αυτον η γυνη

κε δοσ μοι τουτο

το υδωρ ινα μη δει

ψω μηδε διερχω

μαι ωδε αντλειν

16λεγει αυτη ισ {καλ} υ

παγε φωνησον

τον ανδρα σου και

ελθε ενθαδε 17απε

κριθη η γυνη αν

δρα ουκ εχω λεγει

αυτη ο ισ καλωσ ει

πεσ οτι ανδρα ουκ ε

χισ 18πεντε γαρ ανδρασ

εσχεσ και νυν ον

εχισ ουκ εστιν σου

ανηρ τουτο αλη

θωσ ειρηκασ 19λεγει

αυτω η γυνη θεω

ρω οτι προφητησ ει

συ 20οι πατερεσ ημω̅

εν τω ορι τουτω

προσεκυνησαν

και υμεισ λεγεται

οτι εν ιεροσολυ

μοισ εστιν οπου

προσκυνιν δει

21λεγει αυτη ο ισ πι

στευε μοι γυναι ο

τι ερχεται ωρα οτε

ουτε εν τω ορει του

τω ουτε εν ιεροσο

λυμοισ προσκυνη

σεται τω πατρι

22υμισ προσκυνειτε

ο ουκ οιδατε ημισ

προσκυνουμεν

ο οιδαμεν οτι η σω

τηρια εκ των ιου

δαιων εστιν 23αλλα

ερχεται ωρα και νυ̅

εστιν οτε οι αληθι

νοι προσκυνηται

προσκυνησουσιν

τω πατρι εν πνι και

αληθεια και γαρ ο

πατηρ τοιουτουσ ζη

τι τουσ προσκυνου̅

τασ αυτω 24πνα ο θσ

και τουσ προσκυ

νουντασ εν πνι α

ληθειασ προσκυνι̅

δει 25λεγει αυτω η γυ

νη οιδα οτι μεσσι

ασ ερχεται ο λεγομε

νοσ χσ οταν ελθη

εκεινοσ αναγγελ

______

32^{ο} 36^{εχει ζωην} 5^{ερχεται ουν εισ πολιν τησ σαμαριασ λεγομενην} 9^{ου γαρ συνχρωνται ιουδαιοι σαμαρειταισ} 16^{}

Leaf 311r - John 4:25+ (image )

λει ημιν απαντα

26λεγει αυτη ο ισ εγω

ειμι ο λαλων σοι

27και εν τουτω επηλ

θαν οι μαθηται αυ

του και εθαυμαζο̅

οτι μετα γυναικοσ

ελαλει ουδεισ μεν

τοι ειπεν αυτω τι

ζητισ η τι λαλεισ

μετ αυτησ 28αφηκε̅

ουν την υδριαν

αυτησ η γυνη και

απηλθεν εισ την

πολιν και λεγει

τοισ ανθρωποισ 29δευ

τε ιδετε ανθρωπο̅

οσ ειπε μοι παντα

α εποιησα μητι

ουτοσ εστιν ο χσ

30εξηλθον ουν εκ

τησ πολεωσ και

ηρχοντο προσ αυ

τον 31εν τω μεταξυ

ηρωτων αυτον

οι μαθηται λεγον

τεσ ραββει φαγε 32ο

δε ειπεν αυτοισ ε

γω βρωσιν εχω

φαγιν ην υμισ ου

κ οιδατε 33λεγουσι̅

οι μαθηται προσ

αλληλουσ μη τισ

ηνεγκεν αυτω

φαγειν 34λεγει αυτοισ

ο ισ εμον βρωμα

εστιν ινα ποιω

το θελημα του πεμ

ψαντοσ με και τε

λιωσω αυτου το

εργον 35ουχ υμισ

λεγεται οτι ετι τε

τραμηνοσ εστιν

και ο θερισμοσ ερ

χεται ιδου λεγω υ

μιν επαρατε τουσ

οφθαλμουσ υ

μων και θεασασθε

τασ χωρασ οτι λευ

και εισιν προσ θε

ρισμον ηδη 36ο θε

ριζων μισθον λαμ

βανει και συναγι

καρπον εισ ζωην

αιωνιον ινα και

ο σπιρων ομου

χαιρη και